Stok Wiśniewski

W kartotece pod nazwą Stok Wiszniewski. Parafia Zbuczyn, powiat łukowski.

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Wypisy spoza taryf

Zapisy spod sigli, których kartoteka nie rozwija. Dymów nie podają, więc nie wchodzą do żadnej sumy.

MPkarta 1)MP - Stok Wiśniowski - do starostwa [skreślone: kąkolewnickiego] wiśniowskiego;

uwaga: Jednowierszowa nota o przynależności, bez dymów i bez osób — ten sam typ zapisu co „MP - Ciosna - do starostwa wiszniowskiego”, „MP - Myrcha v. Myrsze - do starostwa wiśniowskiego”, „MP. - Karcze - do starostwa zbuczyńskiego” i „MP - Ruska wola - do starostwa kąkolewnickiego”. Sigla znana kartotece z kilkunastu innych fiszek, rozwinięcia nie ma i go nie dopisuję. Tu bez kropki po siglach („MP-”). Do rachunek dymów nie wchodzi, zgodnie z praktyką dotychczasowych plików wsi. ¶ WIERSZ JEST POPRAWIANY: po słowach „do starostwa” stoi wyraz zakreślony gęstym, wielokrotnym pociągnięciem pióra, a NAD nim, tym samym czarnym atramentem i tym samym piórem, dopisano „wiśniowskiego;”. Dopisek stoi dokładnie nad wyrazem skreślonym, na jego szerokości, więc czytam go jako poprawkę, nie jako osobną wzmiankę. ¶ WYRAZ SKREŚLONY CZYTAM „kąkolewnickiego” [ODCZYT NIEPEWNY — czytany spod skreślenia]. Za takim odczytem: początek „ką-” (widoczny ogonek pod drugą literą), końcówka „-ckiego” i długość wyrazu, która zgadza się co do jednej litery. Przeciw: środek wyrazu jest zakryty trzema poziomymi pociągnięciami i pojedynczych liter w nim nie da się rozróżnić. Jeśli odczyt jest trafny, to redaktor kartoteki przypisał najpierw Stok do starostwa kąkolewnickiego — tego samego, przy którym w tej kartotece stoją Ruska Wola, Brzozowica, Dębowierzchy i Lipniaki — po czym poprawił na wiśniowskie. Rzecz do rozstrzygnięcia przez właściciela. ¶ Nazwa wsi w tym wierszu: „Stok Wiśniowski” (z „ś”, bez podbitki), tak jak w S87 i O83 tej samej fiszki, a inaczej niż w nagłówku („Stok Wiszniewski”). Dopisany przymiotnik starostwa ma również „ś”: nad wyrazem widać trzy kropki i ani jednej litery schodzącej pod linię pisma.

Ls.89karta 2)Ls.89. ws. Stok, do star. wiszniewskiego.- | grunta średnie, nadto wydmy i piaski | łąki grondowe i błotne, las do opału | i g[…]dry, chrósty brzozowe i olszowe,

uwaga: Wypis pod siglą spoza wykazu źródeł, bez jednej liczby dymów, bez jednego zakładu i bez jednej osoby — do rachunek dymów nie wchodzi. Cztery wiersze; przełamania wierszy znaczę pionową kreską w treść wypisu. Sigla pisana „Ls.89.”, z kropką po „s” i po „89” (na karcie 2), 361 i 420 „Ls.89”, na karcie 2) „Ls89.”, na karcie 2) „Ls. 89”, na karcie 3) „Ls.79”). ¶ SKRÓT WSI [ODCZYT NIEPEWNY CO DO JEDNEJ LITERY]: po „w” stoi krótki pociąg schodzący pod linię pisma, po nim kropka. Czytam „ws.”; z osobna dałoby się czytać także „w.” (jak na karcie 3), 211, 222 i 361) albo „wś.” (jak na karcie 2) i jak w St.89 wiersz niżej na tej samej fiszce, gdzie skrót jest niewątpliwy). Sens ten sam. ¶ NAZWA STAROSTWA [ODCZYT NIEPEWNY CO DO PISOWNI]: czytam „wiszniewskiego”. Za „sz”: po „wi” stoi litera schodząca wyraźnie pod linię pisma, czyli „z”, a nie kropka diakrytyczna, jaką ta ręka stawia nad „ś” w wyrazie „wiśniowskie” na karcie 1). Za „-ewskiego”: samogłoska przed „-skiego” ma kształt zamkniętej pętli z poprzeczką, czyli „e”, a nie owalu bez poprzeczki. Przeciw: minimów w środku wyrazu jest mniej, niż wymaga pełne „-szni-”, i przy dziesięciokrotnym powiększeniu da się je czytać także jako „-śni-”, czyli „wiśniewskiego”. Nie rozstrzygam między tymi dwiema pisowniami; chodzi w obu razach o to samo starostwo (dzierżawę), które St.89 wiersz niżej pisze bez żadnej wątpliwości „wiszniowskiego”, a T90 na karcie 1) — „Wiśniów.”. ¶ „wydmy” — ODCZYT ROZSTRZYGNIĘTY PRZEZ ZESTAWIENIE LITER: druga i piąta litera wyrazu mają identyczny kształt (pętla schodząca pod linię pisma), więc obie są tym samym znakiem, a że ostatnią z nich zamyka końcówka liczby mnogiej, jest to „y”; przed nią stoją trzy łuki, czyli „m”. Stąd w-y-d-m-y. Wyraz sprawdzony przy jedenastokrotnym powiększeniu i po binaryzacji lokalnej. ¶ WYRAZ NIEODCZYTANY w wierszu czwartym, między „las do opału i” a „chrósty brzozowe i olszowe”: sześć-siedem znaków, pierwszy „g” z pętlą pod linią pisma, piąty z wysoką laską („d” albo „b”), przedostatni z ramionkiem („r”), ostatni „y”; nad trzecim albo czwartym znakiem drobny ukośny akut. Z grubsza „gr…dry”/„grudry”. Sprawdzone przy czternastokrotnym powiększeniu, w trzech różnych wyrównaniach kontrastu i po binaryzacji lokalnej — sensownego wyrazu polskiego z tego nie składam i NIE ZGADUJĘ go. Zgłaszam w raporcie. ¶ Postać „grondowe” (nie „grądowe”) jak przy Ciosnej i Myrsze; „chrósty” z akutem nad „o”, jak przy Baranku i Kąkolewnicy. Nazwa wsi w tym wypisie skrócona do samego „Stok”, z przecinkiem po niej.

St.89karta 2)St89 - wś Stok - do star. wiszniowskiego 69 l. (38 m., 31 k.); | w tym gosp. (12 m., 12 k., 20 syn. do l. 15; 1 syn od l. 15; 15 cór.) | luźni 2 m.; żebraki (3 m., 4 k.); | 3 l. żyd. (2 m., 1 k.); = szynkarz;

uwaga: Wypis pod siglą spoza wykazu źródeł — spis ludności z 1789 r., bez jednej liczby dymów i bez jednej osoby nazwanej z imienia; do rachunek dymów nie wchodzi, tak samo jak St.89 przy Karczach i Myrsze. Cztery wiersze; przełamania znaczę pionową kreską w treść wypisu. ¶ RACHUNEK KARTY DOMYKA SIĘ CO DO JEDNEJ OSOBY i tym samym potwierdza odczyt liczb: gospodarze 12 m. + 12 k. + 20 synów do lat 15 + 1 syn od lat 15 + 15 córek = 60, luźni 2 m. = 2, żebraki 3 m. + 4 k. = 7; 60 + 2 + 7 = 69, a karta sama podaje „69 l.” i rozkłada je na „38 m., 31 k.” (38 + 31 = 69). Ludność żydowska liczona osobno: „3 l. żyd. (2 m., 1 k.)”, 2 + 1 = 3. ¶ LICZBA „20” PRZY SYNACH SPRAWDZONA OSOBNO, bo tylko przy niej rachunek się domyka: przy odczycie „2 syn.” suma dałaby 51, a nie 69. Przy trzykrotnym powiększeniu widać dwa znaki, „2” i „0”, pisane bez odstępu, a po nich skrót „syn.”. ¶ NAZWA STAROSTWA W TYM WIERSZU JEST JEDNOZNACZNA: „wiszniowskiego” — osobne „s” i osobne „z” z podbitką schodzącą pod linię pisma, a przed „-skiego” owal „o”. To najczystszy zapis tej nazwy na obu fiszkach i różni się i od „wiśniowskie” z karty 1), i od „wiszniewskiego” z Ls.89 wiersz wyżej. Postaci nie ujednolicam. ¶ SZYNKARZ: wyraz odczytany litera po literze (s-z-y-n-k-a-r-z), poprzedzony znakiem „=”, zamknięty średnikiem; stoi po liczbie ludności żydowskiej i charakteryzuje ją. Jest to jedyne w tej wsi świadectwo, kto trzymał karczmę wymienioną w T89 na karcie 1) — ale karta NIE mówi ani „propinacja”, ani „karczma”, ani nie podaje imienia; niczego stąd nie wnioskuję ponad to, co stoi. ¶ Skrót wsi tu niewątpliwy: „wś” z kreską diakrytyczną nad „s”, bez kropki. ¶ LICZBA LUDNOŚCI Z TEGO WYPISU (69 + 3 = 72 osoby w 1789 r.) NIE JEST TĄ SAMĄ CO S87 z karty 1) (64 l. + 4 ż. = 68 osób w 1787 r.). To dwa źródła i dwa lata; nie scalam ich i różnicy nie wygładzam.

zapisy na kartach: Stok Wiszniewski, Stok wiszniewski, Stok Wiśniowski, Stok

powiat łukowski · parafia Zbuczyn · karty 1), 2)

wioska królewska, starostwo (dzierżawa) wiśniowskie, klucz wiszniowski [O83 (IX), T89, T90, MP]; 13 dymów wiejskich 2giej klasy [T90]; karczma, 7 chałup o 1 gospodarzu i 4 chałupy o 2 gospodarzach = 12 dymów [T89]; grunta średnie, nadto wydmy i piaski, łąki grondowe i błotne, las do opału, chrósty brzozowe i olszowe [Ls.89]; w 1789 r. 69 osób chrześcijan i 3 osoby żydowskie, wśród nich szynkarz [St.89]

Ludność 1787

w tym chrześcijan

w tym Żydów

osób na dym

5.2

Rocznik	Źródło	Pozycji	Dymów
T89	Taryfa podymnego 1789	1	12
T90	Taryfa podymnego 1790	1	13

Bez wypisu z 1775 i 1794 r. — żadna fiszka tej wsi tej taryfy nie niesie. To brak wypisu w kartotece, nie luka w numeracji kart.

Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.