Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Wesółka
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Wesółka
W kartotece pod nazwą Wesółki. Parafia Zbuczyn, powiat łukowski.
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Urzędy: Niemira (chorążyna ziemi mielnickiej)
Propinacja, karczmy, browary: Zaliwski Kazimierz (browar, karczma)
Powyżej pięciu dymów w jednym ręku: Zaliwski Kazimierz (13)
zapisy na kartach: Wesółki, Wesołka, Wesółka, Kresk Wesołka
powiat łukowski · parafia Zbuczyn · karty 1)
Wesółka — cząstki szlacheckie; części dwie: jedna Niemierzyny, chorążyny ziemi mielnickiej, druga Zaliwskich [O83 (IX)]
| Rocznik | Źródło | Pozycji | Dymów |
|---|---|---|---|
| T75 | Taryfa podymnego 1775 | 1 | 0 |
| T89 | Taryfa podymnego 1789 | 2 | 13 |
| T90 | Taryfa podymnego 1790 | 1 | 0 |
| T94 | Taryfa podymnego 1794 | 1 | 0 |
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.
1789 T89Taryfa podymnego 1789
O83 O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Zaliwski2 osób na część bez dymów
Krótka charakterystyka wsi, bez liczb i bez zabudowy, stąd liczba dymów puste. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX” (I + X, z kreską u góry i u dołu), tak samo jak przy Krzesku Starym, Kwasach i Karczach. Wiersz idzie przez TRZY linijki: „…cząstki szlacheckie; części dwie: jedna” / „Niemierzyny, chorążyny ziemi mielnickiej; druga” / „Zaliwskich;”. Wyraz „cząstki” ma wyraźny ogonek pod „ą” (sprawdzone w ośmiokrotnym powiększeniu) — to „cząstki”, nie „częstki”. ADNOTACJI `dziedzic` NIE DODAJĘ: kartoteka pisze tu „cząstki szlacheckie”, a nie „wieś X-a”, i tak samo postąpiono w całym opracowaniu przy innych wsiach cząstkowych; obie osoby są właścicielami dwóch części, ale słowa o dziedziczeniu karta nie używa.
KOBIETA. Karta nie podaje imienia własnego — nazywa ją wyłącznie formą odmężowską nazwiska w dopełniaczu i urzędem męża w formie żeńskiej („chorążyny ziemi mielnickiej”), dlatego imię puste, a forma z karty stoi w zapis imienia. ZAPIS NAZWISKA [odczyt niepewny]: pismo jest w tym miejscu ściśnięte i literalnie daje się czytać „Nimirzyny” (bez obu „e”); zapisuję „Niemierzyny”, bo ta sama formuła — „Nięmięrzyny, chorążyny ziemi mielnickiej” — stoi w O83 przy Kwasach i przy Krzesku Królowej Niwie, a `nazwiska.json` ma ustalenie scalające Niemiera / Niemira / Niemierzyna pod hasłem Niemiera. Postać hasłowa: Niemierzyna, żona Niemiery. Nie łączę jej z żadną osobą z innych roczników — to osobny etap.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Niemierzyna2 osób na część bez dymów
Krótka charakterystyka wsi, bez liczb i bez zabudowy, stąd liczba dymów puste. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX” (I + X, z kreską u góry i u dołu), tak samo jak przy Krzesku Starym, Kwasach i Karczach. Wiersz idzie przez TRZY linijki: „…cząstki szlacheckie; części dwie: jedna” / „Niemierzyny, chorążyny ziemi mielnickiej; druga” / „Zaliwskich;”. Wyraz „cząstki” ma wyraźny ogonek pod „ą” (sprawdzone w ośmiokrotnym powiększeniu) — to „cząstki”, nie „częstki”. ADNOTACJI `dziedzic` NIE DODAJĘ: kartoteka pisze tu „cząstki szlacheckie”, a nie „wieś X-a”, i tak samo postąpiono w całym opracowaniu przy innych wsiach cząstkowych; obie osoby są właścicielami dwóch części, ale słowa o dziedziczeniu karta nie używa.
Karta nazywa tę stronę WYŁĄCZNIE nazwiskiem w liczbie mnogiej i w dopełniaczu — „druga Zaliwskich” — bez imienia, więc imię i zapis imienia puste (to nie jest forma odmężowska). Ta sama niejednoznaczność graficzna co na karcie 1): „n” i „w” są w tej ręce pisane identycznie, dwoma łukami, więc literalnie równie dobrze „Zalińskich” [odczyt niepewny co do jednej litery]; wybieram „Zaliwski” za fiszkami Krzeska Starego (karta 1)–287), gdzie ta sama rodzina trzyma części na Wesółce, oraz za formą wzorcową w `nazwiska.json`. Kto konkretnie — z T89 na karcie 1) wiadomo, że Kazimierz, a z T90/T94 Krzeska Starego, że Kazimierz „i brat jego”; O83 tego nie precyzuje i ja tego tutaj nie dopisuję.
Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.
