Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaRejestry podymnego 1775–1794NazwiskaDyminicz

Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794

Dyminicz

osobnych zapisów 1 · miejscowości 1 · taryfy 1775–1794

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osobnych zapisów osób
1
Wystąpień na kartach
1
Dymów łącznie
0,0
Miejscowości
1

„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.

RocznikŹródłoZapisówOsóbDymów
1789Wykaz posesorów części z 1789 r.11

Gdzie występuje

Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.

zakłady wymienione przy tym nazwisku propinacja Mościbrody

Zapisy kartoteki

Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

Mościbrodyparafia Zbuczyn

DyminiczKazimierz
1789Wykaz posesorów części z 1789 r.
T₀89zaprzysiągłposesorpropinacjaT₀89 wś Maszczybrody z wsią Białkami w pos. Kazimierza Lemnickiego za przys. Kazimierz Dyminicz temi dobrami zarządzający – propinacja;karta 2)

w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Lemnicki Kazimierz2 osób na część bez dymów

Wykaz posesorów 1789 — bez dymów, liczba dymów puste zgodnie z regułą dla T₀89. PROPINACJA zapisana wprost, ostatnim wyrazem wiersza, odczytana z sześciokrotnego powiększenia — nie jest to odczyt niepewny. Wypis wiąże wieś z przyległością wprost: „wś Maszczybrody z wsią Białkami”, obie w jednej posesji. „za przys.” = za przysięgą / zaprzysiągł; przysięgę składał nie posesor, lecz zarządca dóbr, stąd przy nim status: „zaprzysiągł” (tak jak na karcie, 184, 263, 344, 363). NAZWISKO ZARZĄDCY [ODCZYT NIEPEWNY]: czytam „Dyminicz”. Rozbiór liter: wielka litera z pętlą i szerokim brzuścem = „D”; druga litera z długim zejściem pod linię = „y”; dalej „m” (trzy nogi), „i” z kropką, „n”, „i” z kropką, a na końcu łuk + charakterystyczny przekreślony znak schodzący pod linię, identyczny z „z” w „Kazimierz” w tym samym wierszu i z „cz” w „Maszczybrody” na tej samej fiszce — stąd zakończenie „-cz”, a nie „-ez”. Alternatywy, których nie umiem wykluczyć: „Dziminicz”, „Dyminiez”, „Dymnicz”. Nad pierwszymi literami stoi drobny znak w kształcie małego „u” albo „c” — nie umiem rozstrzygnąć, czy to znak kompilatora (jak ǂ nad „Markowskiego” w T94), czy litera wstawiona nad wierszem; do tekstu go nie wprowadzam. Nazwiska w tym kształcie nie ma ani w kartotece podymnego, ani w SLOWNIK-OKOLICY — do listy go nie naginam i zgłaszam właścicielowi jako pozycję do rozstrzygnięcia. Nazwisko posesora zapisane tu „Lemnickiego”, bez ogonka — tak samo jak w T90 na karcie 1), a inaczej niż w O83 na tej samej fiszce („Lęmnickiego”).

nazwisko [odczyt niepewny] — patrz uwaga pozycji

To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.