ojciec Kazimierz Radomyski
wpisy 4 613 643 644 645 650 951 1163 1168 1221 1564

Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744 › Nazwiska › Radomyski
Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744
osób 27 · wpisów 55 · lata 1743–1744
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
formy zapisu w aktach Radomyska Radomyski
przydomki przy tym nazwisku Sędek Sędki Szpak
Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.
ojciec Kazimierz Radomyski
wpisy 4 613 643 644 645 650 951 1163 1168 1221 1564
ojciec Grzegorz Radomyski, Jan Radomyski
małżonek Teresa Celińska
Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.
wpisy 105 787 788 789 838 1333 1575 1576 1601 1602
ojciec Jan Radomyski
małżonek Agnieszka Dziewulska
wpisy 141 648 920 1087 1575 1576 1601 1602 1894 1895
ojciec Jan Radomyski
małżonek Marianna Celińska
wpisy 643 644 702 1094 1201 1349
wpisy 4 288 643 645 1678
wpisy 105 174 612 665 666
ojciec Kazimierz Radomyski
wpisy 288 839 1220 1366
ojciec Paweł Radomyski
wpisy 702 1082 1219 1393
ojciec Wojciech Radomyski
wpisy 612 643 1575 1601
wpisy 839 1168 1366 1564
ojciec Maciej Radomyski
małżonek Wawrzyniec Kożuchowski
wpisy 560 787 788 790
wpisy 4 1311 1882
ojciec Jan Radomyski, Ludwik Radomyski
małżonek Józef Grochowski
Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.
wpisy 1575 1741 1742
ojciec Wojciech Radomyski
małżonek Katarzyna Radomyska, Zofia Krasuska
wpisy 141 142 780
ojciec Mikołaj Radomyski
wpisy 1575 1601
małżonek Zofia Celińska
wpisy 1414 1575
ojciec Franciszek Radomyski
wpisy 4 1297
wpisy 560 1575
ojciec Grzegorz Radomyski
wpisy 1575 1576
ojciec Franciszek Radomyski
wpisy 1311 1575
ojciec Jan Radomyski
wpisy 612 1575
ojciec Maciej Radomyski
wpisy 1575
ojciec Wojciech Radomyski
małżonek Jan Nurzyński
wpisy 920
ojciec Paweł Radomyski
matka Marianna Celińska
małżonek Krzysztof Skrzyszewski
wpisy 1094
wpisy 780
wpisy 1741
wpisy 788
wpisy 2090
ojciec Jakub Radomyski
małżonek Wawrzyniec Radomyski
wpisy 780
ojciec Jakub Radomyski
wpisy 1082
małżonek Hiacynt Borkowski
wpisy 665
wpisy 1601
wpisy 1898
wpisy 643
ojciec Kazimierz Radomyski
wpisy 1168
wpisy 1898
Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.
Fragmenty rodzin złożone z pokrewieństw, które akta wymieniają wprost. Jeden fragment to tyle, ile jeden wpis albo grupa wpisów pozwala powiązać bez domysłu — nie całe drzewo rodu, tylko pewny jego kawałek.
pewność A — jeden akt
Darowizna schedy Szczepankowszczyzna przez ośmioro współspadkobierców, z których każdy przedstawiony formułą „syn zm. X, wnuk zm. Y”.
pewność B — 6 aktów
Linia złożona z 6 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zastaw; Cesja sumy 50 złp z zapisu obligacyjnego z 1734 r.; Skwitowanie z protestacji o napaść i obrazę czci.
288 · sygn. 56/049, k. 45v–46r, 27 III 1743 839 · sygn. 56/135, k. 131v, 6 VIII 1743 1168 · sygn. 57/020, k. 19r, 24 II 1744 1220 · sygn. 57/028, k. 27r, 3 III 1744 1366 · sygn. 57/052, k. 51r, 20 IV 1744 1564 · sygn. 57/086, k. 85r, 1 VI 1744
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zapis; Wzajemne dożywocie; Kwit z sumy 14 złp.
141 · sygn. 56/025, k. 22r, 18 II 1743 142 · sygn. 56/025, k. 22r, 18 II 1743 780 · sygn. 56/122, k. 119r, 19 VII 1743
pewność B — 4 akty
Linia złożona z 4 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zapis; Kwit z sumy 150 złp posagu; Cesja sumy 100 złp na rzecz przyszłego męża.
560 · sygn. 56/089, k. 85v, 30 V 1743 787 · sygn. 56/123–124, k. 120r–120v, 24 VII 1743 788 · sygn. 56/124, k. 120v, 24 VII 1743 790 · sygn. 56/124, k. 120v, 24 VII 1743
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 612). Rodzaj czynności: Zastaw.
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zastaw; Kwitacja z 45 złp i kasacja zapisu; Cesja trzech sum cząstkowych.
643 · sygn. 56/102, k. 99r, 21 VI 1743 644 · sygn. 56/102, k. 99r, 21 VI 1743 1601 · sygn. 57/093, k. 91v–92r, 6 VI 1744
pewność B — 2 akty
Linia złożona z 2 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Kwitacja z 12 złp i kasacja zapisu; Darowizna.
648 · sygn. 56/103, k. 99v, 21 VI 1743 920 · sygn. 56/149, k. 145v, 7 X 1743
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Darowizna.
702 · sygn. 56/111, k. 107v, 3 VII 1743 1201 · sygn. 57/026, k. 24v, 26 II 1744 1349 · sygn. 57/049, k. 48r, 16 IV 1744
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 780). Rodzaj czynności: Kwit z sumy 14 złp.
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 1082). Rodzaj czynności: Darowizna.
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 1094). Rodzaj czynności: Darowizna.
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 1311). Rodzaj czynności: Wzajemne skwitowanie z pretensji i kasacja całego procesu.
pewność B — 2 akty
Linia złożona z 2 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: zapis sumy żonie; dożywocie na dobrach.
1741 · sygn. 57/128, k. 126v, 3 VII 1744 1742 · sygn. 57/128, k. 126v, 3 VII 1744
Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) łąki na 40 złp
strona czynna Łukasz Radomyski Nob. · Zbywca
strona bierna Łukasz Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Łukasz Radomyski (s. zm. Franciszka Radomyskiego) – zastawiający; Andrzej Radomyski, s. zm. Kazimierza – biorący w zastaw; Wojciech Pogonowski – sąsiad (miedza); [Krasuski] – droga/miedza
miejscowości we wpisie wieś Radomyśl Szlachecki
Urodzony (Nob.) Łukasz Radomyski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka Radomyskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Andrzejowi Radomyskiemu, synowi zmarłego Kazimierza, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest sześć zagonów łąki [odczyt „…nos prati sex” – zapewne „zagonos”], zaczynających się od drogi wiejskiej i ciągnących ku granicom [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Wojciecha Pogonowskiego i drogą krasuską z jednej strony, a [gruntem] samego zastawiającego z drugiej strony, w dobrach dziedzicznych wsi Radomyśl Szlachecki leżące, z wszelkim prawem, w sumie czterdziestu złotych polskich, od teraz do roku i święta Trzech Króli przypadającego w roku – da Bóg – przyszłym 1744, zastawia, i tak samo dalej. Na intromisję zezwolił i obronę przyrzekł, pod takimże zakładem czterdziestu złotych polskich i forum obecnego urzędu.
uwagi i marginalia Na marginesie późniejsza adnotacja: „1750[us] – in rem N. Petri Radomyski subsecuta…” (w roku 1750 nastąpiła czynność na rzecz ur. Piotra Radomyskiego) – odczyt częściowy, notatka przy krawędzi karty.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Crastino Festi Circumcisionis Christi Domini, Anno Eiusdem 1743 (środa nazajutrz po święcie Obrzezania Pańskiego 1743) [(bez własnej daty – pod nagłówkiem sesji z 2 I 1743, skan 004; następny nagłówek sesyjny dopiero przed wpisem 9: 7 I 1743, skan 006)]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donacja) gruntów macierzystych
strona czynna Józef Zabłocki Nob. · Zbywca
strona bierna Józef Zabłocki Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Józef Zabłocki (s. zm. Stanisława) – darczyńca; Wojciech Zabłocki, jego syn – obdarowany; sąsiedzi: Maciej Radomyski, Szymon Radomyski
miejscowości we wpisie wieś Radomyśl; granice królewskie Krynka; granice koziestańskie [odczyt niepewny]; granice siedleckie [odczyt niepewny]; granice miasta JKM Łukowa
Urodzony (Nob.) Józef Zabłocki, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Wojciechowi Zabłockiemu, synowi swojemu, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne macierzyste, to jest: 1) dwa zagony roli, zaczynające się od granic królewskich Krynka i ciągnące ku granicom koziestańskim [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Radomyskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Szymona Radomyskiego z drugiej strony; 2) dwa zagony roli, zaczynające się od granic siedleckich [odczyt niepewny] i ciągnące ku granicom miasta JKM Łukowa, między tymiż miedzami; 3) dwa zagony roli podobnej długości, między tymiż miedzami – w dobrach dziedzicznych wsi Radomyśl leżące, z wszelkim prawem – daje i daruje; na intromisję od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod karami ziemskimi i forum obecnym.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda ante Festum S. Valentini Martyris proxima Anno Domini 1743 (poniedziałek przed świętem św. Walentego Męczennika 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inskrypcja) sumy 200 złp na rzecz żony
strona czynna Wawrzyniec Radomyski Nob. · Dłużnik
strona bierna Zofia Krasuska Nob. · Strona
wartość 200
osoby we wpisie Wawrzyniec Radomyski zwany Sędek, s. zm. Wojciecha Radomyskiego – zapisujący; Zofia z Krasuskich, c. zm. Jakuba Krasuskiego, 1° voto żona zm. Jakuba Oknińskiego, obecnie 2° voto jego żona – na jej rzecz zapis
miejscowości we wpisie wieś Radomyśl
Urodzony (Nob.) Wawrzyniec Radomyski zwany Sędek, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Radomyskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonej (Nob.) Zofii z Krasuskich, córce zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Krasuskiego, pierwszym małżeństwem żonie zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Oknińskiego, a obecnie drugim małżeństwem swojej małżonce, i jej sukcesorom, winien jest i powinien sumę dwustu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu; sumę tę na dobrach swoich dziedzicznych, ojczystych i macierzystych, we wsi Radomyśl leżących, zapisuje i zabezpiecza, i tęż sumę na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić oraz przy aktach obecnych złożyć zobowiązuje się. A to pod takimże zakładem dwustu złotych polskich i forum obecnego urzędu.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum S. Valentini Martyris proxima Anno Domini 1743 (poniedziałek po święcie św. Walentego 1743); przed subdelegatem Pawłem Domaszowskim, wicegerentem łukowskim [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Wzajemne dożywocie (advitalitas) małżonków
strona czynna Wawrzyniec Radomyski Nob. · Strona
osoby we wpisie Wawrzyniec Radomyski Sędek i Zofia z Krasuskich, małżonkowie
miejscowości we wpisie —
Ciż ślubni małżonkowie, zdrowi, zeznali, iż wzajemnie i nawzajem sobie – na wszystkich i poszczególnych dobrach swoich ojczystych i macierzystych, ruchomych i nieruchomych, dziedzicznych i zastawnych, teraz posiadanych i w przyszłości nabyć się mających – dożywocie wzajemne i ciągłe użytkowanie aż do kresu swego życia zapisują.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum S. Valentini Martyris proxima Anno Domini 1743 (poniedziałek po święcie św. Walentego 1743); przed subdelegatem Pawłem Domaszowskim, wicegerentem łukowskim [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) gruntu obsianego oziminą
strona czynna Michał Chromiński Nob. · Zbywca
strona bierna Michał Chromiński Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Michał Chromiński (s. zm. Kazimierza) – zastawiający; Marcin Chromiński, jego brat rodzony – biorący w zastaw; sąsiedzi: Szymon Radomyski, Aleksander Krasuski, Maciej Dziewulski
miejscowości we wpisie wieś Radomyśl Stara; granica radomyska; droga łukowska
Urodzony (Nob.) Michał Chromiński, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Marcinowi Chromińskiemu, bratu swemu rodzonemu, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest: 1) trzy zagony roli, zaczynające się od granicy radomyskiej i ciągnące ku drodze łukowskiej, między miedzami biorącego w zastaw z jednej, a urodzonego (Nob.) Szymona Radomyskiego z drugiej strony; 2) dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami jak wyżej z jednej, a urodzonego (Nob.) Aleksandra Krasuskiego z drugiej strony; 3) trzy zagony roli podobnej długości, między miedzami jak wyżej z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Dziewulskiego z drugiej strony – w dobrach dziedzicznych wsi Radomyśl Stara leżące, obsiane oziminą, [dalszy ciąg – suma i termin – na następnej karcie].
uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na skanie 032, kończy na skanie 033.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (wtorek po niedzieli Invocavit, pierwszej niedzieli Wielkiego Postu 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) łąki na 40 złp na trzy lata
strona czynna Józef Jastrzębski Gen. · Zbywca
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Józef Jastrzębski Gołąb – zastawiający (na dobrach zapisanych mu przez żonę Apolonię z Jastrzębskich, 1° voto Szaniawską); Andrzej Radomyski Sędek, syn zm. Kazimierza – biorący w zastaw; sąsiedzi: Wojciech Dziewulski Jedynak, Jan Dziewulski Piskiel
miejscowości we wpisie wieś Dziewule Stare; granica kowiecka [odczyt niepewny]; las
Urodzony (Gen.) Józef Jastrzębski Gołąb, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Andrzejowi Radomyskiemu Sędkowi, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza synowi, oraz jego sukcesorom, dobra swemu prawu podległe – zapisane mu przez Apolonię z Jastrzębskich, pierwszym małżeństwem Szaniawską, obecnie jego małżonkę – to jest osiem zagonów łąki, zaczynających się od granicy kowieckiej [odczyt niepewny] i ciągnących ku lasowi, między miedzami urodzonego (Nob.) Wojciecha Dziewulskiego Jedynaka z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego Piskla z drugiej strony, w dobrach dziedzicznych wsi Dziewule Stare leżące, z wszelkim prawem, w sumie czterdziestu złotych polskich, od teraz na trzy lata, do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1746, zastawia, a potem z roku na rok. Na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod zakładem czterdziestu złotych polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Pod wpisem własnoręczny podpis: „Jozef Jastrzebski”. **Rewizja odczytu („olim” zamiast „et”).** Pierwotny przekład czytał wyraz przed imieniem ojca jako „et” i robił z Andrzeja **syna** Kazimierza. W tej kancelarii skrót **„ol.” (olim)** zapisywany jest jako „o” z przekreśloną laską i łudząco przypomina „et”; rozstrzyga przypadek gramatyczny — dopełniacz przy „filio” znaczy **„synowi [kogoś]”**, nie „i synowi”. Kierunek filiacji potwierdza aż osiem wpisów (4, 643, 644, 645, 839, 1168, 1366, 1564), w których Andrzej Radomyski Sędek jest **synem zm. Kazimierza**. Wzorzec sprawdzono na rękopisie: wpis 246 (skan 56-043, „Antonio Domaszowski … **Casimiri filio**”) i wpis 302 (skan 56-051, „Stephano Jasienski **ol. N. Pauli filio**”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (środa po niedzieli Laetare 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Zapis (inskrypcja) 100 złp na rzecz żony oraz dożywocie
strona czynna Wawrzyniec Kożuchowski Nob. · Dłużnik
strona bierna Marcjanna Radomyska Nob. · Wierzyciel
wartość 100
osoby we wpisie Wawrzyniec Kożuchowski, syn zm. Michała Kożuchowskiego – zapisujący; Marcjanna Radomyska, córka Macieja Radomyskiego zwanego Sędek, prawa małżonka zeznającego, oraz jej sukcesorzy – wierzycielka
miejscowości we wpisie —
Tenże, zdrów będąc na umyśle, zeznał, iż urodzonej (Nob.) Marcjannie Radomyskiej, córce urodzonego (Nob.) Macieja Radomyskiego zwanego Sędek, prawej małżonce swojej, oraz jej sukcesorom, winien jest i powinien sumę stu złotych polskich, sposobem długu pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego. Sumę tę na połowie dóbr swoich zapisuje i zabezpiecza, zobowiązując się, iż ją na pierwsze żądanie tejże małżonki swojej zapłaci i przy aktach niniejszych złoży, a to pod podobnym zakładem stu złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego. Tenże nadto tejże dożywocie wszystkich i każdego z osobna dóbr swoich oraz rzeczy ruchomych i tych, które same się poruszają, aż do ostatnich chwil jej życia zapisuje.
uwagi i marginalia Przydomek „Sędek” i osoby zgodne z tagami do skanu 089.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Quinta post Diem Exaudi proxima A.D. 1743]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) czterech zagonów roli w Radomyślu Starym na 40 złp na trzy lata
strona czynna Wawrzyniec Radomyski Nob. · Zbywca
strona bierna Krzysztof Dembowski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Wawrzyniec Radomyski [odczyt niepewny], syn zm. Jana Radomyskiego – zastawca; Krzysztof Dembowski, syn zm. Stanisława Dembowskiego – zastawnik; sąsiedzi: Marcin Chromiński, Szymon Radomyski, Maciej Dziewulski
miejscowości we wpisie Radomyśl Stary (Radomyśl Antiqua); pole smoleńskie [odczyt niepewny]; granice rozestańskie [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Wawrzyniec Radomyski [odczyt imienia niepewny], zmarłego urodzonego (Nob.) Jana syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Krzysztofowi Dembowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest dwa zagony roli, poczynające się od pól smoleńskich [odczyt niepewny], ku granicom rozestańskim [odczyt niepewny] idące, między miedzami urodzonego (Nob.) Marcina Chromińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Szymona Radomyskiego z drugiej strony; również dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Marcina Chromińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Macieja Dziewulskiego z drugiej strony – we wsi Radomyśl Stary leżące i położone, pustką stojące, ze wszystkim [prawem], w sumie czterdziestu złotych polskich, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto św. Wojciecha Biskupa w nadchodzącym roku 1746 [23 kwietnia 1746], zastawił, a potem podobnie z trzechlecia na trzechlecie; intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, i to pod podobnym zakładem czterdziestu złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na k. 93v, kończy u góry k. 94r – połączony. Imię zeznającego odczytane jako „Laurentius” (Wawrzyniec), lecz tagi do skanu 097 wymieniają tylko Andrzeja, Jana, Pawła i Szymona Radomyskich – rozbieżność odnotowana. Nazwy pól i granic odczytane niepewnie.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Feria Sexta in Crastino Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini Anno ejusdem 1743tio
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitacja z 20 złp i kasacja zapisu
strona czynna Andrzej Radomyski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Andrzej Nowosielski Nob. · Dłużnik
wartość 20
osoby we wpisie Andrzej Radomyski – kwitujący; Andrzej Nowosielski – kwitowany; Michał Gostoski [odczyt niepewny] – subdelegat, przed którym złożono zeznanie
miejscowości we wpisie Radomyśl Stary (Radomyśl Antiqua)
Urodzony (Nob.) Andrzej Radomyski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Andrzeja Nowosielskiego i jego następców z sumy dwudziestu złotych polskich – jemu przez tegoż kwitowanego przed aktami niniejszymi w środę po dniu [nazwa święta nieczytelna] Roku Pańskiego 1736 sposobem obligatoryjnym na dobrach we wsi Radomyśl Stary leżących zapisanej – obecnie z rąk teraźniejszego kwitowanego podniesionej – kwituje, a zapis tenże kasuje.
Przed urodzonym (Nob.) Michałem Gostoskim [nazwisko odczytane niepewnie], podówczas subdelegatem aktowym.
[Podpis:] Andrzej Radomyski
uwagi i marginalia Nazwa święta w dacie zapisu pierwotnego nieczytelna – nie podjęto próby jej odgadnięcia. Nazwisko subdelegata odczytane niepewnie i nieobecne w tagach.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Feria Sexta in Crastino Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini Anno ejusdem 1743tio
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dwóch zagonów roli w Radomyślu Starym na 9 złp 15 gr do wykupu
strona czynna Paweł Radomyski Nob. · Zbywca
strona bierna Paweł Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 9
osoby we wpisie Paweł Radomyski, syn zm. Jana Radomyskiego – zastawca; Andrzej Radomyski, syn zm. Kazimierza Radomyskiego – zastawnik; sąsiedzi: Marcin Chromiński [odczyt nazwiska niepewny], Roch Radomyski
miejscowości we wpisie Radomyśl Stary; miejsce zwane Stępniowska [odczyt niepewny]; łan Sobieniański; łan zwany Głuchowska
[Nagłówek sesji:] W piątek przed świętem Narodzenia św. Jana Chrzciciela, Roku Pańskiego 1743 [21 czerwca 1743].
Urodzony (Nob.) Paweł Radomyski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Andrzejowi Radomyskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest dwa zagony roli w miejscu zwanym Stępniowska [odczyt niepewny], poczynające się od łanu Sobieniańskiego ku łanowi zwanemu Głuchowska, między miedzami urodzonego (Nob.) Marcina Chromińskiego [odczyt nazwiska niepewny] z jednej a urodzonego (Nob.) Rocha Radomyskiego z drugiej strony, w dziedzicznej wsi Radomyśl Stary leżące i położone, pustką stojące, ze wszystkim [prawem], w sumie dziewięciu złotych i piętnastu groszy polskich, od dziś aż do wykupu, zastawia; intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, i to pod podobnym zakładem dziewięciu złotych i piętnastu groszy polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Pierwszy wpis pod nową datą sesji (piątek 21 VI 1743; św. Jan Chrzciciel 24 VI 1743 przypadał w poniedziałek – zweryfikowane). Nazwisko jednego z sąsiadów odczytane niepewnie; tagi do skanu wymieniają Marcina Chromińskiego.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta ante Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proxima Anno Domini 1743tio
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitacja z 45 złp i kasacja zapisu
strona czynna Andrzej Radomyski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Dłużnik
wartość 45
osoby we wpisie Andrzej Radomyski – kwitujący; Paweł Radomyski – kwitowany
miejscowości we wpisie Radomyśl Stary; Siedliska [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Andrzej Radomyski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Pawła Radomyskiego i jego następców z sumy czterdziestu pięciu złotych polskich – jemu przedtem przez tegoż kwitowanego na dobrach w dziedzicznych wsiach Radomyśl Stary i Siedliska [odczyt niepewny] leżących, przed aktami niniejszymi w sobotę w oktawie święta Najświętszego Ciała Chrystusa Pana Roku Pańskiego 1740 [18 czerwca 1740] sposobem obligatoryjnym zapisanej – obecnie z rąk kwitowanego podniesionej – kwituje, a zapis tenże kasuje.
[Podpis:] Andrzej Radomyski
uwagi i marginalia Data zapisu zweryfikowana: Boże Ciało 1740 – 16 VI (czwartek), sobota w oktawie – 18 VI 1740. Nazwa drugiej wsi odczytana niepewnie. Wpis własnoręcznie podpisany.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta ante Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proxima Anno Domini 1743tio
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitacja z 25 złp (połowy sumy 50 złp) i częściowa kasacja zapisu z 1723 r.
strona czynna Hiacynt Zaleski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Dłużnik
wartość 50
osoby we wpisie Hiacynt (Jacek) Zaleski, syn zm. Floriana Zaleskiego i zm. Teresy z Borkowskich – kwitujący; Andrzej Radomyski, syn zm. Kazimierza Radomyskiego – kwitowany; zm. Kazimierz Domański [odczyt imienia niepewny] – pierwotny dłużnik; zm. Teresa z Borkowskich, matka zeznającego – pierwotna wierzycielka
miejscowości we wpisie Wierzchowiny
Urodzony (Nob.) Hiacynt (Jacek) Zaleski, zmarłego urodzonego (Nob.) Floriana Zaleskiego ze zmarłą urodzoną (Nob.) Teresą z Borkowskich spłodzony syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Andrzeja Radomyskiego, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza syna, i jego następców z sumy dwudziestu pięciu złotych polskich – z sumy pierwotnej pięćdziesięciu złotych polskich, przez zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Domańskiego [odczyt imienia niepewny] zmarłej urodzonej (Nob.) Teresie z Borkowskich, matce jego, na dobrach pewnych i częściach we wsi Wierzchowiny leżących, przed aktami niniejszymi w poniedziałek przed świętem św. Jadwigi Roku Pańskiego 1723 [11 października 1723] sposobem obligatoryjnym zapisanej –
obecnie z rąk teraźniejszego kwitowanego, jako posiadacza połowy tychże dóbr prawem wieczystym nabytym, podniesionej – kwituje, a zapis co do wyżej wymienionej sumy służący kasuje.
uwagi i marginalia Data zapisu zweryfikowana: św. Jadwiga 15 X 1723 przypadała w piątek, poniedziałek przed nią – 11 X 1723. Imię dłużnika odczytane jako Kazimierz Domański, podczas gdy tagi do skanu 102 wymieniają Adama Domańskiego – rozbieżność odnotowana.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta ante Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proxima Anno Domini 1743tio
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitacja z 12 złp i kasacja zapisu
strona czynna Wojciech Radomyski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Hiacynt Zaleski Nob. · Dłużnik
wartość 12
osoby we wpisie Wojciech Radomyski – kwitujący; Hiacynt (Jacek) Zaleski, syn zm. Floriana Zaleskiego – kwitowany; zm. Florian Zaleski – ojciec kwitowanego, pierwotny dłużnik
miejscowości we wpisie Radomyśl
Urodzony (Nob.) Wojciech Radomyski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Hiacynta (Jacka) Zaleskiego, zmarłego urodzonego (Nob.) Floriana syna, i jego następców z sumy dwunastu złotych polskich – jemu przedtem przez wyżej wspomnianego zmarłego urodzonego (Nob.) Floriana Zaleskiego, ojca teraźniejszego kwitowanego, na dobrach pewnych, we wsi Radomyśl leżących, przed aktami niniejszymi we wtorek nazajutrz po święcie św. Agnieszki Dziewicy i Męczennicy [rok w źródle nie podany] sposobem obligatoryjnym zapisanej – obecnie podniesionej – kwituje, a zapis tenże kasuje.
uwagi i marginalia W formule datacyjnej zapisu pierwotnego pisarz nie podał roku – podano ją zatem bez przeliczenia na datę dzienną (św. Agnieszka przypada 21 stycznia). Osoby i wieś Radomyśl zgodne z tagami.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Feria Sexta ante Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proxima Anno Domini 1743tio
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna czterech zagonów roli w Radomyślu Starym
strona czynna Franciszek Zaleski Nob. · Zbywca
strona bierna Franciszek Zaleski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Franciszek Zaleski – darczyńca; Hiacynt (Jacek) Zaleski, syn zm. Floriana Zaleskiego – obdarowany; sąsiedzi: Stefan Nowosielski, Andrzej Radomyski
miejscowości we wpisie Radomyśl Stary; przecinka [odczyt niepewny]; przecierady [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Franciszek Zaleski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Hiacyntowi (Jackowi) Zaleskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Floriana synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest cztery zagony roli, poczynające się od [nazwa odczytana niepewnie], ku [nazwa odczytana niepewnie] idące, między miedzami urodzonego (Nob.) Stefana Nowosielskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Andrzeja Radomyskiego z drugiej strony, we wsi Radomyśl Stary leżące i położone, ze wszystkim [prawem] daje i daruje; intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, i to pod szkodami ziemskimi oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Nazwy punktów granicznych wewnątrz wsi odczytane niepewnie. Osoby zgodne z tagami do skanu 103 (Andrzej Radomyski wymieniony w tagach do skanu 102).
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Feria Sexta ante Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proxima Anno Domini 1743tio
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitacja ze 100 złp z zapisu z 1688 r. i jego kasacja
strona czynna Józef Zabłocki Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Marcin Wysokiński Nob. · Dłużnik
wartość 100
osoby we wpisie Józef Zabłocki, Maciej Tchórzewski, Hiacynt (Jacek) Borkowski oraz Szymon Radomyski, także w imieniu Małgorzaty z Radomyskich – kwitujący; Marcin Wysokiński i Franciszka z Modrzewskich, małżonkowie, oraz Adam i Walenty Dziewulscy, bracia rodzeni – kwitowani; zm. Adam Domański, syn zm. Andrzeja, pradziad kwitujących – pierwotny dłużnik; zm. Elżbieta Karwowska, jego żona – pierwotna wierzycielka
miejscowości we wpisie —
Urodzeni (Nob.) Józef Zabłocki i Maciej Tchórzewski, [tudzież] Hiacynt (Jacek) Borkowski – imieniem własnym oraz urodzonej (Nob.) Małgorzaty z Radomyskich, małżonki, za którą pokój warunkuje – jako też Szymon Radomyski, zdrowi będąc, zeznali,
iż oni urodzonych (Nob.) Marcina i Franciszkę z Modrzewskich Wysokińskich, małżonków, tudzież Adama i Walentego Dziewulskich, braci rodzonych, oraz ich następców z sumy stu złotych polskich –
przez pradziada kwitujących, zmarłego urodzonego (Nob.) Adama Domańskiego, niegdyś urodzonego (Nob.) Andrzeja syna, zmarłej urodzonej (Nob.) Elżbiecie Karwowskiej, małżonce swojej, sposobem długu prostego na wszystkich dobrach przed aktami niniejszymi w czwartek po Niedzieli Palmowej Roku Pańskiego 1688 [15 kwietnia 1688] zapisanej i do zapłaty zabezpieczonej –
teraz zaś przez nich w całości z rąk kwitowanych rzeczywiście i skutecznie podniesionej – kwitują, a zapis tenże kasują.
Zeznający niepiśmienni (w źródle: „Ignari litterarum”) – wpis bez podpisów.
uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się u dołu k. 101v, kończy u góry k. 102r – połączony. Zapis pierwotny z 1688 r. – najstarszy dotąd przywoływany w tej księdze; data zweryfikowana: Niedziela Palmowa 1688 – 11 IV, czwartek po niej – 15 IV 1688. Adam Domański nie występuje w tagach do skanu 105 (tagi wymieniają Andrzeja i Stanisława Domańskich) – rozbieżność odnotowana.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Sabbatho in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemna kwitacja z protestacji i obdukcji ran, kasacja protestacji
strona czynna Marcin Wysokiński Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Maciej Tchórzewski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Marcin Wysokiński i Franciszka z Modrzewskich, małżonkowie – kwitujący; Maciej Tchórzewski, Hiacynt (Jacek) Borkowski, Szymon Radomyski i Józef Zabłocki – kwitowani
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Marcin Wysokiński i Franciszka Modrzewska, małżonka – czyli wzajemnie małżonkowie – zdrowi będąc, zeznali, a mianowicie małżonka w asystencji tegoż męża swego, iż oni urodzonych (Nob.) Macieja Tchórzewskiego, Hiacynta (Jacka) Borkowskiego, Szymona Radomyskiego i Józefa Zabłockiego oraz ich następców z wszelkich protestacji wraz z obdukcjami ran, przed aktami niniejszymi przeciwko nim kwitującym uczynionych, jako też ze wszystkich w ogóle i z każdej z osobna pretensji do nich mianych i do dnia dzisiejszego zaszłych – wobec uczynionego zadośćuczynienia – kwitują, a protestacje kasują.
Zeznający niepiśmienni (w źródle: „Ignari litterarum”) – wpis bez podpisów.
uwagi i marginalia Wpis stanowi drugą stronę ugody z wpisu poprzedniego: strony kwitują się wzajemnie także z protestacji i obdukcji ran (śladów pobicia).
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Sabbatho in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donacja) trzech zagonów roli z łąką
strona czynna Marcin Rola Nob. · Zbywca
strona bierna Jakub Radomyski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Marcin Rola zwany Zakowicz, syn zm. Stanisława – darczyńca; Jakub Radomyski, syn Pawła – obdarowany; Kazimierz Rola i Marek Celiński, wicegerent grodzki łukowski – sąsiedzi (miedze)
miejscowości we wpisie Role; granica Sulejska; granica Celińska
Urodzony (Nob.) Marcin Rola zwany Zakowicz, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Jakubowi Radomyskiemu, urodzonego (Nob.) Pawła synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste – to jest trzy zagony roli wraz z łąką, zaczynające się od granicy Sulejskiej, a ciągnące się ku granicy Celińskiej, między miedzami urodzonego (Nob.) Kazimierza Roli z jednej strony a urodzonego (Gen.) Marka Celińskiego, wicegerenta grodzkiego łukowskiego, z drugiej strony, w dziedzicznej wsi Role leżące i położone – ze wszystkim [prawem] daje, darowuje i zapisuje. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Pierwszy wpis pod nową datą sesji (środa 3 VII 1743 – zweryfikowane: Nawiedzenie NMP 2 VII 1743 przypadało we wtorek, nazajutrz to środa). Osoby i wieś Role zgodne z tagami.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Crastino Festi Visitationis Beatae Virginis Mariae Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z sumy 14 złp (z sumy pierwotnej 28 złp) i kasacja zapisów
strona czynna Katarzyna Radomyska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Wojciech Okniński Nob. · Dłużnik
wartość 28
osoby we wpisie Katarzyna Radomyska, córka zm. Jakuba Radomyskiego zwanego Sędek, żona Wawrzyńca Radomyskiego (zeznawała w asystencji męża) – kwitująca; Wojciech Okniński – kwitowany; zm. Katarzyna Maszczybrodzka, wdowa po zm. Macieju Pogonowskim – pierwotna dłużniczka; Walenty Borkowski zwany Danielczyk – poprzedni wierzyciel
miejscowości we wpisie Okniny
Urodzona (Nob.) Katarzyna Radomyska, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Radomyskiego zwanego Sędek córka, urodzonego (Nob.) zaś Wawrzyńca Radomyskiego zwanego Sędek małżonka, w asystencji tegoż męża swojego, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonego (Nob.) Wojciecha Oknińskiego i jego następców z sumy czternastu złotych polskich – z sumy pierwotnej dwudziestu ośmiu złotych polskich jej przypadającej, pierwotnie i pierwszorzędnie przez urodzoną (Nob.) Katarzynę Maszczybrodzką, pozostałą wdowę po zmarłym urodzonym (Nob.) Macieju Pogonowskim, urodzonemu (Nob.) Walentemu Borkowskiemu zwanemu Danielczyk sposobem zastawnym na dobrach pewnych w dziedzicznej wsi Okniny leżących zapisanej, wobec akt niniejszych we wtorek po święcie św. Małgorzaty Panny i Męczennicy roku Pańskiego 1692; a przez tegoż urodzonego (Nob.) Borkowskiego jej samej wobec tychże akt w sobotę po niedzieli Przewodniej roku Pańskiego 1697 scedowanej, obecnie zaś z rąk dzisiejszego kwitowanego podniesionej – kwituje, a zapisy te co do podniesionej sumy kasuje.
uwagi i marginalia Wszystkie osoby i wieś Okniny zgodne z tagami do skanu 122. Zapisy sięgają lat 1692 i 1697 – po pół wieku suma wciąż krąży w obrocie. Zeznająca niepiśmienna (w źródle: „Ignara litterarum”) – wpis bez podpisu.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta ante Festum Sanctae Mariae Magdalenae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z sumy 150 złp posagu (wpis urwany na końcu karty)
strona czynna Marcjanna Radomyska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Marcjanna Radomyska Nob. · Dłużnik
wartość 150
osoby we wpisie Marcjanna Radomyska, wdowa po zm. Wawrzyńcu Kożuchowskim – kwitująca; Maciej Radomyski, jej ojciec – kwitowany
Urodzona (Nob.) Marcjanna Radomyska, po zmarłym urodzonym (Nob.) Wawrzyńcu Kożuchowskim, małżonku, pozostała wdowa, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonego (Nob.) Macieja Radomyskiego, rodzica swojego, i jego następców z sumy stu pięćdziesięciu złotych polskich, jej przypadającej, a przez tegoż rodzica tytułem posagu sposobem prostego długu wobec akt grodzkich [łukowskich] w sobotę w sam dzień święta Przemienienia Pańskiego roku tegoż 1740 zapisanej, jako też z posagu i wyprawy należytej z dóbr ojczystych i macierzystych oraz z rzeczy ruchomych i samoruchomych – wobec okazanego dostatecznego zadośćuczynienia – kwituje, zapis tenże kasuje, a dóbr rzeczonych się zrzeka i wyrzeka na zawsze.
uwagi i marginalia Wpis przechodzi z dołu karty 120r na kartę 120v (skan 124). Data zapisu z 1740 r. zweryfikowana: 6 VIII 1740 istotnie przypadał w sobotę. Osoby zgodne z tagami PTG („Marcjanna Radomyska Kożuchowska”, „Maciej Radomyski”, „Wawrzyniec Kożuchowski”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Vigilia Festi Sancti Jacobi Apostoli Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inscriptio) 125 złp na dobrach – zabezpieczenie sumy dla córki
strona czynna Maciej Radomyski Nob. · Dłużnik
strona bierna Maciej Radomyski Nob. · Wierzyciel
wartość 125
osoby we wpisie Maciej Radomyski, syn zm. Jana zwanego Szpak [odczyt niepewny] – zapisujący; Marcjanna Radomyska, wdowa po zm. Wawrzyńcu Kożuchowskim, jego córka – na rzecz której zapis
miejscowości we wpisie Łazy
Urodzony (Nob.) Maciej Radomyski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana zwanego Szpak [odczyt przydomka niepewny] syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Marcjannie Radomyskiej, po zmarłym urodzonym (Nob.) Wawrzyńcu Kożuchowskim pozostałej wdowie, i jej następcom sumę stu dwudziestu pięciu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu – w dniu dzisiejszego aktu kwitacji na nią przelaną – winien jest i powinien; którą to sumę na schedzie swojej dziedzicznej, w dobrach we wsi Łazy leżących, zapisuje i zabezpiecza, a tęż sumę na pierwsze jej żądanie zapłacić i wobec akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod zakładem stu dwudziestu pięciu złotych polskich i pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Wpis odwrotny do poprzedniego: ojciec, skwitowany z posagu, zapisuje córce nową sumę na swojej schedzie. Przydomek ojca w rękopisie odczytano jako „Szpak” (wyraźne zakończenie -ak); tag PTG podaje „Sędek” – rozbieżność odnotowana, odczyt oznaczono jako niepewny. Wieś Łazy zgodna z tagiem (nazwa powtarza się czytelnie na karcie 121r).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Vigilia Festi Sancti Jacobi Apostoli Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inscriptio) 25 złp dla przyszłego zięcia
strona czynna Maciej Radomyski Nob. · Dłużnik
strona bierna Józef Borkowski Nob. · Wierzyciel
wartość 25
osoby we wpisie Maciej Radomyski – zapisujący; Józef Borkowski zwany Danielczyk, syn zm. Macieja, jego przyszły zięć – na rzecz którego zapis
miejscowości we wpisie Łazy
Tenże [Maciej Radomyski] zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Józefowi Borkowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja zwanego Danielczyk synowi, przyszłemu zięciowi swojemu, i jego następcom sumę dwudziestu pięciu złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winien jest i powinien; którą to sumę na dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza, a tęż sumę – po zawarciu ślubów małżeńskich z córką jego – na pierwsze jego żądanie zapłacić i wobec akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod zakładem dwudziestu pięciu złotych polskich i pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus scribendi litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Wpis wchodzi w skład pakietu przedślubnego Marcjanny Radomyskiej (wdowy po Wawrzyńcu Kożuchowskim) z Józefem Borkowskim Danielczykiem. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 124.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Vigilia Festi Sancti Jacobi Apostoli Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja sumy 100 złp na rzecz przyszłego męża
strona czynna Marcjanna Radomyska Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Józef Borkowski Nob. · Nabywca
wartość 100
osoby we wpisie Marcjanna Radomyska, wdowa po zm. Wawrzyńcu Kożuchowskim – cedująca; Józef Borkowski zwany Danielczyk, syn zm. Macieja, jej przyszły mąż – nabywca
Urodzona (Nob.) Marcjanna Radomyska, po zmarłym urodzonym (Nob.) Wawrzyńcu Kożuchowskim pozostała wdowa, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonemu (Nob.) Józefowi Borkowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja zwanego Danielczyk synowi, przyszłemu małżonkowi swojemu, i jego następcom sumę stu złotych polskich, jej przypadającą, a przez zmarłego urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Kożuchowskiego, męża jej, sposobem prostego długu wobec akt niniejszych we czwartek po niedzieli Exaudi roku Pańskiego 1743 zapisaną – ze wszelkim prawem ustępuje i przelewa, dając mu pełną moc sumę tęż podnieść i z niej kwitować.
uwagi i marginalia Data zapisu z 1743 r. zweryfikowana: niedziela Exaudi w 1743 r. wypadła 26 V, czwartek po niej to 30 V 1743. Osoby zgodne z tagami PTG.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Vigilia Festi Sancti Jacobi Apostoli Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Retrocesja sumy 20 złp (z sumy pierwotnej 26 złp) z zapisu obligacyjnego z 1730 r.
strona czynna Teresa Celińska Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Jadwiga Popławska Nob. · Nabywca
wartość 26
osoby we wpisie Teresa Celińska, córka zm. Marcina Celińskiego, żona Macieja Radomyskiego (zeznawała w asystencji męża) – retrocedująca; Jadwiga Popławska, córka zm. Pawła zwanego Piotrowicz, wdowa po zm. Kazimierzu Nurzyńskim – nabywczyni; Łukasz i Jan Celińscy – wcześniejsi wierzyciele
miejscowości we wpisie Celiny
Urodzona (Nob.) Teresa Celińska, zmarłego urodzonego (Nob.) Marcina Celińskiego [córka], a urodzonego (Nob.) Macieja Radomyskiego małżonka, w asystencji tegoż męża swojego, zeznała, iż ona urodzoną (Nob.) Jadwigę Popławską, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła zwanego Piotrowicz córkę, po zmarłym zaś urodzonym (Nob.) Kazimierzu Nurzyńskim pozostałą wdowę, i jej następców co do sumy dwudziestu złotych polskich, z sumy pierwotnej dwudziestu sześciu złotych polskich – najpierw i pierwotnie przez wspomnianego zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Nurzyńskiego urodzonemu (Nob.) Łukaszowi Celińskiemu sposobem obligacyjnym na dobrach pewnych we wsi dziedzicznej Celiny leżących wobec akt niniejszych w poniedziałek po niedzieli Przewodniej roku Pańskiego 1730 zapisanej; następnie przez urodzonego (Nob.) Jana Celińskiego, wspomnianego urodzonego (Nob.) Łukasza Celińskiego syna, urodzonej (Nob.) Jadwidze, małżonce zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Nurzyńskiego, wobec tychże akt w poniedziałek nazajutrz po święcie św. Piotra w Okowach roku Pańskiego 1734 scedowanej; przez tęż zaś urodzoną (Nob.) Popławską-Nurzyńską jej samej wobec akt niniejszych w poniedziałek po Niedzieli Palmowej roku Pańskiego 1738 scedowanej – obecnie z rąk dzisiejszej cesjonariuszki, jako retrocesjonariuszki, podniesionej – ze wszystkim ustępuje, czyli retroceduje, całe i zupełne prawo swoje, a to pod podobnym zakładem dwudziestu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
uwagi i marginalia Rzadki przykład retrocesji: suma wraca do rąk osoby, od której wcześniej wyszła. Wszystkie trzy daty domykają się w kalendarzu: 17 IV 1730, 2 VIII 1734 i 31 III 1738 istotnie przypadały w poniedziałki. Brak tagów PTG do skanu 135. Wieś Celiny odczytana czytelnie.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia ipso die Festi Transfigurationis Christi Domini Anno eiusdem 1743
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja sumy 50 złp z zapisu obligacyjnego z 1734 r.
strona czynna Agnieszka Borkowska Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 50
osoby we wpisie Agnieszka Borkowska, żona Macieja Zaleskiego (zeznawała w asystencji męża) – cedująca; Andrzej Radomyski zwany Sędek, syn zm. Kazimierza – nabywca; Kazimierz Borkowski – pierwotny dłużnik
miejscowości we wpisie Okniny
Urodzona (Nob.) Agnieszka Borkowska, urodzonego (Nob.) Macieja Zaleskiego małżonka, w asystencji tegoż męża swojego, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonemu (Nob.) Andrzejowi Radomyskiemu zwanemu Sędek, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza synowi, i jego następcom sumę pięćdziesięciu złotych polskich, jej wcześniej przez urodzonego (Nob.) Kazimierza Borkowskiego na dobrach pewnych we wsi dziedzicznej Okniny leżących wobec akt niniejszych w poniedziałek po niedzieli Laetare wielkopostnej roku Pańskiego 1734 sposobem zastawnym zapisaną, obecnie zaś z rąk dzisiejszego cesjonariusza podniesioną – ze wszystkim ustępuje i przelewa. Intromisję od zaraz przyzwala, a to pod podobnym zakładem pięćdziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
Zeznająca niepiśmienna (w źródle: „Ignara scribendi litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Przydomek „Sędek” przy Radomyskich z Oknin potwierdza odczyt z wpisów 780 i 788 (tam glif budził wątpliwość). Data zweryfikowana: niedziela Laetare w 1734 r. wypadła 4 IV, poniedziałek po niej to 5 IV 1734. Brak tagów PTG do skanu 135.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia ipso die Festi Transfigurationis Christi Domini Anno eiusdem 1743
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) trzech kawałków roli i łąki
strona czynna Krzysztof Świerczowski Nob. · Zbywca
strona bierna Eufrozyna Radomyska Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Krzysztof Świerczowski, syn zm. Kazimierza – darczyńca; Eufrozyna Radomyska, córka zm. Wojciecha Radomyskiego, wdowa po zm. Janie Nurzyńskim zwanym Tomczyk – obdarowana; Jan Świerczowski, Bartłomiej Dembowski, następcy zm. Jana Celińskiego, zm. Józefa Celińskiego zwanego Marcinowicz i zm. Tomasza Karwowskiego – sąsiedzi graniczni
miejscowości we wpisie Nurzyna, granice celińskie, pola zwane Brodowe, Przewłoka
Urodzony (Nob.) Krzysztof Świerczowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Eufrozynie Radomyskiej, zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Radomyskiego córce, po zmarłym zaś urodzonym (Nob.) Janie Nurzyńskim zwanym Tomczyk pozostałej wdowie, i jej następcom dobra swoje dziedziczne, to jest: dwa zagony roli z połową trzeciego, poczynając od przecznicy ku granicom celińskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Świerczowskiego z jednej, a następców zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Celińskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od przecznicy ku Przewłoce się ciągnący, między miedzami jak wyżej z jednej, a urodzonego (Nob.) Bartłomieja Dembowskiego z drugiej strony; nadto półtrzecia kosy łąki, poczynając od pól zwanych Brodowe ku granicom celińskim się ciągnące, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Celińskiego zwanego Marcinowicz z jednej, a następców zmarłego urodzonego (Nob.) Tomasza Karwowskiego z drugiej strony – we wsi dziedzicznej Nurzyna położone i leżące, już w zastawie zostające, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję wspólną przyzwala i obronę prawną ogólną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus scribendi litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Osoby i wieś Nurzyna zgodne z tagami PTG do skanu 149 (w tym przydomki „Tomczyk” i „Marcinowicz”). Mikrotoponimy („Brodowe”, „Przewłoka”, „przecznica”) odczytane z rękopisu.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sancti Francisci Confessoris proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z protestacji o rany (z obdukcją) i kasacja protestacji
strona czynna Jakub Tchórzewski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Jakub Tchórzewski, syn zm. Macieja – kwitujący; Andrzej Radomyski oraz Marianna Grochowska, matka, i Andrzej Grochowski, syn – kwitowani
Urodzony (Nob.) Jakub Tchórzewski, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Andrzeja Radomyskiego i jego następców z protestacji pewnej, wraz z obdukcją ran, przeciw temuż oraz przeciw urodzonym (Nob.) Mariannie, matce, i Andrzejowi, synowi, Grochowskim uczynionej – otrzymawszy zadośćuczynienie tak od tychże urodzonych (Nob.) Grochowskich, jak i od Radomyskiego – kwituje, a protestację tęż kasuje.
uwagi i marginalia Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 154.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sancti Lucae Evangelistae proxima Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) półtora zagona roli
strona czynna Stanisław Jastrzębski Nob. · Zbywca
strona bierna Krzysztof Radomyski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Stanisław Jastrzębski, syn zm. Krzysztofa – darczyńca; Krzysztof Radomyski, syn zm. Jakuba – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Franciszek Zaleski zwany Twardo, Wojciech Zaleski zwany Żakowicz
miejscowości we wpisie wieś Jastrzębie Tworki; granica Laskowska [odczyt niepewny]; granice płuckie [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Stanisław Jastrzębski, zmarłego Krzysztofa syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Krzysztofowi Radomyskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od granicy zwanej Laskowska [odczyt niepewny], a ciągnący się ku granicom płuckim [odczyt niepewny], między miedzami urodzonych (Nob.) Franciszka Zaleskiego zwanego Twardo z jednej, a Wojciecha Zaleskiego zwanego Żakowicz z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Jastrzębie Tworki położony i leżący, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi, dla których wskazuje sąd urzędu niniejszego.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Wieś Jastrzębie Tworki znana także z rocznika 1743 (wpis 1065). Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-004 (tag „Franciszka Zaleski? Twardo” to zapewne Franciszek Zaleski Twardo). Nazwy granic odczytane z zastrzeżeniem.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dwóch zagonów roli na trzy lata za 20 złp
strona czynna Jan Wysokiński Nob. · Zbywca
strona bierna Anna Zaleska Nob. · Strona
wartość 20
osoby we wpisie Jan Wysokiński, syn zm. Józefa Wysokińskiego [przydomek – odczyt niepewny] – zastawca; Anna z Zaleskich, wdowa po zm. Andrzeju Dziewulskim – zastawniczka; sąsiedzi (miedze): Jan Dziewulski, Wojciech Radomyski
miejscowości we wpisie wieś Dziewule Stare; droga Zagumienna; granice grodzickie
Urodzony (Nob.) Jan Wysokiński, zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Wysokińskiego zwanego [przydomek nieczytelny] syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Annie z Zaleskich, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja Dziewulskiego małżonce, pozostałej wdowie, i jej następcom dobra swoje dziedziczne, to jest dwa zagony roli, poczynając od drogi Zagumiennej ku granicom grodzickim, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Radomyskiego z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Dziewule Stare leżące, próżne, ze wszystkim, w sumie dwudziestu złotych polskich, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto świętych Trzech Króli roku Pańskiego 1747, zastawia; a potem z roku na rok. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem dwudziestu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
[Podpis własnoręczny, literami drukowanymi:] J. WYSOKINSKI
uwagi i marginalia W rękopisie wykreślono „annum” i nadpisano „triennium”, a nad wierszem dopisano „vacua”. Osoby i wieś Dziewule zgodne z tagami PTG do skanu 57-005 („Anna Zaleska Dziewulska”); przydomek ojca zastawcy nieczytelny.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) placu i połowy dóbr na rzecz syna pierworodnego
strona czynna Krzysztof Skrzyszewski Nob. · Zbywca
strona bierna Krzysztof Skrzyszewski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Krzysztof Skrzyszewski i Ewa z Radomyskich, córka zm. Pawła Radomyskiego i zm. Marianny z Celińskich, małżonkowie (żona zeznawała w asystencji męża) – darczyńcy; Wojciech Skrzyszewski, ich syn pierworodny – obdarowany; Apolonia Skrzyszewska, ich córka – dla niej zastrzeżono drugą połowę
miejscowości we wpisie wieś Leszczanka
[Nagłówek sesji:] Czwartek przed świętem św. Pryski Panny i Męczennicy roku Pańskiego 1744 [16 stycznia 1744].
Urodzeni (Nob.) Krzysztof Skrzyszewski i Ewa Radomyska, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Radomyskiego ze zmarłą urodzoną (Nob.) Marianną z Celińskich spłodzona córka, wzajem sobie prawni małżonkowie, zdrowi będąc, zeznali – a zwłaszcza małżonka w asystencji męża swego – iż oni urodzonemu (Nob.) Wojciechowi Skrzyszewskiemu, synowi swemu pierworodnemu, i jego następcom dobra swoje – mąż te, które podlegają jego prawom, żona zaś dziedziczne – to jest cały plac, a nadto połowę tychże dóbr: w rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, zagajnikach, zaroślach, porębach, jeziorach, bagnach, rzekach, strumieniach i innych do tych dóbr przyległościach i przynależnościach, we wsi dziedzicznej Leszczanka położonych i leżących – drugą połowę zachowując dla osoby urodzonej (Nob.) Apolonii Skrzyszewskiej, córki swojej – ze wszystkim dają i darowują. Intromisję przyzwalają i obronę prawną przyrzekają, a to pod szkodami ziemskimi, dla których wskazują sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomi.
uwagi i marginalia Zweryfikowano: św. Pryska 18 I 1744 przypadła w sobotę, czwartek przed nią to 16 I 1744. Wpis pokazuje przemyślany dział rodzinny: syn dostaje plac i połowę schedy, druga połowa zostaje wyraźnie zastrzeżona dla córki. Wszystkie osoby oraz wieś Leszczanka zgodne z tagami PTG do skanu 57-006.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta ante Festum Sanctae Priscae Virginis et Martyris proxima Anno Domini 1744
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit (quietatio) z sumy zasądzonej dekretem kondescensyjnym i kasacja tegoż dekretu
strona czynna Marcin Zabłocki Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Marcin Zabłocki – kwitujący; Andrzej Radomyski, Piotr Koziestański, Antoni Dziewulski, Wojciech Dziewulski, Józef Dziewulski, Łukasz Krasuski – dziedzice i posesorowie wsi Koziestany, kwitowani
miejscowości we wpisie wieś Koziestany
W piątek najbliższy po Popielcu, Roku Pańskiego 1744.
Urodzony (Nob.) Marcin Zabłocki, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Nob.) Andrzeja Radomyskiego, Piotra Koziestańskiego, Antoniego Dziewulskiego, Wojciecha i Józefa Dziewulskich oraz Łukasza Krasuskiego, dziedziców i posesorów dóbr wsi Koziestany, i ich następców — z sumy czterdziestu sześciu złotych polskich wraz z karą piętnastu grzywien, dekretem kondescensyjnym urzędu niniejszego, wydanym w dobrach wsi Koziestany w środę najbliższą po święcie Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny roku bieżącego 1744, między nim jako stroną z jednej, a stroną kwitowaną z drugiej, i do akt urzędu tegoż we czwartek, w sam dzień święta świętej Doroty, Dziewicy i Męczennicy, roku bieżącego przez oblatę podanym, jemu zasądzonych — a w dniu dzisiejszym dostatecznie i w całości przez niego odebranych, kwituje, a dekret ten wraz z jego mocą kasuje.
uwagi i marginalia Wpis domyka postępowanie egzekucyjne: dekret kondescensyjny (zjazd sądu na grunt) zapadł 5 II 1744 we wsi Koziestany, do akt wniesiono go oblatą 6 II 1744 – tego samego dnia, pod którym pisarz otworzył sesję z wpisem 1150 (weryfikacja krzyżowa dat wewnątrz księgi). Kara piętnastu grzywien = 24 złp (1 grzywna = 1,6 złp); suma główna 46 złp. Liczba „sześć” przy „czterdzieści” dopisana nad wierszem. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-019.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Cineres proxima Anno Domini 1744to
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) całej schedy dziedzicznej za 320 złp
strona czynna Sebastian Radomyski Gen. · Zbywca
strona bierna Sebastian Radomyski Gen. · Nabywca
wartość 320
osoby we wpisie Sebastian Radomyski zwany Sędek, syn zm. Kazimierza Radomyskiego Sędka – zastawiający; Andrzej Radomyski, jego starszy brat rodzony – biorący w zastaw; Kazimierz Radomyski Sędek – zmarły ojciec
miejscowości we wpisie wsie Radomyśl Stary Sędki, Kra…se [odczyt niepewny], Smolanka i Olemny [odczyt niepewny]; siedlisko poddańcze i role uprawiane przez poddanych
W poniedziałek po niedzieli Invocavit Wielkiego Postu, Roku Pańskiego 1744.
Urodzony (Gen.) Sebastian Radomyski, zmarłego urodzonego (Gen.) Kazimierza Radomyskiego zwanego Sędek syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Andrzejowi Radomyskiemu, bratu swemu rodzonemu starszemu, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest całą i zupełną schedę jego dotyczącą i nań przypadającą — w siedliskach, ogrodach, rolach, polach, łąkach, lasach, rzekach, tudzież w siedlisku poddańczym oraz w rolach, polach i łąkach przez poddanych posiadanych, i we wszystkim innym, co do tejże schedy przylega i należy — we wsiach dziedzicznych Radomyśl Stary Sędki, Kra…se [odczyt niepewny], Smolanka i Olemny [odczyt niepewny] leżącą, próżną, ze wszystkim, w sumie trzystu dwudziestu złotych polskich, odtąd do roku i dnia świętego Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1745, w zastaw daje i zastawia; podobnie intromisję od zaraz przyzwala, prawem pospolitym się rządząc, a to pod zakładem trzystu dwudziestu złotych polskich, dla którego wskazuje sąd niniejszy.
[Podpis własnoręczny:] Sebastyan Radomyski
uwagi i marginalia Najwyższa kwota zastawu w tej partii: 320 złp – zastaw całej schedy rozrzuconej po kilku wsiach, wraz z siedliskiem poddańczym (rzadka wzmianka o poddanych w tej księdze). Nazwy trzech z czterech wsi odczytane niepewnie (pismo zatarte, jedno słowo przekreślone). Andrzeja Radomyskiego nie ma w tagach PTG do skanu 57-020, choć występuje w tagach do skanu 57-019 (wpis 1163) – rozbieżność odnotowana, lekcja rękopisu pewna.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Invocavit Quadragesimalem Anno Domini 1744to
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) czterech i pół zagona roli
strona czynna Marcin Rola Nob. · Zbywca
strona bierna Franciszek Zabłocki Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Marcin Rola zwany Zakowicz, syn zm. Stanisława Roli Zakowicza – darczyńca; Franciszek Zabłocki, syn zm. Wojciecha Zabłockiego – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Franciszek Nurzyński, następcy zm. Pawła Radomyskiego, Marek Celiński, Józef Korycki
miejscowości we wpisie wieś Role; granice sulejskie; granica Skrzynka [odczyt niepewny]; droga Kościelna; granice Skrzynków [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Marcin Rola zwany Zakowicz, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława [Roli] syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Franciszkowi Zabłockiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha [Zabłockiego] synowi, i jego następcom dobra dziedziczne, to jest trzy zagony roli, poczynając od granic sulejskich, a ciągnące się ku granicy Skrzynka [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Franciszka Nurzyńskiego z jednej, a następców zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Radomyskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi Kościelnej, a ciągnący się ku granicom Skrzynków [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Gen.) Marka Celińskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Józefa Koryckiego z drugiej strony — we wsi dziedzicznej Role położone i leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem sądu tego się rządząc, a to pod szkodami ziemskimi.
uwagi i marginalia Nazwy miedz („Skrzynka”, „Skrzynków”) odczytane niepewnie. Marka Celińskiego nie ma w tagach PTG do skanu 57-026 – rozbieżność odnotowana; pozostałe osoby i przydomek „Zakowicz” zgodne z tagami. Droga Kościelna jako punkt orientacyjny wskazuje na bliskość kościoła parafialnego.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Dominicam Invocavit Quadragesimalem Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Skwitowanie z protestacji z obdukcją ran, relacji i zapisów w regestrach
strona czynna Michał Maszczybrodzki Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Jakub Radomyski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Michał Maszczybrodzki – kwitujący; Jakub Radomyski – kwitowany
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Michał Maszczybrodzki, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Jakuba Radomyskiego i jego następców kwituje z protestacji wraz z obdukcją ran, przed aktami niniejszymi uczynionej, oraz z relacji w tymże roku wpisanej i z zapisów w regestrach zawisłych, otrzymawszy dostateczne zaspokojenie; protestację, relację i zapisy w regestrach zawisłe kasuje.
uwagi i marginalia Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-028.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Skwitowanie z protestacji o napaść i obrazę czci
strona czynna Andrzej Radomyski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Marcin Zabłocki Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Andrzej Radomyski zwany Sędek – kwitujący; Marcin Zabłocki – kwitowany
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Andrzej Radomyski zwany Sędek, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Marcina Zabłockiego kwituje z pewnej protestacji, przed aktami niniejszymi we czwartek po niedzieli Misericordia Roku Pańskiego 1743 przeciwko temuż kwitowanemu uczynionej względem napaści i obrazy czci, oraz z relacji w tymże roku wpisanej i z zapisów w regestrach zawisłych, a to dla uczynionego zaspokojenia; tęż protestację, relację i zapisy zawisłe kasuje.
uwagi i marginalia Data przywołanej protestacji przeliczona: czwartek po niedzieli Misericordia 1743 = 2 V 1743 (czwartek) – zgadza się. Ten sam Andrzej Radomyski i Marcin Zabłocki występują we wpisach 1163–1164 (luty 1744), gdzie stroną był Zabłocki wobec dziedziców Koziestan – rozliczenia obu rodzin ciągną się przez cały rocznik. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-028.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit (quietatio) z sumy 50 złp i kasacja zapisu
strona czynna Wawrzyniec Rzążewski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Dłużnik
wartość 50
osoby we wpisie Wawrzyniec Rzążewski – kwitujący; Andrzej Radomyski [w rękopisie poprawione z „Teodor Radzikowski”] – kwitowany
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Wawrzyniec Rzążewski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Andrzeja Radomyskiego i jego następców kwituje z sumy pięćdziesięciu złotych polskich — jemu, zeznającemu, przez tegoż kwitowanego tytułem prostego długu przed aktami niniejszymi we czwartek przed uroczystymi świętami Zesłania Ducha Świętego Roku Pańskiego 1739 zapisanej, a obecnie rzeczywiście odebranej; tenże zapis kasuje.
uwagi i marginalia W rękopisie nazwisko kwitowanego poprawiono: wykreślono „Theodorum Radzikowski” i nadpisano „Andrzej Radomyski” – oba nazwiska figurują w tagach PTG do skanu 57-028, przyjęto wersję nadpisaną jako ostateczną i odnotowano poprawkę. Data przywołanego zapisu przeliczona: czwartek przed Zesłaniem Ducha Świętego 1739 = 13 V 1739 (czwartek) – zgadza się.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Wzajemne skwitowanie szlachcica i arendarza żydowskiego ze spraw o gwałt, obrazę czci i pobicie; kasacja dekretu inkwizycyjnego
strona czynna Łukasz Radomyski Gen. · Strona
strona bierna Abram Jakubowicz Infid. · arendarz · Strona
osoby we wpisie Łukasz Radomyski – strona pierwsza; Abram Jakubowicz, Żyd, arendarz dóbr Mościbrody – strona druga
miejscowości we wpisie dobra Mościbrody (arenda)
Urodzony (Gen.) Łukasz Radomyski z jednej, a niewierny (Infid.) Abram Jakubowicz, arendarz dóbr Mościbrody, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni siebie nawzajem i jeden drugiego oraz swoich następców kwitują z powództw i akcji, do urzędu niniejszego wytoczonych i wniesionych względem gwałtów popełnionych w obopólnej bójce, obrazy czci i pobicia; z dekretu inkwizycyjnego, z relacji i z zapisów w regestrach zawisłych, jako też ze wszystkich i poszczególnych pretensji, jakie mieli do siebie, a to dla zawartej między sobą ugody polubownej; protestacje, relacje i dekrety kasują — zachowawszy wszakże niewiernemu (Infid.) Jakubowiczowi nienaruszone prawo dalszego dochodzenia sprawy przeciw innym osobom wchodzącym w te same terminy.
[Podpis własnoręczny:] Łukasz Radomyski [Podpis hebrajski zeznającego Żyda]
uwagi i marginalia **Czwarty podpis hebrajski odnaleziony dotąd w całym opracowaniu** (poprzednie przy wpisach 786, 1053 i 1120–1121). Pod łacińskim podpisem szlachcica arendarz podpisał się po hebrajsku; czytelne jest imię אברהם (Abraham), dalsze wyrazy zatarte [odczyt niepewny], ale układ odpowiada łacińskiemu zapisowi „Abram Jakubowicz”. Wpis jest zarazem czwartym w tej partii, w którym Żyd występuje jako równoprawna strona wobec szlachcica (por. 1207, 1214, 1217), i jedynym, w którym obie strony podpisują się własnoręcznie. Zastrzeżenie o dalszym dochodzeniu wobec pozostałych sprawców zachowane dla strony żydowskiej. Osoby i dobra zgodne z tagami PTG do skanu 57-039.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne skwitowanie z pretensji i kasacja całego procesu
strona czynna Mikołaj Radomyski Gen. · Strona
strona bierna Aleksander Jastrzębski Gen. · Strona
osoby we wpisie Mikołaj Radomyski, syn Franciszka Radomyskiego – strona pierwsza; […] Jastrzębski i Aleksander Jastrzębski, jego syn – strona druga
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Gen.) Mikołaj Radomyski, urodzonego (Gen.) Franciszka Radomyskiego syn, z jednej, a urodzony (Gen.) […] Jastrzębski i urodzony (Gen.) Aleksander, syn, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni siebie nawzajem i jeden drugiego kwitują z wszelkich pretensji, jakie mieli do siebie aż do dnia dzisiejszego, a to dla zawartej między sobą ugody i dla uczynionego zaspokojenia; protestacje, relacje i cały proces w ten sposób wszczęty kasują.
uwagi i marginalia Imię starszego z Jastrzębskich urwane przy grzbiecie oprawy; tag PTG do skanu 57-041 podaje go jako „? Jastrzębski”, więc również dla indeksującego pozostało nieznane – luki nie uzupełniano.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Judica Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) czterech zagonów roli i ośmiu kośnych łąki za sumę w czerwonych złotych węgierskich
strona czynna Adam Okniński Nob. · Zbywca
strona bierna Wawrzyniec Zabłocki Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Adam Okniński, syn zm. Stanisława Oknińskiego – zastawiający; Wawrzyniec Zabłocki i Łukasz Zabłocki, jego syn – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): Wojciech Okniński, Jakub Zabłocki, Maciej Radomyski
miejscowości we wpisie wieś Zabłocie; granica radomyska; granice jasieńskie; granica zwiestańska [odczyt niepewny]; granica sitwoniecka [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Adam Okniński, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Oknińskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Wawrzyńcowi Zabłockiemu i urodzonemu (Nob.) Łukaszowi, synowi, i ich następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest dwa zagony roli, poczynając od granicy radomyskiej, a ciągnące się ku granicom jasieńskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Wojciecha Oknińskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Jakuba Zabłockiego z drugiej strony; nadto dwa zagony roli, poczynając od granicy zwiestańskiej [odczyt niepewny], a ciągnące się ku granicy sitwonieckiej [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Radomyskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Jakuba Zabłockiego z drugiej strony; nadto osiem kośnych łąki, ciągnących się przez dwa stajania, między miedzami jak na pierwszym miejscu — we wsi dziedzicznej Zabłocie leżące, próżne, ze wszystkim, w sumie […] czerwonych złotych węgierskich, licząc po osiemnaście złotych polskich [za każdy], odtąd do roku i dnia świętego Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1745, w zastaw daje i zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem pospolitym się rządząc, a to pod podobnym zakładem tychże czerwonych złotych węgierskich.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia **Czwarte w całym opracowaniu jednoznaczne potwierdzenie kursu czerwonego złotego węgierskiego: 1 aureus Hungaricalis = 18 złp** („aureorum Hungaricalium per octodecim florenos Polonicales numerando”); poprzednie przy wpisach 1038, 1098 i w partii 1744 r. Liczby czerwonych złotych pisarz zapisał niewyraźnie i nie została odczytana – kwoty nie przeliczano. Osoby i wieś Zabłocie zgodne z tagami PTG do skanu 57-046.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festa Solemnia Sacri Paschatis proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) trzech zagonów roli z łąką
strona czynna Andrzej Rola Nob. · Zbywca
strona bierna Paweł Celiński Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Andrzej Rola, syn zm. Macieja Roli – darczyńca; Paweł Celiński, syn Macieja – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Józef Celiński, Kazimierz Borkowski, następcy zm. Pawła Radomyskiego, następcy zm. Bartłomieja Roli
miejscowości we wpisie wieś Celiny; droga Borciana [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Andrzej Rola, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Pawłowi Celińskiemu, urodzonego (Nob.) Macieja synowi, i jego następcom dobra dziedziczne ojczyste, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi Borcianej [odczyt niepewny], a ciągnący się ku granicom […], między miedzami urodzonego (Nob.) Józefa Celińskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Kazimierza Borkowskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynający się jak wyżej, między miedzami następców i urodzonego (Nob.) Pawła Radomyskiego z jednej, a następców i urodzonego (Nob.) Bartłomieja [Roli] z drugiej strony, wraz z łąką — we wsi dziedzicznej Celiny leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję [od zaraz przyzwala], prawem pospolitym się rządząc, a to pod szkodami ziemskimi, dla których wskazuje sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Osoby i wieś zgodne z tagami PTG do skanu 57-049.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Conductus Paschae proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dziewięciu kośnych łąki za 14 złp na rok
strona czynna Jakub Grodzicki Nob. · Zbywca
strona bierna Andrzej Radomyski Gen. · Nabywca
wartość 14
osoby we wpisie Jakub Grodzicki, syn zm. Ludwika Grodzickiego – zastawiający; Andrzej Radomyski, syn zm. Kazimierza Radomyskiego zwanego Sędek – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): Andrzej Borkowski, Jan Jastrzębski
miejscowości we wpisie wieś Okniny; miejsce zwane Iwane [odczyt niepewny]; Drożysko Wierzchnie; Drożyska
Urodzony (Nob.) Jakub Grodzicki, zmarłego urodzonego (Nob.) Ludwika Grodzickiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Andrzejowi Radomyskiemu, zmarłego urodzonego (Gen.) Kazimierza Radomyskiego zwanego Sędek synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest dziewięć kośnych łąki, poczynając od miejsca zwanego Drożysko Wierzchnie, a ciągnących się ku miejscu zwanemu Drożyska, między miedzami urodzonego (Nob.) Andrzeja Borkowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Jastrzębskiego z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Okniny, w miejscu zwanym Iwane [odczyt niepewny], położone i leżące, ze wszystkim, w sumie czternastu złotych polskich, odtąd do roku i dnia świętego Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1745, w zastaw daje i zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem pospolitym się rządząc, a to pod podobnym zakładem czternastu złotych polskich. Sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Osoby i wieś Okniny zgodne z tagami PTG do skanu 57-052.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Misericordia proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis 150 złp przez wdowę na rzecz przyszłego męża, na połowie jej dóbr dziedzicznych
strona czynna Jakub Radomyski Nob. · Dłużnik
strona bierna Andrzej Krasuski Nob. · Strona
wartość 150
osoby we wpisie Teresa z Radomyskich, córka zm. Jakuba Radomyskiego, wdowa po zm. Bartłomieju Jastrzębskim zwanym Leskowicz – zapisująca; Andrzej Krasuski zwany Lasota, jej przyszły mąż – na którego rzecz zapis
miejscowości we wpisie —
Urodzona (Nob.) Teresa z Radomyskich, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Radomyskiego córka, po zmarłym urodzonym (Nob.) Bartłomieju Jastrzębskim Leskowiczu pozostała wdowa, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonemu (Nob.) Andrzejowi Krasuskiemu Lasocie, przyszłemu mężowi swemu, i jego następcom sumę stu pięćdziesięciu złotych polskich tytułem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winna jest i powinna, którą to sumę na połowie wszystkich i poszczególnych dóbr swoich dziedzicznych zapisuje i zabezpiecza; tęż sumę na pierwsze żądanie tegoż przyszłego męża swego wypłacić i do akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem stu pięćdziesięciu złotych polskich. Sąd niniejszy.
[Zeznająca] pisma nieświadoma.
uwagi i marginalia **Odwrócenie zwyczajowego kierunku zapisu przedślubnego:** to wdowa zapisuje 150 złp swojemu przyszłemu mężowi i zabezpiecza je na połowie własnych dóbr dziedzicznych – we wszystkich dotychczasowych wpisach rocznika 1744 (m.in. 1151, 1174, 1187, 1197, 1259, 1353, 1362) zapis szedł od męża ku żonie. Wpis pokazuje samodzielną pozycję majątkową wdowy dysponującej własną schedą. Osoby i przydomki (Leskowicz, Lasota) zgodne z tagami PTG do skanu 57-057.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Diem Misericordiae proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) trzech zagonów roli za 24 złp, aż do wykupu
strona czynna Zofia Celińska Nob. · Zbywca
strona bierna Kazimierz Krasuski Nob. · Nabywca
wartość 24
osoby we wpisie Zofia z Celińskich Radomyska, córka zm. Jakuba Celińskiego, wdowa po zm. Ludwiku Radomyskim – zastawiająca; Kazimierz Krasuski, syn Łukasza Krasuskiego – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): Jan Celiński zwany Hospodar i Antoni Celiński zwany Dwor[…] [odczyt przydomka niepewny]
miejscowości we wpisie wieś Celiny; droga Cetowa [odczyt niepewny]; granice krasuskie
Urodzona (Nob.) Zofia Radomyska, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Celińskiego córka, a po zmarłym urodzonym (Nob.) Ludwiku Radomyskim pozostała wdowa, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonemu (Nob.) Kazimierzowi Krasuskiemu, urodzonego (Nob.) Łukasza synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest trzy zagony roli, poczynając od drogi Cetowej [odczyt niepewny], a ciągnące się ku granicom krasuskim, w całości, między miedzami urodzonych (Nob.) Jana zwanego Hospodar z jednej, a Antoniego zwanego Dwor[…] z drugiej strony, Celińskich — we wsi dziedzicznej Celiny leżące, wolne [od obciążeń], ze wszystkim, w sumie dwudziestu czterech złotych polskich, odtąd aż do wykupu zastawiła. Intromisję od zaraz [przyzwala] prawem powszechnym, a to pod podobnym zakładem dwudziestu czterech złotych polskich. Sąd niniejszy.
[Zeznająca] pisma nieświadoma.
uwagi i marginalia Zastaw bez terminu końcowego – „hinc ad exemptionem”, czyli do wykupu; w roczniku 1744 przeważają zastawy terminowe (najczęściej trzyletnie), ta formuła jest rzadsza. Wieś Celiny poświadczona w tej samej księdze przy wpisie 972. Tagi PTG do skanu 57-061 wymieniają Zofię Radomyską Celińską, Ludwika Radomyskiego, Jakuba Celińskiego, Kazimierza i Łukasza Krasuskich – zgodnie z tekstem; Jana i Antoniego Celińskich (sąsiadów miedzy) oraz wsi Celiny tagi nie wymieniają.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Jubilate proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja sumy 10 złp zabezpieczonej zastawnie na dobrach w Okninach
strona czynna Anna Zaleska Nob. · Strona
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 10
osoby we wpisie Anna z Zaleskich, wdowa po zm. Stanisławie Jastrzębskim zwanym Sikora (małżeństwo ostatnie) – cedentka; Andrzej Radomyski, syn zm. Kazimierza Radomyskiego zwanego Sędek [odczyt niepewny] – cesjonariusz
miejscowości we wpisie wieś Okniny
Urodzona (Nob.) Anna z Zaleskich, ostatniego małżeństwa zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Jastrzębskiego, Sikorą zwanego, małżonka, pozostała wdowa, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonemu (Nob.) Andrzejowi Radomyskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza, Sędkiem zwanego [odczyt niepewny], synowi, i jego następcom —
sumę dziesięciu złotych polskich, jej, zeznającej, sposobem zastawnym (obligatoryjnym) na pewnych dobrach w dziedzictwie wsi Okniny leżących, we wtorek po Niedzieli Exaudi Roku Pańskiego 1741 zapisaną, obecnie zaś z rąk teraźniejszego cesjonariusza odebraną — ceduje; wszelkie i zupełne [prawo] dając i ustępując, tudzież [prawo] sumę tę odebrać, z odebranej kwitować albo dobra tejże sumie podległe posiadać i [na nie] wwiązanie [uzyskać] — a to pod szkodami ziemskimi, z poddaniem się forum urzędu niniejszego w osobie własnej zeznającej.
uwagi i marginalia Weryfikacja kalendarzowa: „Feria Tertia post Dominicam Exaudi proxima A.D. 1741” — Wielkanoc 1741 przypadła 2 IV, Niedziela Exaudi (po Wniebowstąpieniu) 14 V 1741, wtorek po niej = **16 V 1741**. Zgodne. Rok zapisany „1741mo” — końcówka porządkowa (primo) zgodna z cyfrą 1. Suma bardzo mała (10 złp) — dolna granica spraw trafiających do akt grodzkich; świadczy o skali obrotu drobnoszlacheckiego w okolicach Oknin. Rozbieżność z tagami PTG (skan 57-086): tagi wymieniają „Anna Zaleska Jastrzębska”, „Stanisław Jastrzębski Sikora”, „Andrzej Radomyski” i wieś „Okniny”, **nie wymieniają natomiast ojca cesjonariusza — Kazimierza Radomyskiego**, którego przydomek odczytano niepewnie jako „Sędek”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda in Crastino Festi Sanctissimae et Individuae Trinitatis A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna całej schedy zwanej Szczepankowszczyzna (we włóce Górskiej) wraz ze zobowiązaniem do stawienia małoletniej po dojściu do lat
strona czynna Maciej Radomyski Nob. · Strona
strona bierna Maciej Radomyski Nob. · Strona
osoby we wpisie Darczyńcy: Maciej i Wojciech Radomyscy, synowie zm. Jana, wnukowie zm. Wojciecha; Mateusz Radomyski, syn zm. Grzegorza, wnuk zm. Mikołaja; [Maciej?] Radomyski, syn zm. Jana, wnuk zm. Wawrzyńca; Stanisław Chromiński, syn zm. Kazimierza Chromińskiego; Elżbieta Oknińska, córka zm. Wojciecha Oknińskiego; Anna Radomyska, córka zm. Macieja Radomyskiego zwanego Sędek; Konstancja Radomyska, córka zm. Ludwika Radomyskiego, małoletnia. Obdarowani: Adam i Walenty Dziewulscy zwani Dziecinka, synowie zm. Jana, bracia rodzeni
miejscowości we wpisie wieś Okniny; włóka (mansus) Górska; scheda Szczepankowszczyzna
Urodzeni (Nob.) Maciej i Wojciech, zmarłego Jana, niegdyś Wojciecha, synowie; Mateusz, zmarłego Grzegorza, niegdyś Mikołaja [syn]; [Maciej], zmarłego Jana, niegdyś Wawrzyńca, syn syna — Radomyscy; tudzież Stanisław Chromiński, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Chromińskiego [syn]; i Elżbieta Oknińska, zmarłego Wojciecha Oknińskiego [córka]; niemniej Anna Radomyska, zmarłego Macieja Radomyskiego Sędka córka […] — jako prawnukowie, wnukowie naturalni i następcy [wspólnych przodków], zdrowi będąc, zeznali, a mianowicie wyżej wypisany urodzony (Nob.) Mateusz Radomyski także imieniem urodzonej (Nob.) Konstancji Radomyskiej, zmarłego urodzonego (Nob.) Ludwika Radomyskiego córki, małoletniej, za którą ręczy —
iż oni urodzonym (Nob.) Adamowi i Walentemu Dziewulskim, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana zwanego Dziecinka synom, braciom między sobą rodzonym, i ich następcom — dobra swoje dziedziczne, po wspomnianych zmarłych […] Radomyskich, poprzednikach [swoich], prawem naturalnym im przypadające, to jest całą i zupełną schedę swoją, Szczepankowszczyzną zwaną, we włóce (mansus) Górskiej zawartą, na której mieszkał niegdyś […] Wilk — w siedliskach pustych, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, gajach, rzekach, borach, zaroślach, […] chrustach, moczarach i wszystkich innych do tejże schedy przynależnościach, nic sobie ani następcom swoim nie zostawiając i nie wyłączając — w dziedzictwie wsi Okniny leżącą, a teraźniejszym obdarowanym już poprzednio zastawioną — ze wszystkim dają i darowują; na wwiązanie zezwalają i obronę powszechną przyrzekają.
Nadto zobowiązują się stawić urodzoną (Nob.) Konstancję [Radomyską], małoletnią, gdy lat dojdzie, przed urodzonym (Nob.) Mateuszem Radomyskim [dla zatwierdzenia niniejszego zapisu], a to pod szkodami nieodpuszczonymi, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari litt.”).
uwagi i marginalia **Jeden z najbardziej rozbudowanych genealogicznie wpisów w całej księdze.** Kancelaria wylicza współwłaścicieli schedy przez trzy pokolenia wstecz („olim Joannis quondam Alberti filii”, „olim Gregorii quondam Nicolai”, „olim Joannis quondam Laurentii filii filii”), co pozwala odtworzyć rozrodzenie rodu Radomyskich w Okninach. **Odczyt genealogii jest miejscami niepewny** — zapis jest bardzo skrócony, częściowo przekreślony i poprawiany, a prawa krawędź karty wchodzi w grzbiet. Powiązania przedstawiono tak, jak je odczytano; **brakujących ogniw nie uzupełniano domysłem**, a imię jednego z Radomyskich (syna zm. Jana, wnuka Wawrzyńca) pozostaje niepewne. Scheda „Szczepankowszczyzna” leżała we **włóce Górskiej** — zapis „in Manso Górska consistentem” to rzadkie w tej księdze odwołanie do pierwotnego podziału łanowego wsi. Grunt był już wcześniej **zastawiony obdarowanym** („modernis donatariis antecessoribus obligatam”) — darowizna zamyka więc wcześniejszy stosunek zastawny. Zobowiązanie do stawienia małoletniej Konstancji Radomyskiej po dojściu do lat sprawnych to standardowe zabezpieczenie ważności czynności wobec praw małoletniego współspadkobiercy. Osoby i wieś Okniny zgodne z tagami PTG do skanu 57-088 (m.in. „Adam Dziewulski Dziecinka”, „Jan Dziewulski Dziecinka”, „Walenty Dziewulski Dziecinka”, „Maciej Radomyski Sędek”, „Konstancja Radomyska”, „Elżbieta Oknińska”). **Uwaga do imion:** w tym wpisie imiona **Maciej** i **Mateusz** przypadają osobom o tym samym nazwisku. Łacińskie *Matthias* i *Matthaeus* są w dopełniaczu (a więc w pozycji imienia ojca) w tej ręce praktycznie nierozróżnialne — **Mathiae** wobec **Mathaei** — więc obie wzmianki mogą dotyczyć tego samego imienia. **Lekcji nie ujednolicano**; zob. notę „Matthias czy Matthaeus” w arkuszu „O źródle i metodzie”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum Sanctissimae et Individuae Trinitatis proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kompromis i sąd polubowny (compromissum) compromissum; electio superarbitri
Wzajemny kwit ze spraw, protestacji, relacji i dekretów — ugoda polubowna (amicabilis compositio)
strona czynna Maciej Radomyski Nob. · Strona
strona bierna Adam Dziewulski Nob. · Strona
osoby we wpisie Radomyscy (jak we wpisie 1575) – strona pierwsza; Adam i Walenty Dziewulscy – strona druga
Ciż sami zeznający [co wyżej] z jednej, a urodzeni (Nob.) Adam i Walenty Dziewulscy z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali, iż oni wzajemnie i nawzajem —
a mianowicie urodzeni (Nob.) Radomyscy urodzonych (Nob.) Dziewulskich: ze sprawy i akcji urzędowej, do urzędu niniejszego względem pewnych pretensji wytoczonej i wniesionej, tudzież z protestacji, relacji i dekretów jakichkolwiek w tej sprawie zapadłych oraz ze szkód dekretem przysądzonych;
urodzeni (Nob.) zaś Dziewulscy urodzonych (Nob.) Radomyskich: z protestacji, które z powodu jakichkolwiek pretensji przeciw nim uczyniono, a także ze wszystkich i pojedynczych pretensji obustronnie mianych i do dnia dzisiejszego zachodzących —
z uwagi na zawartą między sobą ugodę polubowną (amicabilis compositio) i uczynione sobie dostateczne zadośćuczynienie — kwitowali; a protestacje, relacje, dekrety i wszystkie pretensje kasowali.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari litt.”).
uwagi i marginalia Wpisy 1575 i 1576 stanowią komplet: darowizna schedy i natychmiastowy **wzajemny kwit generalny** zamykający wieloletni spór Radomyskich z Dziewulskimi. Formuła „amicabilis compositio” (ugoda polubowna) wskazuje na rozstrzygnięcie polubowne, poza wyrokiem. Na górze karty 87r kancelaria wpisała nagłówek księgi „Protocollon Inscriptionum” z adnotacją „Sub Actu Feriae Tertiae post Festum SS. Trinitatis 1744to” — potwierdza to datę sesji (2 VI 1744). **Uwaga do imion:** w tym wpisie imiona **Maciej** i **Mateusz** przypadają osobom o tym samym nazwisku. Łacińskie *Matthias* i *Matthaeus* są w dopełniaczu (a więc w pozycji imienia ojca) w tej ręce praktycznie nierozróżnialne — **Mathiae** wobec **Mathaei** — więc obie wzmianki mogą dotyczyć tego samego imienia. **Lekcji nie ujednolicano**; zob. notę „Matthias czy Matthaeus” w arkuszu „O źródle i metodzie”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum Sanctissimae et Individuae Trinitatis proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja trzech sum cząstkowych (3 + 2 + 5 złp) z sum pierwotnych 12 i 10 złp, pod zakładem podwójnym
strona czynna Wojciech Radomyski Nob. · Strona
strona bierna Wojciech Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 10
osoby we wpisie Wojciech Radomyski, syn zm. Jana Radomyskiego – cedent; Maciej Radomyski, syn zm. Grzegorza – cesjonariusz; zm. Marcin Radomyski zwany Sędek – pierwotny dłużnik; zm. Andrzej i Maciej Oknińscy, zm. Paweł Izdebski, zm. Adam Okniński – pierwotni wierzyciele; Stanisław i Tomasz Oknińscy, Jan Dziewulski, Adam Dziewulski – kolejni cedenci
miejscowości we wpisie wieś Okniny
Urodzony (Nob.) Wojciech Radomyski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Radomyskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Maciejowi Radomyskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Grzegorza synowi, i jego następcom — sumy niżej opisane, a mianowicie:
pierwszą, trzech złotych [polskich], z sumy pierwotnej dwunastu złotych polskich, jemu, zeznającemu, przez urodzonych (Nob.) Stanisława i Tomasza Oknińskich, przed aktami niniejszymi, w czwartek nazajutrz po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela roku 17[…] [rok nieczytelny — patrz uwagi] ustąpioną;
drugą, dwóch złotych polskich, z sumy pierwotnej dziesięciu złotych polskich, przez urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego temuż zeznającemu, przed tymiż aktami, w poniedziałek nazajutrz po święcie Nawiedzenia Najświętszej Panny Maryi roku 1724, [ustąpioną];
trzecią wreszcie, pięciu złotych polskich, przez urodzonych (Nob.) Tomasza Oknińskiego i Adama Dziewulskiego jemu, zeznającemu, przed tymiż aktami, w piątek po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego Roku Pańskiego 1726 ustąpioną;
[które to sumy] pierwotnie przez zmarłego urodzonego (Nob.) Marcina Radomyskiego, Sędkiem zwanego, tak zmarłym urodzonym (Nob.) Andrzejowi i Maciejowi Oknińskim, jak i zmarłemu urodzonemu (Nob.) Pawłowi Izdebskiemu oraz zmarłemu urodzonemu (Nob.) Adamowi Oknińskiemu, sposobem zastawnym, na pewnych dobrach w dziedzictwie wsi Okniny leżących, **przed aktami dawniejszymi, przez nieprzyjaciół Ojczyzny Naszej spalonymi**, były zapisane;
tudzież **manifestacja o pożarze [akt], uczyniona przed aktami niniejszymi w poniedziałek w wigilię święta świętych Wita i Modesta Męczenników Roku Pańskiego 166[…]**, i inne manifestacje — z tego względu [do sprawy] należą.
Które to sumy, jemu, zeznającemu, jak wyżej ustąpione, a obecnie przez tegoż cesjonariusza rzeczywiście wypłacone — ze wszystkim ceduje; wszelkie [prawo] dając; na wwiązanie zezwala i obronę w rzeczy i osobie własnej przyrzeka, a to pod zakładem sumy łącznie zebranej — dziesięciu złotych i piętnastu groszy polskich — w dwójnasób, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia **Wpis o pierwszorzędnym znaczeniu źródłoznawczym.** Kancelaria łukowska wprost stwierdza, że zapisy pierwotne wciągnięto do **akt dawniejszych, „przez nieprzyjaciół Ojczyzny Naszej spalonych” („anteactis per hostes Patriae Nostrae combustis”)**, i powołuje się na zachowaną **manifestację o pożarze akt** z lat sześćdziesiątych XVII w. To jedno z najmocniejszych świadectw zniszczenia archiwum grodzkiego łukowskiego w okresie potopu szwedzkiego oraz dowód, że urząd posługiwał się manifestacją pożarową jako substytutem utraconych wpisów — praktyką znaną z innych grodów koronnych. **Weryfikacja kalendarzowa — wyniki mieszane, podane bez wygładzania:** • „Feria Secunda in crastino Festi Visitationis BVM 1724” = **3 VII 1724**, i był to istotnie poniedziałek. **Zgodne.** • „Feria Sexta post Festum Exaltationis S. Crucis proxima 1726” = **20 IX 1726** (Podwyższenie 14 IX 1726 — sobota). **Zgodne.** • „Feria Quinta in crastino Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae 17[…]” — rok w rękopisie nieczytelny (wchodzi w grzbiet); 25 VI wypadało w czwartek m.in. w latach 1699, 1705, 1711, 1716, 1722, **ale nie w 1700**. Roku **nie rekonstruowano**. • „Feria Secunda pridie Festi SS. Viti et Modesti Martyrum A.D. 166[…]” — święto przypada 15 VI, więc „pridie” to 14 VI. Ostatnia cyfra roku jest w rękopisie zamazana; 14 VI wypadał w poniedziałek **tylko w latach 1660 i 1666** (w przedziale 1655–1670). Najprawdopodobniej chodzi więc o **1666 r.**, ewentualnie 1660 — **odczytu nie przesądzam**, ale zbieżność zapisu „166…” z rachubą kalendarzową jest silna. **Rachunek:** 3 + 2 + 5 = **10 złp**; zakład ustalono od sumy łącznej „dziesięciu złotych i piętnastu groszy” w dwójnasób. Różnica 15 gr wobec prostej sumy trzech pozycji może wynikać z nieodczytanego ułamka przy którejś z nich — **odnotowuję rozbieżność, nie wyrównuję jej**. Osoby i wieś Okniny zgodne z tagami PTG do skanu 57-093 („Wojciech Radomyski”, „Jan Radomyski”, „Maciej Radomyski”, „Marcin Radomyski Sędek”, „Adam Okniński”, „Andrzej Okniński”, „Maciej Okniński”, „Stanisław Okniński”, „Tomasz Okniński”, „Paweł Izdebski”, „Jan Dziewulski”, „Adam Dziewulski”).
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Sanctissimi Corporis Christi Domini proximo A.o eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja sumy 2 złp 15 gr z sumy pierwotnej 10 złp
strona czynna Wojciech Radomyski Nob. · Strona
strona bierna Wojciech Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 10
osoby we wpisie Wojciech Radomyski, syn zm. Jana Radomyskiego – cedent; Maciej Radomyski – cesjonariusz; Adam Dziewulski – poprzedni cedent
Tenże zeznający temuż [Maciejowi Radomyskiemu] — sumę dwóch złotych i piętnastu groszy polskich, z sumy pierwotnej dziesięciu złotych polskich, przez urodzonego (Nob.) Adama Dziewulskiego jemu, zeznającemu, przed aktami niniejszymi, w poniedziałek w wigilię święta św. Marii Magdaleny Roku Pańskiego 17[…]2 ustąpioną; obecnie zaś przez niego, zeznającego, z rąk cesjonariusza odebraną — ze wszystkim ceduje; wszelkie [prawo] dając; na wwiązanie zezwala i obronę w rzeczy i osobie własnej przyrzeka, a to pod zakładem dwóch złotych i piętnastu groszy polskich, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia Suma skrajnie drobna (2 złp 15 gr), a mimo to sformalizowana pełnym aktem cesji z zakładem — świadectwo skrupulatności obrotu prawnego w środowisku drobnej szlachty. **Weryfikacja kalendarzowa — rozbieżność.** Rok odczytano jako „17[4]2”, ale dzień św. Marii Magdaleny przypada 22 VII, więc „pridie” to 21 VII; **21 VII 1742 był sobotą, nie poniedziałkiem**. W przedziale 1700–1744 „feria secunda pridie festi S. Mariae Magdalenae” zgadza się tylko dla lat 1704, 1710, 1721, 1727, 1732 i 1738 — spośród nich zapisowi „17_2” odpowiada **1732**. Odczytu jednak **nie zmieniam**: cyfra dziesiątek jest w rękopisie niejednoznaczna, a rozbieżność odnotowuję jawnie.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Sanctissimi Corporis Christi Domini proximo A.o eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwit z sumy 40 złp zastawnej i kasacja zapisu z 1736 r.
strona czynna Kazimierz Radomyski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Piotr Pogonowski Nob. · Dłużnik
wartość 40
osoby we wpisie Kazimierz Radomyski – kwitujący; Pogonowscy i Teresa Krasuska (jak we wpisie 1677) – kwitowani; zm. Piotr Pogonowski, ojciec i dziad kwitowanych – pierwotny dłużnik
miejscowości we wpisie wieś Pogonów
Urodzony (Nob.) Kazimierz Radomyski, zdrowy będąc, zeznał, iż on wyżej wypisanych urodzonych (Nob.) Pogonowskich i [Teresę] Krasuską oraz ich następców — z sumy czterdziestu złotych polskich, przez zmarłego urodzonego (Nob.) Piotra Pogonowskiego, kwitowanych rodzica, a względnie dziada, sposobem zastawnym, na pewnych dobrach w dziedzictwie wsi Pogonów leżących, **w poniedziałek po Niedzieli Misericordia Roku Pańskiego 1736** zapisanej; obecnie zaś odebranej — kwituje, a zapis tenże kasuje.
uwagi i marginalia Weryfikacja kalendarzowa: „Feria Secunda post Dominicam Misericordiae proxima A.D. 1736” — Wielkanoc 1736 przypadła 1 IV, Niedziela Misericordia 15 IV 1736, poniedziałek po niej = **16 IV 1736**. Zgodne. Wpisy 1677 i 1678 są ze sobą powiązane: tego samego dnia rodzina Pogonowskich bierze w zastaw grunt za 40 złp (wpis 1677) i spłaca dawny zastaw na tę samą kwotę, ciążący na dobrach po ojcu (wpis 1678) — **suma i wieś są identyczne**, co wskazuje na przeniesienie zastawu z jednego wierzyciela na drugiego. **Rewizja po ponownym odczycie skanu 57-111 (na prośbę Użytkownika):** odczyt potwierdzony w całości (formuła „Quietatorum Parentem respectiveque avum”, data zapisu „Feria Secunda post Dominicam Misericordiae proxima A.D. 1736” = 16 IV 1736 ✔). Drobna niekonsekwencja pisarza: zm. Piotr Pogonowski ma tu siglum **N.**, a we wpisie 1677 — **G.**; zapisano jak w źródle, per wpis.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
zapis sumy żonie (inscriptio debiti) na połowie dóbr, z wadium
strona czynna Józef Grochowski Nob. · Strona
strona bierna Józef Grochowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Józef Grochowski; Bazyli Grochowski (ojciec, zm.); Konstancja z Radomyskich Grochowska (żona); Jan Radomyski Sędek (jej ojciec, zm.)
Szlachetny (Nob.) **Józef Grochowski**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Bazylego Grochowskiego** syn, zeznał, iż on
szlachetnej (Nob.) **Konstancji Radomyskiej**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Jana Radomyskiego rzeczonego Sędek** córce, **małżonce swojej**, i jej następcom —
**sumę stu złotych polskich**, sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego oraz prostego długu winien jest i powinien;
którą to [sumę] **na połowie wszystkich i poszczególnych dóbr swoich zapisuje i zabezpiecza**,
a tęż sumę **na pierwsze żądanie tejże małżonki swojej zapłacić i przy niniejszych aktach złożyć poddaje się i zobowiązuje**,
i to **pod podobnym wadium stu złotych polskich** [oraz pod rygorem] praw niniejszych.
uwagi i marginalia **Zabezpieczenie tylko na *połowie* dóbr** („in medietate omnium et singulorum Bonorum suorum”) — odstępstwo od typowej w tej księdze formuły „in omnibus et singulis Bonis”; **zachowano dosłownie**. Rachunek zgodny: suma główna = wadium = **100 złp**. ✔ Osoby i przydomek „Sędek” zgodne z tagami PTG do skanu 57-128 („Konstancja Radomyska Grochowska”, „Jan Radomyski Sędek”, „Bazyli Grochowski”, „Józef Grochowski”). ✔ Podpis własnoręczny („Jozef Grochowski”) figuruje pod następującym bezpośrednio wpisem 1742 i obejmuje obie czynności tego samego zeznającego.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta in Crastino Festi Visitationis Beatissimae Virginis Mariae A.D. 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
dożywocie na dobrach (advitalitas)
strona czynna Józef Grochowski Nob. · Strona
strona bierna Konstancja Radomyska Nob. · Strona
osoby we wpisie Józef Grochowski; Konstancja z Radomyskich Grochowska (żona)
**Tenże zeznający**, za zgodą swoją, **dożywocie wszystkich i poszczególnych dóbr swoich — tak dziedzicznych, jak i zastawnych (obligationis) — oraz rzeczy ruchomych i nieruchomych, jako też zabudowań — aż do ostatnich chwil jej życia zapisuje**.
*[Podpis własnoręczny:] **Jozef Grochowski***
uwagi i marginalia **Wpis krótki, dopisany bezpośrednio po zapisie sumy (wpis 1741) i objęty tym samym podpisem** — kancelaria potraktowała obie czynności jako jedną całość na rzecz żony: najpierw suma 100 złp, potem dożywocie. Zakres dożywocia obejmuje **dobra dziedziczne i zastawne oraz ruchomości, nieruchomości i budynki** — sformułowanie szerokie, w tej księdze rzadkie. **Ostatnie słowo wiersza wchodzi w grzbiet oprawy** („…extrema inscribit”); odczyt czasownika przyjęto na podstawie formularza, **bez uzupełniania dalszego tekstu domysłem**. Obdarowana nie jest w tym akapicie wymieniona z imienia — źródło odsyła zaimkiem („vitae ejus”) do małżonki z wpisu poprzedniego. **Nie uzupełniano imienia w tekście przekładu.**
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta in Crastino Festi Visitationis Beatissimae Virginis Mariae A.D. 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
darowizna zagonów roli w siedmiu miejscach (donatio)
strona czynna Andrzej Wysokiński Nob. · Zbywca
strona bierna Andrzej Wysokiński Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Andrzej Wysokiński, syn zm. Macieja Wysokińskiego – darczyńca (nieświadomy pisma); Józef Wysokiński, brat rodzony darczyńcy – obdarowany; sąsiedzi miedz: sukcesorowie zm. Franciszka Radomyskiego, Bartłomiej Skolimowski, Grzegorz Wysokiński, Antoni Wysokiński zwany Mąka, Tomasz Rusiborski [odczyt nazwiska niepewny], Wojciech Wysokiński zwany Nadoł, Józef Wysokiński Misiewicz, Jan Grochowski zwany Luśnia, pracowity Stanisław Korb… [odczyt nazwiska niepewny]
miejscowości we wpisie Wysokiny Jakusze, Wysokiny Tęczki, Grochówka; granice: Krzymosze, Strzeszki, Grochowskie; rzeczka Bagieńska
Urodzony (Nob.) **Andrzej Wysokiński**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Macieja Wysokińskiego** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonemu (Nob.) **Józefowi Wysokińskiemu, bratu swemu rodzonemu**, i jego następcom —
**dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest:**
**po pierwsze — cztery zagony roli**, poczynając od **granic wsi Wysokiny Jakusze**, ciągnące się **ku granicom wsi Krzymosze**, między miedzami **sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka Radomyskiego** z jednej a urodzonego (Nob.) **Bartłomieja Skolimowskiego** z drugiej strony;
**po wtóre, w tymże polu — trzy zagony roli**, poczynając od granic wsi Wysokiny Jakusze, ciągnące się **ku granicom Strzeszkim**, między miedzami urodzonego (Nob.) **Grzegorza Wysokińskiego** z jednej a urodzonego (Nob.) **Antoniego Wysokińskiego zwanego Mąka** z drugiej strony;
**po trzecie, w tymże polu — trzy zagony roli**, poczynając od **rzeczki zwanej Bagieńska**, ciągnące się ku granicom Strzeszkim, między miedzami urodzonego (Nob.) Grzegorza Wysokińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) **Tomasza Rusiborskiego** [odczyt nazwiska niepewny] z drugiej strony;
**po czwarte, w tymże polu — jeden zagon roli z połową drugiego**, poczynając od rzeczonego miejsca, między miedzami urodzonego (Nob.) **Józefa Wysokińskiego** z jednej a **obecnego obdarowanego** z drugiej strony;
**po piąte — jeden zagon roli z połową drugiego**, poczynając od rzeczonej drogi [nazwa drogi z dopisku międzywierszowego czytana niepewnie], ciągnące się **ku granicom Grochowskim**, między miedzami urodzonego (Nob.) Grzegorza Wysokińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) **Wojciecha Wysokińskiego zwanego Nadoł** z drugiej strony;
**po szóste — trzy zagony roli**, poczynając od rzeczonego miejsca, ciągnące się ku granicom Grochowskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Grzegorza Wysokińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) **Józefa Wysokińskiego Misiewicza** z drugiej strony — **w dziedzicznej wsi Wysokinach Tęczkach**;
**tudzież cztery zagony**, poczynając od **granic Wysokińskich**, ciągnące się ku granicom Strzeszkim, między miedzami urodzonego (Nob.) **Jana Grochowskiego zwanego Luśnia** z jednej a pracowitego (Labor.) **Stanisława Korb…** [odczyt nazwiska niepewny] z drugiej strony — **w dziedzicznej wsi Grochówce** położone i leżące,
ze wszystkim — **darowuje**;
**wwiązanie od zaraz, powszechnym początkiem prawa**;
i to **pod [rygorem] szkód ziemskich**, [poddając się] **sądowi niniejszemu**.
*Nieświadomy pisma [ignarus litterarum].*
uwagi i marginalia **Data sesji zweryfikowana:** wpis pod nagłówkiem **wtorek nazajutrz po św. Wawrzyńcu = 11 VIII 1744** ✔ (10 VIII 1744 = poniedziałek). **Rachunek gruntów:** 4 + 3 + 3 + 1½ + 1½ + 3 + 4 = **20 zagonów** w siedmiu miejscach, w trzech wsiach ✔. **Wpis rozciąga się na dwa skany** — 57/157 (karta 156r, miejsca 1–4) i 57/158 (karta 156v, miejsca 4–7 i klauzule końcowe). **Darowizna między braćmi rodzonymi** (*fratri suo germano*) — bez wzmianki o jakiejkolwiek sumie, czysta *donatio*. **Wsie i granice zgodne z tagami PTG:** skan 57-157 — „Wysokiny Jakusze”, „Krzymosze”; skan 57-158 — „Wysokiny Tęczki”, „Grochówka”, „Wojciech Wysokiński Nadoł”, „Grzegorz Wysokiński” ✔. Osoby ze skanu 57-157: „Andrzej Wysokiński”, „Józef Wysokiński”, „Maciej Wysokiński”, „Antoni Wysokiński Mąka”, „Bartłomiej Skolimowski”, „Franciszek Radomyski” ✔. **Nazwisko Tomasza czytane jako „Rusiborski” — odczyt niepewny.** Tagi PTG do skanu 57-157 podają w tym miejscu **„Tomasz ?”**, tj. same twórcy indeksu nazwiska nie odczytali; odczyt zaproponowany tu podano wyłącznie jako niepewny i **nie traktowano go jako ustalonego**. **Nazwiska pracowitego (Labor.) Stanisława we wsi Grochówce nie odczytano do końca** („Korb…”) — **luki nie uzupełniano**; tagi PTG go nie wymieniają. **Przydomki Wysokińskich rozróżnione i zachowane:** Mąka, Nadoł, Misiewicz — w jednej okolicy współistnieją co najmniej trzy gałęzie rodu; **żadnego z przydomków nie ujednolicano**. **„Fluvius dictus Bagieńska”** — rzeczka o polskiej nazwie w łacińskim tekście; dopisek międzywierszowy powtarzający tę nazwę przy piątym miejscu jest częściowo nieczytelny.
data w brzmieniu kancelarii [pod nagłówkiem sesji:] Feria Tertia in Crastino Festi S. Laurentii Martyris Anno Domini 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
zastaw czterech zagonów roli na trzy lata za 10 złp (obligatio)
strona czynna Agnieszka Dziewulska Nob. · Zbywca
strona bierna Andrzej Krasuski Nob. · Nabywca
wartość 10
osoby we wpisie Agnieszka Dziewulska, córka zm. Bartłomieja Dziewulskiego, żona Wojciecha Radomyskiego, w asystencji męża – zastawiająca; Andrzej Krasuski zwany Szcześniak, syn zm. Jana Krasuskiego Szcześniaka – biorący w zastaw; sąsiedzi miedz: Maciej Jastrzębski, Mikołaj Krasuski
miejscowości we wpisie Krasusy Smolanka (granice Łęczna Wola — dziś Łęcznowola)
Urodzona (Nob.) **Agnieszka Dziewulska**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Bartłomieja Dziewulskiego** [córka], urodzonego (Nob.) zaś **Wojciecha Radomyskiego małżonka**, **w asystencji tegoż męża swego**, zdrowa będąc, zeznała, iż ona
urodzonemu (Nob.) **Andrzejowi Krasuskiemu**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Jana Krasuskiego zwanego Szcześniak** synowi, i jego następcom —
**dobra swoje dziedziczne, to jest cztery zagony roli**,
poczynając **od granicy Kryńskiej** [nazwa granicy czytana niepewnie], ciągnące się **ku granicom Łęcznej Woli** (dziś **Łęcznowola**), **między miedzami** urodzonego (Nob.) **Macieja Jastrzębskiego** z jednej a urodzonego (Nob.) **Mikołaja Krasuskiego** z drugiej strony, **puste (vacua)**,
**w dziedzicznych Krasusach Smolance leżące**, ze wszystkim,
**w sumie dziesięciu złotych polskich**, **odtąd na trzy lata, to jest [do] święta Wniebowzięcia Najświętszej Panny Maryi Roku Pańskiego 1747**, **zastawia**, a **potem z roku na rok**;
**wwiązanie od zaraz (ex nunc)**, początkiem prawa powszechnego;
i to **pod podobnym zakładem dziesięciu złotych polskich**, [poddając się] **sądowi niniejszemu**.
uwagi i marginalia **Rachunek terminu spójny:** *hinc ad triennium* od sesji **17 VIII 1744** z terminem w **święto Wniebowzięcia NMP (15 VIII) 1747** — 1744 + 3 = **1747** ✔; sesja odbywa się w poniedziałek po Wniebowzięciu, więc trzechlecie liczone jest od najbliższego minionego święta. **Rachunek sumy potwierdzony wewnętrznie:** liczebnik przy sumie jest w rękopisie **przekreślony i nadpisany, przez co nieczytelny**, ale **zakład podany dalej brzmi jasno: „sub simili Vadio Decem Florenos Polon.” = 10 złp**; ponieważ kancelaria konsekwentnie stosuje w tej partii zakład **równy sumie** („sub simili Vadio”), suma zastawu wynosi **10 złp** ✔. **Odczyt oparto na świadectwie samego wpisu, nie na domyśle.** **Nazwy granicznej „Kryńskie” nie odczytano pewnie**; **„granice Łęczna Wola”** **Korekta odczytu (wprowadzona po ponownym oglądzie skanu).** Nazwę graniczną odczytano pierwotnie jako *Czarna Wola*; **poprawny odczyt to Łęczna Wola — dzisiejsza Łęcznowola** (wieś w gminie Trzebieszów, powiat łukowski, historycznie **Krasusy-Łęcznowola**). Majuskuła to **Ł**: ukośna kreska przecina laskę i schodzi w dół w lewo, a ogonek następującego **ę** zachodzi pod poprzedni wyraz — całość łatwo wziąć za **Cz**. Ten sam wyraz, tą samą ręką, występuje we wpisie **nr 2044** (skan 57-197), gdzie **tagi PTG potwierdzają miejscowość „Łęcznowola”** ✔. Ostatnia samogłoska członu przymiotnikowego czytelna jest jako **-a** (*Łęczna*), choć **-o** (*Łęczno*) nie jest wykluczone. i wieś **„Krasusy Smolanka”** odczytane pewnie — tag PTG do skanu 57-160 podaje **„Smolanka”** ✔. **Grunt określony jako „vacua” (pusty, nieobsiany)** — kancelaria i tu odnotowuje stan zasiewu (por. wpis 1880). **Asystencja męża** przy czynności mężatki zachowana zgodnie z rękopisem. Osoby zgodne z tagami PTG („Agnieszka Dziewulska Radomyska”, „Bartłomiej Dziewulski”, „Wojciech Radomyski”, „Andrzej Krasuski Szcześniak”, „Jan Krasuski Szcześniak”, „Maciej Jastrzębski”, „Mikołaj Krasuski”). ✔
data w brzmieniu kancelarii [pod nagłówkiem:] Feria Secunda post Festum Assumptionis in Coelum [BVM] [1744]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
kwit z protestacji o ucisk i gwałty oraz jej kasacja (quietatio de protestatione, cassatio)
strona czynna Jachim Hajmowicz Infid. · miecznika bracławskiego · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Jachim Hajmowicz Infid. · Strona
osoby we wpisie Jachim Hajmowicz, niewierny (Infid.), arendator karczmy we wsi Modrzysko w dobrach Andrzeja Jastrzębskiego, miecznika bracławskiego – kwitujący, także w imieniu żony Cygi, za którą ręczy; Cyga, niewierna, żona Jachima Hajmowicza – pokrzywdzona; Wojciech Radomyski – kwitowany; Andrzej Jastrzębski, miecznik bracławski – dziedzic dóbr, w których leży karczma
miejscowości we wpisie Modrzysko [odczyt nazwy niepewny]
**Niewierny (Infid.) Jachim Hajmowicz**, **arendarz karczmy we wsi Modrzysku** [odczyt nazwy wsi niepewny], położonej **w dobrach dziedzicznych wielmożnego (Magn.) Andrzeja Jastrzębskiego, miecznika bracławskiego**,
imieniem własnym oraz **niewiernej (Infid.) Cygi** [odczyt imienia niepewny], **małżonki swojej, za którą ręczy**,
zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonego (Nob.) **Wojciecha Radomyskiego** i jego następców —
**z protestacji, uczynionej przeciwko temuż kwitowanemu o ucisk (oppressio), wymuszenie (concussio) i inne gwałty, przez kwitowanego na małżonce zeznającego popełnione**,
tudzież **z wszelkich i wszystkich pretensji, do dnia dzisiejszego zaszłych** —
**kwituje**,
a **tęż protestację kasuje**.
*Podpis własnoręczny zeznającego złożony **pismem hebrajskim** (kursywa hebrajska), umieszczony na końcu wpisu.*
uwagi i marginalia **Wpis o dużej wartości społecznej — jeden z nielicznych w tej księdze dotyczących ludności żydowskiej.** Zeznający występuje z siglum **Infid. (infidelis, „niewierny”)**, którym kancelaria staropolska oznaczała Żydów; jest **arendarzem karczmy** we wsi położonej w dobrach szlacheckich. Siglum zachowano dosłownie wraz z objaśnieniem, **nie zastępując go określeniem opisowym**. **Przedmiot sprawy:** protestacja o **ucisk, wymuszenie i gwałty popełnione na żonie arendarza** przez szlachcica Wojciecha Radomyskiego. Kwit obejmuje także **wszelkie pretensje do dnia dzisiejszego** — typowa formuła zamykająca spór ugodą pozasądową; **wpis nie podaje żadnej sumy odszkodowania**, co odnotowano. **Podpis w piśmie hebrajskim.** Wpis został **podpisany przez zeznającego alfabetem hebrajskim** (kursywa hebrajska, kierunek pisma od prawej do lewej) — jest to **jedyny dotąd w tym opracowaniu podpis niełaciński**. Zapisu **nie transliterowano ani nie tłumaczono**: jest częściowo wyblakły i wchodzi w grzbiet oprawy, a odczyt wymagałby konsultacji hebraisty; **nie uzupełniano go domysłem**. Sam fakt złożenia własnoręcznego podpisu jest znaczący — ogromna większość zeznających drobnoszlacheckich na tych kartach jest *ignari litterarum*. **Zeznający ręczy za żonę** (*pro qua pacem cavet*) — ta sama formuła, którą kancelaria stosuje wobec nieobecnych krewnych szlacheckich. **Urząd:** **Andrzej Jastrzębski, miecznik bracławski (Gladifer Braclaviensis)** — urząd województwa bracławskiego (Ukraina), tu w rękach posesjonata ziemi łukowskiej; nazwa urzędu ucięta przez grzbiet oprawy po sylabie „Bracł…”, lecz odczyt pewny w części zachowanej. **Nazwy wsi nie odczytano pewnie** („Modrzysko”/„Modrzyszko”); tagi PTG do skanu 57-160 wsi tej nie wymieniają, wymieniają natomiast **„Jachim Hajmowicz”**, **„Wojciech Radomyski”** i **„Andrzej Jastrzębski”** ✔. Imienia żony arendarza („Cyga”) tagi PTG nie podają — **rozbieżność odnotowana, odczytu nie przesądzano**. W tej samej sesji Wojciech Radomyski występuje również we wpisie 1894 jako **mąż asystujący** Agnieszce Dziewulskiej — oba wpisy sąsiadują na karcie 158v.
data w brzmieniu kancelarii [pod nagłówkiem:] Feria Secunda post Festum Assumptionis in Coelum [BVM] [1744]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
darowizna trzech zagonów siedliskowych (donatio)
strona czynna Franciszek Zaleski Nob. · Zbywca
strona bierna Krzysztof Dembowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Franciszek Zaleski, syn zm. Floriana Zaleskiego – darczyńca (nieświadomy pisma); Krzysztof Dembowski, syn zm. Stanisława Dembowskiego – obdarowany; sąsiedzi miedz: Wojciech i Marcin Radomyscy zwani Sędki
miejscowości we wpisie Radomyśl Sędki Stary (miejsce zwane Stawułce)
Urodzony (Nob.) **Franciszek Zaleski**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Floriana** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonemu (Nob.) **Krzysztofowi Dembowskiemu**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Stanisława** synowi, i jego następcom —
**dobra swoje dziedziczne nabyte, to jest trzy zagony siedliskowe (tres sulcos areae)**,
poczynając **od drogi wiejskiej**, ciągnące się **ku miejscu zwanemu Stawułce**, **między miedzami** urodzonych (Nob.) **Wojciecha i Marcina Radomyskich zwanych Sędki**, z obu stron,
**w dziedzicznej wsi Radomyślu Sędkach Starym leżące**, ze wszystkim —
**daje i darowuje**;
**wwiązanie od zaraz (ex nunc)**, prawem powszechnym;
i to **pod [rygorem] szkód ziemskich**, [poddając się] **sądowi niniejszemu**.
*Nieświadomy pisma [ignarus litterarum].*
uwagi i marginalia **Wpis nie podaje sumy** — czysta darowizna. **Miara gruntu:** *tres sulcos areae* — **trzy zagony siedliskowe**, ta sama miara co we wpisie 1877 (Zalesie). **Nazwa wsi w formie rozbudowanej: „Radomyśl Sędki Antiqua” (Stary)** — rozróżnienie od młodszej części osady; **tag PTG do skanu 57-160 podaje samo „Radomyśl Sędki”** — rozbieżność odnotowana bez rozstrzygania, czy chodzi o odrębną miejscowość, czy o człon odróżniający w obrębie jednej wsi. **Miejsce zwane „Stawułce”** — polska nazwa terenowa w łacińskim tekście, odczytana pewnie. **Obie miedze należą do tej samej rodziny** (Wojciech i Marcin Radomyscy Sędki) — grunt darowany wcina się klinem w ich posiadłość, co jest typowe dla rozdrobnionej szachownicy drobnoszlacheckiej. Osoby zgodne z tagami PTG („Franciszek Zaleski”, „Florian Zaleski”, „Krzysztof Dembowski”, „Stanisław Dembowski”, „Wojciech Radomyski”, „Marcin Radomyski”). ✔
data w brzmieniu kancelarii [pod nagłówkiem:] Feria Secunda post Festum Assumptionis in Coelum [BVM] [1744]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit jedenastu dziedziców wsi z sumy zasądzonej dekretem i z kary (quietatio)
strona czynna Piotr Jastrzębski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Aleksander Tarkowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Piotr Jastrzębski – kwitujący; kwitowani: Aleksander, Mateusz, Andrzej i Maciej Tarkowscy, Wawrzyniec Jasiński, Stanisław, Józef, Sebastian i Paweł Tchórzewscy, Józef Radomyski, Maciej Chromiński – dziedzice i posesorzy dóbr wsi Tchórzew Plewki
miejscowości we wpisie wieś Tchórzew Plewki
Urodzony (Nob.) **Piotr Jastrzębski**, zdrowy będąc, **zeznał**, iż on urodzonych (Nob.) (NN.) **Aleksandra i Mateusza Tarkowskich, Wawrzyńca Jasińskiego, Andrzeja Tarkowskiego, Stanisława, Józefa, Sebastiana i Pawła Tchórzewskich, Macieja Tarkowskiego, Józefa Radomyskiego** oraz **Macieja Chromińskiego**, **dziedziców i posesorów dóbr wsi Tchórzew Plewki**, i ich następców
**z sumy czterdziestu dwóch złotych polskich oraz z uiszczonej kary**, **dekretem urzędu niniejszego, na terminach skargowych sądu spraw, w poniedziałek po niedzieli Reminiscere wielkopostnej roku bieżącego 1744, między stronami — z jednej [powodową], a imieniem kwitowanych z drugiej — wydanym, zasądzonych**,
**a przysięgą** *[określenie sposobu przysięgi częściowo nieczytelne]* **stwierdzonych**, **tudzież mocą tegoż dekretu przez kwitowanych sobie dobrowolnie nałożonych**,
**a obecnie rzeczywiście i skutecznie z rąk kwitowanych odebranych** — **kwituje**;
**dekret ten, w części dotyczącej wypłaconej sumy, oraz uiszczoną karę — kasuje** &c.
uwagi i marginalia **Dwunastu ludzi w jednym wpisie — cała wieś jako strona.** Kwitowani występują nie jako osoby prywatne, lecz jako ***Haeredes et Possessores Bonorum Villae Tchórzew Plewki*** — zbiorowość współdziedziców wsi drobnoszlacheckiej. To wpis pokazujący, jak w ziemi łukowskiej pozywano i kwitowano **całą wieś zaściankową naraz**: cztery gałęzie Tarkowskich, cztery Tchórzewskich oraz po jednym Jasińskim, Radomyskim i Chromińskim. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-206 pełna i dokładna** ✔: „Piotr Jastrzębski”, „Aleksander Tarkowski”, „Mateusz Tarkowski”, „Andrzej Tarkowski”, „Maciej Tarkowski”, „Wawrzyniec Jasiński”, „Stanisław Tchórzewski”, „Józef Tchórzewski”, „Sebastian Tchórzewski”, „Paweł Tchórzewski”, „Józef Radomyski”, „Maciej Chromiński”, „Tchórzew Plewki” — **dwanaście osób i wieś, wszystkie odczytane i wszystkie potwierdzone**. **Rozróżnienie Matthaeus / Matthias zastosowane konsekwentnie:** *Matthaeum Tarkowskie* = **Mateusz** Tarkowski, *Matthiam Tarkowski* = **Maciej** Tarkowski, *Matthiam Chromiński* = **Maciej** Chromiński. Tagi PTG potwierdzają wszystkie trzy odczyty ✔ — to najlepsze jak dotąd sprawdzenie tej reguły w obrębie jednego wpisu. **Data dekretu zweryfikowana rachubą:** poniedziałek po niedzieli *Reminiscere* 1744 = **2 III 1744** ✔. To **czwarty** wpis tego skanu i okolic odwołujący się do tej kadencji (por. nr 2079, 2087, 2091) — kadencja skargowa z 2 III 1744 była wyraźnie obfita. **Przysięga jako środek dowodowy.** Dekret nie tylko zasądził sumę, ale uzależnił ją od **przysięgi**; sformułowanie o jej trybie jest w tym miejscu częściowo nieczytelne i nie uzupełniam go.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2088–2089:] Feria Secunda in Vigilia Festi Immaculatae Conceptionis Beatissimae Virginis Mariae A.D. 1744
To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.