Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Czuryły
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Czuryły
W kartotece pod nazwą Czuryty. Parafia Zbuczyn, powiat łukowski.
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Urzędy: Cieciszowski Antoni (kasztelan połaniecki · kasztelan połoniecki)
Propinacja, karczmy, browary: Cieciszowski Antoni (browar, karczma, propinacja); Gurowski Jan (propinacja)
Powyżej pięciu dymów w jednym ręku: Cieciszowski (20); Cieciszowski Antoni (20); Jastrzębski (8)
zapisy na kartach: Czuryty
powiat łukowski · parafia Zbuczyn · karty 1), 2)
wieś dziedziczna Antoniego Cieciszowskiego (w T89 „Cieciszewskiego”), kasztelana połanieckiego, złączona z włościami (częściami) na Olędach i Radzikowie Stopkach; 1 dwór, 2 browary, 2 karczmy, 15 chałup o 1 gospodarzu = 20 dymów [T89, T90, T94]; karczma [O83 (IX)]; propinacja, zaprzysiągł Jan Gurowski [T₀89]. W 1775 r. własność Jastrzębskiego i tylko 8 dymów [T75].
| Rocznik | Źródło | Pozycji | Dymów |
|---|---|---|---|
| T75 | Taryfa podymnego 1775 | 1 | 8 |
| T89 | Taryfa podymnego 1789 | 1 | 20 |
| T90 | Taryfa podymnego 1790 | 1 | 20 |
| T94 | Taryfa podymnego 1794 | 1 | 20 |
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.
1775 T75Taryfa podymnego 1775
1789 T89Taryfa podymnego 1789
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna. Rozpisanie zabudowy domyka się co do jednego dymu: 1 dwór + 2 browary + 2 karczmy + 15 chałup o 1 gospodarzu = 20 = suma podana na fiszce („= 20 d.”, podkreślone podwójnie). Cyfra „1” w „o 1 gosp.” jest gruba i przerobiona (pisana po innym znaku), ale rachunek nie zostawia wyboru: przy „o 2 gosp.” suma nie wyszłaby. ODSYŁACZ STOI W SUMIE: wyraz przed dwukropkiem czytam „złączona”, a więc 20 dymów obejmuje Czuryty RAZEM z włościami na Olędach i Radzikowie Stopkach. Odczyt tego wyrazu sprawdzony literami: „z” + wysoka laska z poprzeczką u góry, to „ł”, a nie „t” (laska „t” w „Stopkach” w tym samym wierszu jest wyraźnie niższa, a poprzeczka niżej; „ł” w „włościami” na początku tego samego wiersza i w „połanieckiego” ma tę samą wysokość i tę samą poprzeczkę) + „a” z ogonkiem („ą”) + „cz” (dwa łuki identyczne z „cz” w „karczmy” w wierszu niżej) + „o” + „n” + „a” z zamaszystym łukiem nad literą. Ten sam zwrot stoi w tej samej funkcji na karcie („z częścią na wsi Wierzejkach złączona: dwór, brow., karcz., 6 chat. o 1 gosp. = 9 d.”), karta 2) („wieś Wolka Kamienowa z częściami na wsiach Rzążewie, Chromnej i Lipinach złączona”) i karta 2) („wieś Krzesk … z częściami na wsiach Królowej Niwie, Krzesku Starym i Wesołce, dziedziczna złączona”). Uwaga dla właściciela: ten sam wyraz został na karcie odczytany jako „z ta⟨…⟩ną” — wygląda na to samo „złączoną”, warto tam wrócić. NAZWISKO: tu i tylko tu stoi „Cieciszewskiego” (po „sz” wyraźna pętelka „e”), gdy T90, O83, T94 i T₀89 mają „Cieciszowskiego” (zamknięte kółko „o”); zapisuję dosłownie, form nie scalam.
1789 T₀89Wykaz posesorów części z 1789 r.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Gurowski Jan2 osób na część bez dymów
Wykaz posesorów 1789 — bez dymów, liczba dymów puste zgodnie z regułą dla T₀89. Wyraz „dziedz.” jest DOPISKIEM nad wierszem, wstawionym po „wś, –” i oznaczonym owalem z kreską; wprowadzam go do tekstu w miejscu wstawki. „zaprzys.” = zaprzysiągł — Jan Gurowski składał przysięgę za tę wieś; karta nie nazywa go ani posesorem, ani opiekunem, więc status ograniczam do „zaprzysiągł” (tak jak na karcie, 184, 263, 344). NAZWISKO „Gurowski” [odczyt niepewny co do wielkiej litery]: litera początkowa ma zamkniętą pętlę u góry z haczykiem w prawo i długie, wąskie zejście pod linię — nie jest to „Z” tej ręki („Zbuczyn” w nagłówku i „Zaprzys.” w tym samym wierszu mają pętlę bez zejścia pod linię) ani „J” z tego samego wiersza („Jan”, gdzie dolna pętla jest szeroka i otwarta w lewo); czytam „G”. Nazwiska „Gurowski” nie ma dotąd ani w kartotece podymnego, ani w SLOWNIK-OKOLICY — zgłaszam jako nowe. PROPINACJA zapisana wprost, ostatnim wyrazem wiersza. Urząd „poła…ckiego”: środek wyrazu (ok. dwóch liter, „ni”) zamazany grubym, powtórzonym pociągnięciem pióra; odczyt „połanieckiego” przyjmuję za trzema pozostałymi wystąpieniami na tych fiszkach, a nie z domysłu.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Cieciszowski Antoni2 osób na część bez dymów
Wykaz posesorów 1789 — bez dymów, liczba dymów puste zgodnie z regułą dla T₀89. Wyraz „dziedz.” jest DOPISKIEM nad wierszem, wstawionym po „wś, –” i oznaczonym owalem z kreską; wprowadzam go do tekstu w miejscu wstawki. „zaprzys.” = zaprzysiągł — Jan Gurowski składał przysięgę za tę wieś; karta nie nazywa go ani posesorem, ani opiekunem, więc status ograniczam do „zaprzysiągł” (tak jak na karcie, 184, 263, 344). NAZWISKO „Gurowski” [odczyt niepewny co do wielkiej litery]: litera początkowa ma zamkniętą pętlę u góry z haczykiem w prawo i długie, wąskie zejście pod linię — nie jest to „Z” tej ręki („Zbuczyn” w nagłówku i „Zaprzys.” w tym samym wierszu mają pętlę bez zejścia pod linię) ani „J” z tego samego wiersza („Jan”, gdzie dolna pętla jest szeroka i otwarta w lewo); czytam „G”. Nazwiska „Gurowski” nie ma dotąd ani w kartotece podymnego, ani w SLOWNIK-OKOLICY — zgłaszam jako nowe. PROPINACJA zapisana wprost, ostatnim wyrazem wiersza. Urząd „poła…ckiego”: środek wyrazu (ok. dwóch liter, „ni”) zamazany grubym, powtórzonym pociągnięciem pióra; odczyt „połanieckiego” przyjmuję za trzema pozostałymi wystąpieniami na tych fiszkach, a nie z domysłu.
1790 T90Taryfa podymnego 1790
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna. Imienia dziedzica T90 nie podaje — zostaje samo nazwisko; imię „Antoni” dają dopiero T89 i T₀89. ODSYŁACZ STOI W SUMIE: 20 dymów obejmuje Czuryty RAZEM z częściami na Radzikowie Stopkach i Olędach („Czuryty z cz. na …”), a nie same Czuryty; tak samo liczy T89 („złączona … = 20 d.”). Urząd zapisany tu „połonieckiego” — z wyraźnym „o” w drugiej sylabie, sprawdzone w powiększeniu pięcio- i siedmiokrotnym; pozostałe trzy wypisy (T89, O83, T₀89) mają w tym miejscu „a” („połanieckiego”). Zapisuję dosłownie, bez ujednolicania; historycznie chodzi o kasztelanię połaniecką. „20” podkreślone.
1794 T94Taryfa podymnego 1794
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna. Imienia ani urzędu T94 nie podaje — samo nazwisko, w postaci „Cieciszowskiego”. Liczba „20” podkreślona kreską falistą; jest to ta sama liczba co w T90 i T89, a tam obejmuje ona Czuryty RAZEM z częściami na Olędach i Radzikowie Stopkach — T94 przyległości już nie wymienia, więc odsyłacza tu nie ma, choć suma jest ta sama. WYRAZ „wieś” [odczyt niepewny]: ma cztery znaki — „w”, wysoka pętla, mała pętelka i „ś” z akcentem — a wysoka pętla jest w tej ręce kształtem „ł” (tak samo wygląda „ł” w „włościami” na karcie 1), nie zaś kropkowanym „i”. Za odczytem „wieś” przemawia zakończenie na „ś” (a nie na „ść”) i stała formuła T94 w tej kartotece („wieś Dąbrowskiego” karta, „wieś Łaskiego” karta, „wieś Annonin” karta, „wieś Kierszkow” karta 2), „wieś Sarnow” karta 2). Odczytu „włość” nie da się jednak wykluczyć i zgłaszam to właścicielowi. W T₀89 na tej samej fiszce stoi krótsza, dwuliterowa forma „wś,”.
O83 O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]
Charakterystyka wsi, nie wykaz dymów — stąd liczba dymów puste. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX” (z kreską nad), tak jak przy innych wsiach. Imienia karta nie podaje — zostaje samo nazwisko, w postaci „Cieciszowskiego”. KARCZMA jest tu NAZWANA, ale nierozpisana na dymy, więc idzie do adnotacje (tak samo jak na karcie 1), 238 i 240), a nie do rozpis budynków; rozpisaniem dymów z karczmami zajmuje się T89. Wiersz — ostatni na fiszce — kończy się średnikiem tuż przed krawędzią kartonu i nic po nim nie następuje; to ten sam wiersz, który prześwituje przez karton karta 2) (Ciosna).
Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.
