Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Żurawieniec
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Żurawieniec
Parafia Zbuczyn, powiat łukowski.
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Propinacja, karczmy, browary: Piotrowski Jan (browar, karczma, propinacja)
Wypisy spoza taryf
Zapisy spod sigli, których kartoteka nie rozwija. Dymów nie podają, więc nie wchodzą do żadnej sumy.
uwaga: ODSYŁACZ ZWROTNY DO IWANOWA ŻURAWIŃCA (karta, `wies-iwanow-zurawiniec.json`): mapa Perthéesa notuje tę wieś pod dwuczłonową nazwą „Iwanow Zurawieniec”, tą samą, którą tamta fiszka-odsyłacz daje w wierszu pierwszym. Sigla zapisana skrótowo i pośpiesznie — pierwszy wyraz to „P” z dwiema–trzema literami i kropką; czytam „Perth.”, bo w tej kartotece wiersz ten stoi zawsze w triadzie Perth./Held./Top. i zawsze w tym miejscu (por. karta Iwanow Kościesze, gdzie ta sama sigla jest wypisana wyraźnie) [odczyt niepewny co do liter skrótu, pewny co do sensu]. Po nazwie nie ma kropki kończącej ani żadnej liczby.
uwaga: Mapa Heldensfelda: nazwa jednoczłonowa, w wariancie „Zurawiniec” (bez kropki nad Z), bez członu „Iwanow”. Między „Zu” a „rawiniec” ręka zrobiła przerwę — to odstęp pisarski, nie dwa wyrazy.
uwaga: Topografia: nazwa jednoczłonowa, w wariancie „Zurawieniec” (bez kropki nad Z). Ani opisu położenia, ani odsyłacza do sąsiedniej wsi — w odróżnieniu od sąsiednich fiszek Iwanowa Przywar, gdzie Top. podaje kierunek.
zapisy na kartach: Żurawieniec, Zurawieniec, Żurawiniec, Zurawiniec, Iwanow Zurawieniec, Iwanow Zurawiniec
powiat łukowski · parafia Zbuczyn · karty 1), 2)
cząstki szlacheckie, największa część Piotrowskiego [O83 (IV)]; w 1775 r. 7 dymów, podanych jedną liczbą, bez rozbicia na części i bez nazwisk [T75]; w 1789 — 6 dymów w dwóch częściach, z dworem, browarem i karczmą przy części Jana Piotrowskiego [T89]; w 1790 — 6 dymów wiejskich 2giej klasy w tych samych dwóch częściach [T90]; w 1794 — 6 dymów, część większa przy Tadeuszu Piotrowskim [T94]; wykaz posesorów z 1789 r. zna trzy części, a propinację przy części Piotrowskiego [T₀89]; w 1787 r. 31 ludzi i 2 Żydów, razem 33 [S87]; u Perthéesa i w Opisaniu 1783 r. pod nazwą dwuczłonową „Iwanów Żurawiniec” [Perth., O83]
| Rocznik | Źródło | Pozycji | Dymów |
|---|---|---|---|
| T75 | Taryfa podymnego 1775 | 1 | 7 |
| T89 | Taryfa podymnego 1789 | 2 | 6 |
| T90 | Taryfa podymnego 1790 | 2 | 6 |
| T94 | Taryfa podymnego 1794 | 2 | 6 |
Zastrzeżenia do roczników (7)
Co przepisujący zanotował przy samym wypisie, a czego z tabeli wyżej nie widać:
- T89 — Nagłówek nie powtarza nazwy wsi — po sigli stoi samo „– wieś –”. Karta podaje własną sumę: „Razem 6 dymów.”; 5 + 1 = 6, zgadza się.
- T₀89 — Wykaz posesorów części z 1789 r.: ani jednej liczby dymów na całej fiszce, stąd liczba dymów = null przy każdej pozycji i suma z karty = null — tak ma być, to nie jest brak odczytu. Nagłówek nie powtarza nazwy wsi: po sigli „T₀89 –” idzie od razu pierwsza pozycja. Numeracja pozycji „1”–„3” jest redakcyjna, karta pozycji nie znaczy. TRZY CZĘŚCI, A W TARYFACH DWIE: T89, T90 i T94 znają w tej wsi dwie części (Piotrowskiego i Stelegowskiego/Sztelegowskiego), a ten wykaz dokłada trzecią — Dębowskich; kartoteka tej różnicy nie tłumaczy i ja jej nie wygładzam.
- T90 — Cały wypis T90 pisany atramentem niebieskim, jedyny taki na fiszce. Nagłówek nie powtarza nazwy wsi — po sigli od razu idzie pozycja A). Karta sama podaje sumę: „Razem 6 dymów wiejskich 2giej klasy.–”, liczba 6 podkreślona podwójnie; 5 + 1 = 6 zgadza się. Znaczników „/pł. of./”, „/n. pł. of./”, „/p. of./” przy osobach NIE MA ani jednego — zamiast nich kwalifikacja zbiorcza „dymy wiejskie 2giej klasy”. Między nazwiskiem a liczbą dymów w obu wierszach ciągnie się długa kreska wiodąca.
- T94 — Numeracja pozycji „1”, „2” jest redakcyjna — karta pozycji nie znaczy ani cyframi, ani literami (w odróżnieniu od T90 na karcie 1), gdzie stoją „A)” i „B)”). Nazwa wsi w nagłówku w postaci „Żurawiniec” Z KROPKĄ nad „Z” (sprawdzone na złożeniu dolnej krawędzi pasa 2 z górną pasa 3, przy dziesięciokrotnym powiększeniu). Karta podaje własną sumę: „Razem 6 dymów;”, podkreśloną podwójnie; 5 + 1 = 6, zgadza się. Zabudowy T94 nie rozpisuje — same liczby dymów.
- S87 — Wypis jednowierszowy, bez osób i bez dymów. Rachunek karty zgadza się: 31 + 2 = 33. Cyfry sprawdzone przy dziewięciokrotnym powiększeniu. Skrót przy „2” to „ż:” (z dwukropkiem, nie kropką). Dysydentów karta nie wymienia. Parafia Zbuczyn NIE wchodzi w zakres druku ks. B. Kumora, który mamy przepisany (`kumor1787.json` = parafia Trzebieszów, `kumor1787-tuchowicz.json` = Tuchowicz), więc ta liczba nie ma tu niezależnego porównania. Nazwa w tym wierszu: „Zurawiniec”, wielkie Z BEZ kropki.
- O83 — Wypis dwuwierszowy, bez liczby dymów, pisany najgrubszym piórem na fiszce. Numer rzymski w nawiasie podkreślony: „(IV)”. Ta sama formuła i ten sam numer rzymski co przy Radzikowie Wielkim („O83(IV). Radzikow Wielki - cząstki szlacheckie;”). Nazwa wsi w tym wierszu DWUCZŁONOWA — „Iwanow Zurawiniec”, oba wyrazy bez diakrytyków; to drugie po Perth. miejsce na fiszce, gdzie pada człon „Iwanow”.
- V48 — Zapis kartograficzny samej nazwy, bez dymów i bez osób. JEDYNE MIEJSCE NA CAŁEJ FISZCE, GDZIE W WYPISIE WIELKIE „Z” MA NAD SOBĄ WYRAŹNĄ KROPKĘ (sprawdzone przy dziesięciokrotnym powiększeniu) — w S87, Held., Top., Perth. i O83 kropki nie ma; ma ją jeszcze tylko nazwa w linii nagłówkowej. Postać „Żurawiniec” (i-n-i-e-c), nie „Żurawieniec”.
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.
1789 T89Taryfa podymnego 1789
Nazwisko w tym wypisie BEZ „z” po „S”: „Stelegowskiego” (sprawdzone przy czternastokrotnym powiększeniu — po wielkim „S” idzie od razu „t” z poprzeczką). T90 na fiszce 576 pisze tę samą osobę „Sztelegowskiego”. Rozbieżności nie ujednolicam. Liczba „1 d.” podkreślona podwójnie.
1789 T₀89Wykaz posesorów części z 1789 r.
PROPINACJA — wyraz odczytany przy dwunastokrotnym powiększeniu, litera po literze: p-r-o-p-i-n-a-c-j-a, pisownia pełna, bez skrótu, zakończony średnikiem. To JEDYNE miejsce w całej wsi, gdzie kartoteka używa tego słowa; browar i karczma stoją przy tej samej części w T89 na karcie 2), ale tam wyrazu „propinacja” nie ma. Prawo propinacji przypada tu tej samej, większej części, którą T89 i T90 przypisują Janowi Piotrowskiemu, a T94 — Tadeuszowi Piotrowskiemu.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Sztelegowski Józef2 osób na część bez dymów
JEDYNA KOBIETA W CAŁEJ WSI. Karta podaje jej imię własne („Anny”, dopełniacz), nazwisko po mężu w formie żeńskiej („Sztelegowskiej”) i nazwisko rodowe w formule „z Staniszewskich” — stąd status: „z domu Staniszewska”, wzorem Franciszki z Głuchowskich Nurzyńskiej (Szaniawy Matysy) i Katarzyny z Karwowskich Radzikowskiej. Nie jest to forma odmężowska, więc zapis imienia zostaje puste. Nazwisko rodowe „Staniszewski” jest w tej okolicy poświadczone (SLOWNIK-OKOLICY.md). Skrót „zaprzys.” (z-a-p-r-z-y-s-kropka) zostawiam nierozwinięty: karta nie mówi, czy to „zaprzysiągł”, czy „zaprzysiężona”, a z szyku wynika tylko tyle, że przysięgę składał za nią mąż, Józef Sztelegowski — i tego nie rozwijam dalej. Nazwisko w tym wypisie z „Sz” i bez ogonka: „Sztelegowskiej”; nad złączeniem „l” i „e” stoi drobna kreseczka, której funkcji nie rozstrzygam (akcent? poprawka? początek ogonka?) [odczyt niepewny co do tego znaku, pewny co do liter]. Rozbieżność z innymi siglami: T89 i T94 piszą tę rodzinę bez „z” — „Stelegowski”.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Sztelegowska Anna2 osób na część bez dymów
JEDYNA KOBIETA W CAŁEJ WSI. Karta podaje jej imię własne („Anny”, dopełniacz), nazwisko po mężu w formie żeńskiej („Sztelegowskiej”) i nazwisko rodowe w formule „z Staniszewskich” — stąd status: „z domu Staniszewska”, wzorem Franciszki z Głuchowskich Nurzyńskiej (Szaniawy Matysy) i Katarzyny z Karwowskich Radzikowskiej. Nie jest to forma odmężowska, więc zapis imienia zostaje puste. Nazwisko rodowe „Staniszewski” jest w tej okolicy poświadczone (SLOWNIK-OKOLICY.md). Skrót „zaprzys.” (z-a-p-r-z-y-s-kropka) zostawiam nierozwinięty: karta nie mówi, czy to „zaprzysiągł”, czy „zaprzysiężona”, a z szyku wynika tylko tyle, że przysięgę składał za nią mąż, Józef Sztelegowski — i tego nie rozwijam dalej. Nazwisko w tym wypisie z „Sz” i bez ogonka: „Sztelegowskiej”; nad złączeniem „l” i „e” stoi drobna kreseczka, której funkcji nie rozstrzygam (akcent? poprawka? początek ogonka?) [odczyt niepewny co do tego znaku, pewny co do liter]. Rozbieżność z innymi siglami: T89 i T94 piszą tę rodzinę bez „z” — „Stelegowski”.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dębowski Józef2 osób na część bez dymów
Dwie osoby i jawnie nazwane pokrewieństwo: część należy do Józefa Dębowskiego, a trzyma ją („w pos.” = w posesji) Adam Dębowski, nazwany wprost „ojcem”. Wyrazu „ojca” nie rozwijam w relację szerszą, niż mówi karta: ojcem jest Adam względem Józefa. Nazwisko „Dębowski” poświadczone w SLOWNIK-OKOLICY.md. Wiersz łamie się na prawej krawędzi kartonu: „Dębowskie-” kończy wiersz, „go, ojca;” otwiera następny. Rodzina Dębowskich NIE WYSTĘPUJE w żadnym innym wypisie tej wsi — ani w T75, ani w T89, T90, T94; pojawia się tylko tutaj.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Dębowski Adam2 osób na część bez dymów
Dwie osoby i jawnie nazwane pokrewieństwo: część należy do Józefa Dębowskiego, a trzyma ją („w pos.” = w posesji) Adam Dębowski, nazwany wprost „ojcem”. Wyrazu „ojca” nie rozwijam w relację szerszą, niż mówi karta: ojcem jest Adam względem Józefa. Nazwisko „Dębowski” poświadczone w SLOWNIK-OKOLICY.md. Wiersz łamie się na prawej krawędzi kartonu: „Dębowskie-” kończy wiersz, „go, ojca;” otwiera następny. Rodzina Dębowskich NIE WYSTĘPUJE w żadnym innym wypisie tej wsi — ani w T75, ani w T89, T90, T94; pojawia się tylko tutaj.
1790 T90Taryfa podymnego 1790
Określenie dymów oddane na karcie czterema znakami powtórzenia („dymów wiejskich 2giej klasy” z wiersza A). Nazwisko odczytane przy jedenastokrotnym powiększeniu litera po literze: S-z-t-e-l-e-g-o-w-s-k-i-e-g-o, bez ogonka pod drugim „e”; forma z karty „Sztelegowskiego”. W tej samej okolicy kartoteka zna nazwisko „Szteleczowski” (Izdebki Błażeje) — możliwe, że to ta sama rodzina, ale odczytu do tamtej formy NIE naginam.
1794 T94Taryfa podymnego 1794
IMIĘ INNE NIŻ W T89 I T90: tu „Tadeusza” (T-a-d-e-u-s-z-a, odczyt pewny przy sześciokrotnym powiększeniu), a w T89 na tej samej karcie i w T90 na karcie 1) — „Jana”. Ta sama część, ta sama liczba 5 dymów, dwa różne imiona; kartoteka nie tłumaczy, czy między 1790 a 1794 r. część zmieniła posesora. Rozbieżności nie wygładzam i żadnego z imion nie poprawiam. Liczba „5 d.” podkreślona.
Nazwisko jak w T89, bez „z” po „S”. Liczba „1 d.” podkreślona podwójnie.
O83 O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]
Imienia karta w tym wierszu nie podaje — samo nazwisko. Że chodzi o Jana Piotrowskiego, wynika z T90 na tej samej fiszce (poz. A, 5 z 6 dymów), ale tego nie wpisuję do osoby, bo O83 tego nie mówi.
Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.
