Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Osobnych zapisów osób
1
Wystąpień na kartach
2
Dymów łącznie
11,0
Miejscowości
1
„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.
Rocznik
Źródło
Zapisów
Osób
Dymów
1789
Wykaz posesorów części z 1789 r.
1
1
—
1790
Taryfa podymnego 1790
1
1
11,0
Bez zapisu z 1775, 1789 i 1794 r. To brak tego nazwiska w przepisanych fiszkach, a nie dowód, że rodziny wtedy nie było: taryfa 1794 r. obejmuje w kartotece mniej wsi niż pozostałe, a rocznik 1775 liczy nieraz całe starostwo jedną pozycją, bez nazwisk.
Gdzie występuje
Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.
zakłady wymienione przy tym nazwiskupropinacjaMościbrody
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
Mościbrodyparafia Zbuczyn
LemnickiKazimierz
1789Wykaz posesorów części z 1789 r.
T₀89posesorposesorpropinacjaT₀89 wś Maszczybrody z wsią Białkami w pos. Kazimierza Lemnickiego za przys. Kazimierz Dyminicz temi dobrami zarządzający – propinacja;karta 2)
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dyminicz Kazimierz2 osób na część bez dymów
Wykaz posesorów 1789 — bez dymów, liczba dymów puste zgodnie z regułą dla T₀89. PROPINACJA zapisana wprost, ostatnim wyrazem wiersza, odczytana z sześciokrotnego powiększenia — nie jest to odczyt niepewny. Wypis wiąże wieś z przyległością wprost: „wś Maszczybrody z wsią Białkami”, obie w jednej posesji. „za przys.” = za przysięgą / zaprzysiągł; przysięgę składał nie posesor, lecz zarządca dóbr, stąd przy nim status: „zaprzysiągł” (tak jak na karcie, 184, 263, 344, 363). NAZWISKO ZARZĄDCY [ODCZYT NIEPEWNY]: czytam „Dyminicz”. Rozbiór liter: wielka litera z pętlą i szerokim brzuścem = „D”; druga litera z długim zejściem pod linię = „y”; dalej „m” (trzy nogi), „i” z kropką, „n”, „i” z kropką, a na końcu łuk + charakterystyczny przekreślony znak schodzący pod linię, identyczny z „z” w „Kazimierz” w tym samym wierszu i z „cz” w „Maszczybrody” na tej samej fiszce — stąd zakończenie „-cz”, a nie „-ez”. Alternatywy, których nie umiem wykluczyć: „Dziminicz”, „Dyminiez”, „Dymnicz”. Nad pierwszymi literami stoi drobny znak w kształcie małego „u” albo „c” — nie umiem rozstrzygnąć, czy to znak kompilatora (jak ǂ nad „Markowskiego” w T94), czy litera wstawiona nad wierszem; do tekstu go nie wprowadzam. Nazwiska w tym kształcie nie ma ani w kartotece podymnego, ani w SLOWNIK-OKOLICY — do listy go nie naginam i zgłaszam właścicielowi jako pozycję do rozstrzygnięcia. Nazwisko posesora zapisane tu „Lemnickiego”, bez ogonka — tak samo jak w T90 na karcie 1), a inaczej niż w O83 na tej samej fiszce („Lęmnickiego”).
LemnickiKazimierz
1790Taryfa podymnego 1790
T9022 · udział 11posesordziedzicposesorT90 – dobra Maszczybrody (Maszczybrody i Białka); dziedz. sukces. Józefa Markowskiego chorążego mielnickiego, w poses. Kazimierza Lemnickiego.– wieś Maszczybrody – 22 dymów wiejskich 2giej klasy.–karta 1)
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Markowski Józef †2 osób na 22 dymów
Pozycja jedna na całą wieś, numeracja „1” redakcyjna — T90 nie rozpisuje tu żadnych części szlacheckich. LICZBA 22 DOTYCZY SAMEJ WSI, NIE CAŁYCH DÓBR: pierwszy wiersz opisuje „dobra Maszczybrody (Maszczybrody i Białka)”, ale liczba dymów stoi w osobnym wierszu i jest wyraźnie zawężona — „wieś Maszczybrody – 22 dymów wiejskich 2giej klasy”; dymów Białki ta fiszka nie podaje. „22” podkreślone kreską prostą. „dziedz. sukces. Józefa Markowskiego” — dziedzicami są sukcesorowie, więc sam Józef Markowski w 1790 r. już nie żyje (oznaczenie osoby zmarłej: true); rok wcześniej, w T89 i T₀89 na tych samych dwóch fiszkach, występuje jeszcze jako żyjący dziedzic. URZĄD zapisuję tak, jak stoi na karcie — „chorążego mielnickiego”, bez wyrazu „ziemi”; w innych wsiach kartoteki (Tuchowicz, Wólka Zastawska) ten sam człowiek nosi pełną formę „chorąży ziemi mielnickiej”, więc idzie o ten sam urząd, tylko skrócony. Sam wyraz „mielnickiego” sprawdzony w powiększeniu (m-i-e-l-n-i-c-k-i-e-g-o), bo przy pierwszym czytaniu można go wziąć za „wieluńskiego”. Nazwisko posesora: „Lemnickiego”, bez ogonka przy „e” — na karcie 2) w O83 ta sama osoba jest zapisana „Lęmnickiego”, z wyraźnym ogonkiem; obu form nie ujednolicam.
To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.
