Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaRejestry podymnego 1775–1794Ruda

Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794

Ruda

Parafia Zbuczyn, powiat łukowski.

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Wypisy spoza taryf

Zapisy spod sigli, których kartoteka nie rozwija. Dymów nie podają, więc nie wchodzą do żadnej sumy.

P.karta 1)P. Ruda [wyraz „Młyn” przekreślony] - do starostwa wiśniowskiego;
uwaga: Nota o przynależności, bez dymów i bez osób — ten sam typ zapisu co „P. Kot Wiśniowski. - do starostwa wiśniowskiego;” na karcie, „P. - Lipniki. - do X.X. dominikanów warszawskich” na karcie 1) i co noty „MP - … - do starostwa …” z karty 2), 275, 360 i 419. Sigla „P.” z kropką; rozwinięcia kartoteka nie daje i go nie dopisuję. Wypis zamknięty średnikiem. ¶ WYRAZ PRZEKREŚLONY CZYTAM „Młyn” [ODCZYT PRAWDOPODOBNY, KRESKA GO ZACIERA]. Za takim odczytem: (1) pierwsza litera ma tę samą budowę co wielkie „M” w „Mł.” z wierszy Held. i Top. oraz w „Młynarzami” z wiersza T89 — niska pętla wprowadzająca, po niej dwa łuki sięgające ponad wysokość liter średnich; (2) za „M” stoi laska wysoka, zakończona u góry hakiem w prawo, czyli „ł”, którego własna poprzeczka zlewa się z kreską skreślenia (w „Młynarzami” ta poprzeczka jest osobna i doskonale widoczna); (3) dalej idzie litera z długim ogonem schodzącym pod linię pisma — „y”, o kształcie identycznym jak „y” w wyrazie „młyn” w wierszu T90 i w „Młynarzami” w wierszu T89; (4) na końcu dwa drobne łuki, czyli „n”; (5) szerokość wyrazu bez pętelki skreślenia to ok. 140 px, a wyraz „młyn” (małą literą) z wiersza T90 mierzy 105 px — różnica odpowiada dokładnie zamianie małego „m” na wielkie „M”. Wyraz „Młyn” potwierdzają rzeczowo dwa następne wiersze, gdzie nazwa brzmi „Ruda Mł.”. Nie rozstrzygam, czy autor skreślił „Młyn” dlatego, że uznał ten człon za zbędny, czy dlatego, że poprawiał się na formę z wiersza S87 („Ruda wiśniowska”); karta tego nie mówi. ¶ SKREŚLENIE: jedna długa kreska pozioma, zaczęta od małej pętli po lewej stronie wyrazu i przeciągnięta poza jego prawą krawędź, pisana tym samym czarnym atramentem co reszta wiersza. Nie jest to zakratkowanie („#”), jakim ta ręka kasuje pojedyncze znaki (por. karta 2), 245, 419). ¶ Nazwa starostwa ma tu postać „wiśniowskiego”: po „wi” nie ma litery schodzącej pod linię pisma, są za to trzy znaki diakrytyczne; w O83 stoi „wiśniowskie”, w T90 — „Wiśniów”, a w T89 nazwa wsi-siedziby brzmi „Wiszniew”. Postaci NIE UJEDNOLICAM.
Held.karta 1)Held. Ruda Mł.
uwaga: Jednowierszowa nota bez liczb i bez osób — do rachunek dymów nie wchodzi. Sigla „Held.” z kropką, ta sama co na karcie („Held. Koty Młyn.”) i karta 1) („Held. Lipniak.”); w wykazie wykaz źródeł jej nie ma, rozwinięcia kartoteka nie daje i go nie proponuję. ¶ „Mł.” — wielkie „M” (niska pętla wprowadzająca i dwa łuki), po nim wysoka laska z poprzeczką postawioną u góry i wychodzącą w prawo, czyli „ł”, a na końcu kropka skrótu. Ten sam skrót powtarza wiersz Top. Jest to — obok przekreślonego „Młyn” w wierszu P. — jedyne miejsce na fiszce, gdzie młyn wszedł do samej nazwy miejsca; rzeczowo odpowiada mu „młyn wodny” z T90, „chłop młynarz” z O83 i „młynarz” z Ls89. Skrótu NIE ROZWIJAM w tekście; że idzie o młyn, wynika z porównania z karty, gdzie ta sama sigla ma zapis pełny: „Koty Młyn.”.
Top.karta 1)Top. Ruda Mł.
uwaga: Jednowierszowa nota bez liczb i bez osób — do rachunek dymów nie wchodzi. Sigla „Top.” z kropką, ta sama co na karcie („Top. osada Kot.”), karta 1) („Top. Lipniak.”) i karta; w wykazie wykaz źródeł jej nie ma i rozwinięcia nie dopisuję. Zapis nazwy identyczny jak w wierszu Held. — „Ruda Mł.” — i to jest różnica wobec karta, gdzie Top. i Held. podawały postaci różne („osada Kot” wobec „Koty Młyn”). Tutaj oba wiersze brzmią tak samo co do znaku; sprawdzone przez zestawienie obu przy czternastokrotnym powiększeniu: ta sama wysokość „M”, ta sama kropka skrótu, jedyna różnica to nachylenie poprzeczki „ł” (w Held. bliżej połowy laski, w Top. u samego szczytu).
Ls89karta 1)Ls89 Ruda, - młynarz;
uwaga: Wypis pod siglą spoza wykazu źródeł, bez jednej liczby dymów, bez jednego zakładu liczonego na dymy i bez jednej osoby nazwanej z imienia — do rachunek dymów nie wchodzi, tak samo jak Ls.89 przy Ciosnej, Myrsze, Karczach, Baranku, Brzozowicy i Lipniakach. ¶ SIGLA PISANA „Ls89”, BEZ KROPKI między „s” a „89” — sprawdzone przy dwunastokrotnym powiększeniu: między zamkniętą pętlą „s” a ósemką jest ok. 40 px czystej bibuły i ani jednego znaku na wysokości linii pisma (drobny punkt, który widać wyżej, leży ponad wysokością liter i jest pyłkiem, nie kropką). Cyfry „89” pisane drobniej i niżej, jak indeks — tak samo jak „87” przy S, „48” przy V i „90” przy T. W innych miejscach kartoteki ta sama sigla bywa zapisana inaczej: „Ls.89.”, „Ls.89” (361), „Ls89.”, „Ls. 89”, „Ls.79”; tych postaci nie ujednolicam. ¶ TO NAJKRÓTSZY WYPIS Ls.89 W CAŁEJ KARTOTECE: cała treść to nazwa wsi, przecinek, kreska i jeden wyraz — „młynarz”. Nie ma tu ani gruntów, ani łąk, ani lasu, ani osiadłości gospodarzy, ani powinności (dni ciągłych czy pieszych), ani browaru i karczmy — inaczej niż w Ls.79 Dębowierzchów („brow. karcz. osiadłości gosp. 12”), Ls.89 Lipniaków („osiadłości gosp. 18. brow, karcz.”), Ls89 Karcz („gospodarzy 6”) i Ls.89 Myrchy („gruntu mało średni, łąki grondowe i błotne”). POWINNOŚCI PODDANYCH NA TEJ FISZCE NIE MA WCALE — nie jest to więc wypis niepełny, lecz wypis jednowyrazowy. ¶ „młynarz” — bez końcówki „-e”: ostatni znak to zygzak „z” bez podbitki pod linią pisma, identyczny co do kształtu z „z” w „Młynarzami” (wiersz wyżej) i w „zwanym” (T90); wyraz nie jest ucięty kadrem, bo do prawej krawędzi kartonu zostaje jeszcze ponad tysiąc pikseli czystej bibuły. ¶ Za wyrazem „młynarz” stoją DWA drobne znaki: kropka na wysokości linii pisma (x ≈ 1493) i ukośna kreseczka niżej i nieco w lewo (x ≈ 1455–1478). Czytam je razem jako ŚREDNIK, tak jak kończą się wiersze P., T90, O83 i T89 na tej samej fiszce, ale odstęp między obu znakami jest większy niż zwykle [odczyt niepewny co do samej interpunkcji; sensu wypisu to nie zmienia].

zapisy na kartach: Ruda, Ruda wiśniowska, Ruda Mł., Ruda Młyn

powiat łukowski · parafia Zbuczyn · karty 1)

dobra królewskie, dzierżawa Wiśniów / starostwo wiśniowskie; w uroczysku Ruda zwanym młyn wodny — 1 dym wiejski 2giej klasy [T90]; jeden chłop młynarz [O83 (IX)]; młynarz [Ls89]; 7 l. w 1787 r. [S87]; dymów 1789 r. szukać pod Wiszniewem [T89 — odsyłacz]

Ludność 1787
7
w tym chrześcijan
7
w tym Żydów
0
osób na dym
7.0
RocznikŹródłoPozycjiDymów
T89Taryfa podymnego 178910
T90Taryfa podymnego 179011

Bez wypisu z 1775 i 1794 r. — żadna fiszka tej wsi tej taryfy nie niesie. To brak wypisu w kartotece, nie luka w numeracji kart.

Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.