PotockiKajetanstarosta dymirskistarosta dymierskistarosta dymiński [odczyt niepewny]
O83dzierżawa dożywotniaposesorO83 (IX) – Świątkowa Wólka – wieś królewska dzierżawy dożywotniej Potockiego, starosty dymińskiego;
Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Wólka Świątkowa
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Wólka Świątkowa
Parafia Łuków, powiat łukowski.
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Urzędy: Potocki Kajetan (starosta dymiński [odczyt niepewny])
Wypisy spoza taryf
Zapisy spod sigli, których kartoteka nie rozwija. Dymów nie podają, więc nie wchodzą do żadnej sumy.
P.~~P.~~ [siglum skreślone]
uwaga: Siglum Perthéesa, stojące na początku drugiego wiersza karty, zostało przez kompilatora GRUBO PRZEKREŚLONE jedną poziomą kreską przez cały znak. Sama litera czytelna mimo skreślenia — ta sama pętla „P.” co w wierszu kartograficznym Wólki Domaszewskiej na fiszce 743. Żadnej formy nazwy przy nim nie ma: po skreśleniu wiersz biegnie dalej już pod siglą „Held.”. Skreślenia NIE ROZSTRZYGAM: może znaczyć, że Perthées tej wsi nie notuje (jak „P. niema” w Cieszkowiźnie, karta), a może, że kompilator pomylił siglum i poprawił je na „Held.”. Sigla spoza wykazu ośmiu, więc do rachunek dymów nie wchodzi.
Held.Held. Wulka Świątkowa.
uwaga: Wiersz kartograficzny: mapa Heldensfelda notuje wieś jako „Wulka Świątkowa” — przez „u” w pierwszym członie, inaczej niż nagłówek fiszki („Wólka Świątkowa”). Siglum i nazwa czyste, bez poprawek; stoją w tym samym wierszu co skreślone „P.”, zaraz za nim. Sigla spoza wykazu ośmiu, więc do rachunek dymów nie wchodzi. Wypis nie podaje dymów ani żadnej osoby.
Top.Top. Wulka Świątkowa
uwaga: Trzeci wiersz karty, osobna sigla „Top.” (jak w Cieszkowiźnie, karta) — spoza wykazu ośmiu, więc do rachunek dymów nie wchodzi. Podaje samą nazwę w formie „Wulka Świątkowa”, identycznej z formą Heldensfelda z wiersza wyżej, i — inaczej niż „Top.” Cieszkowizny — NIE dodaje żadnego opisu położenia. Wypis nie podaje dymów ani żadnej osoby. Wiersz stoi na szwie między pasem b a c kadru; odczytany na obu pasach, zgodnie.
MPMP- Świętkowa Wólka - królewszczyzna;
uwaga: Ostatni wiersz karty, pod T89; sigla „MP” spoza wykazu ośmiu, więc do rachunek dymów nie wchodzi — tak samo jak przy Łukowie (karta 8): „MP - miasto - siedziba starostwa łukowskiego.”), Zbuczynie i Trzebieszowie. TREŚĆ: jedno słowo kwalifikujące — „królewszczyzna”, czyli dobro królewskie. Zgadza się z „dobra król.” z T90, „wieś królewska” z O83 i T89 oraz „dymów król.” z T75; to piąte, niezależne potwierdzenie królewskiego charakteru wsi. NAZWA W TYM WIERSZU brzmi „Świętkowa Wólka” — przez „ę”, a nie „ą” jak we wszystkich pozostałych wierszach tej karty („Świątkowa”); samogłoska oglądana w kadrze natywnym ma wyraźny ogonek po prawej stronie zamkniętej pętli, czyli „ę”. Formy NIE ujednolicam — zapisuję tak, jak stoi, i odnotowuję różnicę [odczyt niepewny co do tej jednej samogłoski]. Wypis nie podaje dymów ani żadnej osoby.
Ls.89karta 2)Ls.89. ws. Wólka Świątkowa,, do dzierżawy gręzowskiej na-leżąca. [wyraz nieodczytany] grunta piaszczyste, do urodzenie żyta i gryki zdatne, lasu niema, tylko zarośle.
uwaga: Sigla „Ls.89” (lustracja 1789) spoza wykazu źródeł — do rachunek dymów nie wchodzi, tak samo jak przy Kocie Wiśniowskim (karta „Ls.89”), Trzebieszowie („Lsp 89”) i Łukowie (karta 9) „Ls”). Skrót „ws.” = wieś. Po nazwie wsi stoją na karcie DWA przecinki obok siebie — tak w źródle. Wyraz „należąca” przełamany między wierszami („na-” / „leżąca”). ODCZYTY NIEPEWNE, wyliczone osobno: (1) WYRAZ NIEODCZYTANY stojący zaraz po „leżąca.”, na końcu drugiego wiersza. Oglądałem go przy powiększeniu pięcio- i jedenastokrotnym, w natywnej rozdzielczości pasa b. Pewny jest tylko zarys: wysoka pętla (h / k / l / b), potem małe zamknięte „e”, potem wyraźne „w”, potem znowu „e”, na końcu „r” z drobnym hakiem i kropka. Daje to „hewer” albo „kewer” — żadne z nich nie jest polskim wyrazem i żadnego nie naciągam do niczego znanego. NIE ZGADUJĘ: zapisuję jako nieodczytany i zgłaszam właścicielowi pracy. Nie jest to ani nazwisko posesora (wypis nikogo nie wymienia), ani liczba. (2) „do urodzenie żyta i gryki zdatne” — końcówka wyrazu „urodzeni-” jest ściągnięta i nie rozstrzygam między „-nie” a „-nia”; poprawną polszczyzną byłoby „do urodzenia”, ale odczytu pod poprawność nie naginam [odczyt niepewny — sama końcówka]. (3) „zarośle” — tak stoi, w liczbie pojedynczej, nie „zarośla”. TREŚĆ: wypis potwierdza przynależność wsi do dzierżawy gręzowskiej (tak samo jak T89 i T90) i opisuje grunty — piaszczyste, pod żyto i grykę, bez lasu, z samymi zaroślami. Ani karczmy, ani browaru, ani propinacji ten wypis nie wymienia.
zapisy na kartach: Wólka Świątkowa, Wulka Świątkowa, Świątkowa Wólka, Świątkowa Wola, Świątkowa, Świętkowa Wólka
powiat łukowski · parafia Łuków · kart 2
wieś królewska („królewszczyzna” [MP]), w dożywotniej dzierżawie Potockiego, starosty dymińskiego [O83 (IX), karta]; w taryfach 1789 i 1790 określona jako należąca do dzierżawy gręzowskiej (Gręzówka). Dymów: 11 w 1775 [T75, „dymów król.”], 15 w 1789 [T89] i 15 w 1790 [T90, z dopiskiem, że jeden z nich przybył po r. 1789]. Zabudowa w 1789: karczma i 14 chałup o 1 gosp. = 15 dymów — karczma jest tu jedynym budynkiem wyróżnionym z nazwy, dworu w tej wsi nie ma wcale. Ludność 1787: 105 osób, w tym 8 Żydów [S87]. Grunty piaszczyste, zdatne pod żyto i grykę, lasu nie ma, tylko zarośla [Ls.89, karta 2)]. Nazwa u Heldensfelda „Wulka Świątkowa”; siglum Perthéesa przy tym wierszu zostało przez kompilatora skreślone.
Ludność 1787
105
w tym chrześcijan
97
w tym Żydów
8
osób na dym
7.0
| Rocznik | Źródło | Pozycji | Dymów |
|---|---|---|---|
| T75 | Taryfa podymnego 1775 | 1 | 11 |
| T89 | Taryfa podymnego 1789 | 1 | 15 |
| T90 | Taryfa podymnego 1790 | 1 | 15 |
Bez wypisu z 1794 r. — żadna fiszka tej wsi tej taryfy nie niesie. To brak wypisu w kartotece, nie luka w numeracji kart.
Zastrzeżenia do roczników (3)
Co przepisujący zanotował przy samym wypisie, a czego z tabeli wyżej nie widać:
- T75 — Wypis jednowierszowy i jednopozycyjny: taryfa 1775 podaje samą nazwę, kwalifikację („król.” = królewska) i jedną liczbę dymów. Suma z karty jest zarazem jedyną pozycją, więc kontrola arytmetyczna niczego tu nie rozstrzyga — odczyt liczby potwierdzony osobnym powiększeniem (patrz uwaga pozycji). Rozpisania na zabudowę ani nazwiska w tym wypisie nie ma.
- T89 — Jedna pozycja, ona sama jest sumą: karta podaje „= 15 dymów;” (podkreślone) i nic poza tym nie sumuje. Rozpisana zabudowa zgadza się z liczbą dymów: 1 karczma + 14 chałup o 1 gosp. = 15. Liczba zgodna z T90 (też 15). W całym T89 tej wsi nie ma ani dworu, ani browaru, ani młyna, ani folwarku — wyłącznie karczma i chałupy; to wieś bez siedziby pańskiej, co zgadza się z jej królewskim charakterem.
- T90 — Wypis dwuwierszowy, pisany niebieskim atramentem, jednopozycyjny — taryfa nie rozbija wsi królewskiej na części. Karta nie pisze osobnego wiersza „Razem”: podana liczba 15 (podkreślona) jest zarazem sumą i jedyną pozycją. Rozpisania na zabudowę w T90 nie ma. Słów „propinacja”, „browar”, „karczma” w tym wypisie nie ma.
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.
O83 O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]
Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.