Parafia Zbuczyn, powiat łukowski.
Urzędy: Lęmnicki (starosta janowski); Markowski Józef (chorąży mielnicki)
Propinacja, karczmy, browary: Dyminicz Kazimierz (propinacja); Lemnicki Kazimierz (propinacja); Markowski Józef (browar, karczma, młyn)
Powyżej pięciu dymów w jednym ręku: Markowski Józef (23)
zapisy na kartach: Maszczybrody, Maszczibrody, Mościbrody
powiat łukowski · parafia Zbuczyn · karty 1), 2)
wieś dziedziczna Józefa Markowskiego, chorążego mielnickiego, od 1790 r. jego sukcesorów; ośrodek dóbr Maszczybrody (Maszczybrody i Białka), w posesji Kazimierza Lemnickiego (O83: „Lęmnickiego”), starosty janowskiego; dwór, browar, karczma, młyn, 15 chałup o 1 gospodarzu, 2 chałupy ½ gruntu, 2 dymy rzemieślnicze = 23 dymy [T89]; 22 dymy wiejskie 2giej klasy [T90], 22 dymy [T94]; młynek [O83 (IX)]; propinacja, dobrami zarządza i przysięgę składa Kazimierz Dyminicz [odczyt niepewny] [T₀89]. Ludność 1787: 131 osób + 8 Żydów = 139, ale z przyległościami [S87].
| Rocznik | Źródło | Pozycji | Dymów |
|---|
| T89 | Taryfa podymnego 1789 | 1 | 23 |
| T90 | Taryfa podymnego 1790 | 1 | 22 |
| T94 | Taryfa podymnego 1794 | 1 | 22 |
Bez wypisu z 1775 r. — żadna fiszka tej wsi tej taryfy nie niesie. To brak wypisu w kartotece, nie luka w numeracji kart.
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.
1789 T89Taryfa podymnego 1789
MarkowskiJózef†chorąży ziemi mielnickiejchorąży mielnicki
T8923 dymów1 dwór, 1 browar, 1 karczma, 1 młyn, 15 chaty o 1 gosp., 2 chaty ½ gr., 2 dymy rzemieślniczedziedzicT89 Maszczibrody z przyległościami – Józefa Markowskiego chorążego mielnickiego dziedziczna w samych Mościbrodach: dwór, browar, karczma, młyn, 15 chat. o 1 gosp., 2 chat. ½ gr. [bez gruntu i ogr. — skreślone], 2 dymy rzemieśln. = 23 d. — zob. Białkikarta 1)
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna. RACHUNEK SIĘ DOMYKA: 1 dwór + 1 browar + 1 karczma + 1 młyn + 15 chat. o 1 gosp. + 2 chat. ½ gr. + 2 dymy rzemieśln. = 23 d., a „23 d.” jest na karcie podkreślone podwójną kreską. BROWAR, KARCZMA I MŁYN stoją wprost, jeden po drugim, sprawdzone w powiększeniu — to nie są odczyty niepewne. ZAKRES: nagłówek wiersza mówi o „Maszczibrodach z przyległościami”, ale rozliczenie dymów jest wyraźnie zawężone do wsi głównej — „w samych Mościbrodach”, i tylko te 23 dymy tu liczę; dymy przyległości (Białki) trzeba szukać pod tamtą wsią, na co karta sama kieruje odsyłaczem „zob. Białki”. RÓŻNICA MIĘDZY ROCZNIKAMI JEST REALNA, NIE BŁĘDEM ODCZYTU: T89 (1789) daje 23 dymy, a T90 (1790) i T94 (1794) po 22 — obie liczby sprawdzone w powiększeniu, obu nie wygładzam. „2 chat. ½ gr.” [odczyt niepewny co do ułamka]: przed „gr.” stoi ułamek pisany jako cyfra nad ukośnikiem i cyfra pod nim; górna cyfra ma ten sam kształt co pewne „1” w „o 1 gosp.” w tym samym wierszu, stąd czytam „½” („na pół gruntu”). Zaraz po tym wyrazy „bez gruntu i ogr.” są przekreślone jednym długim pociągnięciem pióra i pod przekreśleniem czytelne — zapisuję je w treść wypisu w nawiasie kwadratowym jako skreślone, bo to ślad poprawki kompilatora, a nie treść taryfy. Wyraz na końcu pierwszego wiersza czytam „dziedziczna” [odczyt niepewny]: stoi przed nim wysoka pionowa pętla (nawias otwierający albo ascender „d”), a formuła „dziedziczna” jest w T89 tej kartoteki stała (por. Krzesk Stary: „dziedziczna złączona”). ODSYŁACZ „zob. Białki” stoi w ostatnim pasie fiszki, przy lewym marginesie, poniżej wiersza T89 i na lewo od wypisu V48; wiążę go z T89, bo to T89 mówi o przyległościach (tak samo jak w Piaskach: „= 5 d. zob. Jedlanka, Zagordź”). NAZWA WSI w tym wypisie ma postać „Maszczibrody”, przez „i”, odmienną od „Maszczybrody” w S87, T90 i V48 na tej samej fiszce.
1789 T₀89Wykaz posesorów części z 1789 r.
DyminiczKazimierz
T₀89zaprzysiągłposesorpropinacjaT₀89 wś Maszczybrody z wsią Białkami w pos. Kazimierza Lemnickiego za przys. Kazimierz Dyminicz temi dobrami zarządzający – propinacja;karta 2)
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Lemnicki Kazimierz2 osób na część bez dymów
Wykaz posesorów 1789 — bez dymów, liczba dymów puste zgodnie z regułą dla T₀89. PROPINACJA zapisana wprost, ostatnim wyrazem wiersza, odczytana z sześciokrotnego powiększenia — nie jest to odczyt niepewny. Wypis wiąże wieś z przyległością wprost: „wś Maszczybrody z wsią Białkami”, obie w jednej posesji. „za przys.” = za przysięgą / zaprzysiągł; przysięgę składał nie posesor, lecz zarządca dóbr, stąd przy nim status: „zaprzysiągł” (tak jak na karcie, 184, 263, 344, 363). NAZWISKO ZARZĄDCY [ODCZYT NIEPEWNY]: czytam „Dyminicz”. Rozbiór liter: wielka litera z pętlą i szerokim brzuścem = „D”; druga litera z długim zejściem pod linię = „y”; dalej „m” (trzy nogi), „i” z kropką, „n”, „i” z kropką, a na końcu łuk + charakterystyczny przekreślony znak schodzący pod linię, identyczny z „z” w „Kazimierz” w tym samym wierszu i z „cz” w „Maszczybrody” na tej samej fiszce — stąd zakończenie „-cz”, a nie „-ez”. Alternatywy, których nie umiem wykluczyć: „Dziminicz”, „Dyminiez”, „Dymnicz”. Nad pierwszymi literami stoi drobny znak w kształcie małego „u” albo „c” — nie umiem rozstrzygnąć, czy to znak kompilatora (jak ǂ nad „Markowskiego” w T94), czy litera wstawiona nad wierszem; do tekstu go nie wprowadzam. Nazwiska w tym kształcie nie ma ani w kartotece podymnego, ani w SLOWNIK-OKOLICY — do listy go nie naginam i zgłaszam właścicielowi jako pozycję do rozstrzygnięcia. Nazwisko posesora zapisane tu „Lemnickiego”, bez ogonka — tak samo jak w T90 na karcie 1), a inaczej niż w O83 na tej samej fiszce („Lęmnickiego”).
nazwisko [odczyt niepewny] — patrz uwaga pozycji
LemnickiKazimierz
T₀89posesorposesorpropinacjaT₀89 wś Maszczybrody z wsią Białkami w pos. Kazimierza Lemnickiego za przys. Kazimierz Dyminicz temi dobrami zarządzający – propinacja;karta 2)
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dyminicz Kazimierz2 osób na część bez dymów
Wykaz posesorów 1789 — bez dymów, liczba dymów puste zgodnie z regułą dla T₀89. PROPINACJA zapisana wprost, ostatnim wyrazem wiersza, odczytana z sześciokrotnego powiększenia — nie jest to odczyt niepewny. Wypis wiąże wieś z przyległością wprost: „wś Maszczybrody z wsią Białkami”, obie w jednej posesji. „za przys.” = za przysięgą / zaprzysiągł; przysięgę składał nie posesor, lecz zarządca dóbr, stąd przy nim status: „zaprzysiągł” (tak jak na karcie, 184, 263, 344, 363). NAZWISKO ZARZĄDCY [ODCZYT NIEPEWNY]: czytam „Dyminicz”. Rozbiór liter: wielka litera z pętlą i szerokim brzuścem = „D”; druga litera z długim zejściem pod linię = „y”; dalej „m” (trzy nogi), „i” z kropką, „n”, „i” z kropką, a na końcu łuk + charakterystyczny przekreślony znak schodzący pod linię, identyczny z „z” w „Kazimierz” w tym samym wierszu i z „cz” w „Maszczybrody” na tej samej fiszce — stąd zakończenie „-cz”, a nie „-ez”. Alternatywy, których nie umiem wykluczyć: „Dziminicz”, „Dyminiez”, „Dymnicz”. Nad pierwszymi literami stoi drobny znak w kształcie małego „u” albo „c” — nie umiem rozstrzygnąć, czy to znak kompilatora (jak ǂ nad „Markowskiego” w T94), czy litera wstawiona nad wierszem; do tekstu go nie wprowadzam. Nazwiska w tym kształcie nie ma ani w kartotece podymnego, ani w SLOWNIK-OKOLICY — do listy go nie naginam i zgłaszam właścicielowi jako pozycję do rozstrzygnięcia. Nazwisko posesora zapisane tu „Lemnickiego”, bez ogonka — tak samo jak w T90 na karcie 1), a inaczej niż w O83 na tej samej fiszce („Lęmnickiego”).
1790 T90Taryfa podymnego 1790
LemnickiKazimierz
T9022 · udział 11posesordziedzicposesorT90 – dobra Maszczybrody (Maszczybrody i Białka); dziedz. sukces. Józefa Markowskiego chorążego mielnickiego, w poses. Kazimierza Lemnickiego.– wieś Maszczybrody – 22 dymów wiejskich 2giej klasy.–karta 1)
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Markowski Józef †2 osób na 22 dymów
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna — T90 nie rozpisuje tu żadnych części szlacheckich. LICZBA 22 DOTYCZY SAMEJ WSI, NIE CAŁYCH DÓBR: pierwszy wiersz opisuje „dobra Maszczybrody (Maszczybrody i Białka)”, ale liczba dymów stoi w osobnym wierszu i jest wyraźnie zawężona — „wieś Maszczybrody – 22 dymów wiejskich 2giej klasy”; dymów Białki ta fiszka nie podaje. „22” podkreślone kreską prostą. „dziedz. sukces. Józefa Markowskiego” — dziedzicami są sukcesorowie, więc sam Józef Markowski w 1790 r. już nie żyje (oznaczenie osoby zmarłej: true); rok wcześniej, w T89 i T₀89 na tych samych dwóch fiszkach, występuje jeszcze jako żyjący dziedzic. URZĄD zapisuję tak, jak stoi na karcie — „chorążego mielnickiego”, bez wyrazu „ziemi”; w innych wsiach kartoteki (Tuchowicz, Wólka Zastawska) ten sam człowiek nosi pełną formę „chorąży ziemi mielnickiej”, więc idzie o ten sam urząd, tylko skrócony. Sam wyraz „mielnickiego” sprawdzony w powiększeniu (m-i-e-l-n-i-c-k-i-e-g-o), bo przy pierwszym czytaniu można go wziąć za „wieluńskiego”. Nazwisko posesora: „Lemnickiego”, bez ogonka przy „e” — na karcie 2) w O83 ta sama osoba jest zapisana „Lęmnickiego”, z wyraźnym ogonkiem; obu form nie ujednolicam.
MarkowskiJózef†chorąży ziemi mielnickiejchorąży mielnicki
T9022 · udział 11sukcesorowie† nie żyjedziedzicposesorT90 – dobra Maszczybrody (Maszczybrody i Białka); dziedz. sukces. Józefa Markowskiego chorążego mielnickiego, w poses. Kazimierza Lemnickiego.– wieś Maszczybrody – 22 dymów wiejskich 2giej klasy.–karta 1)
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Lemnicki Kazimierz2 osób na 22 dymów
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna — T90 nie rozpisuje tu żadnych części szlacheckich. LICZBA 22 DOTYCZY SAMEJ WSI, NIE CAŁYCH DÓBR: pierwszy wiersz opisuje „dobra Maszczybrody (Maszczybrody i Białka)”, ale liczba dymów stoi w osobnym wierszu i jest wyraźnie zawężona — „wieś Maszczybrody – 22 dymów wiejskich 2giej klasy”; dymów Białki ta fiszka nie podaje. „22” podkreślone kreską prostą. „dziedz. sukces. Józefa Markowskiego” — dziedzicami są sukcesorowie, więc sam Józef Markowski w 1790 r. już nie żyje (oznaczenie osoby zmarłej: true); rok wcześniej, w T89 i T₀89 na tych samych dwóch fiszkach, występuje jeszcze jako żyjący dziedzic. URZĄD zapisuję tak, jak stoi na karcie — „chorążego mielnickiego”, bez wyrazu „ziemi”; w innych wsiach kartoteki (Tuchowicz, Wólka Zastawska) ten sam człowiek nosi pełną formę „chorąży ziemi mielnickiej”, więc idzie o ten sam urząd, tylko skrócony. Sam wyraz „mielnickiego” sprawdzony w powiększeniu (m-i-e-l-n-i-c-k-i-e-g-o), bo przy pierwszym czytaniu można go wziąć za „wieluńskiego”. Nazwisko posesora: „Lemnickiego”, bez ogonka przy „e” — na karcie 2) w O83 ta sama osoba jest zapisana „Lęmnickiego”, z wyraźnym ogonkiem; obu form nie ujednolicam.
1794 T94Taryfa podymnego 1794
MarkowskiJózef†chorąży ziemi mielnickiejchorąży mielnicki
T9422 dymówdziedzicT94 – Maszczybrody – wieś – 22 dymów – dobra Maszczybrody z przyległościami Józefa Markowskiego;karta 2)
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna. Liczba „22” podkreślona kreską falistą; pierwsza cyfra jest pisana po innej cyfrze (poprawiana, widać dwa nałożone pociągnięcia), druga czytelna — odczyt „22” potwierdza zgodność z T90 na karcie 1), gdzie „22” stoi czysto i również podkreślone. Liczba dotyczy WSI („Maszczybrody – wieś – 22 dymów”), a dopiero dalsza część wiersza mówi o całych dobrach „z przyległościami”. URZĘDU T94 nie podaje — samo imię i nazwisko. ROZBIEŻNOŚĆ MIĘDZY WYPISAMI, KTÓREJ NIE WYGŁADZAM: T94 (1794) pisze „Józefa Markowskiego”, tak jakby dziedzic żył, podczas gdy T90 (1790) na karcie 1) mówi już „dziedz. sukces. Józefa Markowskiego”; wiersz T94 sprawdzony w powiększeniu — słowa „sukces.” ani „ssrów” w nim nie ma. Dlatego przy tej osobie NIE stawiam oznaczenie osoby zmarłej, choć w T90 stoi ono zasadnie; rozstrzygnięcie, czy T94 powtarza nieaktualne nazwisko dóbr, zostawiam właścicielowi.
O83 O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]
Lęmnickistarosta janowski
O83O83 (IX) – Maszczybrody – wieś Lęmnickiego, starosty janowskiego; młynek;karta 2)
Charakterystyka wsi, nie wykaz dymów — stąd liczba dymów puste. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX” (z kreską nad), tak jak przy innych wsiach kartoteki. Imienia karta nie podaje — zostaje samo nazwisko. NAZWISKO ZAPISANE TU Z OGONKIEM: „Lęmnickiego”, ogonek pod „e” jest wyraźny i sprawdzony w dziesięciokrotnym powiększeniu; na karcie 1) (T90) i na tej samej karta 2) (T₀89) ta sama osoba jest zapisana „Lemnickiego”, bez ogonka. Rozbieżności nie wygładzam: w nazwisko tej pozycji stoi forma z tego wypisu. O83 nazywa go właścicielem wsi („wieś Lęmnickiego”), choć z T90 i T₀89 wiadomo, że był posesorem, a dziedzicem był Markowski; adnotacje „dziedzic” dlatego NIE dodaję — karta tego słowa tu nie używa, a treść faktyczną zostawiam w uwaga. „młynek” (zdrobniale, nie „młyn”) — zakład nazwany, ale bez dymów, więc zostaje w tekście i w tej uwadze; słownik adnotacje nie przewiduje znacznika dla młyna, a nowych nie wymyślam. Młyn rozpisany na dym stoi natomiast w T89 na karcie 1).
