Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Urzędy: Kuczyński (podczaszy mielnicki · podkomorzyna ziemi drohickiej)
Powyżej pięciu dymów w jednym ręku: Kuczyński (48)
Wypisy spoza taryf
Zapisy spod sigli, których kartoteka nie rozwija. Dymów nie podają, więc nie wchodzą do żadnej sumy.
Sł. G.Sł. G. - Krzymosze z przydomkiem Bayki. -
uwaga:Jednowierszowa nota o postaci nazwy, bez dymów i bez osób — ten sam typ zapisu co „MP”, „Top.”, „Held.” czy „P.” na innych fiszkach, więc do rachunek dymów nie wchodzi. Pierwszy człon sigli czytam jako „Sł.” (litera z pętlą wzniosu przekreśloną poprzeczką — „ł”, nie „t”), drugi jako „G.”; razem najpewniej Słownik Geograficzny [odczyt rozwinięcia niepewny — kartoteka sigli nie objaśnia, a w dotychczasowym korpusie „Sł. G.” nie występuje ani razu]. Treść noty jest ważna dla nazwy: potwierdza, że „Bayki” to PRZYDOMEK wsi Krzymosze, a nie osobna miejscowość — i tak też trzeba czytać „Krzymosze Bayki” z T94 oraz „Krzymosze Bayki i Ciepiele” z T90.
zapisy na kartach: Krzymosze, Krzymosze Bayki, Krzymosze Bayki i Ciepiele, Krzymoszyce
powiat łukowski · parafia Zbuczyn · kart 1
wieś dziedziczna Kuczyńskich, z przydomkiem Bayki, z częścią Ciepiele i z częścią na wsi Wielgorzu; młyn wietrzny [O83 (IX)]; kaplica we dworze [V48]; 48 dymów wiejskich 2giej klasy [T90]
Ludność 1787
165
w tym chrześcijan
155
w tym Żydów
10
osób na dym
3.4
Rocznik
Źródło
Pozycji
Dymów
T75
Taryfa podymnego 1775
1
28
T90
Taryfa podymnego 1790
1
48
T94
Taryfa podymnego 1794
1
48
Bez wypisu z 1789 r. — żadna fiszka tej wsi tej taryfy nie niesie. To brak wypisu w kartotece, nie luka w numeracji kart.
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.
1790 T90Taryfa podymnego 1790
Kuczyńskipodczaszy mielnickipodkomorzyna ziemi drohickiejpodkomorzyna drohicka
T9048 dymówdziedzicdziedzicT90 - wieś Krzymosze Bayki i Ciepiele - dziedz. Kuczyńskiego podczaszego mielnickiego z cz. na wsi Wielgorze - 48 dymów wiejskich 2giej klasy. -
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna. Imienia dziedzica karta nie podaje — zostaje samo nazwisko i godność. Nazwisko pisane na poprawce: początek wyrazu (po dużym „K”) jest zamazany grubym, dwukrotnie prowadzonym piórem, czytelna jest końcówka „-yńskiego”; odczyt „Kuczyńskiego” [odczyt niepewny co do zamazanych liter], wsparty wierszami O83 („Kuczynskiej”) i T94 („Kuczynskiego”) na tej samej fiszce, gdzie nazwisko wypisane jest czysto. Godność „podczaszego mielnickiego” (ziemia mielnicka) — literę początkową wyrazu sprawdzałem osobno: cztery łuki przed „e” (m + i), tak jak w „mi drohickiej” w wierszu O83, a nie trzy z węzełkiem, jak w „wiejskich” dwa wiersze niżej; „mielnicki” jest też formą dobrze poświadczoną w korpusie (Kaliccy, Markowscy). UWAGA DO SUMY: 48 dymów obejmuje — wprost z zapisu — nie tylko Krzymosze Bayki i Ciepiele, ale i „cz. na wsi Wielgorze”, czyli część leżącą w innej wsi. Liczba 48 nie jest więc czystą liczbą dymów Krzymoszy; kartoteka jej nie rozbija i ja też nie rozbijam. Liczba „48” podkreślona.
1794 T94Taryfa podymnego 1794
Kuczyńskipodczaszy mielnickipodkomorzyna ziemi drohickiejpodkomorzyna drohicka
T9448 dymówdziedzicdziedzicT94 - Krzymosze Bayki, wieś Kuczynskiego, dymów 48.;
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna. Imienia i godności karta tu nie podaje — samo nazwisko; godność „podczaszy mielnicki” bierze się z T90 i tu jej nie dopisuję. Nad „n” kreski nie widać, normalizuję do „Kuczyński”. Liczba dymów ta sama co w T90 (48), mimo że T94 nazywa wieś węziej — „Krzymosze Bayki”, bez Ciepiel i bez części na Wielgorzu. Liczba „48” podkreślona; po niej karta stawia kropkę i średnik.
O83 O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]
Kuczyńskipodczaszy mielnickipodkomorzyna ziemi drohickiejpodkomorzyna drohicka
KOBIETA — i to jedyna osoba na całej fiszce zapisana w formie żeńskiej: nazwisko w dopełniaczu żeńskim („Kuczynskiej”), a przy nim tytuł odmężowski „podkomorzyny ziemi drohickiej” (podkomorzyna = żona albo wdowa po podkomorzym drohickim). Imienia karta nie podaje, więc imię puste; to nie jest forma odmężowska w miejscu imienia, tylko brak imienia, więc zapis imienia też zostawiam puste. Nad „n” w „Kuczynskiej” nie widzę kreski (w wierszu T90 kreska nad „ń” jest) — normalizuję do „Kuczyńska”, ale odnotowuję. ROZBIEŻNOŚĆ MIĘDZY ROCZNIKAMI, KTÓREJ NIE WYGŁADZAM: O83 (1783) daje wieś KOBIECIE i tytułowi podkomorzyny DROHICKIEJ, a T90 (1790) i T94 (1794) — mężczyźnie, przy czym T90 tytułuje go podczaszym MIELNICKIM. Dwa różne urzędy i dwie różne płcie; scalanie osób to osobny, późniejszy etap, więc zapisuję oba zapisy jak stoją. Nazwa wsi w postaci „Krzymoszyce” — jedyne takie wystąpienie na fiszce. Wyraz „ziemi” przeniesiony na następny wiersz („zie-mi”), zapisuję z dywizem jak na karcie. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX”, tak samo jak przy Karczach, Ruskiej Woli i Krasusach Łęcznowoli.
Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.
