ojciec Paweł Sobiczowski
matka Anna Izdebska
wpisy 177 549 550 1172 1340 1386 1392 1403 1619

Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744 › Nazwiska › Sobiczowski
Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744
osób 18 · wpisów 39 · lata 1743–1744
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
formy zapisu w aktach Sobiczowska Sobiczowski
przydomki przy tym nazwisku Abramczyk Maćkowicz Święszek
Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.
ojciec Paweł Sobiczowski
matka Anna Izdebska
wpisy 177 549 550 1172 1340 1386 1392 1403 1619
ojciec Maciej Sobiczowski
wpisy 316 317 326 1594 1595 1596
ojciec Bartłomiej Sobiczowski
małżonek Konstancja Rzążewska
wpisy 805 806 807 808 809 1594
ojciec Paweł Sobiczowski
matka Anna Izdebska
wpisy 177 549 550 1172 2056
ojciec Stanisław Sobiczowski
wpisy 214 316 317 1399 1594
ojciec Andrzej Sobiczowski
małżonek Marianna Sobiczowska
wpisy 317 1213 1658 1942
ojciec Hiacynt Sobiczowski
wpisy 316 317 814 1594
małżonek Ewa Wyczółkowska
wpisy 219 813 814 944
wpisy 805 806 852
małżonek Marianna Popławska
wpisy 1594 1595 1596
ojciec Jakub Tarkowski
matka Katarzyna Radzikowska
małżonek Andrzej Sobiczowski, Kazimierz Celiński
wpisy 1669 1670 1942
ojciec Bartłomiej Sobiczowski
małżonek Franciszka Wielgórska
wpisy 851 852 853
ojciec Jakub Sobiczowski
małżonek Anna Izdebska
wpisy 548 549 550
wpisy 291 1399 1594
ojciec Jakub Sobiczowski
wpisy 1595 1596
ojciec Stanisław Sobiczowski
wpisy 291 548
ojciec Maciej Sobiczowski
małżonek Marianna Grochowska
wpisy 214 218
wpisy 214
wpisy 214
wpisy 1594
wpisy 1594
ojciec Stanisław Sobiczowski
wpisy 291
Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.
Fragmenty rodzin złożone z pokrewieństw, które akta wymieniają wprost. Jeden fragment to tyle, ile jeden wpis albo grupa wpisów pozwala powiązać bez domysłu — nie całe drzewo rodu, tylko pewny jego kawałek.
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 291). Rodzaj czynności: Kwit z sumy 25 złp.
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Kwitowanie z sumy posagowej 333 złp 10 gr zasądzonej dekretem kondescensyjnym; kasacja dekretu w tym zakresie; Wzajemne kwitowanie z dwóch sum po 100 złp i kasacja obu inskrypcji; Zastaw.
549 · sygn. 56/087, k. 83v–84r, 27 V 1743 550 · sygn. 56/087, k. 84r, 27 V 1743 1403 · sygn. 57/059, k. 57v, 25 IV 1744
pewność B — 2 akty
Linia złożona z 2 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Darowizna; Urzędowe umocnienie.
214 · sygn. 56/039, k. 36r, 15 III 1743 218 · sygn. 56/040, k. 37r, 16 III 1743
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 548). Rodzaj czynności: Zastaw.
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zastaw; Zapis; Cesja sumy 110 złp z zapisu zastawnego z tegoż dnia.
805 · sygn. 56/127, k. 124r, 29 VII 1743 806 · sygn. 56/127, k. 124r, 29 VII 1743 807 · sygn. 56/127, k. 124r, 29 VII 1743
pewność B — 2 akty
Linia złożona z 2 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Kwit z 90 złp i kasacja zapisu obligacyjnego z 1741 r.; Zapis.
813 · sygn. 56/130, k. 126v, 29 VII 1743 814 · sygn. 56/130, k. 126v, 29 VII 1743
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Darowizna; Zapis; Dożywocie wzajemne.
851 · sygn. 56/137, k. 134r, 17 VIII 1743 852 · sygn. 56/137, k. 134r, 17 VIII 1743 853 · sygn. 56/137, k. 134r, 17 VIII 1743
pewność B — 2 akty
Linia złożona z 2 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Cesja; Zastaw.
1399 · sygn. 57/058, k. 57r, 24 IV 1744 1594 · sygn. 57/092, k. 90v, 5 VI 1744
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zastaw; Darowizna całej schedy ojczystej; Cesja praw do grzywien przysądzonych dekretem z 1706 r. za krzywdy i „taksę rany”.
1594 · sygn. 57/092, k. 90v, 5 VI 1744 1595 · sygn. 57/092, k. 90v, 5 VI 1744 1596 · sygn. 57/092, k. 91r, 5 VI 1744
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zastaw; Darowizna całej schedy ojczystej; Cesja praw do grzywien przysądzonych dekretem z 1706 r. za krzywdy i „taksę rany”.
1594 · sygn. 57/092, k. 90v, 5 VI 1744 1595 · sygn. 57/092, k. 90v, 5 VI 1744 1596 · sygn. 57/092, k. 91r, 5 VI 1744
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 1658). Rodzaj czynności: Cesja sumy 30 złp zastawnej, pod zakładem 30 złp.
Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z sumy 131 złp 10 gr za szkody oraz z kary podwójnych 14 grzywien; kasacja rygoru dekretu
strona czynna Antoni Izdebski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Antoni Izdebski Nob. · Dłużnik
wartość 131
osoby we wpisie Antoni i Wawrzyniec Izdebscy, w imieniu własnym i brata rodzonego Walentego Izdebskiego – kwitujący; Marcin Izdebski, Leonard i Jan Sobiczowscy, Bartłomiej, Jan, Mikołaj, Franciszek i Piotr Izdebscy, Ludwik i Józef Płodowscy, Jakub Soszyński [odczyt], Walenty Radzikowski, Marcin Wysokiński, Jan Pióro zwany Brewczyk, Jakub Krasuski oraz Maciej i Teodor Ostojscy – kwitowani; nadto Wojciech Wielgórski, Paweł Izdebski (s. Marcina) i Jan Pióro zwany Kargol – ukarani za gwałty
miejscowości we wpisie wieś Izdebki Błażeje
Urodzeni (Nob.) Antoni i Wawrzyniec Izdebscy, w imieniu własnym i urodzonego (Nob.) Walentego, brata swego rodzonego, za którego ratyfikację ręczą, zdrowi, zeznali – a mianowicie urodzony (Nob.) Antoni Izdebski sam – iż urodzonych (Nob.) Marcina Izdebskiego, Leonarda i Jana Sobiczowskich, tudzież Bartłomieja, Jana, Mikołaja, Franciszka i Piotra Izdebskich, nadto Ludwika i Józefa Płodowskich, Jakuba Soszyńskiego, Walentego Radzikowskiego, Marcina Wysokińskiego, Jana Pióro zwanego Brewczyk, Jakuba Krasuskiego oraz Macieja i Teodora Ostojskich kwitują z sumy stu trzydziestu jeden złotych i dziesięciu groszy polskich, zasądzonej za szkody dekretem kondescensyjnym, wydanym przez obecny urząd na gruncie dóbr Izdebki Błażeje w piątek przed świętem św. Macieja Apostoła roku bieżącego, a wniesionym do akt obecnego urzędu na drodze oblaty we wtorek po niedzieli Invocavit, to jest dnia dzisiejszego – a to dlatego, że tychże wyżej wymienieni kwitowani, wedle regestru w tymże dekrecie odnotowanego, im ją zapłacili. Obie zaś strony wzajemnie kwitują się z kary podwójnych czternastu grzywien polskich, zasądzonej tymże dekretem kondescensyjnym za gwałty popełnione przez urodzonych (Nob.) Jana Sobiczowskiego, Wojciecha Wielgórskiego, Pawła Izdebskiego, syna Marcina, i Jana Pióro zwanego Kargol, jak też z sesji sądowej – a to z powodu wystarczającego zadośćuczynienia uczynionego obu stronom w powyższych sprawach przez wymienionych Jana Sobiczowskiego, Wojciecha Wielgórskiego, Pawła Izdebskiego i Jana Pióro; nadto z rygoru zawartego w tymże dekrecie co do owego zadośćuczynienia. Rygor tegoż dekretu, w zakresie dotyczącym rzeczonego zadośćuczynienia, kasują.
uwagi i marginalia Data dekretu: piątek przed św. Maciejem Apostołem 1743 (22 II 1743); oblata w dniu wpisu. Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (wtorek po niedzieli Invocavit, pierwszej niedzieli Wielkiego Postu 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donacja) siedliska (13 zagonów)
strona czynna Mateusz Sobiczowski Nob. · Zbywca
strona bierna Józef Rzewuski Magn. · miecznik · Nabywca
osoby we wpisie Mateusz Sobiczowski zwany Święszek, s. zm. Macieja – darczyńca; Józef Rzewuski, miecznik ziemi mielnickiej – obdarowany; sąsiedzi: Piotr Sobiczowski, Maciej Sobiczowski zwany Abramczyk
miejscowości we wpisie wieś Sobicze; droga zbuczyńska, inaczej Zapłotna; droga biegnąca przez wieś
Urodzony (Nob.) Mateusz Sobiczowski zwany Święszek, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja, zdrowy, zeznał, iż Wielmożnemu (Magn.) Józefowi Rzewuskiemu, miecznikowi ziemi mielnickiej, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest siedlisko trzynastu zagonów, zaczynające się od drogi zbuczyńskiej – inaczej Zapłotnej – i ciągnące ku drodze biegnącej przez wieś, między miedzami urodzonego (Nob.) Piotra Sobiczowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Sobiczowskiego zwanego Abramczyk z drugiej strony, w dobrach dziedzicznych wsi Sobicze leżące, z wszelkim prawem – daje i daruje; na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod karami ziemskimi i forum obecnym.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (piątek po niedzieli Reminiscere 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Urzędowe umocnienie (roboratio) kontraktu zastawnego pod zakładem 138 złp
strona czynna Mateusz Sobiczowski Nob. · Strona
strona bierna Józef Rzewuski Magn. · miecznik · Strona
osoby we wpisie Mateusz Sobiczowski zwany Święszek i Marianna z Grochowskich, małżonkowie – strona pierwsza; Józef Rzewuski, miecznik ziemi mielnickiej – strona druga
miejscowości we wpisie —
Nagłówek: „Protokół inskrypcji czwarty”. Data: sobota po niedzieli Reminiscere wielkopostnej Roku Pańskiego 1743.
Urodzeni (Nob.) Mateusz Sobiczowski zwany Święszek i Marianna z Grochowskich, małżonkowie – a żona w asystencji swego męża – z jednej strony, a Wielmożny (Magn.) Józef Rzewuski, miecznik ziemi mielnickiej, z drugiej strony, zdrowi, zeznali, iż pewien kontrakt zastawny, dotyczący pewnych warunków w nim wyrażonych, zawarty między sobą dnia dzisiejszego, to jest 16 marca roku bieżącego 1743, spisany i sporządzony, ich rękami podpisany, zakładem stu trzydziestu ośmiu złotych polskich warowany – we wszystkim zatwierdzają (umacniają i zatwierdzają). A to pod zakładem stu trzydziestu ośmiu złotych polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Podpis: „Józef Rzewuski, Miecznik Ziemie Mielnickiey” – ten własnoręczny podpis potwierdza, że łacińskie „Ensifer” oddaje urząd miecznika (nie chorążego); zgodnie z tym poprawiono tytulaturę w całym zestawieniu. Sobiczowscy nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum 4tum. Sabbatho post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proximo Anno Domini 1743 (czwarty protokół inskrypcji; sobota po niedzieli Reminiscere 1743)
rodzaj sprawy Urzędowe umocnienie kontraktu (roboratio) roboratio contractus
Urzędowe umocnienie (roboratio) skryptu ręcznego pod zakładem 65 grzywien
strona czynna Ewa Wyczółkowska Nob. · Strona
strona bierna Józef Rzewuski Magn. · miecznik mielnicki · Strona
wartość 104
osoby we wpisie Ewa z Wyczółkowskich Sobiczowska, wdowa – zeznająca; Józef Rzewuski, miecznik mielnicki – na jego rzecz skrypt
miejscowości we wpisie —
Urodzona (Nob.) Ewa z Wyczółkowskich Sobiczowska, pozostała wdowa, zdrowa, zeznała, iż pewien skrypt ręczny, służący na rzecz i osobę Wielmożnego (Magn.) Józefa Rzewuskiego, miecznika mielnickiego, przez nią samą dnia 16 marca roku bieżącego 1743 spisany i wydany, zakładem sześćdziesięciu pięciu grzywien polskich warowany – we wszystkim zatwierdza (umacnia i zatwierdza). A to pod zakładem sześćdziesięciu pięciu grzywien polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Adnotacja: zeznająca nie umie pisać.
data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum 4tum. Sabbatho post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proximo Anno Domini 1743 (czwarty protokół inskrypcji; sobota po niedzieli Reminiscere 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z sumy 25 złp (zapis z 1694 r.) i kasacja zapisu
strona czynna Wawrzyniec Sobiczowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Tomasz Grochowski Nob. · Dłużnik
wartość 25
osoby we wpisie Wawrzyniec i Jakub Sobiczowscy, synowie zm. Stanisława – kwitujący; Tomasz i Kazimierz Grochowscy, bracia rodzeni, synowie zm. Wojciecha zwanego Michałowicz – kwitowani
miejscowości we wpisie wieś Grochówka
Urodzeni (Nob.) Wawrzyniec i Jakub Sobiczowscy, synowie zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława, zdrowi, zeznali, iż urodzonych (Nob.) Tomasza i Kazimierza Grochowskich, synów zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha zwanego Michałowicz, braci między sobą rodzonych, oraz ich sukcesorów kwitują z sumy dwudziestu pięciu złotych polskich – zapisanej ojcu zeznających przez urodzonego (Nob.) Wojciecha Grochowskiego, ojca obecnie kwitowanych, sposobem zastawnym na pewnych dobrach leżących w dobrach dziedzicznych wsi Grochówka, wobec akt obecnych w poniedziałek po Niedzieli Przewodniej Roku Pańskiego 1694 – a to z powodu rzeczywistej zapłaty tejże sumy; i tenże zapis kasują.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (czwartek po niedzieli Laetare 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z kar i grzywien zasądzonych dekretem kondescensyjnym (gwałty, rany, zniesławienie)
strona czynna Piotr Sobiczowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Jan Tarkowski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Piotr i Franciszek Sobiczowscy – kwitujący; Jan Tarkowski, Mateusz Sobiczowski i Kazimierz Chromiński – kwitowani
miejscowości we wpisie wieś Sobicze
Urodzeni (Nob.) Piotr i Franciszek Sobiczowscy, zdrowi, zeznali, iż urodzonych (Nob.) Jana Tarkowskiego, Mateusza Sobiczowskiego i Kazimierza Chromińskiego oraz ich sukcesorów kwitują – a mianowicie tenże Piotr Sobiczowski z kary podwójnych czternastu grzywien polskich za gwałty oraz z jedenastu grzywien tytułem taksy za rany; Franciszek zaś Sobiczowski z kary siedmiu grzywien polskich za zniesławienie go; obaj zaś zeznający z sesji sądowej – zasądzonych dekretem kondescensyjnym, wydanym na gruncie dóbr Sobicze w sobotę w wigilię święta św. Macieja Apostoła między stronami, a wniesionym do akt obecnego urzędu w czwartek po niedzieli Reminiscere wielkopostnej roku bieżącego 1743; a to z powodu rzeczywistej egzekucji tychże grzywien i zawartej między sobą ugody… [dalszy ciąg wpisu na następnej karcie].
uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na skanie 053, kończy na skanie 054.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Judica Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (poniedziałek po niedzieli Judica 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z kary 14 grzywien i z sesji sądowej (dekret kondescensyjny)
strona czynna Jan Tarkowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Mateusz Sobiczowski Nob. · Dłużnik
wartość 22
osoby we wpisie Jan Tarkowski, Mateusz Sobiczowski i Kazimierz Chromiński, w imieniu własnym i Andrzeja Sobiczowskiego – kwitujący; Piotr i Franciszek Sobiczowscy – kwitowani
miejscowości we wpisie wieś Sobicze
Urodzeni (Nob.) Jan Tarkowski, Mateusz Sobiczowski i Kazimierz Chromiński, w imieniu własnym i urodzonego (Nob.) Andrzeja Sobiczowskiego, za którego ręczą, zdrowi, zeznali, iż urodzonych (Nob.) Piotra i Franciszka Sobiczowskich oraz ich sukcesorów kwitują z kary prostej czternastu grzywien polskich wraz z sesją sądową, zasądzonych dekretem kondescensyjnym obecnego urzędu, wydanym na gruncie dóbr Sobicze we wtorek po niedzieli Reminiscere wielkopostnej Roku Pańskiego 1743 między tymiż stronami, a wniesionym do akt obecnego urzędu w czwartek po niedzieli Reminiscere tegoż roku na drodze oblaty – a to z powodu rzeczywistej zapłaty tejże kary przez kwitowanych. Rygor dekretu w tym zakresie kasują.
uwagi i marginalia Wpisy nr 316 i 317 to wzajemne skwitowanie stron tego samego sporu.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Judica Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (poniedziałek po niedzieli Judica 1743) [(pod datą poniedziałku po niedzieli Judica 1743)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitowanie z kary podwójnych 14 grzywien polskich po rzeczywistej zapłacie
strona czynna Jan Tarkowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
wartość 22
osoby we wpisie Jan Tarkowski, Kazimierz Chromiński, Mateusz Sobiczowski – dziedzice i posesorowie dóbr wsi Sobicze, kwitujący
miejscowości we wpisie Sobicze (dobra wsi)
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzeni (Nob.) Jan Tarkowski, Kazimierz Chromiński i Mateusz Sobiczowski, dziedzice i posesorowie dóbr wsi Sobicze, zeznali, iż z kary podwójnych czternastu grzywien polskich, zasądzonej dekretem kondescensyjnym wydanym na gruncie dóbr Sobicze, a oblatowanym w aktach niniejszych we czwartek po niedzieli Oculi roku Pańskiego 1743, po rzeczywistym i zupełnym jej zapłaceniu i odebraniu, kwitują, uwalniają i wieczyście zwalniają, wieczne o to milczenie sobie nakazując.
uwagi i marginalia Dekret kondescensyjny oblatowany w czwartek po niedzieli Oculi 1743 (21 III 1743).
data w brzmieniu kancelarii [wpis pod datą: Feria Tertia post Dominicam Laetare A.D. 1743]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) całej schedy w sumie 170 złp w srebrnej monecie (w tynfach i szóstakach) na trzy lata
strona czynna Jan Izdebski Nob. · Zbywca
strona bierna Paweł Sobiczowski Nob. · Nabywca
wartość 170
osoby we wpisie Jan Izdebski, syn zm. Wojciecha Izdebskiego zwanego Strzelczyk, oraz Agnieszka z Izdebskich, małżonkowie (żona w asystencji męża) – zastawiający; Paweł Sobiczowski, syn zm. Jakuba Sobiczowskiego, oraz jego sukcesorzy – biorący w zastaw
miejscowości we wpisie Izdebki Błażeje (wieś)
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzeni (Nob.) Jan Izdebski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha zwanego Strzelczyk, oraz Agnieszka, również z Izdebskich, małżonkowie — zdrowi będąc, a zwłaszcza małżonka w asystencji tegoż męża swego — zeznali, iż dobra swoje (mąż dziedziczne ojczyste, żona zaś te, które prawom jej od tegoż męża otrzymanym podlegają), to jest całą i zupełną schedę swoją, w placach, ogrodach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach, strumieniach i we wszystkim innym do tejże schedy przyległym i należącym, w dziedzictwie wsi Izdebki Błażeje leżącą i położoną, próżną (nieobsianą) — już odtąd i w rzeczywistości urodzonemu (Nob.) Pawłowi Sobiczowskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba, oraz jego sukcesorom, ze wszystkim, w sumie stu siedemdziesięciu złotych polskich w srebrnej monecie, to jest w tynfach i szóstakach, odtąd na trzy lata, to jest do poniedziałku po niedzieli Exaudi przypadającego w nadchodzącym roku 1746, zastawiają i obligują, a potem podobnie z trzechlecia na trzechlecie; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod podobnym zakładem stu siedemdziesięciu złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum”. Na marginesie późniejsze adnotacje: „1760” i „quietat”. Termin: poniedziałek po niedzieli Exaudi 1746 = 23 V 1746. „Moneta argentea, videlicet in tymphonibus et sexdenariis” – w tynfach i szóstakach. Przydomek „Strzelczyk” i wieś Izdebki Błażeje zgodne z tagami do skanu 087.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Secunda post Diem Exaudi proxima A.D. 1743tio]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitowanie z sumy posagowej 333 złp 10 gr zasądzonej dekretem kondescensyjnym; kasacja dekretu w tym zakresie
strona czynna Anna Izdebska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Piotr Krasuski Nob. · Dłużnik
wartość 333
osoby we wpisie Anna Izdebska, córka zm. Wojciecha Izdebskiego zwanego Strzelczyk, primo voto żona zm. Pawła Sobiczowskiego, obecnie żona Piotra Krasuskiego (w asystencji męża), matka, oraz Jan i Leonard Sobiczowscy, synowie z pierwszego małżeństwa – kwitujący; Helena z Krasuskich, wdowa po zm. Wojciechu Izdebskim, matka, Antoni, Wawrzyniec i Walenty Izdebscy, synowie, tudzież Jan Izdebski, wraz z sukcesorami – kwitowani
miejscowości we wpisie Izdebki Błażeje (dobra – grunt kondescensji)
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzona (Nob.) Anna Izdebska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Izdebskiego zwanego Strzelczyk, pierwszego małżeństwa zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Sobiczowskiego, a obecnie drugiego małżeństwa urodzonego (Nob.) Piotra Krasuskiego małżonka, w asystencji tegoż męża, matka, oraz Jan i Leonard Sobiczowscy, synowie z pierwszym mężem spłodzeni, zdrowi będąc, zeznali, iż urodzoną (Nob.) Helenę z Krasuskich, pozostałą wdowę po zmarłym urodzonym (Nob.) Wojciechu Izdebskim, matkę, tudzież Antoniego, Wawrzyńca i Walentego Izdebskich, synów, jako też Jana Izdebskiego, i ich sukcesorów — z sumy trzystu trzydziestu trzech złotych i dziesięciu groszy polskich, posagowej, z dóbr ojczystych i macierzystych oraz z wszelkich innych, matce przypadającej, w zakresie, w jakim dotyczy osób kwitowanych, zasądzonej dekretem kondescensyjnym wydanym przez urząd niniejszy na gruncie dóbr wsi Izdebki Błażeje w piątek przed świętem św. Macieja roku Pańskiego 1743 między zeznającymi z jednej a tymiż kwitowanymi i innymi z drugiej strony, a do akt urzędu niniejszego przez oblatę w poniedziałek po niedzieli Judica Wielkiego Postu tegoż roku podanym, i tymże dekretem na dzień dzisiejszy do zapłacenia nakazanej, a obecnie przez nich samych zeznających rzeczywiście i skutecznie podniesionej — kwitują, a dekret ten co do zapłaconej sumy kasują.
uwagi i marginalia Adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum”. Piątek przed św. Maciejem 1743 = 22 II 1743; poniedziałek po niedzieli Judica 1743 = 1 IV 1743. Tag „Anna Izdebska pv Sobiczowska sv Krasuska” w pełni zgodny z treścią wpisu.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Secunda post Diem Exaudi proxima A.D. 1743tio]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne kwitowanie z dwóch sum po 100 złp i kasacja obu inskrypcji
strona czynna Piotr Krasuski Nob. · Strona
strona bierna Jan Sobiczowski Nob. · Strona
wartość 100
osoby we wpisie Piotr Krasuski – strona pierwsza; Jan i Leonard Sobiczowscy, synowie zm. Pawła Sobiczowskiego – strona druga; zm. Paweł Sobiczowski – zapisujący pierwszą sumę; Anna z Izdebskich, primo voto Sobiczowska, następnie Krasuska – ta, która sumę scedowała; zm. Mateusz Krasuski – zapisujący drugą sumę
miejscowości we wpisie Izdebki Wąsy (wieś)
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Piotr Krasuski z jednej strony, a Jan i Leonard Sobiczowscy, synowie zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Sobiczowskiego, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali: iż urodzony (Nob.) Krasuski rzeczonych urodzonych (Nob.) Sobiczowskich i ich sukcesorów — z sumy stu złotych polskich, pierwotnie i źródłowo przez zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Sobiczowskiego, rodzica kwitowanych, urodzonej (Nob.) Annie z Izdebskich, małżonce swojej, a matce kwitowanych, sposobem długu prostego przed aktami niniejszymi w piątek po niedzieli Reminiscere Wielkiego Postu roku Pańskiego 1710 [odczyt daty rocznej niepewny] zapisanej, a przez tęż urodzoną (Nob.) Annę z Izdebskich, pierwszego małżeństwa Sobiczowską, później Krasuską, jemu, urodzonemu (Nob.) Piotrowi Krasuskiemu, gdy zostawała we wdowim stanie, przed aktami niniejszymi w sobotę po święcie Trzech Króli roku Pańskiego 1716 scedowanej; urodzeni (Nob.) zaś Sobiczowscy urodzonego (Nob.) Piotra Krasuskiego — z podobnej sumy stu złotych polskich, przez zmarłego urodzonego (Nob.) Mateusza Krasuskiego zmarłemu urodzonemu (Nob.) Pawłowi Sobiczowskiemu, rodzicowi ich, sposobem zastawnym na pewnych dobrach leżących w dziedzictwie wsi Izdebki Wąsy przed tymiż aktami zapisanej — po uczynionym sobie wzajemnym zadośćuczynieniu i wzajemnej kompensacji kwitują, a inskrypcje te kasują.
uwagi i marginalia Adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum”. Sobota po Trzech Królach 1716 = 11 I 1716. Rok pierwszej inskrypcji odczytany niepewnie. Wieś Izdebki Wąsy zgodna z tagami do skanu 087.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Secunda post Diem Exaudi proxima A.D. 1743tio]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dóbr na 110 złp tytułem wyposażenia córki
strona czynna Piotr Rzążewski Nob. · Zbywca
strona bierna Wojciech Sobiczowski Nob. · Nabywca
wartość 110
osoby we wpisie Piotr Rzążewski, syn zm. Macieja – zastawca; Wojciech Sobiczowski, syn zm. Bartłomieja – zastawnik; Konstancja Rzążewska, żona Sobiczowskiego – na której rzecz wyposażenie
miejscowości we wpisie Rzążew Kornica
Urodzony (Nob.) Piotr Rzążewski, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Wojciechowi Sobiczowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne wszystkie i każde z osobna – w rolach i polach, wolne od obciążeń, we wsi dziedzicznej Rzążew Kornica leżące, ze wszystkim – w sumie stu dziesięciu złotych polskich aż do wykupu, a to tytułem wyposażenia urodzonej (Nob.) Konstancji Rzążewskiej, małżonki urodzonego (Nob.) Sobiczowskiego, zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala, a to pod zakładem stu dziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
[Podpis własnoręczny:] Piotr Rzązewski
uwagi i marginalia Osoby i wieś Rzążew Kornica zgodne z tagami PTG do skanu 127. Wpis otwiera trójkę powiązanych czynności (zastaw – oprawa posagu – cesja sumy).
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inscriptio) 200 złp na rzecz żony
strona czynna Wojciech Sobiczowski Nob. · Dłużnik
strona bierna Konstancja Rzążewska Nob. · Wierzyciel
wartość 200
osoby we wpisie Wojciech Sobiczowski, syn zm. Bartłomieja – zapisujący; Konstancja Rzążewska, córka Piotra Rzążewskiego, jego żona – na rzecz której zapis
Urodzony (Nob.) Wojciech Sobiczowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Konstancji Rzążewskiej, urodzonego (Nob.) Piotra Rzążewskiego córce, małżonce swojej, i jej następcom sumę dwustu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu – w czym mieści się suma stu dziesięciu złotych polskich, obecnie przez tegoż zeznającego z zapisu zastawnego dóbr [odebrana] – winien jest i powinien; którą to sumę na wszystkich i każdych z osobna dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza, a tęż sumę na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić i wobec akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod zakładem dwustu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
uwagi i marginalia Wpis oprawia posag żony: 200 złp, z czego 110 złp pochodzi z zastawu opisanego w pozycji poprzedniej. Brak podpisu.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja sumy 110 złp z zapisu zastawnego z tegoż dnia
strona czynna Wojciech Sobiczowski Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Maciej Skolimowski Nob. · Nabywca
wartość 110
osoby we wpisie Wojciech Sobiczowski – cedujący; Maciej Skolimowski – nabywca; Piotr Rzążewski – dłużnik z zapisu
miejscowości we wpisie Rzążew [Kornica]
Tenże, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Maciejowi Skolimowskiemu i jego następcom sumę stu dziesięciu złotych polskich, jemu przypadającą, a przez urodzonego (Nob.) Piotra Rzążewskiego na dobrach pewnych we wsi dziedzicznej Rzążew leżących sposobem zastawnym wobec akt niniejszych dnia dzisiejszego zapisaną, obecnie zaś przez niego, zeznającego, rzeczywiście podniesioną – ze wszystkim ustępuje i przelewa, wprowadzając go od zaraz, a zwłaszcza w rzecz i osobę swoją w całej pełni; a to pod zakładem stu dziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
uwagi i marginalia Domknięcie serii: suma zastawna 110 złp, wzięta rankiem od teścia, tego samego dnia zostaje odsprzedana Maciejowi Skolimowskiemu. Na lewym marginesie karty 124r późniejsza, częściowo czytelna nota z datą 1749 – prawdopodobnie zapis o wykupie lub kwitacji; jej treści nie da się odczytać w całości.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z sumy 163 złp 8 gr przysądzonej dekretem kondescensyjnym i kasacja dekretu
strona czynna Maciej Skolimowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Wojciech Sobiczowski Nob. · Dłużnik
wartość 163
osoby we wpisie Maciej Skolimowski i Marianna Domańska, wdowa po zm. Pawle Domańskim, obecnie żona Skolimowskiego – kwitujący, także w imieniu małoletnich dzieci Domańskich (Maciej, Petronela, Salomea, Rozalia, Marianna, Anna, Helena i Agnieszka); Wojciech Sobiczowski – kwitowany
miejscowości we wpisie Sobicze [odczyt nazwy niepewny]
Urodzeni (Nob.) Maciej Skolimowski i Marianna Domańska – z pierwszego małżeństwa żona zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Domańskiego, obecnie zaś poślubiona i małżonka tegoż urodzonego (Nob.) Skolimowskiego – wzajem małżonkowie, zdrowi będąc, zeznali, a zwłaszcza żona w asystencji tegoż męża swojego, tudzież w imieniu urodzonych (Nob.) Macieja, Petroneli, Salomei, Rozalii, Marianny, Anny, Heleny i Agnieszki, panien, dzieci Domańskich, z pierwszego łoża zrodzonych, małoletnich, za które zaręczają – iż oni urodzonego (Nob.) Wojciecha Sobiczowskiego i jego następców z sumy stu sześćdziesięciu trzech złotych i ośmiu groszy polskich, dekretem kondescensyjnym na gruncie dóbr wsi Sobicze [odczyt nazwy niepewny] we czwartek przed świętem św. Macieja Apostoła roku bieżącego 1743 między tymiż stronami z jednej, a tymże kwitowanym z drugiej strony przez urząd niniejszy wydanym, a do akt urzędu niniejszego w poniedziałek po niedzieli Przewodniej tegoż roku przez oblatę podanym i ogłoszonym, na rzecz tychże sierot Domańskich z pierwszego łoża przysądzonej – wobec zapłaty przez tegoż urodzonego (Nob.) Wojciecha Sobiczowskiego uczynionej kwitują, a dekret ten kasują.
uwagi i marginalia Obie daty zweryfikowane: 21 II 1743 (czwartek przed św. Maciejem) i 22 IV 1743 (poniedziałek po Przewodniej niedzieli) istotnie przypadały w tych dniach tygodnia. Wszystkie osoby zgodne z tagami PTG do skanu 128; tagi nie podają nazw miejscowych, więc odczyt „Sobicze” pozostaje niepewny.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inscriptio) 100 złp na rzecz pasierbów – zabezpieczenie sumy odebranej za nich
strona czynna Maciej Skolimowski Nob. · Dłużnik
strona bierna Maciej Domański Nob. · Wierzyciel
wartość 100
osoby we wpisie Maciej Skolimowski – zapisujący; dzieci zm. Pawła Domańskiego: Maciej, Petronela, Salomea, Rozalia, Marianna, Anna, Helena i Agnieszka – na rzecz których zapis
A zaraz potem, stawiwszy się osobiście, urodzony (Nob.) Maciej Skolimowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonym (Nob.) Maciejowi oraz Petroneli, Salomei, Rozalii, Mariannie, Annie, Helenie i Agnieszce, pannom Domańskim, synowi i córkom urodzonego (Nob.) Pawła Domańskiego, w pierwszym łożu zrodzonym, i ich następcom sumę stu złotych polskich – tymże urodzonym (Nob.) Domańskim tymże dekretem kondescensyjnym przysądzoną, a obecnie przez urodzonego (Nob.) Wojciecha Sobiczowskiego jemu, zeznającemu, wypłaconą – sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego i płynnego długu winien jest i powinien; którą to sumę na wszystkich i każdych z osobna dobrach swoich oraz sumach zapisuje i zabezpiecza, a tęż sumę na pierwsze każdego z wierzycieli swoich żądanie zapłacić i wobec akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod zakładem stu złotych polskich i pod stopniami sądu niniejszego.
uwagi i marginalia Ojczym zabezpiecza na własnym majątku sumę odebraną w imieniu małoletnich pasierbów – wpis stanowi typowe zabezpieczenie substancji sierocej. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 128.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwit z 90 złp i kasacja zapisu obligacyjnego z 1741 r.
strona czynna Jan Tarkowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Ewa Wyczółkowska Nob. · Dłużnik
wartość 90
osoby we wpisie Jan Tarkowski – kwitujący; Ewa z Wyczółkowskich, wdowa po zm. Hiacyncie Sobiczowskim – kwitowana
miejscowości we wpisie Sobicze
Urodzony (Nob.) Jan Tarkowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzoną (Nob.) Ewę z Wyczółkowskich, po zmarłym urodzonym (Nob.) Hiacyncie Sobiczowskim pozostałą wdowę, i jej następców z sumy dziewięćdziesięciu złotych polskich, jemu przypadającej, a przez tęż urodzoną (Nob.) Sobiczowską sposobem obligacyjnym na dobrach pewnych we wsi dziedzicznej Sobicze leżących wobec akt niniejszych w poniedziałek w sam dzień święta św. Jadwigi roku Pańskiego 1741 zapisanej, obecnie zaś przez niego z rąk kwitowanej podniesionej – kwituje, a zapis tenże obligacyjny kasuje.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Nazwa wsi Sobicze zapisana w tym wpisie czytelnie – potwierdza odczyt z wpisu 808. Data zapisu z 1741 r. tylko częściowo weryfikowalna: święto św. Jadwigi obchodzono 15, 16 lub 17 października zależnie od kalendarza; w 1741 r. w poniedziałek wypadł 16 X. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 130.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inscriptio) 90 złp z prowizją 10 złp, płatny do 16 XII 1743
strona czynna Franciszek Sobiczowski Nob. · Dłużnik
strona bierna Jan Tarkowski Nob. · Wierzyciel
wartość 90
osoby we wpisie Franciszek Sobiczowski, syn zm. Hiacynta Sobiczowskiego – zapisujący; Jan Tarkowski – wierzyciel
Urodzony (Nob.) Franciszek Sobiczowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Hiacynta Sobiczowskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Janowi Tarkowskiemu i jego następcom sumę dziewięćdziesięciu złotych polskich sposobem prostego długu winien jest i powinien; którą to sumę na wszystkich i każdych z osobna dobrach swoich dziedzicznych ojczystych zapisuje i zabezpiecza, a tęż sumę na poniedziałek przed świętem św. Tomasza Apostoła w roku bieżącym 1743 przypadający, wraz z prowizją dziesięciu złotych polskich bieżącą, i za tenże rok zapłacić oraz wobec akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem dziewięćdziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Wpis przejmuje dług matki (poprzednia pozycja) na syna, z prowizją 10 złp od 90 złp, czyli ok. 11% w skali roku. Termin zweryfikowany: św. Tomasza Apostoła 21 XII 1743 przypadało w sobotę, poniedziałek przed nim to 16 XII 1743.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) dóbr dziedzicznych przez trzy krewne
strona czynna Anna Wielgórska Nob. · Strona
strona bierna Jadwiga Modrzewska Nob. · Strona
osoby we wpisie Anna Wielgórska (Rafalik), córka zm. Walentego Wielgórskiego zwanego Rafalik – ciotka; Jadwiga Modrzewska, córka zm. Jakuba Modrzewskiego zwanego Pasiel i zm. Zofii Wielgórskiej, żona Dominika Olszewskiego; Franciszka, córka zm. Pawła Wielgórskiego zwanego Jurga i zm. Marianny Wielgórskiej Rafalikówny, żona Mikołaja Sobiczowskiego – darczynie; Teresa Rzążewska, żona Walentego Tarkowskiego – obdarowana
miejscowości we wpisie Wielgorz
Urodzone (Nob.) Anna Wielgórska, zmarłego urodzonego (Nob.) Walentego Wielgórskiego córka, ciotka; oraz Jadwiga Modrzewska, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Modrzewskiego zwanego Pasiel ze zmarłą urodzoną (Nob.) Zofią Wielgórską spłodzona córka, a urodzonego (Nob.) Dominika Olszewskiego małżonka; tudzież Franciszka, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Wielgórskiego zwanego Jurga ze zmarłą urodzoną (Nob.) Marianną, również Wielgórską, Rafalikówną spłodzona córka, a urodzonego (Nob.) Mikołaja Sobiczowskiego małżonka – siostry między sobą cioteczne, odpowiednio siostrzenice – zdrowe będąc, zeznały, każda w swoim interesie, a obecne w asystencji mężów swoich, iż one urodzonej (Nob.) Teresie Rzążewskiej, urodzonego (Nob.) Wojciecha Rzążewskiego córce, a urodzonego (Nob.) Walentego Tarkowskiego prawnej małżonce, i jej następcom dobra swoje dziedziczne wszystkie i każde z osobna – w placach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach i strumieniach oraz w innych do tychże dóbr przyległościach i należnościach, we wsi dziedzicznej Wielgorz położone i leżące – ze wszystkim dają i darowują. Intromisję od zaraz przyzwalają i obronę prawną przyrzekają, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.
uwagi i marginalia Wpis dokumentuje trzy przydomki rodziny Wielgórskich („Pasiel”, „Jurga”, „Rafalik”) i pokrewieństwo cioteczne trzech kobiet występujących samodzielnie, choć w asystencji mężów. Tagi PTG do skanu 137 (odzyskane w późniejszym pobraniu) potwierdziły nazwę wsi Wielgorz, przydomki „Pasiel”, „Jurga” i „Rafalik” oraz nazwisko obdarowanej: Teresa Rzążewska, żona Walentego Tarkowskiego.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Assumptionis in Coelum Gloriosissimae Virginis Mariae proximo Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inscriptio) 100 złp na rzecz żony
strona czynna Mikołaj Sobiczowski Nob. · Dłużnik
strona bierna Franciszka Wielgórska Nob. · Wierzyciel
wartość 100
osoby we wpisie Mikołaj Sobiczowski, syn zm. Bartłomieja – zapisujący; Franciszka Wielgórska, córka zm. Pawła Wielgórskiego, jego żona – na rzecz której zapis
Urodzony (Nob.) Mikołaj Sobiczowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Franciszce Wielgórskiej, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Wielgórskiego córce, prawnej małżonce swojej, i jej następcom sumę stu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winien jest i powinien; którą to sumę na wszystkich i każdych z osobna dobrach swoich dziedzicznych zapisuje i zabezpiecza, a tęż sumę na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić i wobec akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem stu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
uwagi i marginalia Oprawa posagu żony bezpośrednio po darowiźnie z pozycji poprzedniej. Brak tagów PTG do skanu 137.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Assumptionis in Coelum Gloriosissimae Virginis Mariae proximo Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Dożywocie wzajemne (advitalitas) na połowie dóbr
strona czynna Mikołaj Sobiczowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Mikołaj Sobiczowski i Franciszka Wielgórska, małżonkowie
Ciż oboje zeznali, iż oni sobie nawzajem i obopólnie na połowie wszystkich i każdych z osobna dóbr swoich dziedzicznych dożywocie wzajemne aż do ostatniego kresu życia swojego zapisują i przyznają.
Zeznający niepiśmienni (w źródle: „Ignari scribendi litterarum”) – wpis bez podpisów.
uwagi i marginalia Rzadszy wariant dożywocia – ograniczony wyraźnie do połowy dóbr („in medietate omnium et singulorum Bonorum”), a nie do całości.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Assumptionis in Coelum Gloriosissimae Virginis Mariae proximo Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inscriptio) 120 złp z prowizją, płatny na św. Łukasza 1744
strona czynna Ewa Wyczółkowska Nob. · Dłużnik
strona bierna Katarzyna Popławska Nob. · Wierzyciel
wartość 120
osoby we wpisie Ewa z Wyczółkowskich, wdowa po zm. Hiacyncie Sobiczowskim – zapisująca; Katarzyna z Popławskich, żona Walentego Pióry – wierzycielka; Jan Franciszek Jezierski, pisarz grodzki łukowski – od którego sumę odebrano
Urodzona (Nob.) Ewa z Wyczółkowskich, po zmarłym urodzonym (Nob.) Hiacyncie Sobiczowskim pozostała wdowa, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonej (Nob.) Katarzynie z Popławskich, urodzonego (Nob.) Walentego Pióry małżonce, i jej następcom sumę stu dwudziestu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winna jest i powinna; którą to sumę na wszystkich dobrach swoich dziedzicznych i zastawnych zapisuje i zabezpiecza; a tęż sumę stu dwudziestu złotych polskich wraz z prowizją należną tejże wierzycielce na święto św. Łukasza Ewangelisty przypadające w nadchodzącym, da Bóg, roku 1744 zapłacić i wobec akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod zakładem stu dwudziestu złotych polskich i pod sądem urzędu niniejszego. [Suma] podniesiona z rąk wielmożnego (Magn.) Jezierskiego, pisarza grodzkiego łukowskiego.
Zeznająca niepiśmienna (w źródle: „Ignara scire litteras”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Ewa z Wyczółkowskich, wdowa po Hiacyncie Sobiczowskim, występuje także we wpisie nr 813. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 153. Wpis domyka łańcuch: pieniądze zapłacone przez Jezierskiego za dobra Katarzyny Pióro (nr 942–943) wracają do obiegu jako nowa pożyczka.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta ipso die Festi Sancti Lucae Evangelistae Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit (quietatio) z reszty długu 60 złp zasądzonego dekretem i kasacja rygoru dekretu
strona czynna Leonard Sobiczowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Marcin Izdebski Nob. · Dłużnik
wartość 60
osoby we wpisie Leonard i Jan Sobiczowscy, bracia rodzeni – kwitujący; Marcin Izdebski i Tomasz Izdebski, jego syn – kwitowani
miejscowości we wpisie —
Urodzeni (Nob.) Leonard i Jan Sobiczowscy, bracia między sobą rodzeni, zdrowi będąc, zeznali, iż oni urodzonego (Nob.) Marcina Izdebskiego i urodzonego (Nob.) Tomasza, syna jego, oraz ich następców kwitują z sumy sześćdziesięciu złotych polskich, w moc reszty takiego długu dekretem urzędu niniejszego — na terminach czteroniedzielnych, czyli sądach spraw urzędu, w poniedziałek po święcie Wniebowzięcia w niebiosa Najchwalebniejszej Dziewicy Maryi w roku bezpośrednio ubiegłym 1743, między nimi jako stronami powodowymi z jednej, a teraźniejszymi kwitowanymi z drugiej strony wydanym — im zasądzonej, a to dla rzeczywistego wypłacenia przyrzeczonej sumy; rygor zaś tegoż dekretu kasują.
[Zeznający] pisma nieświadomi.
uwagi i marginalia Data przywołanego dekretu przeliczona: poniedziałek po Wniebowzięciu NMP 1743 = 19 VIII 1743 (poniedziałek) – zgadza się; dekret zapadł na „terminach czteroniedzielnych” (termini quatuor seu judicia causarum officii), czyli na regularnej kadencji sądowej grodu. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-021.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Invocavit Quadragesimalem Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) trzech i pół zagona roli przez wdowę
strona czynna Ewa Sobiczewska Nob. · Zbywca
strona bierna Ewa Sobiczewska Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Ewa z Wyczółkowskich, wdowa po zm. Hiacyncie Sobiczewskim – darczyni; Mateusz Sobiczewski zwany Abramczyk – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Andrzej Sobiczowski, Jan Turlejski [odczyt niepewny], Piotr Sobiczewski
miejscowości we wpisie wieś Sobiczewo [odczyt niepewny]; droga Zagumienna; granica krzeska [odczyt niepewny]; Uwrocie; granice podlaskie
Urodzona (Nob.) Ewa z Wyczółkowskich, po zmarłym urodzonym (Nob.) Hiacyncie Sobiczewskim pozostała wdowa, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonemu (Nob.) Mateuszowi Sobiczewskiemu zwanemu Abramczyk i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi Zagumiennej, a ciągnący się ku granicy krzeskiej [odczyt niepewny], między miedzami samej działającej z jednej, a urodzonego (Nob.) Andrzeja Sobiczowskiego z drugiej strony; nadto dwa zagony roli, poczynając od Uwrocia, a ciągnące się ku granicom podlaskim, między miedzami urodzonego (Gen.) Jana Turlejskiego i urodzonego (Nob.) Piotra Sobiczewskiego z drugiej strony — we wsi dziedzicznej Sobiczewo [odczyt niepewny] położone i leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem sądu tego się rządząc, a to pod szkodami ziemskimi. Sąd niniejszy.
uwagi i marginalia „Granicies Podlachiae” – granice podlaskie: wieś leży u styku ziemi łukowskiej (województwo lubelskie) z województwem podlaskim, co jest w tej księdze rzadko wskazywane wprost. Nazwa wsi i granicy krzeskiej odczytane niepewnie. Jana Turlejskiego i Piotra Sobiczewskiego nie ma w tagach PTG do skanu 57-027 – rozbieżność odnotowana; pozostałe osoby zgodne z tagami. Nazwisko panieńskie wdowy zapisano w tym miejscu rękopisu wyraźnie „de Wyrzołkowskie”; w pozostałych wpisach tej samej osoby (m.in. nr 813) przyjęto lekcję „z Wyczółkowskich” – rozbieżność odnotowana, lekcji nie ujednolicano. Siglum przy Janie Turlejskim odczytano na skanie jako G. (Generosi).
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) całej schedy za 40 złp na trzy lata, z wyłączeniem półtora zagona przy karczmie
strona czynna Bartłomiej Wysokiński Nob. · Zbywca
strona bierna Jan Sobiczowski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Bartłomiej i Marcin Wysokińscy, bracia rodzeni, synowie zm. Jana Wysokińskiego – zastawiający; Jan Sobiczowski – biorący w zastaw
miejscowości we wpisie wieś Izdebki Wąsy; karczma (taberna) jako punkt orientacyjny
Urodzeni (Nob.) Bartłomiej i Marcin Wysokińscy, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana synowie, bracia między sobą rodzeni, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni urodzonemu (Nob.) Janowi Sobiczowskiemu i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest całą i zupełną schedę swoją, w rolach, polach i łąkach — z wyjątkiem jednego zagona roli z połową drugiego, ciągnącego się od karczmy — we wsi dziedzicznej Izdebki Wąsy leżącą, ze wszystkim, w sumie czterdziestu złotych polskich, odtąd na trzy lata, do dnia świętego Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1747, w zastaw dają i zastawiają. Intromisję od zaraz przyzwalają, prawem sądu tego się rządząc, a to pod zakładem czterdziestu złotych polskich. Sąd niniejszy.
uwagi i marginalia **Karczma jako punkt orientacyjny rozłogu** (a taberna tendente) – w tej księdze rzadkie; poprzednio karczmy pojawiały się tylko jako miejsce zamieszkania arendarzy żydowskich (wpisy 1207, 1297). Osoby i wieś zgodne z tagami PTG do skanu 57-047.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Conductus Paschae proxima 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) półtora zagona roli za 12 złp na trzy lata
strona czynna Walenty Tchórzewski Nob. · Zbywca
strona bierna Bartłomiej Izdebski Nob. · Nabywca
wartość 12
osoby we wpisie Walenty Tchórzewski, syn zm. Jakuba Tchórzewskiego zwanego Rogala – zastawiający; Bartłomiej Izdebski, syn zm. Jana Izdebskiego – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): Jan Sobiczowski, Kazimierz Modrzewski
miejscowości we wpisie wieś Izdebki Wąsy; droga Stareyska [odczyt niepewny]; miejsce Kamia [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Walenty Tchórzewski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba zwanego Rogala syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Bartłomiejowi Izdebskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana [Izdebskiego] synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi Stareyskiej [odczyt niepewny], a ciągnący się ku miejscu Kamia [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Sobiczowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Kazimierza Modrzewskiego z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Izdebki Wąsy leżący, próżny, ze wszystkim, w sumie dwunastu złotych polskich, odtąd na trzy lata, do dnia świętego Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1747, z roku na rok, w zastaw daje i zastawia. Intromisję prawem pospolitym przyzwala, a to pod podobnym zakładem dwunastu złotych polskich. Sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Kazimierza Modrzewskiego nie ma w tagach PTG do skanu 57-056 – rozbieżność odnotowana; przydomek „Rogala” i wieś Izdebki Wąsy zgodne z tagami.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Diem Misericordiae proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja (cessio) sumy zastawnej 40 złp
strona czynna Jan Sobiczowski Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Maciej Wielgórski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Jan Sobiczowski – cedujący; Maciej Wielgórski, syn zm. Andrzeja Wielgórskiego – nabywca cesji; Wojciech Wielgórski i Anna z Borkowskich Wielgórska, małżonkowie – pierwotni zapisujący sumę
miejscowości we wpisie wieś Izdebki Wąsy
Urodzony (Nob.) Jan Sobiczowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Maciejowi Wielgórskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja Wielgórskiego synowi, i jego następcom sumę czterdziestu złotych polskich — przez urodzonych (Nob.) Wojciecha Wielgórskiego i Annę z Borkowskich, małżonków, jemu, działającemu, sposobem zastawnym na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Izdebki Wąsy leżących, przed aktami niniejszymi w piątek nazajutrz po Oczyszczeniu Najświętszej Maryi Panny zapisaną, a obecnie przez niego samego odebraną — ze wszystkim ustępuje. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem [pospolitym się rządząc], a to pod podobnym zakładem czterdziestu złotych polskich.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Rok przywołanego zapisu urwany przy grzbiecie oprawy. Tag PTG do skanu 57-057 podaje żonę jako „Anna Borkowska? Wielgórska” – ze znakiem zapytania indeksującego przy nazwisku panieńskim. Wieś Izdebki Wąsy zgodna z tagami.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Diem Misericordiae proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja (cessio) sumy zastawnej 100 złp zapisanej dwa miesiące wcześniej
strona czynna Piotr Sobiczowski Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Józef Tchórzewski Nob. · Nabywca
wartość 100
osoby we wpisie Piotr Sobiczowski, syn zm. Stanisława Sobiczowskiego – cedujący; Józef Tchórzewski – nabywca cesji; Wojciech Modrzewski oraz jego córki Marianna, Zuzanna, Ewa i Franciszka Modrzewskie – pierwotni zapisujący sumę; Stanisław Sobiczowski – zmarły ojciec cedującego
miejscowości we wpisie wieś Świdry Wielkie
Urodzony (Nob.) Piotr Sobiczowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Sobiczowskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Józefowi Tchórzewskiemu i jego następcom sumę stu złotych polskich — przez urodzonego (Nob.) [Wojciecha] Modrzewskiego, tudzież urodzone (Nob.) Mariannę, Zuzannę, Ewę i Franciszkę Modrzewskie, córki jego, rzeczonemu zmarłemu urodzonemu (Nob.) Stanisławowi Sobiczowskiemu, rodzicowi działającego, sposobem zastawnym na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Świdry Wielkie leżących, przed aktami niniejszymi w poniedziałek po niedzieli Oculi Wielkiego Postu Roku Pańskiego 1744 zapisaną, a obecnie przez niego, działającego, odebraną — ze wszystkim ustępuje i ceduje; wszystkie zaś prawa przelewa. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem [pospolitym się rządząc], z rzeczy i osoby swojej, a to pod podobnym zakładem stu złotych polskich. Sąd niniejszy.
[Podpis własnoręczny:] Petrus Sobiczowski
uwagi i marginalia Zapis powstał 9 III 1744 (poniedziałek po Oculi – ta sama sesja co wpisy 1239–1245) i został scedowany po sześciu tygodniach. Osoby i wieś Świdry Wielkie zgodne z tagami PTG do skanu 57-058.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Dominicam Misericordiae proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dwunastu zagonów roli za 48 złp na trzy lata, w wykonaniu dekretu urzędu
strona czynna Wawrzyniec Izdebski Nob. · Zbywca
strona bierna Jan Sobiczowski Nob. · Nabywca
wartość 48
osoby we wpisie Wawrzyniec i Walenty Izdebscy, synowie zm. Wojciecha Izdebskiego zwanego Strzelczyk, bracia rodzeni – zastawiający; Jan Sobiczowski – biorący w zastaw; Ignacy Izdebski, ich brat rodzony – sąsiad miedzy; Andrzej Ostojski – sąsiad miedzy
miejscowości we wpisie wieś Izdebki Błażeje; Ługowy Rów; granice Stany [odczyt niepewny]; Rew; Ług
Urodzeni (Nob.) Wawrzyniec i Walenty Izdebscy, zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Izdebskiego zwanego Strzelczyk synowie, bracia między sobą rodzeni, zdrowi będąc, zeznali i zobowiązali się, iż oni urodzonemu (Nob.) Janowi Sobiczowskiemu i jego następcom dobra swoje dziedziczne, po ojcu na nich przypadłe, to jest sześć zagonów roli, poczynając od Ługowego Rowu, a ciągnących się ku granicom Stany [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Andrzeja Ostojskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Ignacego Izdebskiego, brata ich rodzonego, z drugiej strony, teraz przez nich posiadanych, poczynając od Rowu ku miejscu zwanemu Ług; nadto sześć zagonów roli podobnej długości między tymiż miedzami, wolnych [od obciążeń], we wspomnianej wsi Izdebki Błażeje leżących, ze wszystkim, w sumie czterdziestu ośmiu złotych polskich, monetą w większej części złotą, na trzy lata, to jest do dnia św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1747, zastawili — a to na zadośćuczynienie dekretowi urzędu niniejszego. Wówczas też podobnie intromisja wspólna [ma nastąpić] prawem powszechnym, pod podobnym zakładem czterdziestu ośmiu złotych polskich, ilekroć [by do tego przyszło].
uwagi i marginalia Imię trzeciego brata: w rękopisie nad wierszem dopisano „Ignatius”, a w tekście wiersza czytelnie „[Ig]natij Izdebski fratris Ipsorum germani” – stąd Ignacy. Tagi PTG do skanu 57-059 podają w tym miejscu „Antoni? Izdebski” (z pytajnikiem); rozbieżność odnotowana jawnie. Nazwa granicy odczytana jako „Stany”, przed nią w rękopisie interlinearna poprawka – odczyt niepewny. Na marginesie zewnętrznym późniejszy dopisek tą samą ręką, częściowo nieczytelny; czytelne wyrazy: „1747 7[6?] … post D[ominic]am Misericordiae … intercessit … unde …” – treści dopisku nie rekonstruowano.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Diem Misericordiae proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) siedmiu działek roli (razem ok. 15 zagonów) na trzy lata za 80 złp, pod zakładem 80 złp
strona czynna Mateusz Sobiczowski Nob. · Zbywca
strona bierna Mateusz Sobiczowski Nob. · Nabywca
wartość 80
osoby we wpisie Mateusz Sobiczowski, syn zm. Macieja Sobiczowskiego zwanego Maćkowicz – zastawiający; Piotr Sobiczowski, syn zm. Stanisława Sobiczowskiego – biorący w zastaw; sąsiedzi: Wojciech Sobiczowski, Franciszek Sobiczowski, Andrzej Sobiczowski [brak w tagach PTG], Jakub Sobiczowski, Tomasz Sobiczowski [brak w tagach PTG], Marcin Sobiczowski, Jan Tarkowski [odczyt niepewny]
miejscowości we wpisie wieś Sobicze; granica Izdebki Guzy; droga Frzeczkowa [odczyt niepewny]; droga wiejska; trakt (via strata) Międzyrzecki [odczyt niepewny]; granice Próchenki
Urodzony (Nob.) Mateusz Sobiczowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja Sobiczowskiego, Maćkowiczem zwanego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Piotrowi Sobiczowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Sobiczowskiego synowi, i jego następcom — dobra swoje dziedziczne, to jest:
po pierwsze, dwa zagony roli, poczynające się od granicy Izdebek Guzów, a ciągnące się ku łąkom, między miedzami urodzonego (Nob.) Wojciecha Sobiczowskiego z jednej, a [gruntem] biorącego w zastaw z drugiej strony;
po wtóre, zagon roli z połową drugiego, tejże długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Wojciecha Sobiczowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Sobiczowskiego z drugiej strony;
po trzecie, trzy zagony roli, między miedzami urodzonego (Nob.) Andrzeja Sobiczowskiego z jednej, a [gruntem] biorącego w zastaw z drugiej strony, poczynające się od drogi Frzeczkowej [odczyt niepewny], a ciągnące się ku drodze wiejskiej;
po czwarte, trzy zagony roli, poczynające się od traktu Międzyrzeckiego [odczyt niepewny], a ciągnące się ku granicom Próchenek, między miedzami urodzonego (Nob.) Jakuba Sobiczowskiego z jednej, a Tomasza Sobiczowskiego z drugiej strony;
po piąte, w przydatkach, trzy zagony roli, poczynające się od granicy Wesołka [odczyt niepewny], a ciągnące się ku granicy wsi, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Tarkowskiego z jednej, a [gruntem] biorącego w zastaw z drugiej strony;
po szóste, tamże, zagon roli z połową drugiego, podobnej długości, między miedzami sukcesorów urodzonego (Nob.) Marcina Sobiczowskiego z jednej, a [gruntem] biorącego w zastaw z drugiej strony;
nadto jeden zagon roli, od drogi wiejskiej ku granicom Próchenek się ciągnący, między miedzami urodzonego (Nob.) Franciszka Sobiczowskiego z jednej, a tegoż biorącego w zastaw z drugiej strony —
w dziedzictwie wsi Sobicze leżące, puste [nieobsiane], ze wszystkim — odtąd na trzy lata, do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1747, zastawia; na wwiązanie zezwala i obronę powszechną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem osiemdziesięciu złotych polskich, z poddaniem się forum urzędu niniejszego. Wszystko razem w sumie **osiemdziesięciu złotych polskich**.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia Zastaw siedmiu rozrzuconych działek na trzy lata (do 23 IV 1747) za łączną sumę 80 złp; zakład równy sumie. Sumę łączną kancelaria dopisała **osobną klauzulą na końcu wpisu**, ze znakiem odsyłacza — zabieg rzadki, świadczący o tym, że kwotę uzgodniono dopiero po spisaniu wykazu gruntów. **Toponimia:** granica Izdebki Guzy, droga Frzeczkowa [odczyt niepewny], **trakt Międzyrzecki** („via strata”, tj. droga bita — wzmianka o głównym szlaku Łuków–Międzyrzec) oraz granice **Próchenek** — obie ostatnie nazwy pozwalają umiejscowić wieś Sobicze na wschód od Łukowa. **Rozbieżności z tagami PTG (skan 57-092):** rękopis wymienia jako sąsiadów **Andrzeja i Tomasza Sobiczowskich oraz Jana Tarkowskiego** [odczyt niepewny], których **tagi nie zawierają**. Pozostałe osoby oraz wsie Sobicze i Izdebki Guzy zgodne z tagami. **Uwaga do imion:** w tym wpisie imiona **Maciej** i **Mateusz** przypadają osobom o tym samym nazwisku. Łacińskie *Matthias* i *Matthaeus* są w dopełniaczu (a więc w pozycji imienia ojca) w tej ręce praktycznie nierozróżnialne — **Mathiae** wobec **Mathaei** — więc obie wzmianki mogą dotyczyć tego samego imienia. **Lekcji nie ujednolicano**; zob. notę „Matthias czy Matthaeus” w arkuszu „O źródle i metodzie”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta in Crastino Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini A.o eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna całej schedy ojczystej
strona czynna Adam Sobiczowski Nob. · Zbywca
strona bierna Adam Sobiczowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Adam Sobiczowski, syn zm. Jakuba Sobiczowskiego zwanego Maćkowicz – darczyńca; Mateusz Sobiczowski oraz [syn] zm. Jakuba Sobiczowskiego, jego bratanek – obdarowani
miejscowości we wpisie wieś Sobicze
Urodzony (Nob.) Adam Sobiczowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Sobiczowskiego, Maćkowiczem zwanego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Mateuszowi Sobiczowskiemu i urodzonemu (Nob.) […], niegdyś tegoż urodzonego (Nob.) Jakuba Sobiczowskiego syna synowi, bratankowi swemu, i ich następcom — dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest całą i zupełną schedę swoją: w siedliskach, budynkach, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, gajach, borach, zaroślach, zagajnikach, jeziorach, moczarach, rzekach i wszystkich innych do tejże schedy przyległościach i przynależnościach, nic sobie ani następcom swoim nie zostawiając i nie wyłączając — w dziedzictwie wsi Sobicze leżącą — ze wszystkim daje i darowuje; na wwiązanie zezwala i obronę powszechną przyrzeka, a to pod szkodami [ziemskimi], z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Pełna, bezwarunkowa darowizna całej schedy na rzecz krewnych — formularz z rozbudowanym wyliczeniem części składowych majątku (areae, aedificia, horti, pomaria, agri, campi, prata, sylvae, gaii, nemora, virgulta, indagines, lacus, paludes, flumina) i klauzulą „nic sobie nie zostawiając”. Imię drugiego obdarowanego (bratanka) wchodzi w grzbiet i jest nieczytelne — **nie uzupełniano go domysłem**; z kontekstu wynika tylko, że był wnukiem zm. Jakuba Sobiczowskiego Maćkowicza, a więc bratankiem zeznającego. Osoby i wieś Sobicze zgodne z tagami PTG do skanu 57-092.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta in Crastino Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini A.o eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja praw do grzywien przysądzonych dekretem z 1706 r. za krzywdy i „taksę rany”
strona czynna Adam Sobiczowski Nob. · Strona
strona bierna Adam Sobiczowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Adam Sobiczowski, syn zm. Jakuba Sobiczowskiego zwanego Maćkowicz – cedent; [Mateusz Sobiczowski] – cesjonariusz (wnuk cedenta wg zapisu); zm. Jakub Sobiczowski i Marianna z Popławskich Sobiczewska, małżonkowie – rodzice cedenta, na rzecz których zapadł dekret; Hiacynt Sobiczewski i Ewa z Wyczółkowskich Sobiczewska, małżonkowie – strona przeciwna w dekrecie
Tenże zeznający temuż [obdarowanemu] — wszelkie i zupełne prawo swoje, to jest do grzywien dekretem urzędu niniejszego, w terminach skargowych czyli na sądach spraw urzędu, w poniedziałek po Niedzieli Wstępnej (Invocavit) Wielkiego Postu Roku Pańskiego 1706, między zmarłymi urodzonymi (Nob.) Jakubem i Marianną z Popławskich, małżonkami Sobiczewskimi, rodzicami jego, zeznającego, a dziadami cesjonariusza, z jednej — a urodzonymi (Nob.) Hiacyntem i Ewą z Wyczółkowskich, małżonkami również Sobiczewskimi, z drugiej strony — przysądzonych, a przez tychże małżonków Sobiczewskich wspomnianym rodzicom jego, zeznającego, tak za dolegliwości, jak i za taksę rany (taxa vulneris) oraz zniewagi [należnych] —
wraz ze wszystkimi tegoż dekretu i procesu warunkami, ceduje; wszelkie [prawo] dając, tudzież [prawo] grzywny te odebrać, z odebranych kwitować, oraz o nie prawnie działać i drogą zwyczajną ich dochodzić.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia **Cesja roszczenia sprzed trzydziestu ośmiu lat** — dekret zapadł w 1706 r., a prawo do zasądzonych grzywien przechodzi w 1744 r. na wnuka pierwotnych wierzycieli. Świadczy to o **wieloletniej trwałości roszczeń** zapisanych w księgach grodzkich i o traktowaniu ich jak zbywalnego składnika majątku. **„Taxa vulneris” (taksa rany)** — ustawowa kwota nawiązki za zranienie szlachcica, obok „molestiae” (dolegliwości procesowych) i „injuriae” (zniewag). Rzadko spotykana w tej księdze nazwa świadczenia. Weryfikacja kalendarzowa: „Feria Secunda post Dominicam Invocavit Quadragesimalem proxima A.D. 1706” — Wielkanoc 1706 przypadła 4 IV, Niedziela Invocavit (I niedziela Wielkiego Postu) 21 II 1706, poniedziałek po niej = **22 II 1706**. Zgodne. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-092 („Marianna Popławska Sobiczewska”, „Ewa Wyczółkowska Sobiczewska”, „Jakub Sobiczowski Maćkowicz”, „Adam Sobiczowski Maćkowicz”). Rękopis zapisuje nazwisko raz jako „Sobiczowski”, raz „Sobiczewski” — wariantów nie ujednolicano.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta in Crastino Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini A.o eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwit z sumy 16 złp zastawnej i kasacja zapisu
strona czynna Jan Sobiczowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Krzysztof Modrzewski Nob. · Dłużnik
wartość 16
osoby we wpisie Jan Sobiczowski – kwitujący; Krzysztof Modrzewski – kwitowany
miejscowości we wpisie wieś Radzików Wielki
Urodzony (Nob.) Jan Sobiczowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Krzysztofa Modrzewskiego i jego następców — z sumy szesnastu złotych polskich, jemu, zeznającemu, przez tegoż kwitowanego, sposobem zastawnym, na pewnych dobrach w dziedzictwie wsi Radzików Wielki leżących, przed aktami niniejszymi, we wtorek w sam dzień święta św. Piotra [w Okowach], daty Roku Pańskiego 1741, zapisanej; obecnie zaś przez niego z dóbr odebranej — kwituje, a zapis tenże kasuje.
uwagi i marginalia Weryfikacja kalendarzowa: **1 VIII 1741 (św. Piotra w Okowach) był istotnie wtorkiem** — formuła „feria tertia ipso die Festi S. Petri” zgadza się dokładnie, co potwierdza odczyt roku 1741 i wskazuje, że chodzi o święto **Piotra w Okowach** (1 VIII), nie o Piotra i Pawła (29 VI, w 1741 r. czwartek). Osoby i wieś Radzików Wielki zgodne z tagami PTG do skanu 57-097 („Jan Sobiczowski”, „Krzysztof Modrzewski?”, „Radzików Wielki”); tag nazwiska kwitowanego opatrzony przez PTG znakiem zapytania — odczyt rękopisu potwierdza formę „Modrzewski”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia intra Octavas Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini A.o eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja sumy 30 złp zastawnej, pod zakładem 30 złp
strona czynna Andrzej Sobiczowski Nob. · Strona
strona bierna Wojciech Zabłocki Nob. · Nabywca
wartość 30
osoby we wpisie Andrzej Sobiczowski, syn zm. Andrzeja Sobiczowskiego zwanego Maćkowicz – cedent; Wojciech Zabłocki, syn Józefa Zabłockiego – cesjonariusz; zm. Paweł Zabłocki [brak w tagach PTG] – pierwotny dłużnik
miejscowości we wpisie wieś Sobicze
Urodzony (Nob.) Andrzej Sobiczowski, zmarłego również urodzonego (Nob.) Andrzeja Sobiczowskiego, Maćkowiczem zwanego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Wojciechowi Zabłockiemu, urodzonego (Nob.) Józefa Zabłockiego synowi, i jego następcom —
sumę trzydziestu złotych polskich, przez zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Zabłockiego urodzonemu (Nob.) Andrzejowi Sobiczowskiemu, rodzicowi jego, sposobem zastawnym, na wszystkich dobrach swoich w dziedzictwie wsi Sobicze leżących, przed aktami niniejszymi, w środę po Niedzieli Exaudi Roku Pańskiego 1729 zapisaną; obecnie zaś przez niego, zeznającego, odebraną —
ze wszystkim ceduje; na wwiązanie wspólnie zezwala i obronę w rzeczy i osobie własnej przyrzeka, a to pod podobnym zakładem trzydziestu złotych polskich, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia Weryfikacja kalendarzowa: „Feria Quarta post Dominicam Exaudi proxima A.D. 1729” — Wielkanoc 1729 przypadła 17 IV, Niedziela Exaudi 29 V 1729, środa po niej = **1 VI 1729**. Zgodne. Rozbieżność z tagami PTG (skan 57-106): tagi wymieniają „Andrzej Sobiczewski Maćkowicz”, „Andrzej Sobiczowski”, „Józef Zabłocki” i „Wojciech Zabłocki”, **nie wymieniają natomiast pierwotnego dłużnika Pawła Zabłockiego**. W rękopisie nad imieniem ojca zeznającego widnieje przekreślona wstawka interlinearna (inne nazwisko) — kancelaria poprawiała zapis; poprawki nie odczytano.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho ante Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proximo A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis 50 złp żonie na połowie dóbr, pod zakładem 50 złp
strona czynna Kazimierz Celiński Nob. · Dłużnik
strona bierna Marianna Sobiczowska Nob. · Strona (małżonek)
wartość 50
osoby we wpisie Kazimierz Celiński, syn Tomasza Celińskiego – zapisujący; Marianna z Sobiczowskich Celińska – żona
Urodzony (Nob.) Kazimierz Celiński, urodzonego (Nob.) Tomasza Celińskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Mariannie Sobiczowskiej, małżonce swojej, i jej następcom sumę pięćdziesięciu złotych polskich — sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, czystego i prostego długu — winien jest i powinien; którą to sumę na połowie wszystkich dóbr swoich zapisuje i zabezpiecza. Sumę zaś tę na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić i przy aktach niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem pięćdziesięciu złotych polskich, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia Oprawa 50 złp na **połowie dóbr**; wpisy 1669 i 1670 tworzą standardową parę (oprawa + dożywocie wzajemne), jak wcześniej 1580–1583 i 1620–1621. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-109 („Kazimierz Celiński”, „Tomasz Celiński”, „Marianna Sobiczowska Celińska”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda ante Festum Nativitatis S. Joannis [Baptistae] proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Wzajemne dożywocie małżeńskie na połowie wszystkich dóbr
strona czynna Kazimierz Celiński Nob. · Strona (małżonek)
osoby we wpisie Kazimierz Celiński i Marianna z Sobiczowskich Celińska – małżonkowie
Ciż sami małżonkowie — dożywocie wzajemne **na połowie** wszystkich i pojedynczych dóbr swoich, dziedzicznie i zastawnie posiadanych oraz na przyszłość nabytych — sobie zapisują.
uwagi i marginalia Formuła zapisana skrótowo. Zwraca uwagę **ograniczenie dożywocia do połowy dóbr** — w rękopisie dopisano interlinearnie „in medietate”; w innych dożywociach tej partii (wpisy 1582, 1583, 1621) obejmowało ono całość majątku.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda ante Festum Nativitatis S. Joannis [Baptistae] proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
darowizna dóbr macierzystych między krewnymi (donatio bonorum maternorum)
strona czynna Jan Tarkowski Nob. · Strona
strona bierna Katarzyna Radzikowska Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Jan, Aleksander i Maciej Tarkowscy, synowie zm. Jakuba Tarkowskiego i zm. Katarzyny z Radzikowskich, bracia rodzeni – darczyńcy, działający także imieniem Andrzeja i Marianny Sobiczowskich (Marianna – ich siostra); Andrzej i Marcin Radzikowscy, bracia stryjeczni – obdarowani; zm. Katarzyna z Radzikowskich Tarkowska – matka; zm. Marcjanna Radzikowska – ciotka (amita) darczyńców
miejscowości we wpisie Pióry Wielkie (Piory Magna), Radzików Wielki (Radzikow Magna)
[Nagłówek sesji:] **Sobota przed świętem św. Michała Archanioła** Roku Pańskiego 1744 [**26 września 1744**].
Urodzeni (Nob.) **Jan, Aleksander i Maciej Tarkowscy**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Jakuba Tarkowskiego** ze zmarłą urodzoną (Nob.) **Katarzyną Radzikowską** spłodzeni **bracia między sobą rodzeni** — imieniem własnym oraz urodzonych (Nob.) **Andrzeja i Marianny Sobiczowskich, siostry swojej**, za których zatwierdzenie ręczą — zdrowi będąc, zeznali, iż oni
urodzonym (Nob.) **Andrzejowi i Marcinowi Radzikowskim, braciom między sobą stryjecznym** (*fratribus inter se patruelibus*), i ich następcom
**dobra swoje dziedziczne, po zmarłej urodzonej (Nob.) Katarzynie Radzikowskiej, matce swojej, prawnie im przypadające** — **wszystkie i każde z osobna: w siedliskach, budynkach, budowlach jakichkolwiek, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, zaroślach, chrustach, ostępach, jeziorach, bagnach, rzekach i rzeczkach oraz w innych do tychże dóbr należnościach i przyległościach** —
**tak po wspomnianej matce, jak i po zmarłej urodzonej (Nob.) Marcjannie Radzikowskiej, ciotce swojej (amita), prawem sukcesji na nich spadłe** —
**niczego dla siebie ani dla następców swoich nie zachowując i nie wyłączając**, a **we wsiach dziedzicznych Piórach Wielkich i Radzikowie również Wielkim leżące** — ze wszystkim **dają i darowują**.
Na **wwiązanie od zaraz** zezwalają, **prawem pospolitym** się rządząc, a to **pod szkodami ziemskimi**, z poddaniem się **forum urzędu niniejszego**.
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari litt.”).*
uwagi i marginalia **Data zweryfikowana:** święto św. Michała Archanioła (29 IX) w 1744 r. przypadło we wtorek, więc „Sabbatho ante Festum S. Michaelis Archangeli proximo” = **sobota 26 IX 1744** ✔. **Wpis domyka dziedziczenie po kądzieli:** trzej bracia Tarkowscy wraz z siostrą (Marianną Sobiczowską) zrzekają się na rzecz **braci stryjecznych Radzikowskich** całości schedy, która spłynęła na nich **po matce Katarzynie z Radzikowskich oraz po ciotce Marcjannie Radzikowskiej** — a więc majątek Radzikowskich, który przez małżeństwo trafił do Tarkowskich, **wraca do rodu po mieczu**. Formuła **„nil pro se suisque Successoribus reservando et excipiendo”** (nic dla siebie ani dla następców nie zachowując) podkreśla zupełność zrzeczenia. **Terminy pokrewieństwa zachowane dosłownie:** **amita** (ciotka — siostra ojca, tu użyta o krewnej po stronie Radzikowskich) oraz **fratres patrueles** (bracia stryjeczni). Kancelaria rozróżnia je konsekwentnie od *matertera* i *fratres consobrini* — **nie ujednolicano** ich w tłumaczeniu. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-175:** Jan, Aleksander, Maciej i Jakub Tarkowscy, Katarzyna Radzikowska Tarkowska, Andrzej i Marcin Radzikowscy, Andrzej i Marianna Sobiczowscy oraz wsie **Pióry Wielkie** i **Radzików Wielki** — wszystkie ✔. **Rozbieżność:** tagi PTG nie notują **Marcjanny Radzikowskiej**, ciotki darczyńców, wymienionej w rękopisie wprost („post ol. N. Martiannam Radzikowska Amitam sui”) — odnotowana, nie usuwana. Sigla: wszystkie osoby oznaczone w rękopisie **N. / N.N. (Nobiles)**.
data w brzmieniu kancelarii [nagłówek sesji:] Sabbatho ante Festum S. Michaelis Archangeli proximo A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z akcji o gwałty wraz z kasatą dekretów (quietatio et cassatio decretorum)
strona czynna Leonard Sobiczowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Wojciech Rzewuski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Leonard Sobiczowski – kwitujący; Wojciech Rzewuski oraz jego sukcesorzy – kwitowany
Urodzony (Nob.) **Leonard Sobiczowski**, zdrów będąc, **zeznał**, iż on
urodzonego (Nob.) **Wojciecha Rzewuskiego** oraz jego sukcesorów —
**ze sprawy i akcji urzędowej, wytoczonej i wniesionej do urzędu niniejszego względem pewnych gwałtów jemu wyrządzonych**,
**tudzież z protestacji, relacji, grzywien i kar zapłaconych, dekretami zasądzonych, jako też z inskrypcji w regestrach od nich zależnych oraz ze wszystkich i każdej z osobna pretensji, do dnia dzisiejszego zaszłych** —
**dla uczynionego mu zadośćuczynienia — kwituje**;
**protestacje, relacje oraz wszelkie dekrety, jakie z obecnie kwitowanym w tej sprawie zapadły, kasuje**. Adnotacja: **pisma nieświadomy**.
uwagi i marginalia **Sprawa doprowadzona do wyroków i grzywien.** Kwit obejmuje nie tylko protestacje i relacje, ale i **grzywny oraz kary już zapłacone** (*Marcis ac poenis luitis Decretis adjudicatis*) — postępowanie doszło więc do **dekretów wykonanych**, a dopiero potem do ugody. Formuła kasacyjna sięga wszystkich dekretów zapadłych między stronami, co czyni z tego wpisu **pełne zamknięcie sporu**, a nie częściowe pokwitowanie. **Szósty wpis o przemocy w opracowywanej partii** (po nr 2023, 2024, 2026, 2029, 2040) — potwierdza, że sprawy o *violentiae* stanowiły stałą i liczną kategorię obrotu grodzkiego, a listopadowe sesje po św. Marcinie były porą ich masowego umarzania. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-199** ✔: „Leonard Sobiczowski”, „Wociech Rzewuski” [tak w tagach — forma zniekształcona; rękopis podaje **Albertum Rzewuski**, czyli **Wojciecha**].
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2043–2055:] Feria Tertia post Festum S. Martini Pontificis proxima A.D. 1744to
To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.