Kwasy

Parafia Zbuczyn, powiat łukowski.

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Pozycja wspólna dla dwóch wsi. Wypis T75 z karty tej wsi (pozycja 1) obejmuje tę wieś razem ze wsią Zawady — taryfa ich nie rozdziela. Zostaje na obu kartach w pełnym brzmieniu, ale do sum wchodzi raz, przy wsi Zawady; inaczej rocznik policzyłby te dymy podwójnie. Dlatego w tabeli niżej rocznika T75 tu nie ma.

Urzędy: Niemira (chorążyna ziemi mielnickiej)

zapisy na kartach: Kwasy, Kwassy, Kwasty, Iwanow Kwasy, Iwanow-Kwasy, Iwanow kwiasy, Iwanow kwasy, Iwanów Kwasy

powiat łukowski · parafia Zbuczyn · kart 2

wieś Niemierzyny (na karcie „Nięmięrzyny”), chorążyny ziemi mielnickiej; w O83 pod nazwą „Iwanow Kwasy” [O83 (IX)]; w 1789 r. w ręku Antoniego Niemiery, liczona razem z Zawadami [T₀89]

Ludność 1787

w tym chrześcijan

w tym Żydów

Rocznik	Źródło	Pozycji
T75	Taryfa podymnego 1775	1
T89	Taryfa podymnego 1789	1
T90	Taryfa podymnego 1790	1
T94	Taryfa podymnego 1794	1

Zastrzeżenia do roczników (1)

Co przepisujący zanotował przy samym wypisie, a czego z tabeli wyżej nie widać:

V48 — Jedyny wypis ze źródła z wykazu sigli, jaki ta fiszka niesie. Pozostałe dwa wiersze to nota kartograficzna („Perth. – Iwanow kwasy.”) i odsyłacz („Zob. Kwassy.”), których nie zakładam jako spisów — nie ma ich w wykazie źródeł kartoteki.

Zapisy kartoteki

Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.

1789 T₀89Wykaz posesorów części z 1789 r.

NiemiraAntoni

T₀89T₀89 – Kwasy i Zawady. Antoniego Niemiery – zob. Krzesk Stary

Wykaz posesorów części z 1789 r. — przy sigli T₀89 liczba dymów z zasady puste, i tu tym bardziej, bo wiersz i tak odsyła dalej. DWIE RZECZY NARAZ: (a) wykaz traktuje Kwasy i Zawady jako jedną całość w ręku Antoniego Niemiery — tak samo jak taryfa 1775 liczy obie wsie razem; (b) po treść wypisu odsyła do wsi Krzesk Stary („zob. Krzesk Stary”, dopisane w drugiej linijce, niżej i w prawo, pod nazwiskiem). Ta karta propinacji nie wymienia — ale karta, do której odsyła (Krzesk Stary, T₀89, karta 3), zapisuje propinację Antoniego Niemiery i brata jego wprost „ze wsi Zawad i Kwasów”. Adnotacja stoi więc przy pozycji Krzeska Starego, bo tam kartoteka ją pisze, a nie tutaj. Sigla to zapętlone T z indeksem zerowym (T₀89 = rok 1789, wykaz posesorów), nie „Po99” i nie taryfa T89, która na tej samej fiszce ma własny, osobny wiersz.

Karta pisze „Antoniego Niemiery”; w mianowniku Antoni Niemiera. Urzędu ani statusu prawnego wykaz tu nie podaje — inaczej niż O83, które sześć wierszy wyżej nazywa Niemierzynę chorążyną ziemi mielnickiej. Nie dopisuję jej urzędu jemu.

O83 O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]

Niemira„Nięmięrzyny”chorążyna ziemi mielnickiej

O83dziedzicO83 (IX) – Iwanow Kwasy – wieś Nięmięrzyny, chorążyny ziemi mielnickiej;

Krótka charakterystyka wsi, bez liczb i bez zabudowy, stąd liczba dymów puste. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX” (I + X, z kreską u góry i u dołu) — tak samo jak przy Karczach, Krasusach Łęcznowoli i Ruskiej Woli. NAZWA WSI w tym wierszu ma postać dwuczłonową, „Iwanow Kwasy”, nieznaną z reszty fiszki; wielka litera pierwszego członu jest pisana z pętlą schodzącą pod linię pisma, czyli w postaci, którą ta ręka rezerwuje dla „J”/„Y”, a nie dla „I” — literalnie można czytać „Ywanow”/„Jwanow”, zapisuję „Iwanow” [odczyt niepewny]. Konstrukcja „wieś X-a, urząd” oznacza właściciela wsi (tak samo jak w O83 Goździa: „wieś Stefana Domaszewskiego, skarbnika łukowskiego”), stąd adnotacja „dziedzic”. Wiersz przechodzi do drugiej linijki, w której stoi samo „mielnickiej;”.

KOBIETA. Karta nie podaje imienia własnego — nazywa ją wyłącznie formą odmężowską nazwiska w dopełniaczu, „Nięmięrzyny”, i urzędem męża w formie żeńskiej, „chorążyny ziemi mielnickiej”. Dlatego imię puste, a zapis imienia przepisany dosłownie z karty, z ogonkami przy obu „e” (literalnie „Nięmięrzyny”); postać hasłowa nazwiska: Niemierzyna, żona Niemiery. Urzędu nie rozwijam ponad to, co stoi: „chorążyna ziemi mielnickiej”. Nie łączę jej z Antonim Niemierą z T₀89 na tej samej fiszce — to zadanie późniejszego etapu — ale nazwisko jest to samo.

Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.