Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744 › Nazwiska › Wielgórski
Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744
osób 36 · wpisów 83 · lata 1743–1744
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
formy zapisu w aktach Wielgórska Wielgórski
przydomki przy tym nazwisku Jurga Rafalik Rafałowicz
Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.
ojciec Andrzej Wielgórski, Stanisław Wielgórski
małżonek Anna Grochowska, Anna Wielgórska
Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.
wpisy 177 178 185 929 1312 1313 1392 1507 1710 1715 1716 1720 2011 2059 2103
ojciec Jakub Wielgórski, Jan Wielgórski
Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.
wpisy 134 221 379 380 381 395 435 774 1050 1691 1692 1693 2007
ojciec Stanisław Wielgórski
wpisy 97 148 182 188 191 192 221 379 381 504 1243 1346 1691
ojciec Paweł Wielgórski, Stanisław Wielgórski
Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.
wpisy 995 1251 1425 1606 1719 1857 1858 1859 2011 2012
ojciec Franciszek Wielgórski, Mikołaj Wielgórski
małżonek Ewa Wielgórska, Marianna Wysokińska
Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.
wpisy 774 1312 1391 1533 1963 1964 1965 1966 1967 1968
ojciec Jan Wielgórski
małżonek Jakub Modrzewski, Mateusz Rzążewski, Sebastian Krasuski, Sebastian Wielgórski
wpisy 97 182 183 191 192 193 582 851 1343
małżonek Elżbieta Grodzicka
wpisy 206 1606 1710 1715 1720 1858 2011
ojciec Andrzej Wielgórski
małżonek Rozalia Rzążewska
wpisy 404 1312 1313 1391 1392
ojciec Jan Wielgórski
wpisy 191 1212 1584 1585
ojciec Piotr Wielgórski
wpisy 76 289 1101 1973
wpisy 1251 1253 1425 1859
ojciec Jan Wielgórski
małżonek Zofia Wielgórska
wpisy 191 1212 1307 1343
małżonek Szymon Radzikowski, Wojciech Wielgórski
wpisy 381 659 1392
ojciec Jan Wielgórski
wpisy 504 1346 1856
ojciec Paweł Wielgórski
matka Marianna Wielgórska
małżonek Mikołaj Sobiczowski
wpisy 851 852 853
wpisy 379 380 658
ojciec Krzysztof Wielgórski
wpisy 379 380 381
ojciec Jan Wielgórski
wpisy 1243 1244 2030
ojciec Jan Wielgórski
wpisy 191 379 1212
ojciec Jan Wielgórski
małżonek Agata Bzowska
wpisy 148 221
ojciec Jan Wielgórski
wpisy 1243 1244
wpisy 1963 1966
małżonek Marianna Wielgórska
wpisy 851 852
ojciec Jan Wielgórski
wpisy 191 1212
małżonek Kazimierz Izdebski
wpisy 301
ojciec Walenty Wielgórski
wpisy 851
małżonek Kazimierz Pogonowski
wpisy 1453
ojciec Jan Wielgórski
małżonek Jan Karwowski
wpisy 504
małżonek Andrzej Wielgórski
wpisy 1533
ojciec Jan Wielgórski
wpisy 1244
małżonek Marianna Radzikowska
wpisy 2123
małżonek Mateusz Chromiński
wpisy 1513
wpisy 1307
małżonek Paweł Wielgórski
wpisy 851
ojciec Piotr Wielgórski
wpisy 1900
wpisy 76
wpisy 1900
wpisy 221
małżonek Tomasz Okniński
wpisy 190
ojciec Krzysztof Wielgórski
wpisy 658
wpisy 851
Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.
Fragmenty rodzin złożone z pokrewieństw, które akta wymieniają wprost. Jeden fragment to tyle, ile jeden wpis albo grupa wpisów pozwala powiązać bez domysłu — nie całe drzewo rodu, tylko pewny jego kawałek.
pewność B — 15 aktów
Linia złożona z 15 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zapis; Wzajemne dożywocie; Darowizna.
97 · sygn. 56/019, k. 16r, 6 II 1743 182 · sygn. 56/034, k. 31r, 7 III 1743 183 · sygn. 56/034, k. 31r, 7 III 1743 191 · sygn. 56/035, k. 32r, 8 III 1743 192 · sygn. 56/035, k. 32r, 8 III 1743 193 · sygn. 56/035, k. 32r, 8 III 1743 379 · sygn. 56/063, k. 60r, 22 IV 1743 380 · sygn. 56/063, k. 60r, 22 IV 1743 381 · sygn. 56/063, k. 60r, 22 IV 1743 1346 · sygn. 57/048–049, k. 47r–47v, 13 IV 1744 … oraz 5 dalszych aktów (nr 1584, 1585, 1691, 1692, 1693)
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 504). Rodzaj czynności: Kwitowanie z sumy 25 złp z sumy pierwotnej 50 złp po zm. siostrze; kasacja inskrypcji w tym zakresie.
pewność B — 12 aktów
Linia złożona z 12 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: kwitacja; zapis długu na dobrach; Kwit z grzywien i sesji wieżowej zasądzonych dekretem.
995 · sygn. 56/161, k. 157v, 31 X 1743 1606 · sygn. 57/094, k. 92v–93r, 8 VI 1744 1710 · sygn. 57/119, k. 118r, 30 VI 1744 1715 · sygn. 57/121, k. 119v, 30 VI 1744 1716 · sygn. 57/121, k. 119v, 30 VI 1744 1719 · sygn. 57/121–122, k. 120r–120v, 30 VI 1744 1720 · sygn. 57/122, k. 120v, 30 VI 1744 1857 · sygn. 57/152–153, k. 151r–151v, 28 VII 1744 1858 · sygn. 57/153, k. 151v, 28 VII 1744 1859 · sygn. 57/153, k. 151v, 28 VII 1744 … oraz 2 dalszych aktów (nr 2011, 2012)
pewność B — 2 akty
Linia złożona z 2 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Darowizna; Darowanie.
1243 · sygn. 57/031, k. 30r, 9 III 1744 1244 · sygn. 57/031, k. 30r, 9 III 1744
pewność B — 5 aktów
Linia złożona z 5 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zastaw; Wzajemne skwitowanie z kar i grzywien oraz z kary wieży; kasacja dekretów; Cesja.
1312 · sygn. 57/041, k. 40r, 23 III 1744 1313 · sygn. 57/041, k. 40r, 23 III 1744 1391 · sygn. 57/056–057, k. 55r–55v, 21 IV 1744 1392 · sygn. 57/057, k. 55v, 21 IV 1744 1533 · sygn. 57/080, k. 78v–79r, 20 V 1744
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 76). Rodzaj czynności: Darowizna.
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 148). Rodzaj czynności: Zapis.
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 221). Rodzaj czynności: Darowizna.
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 221). Rodzaj czynności: Darowizna.
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Cesja sumy 100 złp; Kwitowanie stryja-opiekuna ze wszystkich pretensji, w tym o krowy i z opieki; Darowizna całej schedy spadkowej po zm. Annie Wielgórskiej.
379 · sygn. 56/063, k. 60r, 22 IV 1743 380 · sygn. 56/063, k. 60r, 22 IV 1743 381 · sygn. 56/063, k. 60r, 22 IV 1743
pewność B — 4 akty
Linia złożona z 4 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zastaw; kwitacja z dwóch sum zastawnych po 32 złp.
395 · sygn. 56/065, k. 61v, 22 IV 1743 435 · sygn. 56/069, k. 66r, 29 IV 1743 774 · sygn. 56/121–122, k. 118r–118v, 19 VII 1743 2007 · sygn. 57/189, k. 188r, 30 X 1744
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 658). Rodzaj czynności: Darowizna pół zagona roli z lasem w Radzikowie Stopkach.
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 851). Rodzaj czynności: Darowizna.
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Darowizna; Zapis; Dożywocie wzajemne.
851 · sygn. 56/137, k. 134r, 17 VIII 1743 852 · sygn. 56/137, k. 134r, 17 VIII 1743 853 · sygn. 56/137, k. 134r, 17 VIII 1743
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 1244). Rodzaj czynności: Darowanie.
pewność B — 2 akty
Linia złożona z 2 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Wzajemne skwitowanie ze sprawy urzędowej, protestacji i dekretu inkwizycyjnego; Zastaw.
1251 · sygn. 57/032, k. 31r, 10 III 1744 1425 · sygn. 57/062–063, k. 61r–61v, 27 IV 1744
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 1900). Rodzaj czynności: darowizna dwóch zagonów roli odziedziczonych po ciotce.
pewność B — 6 aktów
Linia złożona z 6 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: zastaw dziewięciu zagonów za 26 złp na trzy lata; cesja sumy 60 złp na rzecz wdowy po bracie; kwitacja wdowy z posagu 200 złp i kasacja dożywocia.
1963 · sygn. 57/180–181, k. 179r–179v, 13 X 1744 1964 · sygn. 57/181, k. 179v, 13 X 1744 1965 · sygn. 57/181, k. 179v, 13 X 1744 1966 · sygn. 57/181, k. 180r, 13 X 1744 1967 · sygn. 57/181, k. 180r, 13 X 1744 1968 · sygn. 57/181, k. 180r, 13 X 1744
Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donacja) gruntu
strona czynna Maciej Karwowski Nob. · Zbywca
strona bierna Michał Wielgórski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Maciej Karwowski (s. zm. Andrzeja) – darczyńca; Michał Wielgórski, s. zm. Piotra – obdarowany; sąsiedzi: Ludwik Radzikowski, Wojciech Radzikowski, Jakub Radzikowski
miejscowości we wpisie wieś Radzików Wielki (Radzików Magna); przewiertki; granice siorowskie [odczyt niepewny]; droga [nazwa – odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Maciej Karwowski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Michałowi Wielgórskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Piotra, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest: 1) jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od przewiertek i ciągnący ku granicom siorowskim [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Ludwika Radzikowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Radzikowskiego z drugiej strony; 2) jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od przewiertek i ciągnący ku drodze [nazwa – odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Jakuba Radzikowskiego i urodzonego (Nob.) Wojciecha Radzikowskiego z drugiej strony – w dobrach dziedzicznych wsi Radzików Wielki leżące, z wszelkim prawem – daje i daruje; na intromisję od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod karami ziemskimi i forum obecnym.
uwagi i marginalia W rękopisie skreślono pierwotne „Karwowski” i wpisano „Wielgórski” przy imieniu obdarowanego.
data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum 2dum. Feria Tertia post Festum Purificationis BVM proxima Anno Domini 1743 (wtorek po święcie Oczyszczenia NMP 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inskrypcja) sumy 100 złp na rzecz przyszłej żony
strona czynna Mateusz Rzążewski Nob. · Dłużnik
strona bierna Zofia Wielgórska Nob. · Strona
wartość 100
osoby we wpisie Mateusz Rzążewski (s. zm. Bartłomieja) – zapisujący; Zofia Wielgórska, c. zm. Jana Wielgórskiego, panna, jego przyszła żona – na jej rzecz zapis
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Mateusz Rzążewski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja, zdrowy, zeznał, iż urodzonej (Nob.) Zofii Wielgórskiej, córce zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego, pannie niezamężnej, przyszłej swojej małżonce, i jej sukcesorom, winien jest i powinien sumę stu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu; sumę tę na połowie wszystkich dóbr swoich zapisuje i zabezpiecza, i tęż sumę na pierwsze żądanie swej narzeczonej zapłacić oraz przy aktach obecnych złożyć zobowiązuje się. A to pod takimże zakładem stu złotych polskich i forum obecnego urzędu.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta ipso die Festi S. Dorotheae Virginis et Martyris Anno Domini 1743 (środa, w sam dzień święta św. Doroty Dziewicy i Męczennicy 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Inne czynności varia
Zeznanie dziedziców i posesorów wsi Bzów (początek wpisu)
strona czynna Andrzej Jaszowski Gen. · wicegerent łukowski · Strona
osoby we wpisie Andrzej Jaszowski, wicegerent łukowski [odczyt tytułu niepewny], Antoni Smoniewski, Franciszek Iwanowski, Franciszek Chojecki, Wojciech Bzowski, Franciszek Wielgórski, Ignacy Zaliwski, Wojciech Kowalewski, Maciej Świderski [odczyt niepewny] – dziedzice i posesorowie dóbr wsi Bzów, także w imieniu pozostałych współdziedziców
miejscowości we wpisie wieś Bzów
Data: sobota po święcie św. Walentego Męczennika Roku Pańskiego 1743.
Urodzeni (Gen.): Andrzej Jaszowski, wicegerent łukowski, Antoni Smoniewski, Franciszek Iwanowski, Franciszek Chojecki, Wojciech Bzowski, Franciszek Wielgórski, Ignacy Zaliwski, Wojciech Kowalewski i Maciej Świderski [odczyt imienia niepewny] – dziedzice i posesorowie dóbr wsi Bzów – w imieniu własnym oraz innych współdziedziców i współposesorów tychże dóbr wsi Bzów, za których ratyfikację ręczą, wszyscy zdrowi, zeznali, iż ordynację (umowę) zawartą między sobą, sporządzoną i spisaną pod datą w Bzowie dnia dwudziestego dziewiątego grudnia Roku Pańskiego 1742, dotyczącą pewnych warunków i porządku dóbr, rękami zeznających i innych podpisaną, zakładem czternastu grzywien polskich warowaną – jak to wynika z kopii tejże ordynacji, którą uważa się tu za wpisaną, a która znajduje się w aktach – we wszystkim zatwierdzają (umacniają i zatwierdzają). A to pod zakładem czternastu grzywien polskich i forum obecnym, a w czasie bezkrólewia – sądu kapturowego łukowskiego.
uwagi i marginalia Początek wpisu; treść zasadnicza na skanie 024.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum S. Valentini Martyris proximo Anno Domini 1743 (sobota po święcie św. Walentego Męczennika 1743)
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inskrypcja) sumy 150 złp na rzecz przyszłej żony
strona czynna Jakub Wielgórski Nob. · Dłużnik
strona bierna Agata Bzowska Nob. · Strona
wartość 150
osoby we wpisie Jakub Wielgórski, s. zm. Jana Wielgórskiego – zapisujący; Agata Bzowska, c. Wojciecha Bzowskiego, jego przyszła żona – na jej rzecz zapis
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Jakub Wielgórski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonej (Nob.) Agacie Bzowskiej, córce urodzonego (Nob.) Wojciecha Bzowskiego, przyszłej swojej małżonce, i jej sukcesorom, winien jest i powinien sumę stu pięćdziesięciu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu; sumę tę na części dóbr swoich dziedzicznych oraz na wszystkich zastawnych zapisuje i zabezpiecza, i tęż sumę na pierwsze żądanie przyszłej małżonki swojej zapłacić oraz przy aktach obecnych złożyć zobowiązuje się. A to pod takimże zakładem stu pięćdziesięciu złotych polskich i forum obecnego urzędu.
uwagi i marginalia Na marginesie późniejsza adnotacja z datą 1749 (kwit/kasacja) – odczyt częściowy.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta ante Festum S. Mathiae Apostoli proxima Anno Domini 1743 (piątek przed świętem św. Macieja Apostoła 1743) [(pod datą piątku przed św. Maciejem 1743)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z sumy 131 złp 10 gr za szkody oraz z kary podwójnych 14 grzywien; kasacja rygoru dekretu
strona czynna Antoni Izdebski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Antoni Izdebski Nob. · Dłużnik
wartość 131
osoby we wpisie Antoni i Wawrzyniec Izdebscy, w imieniu własnym i brata rodzonego Walentego Izdebskiego – kwitujący; Marcin Izdebski, Leonard i Jan Sobiczowscy, Bartłomiej, Jan, Mikołaj, Franciszek i Piotr Izdebscy, Ludwik i Józef Płodowscy, Jakub Soszyński [odczyt], Walenty Radzikowski, Marcin Wysokiński, Jan Pióro zwany Brewczyk, Jakub Krasuski oraz Maciej i Teodor Ostojscy – kwitowani; nadto Wojciech Wielgórski, Paweł Izdebski (s. Marcina) i Jan Pióro zwany Kargol – ukarani za gwałty
miejscowości we wpisie wieś Izdebki Błażeje
Urodzeni (Nob.) Antoni i Wawrzyniec Izdebscy, w imieniu własnym i urodzonego (Nob.) Walentego, brata swego rodzonego, za którego ratyfikację ręczą, zdrowi, zeznali – a mianowicie urodzony (Nob.) Antoni Izdebski sam – iż urodzonych (Nob.) Marcina Izdebskiego, Leonarda i Jana Sobiczowskich, tudzież Bartłomieja, Jana, Mikołaja, Franciszka i Piotra Izdebskich, nadto Ludwika i Józefa Płodowskich, Jakuba Soszyńskiego, Walentego Radzikowskiego, Marcina Wysokińskiego, Jana Pióro zwanego Brewczyk, Jakuba Krasuskiego oraz Macieja i Teodora Ostojskich kwitują z sumy stu trzydziestu jeden złotych i dziesięciu groszy polskich, zasądzonej za szkody dekretem kondescensyjnym, wydanym przez obecny urząd na gruncie dóbr Izdebki Błażeje w piątek przed świętem św. Macieja Apostoła roku bieżącego, a wniesionym do akt obecnego urzędu na drodze oblaty we wtorek po niedzieli Invocavit, to jest dnia dzisiejszego – a to dlatego, że tychże wyżej wymienieni kwitowani, wedle regestru w tymże dekrecie odnotowanego, im ją zapłacili. Obie zaś strony wzajemnie kwitują się z kary podwójnych czternastu grzywien polskich, zasądzonej tymże dekretem kondescensyjnym za gwałty popełnione przez urodzonych (Nob.) Jana Sobiczowskiego, Wojciecha Wielgórskiego, Pawła Izdebskiego, syna Marcina, i Jana Pióro zwanego Kargol, jak też z sesji sądowej – a to z powodu wystarczającego zadośćuczynienia uczynionego obu stronom w powyższych sprawach przez wymienionych Jana Sobiczowskiego, Wojciecha Wielgórskiego, Pawła Izdebskiego i Jana Pióro; nadto z rygoru zawartego w tymże dekrecie co do owego zadośćuczynienia. Rygor tegoż dekretu, w zakresie dotyczącym rzeczonego zadośćuczynienia, kasują.
uwagi i marginalia Data dekretu: piątek przed św. Maciejem Apostołem 1743 (22 II 1743); oblata w dniu wpisu. Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (wtorek po niedzieli Invocavit, pierwszej niedzieli Wielkiego Postu 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kompromis i sąd polubowny (compromissum) compromissum; electio superarbitri
Kwit ze wszystkich pretensji po ugodzie polubownej
strona czynna Wojciech Wielgórski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Jan Izdebski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Wojciech Wielgórski, w imieniu własnym oraz żony Anny z Grochowskich (1° voto po zm. Janie Izdebskim) i jej małoletniej córki Marianny Izdebskiej z pierwszego małżeństwa – kwitujący; Antoni, Wawrzyniec i Walenty Izdebscy, bracia rodzeni – kwitowani
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Wojciech Wielgórski, w imieniu własnym oraz urodzonej (Nob.) Anny z Grochowskich – pierwszym małżeństwem żony zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Izdebskiego, obecnie zaś swojej małżonki – matki, jak też Marianny Izdebskiej, córki z pierwszego łoża spłodzonej, małoletniej, za które ręczy, zdrowy, zeznał, iż urodzonych (Nob.) Antoniego, Wawrzyńca i Walentego Izdebskich, braci między sobą rodzonych, oraz ich sukcesorów kwituje ze wszystkich i poszczególnych pretensji, jakiekolwiek do nich miał, a do dnia dzisiejszego zachodzących – nie pozostawiając niczego nietkniętego – a to z powodu zawartej między sobą ugody polubownej i uczynionego zadośćuczynienia.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (wtorek po niedzieli Invocavit, pierwszej niedzieli Wielkiego Postu 1743) [(pod datą wtorku po niedzieli Invocavit 1743)]
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inskrypcja) sumy 150 złp na rzecz żony
strona czynna Mateusz Rzążewski Nob. · Dłużnik
strona bierna Zofia Wielgórska Nob. · Strona
wartość 150
osoby we wpisie Mateusz Rzążewski, s. zm. Bartłomieja Rzążewskiego zwanego Potrzęs – zapisujący; Zofia Wielgórska, c. zm. Jana Wielgórskiego, jego żona – na jej rzecz zapis
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Mateusz Rzążewski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja Rzążewskiego zwanego Potrzęs, zdrowy, zeznał, iż urodzonej (Nob.) Zofii Wielgórskiej, córce zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego, małżonce swojej, i jej sukcesorom, winien jest i powinien sumę stu pięćdziesięciu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu; sumę tę na wszystkich dobrach swoich dziedzicznych zapisuje i zabezpiecza, i tęż sumę na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić oraz przy aktach obecnych złożyć zobowiązuje się. A to pod zakładem stu pięćdziesięciu złotych polskich i forum obecnego urzędu.
uwagi i marginalia Uwaga: para ta występuje w księdze trzykrotnie – wpis nr 97 (6 II 1743, 100 złp dla narzeczonej), niniejszy oraz nr 192 (8 III 1743, gdzie mowa o dodaniu 100 złp do wcześniejszych 100 złp, razem 200 złp). Odczyt kwoty w tym wpisie („centum quinquaginta”) warto zweryfikować w oryginale.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (czwartek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Wzajemne dożywocie (advitalitas) małżonków
strona czynna Mateusz Rzążewski Nob. · Strona
osoby we wpisie Mateusz Rzążewski Potrzęs i Zofia z Wielgórskich, małżonkowie
miejscowości we wpisie —
Ciż małżonkowie wzajemnie i nawzajem sobie – na wszystkich i poszczególnych dobrach swoich dziedzicznych i zastawnych, na wszelkich sumach pieniężnych, tudzież na rzeczach ruchomych i żywym inwentarzu – dożywocie wzajemne i ciągłe użytkowanie aż do kresu swego życia zapisują.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (czwartek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) gruntu na 16 złp na trzy lata
strona czynna Bartłomiej Izdebski Nob. · Zbywca
strona bierna Michał Soszyński Nob. · Nabywca
wartość 16
osoby we wpisie Bartłomiej Izdebski, s. zm. Kazimierza Izdebskiego – zastawiający; Michał Soszyński, s. zm. Jana zwanego Kielian – biorący w zastaw; sąsiedzi: sukcesorowie zm. Szymona Pióry, Wojciech Wielgórski
miejscowości we wpisie wieś Pióry Pytki; granice Izdebki Wąsy; droga wiejska
Urodzony (Nob.) Bartłomiej Izdebski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Izdebskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Michałowi Soszyńskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Jana zwanego Kielian, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest dwa zagony roli, zaczynające się od drogi wiejskiej i ciągnące ku granicom Izdebki Wąsy, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona Pióry z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Wielgórskiego z drugiej strony, w dobrach dziedzicznych wsi Pióry Pytki leżące, puste, z wszelkim prawem, w sumie szesnastu złotych polskich, od teraz na trzy lata, do święta św. Kazimierza przypadającego w roku 1746, zastawia, a potem z roku na rok. Na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod zakładem szesnastu złotych polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Na marginesie późniejsza adnotacja: „Intercessit cessio 1746” (w roku 1746 nastąpiła cesja). Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (czwartek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) gruntu na 20 złp aż do wykupu
strona czynna Maciej Wierzejski Nob. · Zbywca
strona bierna Franciszek Nowosielski Nob. · Nabywca
wartość 20
osoby we wpisie Maciej Wierzejski, s. zm. Szymona Wierzejskiego – zastawiający; Franciszek Nowosielski, s. zm. Szymona – biorący w zastaw; sąsiad: Jan Wielgórski
miejscowości we wpisie wieś Wierzejki; granice królewskie Trzebieszów; płot (ogrodzenie) kamienne
Urodzony (Nob.) Maciej Wierzejski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona Wierzejskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Franciszkowi Nowosielskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od płotu kamiennego i ciągnący ku granicom Jego Królewskiej Mości Trzebieszów, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego z jednej, a biorącego w zastaw z drugiej strony, puste, w dobrach dziedzicznych wsi Wierzejki leżące, z wszelkim prawem, w sumie dwudziestu złotych polskich, od teraz aż do wykupu, zastawia. Na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. Pod zakładem dwudziestu złotych polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Diem Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (piątek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donacja) schedy spadkowej po stryju
strona czynna Stanisław Dąbrowski Nob. · Zbywca
strona bierna Tomasz Okniński Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Bracia Dąbrowscy (Stanisław i Kazimierz) – darczyńcy; Tomasz Okniński, s. zm. Adama, i Teresa z Wielgórskich Oknińska, małżonkowie – obdarowani; zm. Władysław Dąbrowski – spadkodawca
miejscowości we wpisie wieś Okniny [Stare] i Grzegowa Woda [odczyt niepewny]; sched (włóka) zwana Dziecinkowska
Ciż bracia, zdrowi, zeznali, iż urodzonemu (Nob.) Tomaszowi Oknińskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Adama, i Teresie z Wielgórskich Oknińskiej, wzajem sobie małżonkom, oraz ich prawym sukcesorom, dobra swoje – przypadłe po zmarłym bezpotomnie urodzonym (Nob.) Władysławie Dąbrowskim, stryju zeznających, prawem Bożym i naturalnym spadkiem – to jest schedę zwaną Dziecinkowska, czyli znajdującą się we włóce (mansus) zwanej Dziecinkowski: w placu, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach i strumieniach oraz we wszystkich innych do tejże schedy przyległościach i przynależnościach, w dobrach dziedzicznych wsi Okniny i Grzegowa Woda [odczyt niepewny] leżącą, z wszelkim prawem – dają i darują; na wwiązanie od zaraz zezwolili i obronę przyrzekli. A to pod karami ziemskimi i forum obecnego urzędu.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Diem Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (piątek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z posagu i wyprawy; zrzeczenie się dóbr
strona czynna Zofia Wielgórska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Zofia Wielgórska Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Zofia Wielgórska, c. zm. Jana Wielgórskiego, żona Mateusza Rzążewskiego (zeznawała w asystencji męża) – kwitująca; Stefan, Sebastian, Józef i Wawrzyniec Wielgórscy, jej bracia rodzeni – kwitowani
miejscowości we wpisie —
Urodzona (Nob.) Zofia Wielgórska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego, a małżonka urodzonego (Nob.) Mateusza Rzążewskiego, w asystencji swego męża, zdrowa, zeznała, iż z tytułu posagu i należytej wyprawy z dóbr ojczystych i macierzystych uczyniono jej wystarczająco zadość przez ręce urodzonych (Nob.) Stefana, Sebastiana, Józefa i Wawrzyńca Wielgórskich, braci swoich rodzonych. Z tytułu tegoż zadośćuczynienia tychże kwituje, a dóbr się zrzeka i wyrzeka.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Diem Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (piątek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inskrypcja) dalszych 100 złp na rzecz żony (razem 200 złp)
strona czynna Mateusz Rzążewski Nob. · Dłużnik
strona bierna Zofia Wielgórska Nob. · Strona
wartość 200
osoby we wpisie Mateusz Rzążewski, s. zm. Bartłomieja zwanego Potrzęs – zapisujący; Zofia Wielgórska, c. zm. Jana Wielgórskiego, jego ślubna żona – na jej rzecz zapis
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Mateusz Rzążewski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja zwanego Potrzęs, zdrowy, zeznał, iż urodzonej (Nob.) Zofii Wielgórskiej, córce zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego, ślubnej swojej małżonce, i jej sukcesorom, winien jest i powinien sumę stu złotych polskich – a to tytułem posagu po niej odebranego – sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu. Sumę tę do wcześniejszej sumy stu złotych polskich, podobnie przez siebie jej zapisanej wobec akt obecnych w środę, w sam dzień święta św. Doroty Dziewicy i Męczennicy Roku Pańskiego 1743, przydaje, przypisuje i dołącza, tak by suma łącznie złączona wyniosła dwieście złotych polskich; którą to na wszystkich dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza, i tęż sumę łącznie złączoną na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić oraz przy aktach obecnych złożyć zobowiązuje się. A to pod zakładem sumy łącznej dwustu złotych polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Wcześniejszy zapis 100 złp z 6 II 1743 to wpis nr 97. Zob. też uwagę przy wpisie nr 182.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Diem Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (piątek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Wzajemne dożywocie (advitalitas) małżonków
strona czynna Mateusz Rzążewski Nob. · Strona
osoby we wpisie Mateusz Rzążewski Potrzęs i Zofia z Wielgórskich, małżonkowie
miejscowości we wpisie —
Ciż małżonkowie wzajemnie i nawzajem sobie – na wszystkich i poszczególnych dobrach swoich dziedzicznych i zastawnych, teraz posiadanych i w przyszłości nabyć się mających, na wszelkich sumach pieniężnych, tudzież na rzeczach ruchomych i żywym inwentarzu – dożywocie wzajemne i ciągłe użytkowanie aż do kresu swego życia zapisują i nawzajem sobie przyznają.
uwagi i marginalia Ostatni wpis na skanie 035. Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Diem Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (piątek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne kwitowanie z trzech zapisów (250 złp, 200 złp, 200 złp) – wpis niedokończony
strona czynna Adam Okniński Gen. · Strona
strona bierna Szymon Grodzicki Gen. · Strona
wartość 250
osoby we wpisie Adam Okniński – strona pierwsza; Szymon (Norbert) Grodzicki, s. zm. Jakuba Grodzickiego i zm. Anny Bobowskiej, w imieniu własnym i brata rodzonego Mikołaja Grodzickiego – strona druga; zm. Anna Bobowska; Stanisław i Elżbieta z Grodzickich Wielgórscy, małżonkowie
miejscowości we wpisie akta grodzkie łukowskie
Urodzony (Gen.) Adam Okniński z jednej strony, a Szymon Grodzicki, syn zmarłego urodzonego (Gen.) Jakuba Grodzickiego spłodzony ze zmarłą urodzoną (Gen.) Anną Bobowską, w imieniu własnym i urodzonego (Gen.) Mikołaja Grodzickiego, brata swego rodzonego, za którego ratyfikację ręczy, z drugiej strony, zdrowi, zeznali, iż wzajemnie i nawzajem siebie oraz swoich sukcesorów kwitują – a mianowicie tenże Okniński urodzonych (Gen.) Grodzickich z zapisów, to jest: 1) pierwszego, uczynionego wobec akt obecnych w poniedziałek nazajutrz po święcie św. Michała Archanioła Roku Pańskiego 1726, na sumę dwustu pięćdziesięciu złotych polskich, przez zmarłą urodzoną (Gen.) Annę Bobowską na jego osobę, jako jej wierzyciela; 2) drugiego, cesyjnego, uczynionego wobec tychże akt w poniedziałek przed świętem św. Marii Magdaleny Roku Pańskiego 1728, na sumę dwustu złotych polskich, na jego osobę przez urodzonych (Nob.) Stanisława i Elżbietę z Grodzickich Wielgórskich, małżonków; 3) trzeciego, również cesyjnego, na takąż sumę dwustu złotych polskich, uczynionego wobec tychże akt przez tychże urodzonych (Nob.) Wielgórskich, również na jego osobę, w środę nazajutrz po święcie św. Andrzeja Apostoła tegoż roku. [Na tym tekst się urywa – pisarz pozostawił resztę karty pustą, opatrując ją słowem „Vacuum”.]
uwagi i marginalia Wpis niedokończony: po wyliczeniu zapisów pisarz przerwał, a na dole karty zapisano „Vacuum” (puste) i widnieje własnoręczny podpis „Simon Norbertus Grodzicki”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (poniedziałek po niedzieli Reminiscere 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donacja) całej schedy
strona czynna Jan Wielgórski Nob. · Zbywca
strona bierna Jan Wielgórski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Jan Wielgórski, s. zm. Stanisława Wielgórskiego zwanego Jurga – darczyńca; Franciszek Wielgórski, s. zm. Jakuba Wielgórskiego, jego brat stryjeczny – obdarowany
miejscowości we wpisie wieś Wielgorz
Urodzony (Nob.) Jan Wielgórski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Wielgórskiego zwanego Jurga, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Franciszkowi Wielgórskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Wielgórskiego, bratu swemu stryjecznemu, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest całą i zupełną schedę swoją – w placu, wszelkich zabudowaniach, ogrodach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, jeziorach, rzekach i strumieniach oraz we wszystkich innych do tejże schedy przyległościach i przynależnościach – w dobrach dziedzicznych wsi Wielgorz leżącą, z wszelkim prawem – daje i daruje; na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod karami ziemskimi i forum obecnym.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum 4tum. Sabbatho post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proximo Anno Domini 1743 (czwarty protokół inskrypcji; sobota po niedzieli Reminiscere 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne kwitowanie po ugodzie (zniewaga, rany, wygnanie z dóbr)
strona czynna Michał Wielgórski Nob. · Strona
strona bierna Wojciech Skolimowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Michał Wielgórski – strona pierwsza; Wojciech Skolimowski – strona druga; obaj także w imieniu swoich żon
miejscowości we wpisie urząd grodzki łukowski
Urodzeni (Nob.) Michał Wielgórski z jednej strony, a Wojciech Skolimowski z drugiej strony, zdrowi, zeznali, iż w imieniu własnym oraz swoich małżonek, za których ratyfikację ręczą, wzajemnie i nawzajem siebie oraz swoich sukcesorów kwitują z protestacji uczynionych przeciw sobie nawzajem – o zniewagę, zadanie ran i wygnanie z dóbr – wraz z obdukcjami ran, jak też ze wszystkich pretensji wzajemnych do dnia dzisiejszego zachodzących oraz z relacji wpisanych. A to z powodu zawartej ugody polubownej; protestacje i relacje kasują.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (czwartek po niedzieli Laetare 1743)
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z posagu i wyprawy; zrzeczenie się dóbr i cesja prawa do posagu
strona czynna Elżbieta Izdebska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Elżbieta Izdebska Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Elżbieta Izdebska, c. zm. Wawrzyńca Izdebskiego i zm. Elżbiety z Głuchowskich, wdowa po zm. Janie Jastrzębskim – kwitująca; Kazimierz Izdebski, jej brat – kwitowany; Agnieszka z Wielgórskich Izdebska, żona brata – cesjonariuszka
miejscowości we wpisie —
Urodzona (Nob.) Elżbieta Izdebska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Izdebskiego, spłodzona ze zmarłą urodzoną (Nob.) Elżbietą Głuchowską, pozostała wdowa po zmarłym urodzonym (Nob.) Janie Jastrzębskim, zdrowa, zeznała, iż z tytułu posagu i należytej wyprawy z dóbr ojczystych i macierzystych uczyniono jej wystarczająco i w pełni zadość przez ręce urodzonej (Nob.) Agnieszki z Wielgórskich, małżonki urodzonego (Nob.) Kazimierza Izdebskiego, brata zeznającej. Z tytułu tegoż zadośćuczynienia brata swego i jego sukcesorów kwituje, a dóbr owych ojczystych i macierzystych się zrzeka i wyrzeka. Nadto całe i nienaruszone prawo swoje, służące jej do wspomnianego posagu, ceduje tejże urodzonej (Nob.) Agnieszce z Wielgórskich Izdebskiej i jej sukcesorom, dając moc tegoż posagu dochodzić, dochodzony odbierać i o niego prawem postępować, a dobra temuż posagowi odpowiadające trzymać i posiadać.
uwagi i marginalia Adnotacja: zeznająca nie umie pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (piątek po niedzieli Laetare 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja sumy 100 złp
strona czynna Franciszek Wielgórski Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Franciszek Wielgórski Nob. · Nabywca
wartość 100
osoby we wpisie Franciszek Wielgórski, syn zm. Jana Wielgórskiego – cedujący; Leon Wielgórski, syn zm. Krzysztofa Wielgórskiego, bratanek zeznającego, oraz jego sukcesorzy – cesjonariusz; zm. Wawrzyniec Wielgórski – pierwotny dłużnik; Małgorzata Radzikowska – pierwotna wierzycielka, która sumę scedowała
miejscowości we wpisie —
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Franciszek Wielgórski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Jana, zdrów będąc, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Leonowi Wielgórskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Krzysztofa, bratankowi swemu, oraz jego sukcesorom, sumę stu złotych polskich — pierwotnie przez zmarłego Wawrzyńca Wielgórskiego urodzonej (Nob.) Małgorzacie Radzikowskiej sposobem długu prostego przed aktami niniejszymi we wtorek po święcie św. Łukasza Ewangelisty roku Pańskiego 1722 zapisaną, następnie zaś przez tęż przed tymiż aktami w poniedziałek nazajutrz po święcie św. Łukasza Ewangelisty roku Pańskiego 1739 scedowaną, a teraz przez tegoż cesjonariusza podniesioną — ze wszystkim ustępuje i przelewa, dając moc tęż sumę podnosić, z podniesionej kwitować i o nią prawem czynić.
uwagi i marginalia Wtorek po św. Łukaszu 1722 = 20 X 1722; poniedziałek nazajutrz po św. Łukaszu 1739 = 19 X 1739. W tekście skreślono wyraz przy określeniu pokrewieństwa Małgorzaty Radzikowskiej.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Secunda post Diem Conductus Paschae proxima A.D. 1743]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitowanie stryja-opiekuna ze wszystkich pretensji, w tym o krowy i z opieki
strona czynna Leon Wielgórski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Leon Wielgórski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Leon Wielgórski, syn zm. Krzysztofa Wielgórskiego – kwitujący; Franciszek Wielgórski, stryj zeznającego, oraz jego sukcesorzy – kwitowany
miejscowości we wpisie —
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Leon Wielgórski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Krzysztofa, zdrów będąc, zeznał, iż urodzonego (Nob.) Franciszka Wielgórskiego, stryja swego, oraz jego sukcesorów — ze wszystkich i każdej z osobna pretensji, tak z tytułu krów do niego mianych i do dnia dzisiejszego zachodzących, jako też z tytułu opieki (tutela) nad nim samym, zeznającym, sprawowanej — po otrzymanym dostatecznym zadośćuczynieniu — kwituje, uwalnia i wieczyście zwalnia.
uwagi i marginalia Wpis dokumentuje zakończenie opieki stryjowskiej nad Leonem Wielgórskim.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Secunda post Diem Conductus Paschae proxima A.D. 1743]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna całej schedy spadkowej po zm. Annie Wielgórskiej
strona czynna Franciszek Wielgórski Nob. · Zbywca
strona bierna Franciszek Wielgórski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Franciszek Wielgórski, syn zm. Jana Wielgórskiego – darczyńca; Leon Wielgórski, bratanek, oraz jego sukcesorzy – obdarowany; zm. Anna Wielgórska, siostra stryjeczna rodzona zeznającego, zmarła bezpotomnie – spadkodawczyni
miejscowości we wpisie Wielgorz [odczyt niepewny] (wieś)
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Franciszek Wielgórski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Jana, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Leonowi Wielgórskiemu, bratankowi swemu, oraz jego sukcesorom, dobra swoje — po zmarłej urodzonej (Nob.) Annie Wielgórskiej, siostrze swojej stryjecznej rodzonej, która bezpotomnie z tego świata zeszła, na niego przed innymi współsukcesorami prawem Bożym i przyrodzonym, drogą sukcesji spadłe — to jest całą i zupełną schedę swoją, w placach, budynkach i wszelkich zabudowaniach, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach, strumieniach i innych do tejże schedy przyległościach i przynależnościach, w dziedzictwie wsi Wielgorz [odczyt niepewny] leżącą i położoną, ze wszystkim — daje i daruje; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod karami ziemskimi, przed forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Nazwa wsi odczytana niepewnie i nie występuje w tagach do skanu 063 (podano tam Modrzew, Okniny i Wólkę Konopną).
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Secunda post Diem Conductus Paschae proxima A.D. 1743]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) zagonów roli w sumie 72 złp na trzy lata
strona czynna Paweł Krasuski Nob. · Zbywca
strona bierna Paweł Krasuski Nob. · Nabywca
wartość 72
osoby we wpisie Paweł Krasuski, syn zm. Jana Krasuskiego – zastawiający; Stanisław Krasuski, brat rodzony, oraz jego sukcesorzy – biorący w zastaw; Jan Lubomski i Franciszek Wielgórski – sąsiedzi miedzą
miejscowości we wpisie Krasusy Mikłusy (wieś); granice Zembrowskie; granice Czarnowskie [odczyt niepewny]
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Paweł Krasuski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Jana, zdrów będąc, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Stanisławowi Krasuskiemu, bratu swemu rodzonemu, oraz jego sukcesorom, dobra swoje przez siebie nabyte, to jest trzy zagony roli, poczynające się od granic Zembrowskich a ku granicom Czarnowskim [odczyt niepewny] się ciągnące, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Lubomskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Franciszka Wielgórskiego z drugiej strony, w dziedzictwie wsi Krasusy Mikłusy leżące i położone, próżne (nieobsiane), ze wszystkim — w sumie siedemdziesięciu dwóch złotych polskich, odtąd na trzy lata, to jest do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w nadchodzącym roku 1746, zastawia i obliguje, a potem z roku na rok do tegoż święta; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod podobnym zakładem siedemdziesięciu dwóch złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Na marginesie późniejsza adnotacja: „1760, dnia 11 maja – kwitacja”, odnotowująca spłatę sumy po siedemnastu latach. Wieś Krasusy Mikłusy zgodna z tagiem „Mikłusy”.
data w brzmieniu kancelarii [Protocollon Inscriptionum 6tum, sub actu Feria Secunda post Diem Conductus Paschae proxima A.D. 1743]
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja sumy 8 złp z sumy pierwotnej 16 złp
strona czynna Grzegorz Radzikowski Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Andrzej Bzowski Nob. · Nabywca
wartość 16
osoby we wpisie Grzegorz Radzikowski – cedujący; Andrzej Bzowski, syn zm. Szymona Bzowskiego – cesjonariusz; Rozalia Rzążewska, żona Macieja Wielgórskiego – ta, która sumę zapisała
miejscowości we wpisie Rzążew Kornica (wieś)
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Grzegorz Radzikowski zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Andrzejowi Bzowskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona, sumę ośmiu złotych polskich, pochodzącą z sumy pierwotnej szesnastu złotych polskich — jemu zeznającemu przez urodzoną (Nob.) Rozalię Rzążewską, małżonkę urodzonego (Nob.) Macieja Wielgórskiego, przed aktami niniejszymi w poniedziałek po oktawie święta Najświętszego Ciała Chrystusa Pana roku 1742 sposobem zastawnym na pewnych dobrach leżących w dziedzictwie wsi Rzążew Kornica zapisaną, a obecnie z rąk teraźniejszego cesjonariusza podniesioną — ze wszystkim ustępuje i cedując przelewa; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, z rzeczy i z osoby, a to pod podobnym zakładem ośmiu złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum”. Poniedziałek po oktawie Bożego Ciała 1742 = 4 VI 1742. Osoby („Rozalia Rzążewska Wielgórska”, Maciej Wielgórski, Andrzej i Szymon Bzowscy, Grzegorz Radzikowski) oraz wieś Rzążew Kornica zgodne z tagami do skanu 066.
data w brzmieniu kancelarii [Protocollon Inscriptionum 6tum, sub actu Feria Secunda post Diem Conductus Paschae proxima A.D. 1743]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) ośmiu i sześciu zagonów roli oraz ośmiu łanów łąk w sumie 60 złp na trzy lata
strona czynna Mateusz Łaski Nob. · Zbywca
strona bierna Tomasz Krasuski Nob. · Nabywca
wartość 60
osoby we wpisie Mateusz Łaski, syn zm. Jakuba Łaskiego – zastawiający; Tomasz Krasuski, syn zm. Bartłomieja Krasuskiego, oraz jego sukcesorzy – biorący w zastaw; sukcesorzy zm. Franciszka Izdebskiego, Michał Chromiński, sukcesorzy zm. Franciszka Wielgórskiego, Wawrzyniec Krasuski – sąsiedzi miedzą
miejscowości we wpisie Krasusy Mikłusy (wieś); granice Żdżarowskie [odczyt niepewny]; uwrocie; wzgórze
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Mateusz Łaski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Tomaszowi Krasuskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja, oraz jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne nabyte, to jest: osiem zagonów roli, poczynających się od granicy [i] ciągnących się ku […], między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka Izdebskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Michała Chromińskiego z drugiej strony; nadto sześć zagonów roli, poczynających się od brzózki [odczyt niepewny] a ku granicom Żdżarowskim [odczyt niepewny] się ciągnących, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka Wielgórskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Krasuskiego z drugiej strony; nadto łąki, czyli osiem łanów, poczynających się od uwrocia a ku wzgórzu się ciągnących, między miedzami urodzonego (Nob.) Michała Chromińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Krasuskiego z drugiej strony — wszystko w dziedzictwie wsi Krasusy Mikłusy leżące i położone, ze wszystkim — w sumie sześćdziesięciu złotych polskich, odtąd na trzy lata, to jest do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w nadchodzącym roku 1746, zastawia i obliguje, a potem z roku na rok do tegoż święta; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod podobnym zakładem sześćdziesięciu złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum”. Wieś Krasusy Mikłusy zgodna z tagiem „Mikłusy”; osoby zgodne z tagami do skanu 069. Niektóre nazwy topograficzne odczytane niepewnie.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Misericordiae proxima A.D. 1743
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitowanie z sumy 25 złp z sumy pierwotnej 50 złp po zm. siostrze; kasacja inskrypcji w tym zakresie
strona czynna Antoni Wielgórski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Jan Karwowski Nob. · Dłużnik
wartość 50
osoby we wpisie Antoni Wielgórski, syn zm. Jana Wielgórskiego, brat rodzony i naturalny sukcesor zm. Eufrozyny Wielgórskiej, żony Jana Karwowskiego, zmarłej bezpotomnie – kwitujący; Jan Karwowski, syn zm. Wojciecha Karwowskiego, oraz jego sukcesorzy – kwitowany
miejscowości we wpisie —
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Antoni Wielgórski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Jana, a brat rodzony i naturalny sukcesor zmarłej urodzonej (Nob.) Eufrozyny Wielgórskiej, małżonki urodzonego (Nob.) Jana Karwowskiego, która bezpotomnie życia dokonała, zdrów będąc, zeznał, iż urodzonego (Nob.) Jana Karwowskiego, syna zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha, oraz jego sukcesorów — z sumy dwudziestu pięciu złotych polskich, pochodzącej z sumy pierwotnej pięćdziesięciu złotych polskich, przez tegoż kwitowanego rzeczonej zmarłej urodzonej (Nob.) Eufrozynie Wielgórskiej, małżonce swojej, sposobem długu prostego przed aktami niniejszymi w poniedziałek przed świętem św. Marii Magdaleny roku Pańskiego 1733 zapisanej, a jemu zeznającemu wobec innych współsukcesorów po jej śmierci przypadającej, obecnie zaś z rąk teraźniejszego kwitowanego rzeczywiście i skutecznie podniesionej — tudzież z manifestacji przed aktami niniejszymi uczynionej i ze wszystkich pretensji do dnia dzisiejszego zachodzących — po otrzymanym zadośćuczynieniu kwituje, a inskrypcję w zakresie rzeczonej sumy dwudziestu pięciu złotych polskich kasuje.
uwagi i marginalia Adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum”. Poniedziałek przed św. Marią Magdaleną 1733 = 20 VII 1733. Osoby zgodne z tagami do skanu 080.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Secunda post Diem Cantate proxima A.D. 1743]
rodzaj sprawy Ugoda i komplanacja (complanatio) complanatio amicabilis
Ugoda (complanatio) i wzajemna kwitacja z procesów urzędowych, kasacja dekretów
strona czynna Sebastian Krasuski Nob. · Strona
strona bierna Maciej Ługowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Sebastian Krasuski i Zofia z Wielgórskich Krasuska, małżonkowie; Maciej Ługowski w imieniu własnym i żony Krystyny – strona jedna; Walenty, Jakub, Michał, Jan i Stanisław Ługowscy oraz Adam Radzikowski – strona druga
miejscowości we wpisie dobra Ługi Wielkie (Ługi Magna)
Urodzeni (Nob.) Sebastian i Zofia z Wielgórskich Krasuscy, małżonkowie – a mianowicie małżonka w asystencji tegoż męża swego – oraz Maciej Ługowski, imieniem własnym i urodzonej (Nob.) Krystyny, małżonki swojej, za którą pokój warunkuje, z jednej strony; a urodzeni (Nob.) Walenty, Jakub, Michał, Jan i Stanisław Ługowscy oraz urodzony (Nob.) Adam Radzikowski strona z drugiej, zdrowi będąc, zeznali, iż oni wzajemnie i nawzajem, siebie i następców swoich – a mianowicie urodzeni (Nob.) Krasuscy i Ługowski tychże urodzonych (Nob.) Ługowskich i Radzikowskiego –
ze sprawy i akcji urzędowej, wytoczonej i wniesionej z powodu gwałtów, najścia, zaboru rzeczy ruchomych, wymuszenia i naruszenia czci, rozsądzonej dekretem w tejże sprawie na terminach skargowych czyli w sądach spraw urzędu w poniedziałek w sam dzień święta św. Jadwigi Roku Pańskiego 1742 [15 października 1742] i między nimi ustalonej;
urodzeni (Nob.) zaś Ługowscy i Radzikowski – tak samo ze sprawy i akcji urzędowej, wytoczonej z tytułu pewnych krzywd i pretensji wyrażonych w terminach pierwotnych, do niniejszego przypadku odnoszących się, a rozstrzygniętej dekretem ostatecznym kondescensyjnym, wydanym na gruncie dóbr Ługi Wielkie w piątek po niedzieli Reminiscere Wielkiego Postu roku bieżącego 1743 [15 marca 1743] przez urząd niniejszy, a do akt urzędu niniejszego w czwartek po niedzieli Oculi Wielkiego Postu tegoż roku [21 marca 1743] sposobem oblaty podanym – wraz z wszelkimi karami tymi dekretami przysądzonymi i z uznanymi pretensjami, z sesją wieżową, w całości i zupełnie odbytymi, i to co do wszystkich osób zeznających;
a nadto ze wszystkich w ogóle i z każdej z osobna pretensji i protestacji przeciwko sobie uczynionych i do dnia dzisiejszego zaszłych (z wyjątkiem urodzonego (Nob.) Radzikowskiego, który wstępuje w przeddzień do spraw w dekretach wyżej z niedzieli Oculi spisanych, co zaś do innych pretensji zachowuje sobie egzekucję nienaruszoną i ją zastrzega) –
wobec zawartej między sobą ugody polubownej i uczynionego sobie dostatecznego zadośćuczynienia wzajemnie się kwitują, a natychmiast relacje, wszelkie dekrety dotyczące osób zeznających oraz cały w całości proces kasują.
Zeznający niepiśmienni (w źródle: „Ignari litterarum”) – wpis bez podpisów.
uwagi i marginalia Wszystkie trzy daty zweryfikowane rachunkiem kalendarzowym: św. Jadwigi 15 X 1742 – poniedziałek; niedziela Reminiscere 1743 – 10 III, piątek po niej – 15 III 1743; niedziela Oculi 1743 – 17 III, czwartek po niej – 21 III 1743. Nazwa dóbr „Ługi Magna” (Ługi Wielkie) odczytana pewnie, identyfikacja miejscowości – niepewna. „Sessio turrica” = odsiedziana kara wieży.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Feria Quarta post Festa Solennia Sacri Pentecostes proxima A.D. 1743
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna pół zagona roli z lasem w Radzikowie Stopkach
strona czynna Tyburcjusz Wielgórski Nob. · Zbywca
strona bierna Szymon Radzikowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Tyburcjusz Wielgórski, syn zm. Krzysztofa Wielgórskiego – darczyńca; Szymon Radzikowski, syn zm. Tomasza Radzikowskiego – obdarowany; sąsiad: Sebastian Krasuski
miejscowości we wpisie Radzików Stopki; droga zwana Zubia [odczyt niepewny]; droga Piskorska
Urodzony (Nob.) Tyburcjusz Wielgórski, zmarłego urodzonego (Nob.) Krzysztofa syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Szymonowi Radzikowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Tomasza synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest pół zagona roli, poczynające się od drogi zwanej Zubia [odczyt niepewny], ku drodze Piskorskiej idące, wraz z lasem, między miedzami urodzonego (Nob.) Sebastiana Krasuskiego z jednej a teraźniejszego obdarowanego z drugiej strony, we wsi Radzików Stopki leżące i położone, ze wszystkim [prawem] daje i daruje; intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, i to pod szkodami ziemskimi oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Sebastian Krasuski, wymieniony jako sąsiad, nie występuje w tagach do skanu 104 – rozbieżność odnotowana. Pozostałe osoby i wieś Radzików Stopki zgodne z tagami.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Sabbatho in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Wzajemne dożywocie małżeńskie (advitalitas)
strona czynna Szymon Radzikowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Szymon Radzikowski i Anna Wielgórska, małżonkowie
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Szymon Radzikowski z jednej strony, a Anna Wielgórska, małżonka – czyli wzajemnie małżonkowie – zdrowi będąc, zeznali, a mianowicie małżonka w asystencji [męża], iż oni sobie wzajemnie i nawzajem wszystkie w ogóle i każde z osobna dobra swoje, teraz posiadane i w przyszłości nabyte, tudzież rzeczy ruchome i samoruchome, aż do ostatnich chwil życia swego zapisują [dożywociem] – za pośrednictwem niniejszego zeznania.
Zeznający niepiśmienni (w źródle: „Ignari litterarum”) – wpis bez podpisów.
uwagi i marginalia Anna Wielgórska, żona Szymona Radzikowskiego, nie występuje w tagach do skanu 104 – rozbieżność odnotowana; jej nazwisko wskazuje na pokrewieństwo z Tyburcjuszem Wielgórskim z wpisu poprzedniego.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Sabbatho in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dóbr macierzystych na 36 złp na trzy lata
strona czynna Andrzej Wielgórski Nob. · Zbywca
strona bierna Wawrzyniec Wierzejski Nob. · Nabywca
wartość 36
osoby we wpisie Andrzej Wielgórski, syn zm. Franciszka – zastawca; Wawrzyniec Wierzejski zwany Opas, syn zm. Walentego – zastawnik
miejscowości we wpisie Wierzejki
Urodzony (Nob.) Andrzej Wielgórski, zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Wawrzyńcowi Wierzejskiemu zwanemu Opas, zmarłego urodzonego (Nob.) Walentego synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne macierzyste – w siedliskach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach, strumieniach i innych do tychże dóbr przyległych i należących, w dziedzicznej wsi Wierzejki leżące i położone, wolne od obciążeń, ze wszystkim [prawem] – w sumie trzydziestu sześciu złotych polskich, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto św. Wojciecha Biskupa w nadchodzącym roku 1746, zastawia; a po upływie trzech lat podobnie aż do wykupu. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem trzydziestu sześciu złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Wpis przechodzi ze skanu 121 na 122; wysokość sumy („triginta sex”) rozstrzygnęła klauzula końcowa na skanie 122. Osoby i wieś Wierzejki zgodne z tagami (Andrzej i Franciszek Wielgórscy, Wawrzyniec i Walenty Wierzejscy Opas).
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta ante Festum Sanctae Mariae Magdalenae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) dóbr dziedzicznych przez trzy krewne
strona czynna Anna Wielgórska Nob. · Strona
strona bierna Jadwiga Modrzewska Nob. · Strona
osoby we wpisie Anna Wielgórska (Rafalik), córka zm. Walentego Wielgórskiego zwanego Rafalik – ciotka; Jadwiga Modrzewska, córka zm. Jakuba Modrzewskiego zwanego Pasiel i zm. Zofii Wielgórskiej, żona Dominika Olszewskiego; Franciszka, córka zm. Pawła Wielgórskiego zwanego Jurga i zm. Marianny Wielgórskiej Rafalikówny, żona Mikołaja Sobiczowskiego – darczynie; Teresa Rzążewska, żona Walentego Tarkowskiego – obdarowana
miejscowości we wpisie Wielgorz
Urodzone (Nob.) Anna Wielgórska, zmarłego urodzonego (Nob.) Walentego Wielgórskiego córka, ciotka; oraz Jadwiga Modrzewska, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Modrzewskiego zwanego Pasiel ze zmarłą urodzoną (Nob.) Zofią Wielgórską spłodzona córka, a urodzonego (Nob.) Dominika Olszewskiego małżonka; tudzież Franciszka, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Wielgórskiego zwanego Jurga ze zmarłą urodzoną (Nob.) Marianną, również Wielgórską, Rafalikówną spłodzona córka, a urodzonego (Nob.) Mikołaja Sobiczowskiego małżonka – siostry między sobą cioteczne, odpowiednio siostrzenice – zdrowe będąc, zeznały, każda w swoim interesie, a obecne w asystencji mężów swoich, iż one urodzonej (Nob.) Teresie Rzążewskiej, urodzonego (Nob.) Wojciecha Rzążewskiego córce, a urodzonego (Nob.) Walentego Tarkowskiego prawnej małżonce, i jej następcom dobra swoje dziedziczne wszystkie i każde z osobna – w placach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach i strumieniach oraz w innych do tychże dóbr przyległościach i należnościach, we wsi dziedzicznej Wielgorz położone i leżące – ze wszystkim dają i darowują. Intromisję od zaraz przyzwalają i obronę prawną przyrzekają, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.
uwagi i marginalia Wpis dokumentuje trzy przydomki rodziny Wielgórskich („Pasiel”, „Jurga”, „Rafalik”) i pokrewieństwo cioteczne trzech kobiet występujących samodzielnie, choć w asystencji mężów. Tagi PTG do skanu 137 (odzyskane w późniejszym pobraniu) potwierdziły nazwę wsi Wielgorz, przydomki „Pasiel”, „Jurga” i „Rafalik” oraz nazwisko obdarowanej: Teresa Rzążewska, żona Walentego Tarkowskiego.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Assumptionis in Coelum Gloriosissimae Virginis Mariae proximo Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inscriptio) 100 złp na rzecz żony
strona czynna Mikołaj Sobiczowski Nob. · Dłużnik
strona bierna Franciszka Wielgórska Nob. · Wierzyciel
wartość 100
osoby we wpisie Mikołaj Sobiczowski, syn zm. Bartłomieja – zapisujący; Franciszka Wielgórska, córka zm. Pawła Wielgórskiego, jego żona – na rzecz której zapis
Urodzony (Nob.) Mikołaj Sobiczowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Franciszce Wielgórskiej, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Wielgórskiego córce, prawnej małżonce swojej, i jej następcom sumę stu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winien jest i powinien; którą to sumę na wszystkich i każdych z osobna dobrach swoich dziedzicznych zapisuje i zabezpiecza, a tęż sumę na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić i wobec akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem stu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
uwagi i marginalia Oprawa posagu żony bezpośrednio po darowiźnie z pozycji poprzedniej. Brak tagów PTG do skanu 137.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Assumptionis in Coelum Gloriosissimae Virginis Mariae proximo Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Dożywocie wzajemne (advitalitas) na połowie dóbr
strona czynna Mikołaj Sobiczowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Mikołaj Sobiczowski i Franciszka Wielgórska, małżonkowie
Ciż oboje zeznali, iż oni sobie nawzajem i obopólnie na połowie wszystkich i każdych z osobna dóbr swoich dziedzicznych dożywocie wzajemne aż do ostatniego kresu życia swojego zapisują i przyznają.
Zeznający niepiśmienni (w źródle: „Ignari scribendi litterarum”) – wpis bez podpisów.
uwagi i marginalia Rzadszy wariant dożywocia – ograniczony wyraźnie do połowy dóbr („in medietate omnium et singulorum Bonorum”), a nie do całości.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Assumptionis in Coelum Gloriosissimae Virginis Mariae proximo Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) trzech zagonów roli na rzecz brata
strona czynna Antoni Głuchowski Nob. · Zbywca
strona bierna Antoni Głuchowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Antoni Głuchowski, syn zm. Marcina – darczyńca; Ignacy Głuchowski, jego brat rodzony – obdarowany; Katarzyna Lubomska i Wojciech Wielgórski – sąsiedzi graniczni
miejscowości we wpisie Krasusy-Mikłusy, droga zembrzyska, granice krasuskie
Urodzony (Nob.) Antoni Głuchowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Marcina syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Ignacemu Głuchowskiemu, bratu swojemu rodzonemu, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest trzy zagony roli, poczynając od drogi zembrzyskiej ku granicom krasuskim się ciągnące, między miedzami urodzonej (Nob.) Katarzyny Lubomskiej z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Wielgórskiego z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Krasusy-Mikłusy położone i leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną ogólną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus scribendi litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Osoby i wieś Mikłusy zgodne z tagami PTG do skanów 150–151.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Crastino Festi Sanctae Hedvigis Electae Viduae Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z grzywien i sesji wieżowej zasądzonych dekretem
strona czynna Łukasz Pióro Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Łukasz Pióro Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Łukasz Pióro, syn zm. Jana – kwitujący; Ludwik Pióro i Adam Wielgórski – kwitowani
miejscowości we wpisie urząd grodzki łukowski
Urodzony (Nob.) Łukasz Pióro, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Nob.) Ludwika Pióro i Adama Wielgórskiego – z grzywien polskich, dekretem urzędu niniejszego w terminach skarg czyli sądach spraw urzędu, w poniedziałek po święcie Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny roku Pańskiego 1743 [4 lutego 1743], między zeznającymi z jednej, a kwitowanymi z drugiej strony przysądzonych, jak również z sesji wieżowej (sessio turrica) tymże dekretem nakazanej – kwituje.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Data dekretu zweryfikowana: Oczyszczenie NMP 1743 przypadło w sobotę 2 II, poniedziałek po nim to 4 II 1743 – ten sam dzień sądowy, z którego pochodzą dekrety kwitowane we wpisach 1000 i 1002. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 161.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta in Vigilia ante Festum Omnium Sanctorum Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) jedenastu i pół zagona roli w trzech polach na trzy lata za 40 złp
strona czynna Ignacy Zaliwski Nob. · Zbywca
strona bierna Fabian Chromiński Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Ignacy Zaliwski, syn zm. Andrzeja – zastawca; Fabian Chromiński – zastawnik; sąsiedzi (miedze): Franciszek Wielgórski, Mikołaj Sobiczewski [odczyt niepewny], Andrzej Ludowski [odczyt niepewny], Franciszek Iwanowski
miejscowości we wpisie wieś Bzów; plac Probowszczowa [odczyt niepewny]; droga Dębowa; granice zbuczyńskie i tchórzewskie
Urodzony (Nob.) Ignacy Zaliwski, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Fabianowi Chromińskiemu i jego następcom dobra podlegające jego prawom, to jest:
1) po pierwsze – dwa zagony roli, poczynając od placu zwanego Probowszczowa [odczyt niepewny], a ciągnące się ku miejscu zwanemu Przecięcie, między miedzami urodzonego (Nob.) Franciszka Wielgórskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Mikołaja Sobiczewskiego [odczyt niepewny] z drugiej strony; 2) po wtóre, w drugim polu – dwa zagony roli, poczynając od drogi Dębowej, ciągnące się ku granicom zbuczyńskim; tudzież w tymże polu i miejscu jeden zagon roli, poczynając od [uroczyska – nazwa odczytana niepewnie], ciągnący się ku granicom zbuczyńskim; 3) po trzecie, w trzecim polu – pięć zagonów roli, poczynając od pól zwanych [nazwa nieczytelna], ciągnących się ku granicom tchórzewskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Andrzeja Ludowskiego [odczyt niepewny] z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Iwanowskiego z drugiej strony; nadto w tymże polu jeden zagon z połową drugiego, podobnej długości i między tymi samymi miedzami –
we wsi dziedzicznej Bzów położone i leżące, ze wszystkim, w sumie czterdziestu złotych polskich, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto św. Wojciecha Biskupa, a potem z trzechlecia na trzechlecie i do takiegoż święta, aż do wykupu, zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem czterdziestu złotych polskich, dla którego wskazuje sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Wpis zaczyna się na k. 164v (skan 168) i kończy u góry k. 165r. Kilka nazw uroczysk i jedno nazwisko sąsiada odczytane niepewnie; Mikołaja Sobiczewskiego i Andrzeja Ludowskiego nie ma w tagach PTG do skanu 168 – rozbieżność odnotowana. Osoby główne (Ignacy Zaliwski, Fabian Chromiński, Franciszek Wielgórski, Franciszek Iwanowski) oraz wieś Bzów zgodne z tagami. Po tym wpisie kancelaria zostawiła na karcie dużą pustą przestrzeń, dwukrotnie oznaczoną słowem „Vacuum”, oraz podpis „Mikołay Dąmbrowszki mp”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta ante Festum Sanctae Luciae Virginis et Martyris proxima Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) półtora zagona roli na rok za 8 złp
strona czynna Paweł Skolimowski Nob. · Zbywca
strona bierna Michał Wielgórski Nob. · Nabywca
wartość 8
osoby we wpisie Paweł Skolimowski, syn Jana Skolimowskiego – zastawca (dobra żony); Michał Wielgórski – zastawnik; sąsiedzi (miedze): Kazimierz Radzikowski zwany Sobiesik, Jakub Radzikowski zwany Grzegorczyk
miejscowości we wpisie wieś Radzików Wielki; miejsce zwane Wielka Miedza; uwrocie
Urodzony (Nob.) Paweł Skolimowski, urodzonego (Nob.) Jana Skolimowskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Michałowi Wielgórskiemu i jego następcom dobra dziedziczne małżonki swojej, podlegające jego prawom, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od miejsca zwanego Wielka Miedza, a ciągnący się ku uwrociu, między miedzami urodzonego (Nob.) Kazimierza zwanego Sobiesik z jednej, a urodzonego (Nob.) Jakuba zwanego Grzegorczyk, Radzikowskich, z drugiej strony, próżny, we wsi dziedzicznej Radzików Wielki leżący, ze wszystkim, w sumie ośmiu złotych polskich, od dziś na rok, z terminem przypadającym na święto św. Stanisława roku Pańskiego 1745, zastawia; a potem z roku na rok. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem ośmiu złotych polskich, dla którego wskazuje sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Najniższa suma zastawna rocznika 1744 (8 złp). Przydomki Radzikowskich – Sobiesik i Grzegorczyk – potwierdzone tagami PTG do skanu 57-007, podobnie jak wieś Radzików Wielki i pozostałe osoby.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda ipso die Festi Sanctorum Fabiani et Sebastiani Martyrum Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Skwitowanie z protestacji, obdukcji ran i dekretu inkwizycyjnego
strona czynna Stanisław Przygodzki Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Sebastian Wielgórski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Stanisław Przygodzki – kwitujący; Sebastian, Stefan, Józef i Wawrzyniec Wielgórscy, bracia rodzeni – kwitowani
miejscowości we wpisie —
We wtorek po niedzieli Reminiscere Wielkiego Postu, Roku Pańskiego 1744.
Urodzony (Nob.) Stanisław Przygodzki, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Nob.) Sebastiana, Stefana, Józefa i Wawrzyńca Wielgórskich, braci rodzonych, i ich następców kwituje z protestacji oraz z obdukcji ran przez tychże jemu zadanych, z dekretu inkwizycyjnego, jako też ze wszystkich i poszczególnych pretensji, otrzymawszy dostateczne zaspokojenie; protestację, relację i dekret inkwizycyjny kasuje.
uwagi i marginalia Czterej bracia Wielgórscy pobili Stanisława Przygodzkiego; sprawa doszła do dekretu inkwizycyjnego (nakazu przeprowadzenia dowodu ze świadków), po czym została ugodzona. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-027.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) pięciu zagonów siedliska bratu starszemu
strona czynna Mateusz Wielgórski Nob. · Zbywca
strona bierna Mateusz Wielgórski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Mateusz Wielgórski, syn zm. Jana Wielgórskiego – darczyńca; Szymon Wielgórski, jego starszy brat rodzony – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Franciszek Wierzejski, Franciszek Nowosielski
miejscowości we wpisie wieś Wierzejki; droga Zapłotnia; dół czyli miejsce zwane Wykno
Urodzony (Nob.) Mateusz Wielgórski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana [Wielgórskiego] syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Szymonowi Wielgórskiemu, bratu swemu rodzonemu starszemu, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest pięć zagonów siedliska, poczynając od drogi Zapłotniej, a ciągnących się ku dołowi, czyli miejscu zwanemu Wykno, między miedzami urodzonego (Nob.) Franciszka Wierzejskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Nowosielskiego z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Wierzejki położone i leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem sądu tego się rządząc, a to pod szkodami ziemskimi. Sąd urzędu niniejszego do odpowiadania.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Franciszka Wierzejskiego i Franciszka Nowosielskiego nie ma w tagach PTG do skanu 57-031 – rozbieżność odnotowana; pozostałe osoby i wieś Wierzejki zgodne z tagami. Nazwa uroczyska „Wykno” zapisana w źródle po polsku obok łacińskiego „fovea”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Oculi Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowanie (condonatio) budynków pozostałych po rodzicach
strona czynna Mateusz Wielgórski Nob. · Strona
strona bierna Mateusz Wielgórski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Mateusz Wielgórski, syn zm. Jana Wielgórskiego – darujący; Szymon i Grzegorz Wielgórscy, jego bracia rodzeni – obdarowani
miejscowości we wpisie wieś Wierzejki
Tenże zeznający zeznał, iż on urodzonym (Nob.) Szymonowi i Grzegorzowi Wielgórskim, braciom swoim rodzonym, i ich następcom wszelkie budynki, po śmierci rodziców jego krewnym pozostawione, a jego wobec tychże braci dotyczące, otrzymawszy od nich dostateczne zaspokojenie, niniejszym darowuje.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Rzadka w tej księdze osobna czynność dotycząca wyłącznie **budynków** (aedificia), a nie gruntu: po darowiźnie siedliska (wpis 1243) Mateusz Wielgórski zrzeka się także swojej części zabudowań po rodzicach. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-031.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Oculi Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne skwitowanie ze sprawy urzędowej, protestacji i dekretu inkwizycyjnego
strona czynna Adam Wielgórski Nob. · Strona
strona bierna Mateusz Radzikowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Adam Wielgórski, syn zm. Pawła Wielgórskiego – strona pierwsza; Mateusz Radzikowski oraz Wojciech i Tomasz Wysokińscy – strona druga
miejscowości we wpisie —
Urodzeni (Nob.) Adam Wielgórski, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła syn, z jednej, a Mateusz Radzikowski oraz Wojciech i Tomasz Wysokińscy z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni siebie nawzajem i jeden drugiego oraz swoich następców kwitują — a mianowicie urodzony (Nob.) Wielgórski z powództwa i akcji urzędowej, do urzędu niniejszego wytoczonej i wniesionej, oraz z dekretu inkwizycyjnego; wszyscy zaś z wszelkich protestacji, przeciw sobie nawzajem uczynionych, i ze wszystkich pretensji trwających aż do dnia dzisiejszego, a to dla zawartej między sobą ugody i dla uczynionego zaspokojenia; protestacje, relacje i dekret inkwizycyjny kasują.
uwagi i marginalia Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-032.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Diem Oculi Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne skwitowanie ze sprawy o spadek i sumę 40 złp ze skryptu ręcznego oraz z innych pretensji
strona czynna Jan Karwowski Nob. · Strona
strona bierna Wawrzyniec Krasuski Gen. · Strona
wartość 40
osoby we wpisie Jan Karwowski – strona pierwsza; Wawrzyniec Krasuski – strona druga; Paweł Wielgórski – zmarły, po którym toczył się spór o sukcesję
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Jan Karwowski z jednej, a urodzony (Gen.) Wawrzyniec Krasuski z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni siebie nawzajem i jeden drugiego oraz swoich następców kwitują, a mianowicie:
urodzony (Gen.) Krasuski urodzonego (Nob.) Karwowskiego — z powództwa i akcji urzędowej względem sukcesji po zmarłym urodzonym (Nob.) Pawle Wielgórskim, tudzież względem sumy czterdziestu złotych polskich, skryptem ręcznym zabezpieczonej, i innych pretensji;
wzajemnie zaś urodzony (Nob.) Karwowski urodzonego (Gen.) Krasuskiego — z powództwa i akcji urzędowej oraz rozmaitych pretensji, jakie miał do niego, a do urzędu niniejszego wzajemnie wytoczonych i wniesionych;
nadto z zapisów w regestrach zawisłych i ze wszystkich pretensji trwających aż do dnia dzisiejszego, a to dla zawartej między sobą ugody polubownej i dla uczynionego zaspokojenia; protestacje, relacje i zapisy w regestrach zawisłe kasują.
[Zeznający] pisma nieświadomi.
uwagi i marginalia Wpis przechodzi ze skanu 57-032 (k. 31r) na 57-033 (k. 31v); łączony w jedną pozycję. Suma zabezpieczona **skryptem ręcznym** (scriptum manuale), czyli dokumentem prywatnym poza księgą – ślad obrotu nieoblatowanego (por. wpis 1204). Osoby zgodne z tagami PTG do skanów 57-032 i 57-033.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Diem Oculi Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwit z sumy zastawnej 16 złp i kasacja zapisu
strona czynna Sebastian Wielgórski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Sebastian Wielgórski Nob. · Dłużnik
wartość 16
osoby we wpisie Sebastian Wielgórski – kwitujący; Marcin Wielgórski – kwitowany
miejscowości we wpisie wieś Wielgorz
W poniedziałek po niedzieli Judica Wielkiego Postu, Roku Pańskiego 1744.
Urodzony (Nob.) Sebastian Wielgórski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Marcina Wielgórskiego i jego następców kwituje z sumy szesnastu złotych polskich — jemu przez tegoż kwitowanego sposobem zastawnym na części we wsi dziedzicznej Wielgorz leżącej, przed aktami niniejszymi w sobotę po niedzieli Cantate Roku Pańskiego 1727 zapisanej, a obecnie rzeczywiście odebranej; tenże zapis kasuje.
uwagi i marginalia Data przywołanego zapisu przeliczona: sobota po niedzieli Cantate 1727 = 17 V 1727 (sobota) – zgadza się; zastaw trwał siedemnaście lat. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-041; wieś Wielgorz zgodna z tagiem miejscowym do skanu 57-032.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Judica Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dwóch zagonów roli za 16 złp
strona czynna Wojciech Pióro Nob. · Zbywca
strona bierna Wojciech Wielgórski Nob. · Nabywca
wartość 16
osoby we wpisie Wojciech Pióro, syn zm. Jakuba Pióry zwanego Kokoszka – zastawiający; Wojciech i Maciej Wielgórscy, synowie zm. Andrzeja Wielgórskiego – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): Stanisław Pióro, Józef Pióro
miejscowości we wpisie wieś Pióry Pytki; granice zapolskie [odczyt niepewny]; miejsce zwane Zagumienna
Urodzony (Nob.) Wojciech Pióro, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Pióry zwanego Kokoszka syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonym (Nob.) Wojciechowi i Maciejowi Wielgórskim, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja synom, i ich następcom dobra swoje dziedziczne, to jest dwa zagony roli, poczynając od granic zapolskich [odczyt niepewny], a ciągnące się ku miejscu zwanemu Zagumienna, między miedzami urodzonego (Nob.) Stanisława Pióry z jednej, a urodzonego (Nob.) Józefa, również Pióry, z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Pióry Pytki położone i leżące, próżne, ze wszystkim, w sumie szesnastu złotych polskich, do dnia świętego Wojciecha Biskupa przypadającego w roku bieżącym 1744, z roku na rok, w zastaw daje i zastawia. Podobnie intromisję od zaraz przyzwala, prawem sądu tego się rządząc, a to pod zakładem szesnastu złotych polskich. Sąd niniejszy.
uwagi i marginalia Termin wykupu (23 IV 1744) wypada miesiąc po zawarciu zastawu – najkrótszy w tej partii. Osoby i wieś zgodne z tagami PTG do skanu 57-041 (przydomek Kokoszka).
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Judica Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne skwitowanie z kar i grzywien oraz z kary wieży; kasacja dekretów
strona czynna Wojciech Wielgórski Nob. · Strona
strona bierna Wojciech Pióro Nob. · Strona
osoby we wpisie Wojciech i Maciej Wielgórscy, synowie zm. Andrzeja Wielgórskiego – strona pierwsza; Wojciech Pióro – strona druga
miejscowości we wpisie —
Urodzeni (Nob.) Wojciech i Maciej Wielgórscy, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja synowie, z jednej, a urodzony (Nob.) Wojciech Pióro z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni siebie nawzajem i jeden drugiego — a mianowicie ciż Wielgórscy tegoż urodzonego (Nob.) Piórę z kar i grzywien, dekretem urzędu niniejszego, wydanym na terminach, czyli sądach spraw urzędu, w poniedziałek po święcie Wniebowzięcia Najświętszej i Najchwalebniejszej Dziewicy Maryi Roku Pańskiego 1743 między stronami zasądzonych, oraz z kary wieży — jako też ze wszystkich i poszczególnych pretensji, jakie mieli do siebie nawzajem aż do dnia dzisiejszego, dla zawartej między sobą ugody polubownej i dla uczynionego zaspokojenia kwitują; protestacje, relacje i dekrety wraz z ich rygorem kasują.
uwagi i marginalia Zastaw ze wpisu 1312 i to skwitowanie to jedna operacja: skazany Wojciech Pióro oddaje wierzycielom grunt w zastaw, a oni umarzają karę i karę wieży. Data dekretu: 19 VIII 1743 (poniedziałek) – ta sama kadencja co w kilku innych wpisach tej partii; siódma wzmianka o karze wieży w roczniku 1744.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Judica Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne skwitowanie ze spraw o gwałty i bezprawne najścia; kasacja dekretów
strona czynna Adam Radzikowski Nob. · Strona
strona bierna Maciej Ługowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Adam Radzikowski – strona pierwsza; Maciej Ługowski oraz Sebastian i Zofia Wielgórscy, małżonkowie – strona druga
miejscowości we wpisie —
Urodzeni (Nob.) Adam Radzikowski z jednej, a Maciej Ługowski oraz Sebastian i Zofia Wielgórscy, małżonkowie, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni siebie nawzajem i jeden drugiego oraz swoich następców kwitują z powództw i akcji, do urzędu niniejszego wytoczonych i wniesionych względem pewnych gwałtów i bezprawnych najść, jakie mieli do siebie nawzajem, oraz ze wszystkich i poszczególnych pretensji trwających aż do dnia dzisiejszego, nic nietkniętego sobie nie zostawiając, a to dla zawartej między sobą ugody polubownej i dla uczynionego sobie wzajem zaspokojenia; protestacje, relacje wszelkie i dekrety jakiekolwiek kasują.
[Zeznający] pisma nieświadomi.
uwagi i marginalia Wpis przechodzi ze skanu 57-047 (k. 45v) na 57-048 (k. 46r). Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-048.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Conductus Paschae proxima 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) dóbr nabytych po ojcu – roli, ogrodów i łąk w kilkunastu miejscach
strona czynna Wawrzyniec Krasuski Nob. · Zbywca
strona bierna Wawrzyniec Krasuski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Wawrzyniec Krasuski zwany Zychowicz, syn zm. Aleksandra Krasuskiego Zychowicza – darczyńca; Walery Krasuski, syn zm. Macieja Krasuskiego zwanego Strączek – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Walenty Ługowski, Maciej Łaski, Łucja z Wielgórskich Ługowska, Antoni Wielgórski, Jan Wielgórski, Wojciech Modrzewski, Izdebscy, Bazyli Borkowski [odczyt niepewny]
miejscowości we wpisie wieś Krasusy Mikłusy; Wzgórza Zaolszyńskie; Przeciętka [odczyt niepewny]; granica zembrowska; droga Zagumienna; Uwrocie, czyli Zagroboże [odczyt niepewny]; droga Groblana; droga bita zembrowska; granice Gołowierzchy; scheda zwana Kostkowizna [odczyt niepewny]; Kamionka; Łąki Szerokie (Prata Lata); Ogrodzie
Urodzony (Nob.) Wawrzyniec Krasuski zwany Zychowicz, zmarłego urodzonego (Nob.) Aleksandra syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Waleremu Krasuskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja zwanego Strączek synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, od imienia (rodu) Karwowskich nabyte („a Nomine Karwoski quaesita”), to jest:
1) dwa zagony ogrodu, poczynając od ściany Zapotocznej, a ciągnące się ku Wzgłowiom Zaolszyńskim, między miedzami obdarowanego z jednej, a urodzonego (Nob.) Walentego Ługowskiego, czyli synów jego, z drugiej strony;
2) nadto dwa zagony ogrodu, poczynające się jak wyżej, a ciągnące się ku Przeciętce urodzonego (Nob.) Macieja Łaskiego, między miedzami następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z jednej, a urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z drugiej strony;
3) nadto dwa zagony roli, poczynając od granicy zembrowskiej, a ciągnące się ku drodze Zagumiennej Mikłusów, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z jednej, a obecnego obdarowanego z drugiej strony;
4) nadto dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego z jednej, a następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z drugiej strony;
5) nadto trzy zagony roli przymiarkowej (additamenti), poczynając od ściany Zapotocznej, a ciągnące się ku Wzgłowiom Zaolszyńskim, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z jednej, a następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z drugiej strony;
6) nadto trzy kośne łąki, poczynając od drogi Groblanej, a ciągnące się ku Uwrociu, czyli Zapotoczu, między miedzami obdarowanego z jednej, a następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z drugiej strony;
7) nadto cztery i pół kośnej łąki, poczynając od drogi Groblanej, a ciągnące się ku ścianie Zapotocznej, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Łaskiego z drugiej strony;
8) nadto cztery zagony roli, poczynając od drogi bitej zembrowskiej, a ciągnące się ku granicom Gołowierzchy, między miedzami następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z jednej, a schedy zwanej Szostkowizna z drugiej strony;
9) nadto trzy zagony roli podobnej długości, między miedzami następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego z drugiej strony;
10) nadto półtora zagona roli, poczynając od Przeciętki urodzonego (Nob.) Macieja Łaskiego, a ciągnące się ku Łąkom Szerokim, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego z drugiej strony;
11) nadto dwie kośne łąki, poczynając od Kamionki, a ciągnące się ku Uwrociu Zaolszyńskiemu, między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Łaskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Bazylego Borkowskiego z drugiej strony;
12) nadto półtrzecia zagona roli w Ogrodziu, poczynając od Kamionki, a ciągnące się ku Uwrociu Zaolszyńskiemu, między miedzami następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z jednej, a schedy zwanej Lubomszczyzna z drugiej strony;
13) nadto dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami jak wyżej z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Modrzewskiego z drugiej strony;
14) nadto dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Bazylego Borkowskiego z jednej, a następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich z drugiej strony;
15) nadto trzy zagony roli, poczynając od Przeciętki, a ciągnące się ku Uwrociu Zaolszyńskiemu, między miedzami urodzonego (Nob.) […] Krasuskiego Zychowicza z jednej, a jak wyżej z drugiej strony;
16) nadto dwa zagony roli, poczynając od Kamionki, a ciągnące się ku Uwrociu Zaolszyńskiemu, między miedzami obdarowanego z jednej, a urodzonych (Nob.) Izdebskich z drugiej strony;
17) nadto trzy zagony roli z łąką, poczynając od drogi […], a ciągnące się ku granicom Gołowierzchy, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego z jednej, a następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z drugiej strony —
we wsi dziedzicznej Krasusy Mikłusy położone i leżące, a nadto te, które w zastawie u tegoż obdarowanego zostają, wszystko razem i naraz daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem pospolitym się rządząc, a to pod szkodami ziemskimi i zakładem prostym, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus manus litt.”).
uwagi i marginalia Wpis przechodzi ze skanu 57-048 (k. 46r) na 57-049 (k. 46v); łączony w jedną pozycję. **Najdłuższy opis rozłogu w całym roczniku 1744**: szesnaście osobnych kawałków roli, ogrodów i łąk, wyliczonych kolejno przez miedze, z częścią gruntów już zastawionych u obdarowanego. Opis rozłogu przepisano ponownie z rękopisu (skany 57-048 i 57-049): siedemnaście osobnych kawałków, wyliczonych kolejno przez miedze. Przy tej rewizji poprawiono trzy miejsca wcześniejszej redakcji – pozycja 11 ma w rękopisie „N.lis Basilij Borkowski”, nie Izdebskich; pozycja 12 „Sortis Lubomszczyzna dictae”, nie „schedy przymiarkowej”; pozycja 8 „Sortis dictae Szostkowizna”, nie „Kostkowizna”. Formułę wprowadzającą odczytano jako „Bona sua haereditaria a Nomine Karwoski quaesita”. Pojedyncze imiona sąsiadów urwane przy grzbiecie oprawy i nieuzupełniane. Osoby i przydomki (Zychowicz, Strączek) zgodne z tagami PTG do skanów 57-048 i 57-049.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Conductus Paschae proxima 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) półtora zagona roli za 16 złp w monecie srebrnej
strona czynna Maciej Wielgórski Nob. · Zbywca
strona bierna Paweł Pióro Nob. · Nabywca
wartość 16
osoby we wpisie […] i Maciej Wielgórscy, bracia rodzeni, synowie zm. Andrzeja Wielgórskiego – zastawiający; Paweł Pióro – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): Ludwik Pióro, Jakub Kamieński [odczyt niepewny]
miejscowości we wpisie wieś Pióry Pytki; droga Zagumienna; granice Izdebki Wąsy
Urodzeni (Nob.) […] i Maciej, również Wielgórski, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja Wielgórskiego synowie, bracia między sobą rodzeni, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni urodzonemu (Nob.) Pawłowi Piórze i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi Zagumiennej, a ciągnący się ku granicom Izdebek Wąsów, między miedzami urodzonego (Nob.) Ludwika Pióry z jednej, a urodzonego (Nob.) Jakuba Kamieńskiego [odczyt niepewny] z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Pióry Pytki leżący, próżny, już zorany, ze wszystkim, w sumie szesnastu złotych polskich monetą srebrną, odtąd do roku i dnia świętego Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1745, w zastaw dają i zastawiają. Intromisję prawem pospolitym przyzwalają, a to pod podobnym zakładem szesnastu złotych polskich. Sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomi.
uwagi i marginalia Wpis przechodzi ze skanu 57-056 (k. 54r) na 57-057 (k. 54v); łączony w jedną pozycję. Trzecia w roczniku 1744 wzmianka o **monecie srebrnej** (por. 1296, 1372). Adnotacja „jam coarata” (już zorane) określa stan uprawy gruntu w chwili zastawu. Imię pierwszego z braci urwane przy grzbiecie oprawy; Jakuba Kamieńskiego nie ma w tagach PTG do skanu 57-057 – rozbieżność odnotowana.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Diem Misericordiae proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja (cessio) sumy zastawnej 40 złp
strona czynna Jan Sobiczowski Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Maciej Wielgórski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Jan Sobiczowski – cedujący; Maciej Wielgórski, syn zm. Andrzeja Wielgórskiego – nabywca cesji; Wojciech Wielgórski i Anna z Borkowskich Wielgórska, małżonkowie – pierwotni zapisujący sumę
miejscowości we wpisie wieś Izdebki Wąsy
Urodzony (Nob.) Jan Sobiczowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Maciejowi Wielgórskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja Wielgórskiego synowi, i jego następcom sumę czterdziestu złotych polskich — przez urodzonych (Nob.) Wojciecha Wielgórskiego i Annę z Borkowskich, małżonków, jemu, działającemu, sposobem zastawnym na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Izdebki Wąsy leżących, przed aktami niniejszymi w piątek nazajutrz po Oczyszczeniu Najświętszej Maryi Panny zapisaną, a obecnie przez niego samego odebraną — ze wszystkim ustępuje. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem [pospolitym się rządząc], a to pod podobnym zakładem czterdziestu złotych polskich.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Rok przywołanego zapisu urwany przy grzbiecie oprawy. Tag PTG do skanu 57-057 podaje żonę jako „Anna Borkowska? Wielgórska” – ze znakiem zapytania indeksującego przy nazwisku panieńskim. Wieś Izdebki Wąsy zgodna z tagami.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Diem Misericordiae proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) roli w trzech miejscach za 64 złp na trzy lata
strona czynna Adam Wielgórski Nob. · Zbywca
strona bierna Franciszek Tchórzewski Nob. · Nabywca
wartość 64
osoby we wpisie Adam Wielgórski, syn zm. Pawła Wielgórskiego – zastawiający; Franciszek Tchórzewski, syn zm. Szymona Tchórzewskiego – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): wielmożna Suffczyńska, kasztelanowa lubelska, Maciej Radzikowski, wielmożny Ignacy Olędzki, wojski łukowski, Józef Wysokiński
miejscowości we wpisie wieś Radzików Stopki; droga radzikowska; droga wiejska; Rów
Urodzony (Nob.) Adam Wielgórski, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Wielgórskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Franciszkowi Tchórzewskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest trzy zagony roli, poczynając od drogi radzikowskiej, a ciągnące się ku [uroczysku – nazwa odczytana niepewnie], między miedzami wielmożnej (Magn.) (Illustr. Magn.) Suffczyńskiej, kasztelanowej lubelskiej, z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Radzikowskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi [nazwa odczytana niepewnie], a ciągnący się ku [uroczysku], między miedzami wielmożnego (Magn.) Ignacego Olędzkiego, wojskiego łukowskiego, z jednej, a urodzonego (Nob.) Józefa Wysokińskiego z drugiej strony; nadto trzy zagony roli, poczynając od drogi wiejskiej, a ciągnące się ku Rowowi, między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Radzikowskiego z jednej, a [również] Macieja Radzikowskiego z drugiej strony, zasiane — we wsi dziedzicznej Radzików Stopki leżące, ze wszystkim, w sumie sześćdziesięciu czterech złotych polskich, odtąd na trzy lata, to jest do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1747, zastawia, a po tym [terminie z roku na rok]. Intromisję od zaraz [przyzwala] prawem powszechnym, a to pod podobnym zakładem sześćdziesięciu czterech złotych polskich. Sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Miedze zagonów zwykłej szlachty zagrodowej graniczą tu bezpośrednio z gruntami kasztelanowej lubelskiej Suffczyńskiej i wojskiego łukowskiego Ignacego Olędzkiego – rzadki w tej księdze obraz przemieszania własności drobnoszlacheckiej i urzędniczej w jednej wsi. Tytuł Olędzkiego odczytany w rękopisie jako „Tribunus Lucoviensis” (wojski łukowski), zgodnie z wcześniejszymi wystąpieniami w tym opracowaniu. Tagi PTG do skanu 57-062 podają „? Suffczyńska” (bez imienia) – w rękopisie również brak imienia. Wieś Radzików Stopki zgodna z tagami do skanów 57-062 i 57-063.
data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum 6tum. Sub Actu Feria Secunda post Dominicam Jubilate proxima 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja sumy 200 złp na rzecz przyszłego zięcia i córki, tytułem jej wyposażenia
strona czynna Kazimierz Pogonowski Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Paweł Krasuski Nob. · Nabywca
wartość 200
osoby we wpisie Kazimierz Pogonowski, syn zm. Jana Pogonowskiego – cedujący; Paweł Krasuski, syn Wojciecha Krasuskiego zwanego Magdalon, przyszły zięć, oraz Ewa Pogonowska, panna, córka cedującego – nabywcy cesji; zm. Elżbieta Wielgórska, 1° v. żona zm. Piotra Chromińskiego, 2° v. zm. Antoniego Ługowskiego, 3° v. żona cedującego – od której suma pochodzi; zm. Piotr Chromiński – pierwotny zapisujący
Urodzony (Nob.) Kazimierz Pogonowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Pogonowskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonym (Nob.) Pawłowi Krasuskiemu, urodzonego (Nob.) Wojciecha Krasuskiego zwanego Magdalon synowi, przyszłemu zięciowi swemu, oraz Ewie Pogonowskiej, pannie niezamężnej, córce swojej, i ich następcom sumę dwustu złotych polskich — jemu, działającemu, przez zmarłą urodzoną (Nob.) Elżbietę Wielgórską, pierwszego ślubu zmarłego urodzonego (Nob.) Piotra Chromińskiego, drugiego zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Ługowskiego, trzeciego jego własną małżonkę, w stanie wdowim będącą, sposobem prostego długu na wszystkich dobrach jej [zapisaną], a przede wszystkim w sumie przez zmarłego urodzonego (Nob.) Piotra Chromińskiego, męża jej, przed aktami niniejszymi do zapłacenia zabezpieczonej i przed tymiż aktami niniejszymi w sobotę przed świętem św. Macieja Apostoła roku 1716 zapisanej — tytułem wyposażenia tejże córki swojej, ze wszystkim ustępuje i ceduje; wszystkie zaś [prawa] dając i przelewając, aby tęż sumę odebrać mogli, z odebranej kwitować, a gdyby zaszła potrzeba — prawem zwyczajnym jej dochodzić, itd.
uwagi i marginalia Data zweryfikowana: środa po Niedzieli Cantate 1744 to 6 V 1744 (Cantate 3 V). Data zapisu pierwotnego również zgodna: sobota przed św. Macieja Apostoła (24 II) w 1716 r. przypadła 22 II 1716. Nazwisko panieńskie Elżbiety zostało w rękopisie poprawione: skreślono „Krasuska” i nadpisano „Wielgórska” – przyjęto lekcję poprawioną, zgodną z tagami PTG do skanu 57-067 („Elżbieta Wielgórska pv Chromińska sv Ługowska”). **Rozbieżność z tagami:** rękopis podaje trzy małżeństwa Elżbiety (Chromiński, Ługowski, wreszcie sam zeznający Pogonowski), tagi PTG tylko dwa pierwsze. Źródło nie mówi wprost, czy Ewa Pogonowska jest córką Elżbiety – nie domniemywano.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Dominicam Cantate proxima Anno Domini 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne umorzenie (quietatio mutua) sum z dekretu sądów spraw z 9 XII 1743 oraz protestacji
strona czynna Jan Pióro Nob. · Strona
osoby we wpisie Jan Pióro i Franciszek Izdebski z jednej oraz Maciej Izdebski, Krzysztof Izdebski, [Andrzej] Ostojski, Wojciech Wielgórski i drugi Jan Pióro z drugiej strony
Urodzeni (Nob.) Jan Pióro i Franciszek Izdebski z jednej, a Maciej Izdebski, Krzysztof Izdebski, [Andrzej] Ostojski, Wojciech Wielgórski oraz Jan Pióro z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali, iż oni siebie nawzajem i jeden drugiego — a mianowicie urodzeni (Nob.) Jan Pióro i Franciszek Izdebski z sumy przypadającej na osobę każdego z kwitowanych, wniesionej do rejestru podpisanego przez urząd niniejszy, dekretem tegoż urzędu na terminach skargowych czyli w sądach spraw, w poniedziałek nazajutrz po święcie Niepokalanego Poczęcia [Najświętszej Marii Panny] roku niedawno minionego 1743, w sprawie między nimi z jednej a tymiż kwitowanymi z drugiej strony wydanym, zasądzonej; tudzież z kary zysku, tymże dekretem do zapłacenia nakazanej; wyżej zaś wymienieni Ostojski, Izdebscy, Wielgórski i drugi Jan Pióro oraz Franciszek Izdebski — z protestacji i wszelkich innych pretensji do dnia dzisiejszego zachodzących — z racji danego sobie wzajemnie zadośćuczynienia — kwitują, a dekrety, co do wszystkich sum, oraz protestacje kasują.
Pisma nieświadomi.
uwagi i marginalia Szósta sprawa rocznika 1744 wywodząca się z sesji sądów spraw z 9 XII 1743. Rękopis wymienia dwóch imienników Janów Pióro po obu stronach czynności („alter Joannes Pióro”). Tagi PTG do skanu 57-077 podają jednego „Andrzej ?” bez nazwiska – tu odczytano „Ostoyski” z zastrzeżeniem.
data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum 7mum. Sub Actu Feriae Secundae post Dominicam Exaudi Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) roli w siedmiu miejscach we wsi Chromna
strona czynna Jakub Chromiński Nob. · Zbywca
strona bierna Jakub Chromiński Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Jakub Chromiński zwany Szypniewicz, syn zm. Tomasza Chromińskiego, działający też imieniem siostry rodzonej Petroneli Chromińskiej – darczyńca; Mateusz Chromiński i Krystyna z Wielgórskich Chromińska, małżonkowie – obdarowani; sąsiedzi (miedze): Tomasz, Jakub, Krzysztof i Antoni Chromińscy, Piotr Borkowski, Andrzej Borkowski, Szymon Chromiński
miejscowości we wpisie wieś Chromna; droga wiśniowiecka; granice ługowskie; granice [nazwy odczytane niepewnie]; miejsce zwane Zbylitka [odczyt niepewny]; droga Zapłotnia
Urodzony (Nob.) Jakub Chromiński zwany Szypniewicz, zmarłego urodzonego (Nob.) Tomasza syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonym (Nob.) Mateuszowi i Krystynie z Wielgórskich Chromińskim, małżonkom, i ich następcom dobra swoje dziedziczne, to jest dwa zagony roli, poczynając od drogi wiśniowieckiej, a ciągnące się ku granicom ługowskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Tomasza Chromińskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Piotra Borkowskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli, poczynając od drogi wiśniowieckiej, a ciągnący się ku granicom ługowskim, między miedzami obecnych obdarowanych z jednej, a urodzonego (Nob.) Tomasza Chromińskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi wiśniowieckiej, a ciągnący się ku granicom [nazwa odczytana niepewnie], między miedzami urodzonego (Nob.) Jakuba Chromińskiego z jednej, a obecnych obdarowanych z drugiej strony; nadto dwa zagony roli, poczynając od drogi wiśniowieckiej, a ciągnące się ku granicom [nazwa odczytana niepewnie], między miedzami urodzonego (Nob.) Krzysztofa Chromińskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Antoniego Chromińskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli, poczynając od drogi wiśniowieckiej, a ciągnący się ku granicom jasińskim [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Andrzeja Borkowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Szymona Chromińskiego z drugiej strony; nadto dwa zagony, poczynając od miejsca zwanego Zbylitka [odczyt niepewny], a ciągnące się ku granicom [zdanowskim – odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Piotra Borkowskiego z jednej, a obecnego zeznającego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi wiejskiej, a ciągnący się ku drodze Zapłotniej, między miedzami obecnego obdarowanego z jednej, a urodzonego (Nob.) Krzysztofa Chromińskiego z drugiej strony — we wsi dziedzicznej Chromna położone i leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz i obronę prawną im [przyzwala], a to pod szkodami ziemskimi. Sąd urzędu niniejszego. [Działa] również imieniem urodzonej (Nob.) Petroneli Chromińskiej, siostry swojej rodzonej, za którą ręczy, itd.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Najbardziej rozdrobniona darowizna tej partii: siedem osobnych kawałków roli w jednej wsi, każdy opisany przez miedze — obraz szachownicy gruntowej drobnej szlachty w Chromnej. Petroneli Chromińskiej tagi PTG do skanu 57-077 nie wymieniają; pozostałe osoby i wieś Chromna zgodne z tagami.
data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum 7mum. Sub Actu Feriae Secundae post Dominicam Exaudi Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z grzywien zasądzonych dekretem kondescensyjnym wydanym na gruncie wsi Nurzyna
strona czynna Wojciech Celiński Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Wojciech Celiński Nob. · Strona
osoby we wpisie Wojciech Celiński, syn zm. Stanisława Celińskiego zwanego Jakubowicz – kwitujący; Katarzyna Celińska, wdowa, z małoletnimi dziećmi Mateuszem, Adamem, Agnieszką i Franciszką Celińskimi; Andrzej i Ewa Wielgórscy; Antoni, Jan, Agnieszka i Marianna Celińscy, małoletnie dzieci zm. Andrzeja Celińskiego z pierwszego łoża – kwitowani
miejscowości we wpisie wieś Nurzyna
Urodzony (Nob.) Wojciech Celiński, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława zwanego Jakubowicz syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Nob.) Katarzynę Celińską, pozostałą wdowę, tudzież Mateusza, Adama, Agnieszkę i Franciszkę Celińskich, synów i córki, ze zmarłym urodzonym (Nob.) [Józefem] Celińskim spłodzonych, małoletnich; Andrzeja i Ewę Wielgórskich; nadto Antoniego, Jana, Agnieszkę i Mariannę, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja Celińskiego w pierwszym łożu spłodzonych synów i córki, małoletnich, oraz ich następców — z grzywien, ze względu na grunty, [zasądzonych] dekretem kondescensyjnym urzędu, wydanym na gruncie dóbr wsi Nurzyna w sobotę po dniu Rogationum roku bieżącego 1744, w sprawie między nim, zeznającym, z jednej a tymiż kwitowanymi z drugiej strony; a z rąk ich odebranych i jemu, zeznającemu, rzeczywiście wypłaconych — kwituje, a dekret, co do wszystkich grzywien, kasuje.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Data zweryfikowana: sobota po dniu Rogationum 1744 to 16 V 1744. Wpis wymienia dwie grupy małoletnich sierot z dwóch nieżyjących ojców — obraz opieki i reprezentacji nieletnich w sprawach o grunty. Osoby, przydomek Jakubowicz i wieś Nurzyna zgodne z tagami PTG do skanu 57-080.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Dominicam Exaudi proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (zwrotna) ośmiu zagonów roli nabytych prawem dziedzicznym
strona czynna Józef Kalicki Nob. · Zbywca
strona bierna Antoni Radzikowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Józef Kalicki, syn Wawrzyńca Kalickiego – darczyńca; Antoni Radzikowski zwany Baran, syn zm. Stanisława Radzikowskiego zwanego Baran – obdarowany; sąsiedzi: sukcesorowie zm. Michała Pióro, Krzysztof Radzikowski, sukcesorowie zm. Pawła Domańskiego, Józef Wielgórski, Tomasz Radzikowski, ks. Radzikowski (Adm. Rev.), Grzegorz Radzikowski zwany Kacprzyk, Maciej Radzikowski, Michał Zyrzyński
miejscowości we wpisie wieś Radzików Oczki; granica Radzików Wielki; droga Średnia; granice Kiernickie [odczyt niepewny]; granica Kiernicka; granica Radzikowska; droga Przypniowa [odczyt niepewny]; droga Zielona; droga Gajowa
Urodzony (Nob.) Józef Kalicki, urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Kalickiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Antoniemu Radzikowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Radzikowskiego, Baranem zwanego, synowi, i jego następcom — dobra swoje, od tegoż [Radzikowskiego] prawem dziedzicznym nabyte, to jest:
po pierwsze, jeden zagon roli, poczynający się od granicy Radzikowa Wielkiego ku drodze zwanej Średnia, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Michała Pióro z jednej, a urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego z drugiej strony;
nadto jeden zagon roli tejże długości, między tymiż miedzami;
nadto jeden zagon roli, poczynający się od drogi zwanej Średnia, a ciągnący się ku granicom Kiernickim [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Domańskiego z drugiej strony;
nadto jeden zagon roli tejże długości, między miedzami [sukcesorów] z jednej, a [sukcesorów] zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła z drugiej strony;
nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynający się od granicy Kiernickiej, a ciągnący się ku granicom Radzikowa Wielkiego, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Wielgórskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego […] Domańskiego z drugiej strony;
nadto jeden zagon roli, poczynający się od granicy Radzikowskiej, a ciągnący się ku drodze zwanej Przypniowa [odczyt niepewny], między [miedzami] urodzonego (Nob.) Tomasza Radzikowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego z drugiej strony;
nadto jeden zagon roli tejże długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego z jednej, a sukcesorów Wielebnego (Adm. Rev.) Radzikowskiego z drugiej strony;
nadto trzy zagony roli, poczynające się od drogi Gajowej, a ciągnące się ku drodze zwanej Zielona, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Grzegorza Radzikowskiego, Kacprzykiem zwanego, z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja Radzikowskiego z drugiej strony;
nadto trzy zagony roli podobnej długości, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Gen.) Michała Zyrzyńskiego z jednej, a tegoż [Radzikowskiego] z drugiej strony —
w dziedzictwie wsi Radzików Oczki leżące — ze wszystkim daje, darowuje, czyli zwrotnie darowuje (redonat); na wwiązanie zezwala i obronę powszechną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Podpis własnoręczny:] JOZEF KALICKI
uwagi i marginalia **Redonatio** — zwrot temu samemu Radzikowskiemu gruntów wcześniej od niego nabytych; podobnie jak we wpisie 1568 świadczy o warunkowym (zabezpieczającym) charakterze pierwotnego nabycia. Wpis jest **najbogatszym w tej partii zestawem nazw terenowych wsi Radzików Oczki**: granica Radzikowa Wielkiego, droga Średnia, granice i granica Kiernicka [odczyt niepewny], granica Radzikowska, droga Przypniowa [odczyt niepewny], droga Zielona, droga Gajowa. Kilka nazw odczytano niepewnie; wiersz w środkowej części karty jest **przekreślony grubą smugą atramentu**, przez co dwa nazwiska sąsiadów pozostają nieczytelne — **nie uzupełniano ich domysłem**. Wśród sąsiadów wymieniony **Wielebny (Admodum Reverendus) Radzikowski** — duchowny z tej samej rodziny, posiadający grunt w Radzikowie Oczkach. Osoby oraz wsie Radzików Oczki i Radzików Wielki zgodne z tagami PTG do skanu 57-089.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta pridie Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna wzajemna (druga połowa zamiany gruntów) — osiem zagonów roli
strona czynna Antoni Radzikowski Nob. · Zbywca
strona bierna Józef Kalicki Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Antoni Radzikowski zwany Baran, syn zm. Stanisława Radzikowskiego zwanego Baran – darczyńca; Józef Kalicki, syn Wawrzyńca Kalickiego – obdarowany; sąsiedzi: sukcesorowie zm. Michała Pióro, Krzysztof Radzikowski, sukcesorowie zm. Pawła Domańskiego, Józef Wielgórski, ks. Mikołaj Radzikowski (Adm. Rev.), Grzegorz Radzikowski Kacprzyk, Maciej Radzikowski, Michał Zyrzyński
miejscowości we wpisie wieś Radzików Borki [odczyt niepewny]; granica Radzików Wielki; droga Średnia; granica Kiernicka [odczyt niepewny]; droga Przypniowa [odczyt niepewny]; droga Gajowa; droga Zielona
Urodzony (Nob.) Antoni Radzikowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Radzikowskiego, Baranem zwanego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Józefowi Kalickiemu, urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Kalickiego synowi, i jego następcom — dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest jeden zagon roli, poczynający się od granicy Radzikowa Wielkiego ku drodze zwanej Średnia, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Michała Pióro z jednej, a urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego z drugiej strony;
nadto jeden zagon roli tejże długości, między tymiż miedzami; nadto jeden zagon, poczynający się od drogi Średniej ku granicom [Kiernickim], między miedzami urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Domańskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon tejże długości, między miedzami [obdarowanego] z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Domańskiego z drugiej;
nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynający się od granicy Kiernickiej, a ciągnący się ku granicom Radzikowa [Wielkiego], między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Wielgórskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Domańskiego z drugiej strony;
nadto jeden zagon roli, poczynający się od granicy Radzikowskiej, a ciągnący się ku drodze zwanej Przypniowa [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) […] Radzikowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon tejże długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego Wielebnego (Adm. Rev.) Mikołaja Radzikowskiego z drugiej strony;
nadto trzy zagony roli, poczynające się od drogi Gajowej, a ciągnące się ku drodze zwanej Zielona, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Grzegorza Radzikowskiego, Kacprzykiem zwanego, z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja Radzikowskiego z drugiej strony; nadto trzy zagony podobnej długości, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Gen.) Michała Zyrzyńskiego z jednej, a obdarowanego z drugiej strony —
w dziedzictwie wsi Radzików Borki [odczyt niepewny] położone i leżące, ze wszystkim — daje i darowuje; na wwiązanie zezwala i obronę powszechną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia **Wpisy 1584 i 1585 to w istocie zamiana gruntów (permutatio) przeprowadzona techniką dwóch wzajemnych darowizn** — te same zagony, ci sami sąsiedzi, ci sami kontrahenci w odwróconych rolach. Kancelaria łukowska stosowała tę technikę zamiennie z formułą wprost („commutatio”, por. wpis 1588 na tej samej sesji). **Rozbieżność nazwy wsi:** w tym wpisie odczytano „Radzików **Borki**”, podczas gdy we wpisie 1584 (skan 57-089) „Radzików **Oczki**”, a tagi PTG do skanu 57-089 podają „Radzików Oczki”. Skoro chodzi o te same grunty, jedna z lekcji jest błędna; **nie rozstrzygam której**, odnotowując rozbieżność. Tagi PTG do skanu 57-090 nie zawierają żadnej nazwy Radzikowa (podają tylko „Wierzejki”). Wpis ujawnia, że sąsiadem był **ks. Mikołaj Radzikowski (Admodum Reverendus)**, zmarły — tag PTG „Mikołaj Radzikowski” do skanu 57-090 potwierdza tę osobę.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta pridie Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja sumy 20 złp zastawnej, z zastrzeżeniem tegorocznych zbiorów, pod zakładem 20 złp
strona czynna Aleksander Wilczyński Nob. · Strona
strona bierna Adam Wielgórski Nob. · Nabywca
wartość 20
osoby we wpisie Aleksander Wilczyński, syn zm. Jana Wilczyńskiego – cedent; Adam Wielgórski, syn Stanisława Wielgórskiego – cesjonariusz; zm. Stanisław Izdebski i Zofia z Wylamowskich, małżonkowie – pierwotni dłużnicy; zm. Jan Wilczyński – pierwotny wierzyciel (ojciec cedenta)
miejscowości we wpisie wieś Wylany
Urodzony (Nob.) Aleksander Wilczyński, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Wilczyńskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Adamowi Wielgórskiemu, urodzonego (Nob.) Stanisława [Wielgórskiego] synowi, i jego następcom — sumę dwudziestu złotych polskich, przez zmarłych urodzonych (Nob.) Stanisława Izdebskiego i Zofię z Wylamowskich, małżonków, zmarłemu urodzonemu (Nob.) Janowi Wilczyńskiemu, rodzicowi jego, zeznającego, sposobem zastawnym, na pewnych dobrach w dziedzictwie wsi Wylany leżących, przed aktami niniejszymi, we wtorek po Niedzieli Cantate Roku Pańskiego 1702 zapisaną; obecnie zaś przez niego samego, zeznającego, z rąk cesjonariusza odebraną —
ze wszystkim ceduje; wszelkie [prawo] dając i ustępując; na wwiązanie zezwala i obronę odtąd w rzeczy i osobie własnej przyrzeka, a to pod podobnym zakładem dwudziestu złotych polskich, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”). **Z zachowaniem [tegorocznego] zbioru ozimego i jarego.**
uwagi i marginalia Weryfikacja kalendarzowa: „Feria Tertia post Dominicam Cantate proxima A.D. 1702” = **16 V 1702** (Cantate 14 V 1702). Zgodne. **Klauzula „salva collectione hyemali et aestivali”** — cedent zastrzega sobie zbiór z tegorocznego zasiewu ozimego i jarego, mimo przekazania prawa zastawnego. Jest to rzadko zapisywane wprost zastrzeżenie, ważne dla zrozumienia, jak rozdzielano w praktyce prawo do gruntu i prawo do plonu. Osoby i wieś Wylany zgodne z tagami PTG do skanu 57-094 („Aleksander Wilczyński”, „Jan Wilczyński”, „Adam Wielgórski”, „Stanisław Wielgórski”, „Stanisław Izdebski”, „Zofia Wylamowska Izdebska”, „Wylany”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda intra Octavas Festi Sanctissimi Corporis Christi, Die 8 Junii A.o 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna dóbr nabytych darowizną wieczystą przez ojca w 1706 r.
strona czynna Marianna Rzążewska Nob. · Zbywca
strona bierna Franciszek Wielgórski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Marianna z Rzążewskich Szaniawska, córka zm. Stanisława Rzążewskiego, żona Andrzeja Szaniawskiego, w asystencji męża – darczyni; Franciszek Wielgórski, syn zm. Jana Wielgórskiego – obdarowany; Szymon Rzążewski – pierwotny darczyńca
miejscowości we wpisie wieś Bzów
Urodzona (Nob.) Marianna Rzążewska, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Rzążewskiego córka, a urodzonego (Nob.) Andrzeja Szaniawskiego małżonka, w asystencji tegoż męża swego, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonemu (Nob.) Franciszkowi Wielgórskiemu, zmarłego Jana synowi, i jego następcom —
dobra przez wspomnianego zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Rzążewskiego, rodzica jej, zeznającej, **od urodzonego (Nob.) Szymona Rzążewskiego, przed aktami niniejszymi, w piątek w sam dzień święta św. Agnieszki Panny i Męczennicy Roku Pańskiego 1706, prawem darowizny wieczystej nabyte**, w dziedzictwie wsi **Bzów** leżące — ze wszystkim daje i darowuje; na wwiązanie wspólnie zezwala i obronę powszechną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejąca pisma („Ignara litt.”).
uwagi i marginalia **Weryfikacja kalendarzowa — rozbieżność, odnotowana bez wyrównywania:** święto św. Agnieszki przypada 21 I, ale **21 I 1706 był czwartkiem, nie piątkiem**. W przedziale 1690–1745 „feria sexta ipso die Festi S. Agnetis” zgadza się tylko dla lat **1695, 1701, 1707, 1718, 1724, 1729 i 1735**. Odczytu roku („1706”) nie zmieniam, ale **uznaję go za niepewny**. Wpisy 1691–1693 tworzą całość: darowizna gruntu (1691), kwit z sumy zastawnej 45 złp (1692) i zapis mężowi otrzymanych łącznie 80 złp na rzecz żony (1693). Osoby i wieś Bzów zgodne z tagami PTG do skanów 57-114 i 57-115 („Marianna Rzążewska Szaniawska”, „Stanisław Rzążewski”, „Szymon Rzążewski”, „Andrzej Szaniawski”, „Franciszek Wielgórski”, „Jan Wielgórski”, „Bzów”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwit z sumy 45 złp zastawnej i kasacja zapisu
strona czynna Marianna Rzążewska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Franciszek Wielgórski Nob. · Nabywca
wartość 45
osoby we wpisie Marianna z Rzążewskich Szaniawska, w asystencji męża Andrzeja Szaniawskiego – kwitująca; Franciszek Wielgórski – kwitowany (wieczysty nabywca dóbr); Szymon [lub Wojciech] Rzążewski – pierwotny dłużnik; zm. Stanisław Rzążewski – pierwotny wierzyciel (ojciec zeznającej)
miejscowości we wpisie wieś Bzów
Taż sama zeznająca, w asystencji [męża], zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonego (Nob.) Franciszka Wielgórskiego i jego następców —
z sumy **czterdziestu pięciu złotych polskich**, przez urodzonego (Nob.) [Szymona] Rzążewskiego, teraźniejszego kwitowanego poprzednika, zmarłemu urodzonemu (Nob.) Stanisławowi Rzążewskiemu, rodzicowi jej, sposobem zastawnym, na pewnych dobrach w dziedzictwie wsi **Bzów** leżących, przed aktami niniejszymi, w piątek w sam dzień święta św. Agnieszki Panny i Męczennicy Roku Pańskiego 1700 [odczyt roku niepewny] zapisanej;
obecnie zaś przez nią, zeznającą, z rąk kwitowanego — **jako wieczystego nabywcy prawa do wspomnianych dóbr** — odebranej — kwituje; a zapis tenże kasuje.
uwagi i marginalia **Weryfikacja kalendarzowa — rozbieżność:** 21 I 1700 był czwartkiem, nie piątkiem (podobnie jak 21 I 1706 we wpisie 1691). Obie daty w tej parze wpisów operują tą samą formułą („feria sexta ipso die Festi S. Agnetis”), lecz podają różne lata (1706 i 1700) — **odczyty obu uznaję za niepewne**; kalendarz dopuszcza tu lata 1695, 1701, 1707, 1718, 1724, 1729, 1735. Rachunek: 45 złp z tego wpisu plus cena gruntu z wpisu 1691 składają się na **80 złp**, które mąż zeznającej zapisuje jej we wpisie 1693.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis 80 złp żonie na połowie dóbr, pod zakładem 80 złp
strona czynna Andrzej Szaniawski Nob. · Dłużnik
strona bierna Marianna Rzążewska Nob. · Strona (małżonek)
wartość 80
osoby we wpisie Andrzej Szaniawski, syn zm. Mikołaja Szaniawskiego – zapisujący; Marianna z Rzążewskich Szaniawska – żona; Franciszek Wielgórski – od którego odebrano sumę
Urodzony (Nob.) Andrzej Szaniawski, zmarłego urodzonego (Nob.) Mikołaja Szaniawskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Mariannie Rzążewskiej, małżonce swojej prawej, i jej następcom
sumę **osiemdziesięciu złotych polskich** — **z rąk urodzonego (Nob.) Franciszka Wielgórskiego, tak tytułem ceny dóbr, jak i z dóbr zastawionych odebraną** — sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, czystego i prostego długu winien jest i powinien; którą to sumę **na połowie wszystkich i pojedynczych dóbr swoich** zapisuje i zabezpiecza.
Sumę zaś tę na pierwsze żądanie tejże małżonki swojej zapłacić i przy aktach niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem osiemdziesięciu złotych polskich, [z poddaniem się forum urzędu niniejszego].
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia **Rachunek zgodny:** 80 złp odebrane od Wielgórskiego to suma **ceny gruntu darowanego we wpisie 1691** i **45 złp z zastawu skwitowanego we wpisie 1692**. Kancelaria wyraża to precyzyjnie: „tam pro pretio bonorum, quam ex bonis obligatis levatam”. Mechanizm identyczny jak w parach 1646–1647, 1648–1649 i 1660–1661: pieniądz odebrany od nabywcy zostaje natychmiast zapisany żonie na dobrach męża.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja sumy 22 złp zastawnej, pod zakładem 22 złp
strona czynna Tomasz Krasuski Nob. · Strona
strona bierna Wojciech Wielgórski Gen. · Nabywca
wartość 22
osoby we wpisie Tomasz Krasuski zwany Zychowicz – cedent; Wojciech Wielgórski, syn Stanisława Wielgórskiego – cesjonariusz; Antoni Głuchowski – pierwotny dłużnik
miejscowości we wpisie wieś Krasusy Mikusze
Urodzony (Nob.) Tomasz Krasuski, **Zychowiczem** zwany, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Wojciechowi Wielgórskiemu, urodzonego (Gen.) Stanisława Wielgórskiego synowi, i jego następcom —
sumę **dwudziestu dwóch złotych polskich**, jemu, zeznającemu, przez urodzonego (Nob.) Antoniego Głuchowskiego, sposobem zastawnym, na pewnych dobrach w dziedzictwie wsi **Krasusy Mikusze** leżących, przed aktami niniejszymi, **we wtorek po Niedzieli Laetare Wielkiego Postu Roku Pańskiego 1738** zapisaną; obecnie zaś przez niego samego, z rąk cesjonariusza, odebraną —
ze wszystkim ceduje; na wwiązanie wspólnie zezwala i obronę [powszechną przyrzeka], a to pod podobnym zakładem dwudziestu dwóch złotych polskich, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia Weryfikacja kalendarzowa: „Feria Tertia post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima A.D. 1738” — Wielkanoc 1738 przypadła 6 IV, Niedziela Laetare 16 III 1738, wtorek po niej = **18 III 1738**. Zgodne. Osoby i wieś Mikusze zgodne z tagami PTG do skanu 57-119 („Tomasz Krasuski Zychowicz”, „Wojciech Wielgórski”, „Stanisław Wielgórski”, „Antoni Głuchowski”, „Mikusze”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Crastino Festi SS. Petri et Pauli Apostolorum A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
kwitacja (quietatio) i kasacja zapisu
strona czynna Elżbieta Grodzicka Nob. · Strona
strona bierna Elżbieta Grodzicka Nob. · Strona
osoby we wpisie Elżbieta z Grodzickich, 1v. Wielgórska, 2v. Głuchowska; Daniel Grodzicki (ojciec, zm.); Stanisław Wielgórski (I mąż, zm.); Antoni Głuchowski (II mąż); Wojciech Wielgórski (pasierb)
Szlachetna (Nob.) **Elżbieta Grodzicka**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Daniela Grodzickiego** córka, pierwszego [małżeństwa] zmarłego urodzonego (Gen.) **Stanisława Wielgórskiego**, a obecnie, drugiego małżeństwa, szlachetnego (Nob.) **Antoniego Głuchowskiego** małżonka, w asystencji męża swego, zdrowa będąc, zeznała, iż ona
urodzonego (Gen.) **Wojciecha Wielgórskiego**, zmarłego wspomnianego urodzonego (Gen.) Stanisława syna, pasierba swojego, oraz jego następców —
**z sumy stu złotych polskich**, z sumy pierwotnej **dwustu złotych polskich**, [jej] przez wspomnianego zmarłego urodzonego (Gen.) **Stanisława Wielgórskiego, rodzica [jego]**, sposobem prostego długu, przed niniejszymi aktami, **w środę nazajutrz po święcie św. Andrzeja Apostoła Roku Pańskiego 1728** zapisanej, a obecnie przez kwitowanego zapłaconej —
**kwituje**, a zapis tenże **kasuje**.
*Nieświadoma pisma [ignara litterarum].*
uwagi i marginalia Data zapisu pierwotnego zweryfikowana: św. Andrzej Apostoł = 30 XI 1728 (wtorek), „in crastino” = **1 XII 1728 = środa (feria quarta)** — zgodne. ✔ Imię ojca zeznającej w rękopisie czytelne jako **„Danielis”** (kropka nad „i”); tag PTG podaje „Damilis?” z własnym znakiem zapytania — **rozbieżność odnotowana**, przyjęto odczyt rękopisu **Daniel**. Zeznająca sygnowana **Nob.**, obaj Wielgórscy (Stanisław i Wojciech) — **Gen.**; różnica sigli zachowana bez wygładzania. Suma 100 złp stanowi **połowę** sumy pierwotnej 200 złp — reszta pozostaje niekwitowana.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Crastino Festi SS. Petri et Pauli Apostolorum A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
zapis długu na dobrach (inscriptio debiti) z wadium
strona czynna Antoni Głuchowski Nob. · Strona
strona bierna Elżbieta Grodzicka Nob. · Strona
osoby we wpisie Antoni Głuchowski; Elżbieta z Grodzickich Głuchowska (żona); Wojciech Wielgórski
miejscowości we wpisie sorta Miklusowizna
Szlachetny (Nob.) **Antoni Głuchowski**, zdrowy będąc, zeznał, iż on
szlachetnej (Nob.) **Elżbiecie Grodzickiej, małżonce swojej**, i jej następcom —
**sumę stu dziesięciu złotych polskich**, z rąk urodzonego (Gen.) **Wojciecha Wielgórskiego** odebraną, sposobem pewnego, prawdziwego oraz prostego długu winien jest i powinien;
którą to [sumę] **na sorcie Miklusowiźnie zapisuje i zabezpiecza**,
a tęż sumę na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić i przy niniejszych aktach złożyć **się zobowiązuje**, i to **pod podobnym wadium stu dziesięciu złotych polskich** [oraz pod rygorem] praw niniejszych.
*Nieświadomy pisma [ignarus litterarum].*
uwagi i marginalia Wpis stanowi **bezpośrednią kontynuację transakcji z wpisu 1715**: suma 110 złp odebrana od Wojciecha Wielgórskiego przez męża (Antoniego Głuchowskiego) zostaje przezeń zapisana żonie — kwitacja 1715 opiewała jednak na **100 złp**, a nie 110. Różnica **10 złp** nie jest w księdze wyjaśniona; **odnotowana, nie wygładzona**. Nazwa działu **„sorta Miklusowizna”** — położenie nie podane w źródle; **nie uzupełniano domysłem**. Wadium równe sumie głównej (110 złp) — typowe dla tej kancelarii. Siglum Wojciecha Wielgórskiego w tym wpisie: **Gen.** (jak we wpisie 1715).
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Crastino Festi SS. Petri et Pauli Apostolorum A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
zapis długu na dobrach (inscriptio debiti) z prowizją
strona czynna Michał Ryszkowski Nob. · Strona
strona bierna Michał Ryszkowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Michał Ryszkowski; Adam Ryszkowski (ojciec, zm.); Adam Wielgórski (wierzyciel)
Szlachetny (Nob.) **Michał Ryszkowski**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Adama Ryszkowskiego** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
szlachetnemu (Nob.) **Adamowi Wielgórskiemu** i jego następcom —
**sumę stu złotych polskich**, sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego oraz prostego długu winien jest i powinien;
którą to [sumę] **na wszystkich i poszczególnych dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza**,
a tęż sumę odtąd i **na poniedziałek po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela, przypadający w nadchodzącym roku 1745, wraz z prowizją zapłacić** i przy niniejszych aktach złożyć **poddaje się i zobowiązuje**, i to **pod podobnym wadium stu złotych polskich** [oraz pod rygorem] praw niniejszych.
*Nieświadomy pisma [ignarus litterarum].*
uwagi i marginalia Wpis przechodzi z karty 120r na 120v (skan 57-122), gdzie kończy się formułą wadialną. Termin zweryfikowany: Narodzenie św. Jana Chrzciciela = **24 VI 1745 (czwartek)**; poniedziałek po nim = **28 VI 1745**. ✔ **Prowizja wspomniana („una cum provisione”), lecz stopy procentowej w tej części wpisu nie podano** — nie uzupełniano domysłem. Siglum Adama Wielgórskiego: **Nob.** — podczas gdy Wojciech i Stanisław Wielgórscy we wpisach 1715–1716 występują jako **Gen.**; różnica sigli w obrębie jednej karty **zachowana bez ujednolicania**.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Crastino Festi SS. Petri et Pauli Apostolorum A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
kwitacja (quietatio) z kasacją zapisu, dekretu i procesu
strona czynna Tomasz Krasuski Nob. · Strona
strona bierna Tomasz Krasuski Nob. · Strona
osoby we wpisie Tomasz Krasuski Zychowicz; Jakub Krasuski Zychowicz (ojciec, zm.); Wojciech Wielgórski; Stanisław Wielgórski (ojciec Wojciecha, zm.); Sebastian Jasiński (zm., pierwotny wierzyciel)
miejscowości we wpisie Krasusy Wólka Konopna
Szlachetny (Nob.) **Tomasz Krasuski**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Jakuba Krasuskiego Zychowicza** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonego (Gen.) **Wojciecha Wielgórskiego**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Stanisława** syna, oraz jego następców —
**z sumy stu dziesięciu złotych polskich kapitału**, z sumy pierwotnej **dwustu dwudziestu złotych polskich**, przez wspomnianego zmarłego urodzonego (Gen.) **Stanisława Wielgórskiego, rodzica kwitowanego**, zmarłemu **Sebastianowi Jasieńskiemu** sposobem prostego długu **na wszystkich dobrach swoich, w dziedzicznej wsi Krasusach Wólce Konopnej** leżących, przed niniejszymi aktami **we wtorek w wigilię święta Narodzenia św. Jana Chrzciciela Roku Pańskiego 17[..]** zapisanej —
jako też **z prowizji od tejże [sumy], od samego aktu zapisu aż do aktu dekretu narosłej**,
oraz **z dekretu urzędu niniejszego, [zapadłego] na roczkach skargowych (in terminis querelarum), w poniedziałek po święcie św. Andrzeja Apostoła Roku Pańskiego 1730, między tymże zmarłym urodzonym (Gen.) Jasieńskim z jednej, a zeznającym i kwitowanym oraz innymi z drugiej strony** [zapadłego],
wraz z **karami za przeciwstawienie się [poena contraventionis] i zyskami zasądzonymi**, jemu, zeznającemu, **przy zeznaniu kwitacji przed aktami tegoż [urzędu], w piątek przed świętem św. Michała Archanioła Roku Pańskiego 1737, z całym i nienaruszonym prawem do powyższego służącym scedowanymi** —
**z powodu rzeczywistej wypłaty** wspomnianych sum, **tak kapitałowej, jak i prowizyjnej**, jako też **grzywien — tak z tytułu przeciwstawienia się, jak i [z tytułu] dekretu i zniesienia procesu** —
**kwituje** i za **całkowite w tej mierze zadośćuczynienie** [uznaje];
zapis powyższy, dekrety oraz proces — **w zakresie sumy i grzywien zapłaconych — kasuje**.
*[Podpis własnoręczny:] Tomas Krasu[ski]*
uwagi i marginalia **Wpis wielowarstwowy** — dokumentuje pełny cykl: zapis długu → dekret → egzekucja → cesja → kwitacja. **Weryfikacja kalendarzowa:** • dekret „feria secunda post festum S. Andreae Apostoli 1730” — 30 XI 1730 = czwartek, poniedziałek po nim = **4 XII 1730** ✔ (dzień tygodnia zgodny z formułą); • cesja „feria sexta ante festum S. Michaelis Archangeli proxima 1737” — 29 IX 1737 = niedziela, najbliższy piątek przed = **27 IX 1737** ✔. **Rok zapisu pierwotnego nieczytelny:** zapisano „A.D. 17..”, dwie ostatnie cyfry **znikają w grzbiecie oprawy** — **nie uzupełniano domysłem**. **Ostatnia cyfra roku dekretu [odczyt niepewny]:** „1730”, przy czym kształt glifu dopuszcza także **1736**; dzień tygodnia nie rozstrzyga (formuła „feria secunda post festum” działa dla każdego roku). **Nazwa wsi częściowo zasłonięta przez grzbiet:** „…in haereditate Villa Krasuse[…]ka Konopczana”. **Odczyt rozstrzygnięty na podstawie wpisu 1809 (karta 141v, skan 57-143)**, gdzie ta sama kancelaria zapisuje wyraźnie **„in haereditate Villa Krasuse Wólka Konopna”**. ✔ Przyjęto zatem **Krasusy Wólka Konopna**; tag PTG do skanu 57-122 podaje skróconą formę „Wólka Konopna”. Rachunek sum: **110 złp z 220 złp** = dokładnie połowa sumy pierwotnej. Podpis własnoręczny zeznającego („Tomas Krasu…”) — rzadkość wśród drobnej szlachty tej księgi, gdzie przeważa formuła *ignarus litterarum*.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Crastino Festi SS. Petri et Pauli Apostolorum A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
darowizna łąki (donatio)
strona czynna Walery Krasuski Nob. · Strona
strona bierna Walery Krasuski Nob. · Strona
osoby we wpisie Walery Krasuski Strączek; Maciej Krasuski Strączek (ojciec, zm.); Józef Krasuski Wawrzyńczyk; Łukasz Krasuski Wawrzyńczyk (jego ojciec, zm.); Antoni Wielgórski (zm., jego następcy — sąsiedzi miedz)
miejscowości we wpisie Krasusy Mikłusy
Szlachetny (Nob.) **Walery Krasuski**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Macieja rzeczonego Strączek** syn, zdrowy będąc, [zeznał], iż on
szlachetnemu (Nob.) **Józefowi Krasuskiemu**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Łukasza rzeczonego Wawrzyńczyk** [synowi], i jego następcom —
dobra swoje dziedziczne, to jest **sześć kop [pokosów] łąki**, poczynające się **od płotów**, ciągnące się **ku [uroczysku] Ładożańskie** [odczyt niepewny], między miedzami **samego obdarowanego** z jednej, a następców zmarłego szlachetnego (Nob.) **Antoniego Wielgórskiego** z drugiej strony,
**w dziedzicznej wsi Krasusach Mikłusach** leżące, ze wszystkim [do nich należącym] —
**daje i daruje**;
wwiązanie (intromissio) **od zaraz**, prawem ogólnym; i to **pod [rygorem] szkód ziemskich**, [poddając się] **sądowi niniejszemu**.
*Nieświadomy pisma [ignarus litterarum].*
uwagi i marginalia **Miara łąki podana w „acervi” (kopy, stogi siana)** — sposób określania łąk odmienny od stosowanych przy roli „stajań”; w tej księdze rzadki. **Nazwa uroczyska [odczyt niepewny]** — „ad … Ladożanskie”; **nie identyfikowano domysłem**. Wieś **Krasusy Mikłusy** zgodna z tagiem PTG do skanu 57-152 („Mikłusy”). ✔ Nazwa nawiązuje do **sorty Miklusowizny** z wpisu 1716 — **zbieżność odnotowano bez wyciągania wniosków**. Przydomki **Strączek** i **Wawrzyńczyk** rozróżniają dwie gałęzie Krasuskich; obie w tagach PTG („Walery Krasuski Strączek”, „Maciej Krasuski Strączek”, „Józef Krasuski Wawrzyńczyk”, „Łukasz Krasuski Wawrzyńczyk”). ✔ Przydomek **Wawrzyńczyk** występuje też przy Elżbiecie Krasuskiej z wpisu 1775. **Ceny ani sumy wpis nie podaje**; jej kontekst ujawnia wpis następny (1857) — kontrakt rezygnacyjny z 23 VII 1744 zawarty w tychże Krasusach Mikłusach.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda in Crastino Festi Divae Annae Matris [Beatissimae Virginis Mariae], die 27 Julii 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Urzędowe umocnienie kontraktu (roboratio) roboratio contractus
urzędowe umocnienie kontraktu rezygnacyjnego (roboratio contractus resignatorii)
strona czynna Walery Krasuski Nob. · Strona
strona bierna Adam Wielgórski Nob. · Strona
osoby we wpisie Walery Krasuski Strączek; Adam Wielgórski
miejscowości we wpisie Krasusy Mikłusy
**[Nagłówek sesji:] Wtorek po minionym święcie świętej Anny, Matki Bogarodzicy Panny Maryi, Roku Pańskiego 1744.**
Szlachetni (Nob.) **Walery Krasuski Strączek** z jednej i **Adam Wielgórski** z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali, iż oni
**kontrakt pewien rezygnacyjny, dotyczący pewnych rzeczy i warunków w nimże wyrażonych**,
**z aktu i daty jego dnia 23 lipca roku bieżącego 1744, w dobrach Krasusach Mikłusach, między sobą z obu stron spisany**, **rękami ich własnymi podpisany**, **[rygorem] szkód ziemskich utwierdzony** —
**we wszystkim urzędowo umacniają**, i to **pod [rygorem] szkód ziemskich**, dla których **[właściwy jest] sąd niniejszy**.
*Pierwszy podpisuje, drugi nieświadomy pisma [kładzie krzyżyk]. [Podpis własnoręczny:] **Adam Wielgorski***
uwagi i marginalia **Data sesji zweryfikowana:** św. Anna = 26 VII 1744; wtorek po niej = **28 VII 1744** ✔ (27 VII był poniedziałkiem — por. wpis 1849). **Kontrakt spisano na gruncie — w dobrach Krasusach Mikłusach — 23 VII 1744**, a umocniono w grodzie pięć dni później. **Sumy ani wadium wpis nie podaje** — odsyła do treści kontraktu i poprzestaje na rygorze **szkód ziemskich**. **Nie uzupełniano domysłem.** **Adnotacja o umiejętności pisania rozróżnia strony:** „primus subscribit, alter ignarus litterarum” — podpisał się Adam Wielgórski, Walery Krasuski położył krzyżyk. Wpis wiąże się z darowizną z wpisu 1856 (te same Krasusy Mikłusy) oraz z wpisem 1858, w którym Walery Krasuski daruje Adamowi Wielgórskiemu całą sortę. Osoby zgodne z tagami PTG do skanów 57-152 i 57-153. ✔
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae praeactum, A.D. 1744
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
darowizna całej sorty (donatio Sortis)
strona czynna Walery Krasuski Nob. · Strona
strona bierna Walery Krasuski Nob. · Strona
osoby we wpisie Walery Krasuski Strączek; Maciej Krasuski Strączek (ojciec, zm.); Adam Wielgórski; Stanisław Wielgórski (jego ojciec, zm.)
miejscowości we wpisie Krasusy Mikłusy; sorta zwana Wielgórszczyzna
Szlachetny (Nob.) **Walery Krasuski**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Macieja Krasuskiego Strączka** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
szlachetnemu (Nob.) **Adamowi Wielgórskiemu**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Stanisława** synowi, i jego następcom —
**dobra swoje dziedziczne nabyte, to jest całą i nienaruszoną sortę swoją, rzeczoną Wielgórszczyzną**,
to jest **place puste, ogrody, role, pola, łąki, lasy, bory, gaje, dąbrowy, rzeki i strumienie** oraz inne do tejże sorty przyległości i przynależności —
**nic sobie ani następcom swoim nie zachowując i nie wyłączając** —
**w dziedzicznej wsi Krasusach Mikłusach** leżącą, ze wszystkim —
**daje i daruje**;
wwiązanie (intromissio) **od zaraz**, prawem ogólnym; i to **pod [rygorem] szkód ziemskich**, [poddając się] **sądowi niniejszemu**.
uwagi i marginalia **Wpis wykonuje kontrakt rezygnacyjny umocniony we wpisie 1857** (spisany 23 VII 1744 w Krasusach Mikłusach). Formalnie użyto formuły **darowizny**, choć akt poprzedzający nazywa czynność **rezygnacją** — **rozbieżność odnotowana, nie wygładzana**; **ceny źródło nie podaje**. **Nazwa sorty „Wielgórszczyzna”** pochodzi od nazwiska nabywcy (Wielgórski) — dobra wracają zatem do rodziny, od której zapewne wcześniej wyszły. **Obserwację odnotowano; źródło tego nie stwierdza.** Dobra określone jako **„haereditate quaesita” (nabyte)**, nie ojczyste — zachowano. Wieś **Krasusy Mikłusy** zgodna z tagiem PTG do skanu 57-153 („Mikłusy”). ✔ Osoby: „Walery Krasuski Strączek”, „Maciej Krasuski Strączek”, „Adam Wielgórski”, „Stanisław Wielgórski” — wszystkie w tagach. ✔
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae praeactum, A.D. 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
darowizna łąki (donatio)
strona czynna Mateusz Łaski Gen. · Strona
strona bierna Mateusz Łaski Gen. · Strona
osoby we wpisie Mateusz Łaski; Jakub Łaski (ojciec, zm.); Adam Wielgórski; Stanisław Wielgórski (jego ojciec, zm.); Paweł Wielgórski (zm., jego następcy — sąsiedzi miedz)
miejscowości we wpisie Krasusy Mikłusy; droga wiejska; Kraszowska(?)
Urodzony (Gen.) **Mateusz Łaski**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Jakuba Łaskiego** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
szlachetnemu (Nob.) **Adamowi Wielgórskiemu**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Stanisława** [synowi], i jego następcom —
dobra swoje dziedziczne, to jest **sześć kop [pokosów] łąki**, poczynające się **od drogi wiejskiej**, ciągnące się **ku Kraszowskiej** [odczyt niepewny], między miedzami **samego obdarowanego** z jednej, a następców zmarłego szlachetnego (Nob.) **Pawła Wielgórskiego** z drugiej strony,
**w dziedzicznej wsi Krasusach Mikłusach** leżące, ze wszystkim [do nich należącym] —
**daje i daruje**;
wwiązanie (intromissio) **od zaraz**, prawem ogólnym; i to **pod [rygorem] szkód ziemskich**, [poddając się] **sądowi niniejszemu**.
*[Podpis własnoręczny:] **Mateusz Łaski***
uwagi i marginalia **Trzecia z rzędu darowizna na rzecz Adama Wielgórskiego w Krasusach Mikłusach** (po wpisach 1856 i 1858) — z tej samej i z poprzedniej sesji; łącznie skupia on w tej wsi sortę „Wielgórszczyznę” oraz dwa nadania łąk. **Zestawienie odnotowano jako obserwację.** Miara łąki ponownie w **kopach (acervi)** — jak we wpisie 1856; **sześć kop**. **Nazwa uroczyska [odczyt niepewny]** — „ad Kraszowska”; **nie identyfikowano domysłem**. **Ceny ani sumy wpis nie podaje.** Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-153 („Mateusz Łaski”, „Jakub Łaski”, „Adam Wielgórski”, „Stanisław Wielgórski”). ✔ **Paweł Wielgórski nie występuje w tagach** — rozbieżność odnotowana, podstawą rękopis. Siglum zeznającego **Gen.**, obdarowanego **Nob.** — zachowano.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae praeactum, A.D. 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
darowizna dwóch zagonów roli odziedziczonych po ciotce (donatio)
strona czynna Agnieszka Radzikowska Nob. · Zbywca
strona bierna Agnieszka Radzikowska Nob. · Strona
osoby we wpisie Agnieszka Radzikowska, córka zm. Macieja Radzikowskiego, wdowa po Janie Modrzewskim zwanym Kozieł – darczyni; Marianna z Radzikowskich Rzążewska (zm.) – ciotka [amita], po której dobra przypadły; Michał Wielgórski, syn zm. Piotra Wielgórskiego zwanego Rafałowicz – obdarowany; sąsiedzi miedz: Wojciech i Maciej Radzikowscy
miejscowości we wpisie Radzików Wielki (granica Radzikowska)
Urodzona (Nob.) **Agnieszka Radzikowska**, zmarłego **Macieja Radzikowskiego** córka, [a urodzonej (Nob.)] **Marianny z Radzikowskich Rzążewskiej** [wyraz określający jej stosunek do Marianny nieodczytany — wpada w grzbiet oprawy], **po zmarłym Janie Modrzewskim zwanym Kozieł pozostała wdowa**, zdrowa będąc, zeznała, iż ona
urodzonemu (Nob.) **Michałowi Wielgórskiemu**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Piotra Wielgórskiego zwanego Rafałowicz** synowi, i jego następcom —
**dobra swoje, po wspomnianej zmarłej ciotce swojej (amita) na nią przypadłe**, to jest:
**jeden zagon roli z połową drugiego**, poczynając **od granicy Radzikowskiej [»Perka« — odczyt nazwy niepewny]**, ciągnący się ku […], **między miedzami** urodzonego (Nob.) **Wojciecha Radzikowskiego** z jednej a urodzonego (Nob.) **Macieja Radzikowskiego** z drugiej strony;
**tudzież jeden zagon roli podobnej długości, między tymiż miedzami, pusty (vacuus)** —
**w dziedzicznej wsi Radzikowie Wielkim leżące**, ze wszystkim —
**daje i darowuje**;
**wwiązanie od zaraz (ex nunc)**, początkiem prawa powszechnego;
i to **pod [rygorem] szkód ziemskich**, [poddając się] **sądowi niniejszemu**.
uwagi i marginalia **Wpis nie podaje sumy** — czysta darowizna dwóch zagonów (1½ + 1). **Termin pokrewieństwa „amita” (ciotka, siostra ojca) zachowany dosłownie** — piąte jego wystąpienie w tej partii księgi (por. wpisy 1878, 1879, 1889, 1891, 1893). **Człon zdania łączący darczynię z Marianną z Radzikowskich Rzążewską jest w rękopisie nieczytelny** (wyraz wpada w grzbiet oprawy). Z dalszej części wpisu wynika, że dobra przypadły darczyni **„po wspomnianej zmarłej ciotce”**, a jedyną wcześniej wymienioną kobietą jest właśnie Marianna — **związku tego jednak nie przesądzano i luki nie uzupełniano domysłem**. **Nazwy granicy („Radzikow Perka”) nie odczytano pewnie**; wieś **Radzików Wielki** odczytana pewnie i zgodna z tagiem PTG do skanu 57-161 ✔. **Kancelaria odnotowuje, że drugi zagon jest „vacuus” (nieobsiany)** — konsekwentna praktyka tego pisarza. Osoby zgodne z tagami PTG („Agnieszka Radzikowska”, „Maciej Radzikowski”, „Marianna Radzikowska Rzążewska”, „Jan Modrzewski Kozieł”, „Michał Wielgórski Rafałowicz”, „Piotr Wielgórski Rafałowicz”, „Wojciech Radzikowski”). ✔
data w brzmieniu kancelarii [pod nagłówkiem:] Feria Tertia post Festum Assumptionis in Coelum GVM proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
zastaw dziewięciu zagonów za 26 złp na trzy lata (obligatio)
strona czynna Feliks Wysokiński Nob. · Zbywca
strona bierna Andrzej Wielgórski Nob. · Nabywca
wartość 26
osoby we wpisie Feliks i Kazimierz Wysokińscy, synowie zm. Andrzeja zwanego Przedbor, bracia rodzeni, także po zm. bezpotomnie bracie Wawrzyńcu – zastawiający; Andrzej Wielgórski, syn zm. Mikołaja – zastawnik; sąsiedzi (miedze): Wojciech Wysokiński zwany Nadoł, Kazimierz Wysokiński, Maciej Wysokiński zwany Chlebionka, Józef Wysokiński zwany Tomkowicz, Bartłomiej Wysokiński
miejscowości we wpisie Wysokiny Tęczki
[Nagłówek sesji:] **Wtorek przed świętem św. Jadwigi** Roku Pańskiego 1744 [**13 października 1744**].
Urodzeni (Nob.) **Feliks i Kazimierz Wysokińscy**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Andrzeja zwanego Przedbor** synowie, **bracia między sobą rodzeni**, a **po zmarłym urodzonym (Nob.) Wawrzyńcu Wysokińskim, bezpotomnie zeszłym (steriliter vita functo), bracia rodzeni**, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni
urodzonemu (Nob.) **Andrzejowi Wielgórskiemu**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Mikołaja** synowi, i jego następcom
**dobra swoje dziedziczne**, to jest:
1) **trzy zagony roli**, poczynając od **granicy Jakubowskiej** [odczyt nazwy niepewny], a ciągnące się ku **granicom Krzeskim**, między miedzami urodzonego (Nob.) **Wojciecha [Wysokińskiego] zwanego Nadoł** z jednej, a urodzonego (Nob.) **Kazimierza Wysokińskiego** z drugiej strony;
2) **trzy zagony roli**, poczynając od **ściany**, a ciągnące się ku granicom [nazwa odczytana niepewnie], między miedzami urodzonego (Nob.) **Macieja [Wysokińskiego] zwanego Chlebionka** z jednej, a urodzonego (Nob.) **Józefa Wysokińskiego zwanego Tomkowicz** z drugiej strony;
3) **trzy zagony przymiarku (additamentum)**, poczynając od **ściany**, a ciągnące się ku tymże granicom, między miedzami urodzonego (Nob.) **Bartłomieja Wysokińskiego** z jednej, a urodzonego (Nob.) **Kazimierza Wysokińskiego** z drugiej strony —
**we wsi dziedzicznej Wysokiny Tęczki leżące**, **próżne (vacua)** — ze wszystkim, **w sumie dwudziestu sześciu złotych polskich**, **odtąd na trzy lata, do święta św. Jadwigi przypadającego w roku 1747** — **zastawiają**;
na **wwiązanie wspólne prawem pospolitym** zezwalają, a to **pod podobnym zakładem dwudziestu sześciu złotych polskich**, z poddaniem się **forum urzędu niniejszego**.
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari litt.”).*
uwagi i marginalia **Data zweryfikowana:** święto św. Jadwigi (15 X) w 1744 r. przypadło w czwartek, więc „Feria Tertia ante Festum S. Hedvigis proxima” = **wtorek 13 X 1744** ✔. **Rachunek spójny:** suma zastawna **26 złp** („Summa Viginti Sex Florenos Polt.”), zakład w tej samej wysokości ✔; termin **1744 + 3 lata = 1747**, wykup na **święto św. Jadwigi** — ta sama konstrukcja co we wpisach 1959 i 1962. **Dziedziczenie po bezpotomnym bracie odnotowane wprost:** zastawiający występują nie tylko jako synowie Andrzeja Przedbora, lecz także jako **bracia rodzeni zmarłego bezpotomnie Wawrzyńca** („steriliter vita functi”), po którym część gruntu na nich spadła. Sprawę domykają dwa następne wpisy (nr 1964–1965), rozliczające wdowę po Wawrzyńcu. **Cztery przydomki rodu Wysokińskich rozróżnione:** **Przedbor** (ojciec zastawiających), **Nadoł**, **Chlebionka**, **Tomkowicz** — wszystkie potwierdzają tagi PTG do skanu 57-180 („Andrzej / Feliks / Kazimierz Wysokiński Przedbor”, „Wojciech Wysokiński Nadoł”, „Maciej Wysokiński Chlebionka”, „Józef Wysokiński Tomkowicz”, „Bartłomiej Wysokiński”, „Andrzej Wielgórski”, „Mikołaj Wielgórski”, „Wysokiny Tęczki”) ✔. **Uwaga do imienia sąsiada:** przy Chlebionce rękopis daje dopełniacz, który sam z siebie nie rozstrzyga między *Matthias* a *Matthaeus*. Przyjęto **Maciej** za tagami PTG oraz za wpisami nr 1110 i 1135, gdzie ta sama osoba występuje jako „ol. N. Mathiae dicti Chlebionka”. Zob. notę „Matthias czy Matthaeus” w arkuszu „O źródle i metodzie”. **Odczyty niepewne:** nazwy granic przy kawałkach 1 i 2 — **luk nie uzupełniano domysłem**. **Poprawka po ponownym odczycie (skan 57-180 R2, powiększenie):** pierwsza redakcja czytała w tym miejscu dwóch zastawników („Andrzejowi Wielgórskiemu i Mikołajowi, synowi jego”). Rękopis daje jednak **„N. Andreae Wielgorski, ol. N. Nicolai filio”** — a więc **jednego** zastawnika: Andrzeja, syna zmarłego Mikołaja. Potwierdza to wpis nr 1966 z tej samej sesji, gdzie ten sam człowiek występuje jako „N. Andreas Wielgorski ol. N. Nicolai filius”. Tagi PTG do skanu 57-180 notują obu Wielgórskich, co przy ojcu i synu jest normą.
data w brzmieniu kancelarii [nagłówek sesji:] Feria Tertia ante Festum S. Hedvigis electa proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
cesja sumy 60 złp na rzecz wdowy po bracie (cessio)
strona czynna Feliks Wysokiński Nob. · Strona
strona bierna Feliks Wysokiński Nob. · Nabywca
wartość 60
osoby we wpisie Feliks i Kazimierz Wysokińscy – cedenci; Marianna Wysokińska, wdowa po ich bracie Wawrzyńcu, obecnie żona Andrzeja Wielgórskiego – cesjonariuszka; Maciej Wysokiński, syn zm. Macieja zwanego Tomkowicz – dłużnik z pierwotnego zapisu
miejscowości we wpisie Wysokiny Tęczki
Ciż sami zeznający [urodzeni (Nob.) **Feliks i Kazimierz Wysokińscy**] — iż oni
urodzonej (Nob.) **Mariannie Wysokińskiej**, **w pierwszym małżeństwie żonie urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Wysokińskiego, brata swojego, w drugim zaś, obecnym, urodzonego (Nob.) Andrzeja Wielgórskiego małżonce**, i jej następcom —
**sumę sześćdziesięciu złotych polskich**, **przez urodzonego (Nob.) Macieja Wysokińskiego, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja zwanego Tomkowicz syna**, wspomnianemu zmarłemu urodzonemu (Nob.) **Wawrzyńcowi Wysokińskiemu** **sposobem obligatoryjnym na dobrach pewnych, we wsi dziedzicznej Wysokiny Tęczki leżących**, **wobec akt niniejszych we wtorek przed świętem Przemienienia Pańskiego Roku Pańskiego 1739 [4 sierpnia 1739]** zapisaną,
a **za tęż sumę przyjętym zadośćuczynieniem** — ze wszystkim **ustępują** i wszystkie [prawa przelewają];
na **wwiązanie od zaraz prawem pospolitym** zezwalają, a to **pod podobnym zakładem sześćdziesięciu złotych polskich**, z poddaniem się **forum urzędu niniejszego**.
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari litt.”).*
uwagi i marginalia **Data zweryfikowana:** Przemienienie Pańskie przypada 6 VIII; **6 VIII 1739 był czwartkiem**, więc „Feria Tertia ante Festum Transfigurationis Christi Domini A.D. 1739” = **wtorek 4 VIII 1739** ✔. **Rachunek spójny:** suma **60 złp** („Summa Sexaginta Florenos Polt.”), zakład w tej samej wysokości ✔. **Wpis rozlicza spadek po bezpotomnym Wawrzyńcu Wysokińskim** (por. nr 1963): bracia zmarłego ustępują jego **wdowie** sumę, którą Wawrzyniec miał zapisaną na gruncie w Wysokinach Tęczkach. Wdowa jest już żoną **Andrzeja Wielgórskiego** — tego samego, któremu bracia w poprzednim wpisie zastawili dziewięć zagonów; obie czynności z jednej sesji układają się w **jedno rozliczenie rodzinne**. **Imię dłużnika rozstrzygnięte przypadkiem diagnostycznym:** rękopis daje biernik **„Mathiam”** („per N. Mathiam Wysokinski ol. N. Mathiae dicti Tomkowicz filium”), a biernik *Matthias* to Mathiam (biernik *Matthaeus* brzmiałby Mathaeum) — imię brzmi więc **Maciej**, i to zarówno u syna, jak u ojca. Potwierdza to tag PTG do skanu 57-181 „**Maciej Wysokiński Tomkowicz**” ✔. **Osoba cesjonariuszki zgodna z tagiem PTG w pełnej postaci:** „**Marianna Wysokińska pv Wysokińska sv Wielgórska**” ✔ — tag oddaje oba małżeństwa dokładnie tak, jak rękopis.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1963:] Feria Tertia ante Festum S. Hedvigis electa proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
kwitacja wdowy z posagu 200 złp i kasacja dożywocia (quietatio et cassatio advitalitatis)
strona czynna Marianna Wysokińska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Marianna Wysokińska Nob. · Dłużnik
wartość 200
osoby we wpisie Marianna Wysokińska, wdowa po zm. Wawrzyńcu Wysokińskim, obecnie żona Andrzeja Wielgórskiego – kwitująca; Feliks i Kazimierz Wysokińscy, bracia rodzeni zm. Wawrzyńca – kwitowani
miejscowości we wpisie —
Urodzona (Nob.) **Marianna Wysokińska**, urodzonego (Nob.) **Macieja Wysokińskiego zwanego Tomkowicz** córka, **w pierwszym małżeństwie żona urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Wysokińskiego, w drugim zaś, obecnym, urodzonego (Nob.) Andrzeja Wielgórskiego małżonka** — **w asystencji tegoż męża swojego** — zdrowa będąc, zeznała, iż ona
urodzonych (Nob.) **Feliksa i Kazimierza Wysokińskich**, wspomnianego zmarłego urodzonego (Nob.) **Wawrzyńca Wysokińskiego, pierwszego męża jej, bezpotomnie zeszłego (steriliter decessi), braci rodzonych**, i ich następców —
**z sumy dwustu złotych polskich**, przez wspomnianego zmarłego, **jako pierwszego męża (primitivus maritus)**, **z tytułu odebranego posagu (in vim acceptae dotis)** jej, zeznającej, **sposobem prostego długu** zapisanej — **wobec akt niniejszych we wtorek przed świętem Przemienienia Pańskiego tegoż Roku Pańskiego 1739 [4 sierpnia 1739]**;
**tudzież z zapisu prawa dożywocia (inscriptio iuris advitalitatis)**, przez tegoż zmarłego pierwszego męża jej uczynionego **wobec tychże akt, tą samą czynnością [tegoż dnia]** —
**wobec uczynionego jej we wszystkim zadośćuczynienia — kwituje**, a **oba zapisy, tak dłużny, jak i dożywotni, kasuje**.
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejąca pisma („Ignara litt.”).*
uwagi i marginalia **Data zweryfikowana:** Przemienienie Pańskie przypada 6 VIII; **6 VIII 1739 był czwartkiem**, więc „Feria Tertia ante Festum Transfigurationis Christi Domini A.D. 1739” = **wtorek 4 VIII 1739** ✔ — ta sama data co w zapisie przywołanym we wpisie 1964, co potwierdza odczyt. **Komplet rozliczenia wdowy w jednej sesji.** Trzy wpisy z 13 X 1744 (nr 1963–1965) zamykają spadek po **bezpotomnie zmarłym Wawrzyńcu Wysokińskim**: (1) bracia zastawiają dziewięć zagonów Andrzejowi Wielgórskiemu, drugiemu mężowi wdowy; (2) ustępują jej sumę 60 złp zapisaną Wawrzyńcowi przez Macieja Tomkowicza; (3) wdowa kwituje ich z **posagu 200 złp** i **zrzeka się dożywocia**. Bez tego trzeciego wpisu grunt pozostawałby obciążony prawem dożywotnim wdowy — kancelaria domyka sprawę świadomie. **Konstrukcja prawna warta uwagi:** mąż zapisał żonie posag **„modo simplicis debiti”** (sposobem prostego długu), a osobno, **tą samą czynnością tego samego dnia**, ustanowił jej **dożywocie**. Wdowa kasuje oba zapisy naraz — rzadki w tym roczniku przypadek jednoczesnego zrzeczenia się sumy posagowej i prawa dożywotniego. **Rachunek:** posag **200 złp** — jedna z wyższych sum posagowych drobnej szlachty w tym roczniku; suma z wpisu 1964 (**60 złp**) jest od niej niezależna i dotyczy długu osoby trzeciej. **Filiacja kwitującej odczytana wprost:** „N. Marianna Wysokinska **N. Mathiae Wysokinski Tomkowicz filia**” — jest więc córką tego samego **Macieja Wysokińskiego Tomkowicza**, którego syn (również Maciej) był dłużnikiem z wpisu 1964. Tag PTG do skanu 57-181 „**Marianna Wysokińska pv Wysokińska sv Wielgórska**” oddaje oba jej małżeństwa dokładnie tak jak rękopis ✔.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1963–1964:] Feria Tertia ante Festum S. Hedvigis electa proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
zapis 200 złp żonie na połowie dóbr (inscriptio dotis)
strona czynna Andrzej Wielgórski Nob. · Dłużnik
strona bierna Marianna Wysokińska Nob. · Strona
wartość 200
osoby we wpisie Andrzej Wielgórski, syn zm. Mikołaja – zapisujący; Marianna z Wysokińskich, jego żona – uprawniona; Feliks i Kazimierz Wysokińscy – z ich rąk odebrano sumę
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) **Andrzej Wielgórski**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Mikołaja** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonej (Nob.) **Mariannie Wysokińskiej, małżonce swojej**, i jej następcom
**sumę dwustu złotych polskich** — **z rąk urodzonych (Nob.) Feliksa i Kazimierza Wysokińskich odebraną** — **sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu — winien jest i powinien**;
którą to sumę **na połowie wszystkich i każdego z osobna dóbr swoich dziedzicznych i zastawnych zapisuje i zabezpiecza**;
a nadto [przyrzeka], iż **tęż sumę na pierwsze tejże małżonki swojej żądanie zapłaci i wobec akt niniejszych złoży**, czemu **się poddał i zobowiązał**;
i to **pod podobnym zakładem dwustu złotych polskich**, [poddając się] **forum urzędu niniejszego**.
uwagi i marginalia **Rachunek spójny:** suma **200 złp**, zakład **„sub simili Vadio Ducentorum Florenorum Polonicalium” = 200 złp** ✔. **Pieniądze przechodzą z pierwszego małżeństwa do drugiego — i wpis mówi to wprost.** Kancelaria zaznacza, że suma została **odebrana z rąk Feliksa i Kazimierza Wysokińskich**, a więc jest to **ten sam posag 200 złp**, z którego Marianna skwitowała ich w poprzednim wpisie (nr 1965). Drugi mąż natychmiast zabezpiecza go żonie **na połowie swoich dóbr** — konstrukcja identyczna jak we wpisie 1945. **Cztery wpisy z jednej sesji (nr 1963–1966) tworzą zamknięty ciąg:** zastaw gruntu na rzecz drugiego męża → cesja sumy 60 złp na wdowę → kwitacja z posagu 200 złp i kasacja dożywocia po pierwszym mężu → ponowne zabezpieczenie tych samych 200 złp przez drugiego męża. Rzadko w tym roczniku widać całą operację majątkową rozpisaną na cztery kolejne akty. **Filiacja zastawnika ustalona:** „N. Andreas Wielgorski **ol. N. Nicolai filius**” — ten sam zapis pozwolił poprawić wpis nr 1963, gdzie pierwsza redakcja rozdzieliła jedną osobę na dwie.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1963–1965:] Feria Tertia ante Festum S. Hedvigis electa proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
dożywocie wzajemne małżonków (advitalitas mutua)
strona czynna Andrzej Wielgórski Nob. · Strona
osoby we wpisie Andrzej Wielgórski i Marianna z Wysokińskich, wzajem małżonkowie
miejscowości we wpisie —
Ciż sami **małżonkowie** [urodzeni (Nob.) **Andrzej Wielgórski** i **Marianna z Wysokińskich**]
**sobie nawzajem** — **na połowie wszystkich i każdego z osobna dóbr swoich dziedzicznych i zastawnych, tak teraz posiadanych, jak i tych, które z łaski Bożej posiadać będą**, tudzież **na wszelkich sumach pieniężnych i rzeczach ruchomych** —
**aż do ostatnich chwil życia swojego** — **[dożywocie] zapisują**.
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari litt.”).*
uwagi i marginalia **Formuła dożywocia w postaci najszerszej z używanych w tej kancelarii:** obejmuje nie tylko dobra dziedziczne i zastawne, lecz także **dobra przyszłe** („post Divina Clementia habenda”), sumy pieniężne i ruchomości. Ten sam formularz co we wpisach 1941 i 1949. **Zabezpieczenie dwustopniowe:** we wpisie poprzednim (nr 1966) mąż zapisał żonie **200 złp na połowie dóbr**, tu obie strony dodają **wzajemne dożywocie**. Para powtarza więc dokładnie tę konstrukcję, którą Marianna miała w pierwszym małżeństwie i którą w tej samej sesji skasowała (nr 1965) — z tą różnicą, że teraz dożywocie jest **wzajemne**, a nie jednostronne. **Oboje niepiśmienni** — kancelaria odnotowała „Ignari litt.” w liczbie mnogiej.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1963–1966:] Feria Tertia ante Festum S. Hedvigis electa proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
kwitacja z ruchomości i inwentarza po zmarłym bracie (quietatio de rebus mobilibus)
strona czynna Feliks Wysokiński Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Feliks Wysokiński Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Feliks i Kazimierz Wysokińscy – kwitujący; Marianna z Wysokińskich, wdowa po ich bracie Wawrzyńcu, obecnie żona Andrzeja Wielgórskiego – kwitowana
miejscowości we wpisie —
Urodzeni (Nob.) **Feliks i Kazimierz Wysokińscy**, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni
urodzoną (Nob.) **Mariannę Wysokińską, obecnie urodzonego (Nob.) Andrzeja Wielgórskiego małżonkę**, i jej następców —
**z rzeczy ruchomych jakichkolwiek i z całego inwentarza, po zmarłym urodzonym (Nob.) Wawrzyńcu Wysokińskim, bracie ich rodzonym, bezpotomnie zeszłym, pozostałych**,
tudzież **ze wszystkich pretensji, jakie do tychże [rzeczy] mieli** —
**wobec uczynionego im zadośćuczynienia — kwitują**.
uwagi i marginalia **Wpis zamyka pięcioaktowe rozliczenie rodzinne z sesji 13 X 1744** (nr 1963–1968): zastaw gruntu na rzecz drugiego męża wdowy → cesja sumy 60 złp → kwitacja wdowy z posagu 200 złp i kasacja dożywocia po pierwszym mężu → ponowny zapis tych samych 200 złp przez drugiego męża i wzajemne dożywocie → **kwitacja odwrotna: bracia kwitują wdowę z ruchomości i inwentarza po zmarłym**. Dopiero ten ostatni akt zamyka sprawę z obu stron: wdowa nie ma roszczeń do gruntu, bracia — do jej ruchomości. **Kierunek kwitacji jest tu odwrotny niż zwykle:** to **spadkobiercy kwitują wdowę**, a nie odwrotnie. W tym roczniku taka konstrukcja pojawia się rzadko i zawsze przy dziale po osobie **zmarłej bezpotomnie** (*steriliter decessus*), gdzie majątek ruchomy zostaje przy wdowie, a nieruchomy wraca do rodzeństwa zmarłego. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-181 („Feliks Wysokiński”, „Kazimierz Wysokiński”, „Wawrzyniec Wysokiński”, „Marianna Wysokińska pv Wysokińska sv Wielgórska”) ✔.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1963–1967:] Feria Tertia ante Festum S. Hedvigis electa proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
darowizna sześciu zagonów roli (donatio)
strona czynna Andrzej Radzikowski Nob. · Zbywca
strona bierna Andrzej Radzikowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Andrzej Radzikowski, syn zm. również Andrzeja Radzikowskiego zwanego Kalczyk – darczyńca; Grzegorz Radzikowski, syn zm. Pawła Radzikowskiego zwanego Kasprzak [w tagach PTG: Kacprzyk] – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Wojciech Radzikowski zwany Sobiesik, Michał Wielgórski
miejscowości we wpisie wieś Radzików Wielki (Radzikow Magna); droga [nazwa – odczyt niepewny]; droga wiejska
[Nagłówek nowego protokołu:] **PROTOKÓŁ INSKRYPCJI SZESNASTY**.
[Nagłówek sesji:] **Piątek nazajutrz po święcie św. Jadwigi** [16 października 1744].
Urodzony (Nob.) **Andrzej Radzikowski**, zmarłego **również Andrzeja Radzikowskiego zwanego Kalczyk** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonemu (Nob.) **Grzegorzowi Radzikowskiemu**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Pawła Radzikowskiego zwanego Kasprzak** synowi, i jego następcom
**dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest sześć zagonów roli**, poczynając od **drogi [nazwa – odczyt niepewny]**, a ciągnących się **ku drodze wiejskiej**, między miedzami urodzonego (Nob.) **Wojciecha Sobiesika Radzikowskiego** z jednej, a urodzonego (Nob.) **Michała Wielgórskiego** z drugiej strony —
**we wsi dziedzicznej Radzików Wielki leżące, ze wszystkim** [co do nich należy] — **daje i darowuje**.
**Intromisję od zaraz** [przyzwala] **i obronę prawną powszechną** [przyrzeka], **a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym**.
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).*
uwagi i marginalia **Wpis otwiera nową jednostkę kancelaryjną:** karta 181r zaczyna się nagłówkiem **„Protocollon Inscrionum 16tum”** — szesnasty protokół inskrypcji. Jest to pierwszy wpis tego protokołu. **Data zweryfikowana:** „Feria Sexta in Crastino Festi S. Hedvigis” — piątek nazajutrz po święcie św. Jadwigi (15 X, czwartek) = **16 X 1744**, i istotnie 16 X 1744 przypadł w **piątek** ✔. Kolejne potwierdzenie zasady **„in C^no” = in crastino** (nazajutrz), a nie „in vigilia”. **Rok w nagłówku pominięto** — wynika z ciągłości sesji (poprzednia karta: 15 X 1744). **Ojciec i syn noszą to samo imię i przydomek:** „N. Andreas Radzikowski ol. **itidem** Andreae Radzikowski dicti Kalczyk filius”. Wyraz *itidem* („również, tak samo”) jest tu wprost sygnałem kancelaryjnym, że imię ojca powtarza imię syna. W indeksie osób obie wzmianki mogą się scalać w jedną pozycję — to ograniczenie indeksu, nie źródła. **Rozbieżność z tagami PTG:** rękopis ma przydomek **„Kasprzak”** (odczyt pewny, zob. zbliżenie), tagi do skanu 57-182 podają **„Kacprzyk”** (dla Grzegorza i dla Pawła Radzikowskich). W bazie zachowano formę z tagów, formę źródłową odnotowano tutaj. Pozostałe osoby zgodne z tagami („Andrzej Radzikowski Kalczyk”, „Wojciech Radzikowski Sobiesik”, „Michał Wielgórski”, „Radzików Wielki”) ✔. **Nazwa drogi nieodczytana.** Pierwsza granica biegnie „a via …”, gdzie nazwa jest zapisana niestarannie przy krawędzi kolumny; czytelne litery układają się w coś w rodzaju „Gorzerana”/„Guperana”. Warto odnotować, że **identycznie kłopotliwa nazwa drogi w tej samej wsi wystąpiła we wpisie nr 334** (odczytana wówczas jako „droga zwana Superana [odczyt niepewny]”). Prawdopodobnie chodzi o tę samą drogę; lekcji **nie ustalono i luki nie uzupełniano**.
data w brzmieniu kancelarii [nagłówek nowego protokołu:] Protocollon Inscrionum 16tum. Feria Sexta in C^no Festi S. Hedvigis Electa[e] [rok w nagłówku pominięty]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
kwitacja z dwóch sum zastawnych po 32 złp (razem 64 złp) i kasacja inskrypcji (quietatio)
strona czynna Fabian Chromiński Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Stanisław Bzowski Nob. · Dłużnik
wartość 64
osoby we wpisie Fabian Chromiński, syn zm. Macieja Chromińskiego [zob. uwagi] – kwitujący; Stanisław Bzowski, syn zm. Wojciecha Bzowskiego – kwitowany; Maciej Modrzewski – pierwotny zapisujący obie sumy; Franciszek Wielgórski – pierwszy wierzyciel, następnie cedent
miejscowości we wpisie wieś dziedziczna Bzów
Urodzony (Nob.) **Fabian Chromiński**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Macieja Chromińskiego** [zob. uwagi] syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonego (Nob.) **Stanisława Bzowskiego**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Wojciecha Bzowskiego** syna, i jego następców
**z dwóch sum, a mianowicie:**
**[1] z pierwszej — trzydziestu dwóch złotych polskich (32 złp)** — **po pierwsze przez urodzonego (Nob.) Macieja Modrzewskiego urodzonemu (Nob.) Franciszkowi Wielgórskiemu sposobem zastawnym, na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Bzów leżących, wobec akt niniejszych we środę po niedzieli Judica Wielkiego Postu Roku Pańskiego 1738 [26 marca 1738] zapisanej**; **a następnie przez tegoż urodzonego (Nob.) Wielgórskiego jemu, zeznającemu, wobec tychże akt w piątek po tejże niedzieli Judica tegoż roku 1738 [28 marca 1738] scedowanej**;
**[2] z drugiej zaś — podobnie trzydziestu dwóch złotych polskich (32 złp)** — **jemu, zeznającemu, przez tegoż urodzonego (Nob.) Macieja Modrzewskiego sposobem zastawnym, na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Bzów leżących, wobec akt niniejszych w piątek po święcie świętych Szymona i Judy Apostołów Roku Pańskiego 1739 [30 października 1739] zapisanej**;
**obecnie zaś przez teraźniejszego kwitowanego — jako wieczystego nabywcę praw do tychże dóbr od urodzonego (Nob.) Macieja Modrzewskiego — jemu, zeznającemu, wypłaconych** —
**kwituje, a inskrypcje te kasuje** [i pozostałe formuły kancelaryjne].
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).*
uwagi i marginalia **Wszystkie trzy daty pośrednie zweryfikowane i zgodne:** • „Feria Quarta post Dominicam Judica Quadragesimalem proxima A.D. 1738” = **środa 26 III 1738** (Judica 23 III 1738 = niedziela) ✔; • „Feria Sexta post eandem Diem Judica Anno eodem 1738” = **piątek 28 III 1738** ✔ — a więc **cesja nastąpiła dwa dni po inskrypcji**, co jest w tym roczniku niezwykle krótkim odstępem i wskazuje, że Wielgórski działał jako pośrednik, nie jako rzeczywisty wierzyciel; • „Feria Sexta post Festum SS. Simonis et Judae Apostolorum proxima A.D. 1739” = **piątek 30 X 1739** (święto 28 X 1739 = środa) ✔. **Rachunek:** dwie sumy po **32 złp**, łącznie **64 złp**. Rękopis podaje drugą jako „**similiter Triginta duorum**”, czyli wprost odsyła do pierwszej — co potwierdza odczyt obu liczebników. **Imię Modrzewskiego rozstrzygnięte dwoma przypadkami diagnostycznymi:** rękopis ma **biernik „N. Matthiam Modrzewski”** oraz **ablatyw „a N. Matthia Modrzewski”** — obie formy należą do *Matthias*, czyli **Maciej** (dla Mateusza byłyby *Matthaeum* i *Matthaeo*). Zgodne z tagiem PTG „Maciej Modrzewski” ✔. **Imię ojca zeznającego pozostaje nierozstrzygnięte.** Rękopis podaje je w **dopełniaczu** („ol. N. Math[a]ei / Mathiae Chromiński”), a więc w jedynym przypadku, w którym obie formy są w tej ręce mylące; **przypadku diagnostycznego w tym wpisie nie ma**. Kształt końcówki bliższy jest formie **-aei** (Mateusz), natomiast tagi PTG do skanu 57-189 podają **„Maciej Chromiński”**. Zgodnie z przyjętą zasadą w bazie zapisano formę z tagów, ale **rozbieżność odnotowano wprost** — lekcja „Mateusz” nie jest wykluczona. Zob. notę „Matthias czy Matthaeus” w arkuszu „O źródle i metodzie”. **Kwitowany płaci jako „perpetuus Juris quaesitor”** — wieczysty nabywca praw do obciążonych dóbr, a nie jako pierwotny dłużnik. To ta sama konstrukcja co we wpisach 1976 i 2006: **kto nabył dobra, ten spłaca ciążące na nich sumy**. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-189** („Fabian Chromiński”, „Maciej Chromiński”, „Stanisław Bzowski”, „Wojciech Bzowski”, „Maciej Modrzewski”, „Franciszek Wielgórski”) ✔ — komplet osób. **Nazwy wsi Bzów tagi do tego skanu nie zawierają** — rozbieżność odnotowana.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2004–2006:] Feria Sexta ante [Festum] OO. SS. proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
zastaw całości dóbr nabytych za 100 złp, bez terminu — aż do wykupu (obligatio ad exemptionem)
strona czynna Adam Wielgórski Nob. · Zbywca
strona bierna Adam Wielgórski Nob. · Nabywca
wartość 100
osoby we wpisie Adam Wielgórski, syn zm. Stanisława Wielgórskiego – zastawiający; Wojciech Wielgórski, brat jego rodzony – zastawnik
miejscowości we wpisie wieś dziedziczna Krasusy Mikłusy
[Nagłówek sesji:] **Środa po święcie Wszystkich Świętych** Roku Pańskiego 1744 [**4 listopada 1744**].
Urodzony (Nob.) **Adam Wielgórski**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Stanisława Wielgórskiego** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonemu (Gen.) **Wojciechowi Wielgórskiemu, bratu swemu rodzonemu**, i jego następcom
**dobra swoje dziedziczne nabyte, wszystkie i każde z osobna** — **w placach, ogrodach i sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, borach, rzekach i strumieniach** oraz **we wszystkim innym do tychże dóbr przyległym i należącym** —
**we wsi dziedzicznej Krasusy Mikłusy leżące, ze wszystkim** [co do nich należy] —
**w sumie stu złotych polskich (100 złp)**, **odtąd aż do wykupu** — **zastawia**;
**a to pod podobnym zakładem stu złotych polskich (100 złp)**, **pod sądem urzędu niniejszego**.
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).*
uwagi i marginalia **Zastaw bez terminu — konstrukcja rzadka i warta odnotowania.** Rękopis nie podaje ani lat, ani święta wykupu, lecz formułę **„hinc ad exemptionem”** — „odtąd aż do wykupu”. W zdecydowanej większości zastawów tego rocznika termin jest sztywny (najczęściej trzy lata, z wykupem na oznaczone święto; por. nr 1987, 1993, 2008); tutaj **prawo wykupu jest bezterminowe**, co w praktyce oznacza, że zastawnik trzyma dobra dopóty, dopóki brat nie zwróci sumy. Taka konstrukcja pojawia się zwykle **w obrocie wewnątrzrodzinnym**, gdzie strony nie chcą wymuszać terminu — i tak jest również tutaj: zastawnikiem jest **brat rodzony** zastawiającego. **Przedmiotem jest całość dóbr, nie pojedyncze zagony:** „**Bona sua haereditaria quaesita, omnia et singula**”, z pełnym wyliczeniem przynależności. Termin **„quaesita” (nabyte)** — ten sam co we wpisie nr 2001 — wskazuje, że nie chodzi o ojcowiznę, lecz o dobra pozyskane przez samego zastawiającego. **Rachunek spójny:** suma zastawna **100 złp**, zakład w tej samej wysokości ✔. **Rozbieżność siglów w obrębie jednego zdania — odnotowana, nie wygładzona.** Zastawiający ma siglum **N. (Nobilis)**, jego **brat rodzony** — **G. (Generosus)**. Bracia rodzeni z definicji należą do tego samego stanu, więc różnica jest **niekonsekwencją pisarza**, nie informacją o statusie. Zgodnie z zasadą „zapisuj jak w źródle, per wpis” zachowano obie formy; w bazie prozopograficznej obaj figurują z siglum odczytanym przy ich własnym imieniu. **Data sesji zweryfikowana:** „Feria Quarta post Festum OO. SS. proxima” — Wszystkich Świętych (1 XI) w 1744 r. wypadło w niedzielę, więc najbliższa środa po nim to **4 XI 1744** ✔. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-190** („Adam Wielgórski”, „Stanisław Wielgórski”, „Wojciech Wielgórski”, „Mikłusy”) ✔. Rękopis podaje pełniejszą nazwę wsi — **„Krasuse Mikłusy”** — podczas gdy tagi notują sam człon **„Mikłusy”**; rozbieżność odnotowana.
data w brzmieniu kancelarii [nagłówek sesji:] Feria Quarta post [Festum] OO. SS. proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
zastaw całej schedy za 162 złp płatne w czerwonych złotych węgierskich, bez terminu — aż do wykupu (obligatio ad exemptionem)
strona czynna Józef Izdebski Gen. · towarzysz chorągwi pancernej · Zbywca
strona bierna Adam Wielgórski Gen. · Nabywca
wartość 162
osoby we wpisie Józef Izdebski, syn zm. Stanisława Izdebskiego, towarzysz chorągwi pancernej wielmożnego [S]ińskiego, miecznika żydaczowskiego [odczyt nazwiska niepewny] – zastawiający; Adam Wielgórski, syn zm. Stanisława – zastawnik
miejscowości we wpisie wieś dziedziczna Wylany
Urodzony (Gen.) **Józef Izdebski**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Stanisława Izdebskiego** syn, **towarzysz chorągwi pancernej wielmożnego (Magn.) [S]ińskiego, miecznika żydaczowskiego** [odczyt nazwiska niepewny], zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonemu (Gen.) **Adamowi Wielgórskiemu**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Stanisława** synowi, i jego następcom
**dobra swoje dziedziczne, to jest całą i zupełną schedę swoją, jego wobec innych współsukcesorów dotyczącą** — **w placach, budynkach, budowlach jakichkolwiek, ogrodach i sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, borach, zaroślach, zagajnikach, jeziorach, błotach, rzekach i strumieniach** oraz **we wszystkim innym do tejże schedy przyległym** —
**we wsi dziedzicznej Wylany leżącą, ze wszystkim** [co do niej należy] —
**w sumie stu sześćdziesięciu dwóch złotych polskich (162 złp), w czerwonych złotych węgierskich, licząc każdy czerwony złoty — mianowicie w monecie bitej, w czerwonych złotych węgierskich — po osiemnaście złotych polskich**,
**odtąd aż do wykupu** — **zastawia** [i przyrzeka].
**Intromisja od zaraz**, **obrona prawna powszechna**; **a to pod podobnym zakładem stu sześćdziesięciu dwóch złotych polskich (162 złp)**, **pod sądem niniejszym**.
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma **krzyżyk położył** („Ignarus litt., crucem apposuit”).*
uwagi i marginalia **Klauzula walutowa w postaci najpełniejszej, jaka dotąd wystąpiła w tym opracowaniu** — i wprost potwierdza przelicznik przyjęty w całym projekcie. Rękopis podaje: „in Summa Centum Sexaginta **duos** Florenos Polt., **in Aureis Hungaricalibus, quemlibet Aureum — scilicet in specie bito Aureis Hungaricalibus — octodecem Florenis Polt. computando**”. Kancelaria nie tylko wyraża sumę w czerwonych złotych, ale **sama podaje kurs (18 złp za czerwony złoty)** i **zastrzega zapłatę w monecie bitej, w gatunku** („in specie”), a nie w monecie rachunkowej. **Rachunek zamyka się co do grosza:** **162 złp ÷ 18 złp = dokładnie 9 czerwonych złotych węgierskich**. Zgodność ta jest zarazem najlepszym możliwym potwierdzeniem odczytu liczebnika — wyraz **„duos”** pisarz dopisał nad wierszem (pierwotnie było „Centum Sexaginta” = 160), a dopisek ten jest tym, co czyni sumę **równą całkowitej liczbie dukatów**. Poprawka jest więc **merytoryczna, nie kosmetyczna**. **Zastaw bez terminu — „hinc ad exemptionem”**, tak samo jak w poprzedzającym go wpisie nr 2011 z tej samej sesji. Dwa kolejne wpisy z tą samą konstrukcją wskazują, że **w tej sesji kancelaria stosowała ją świadomie**, a nie przez przeoczenie terminu. **Zastawiający jest wojskowym:** „**Commilito Cohortis Loricatae**” — towarzysz chorągwi pancernej. To trzeci taki przypadek w opracowanym materiale, obok Franciszka Gołaskiego (wpisy 1938, 1986, 1987, chorągiew Szaniawskiego, łowczego W. Ks. Litewskiego). Dowódca określony jest jako **„M. [S]iński, Ensifer Zydaczoviensis”** — wielmożny [S]iński, **miecznik żydaczowski**. **Nazwisko odczytane niepewnie**: majuskuła jest w tej ręce dwuznaczna (S / P), a tagi PTG do skanu 57-190 nazwiska tego **nie zawierają**, więc brak zewnętrznej kontroli. Sam urząd — *Ensifer Zydaczoviensis* — odczytany pewnie. **Rozbieżność siglów:** zastawiający i jego ojciec noszą **G. (Generosus)**, nabywca **G.**, ale ojciec nabywcy — **N. (Nobilis)**. Ten sam Adam Wielgórski w poprzednim wpisie (nr 2011) występuje jako **N.** Niekonsekwencja pisarza odnotowana, form nie ujednolicano. **Sposób podpisania odnotowany wprost:** „Ignarus litt., **crucem apposuit**” — nieumiejący pisma **położył krzyżyk**. W całym dotychczasowym materiale kancelaria zwykle poprzestaje na formule „Ignarus litt.”; tutaj **opisuje sam gest**, co jest wzmianką rzadką i wartą odnotowania. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-190** („Józef Izdebski”, „Stanisław Izdebski”, „Adam Wielgórski”, „Wylany”) ✔.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2011:] Feria Quarta post [Festum] OO. SS. proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit zbiorowy z akcji o szkody w zbożach, łąkach i lasach (quietatio de damnis in segetibus, pratis ac sylvis)
strona czynna Maciej Płodowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Benedykt Wierzejski Nob. · Strona
osoby we wpisie Maciej Płodowski, s. zm. Jerzego Płodowskiego – kwitujący; Benedykt Wierzejski zwany Pieniążek, Kazimierz, Józef, Stanisław, Marcin i Urban Wierzejscy; Ludwik i Maciej Nowosielscy, synowie zm. Nowosielskiego; Szymon Wielgórski – niektórzy dziedzice i posesorzy dóbr wsi Wierzejki – oraz ich sukcesorzy – kwitowani
miejscowości we wpisie Wierzejki (wieś)
Urodzony (Nob.) **Maciej Płodowski**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Jerzego Płodowskiego** syn, zdrów będąc, **zeznał**, iż on
urodzonych (Nob.) **Benedykta zwanego Pieniążek, Kazimierza, Józefa,** *[jeden człon nieodczytany]*, **Marcina i Urbana Wierzejskich**, ~~Wojciecha~~, **tudzież Ludwika i Macieja Nowosielskich, zmarłego urodzonego (Nob.) Nowosielskiego synów, oraz Szymona Wielgórskiego — niektórych dziedziców i posesorów dóbr wsi Wierzejki** — a także ich sukcesorów —
**ze sprawy i akcji urzędowej, wytoczonej i wniesionej do urzędu niniejszego przez niego, kwitującego, względem szkód wyrządzonych mu, zeznającemu, przez obecnie kwitowanych w zbożach, łąkach i lasach** (*damnorum in segetibus et pratis ac sylvis causatorum*) **oraz zadania innych krzywd**,
**tudzież z protestacji, relacji, kondemnaty i całego procesu, jako też ze wszystkich i każdej z osobna pretensji, do tychże kwitowanych mianych i do dnia dzisiejszego zaszłych** —
**dla uczynionego jemu, zeznającemu, dostatecznego zadośćuczynienia — kwituje**;
**protestacje, relacje, kondemnaty i cały proces kasuje**.
Podpis własnoręczny: **Maciej Płodowski**.
uwagi i marginalia **Podpis rozstrzyga imię — i koryguje tagi.** Rękopis podaje zeznającego jako *N. Mathias Płodowski*, a pod wpisem widnieje **własnoręczny podpis po polsku: „Maciej Płodowski”**. Forma mianownikowa *Mathias* oraz **własnoręczny podpis** dają razem dowód rozstrzygający: chodzi o **Macieja**, nie Mateusza. **Tagi PTG do skanu 57-194 podają „Mateusz Płodowski” — jest to omyłka indeksu**, odnotowana tu jawnie. Przypomnienie zasady: w tej księdze *Mathias* = Maciej, *Matthaeus* = Mateusz; **rozróżnialne są mianownik, biernik, celownik i ablatyw**, a dopiero dopełniacz (*Mathiae* / *Mathaei*) bywa dwuznaczny. **Spór sąsiedzki o szkody polne.** Przedmiotem umorzonej akcji są **szkody w zbożach, łąkach i lasach** — czyli wypas, wjazd, wyrąb i tratowanie. Pozwanych jest **dziewięciu**, opisanych zbiorczo jako *nonnulli haeredes et Possessores Bonorum villae Wierzeyki* („niektórzy dziedzice i posesorzy dóbr wsi Wierzejki”). Taki układ — jeden poszkodowany przeciwko całej gromadzie współdziedziców sąsiedniej wsi — jest **typowy dla konfliktów granicznych między wsiami drobnoszlacheckimi**, gdzie szkoda powstaje przy zbiorowym korzystaniu z pastwisk i lasu. **Sprawa doszła do kondemnaty** (*Condemnatione*), a więc pozwani nie stawili się w terminie; kwit umarza ją wraz z całym procesem. **Odczyty niepewne — wyliczone jawnie:** jeden człon w wyliczeniu Wierzejskich (między *Josephum* a *Martinum*) czytam jako *Stanislaum* z dodatkiem odczytywanym „Suchmiki”, ale **nie rozstrzygam**; tagi PTG notują w tej grupie „Stanisława Wierzejskiego”, co przemawia za tą lekcją. Imienia ojca Nowosielskich **nie odczytuję**. W wyliczeniu **jedno imię (Wojciech) zostało skreślone** — zachowuję je w przekładzie jako skreślenie. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-194** ✔ (poza wskazaną wyżej omyłką co do imienia Płodowskiego): „Jerzy Płodowski”, „Benedykt Wierzejski Pieniążek”, „Józef / Kazimierz / Marcin / Stanisław / Urban Wierzejski”, „Ludwik Nowosielski”, „Maciej Nowosielski”, „Szymon Wielgórski”, „Wierzejki”.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2020–2029:] Feria Quinta in C^no [in Crastino] Festi S. Martini Pontificis A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit ze spłaconej sumy trzystu złotych i kasata inskrypcji z 1737 r. (quietatio et cassatio inscriptionis)
strona czynna Tomasz Krasuski Gen. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Wojciech Wielgórski Gen. · Dłużnik
osoby we wpisie Tomasz Krasuski – kwitujący; Wojciech Wielgórski, syn Jordana [odczyt imienia ojca niepewny], oraz jego sukcesorzy – kwitowany
miejscowości we wpisie Krasusy Wólka Konopczyna — Wólka Konopna (wieś dziedziczna)
Urodzony (Gen.) **Tomasz Krasuski**, zdrów będąc, **zeznał**, iż on
urodzonego (Gen.) **Wojciecha Wielgórskiego**, *Jordana* [odczyt imienia ojca niepewny] syna, oraz jego sukcesorów —
**z sumy trzystu złotych polskich, jemu, zeznającemu, przez tegoż kwitowanego sposobem obligatoryjnym (zastawnym) na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Krasusy Wólka Konopczyna leżących, przed aktami niniejszymi we wtorek po święcie św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty roku Pańskiego 1737 zapisanej**,
**a obecnie przez niego samego, zeznającego, z rąk kwitowanego podniesionej** — **kwituje**;
**tęż inskrypcję kasuje**.
uwagi i marginalia **Datacja zapisu potwierdzona dwiema niezależnymi przesłankami.** Rękopis podaje *Feria Tertia post Festum S. Matthaei Apostoli et Evangelistae proxima A.D. 1737mo*. (1) **Końcówka porządkowa *-mo*** odpowiada *septimo*, a więc rok kończy się cyfrą **7** ✔. (2) **Rachuba:** św. Mateusz (21 IX) wypadał w 1737 r. w sobotę, najbliższy wtorek po nim to **24 IX 1737** ✔. Obie przesłanki zgodne — datacja **pewna**. **Suma wysoka jak na tę wieś.** Trzysta złotych polskich to **kwota rzędu zapisów szlachty zamożniejszej** (por. nr 2036 — 1500 złp, nr 2054 — 200 złp), wielokrotnie wyższa od typowych zastawów zagonowych z tej samej sesji (10–44 złp). Obie strony noszą też siglum **G. (Generosus)**, nie **N.** **Nazwa wsi.** Rękopis daje **Krasuse Wólka Konopczyna**; tagi PTG do skanu 57-199 notują **„Wólka Konopna”** ✔ — chodzi o tę samą miejscowość, człon *Konopczyna* jest starszą formą przymiotnikową. **Odczyt niepewny:** imię ojca kwitowanego, czytane jako *Jordan*; **nie rozstrzygam** i nie wprowadzam go do wykazu osób. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-199** ✔: „Tomasz Krasuski”, „Wojciech Wielgórski”, „Wólka Konopna”.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2043–2058:] Feria Tertia post Festum S. Martini Pontificis proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dwóch zagonów roli za 15 złp, do św. Mikołaja 1745
strona czynna Ludwik Pióro Nob. · Zbywca
strona bierna Paweł Tchórzewski Nob. · Nabywca
wartość 15
osoby we wpisie Ludwik Pióro, s. zm. Jakuba Pióra zwanego Kacprzyk – zastawiający (podpis własnoręczny po polsku); Paweł Tchórzewski – biorący w zastaw; sąsiad (miedza): Wojciech Wielgórski
miejscowości we wpisie wieś Pióry Pytki; granica izdebska; łąki zwane [Podsadzie]; pole zwane Łany
Urodzony (Nob.) **Ludwik Pióro**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Jakuba Pióra, zwanego Kacprzyk**, syn, &c. **zeznał**, iż on urodzonemu (Nob.) **Pawłowi Tchórzewskiemu** i jego następcom
**dobra swoje dziedziczne, to jest dwa zagony roli**, **w polach zwanych Łany**, **poczynając od granicy izdebskiej, ciągnące się ku łąkom zwanym** *[Podsadzie — odczyt niepewny]*, **między miedzami urodzonego (Nob.) Wojciecha Wielgórskiego z jednej, a następców** *[imię pominięte]* **z drugiej strony**, **odłogiem stojące**, **we wsi dziedzicznej Pióry Pytki leżące**, ze wszystkim &c. —
**w sumie piętnastu złotych polskich, odtąd do roku i terminu św. Mikołaja Biskupa przypadającego w roku 1745 — zastawia**;
**intromisję prawem pospolitym, obronę prawną, a nade wszystko od braci swoich rodzonych** &c., **pod podobnym zakładem piętnastu złotych polskich** &c.
**Podpis własnoręczny, po polsku: „Ludwik Pióro”.**
uwagi i marginalia **Obrona prawna wymierzona przeciw własnym braciom.** Formuła *Ductio Gratialis **et praecipue a Fratribus suis germanis*** — „a nade wszystko od braci swoich rodzonych” — to rzadkie i mówiące zastrzeżenie: zastawnik ma być broniony przede wszystkim przed roszczeniami **rodzeństwa zeznającego**. Zapowiada spór o niepodzielony spadek po Jakubie Piórze Kacprzyku i pokazuje, że kancelaria potrafiła **nazwać po imieniu spodziewane źródło kłopotu**. **Podpis własnoręczny po polsku — „Ludwik Pióro”.** W tej partii księgi zdecydowana większość zeznających to *ignari litterarum*; podpis własną ręką, i to w języku polskim przy łacińskim tekście wpisu, jest wyjątkiem wartym odnotowania (por. podpis Hiacynta Czarnockiego z tej samej karty, złożony jednak po łacinie). **Data sesji zweryfikowana rachubą:** *Feria Sexta post Festum Immaculatae Conceptionis BVM A.D. 1744* — 8 XII 1744 przypadał we wtorek, piątek po nim to **11 XII 1744** ✔. **Rachunek spójny:** suma **15 złp**, zakład **15 złp** ✔. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-208** ✔: „Ludwik Pióro Kacprzyk”, „Jakub Pióro Kacprzyk”, „Paweł Tchórzewski”, „Wojciech Wielgórski”, „Pióry Pytki”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festum Immaculatae Conceptionis B[eatae] V[irginis] M[ariae] praesenti A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z sum zapisanych i z dekretu kondescensyjnego, z cesją praw (quietatio cum cessione)
strona czynna Adam Radzikowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Kazimierz Wielgórski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Adam Radzikowski, s. zm. Andrzeja Radzikowskiego zwanego Kozłowicz – kwitujący; Kazimierz Wielgórski i Marianna z Radzikowskich Wielgórska, małżonkowie, oraz [pozostałe] córki zm. Krzysztofa Radzikowskiego zwanego Baran – kwitowani
Urodzony (Nob.) **Adam Radzikowski**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Andrzeja Radzikowskiego, zwanego Kozłowicz**, syn, zdrowy będąc, **zeznał**, iż on
urodzonych (Nob.) (NN.) **Kazimierza Wielgórskiego i Mariannę z Radzikowskich, małżonków**, oraz *[pozostałe]* **córki zmarłego urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego, zwanego Baran**, i ich następców
**z sumy czterdziestu złotych polskich**, **zapisem pierwotnym (in inscriptione originali) uczynionym najpierw przez rzeczonego zmarłego urodzonego (Nob.) Krzysztofa Radzikowskiego, rodzica obecnych kwitowanych, a następnie przez zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Radzikowskiego zwanego Kibaczyk** *[przydomek odczytany niepewnie]*,
**na dobrach we wsi dziedzicznej Rzążew Kornica leżących**, **przed aktami** *[urzędu]* **około niedzieli Misericordia** *[rok nieczytelny]*, tudzież **we wtorek w oktawie święta Bożego Ciała tegoż roku 1699** *[odczyt cyfr niepewny]* **wpisanym** —
tudzież **z trzydziestu złotych polskich i z uiszczonej kary**, **czterech grzywien polskich**, **dekretem kondescensyjnym, wydanym na gruncie dóbr wsi Rzążew Kornica we czwartek przed dniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny roku bieżącego** *[1744]*, **między zeznającym z jednej, a tymiż kwitowanymi z drugiej strony** — **a do urzędu niniejszego przez oblatę wniesionym** — **zasądzonymi i kwitowanym do zapłaty nakazanymi**,
**dla uczynionego mu przez nież wystarczającego zadośćuczynienia — z sum tak kapitalnej, jak i prowizyjnej, oraz z uiszczonej kary — kwituje**;
**dekret ten wraz z jego rygorem kasuje** &c.; **a co do sum przez rzeczonych urodzonych (Nob.) Wielgórskich i Radzikowskich, kwitowanych, wypłaconych — ze wszystkim i całym prawem swoim im służącym — ustępuje (cedit)** &c.
**Obecny. Pisma nieświadomy.**
uwagi i marginalia **Data sesji zweryfikowana rachubą:** *Feria Quarta post Diem S. Thomae Apostoli proxima* — św. Tomasz 21 XII 1744 przypadał w poniedziałek, środa po nim to **23 XII 1744** ✔. To już piąta z rzędu sesja grudniowa 1744 r. uchwycona w tym opracowaniu (11, 16, 17, 22 i 23 XII) — **kancelaria łukowska pracowała niemal codziennie do samych świąt**. **Córki jako strona.** Kwitowane są **córki zmarłego Krzysztofa Radzikowskiego Barana**, z których jedna, **Marianna**, występuje wraz z mężem **Kazimierzem Wielgórskim**. Wpis jest więc rozliczeniem **schedy po ojcu w linii żeńskiej** — sytuacja w tej księdze rzadziej dokumentowana niż sukcesja męska. **Dwa przydomki Radzikowskich w jednym wpisie:** *Kozłowicz* (kwitujący) i *Baran* (ojciec kwitowanych). Oba potwierdzone tagami PTG ✔. **Wpis przechodzi z karty na kartę** — kustosz u dołu k. 209v: **„pho[rum]”**, czyli początek wyrazu *Christophorum* na k. 210r. **Dekret kondescensyjny sprzed trzech tygodni.** Wyrok zapadł **na gruncie dóbr wsi Rzążew Kornica** we czwartek przed Niepokalanym Poczęciem, tj. **3 XII 1744** (data zweryfikowana rachubą ✔), a rozliczenie nastąpiło **23 XII 1744**. To trzeci w tej partii dekret wydany w terenie (por. Karwów w nr 2098 i 2100, Ostoje w nr 2099) — **urząd łukowski zjeżdżał na grunt regularnie**. **Zapisy sięgają XVII wieku.** Wpis powołuje inskrypcję z okolic niedzieli *Misericordia* oraz drugą, wtorkową, z oktawy **Bożego Ciała roku 1699** [odczyt cyfr niepewny — karta uszkodzona]. Jeśli odczyt jest trafny, rozliczana tu wierzytelność **przeszła przez dwa pokolenia i czterdzieści pięć lat**. Cyfry roku oznaczam jako niepewne i **nie opieram na nich żadnego wniosku**. **Rozróżnienie sum kapitalnej i prowizyjnej** (*tam Capitali quam Provisionali*) — kancelaria wyraźnie oddziela kapitał od procentu; w tym opracowaniu takie rozróżnienie pojawia się rzadko. **Przydomek *Kibaczyk*** przy Józefie Radzikowskim **nie występuje w tagach PTG** (tagi podają samo „Józef Radzikowski”); odczyt przydomka niepewny — rozbieżność odnotowana. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-212** ✔: „Adam Radzikowski Kozłowicz”, „Andrzej Radzikowski Kozłowicz”, „Kazimierz Wielgórski”, „Marianna Wielgórska”, „Krzysztof Radzikowski Baran”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Diem S. Thomae Apostoli proxima [A.D. 1744]
To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.