Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Zawady
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Zawady
Parafia Zbuczyn, powiat łukowski.
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Pozycja wspólna dla dwóch wsi. Liczba dymów T75 obejmuje tę wieś razem ze wsią Kwasy — taryfa ich nie rozdziela i nie da się z niej wyprowadzić udziału żadnej z nich. Ten sam wypis stoi na karcie tamtej wsi, przy wsi Kwasy; do sum wchodzi tylko raz, tutaj.
Urzędy: Niemira (chorążyc mielnicki · chorążyna mielnicka)
Propinacja, karczmy, browary: Niemira (browar, karczma)
Powyżej pięciu dymów w jednym ręku: Niemira (24)
zapisy na kartach: Zawady, Zawady i Kwasty, Fol. Zawady
powiat łukowski · parafia Zbuczyn · kart 2
wieś Nięmięrzyny, chorążyny mielnickiej; austeria [O83 (IX)]
| Rocznik | Źródło | Pozycji | Dymów |
|---|---|---|---|
| T75 | Taryfa podymnego 1775 | 1 | 31 |
| T89 | Taryfa podymnego 1789 | 5 | 65 |
| T90 | Taryfa podymnego 1790 | 1 | 0 |
| T94 | Taryfa podymnego 1794 | 1 | 0 |
Zastrzeżenia do roczników (2)
Co przepisujący zanotował przy samym wypisie, a czego z tabeli wyżej nie widać:
- T89 — NAJWAŻNIEJSZY WYPIS OBU FISZEK i jedyny, który rozpisuje Zawady na zabudowę. Jest to wypis KLUCZA, nie jednej wsi: nagłówek mówi „Zawady z przyległościami”, a pod nim stoi pięć ponumerowanych pozycji — pięć osad — i suma „Razem 65 dymów”. Rachunek karty domyka się co do jednego dymu: 24 + 10 + 6 + 20 + 5 = 65. TYLKO POZYCJA 1 (24 dymy) DOTYCZY SAMYCH ZAWAD; pozostałe 41 dymów to Stary Krzesk, Kwasy, Królowa Niwa i Wesołka, i pod tymi hasłami są w kartotece zaksięgowane odsyłaczami do tej właśnie karty (Kwasy karta: „T89 – zob. Zawady – par. Zbuczyn;”; Wesółki karta 1): „T89 zob. Zawady – par. Zbuczyn ;”; Krzesk Stary karta 2): nota „zob. T89 pod Zawady w par. Zbuczyn”). Nigdzie indziej te liczby nie są powtórzone — sprawdzone w scalonym `karty.json`: ciągu „Razem 65” nie ma tam ani razu. ¶ WŁAŚCICIEL CAŁEGO KLUCZA — Niemirowie, chorążycowie mielniccy — nazwany jest raz, w nagłówku, i dlatego wpisuję go przy pozycji 1, tak jak przy Krzesku Starym wpisano Józefa Łaskiego przy pierwszej pozycji jego klucza. Dotyczy on jednak wszystkich pięciu pozycji. ¶ Sigla to czyste „T89”, bez indeksu zerowego — treść wiersza jest treścią taryfy (rozpis zabudowy zakończony podkreśloną sumą), więc wątpliwości T89/T₀89 tu nie ma.
- V48 — SPIS PRZYPISANY DO ZAWAD Z OSTROŻNOŚCIĄ, NIE Z PEWNOŚCIĄ. karta nie ma w nagłówku nazwy wsi (środek paska pusty, sprawdzone kontrastowo i filtrem górnoprzepustowym), a jedyna nazwa, jaka na niej pada, brzmi „Zagroble”, nie „Zawady”. Wypis V48 dla Zawad stoi już na fiszce 559 („V48 – Zawady.”), więc nie jest to jego powtórzenie ani wariant pisowni, tylko INNA NAZWA. Przypisania do Zawad nie da się z karty potwierdzić — opiera się na miejscu w kartotece i na przydziale zadania. Przeciw niemu przemawia to, że trzy stojące niżej wiersze mówią „niema”, czyli że nazwy nie ma na żadnej z trzech map, podczas gdy przy nazwie „Zawady” w nagłówku karty kartotekarz dopisał skalę mapy „(1:75000)” — a więc Zawady na mapie odnalazł. Nie wpisuję „Zagroble” do warianty zapisu wsi, żeby nie wprowadzić do indeksu niepoświadczonego utożsamienia. DO ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEZ WŁAŚCICIELA — patrz uwaga przy karcie.
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.
1789 T89Taryfa podymnego 1789
O83 O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]
Krótka charakterystyka wsi, bez liczb, stąd liczba dymów puste. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX” (I + X, z kreską u góry i u dołu), tak samo jak przy Kwasach, Krzesku Starym i Karczach. ¶ WYRAZ „AUSTERIA” — czytany ze szczególną starannością, bo to słowo z listy kluczowych. Stoi w osobnym wierszu, WCIĘTYM i podpisanym dokładnie pod wyrazem „Zawady” z wiersza O83, czyli w miejscu, w którym ta kartoteka kontynuuje zbyt długi wiersz (tak samo zawijają się wiersze O83 na karcie i karta). Dlatego przypisuję go do O83, a nie do stojącego niżej T89. Pisany cieńszym piórem, ale atramentem CZARNYM, nie niebieskim (pomiar najciemniejszych pikseli: R9 G11 B16, B−R = 7; dla porównania wiersz O83 R5 G6 B10, B−R = 5, a niebieski wiersz T90 B−R = 43). Litery czytelne: a-u-s-t-e-r-i-a. ¶ ADNOTACJI `dziedzic` PRZY O83 NIE DODAJĘ: karta mówi „wieś Nięmięrzyny”, a nie „wieś dziedziczna”; słowo o dziedziczeniu pada dopiero w T89.
KOBIETA. Karta nie podaje imienia własnego — nazywa ją wyłącznie formą odmężowską nazwiska w dopełniaczu, „Nięmięrzyny”, i urzędem męża w formie żeńskiej, „chorążyny mielnickiej”. Dlatego imię puste, a zapis imienia przepisany dosłownie, z ogonkami pod obydwoma „e” (w powiększeniu widać dwa zejścia pod linię, takie same jak przy „ą” w stojącym obok „chorążyny”) — postać hasłowa nazwiska: Niemierzyna, żona Niemiery. ROZBIEŻNOŚĆ Z SĄSIEDNIĄ FISZKĄ, KTÓREJ NIE WYGŁADZAM: na karcie (Kwasy) ta sama osoba nosi urząd „chorążyny ZIEMI mielnickiej”, tutaj „chorążyny mielnickiej” — wyrazu „ziemi” na tej karcie NIE MA, sprawdzone w powiększeniu. Nie łączę jej z Niemirami z T89 na tej samej fiszce ani z Antonim Niemierą z karty — to zadanie późniejszego etapu — ale nazwisko jest to samo.
Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.
