Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Koziestany
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Koziestany
Parafia Zbuczyn, powiat łukowski.
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Urzędy: Jasiński Franciszek Xawery (miecznik łukowski)
zapisy na kartach: Koziestany, Kozistany, Kozie Stany, Koliestany, Kozzestany
powiat łukowski · parafia Zbuczyn · karty 1), 2), 3), 4)
Koziestany – cząstki szlacheckie [O83 (IX)]
| Rocznik | Źródło | Pozycji | Dymów |
|---|---|---|---|
| T75 | Taryfa podymnego 1775 | 6 | 10 |
| T89 | Taryfa podymnego 1789 | 3 | 10 |
| T90 | Taryfa podymnego 1790 | 2 | 10 |
| T94 | Taryfa podymnego 1794 | 2 | 10 |
Zastrzeżenia do roczników (5)
Co przepisujący zanotował przy samym wypisie, a czego z tabeli wyżej nie widać:
- T75 — Wypis w dwóch kolumnach: poz. 1–4 w lewej, poz. 5–6 w prawej. U dołu lewej kolumny stoi wiersz w całości przekreślony: „1 dymie : 4 dymy.” — kopista zaczął tam pisać formułę pozycji zbiorowej, skasował ją i powtórzył w kolumnie prawej, pod poz. 6. Zapis skasowany, do sumy nie wchodzi.
- T89 — Wypis zamknięty własnym podsumowaniem: „Razem 10 d.”, a za nim odsyłacz „– zob. Dziewule;”. Dymy podane tu jako dwory („po 1 dw.”, „1 dwór”), bez rozpisania na inną zabudowę.
- T₀89 — Jeden wypis rozłożony na dwie fiszki: zaczyna się na fiszce 282 (poz. 1), a na fiszce 283 biegnie dalej, co kopista oznaczył skrótem „c.d.” na lewym marginesie (poz. 2–12). Wykaz posesorów części z 1789 r. — bez dymów, więc liczba dymów we wszystkich pozycjach puste. Na fiszce 283 pozycje 3–12 objęte są jedną wielką klamrą: pod pierwszym wierszem biegnie pozioma kreska, która na prawym końcu skręca w dół i długim pionem obejmuje dziesięć następnych wierszy, a wzdłuż tego pionu dopisano pionowo „nie wysiewają 10 korcy”.
- T90 — Wypis zamknięty własnym podsumowaniem: „Razem – 10 dymów wiejskich 2giej klasy;–”. Klasyfikacja „dymy wiejskie 2giej klasy” podana raz przy pozycji A, przy pozycji B powtórzona pięcioma znakami powtórzenia („ „ „ „ „).
- T94 — Wypis zamknięty własnym podsumowaniem: „Razem 10 dymów;”. Ten sam skład osób co w T90 na tej samej fiszce, w innym szyku.
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.
1775 T75Taryfa podymnego 1775
Nazwisko odmiejscowe, urobione od nazwy tej właśnie wsi. W zapisie widać drobną poprawkę kopisty na zgłosce „zie”.
„cz. druga” — druga, osobno wpisana część tego samego Piotra Koziestańskiego; karta liczy ją jako odrębną pozycję.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Mateusz, Dziewulski Jan4 osób na 4 dymy
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Antoni, Dziewulski Mateusz4 osób na 4 dymy
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Antoni, Dziewulski Jan4 osób na 4 dymy
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Antoni, Dziewulski Mateusz, Dziewulski Jan4 osób na 4 dymy
1789 T89Taryfa podymnego 1789
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Szymon, Koziestański Piotr, Koziestański Marcin †4 osób na 4 dymy
Skład tej czteroosobowej cząstki jest identyczny we wszystkich trzech taryfach — T89, T90 i T94 wymieniają Fabiana, Szymona, Piotra i sukcesorów Marcina Koziestańskich, każdego po jednym dymie.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Fabian, Koziestański Szymon, Koziestański Piotr4 osób na 4 dymy
Skład tej czteroosobowej cząstki jest identyczny we wszystkich trzech taryfach — T89, T90 i T94 wymieniają Fabiana, Szymona, Piotra i sukcesorów Marcina Koziestańskich, każdego po jednym dymie.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Fabian, Koziestański Szymon, Koziestański Marcin †4 osób na 4 dymy
Skład tej czteroosobowej cząstki jest identyczny we wszystkich trzech taryfach — T89, T90 i T94 wymieniają Fabiana, Szymona, Piotra i sukcesorów Marcina Koziestańskich, każdego po jednym dymie.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Fabian, Koziestański Piotr, Koziestański Marcin †4 osób na 4 dymy
Skład tej czteroosobowej cząstki jest identyczny we wszystkich trzech taryfach — T89, T90 i T94 wymieniają Fabiana, Szymona, Piotra i sukcesorów Marcina Koziestańskich, każdego po jednym dymie.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Wojciech, Dziewulski Wawrzyniec †, Dziewulski Jan †, Dziewulski Wojciech †6 osób na 5 dymów
SZEŚĆ OSÓB, PIĘĆ DYMÓW — karta sama to tłumaczy: nad słowami „Wawrzyńca i Jana” stoi dopisek w nawiasie „(1 dw.)”, podkreślony klamrą obejmującą oba imiona, czyli ci dwaj mają wspólnie jeden dwór; pozostałe cztery pozycje po jednym dymie dają razem 5. Imię „(Wojciecha)” dopisane pod wierszem, wzięte w pętlę, ze strzałką wskazującą miejsce wstawki między „Jana” a „Dziewulskich” — wstawka kopisty, nie osobna pozycja. INTERPRETACJA WYMAGAJĄCA DECYZJI WŁAŚCICIELA: przyjmuję, że „sukc.” rządzi wszystkimi trzema następującymi po nim imionami (Wawrzyńca, Jana, Wojciecha), bo są to dokładnie te same trzy imiona, które stoją przed nim jako żyjący posiadacze — powtórzenie ich w tym samym wierszu miałoby inaczej dublować osoby. Druga możliwa lektura („sukc.” tylko przy Wawrzyńcu, a Jan i Wojciech żyją) daje tę samą liczbę pięciu dymów, więc rachunek jej nie rozstrzyga [odczyt pewny, rozbiór zdania niepewny].
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Jan, Dziewulski Wojciech, Dziewulski Wawrzyniec †, Dziewulski Wojciech †6 osób na 5 dymów
SZEŚĆ OSÓB, PIĘĆ DYMÓW — karta sama to tłumaczy: nad słowami „Wawrzyńca i Jana” stoi dopisek w nawiasie „(1 dw.)”, podkreślony klamrą obejmującą oba imiona, czyli ci dwaj mają wspólnie jeden dwór; pozostałe cztery pozycje po jednym dymie dają razem 5. Imię „(Wojciecha)” dopisane pod wierszem, wzięte w pętlę, ze strzałką wskazującą miejsce wstawki między „Jana” a „Dziewulskich” — wstawka kopisty, nie osobna pozycja. INTERPRETACJA WYMAGAJĄCA DECYZJI WŁAŚCICIELA: przyjmuję, że „sukc.” rządzi wszystkimi trzema następującymi po nim imionami (Wawrzyńca, Jana, Wojciecha), bo są to dokładnie te same trzy imiona, które stoją przed nim jako żyjący posiadacze — powtórzenie ich w tym samym wierszu miałoby inaczej dublować osoby. Druga możliwa lektura („sukc.” tylko przy Wawrzyńcu, a Jan i Wojciech żyją) daje tę samą liczbę pięciu dymów, więc rachunek jej nie rozstrzyga [odczyt pewny, rozbiór zdania niepewny].
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Jan, Dziewulski Wojciech, Dziewulski Wawrzyniec †, Dziewulski Jan †, Dziewulski Wojciech †6 osób na 5 dymów
SZEŚĆ OSÓB, PIĘĆ DYMÓW — karta sama to tłumaczy: nad słowami „Wawrzyńca i Jana” stoi dopisek w nawiasie „(1 dw.)”, podkreślony klamrą obejmującą oba imiona, czyli ci dwaj mają wspólnie jeden dwór; pozostałe cztery pozycje po jednym dymie dają razem 5. Imię „(Wojciecha)” dopisane pod wierszem, wzięte w pętlę, ze strzałką wskazującą miejsce wstawki między „Jana” a „Dziewulskich” — wstawka kopisty, nie osobna pozycja. INTERPRETACJA WYMAGAJĄCA DECYZJI WŁAŚCICIELA: przyjmuję, że „sukc.” rządzi wszystkimi trzema następującymi po nim imionami (Wawrzyńca, Jana, Wojciecha), bo są to dokładnie te same trzy imiona, które stoją przed nim jako żyjący posiadacze — powtórzenie ich w tym samym wierszu miałoby inaczej dublować osoby. Druga możliwa lektura („sukc.” tylko przy Wawrzyńcu, a Jan i Wojciech żyją) daje tę samą liczbę pięciu dymów, więc rachunek jej nie rozstrzyga [odczyt pewny, rozbiór zdania niepewny].
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Jan, Dziewulski Wojciech, Dziewulski Jan †, Dziewulski Wojciech †6 osób na 5 dymów
SZEŚĆ OSÓB, PIĘĆ DYMÓW — karta sama to tłumaczy: nad słowami „Wawrzyńca i Jana” stoi dopisek w nawiasie „(1 dw.)”, podkreślony klamrą obejmującą oba imiona, czyli ci dwaj mają wspólnie jeden dwór; pozostałe cztery pozycje po jednym dymie dają razem 5. Imię „(Wojciecha)” dopisane pod wierszem, wzięte w pętlę, ze strzałką wskazującą miejsce wstawki między „Jana” a „Dziewulskich” — wstawka kopisty, nie osobna pozycja. INTERPRETACJA WYMAGAJĄCA DECYZJI WŁAŚCICIELA: przyjmuję, że „sukc.” rządzi wszystkimi trzema następującymi po nim imionami (Wawrzyńca, Jana, Wojciecha), bo są to dokładnie te same trzy imiona, które stoją przed nim jako żyjący posiadacze — powtórzenie ich w tym samym wierszu miałoby inaczej dublować osoby. Druga możliwa lektura („sukc.” tylko przy Wawrzyńcu, a Jan i Wojciech żyją) daje tę samą liczbę pięciu dymów, więc rachunek jej nie rozstrzyga [odczyt pewny, rozbiór zdania niepewny].
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Jan, Dziewulski Wojciech, Dziewulski Wawrzyniec †, Dziewulski Jan †6 osób na 5 dymów
SZEŚĆ OSÓB, PIĘĆ DYMÓW — karta sama to tłumaczy: nad słowami „Wawrzyńca i Jana” stoi dopisek w nawiasie „(1 dw.)”, podkreślony klamrą obejmującą oba imiona, czyli ci dwaj mają wspólnie jeden dwór; pozostałe cztery pozycje po jednym dymie dają razem 5. Imię „(Wojciecha)” dopisane pod wierszem, wzięte w pętlę, ze strzałką wskazującą miejsce wstawki między „Jana” a „Dziewulskich” — wstawka kopisty, nie osobna pozycja. INTERPRETACJA WYMAGAJĄCA DECYZJI WŁAŚCICIELA: przyjmuję, że „sukc.” rządzi wszystkimi trzema następującymi po nim imionami (Wawrzyńca, Jana, Wojciecha), bo są to dokładnie te same trzy imiona, które stoją przed nim jako żyjący posiadacze — powtórzenie ich w tym samym wierszu miałoby inaczej dublować osoby. Druga możliwa lektura („sukc.” tylko przy Wawrzyńcu, a Jan i Wojciech żyją) daje tę samą liczbę pięciu dymów, więc rachunek jej nie rozstrzyga [odczyt pewny, rozbiór zdania niepewny].
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Jan, Dziewulski Wawrzyniec †, Dziewulski Jan †, Dziewulski Wojciech †6 osób na 5 dymów
SZEŚĆ OSÓB, PIĘĆ DYMÓW — karta sama to tłumaczy: nad słowami „Wawrzyńca i Jana” stoi dopisek w nawiasie „(1 dw.)”, podkreślony klamrą obejmującą oba imiona, czyli ci dwaj mają wspólnie jeden dwór; pozostałe cztery pozycje po jednym dymie dają razem 5. Imię „(Wojciecha)” dopisane pod wierszem, wzięte w pętlę, ze strzałką wskazującą miejsce wstawki między „Jana” a „Dziewulskich” — wstawka kopisty, nie osobna pozycja. INTERPRETACJA WYMAGAJĄCA DECYZJI WŁAŚCICIELA: przyjmuję, że „sukc.” rządzi wszystkimi trzema następującymi po nim imionami (Wawrzyńca, Jana, Wojciecha), bo są to dokładnie te same trzy imiona, które stoją przed nim jako żyjący posiadacze — powtórzenie ich w tym samym wierszu miałoby inaczej dublować osoby. Druga możliwa lektura („sukc.” tylko przy Wawrzyńcu, a Jan i Wojciech żyją) daje tę samą liczbę pięciu dymów, więc rachunek jej nie rozstrzyga [odczyt pewny, rozbiór zdania niepewny].
Ta sama osoba co w T75 (karta 1), poz. 5), ale T89 nie powtarza określenia „wdowy”, więc status zostawiam pusty — zapisuję tyle, ile mówi ta karta.
1789 T₀89Wykaz posesorów części z 1789 r.
Imię karta pisze „Xawerego”, rozwijam jako Ksawery. Nazwisko na tej fiszce brzmi „Jasieńskiego” (z „ie”), a na fiszce 280 w T75 — „Jasinskiego”; zapisuję każde tak, jak stoi na swojej karcie, i nie scalam obu osób [do rozstrzygnięcia, czy to ta sama rodzina]. Skrót „miecz.” rozwijam jako miecznik. Wiersz zamyka odsyłacz „– zob. Dziewule.”
Jedyna kobieta w tym wykazie i ta sama, która w T75 (karta 1) występuje jako „Katarzyny Borkowskiey wdowy”, a w T89 (karta 3) jako „Katarzyny Borkowskiey”. Tu nazwisko w formie żeńskiej „Borkowskiej”, bez określenia stanu — status zostawiam pusty.
Drugi Wojciech Dziewulski w tym samym wykazie (poz. 8 i 12); karta niczym ich nie rozróżnia — ani przydomkiem, ani imieniem ojca. Ostatnia pozycja objęta klamrą.
Pierwsza pozycja karty 4), wpisana w tym samym wierszu co sigla i nazwa wsi. POZA KLAMRĄ: pozioma kreska klamry biegnie POD tym wierszem i dopiero za nią skręca w dół, więc adnotacja „nie wysiewają 10 korcy” tej pozycji nie obejmuje [rozstrzygnięcie kształtu klamry — sprawdzone przy ośmiokrotnym powiększeniu na narożniku: kreska pozioma i pion są jedną ciągłą linią; lekturę, w której kreska byłaby tylko podkreśleniem nagłówka, a klamra obejmowałaby i ten wiersz, uważam za mniej prawdopodobną, ale nie za wykluczoną — DO POTWIERDZENIA NA ORYGINALE].
Pierwsza pozycja objęta klamrą z pionowym dopiskiem „nie wysiewają 10 korcy” (poz. 3–12).
Ta fiszka pisze imię „Wawrzeńca” (widoczny znak diakrytyczny nad „n”), a karty 2) i 282 — „Wawrzyńca”; zapisuję mianownik zgodny z tą kartą („Wawrzeniec”) i nie ujednolicam go z pozostałymi rocznikami.
Antoni występuje tu z nazwiskiem KOZIESTAŃSKI; w T75 na fiszce 280 (poz. 6) Antoni figuruje wśród Dziewulskich. To dwa różne wypisy z różnych lat i nie scalam tych osób.
1790 T90Taryfa podymnego 1790
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Piotr, Koziestański Szymon, Koziestański Marcin †4 osób na 4 dymy
Drugie imię w wyliczeniu kopista najpierw zamazał grubym przekreśleniem, a nad nim dopisał końcówkę „iotra”; pod przekreśleniem widać wyjściowe „P”, więc czyta się „Piotra”. Potwierdza to T94 z tej samej fiszki, gdzie ta sama pozycja brzmi „Fabjana, Piotra, sukcesorów Marcina, Szymona”. Cztery osoby, cztery dymy — rachunek się zgadza.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Fabian, Koziestański Piotr, Koziestański Szymon4 osób na 4 dymy
Drugie imię w wyliczeniu kopista najpierw zamazał grubym przekreśleniem, a nad nim dopisał końcówkę „iotra”; pod przekreśleniem widać wyjściowe „P”, więc czyta się „Piotra”. Potwierdza to T94 z tej samej fiszki, gdzie ta sama pozycja brzmi „Fabjana, Piotra, sukcesorów Marcina, Szymona”. Cztery osoby, cztery dymy — rachunek się zgadza.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Fabian, Koziestański Szymon, Koziestański Marcin †4 osób na 4 dymy
Drugie imię w wyliczeniu kopista najpierw zamazał grubym przekreśleniem, a nad nim dopisał końcówkę „iotra”; pod przekreśleniem widać wyjściowe „P”, więc czyta się „Piotra”. Potwierdza to T94 z tej samej fiszki, gdzie ta sama pozycja brzmi „Fabjana, Piotra, sukcesorów Marcina, Szymona”. Cztery osoby, cztery dymy — rachunek się zgadza.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Fabian, Koziestański Piotr, Koziestański Marcin †4 osób na 4 dymy
Drugie imię w wyliczeniu kopista najpierw zamazał grubym przekreśleniem, a nad nim dopisał końcówkę „iotra”; pod przekreśleniem widać wyjściowe „P”, więc czyta się „Piotra”. Potwierdza to T94 z tej samej fiszki, gdzie ta sama pozycja brzmi „Fabjana, Piotra, sukcesorów Marcina, Szymona”. Cztery osoby, cztery dymy — rachunek się zgadza.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Wojciech «Wiecher», Dziewulski Wojciech, Dziewulski Wojciech †6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. Trzej Wojciechowie rozróżnieni w samym zapisie: pierwszy przydomkiem („Wojciecha Wiechra”), drugi po ojcu („Wojciecha syna Antoniego” — to zapewne syn Antoniego Dziewulskiego z T75, poz. 6), trzeci jest już nieżyjący („sukces. Wojciecha”). Przydomek karta podaje w dopełniaczu („Wiechra”); mianownik „Wiecher” to rozwiązanie formy, nie odczyt [odczyt niepewny co do mianownika]. Antoniego nie wpisuję jako osobnej osoby — nie jest posiadaczem części, stoi tylko jako określenie ojca.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Jan, Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Wojciech «Wiecher», Dziewulski Wojciech, Dziewulski Wojciech †6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. Trzej Wojciechowie rozróżnieni w samym zapisie: pierwszy przydomkiem („Wojciecha Wiechra”), drugi po ojcu („Wojciecha syna Antoniego” — to zapewne syn Antoniego Dziewulskiego z T75, poz. 6), trzeci jest już nieżyjący („sukces. Wojciecha”). Przydomek karta podaje w dopełniaczu („Wiechra”); mianownik „Wiecher” to rozwiązanie formy, nie odczyt [odczyt niepewny co do mianownika]. Antoniego nie wpisuję jako osobnej osoby — nie jest posiadaczem części, stoi tylko jako określenie ojca.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Jan, Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Wojciech «Wiecher», Dziewulski Wojciech, Dziewulski Wojciech †6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. Trzej Wojciechowie rozróżnieni w samym zapisie: pierwszy przydomkiem („Wojciecha Wiechra”), drugi po ojcu („Wojciecha syna Antoniego” — to zapewne syn Antoniego Dziewulskiego z T75, poz. 6), trzeci jest już nieżyjący („sukces. Wojciecha”). Przydomek karta podaje w dopełniaczu („Wiechra”); mianownik „Wiecher” to rozwiązanie formy, nie odczyt [odczyt niepewny co do mianownika]. Antoniego nie wpisuję jako osobnej osoby — nie jest posiadaczem części, stoi tylko jako określenie ojca.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Jan, Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Wojciech «Wiecher», Dziewulski Wojciech6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. Trzej Wojciechowie rozróżnieni w samym zapisie: pierwszy przydomkiem („Wojciecha Wiechra”), drugi po ojcu („Wojciecha syna Antoniego” — to zapewne syn Antoniego Dziewulskiego z T75, poz. 6), trzeci jest już nieżyjący („sukces. Wojciecha”). Przydomek karta podaje w dopełniaczu („Wiechra”); mianownik „Wiecher” to rozwiązanie formy, nie odczyt [odczyt niepewny co do mianownika]. Antoniego nie wpisuję jako osobnej osoby — nie jest posiadaczem części, stoi tylko jako określenie ojca.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Jan, Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Wojciech, Dziewulski Wojciech †6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. Trzej Wojciechowie rozróżnieni w samym zapisie: pierwszy przydomkiem („Wojciecha Wiechra”), drugi po ojcu („Wojciecha syna Antoniego” — to zapewne syn Antoniego Dziewulskiego z T75, poz. 6), trzeci jest już nieżyjący („sukces. Wojciecha”). Przydomek karta podaje w dopełniaczu („Wiechra”); mianownik „Wiecher” to rozwiązanie formy, nie odczyt [odczyt niepewny co do mianownika]. Antoniego nie wpisuję jako osobnej osoby — nie jest posiadaczem części, stoi tylko jako określenie ojca.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Jan, Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Wojciech «Wiecher», Dziewulski Wojciech †6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. Trzej Wojciechowie rozróżnieni w samym zapisie: pierwszy przydomkiem („Wojciecha Wiechra”), drugi po ojcu („Wojciecha syna Antoniego” — to zapewne syn Antoniego Dziewulskiego z T75, poz. 6), trzeci jest już nieżyjący („sukces. Wojciecha”). Przydomek karta podaje w dopełniaczu („Wiechra”); mianownik „Wiecher” to rozwiązanie formy, nie odczyt [odczyt niepewny co do mianownika]. Antoniego nie wpisuję jako osobnej osoby — nie jest posiadaczem części, stoi tylko jako określenie ojca.
1794 T94Taryfa podymnego 1794
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Piotr, Koziestański Marcin †, Koziestański Szymon4 osób na 4 dymy
Imię pierwszej osoby karta pisze tu „Fabjana”, a w T90 wyżej „Fabiana” — ta sama osoba, dwa zapisy.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Fabian, Koziestański Piotr, Koziestański Szymon4 osób na 4 dymy
Imię pierwszej osoby karta pisze tu „Fabjana”, a w T90 wyżej „Fabiana” — ta sama osoba, dwa zapisy.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Fabian, Koziestański Marcin †, Koziestański Szymon4 osób na 4 dymy
Imię pierwszej osoby karta pisze tu „Fabjana”, a w T90 wyżej „Fabiana” — ta sama osoba, dwa zapisy.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Koziestański Fabian, Koziestański Piotr, Koziestański Marcin †4 osób na 4 dymy
Imię pierwszej osoby karta pisze tu „Fabjana”, a w T90 wyżej „Fabiana” — ta sama osoba, dwa zapisy.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Wojciech †, Dziewulski Wojciech «Wiecher», Dziewulski Wojciech6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. „Sukcesorów” odnosi się tylko do pierwszego z Wojciechów — tak samo rozkłada to T90 na tej samej fiszce („sukces. Wojciecha” na końcu wyliczenia). Ostatni z nich, w T90 „Wojciecha syna Antoniego”, tu nazwany „Wojciecha po Antonim”; zwrotu „po Antonim” nie traktuję jako świadectwa śmierci Antoniego, bo równoległy zapis T90 mówi po prostu „syna Antoniego”, a sam Antoni nie występuje w wypisie jako posiadacz części.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Wojciech †, Dziewulski Jan, Dziewulski Wojciech «Wiecher», Dziewulski Wojciech6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. „Sukcesorów” odnosi się tylko do pierwszego z Wojciechów — tak samo rozkłada to T90 na tej samej fiszce („sukces. Wojciecha” na końcu wyliczenia). Ostatni z nich, w T90 „Wojciecha syna Antoniego”, tu nazwany „Wojciecha po Antonim”; zwrotu „po Antonim” nie traktuję jako świadectwa śmierci Antoniego, bo równoległy zapis T90 mówi po prostu „syna Antoniego”, a sam Antoni nie występuje w wypisie jako posiadacz części.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Wojciech †, Dziewulski Jan, Dziewulski Wojciech «Wiecher», Dziewulski Wojciech6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. „Sukcesorów” odnosi się tylko do pierwszego z Wojciechów — tak samo rozkłada to T90 na tej samej fiszce („sukces. Wojciecha” na końcu wyliczenia). Ostatni z nich, w T90 „Wojciecha syna Antoniego”, tu nazwany „Wojciecha po Antonim”; zwrotu „po Antonim” nie traktuję jako świadectwa śmierci Antoniego, bo równoległy zapis T90 mówi po prostu „syna Antoniego”, a sam Antoni nie występuje w wypisie jako posiadacz części.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Jan, Dziewulski Wojciech «Wiecher», Dziewulski Wojciech6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. „Sukcesorów” odnosi się tylko do pierwszego z Wojciechów — tak samo rozkłada to T90 na tej samej fiszce („sukces. Wojciecha” na końcu wyliczenia). Ostatni z nich, w T90 „Wojciecha syna Antoniego”, tu nazwany „Wojciecha po Antonim”; zwrotu „po Antonim” nie traktuję jako świadectwa śmierci Antoniego, bo równoległy zapis T90 mówi po prostu „syna Antoniego”, a sam Antoni nie występuje w wypisie jako posiadacz części.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Wojciech †, Dziewulski Jan, Dziewulski Wojciech6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. „Sukcesorów” odnosi się tylko do pierwszego z Wojciechów — tak samo rozkłada to T90 na tej samej fiszce („sukces. Wojciecha” na końcu wyliczenia). Ostatni z nich, w T90 „Wojciecha syna Antoniego”, tu nazwany „Wojciecha po Antonim”; zwrotu „po Antonim” nie traktuję jako świadectwa śmierci Antoniego, bo równoległy zapis T90 mówi po prostu „syna Antoniego”, a sam Antoni nie występuje w wypisie jako posiadacz części.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dziewulski Wawrzyniec, Dziewulski Krzysztof, Dziewulski Wojciech †, Dziewulski Jan, Dziewulski Wojciech «Wiecher»6 osób na 6 dymów
Sześć osób, sześć dymów. „Sukcesorów” odnosi się tylko do pierwszego z Wojciechów — tak samo rozkłada to T90 na tej samej fiszce („sukces. Wojciecha” na końcu wyliczenia). Ostatni z nich, w T90 „Wojciecha syna Antoniego”, tu nazwany „Wojciecha po Antonim”; zwrotu „po Antonim” nie traktuję jako świadectwa śmierci Antoniego, bo równoległy zapis T90 mówi po prostu „syna Antoniego”, a sam Antoni nie występuje w wypisie jako posiadacz części.
Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.
