Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Nazwiska › Niemira
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Niemira
osobnych zapisów 9 · miejscowości 4 · taryfy 1775, 1789, 1790, 1794
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.
| Rocznik | Źródło | Zapisów | Osób | Dymów |
|---|---|---|---|---|
| 1775 | Taryfa podymnego 1775 | 1 | 1 | 35,0 |
| 1789 | Taryfa podymnego 1789 | 1 | 1 | 24,0 |
| 1789 | Wykaz posesorów części z 1789 r. | 3 | 3 | — |
| 1790 | Taryfa podymnego 1790 | 2 | 2 | 66,0 |
| 1794 | Taryfa podymnego 1794 | 2 | 2 | 66,0 |
Rok 1789 stoi w tabeli dwa razy i tak ma być: to dwa różne źródła. Taryfa podaje dymy, wykaz posesorów części ich nie podaje — dlatego przy wykazie stoi kreska, a nie zero, i dymy 1789 r. nie są liczone dwukrotnie.
Gdzie występuje
Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.
- Stary KrzeskZbuczynzapisów 7 · dymów 167,0
- KwasyZbuczynzapisów 2
- WesółkaZbuczynzapisów 1
- ZawadyZbuczynzapisów 2 · dymów 24,0
urzędy i godności chorążyc mielnicki cho[rążyna] m[ielnicka] chorążyna mielnicka chorążyna ziemi mielnickiej
zakłady wymienione przy tym nazwisku browar Zawady karczma Zawady propinacja Stary Krzesk
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
Stary Krzeskparafia Zbuczyn
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Niemiera Antoni2 osób na część bez dymów
W T90 i T94 tę samą część trzyma „Michał Niemiera z bratem”, tutaj „Antoni Niemiera i brat jego” — rozbieżność imienia między rocznikami, nie wygładzam. Nazwa wsi zapisana „Królowie Niwie” (nie „Królowej”). Brat bez imienia.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Niemiera2 osób na część bez dymów
W T90 i T94 tę samą część trzyma „Michał Niemiera z bratem”, tutaj „Antoni Niemiera i brat jego” — rozbieżność imienia między rocznikami, nie wygładzam. Nazwa wsi zapisana „Królowie Niwie” (nie „Królowej”). Brat bez imienia.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Niemiera Michał2 osób na 66 dymów
brat bez imienia; dymy liczone łącznie dla kilku wsi, nie tylko dla Krzeska Starego
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Niemiera2 osób na 66 dymów
brat bez imienia; dymy liczone łącznie dla kilku wsi, nie tylko dla Krzeska Starego
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Niemira Michał2 osób na 66 dymów
brat bez imienia. Nazwisko na tej karcie w postaci „Niemiry” (dop.), na karcie 1) (T90) „Niemiery” — obie formy odnotowane. Słowo „obydwoch” poprzedzone skreśleniem.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Niemira2 osób na 66 dymów
brat bez imienia. Nazwisko na tej karcie w postaci „Niemiry” (dop.), na karcie 1) (T90) „Niemiery” — obie formy odnotowane. Słowo „obydwoch” poprzedzone skreśleniem.
Kwasyparafia Zbuczyn
Wykaz posesorów części z 1789 r. — przy sigli T₀89 liczba dymów z zasady puste, i tu tym bardziej, bo wiersz i tak odsyła dalej. DWIE RZECZY NARAZ: (a) wykaz traktuje Kwasy i Zawady jako jedną całość w ręku Antoniego Niemiery — tak samo jak taryfa 1775 liczy obie wsie razem; (b) po treść wypisu odsyła do wsi Krzesk Stary („zob. Krzesk Stary”, dopisane w drugiej linijce, niżej i w prawo, pod nazwiskiem). Ta karta propinacji nie wymienia — ale karta, do której odsyła (Krzesk Stary, T₀89, karta 3), zapisuje propinację Antoniego Niemiery i brata jego wprost „ze wsi Zawad i Kwasów”. Adnotacja stoi więc przy pozycji Krzeska Starego, bo tam kartoteka ją pisze, a nie tutaj. Sigla to zapętlone T z indeksem zerowym (T₀89 = rok 1789, wykaz posesorów), nie „Po99” i nie taryfa T89, która na tej samej fiszce ma własny, osobny wiersz.
Karta pisze „Antoniego Niemiery”; w mianowniku Antoni Niemiera. Urzędu ani statusu prawnego wykaz tu nie podaje — inaczej niż O83, które sześć wierszy wyżej nazywa Niemierzynę chorążyną ziemi mielnickiej. Nie dopisuję jej urzędu jemu.
Krótka charakterystyka wsi, bez liczb i bez zabudowy, stąd liczba dymów puste. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX” (I + X, z kreską u góry i u dołu) — tak samo jak przy Karczach, Krasusach Łęcznowoli i Ruskiej Woli. NAZWA WSI w tym wierszu ma postać dwuczłonową, „Iwanow Kwasy”, nieznaną z reszty fiszki; wielka litera pierwszego członu jest pisana z pętlą schodzącą pod linię pisma, czyli w postaci, którą ta ręka rezerwuje dla „J”/„Y”, a nie dla „I” — literalnie można czytać „Ywanow”/„Jwanow”, zapisuję „Iwanow” [odczyt niepewny]. Konstrukcja „wieś X-a, urząd” oznacza właściciela wsi (tak samo jak w O83 Goździa: „wieś Stefana Domaszewskiego, skarbnika łukowskiego”), stąd adnotacja „dziedzic”. Wiersz przechodzi do drugiej linijki, w której stoi samo „mielnickiej;”.
KOBIETA. Karta nie podaje imienia własnego — nazywa ją wyłącznie formą odmężowską nazwiska w dopełniaczu, „Nięmięrzyny”, i urzędem męża w formie żeńskiej, „chorążyny ziemi mielnickiej”. Dlatego imię puste, a zapis imienia przepisany dosłownie z karty, z ogonkami przy obu „e” (literalnie „Nięmięrzyny”); postać hasłowa nazwiska: Niemierzyna, żona Niemiery. Urzędu nie rozwijam ponad to, co stoi: „chorążyna ziemi mielnickiej”. Nie łączę jej z Antonim Niemierą z T₀89 na tej samej fiszce — to zadanie późniejszego etapu — ale nazwisko jest to samo.
Wesółkaparafia Zbuczyn
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Zaliwski2 osób na część bez dymów
Krótka charakterystyka wsi, bez liczb i bez zabudowy, stąd liczba dymów puste. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX” (I + X, z kreską u góry i u dołu), tak samo jak przy Krzesku Starym, Kwasach i Karczach. Wiersz idzie przez TRZY linijki: „…cząstki szlacheckie; części dwie: jedna” / „Niemierzyny, chorążyny ziemi mielnickiej; druga” / „Zaliwskich;”. Wyraz „cząstki” ma wyraźny ogonek pod „ą” (sprawdzone w ośmiokrotnym powiększeniu) — to „cząstki”, nie „częstki”. ADNOTACJI `dziedzic` NIE DODAJĘ: kartoteka pisze tu „cząstki szlacheckie”, a nie „wieś X-a”, i tak samo postąpiono w całym opracowaniu przy innych wsiach cząstkowych; obie osoby są właścicielami dwóch części, ale słowa o dziedziczeniu karta nie używa.
KOBIETA. Karta nie podaje imienia własnego — nazywa ją wyłącznie formą odmężowską nazwiska w dopełniaczu i urzędem męża w formie żeńskiej („chorążyny ziemi mielnickiej”), dlatego imię puste, a forma z karty stoi w zapis imienia. ZAPIS NAZWISKA [odczyt niepewny]: pismo jest w tym miejscu ściśnięte i literalnie daje się czytać „Nimirzyny” (bez obu „e”); zapisuję „Niemierzyny”, bo ta sama formuła — „Nięmięrzyny, chorążyny ziemi mielnickiej” — stoi w O83 przy Kwasach i przy Krzesku Królowej Niwie, a `nazwiska.json` ma ustalenie scalające Niemiera / Niemira / Niemierzyna pod hasłem Niemiera. Postać hasłowa: Niemierzyna, żona Niemiery. Nie łączę jej z żadną osobą z innych roczników — to osobny etap.
Zawadyparafia Zbuczyn
JEDYNA POZYCJA WYPISU, KTÓRA DOTYCZY SAMYCH ZAWAD. Zabudowa sumuje się dokładnie: 1 dwór + 1 browar + 1 karczma + 1 chata o 2 gospodarzach + 18 chat o 1 gospodarzu + 2 chaty z ogrodem = 24 dymy, i tyle podaje karta („= 24 d.”, podkreślone podwójną falistą kreską). Przy „chat. o 2 gosp.” karta NIE STAWIA LICZBY — tak samo jak przy „chat. z ogrodem” na karcie 1) i karta 2) — więc czytam jedną chatę; rachunek to potwierdza, bo bez tej jednej wychodziłoby 23, a z dwiema 25. ¶ SŁOWA KLUCZOWE sprawdzone w powiększeniu i pewne: „brow.” = browar (jeden), „karcz.” = karczma (jedna), oba w liczbie pojedynczej i bez cyfry przed nimi. Słowa „propinacja” ten wiersz NIE ZAWIERA. ¶ Adnotacja `dziedzic` z nagłówka wypisu („wieś dziedziczna Niemirów”). ¶ Cyfra „18” pewna; „2” przed „chat. z ogr.” pewne.
Karta nie podaje ani jednego imienia: pisze wyłącznie w liczbie mnogiej, w dopełniaczu — „wieś dziedziczna Niemirów, chorążyców mielnickich”. Stąd imię puste, nazwisko w postaci hasłowej „Niemira” (mianownik liczby pojedynczej od „Niemirowie”), urząd w liczbie pojedynczej „chorążyc mielnicki” (karta: „chorążyców mielnickich”, tj. synowie chorążego). ILU ICH BYŁO — KARTA NIE MÓWI; liczba mnoga wskazuje na co najmniej dwóch i zgadza się z fiszkami Krzeska Starego, gdzie ta sama część należy do „Michała Niemiery z bratem” (T90, T94) i do „Antoniego Niemiery i brata jego” (T₀89). Osoby tych zapisów NIE SCALAM — to etap późniejszy. Postać nazwiska: ta karta pisze „Niemirów”, karta 1) „Niemiery”, karta 2) „Niemiry”, karta i 559 (O83) „Nięmięrzyny”; wzorzec z `nazwiska.json` to „Niemiera”, ja zapisuję postać zgodną z tą kartą.
Krótka charakterystyka wsi, bez liczb, stąd liczba dymów puste. Numer w nawiasie czytam jako rzymskie „IX” (I + X, z kreską u góry i u dołu), tak samo jak przy Kwasach, Krzesku Starym i Karczach. ¶ WYRAZ „AUSTERIA” — czytany ze szczególną starannością, bo to słowo z listy kluczowych. Stoi w osobnym wierszu, WCIĘTYM i podpisanym dokładnie pod wyrazem „Zawady” z wiersza O83, czyli w miejscu, w którym ta kartoteka kontynuuje zbyt długi wiersz (tak samo zawijają się wiersze O83 na karcie i karta). Dlatego przypisuję go do O83, a nie do stojącego niżej T89. Pisany cieńszym piórem, ale atramentem CZARNYM, nie niebieskim (pomiar najciemniejszych pikseli: R9 G11 B16, B−R = 7; dla porównania wiersz O83 R5 G6 B10, B−R = 5, a niebieski wiersz T90 B−R = 43). Litery czytelne: a-u-s-t-e-r-i-a. ¶ ADNOTACJI `dziedzic` PRZY O83 NIE DODAJĘ: karta mówi „wieś Nięmięrzyny”, a nie „wieś dziedziczna”; słowo o dziedziczeniu pada dopiero w T89.
KOBIETA. Karta nie podaje imienia własnego — nazywa ją wyłącznie formą odmężowską nazwiska w dopełniaczu, „Nięmięrzyny”, i urzędem męża w formie żeńskiej, „chorążyny mielnickiej”. Dlatego imię puste, a zapis imienia przepisany dosłownie, z ogonkami pod obydwoma „e” (w powiększeniu widać dwa zejścia pod linię, takie same jak przy „ą” w stojącym obok „chorążyny”) — postać hasłowa nazwiska: Niemierzyna, żona Niemiery. ROZBIEŻNOŚĆ Z SĄSIEDNIĄ FISZKĄ, KTÓREJ NIE WYGŁADZAM: na karcie (Kwasy) ta sama osoba nosi urząd „chorążyny ZIEMI mielnickiej”, tutaj „chorążyny mielnickiej” — wyrazu „ziemi” na tej karcie NIE MA, sprawdzone w powiększeniu. Nie łączę jej z Niemirami z T89 na tej samej fiszce ani z Antonim Niemierą z karty — to zadanie późniejszego etapu — ale nazwisko jest to samo.
To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.
