Wpisy
Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.
1743rok kancelaryjny
2 I 1743wpis 2karta 1rskan 56/004
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donacja) części dziedzicznej – sched spadkowa
strona czynna Leonard Ługowski Nob. · Zbywca
strona bierna Wojciech Dziewulski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Leonard Ługowski (s. zm. Tomasza Ługowskiego) – darczyńca; Wojciech Dziewulski, s. zm. Macieja zwanego Gomolik – obdarowany; zm. Bartłomiej Dziewulski – spadkodawca
miejscowości we wpisie wieś Koziestany
Urodzony (Nob.) Leonard Ługowski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Tomasza Ługowskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Wojciechowi Dziewulskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja zwanego Gomolik, i jego sukcesorom, dobra swoje przypadłe po zmarłym urodzonym (Nob.) Bartłomieju Dziewulskim, na niego i innych współsukcesorów prawem Bożym i naturalnym spadkiem spadłe, to jest całą i zupełną schedę (sortem) jego dotyczącą – w placach (siedliskach), rolach, polach, łąkach, lasach i borach, oraz we wszystkich do tejże schedy przyległościach i przynależnościach, w dobrach dziedzicznych wsi Koziestany leżącą, z wszelkim prawem – daje i daruje; na intromisję zezwolił i obronę przyrzekł, pod karami ziemskimi i forum obecnego urzędu.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Crastino Festi Circumcisionis Christi Domini, Anno Eiusdem 1743 (środa nazajutrz po święcie Obrzezania Pańskiego 1743) [(pod tą samą datą)]
2 I 1743wpis 3karta 1r–2vskan 56/004–005
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) gruntu na 40 złp
strona czynna Wojciech Dziewulski Nob. · Zbywca
strona bierna Leonard Ługowski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Wojciech Dziewulski (s. zm. Macieja) – zastawiający; Leonard Ługowski, s. zm. Tomasza – biorący w zastaw; sąsiedzi/miedze: sukcesorowie zm. Jana Szaniawskiego, sukcesorowie zm. Szymona Dziewulskiego, Józef Dziewulski, Jan Koziestański (i jego sukcesorowie), Łukasz Krasuski, Wojciech Dziewulski, Antoni Dziewulski
miejscowości we wpisie wieś Koziestany; granice radomyskie i dziewulskie; droga publiczna zbuczyńska [odczyt prawdopodobny]
Urodzony (Nob.) Wojciech Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Leonardowi Ługowskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Tomasza, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest:
1) po pierwsze – dwa zagony roli, zaczynające się od łąk i ciągnące ku granicom radomyskim, między miedzami sukcesorów zmarłego Jana Szaniawskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego Szymona Dziewulskiego z drugiej strony;
2) jeden zagon podobnej długości między tymiż miedzami;
3) w drugim polu – jeden zagon roli, zaczynający się od drogi wiejskiej, ciągnący ku drodze publicznej zbuczyńskiej, między miedzami Józefa Dziewulskiego z jednej, a Jana Koziestańskiego z drugiej strony;
4) jeden zagon roli, zaczynający się od poprzedniego [odczyt niepewny], ciągnący ku granicom radomyskim, między miedzami Jana Koziestańskiego z jednej, a Łukasza Krasuskiego z drugiej strony;
5) jeden zagon roli, zaczynający się od granic radomyskich, ciągnący ku granicom dziewulskim, między miedzami sukcesorów zmarłego Szymona Dziewulskiego z jednej, a Wojciecha Dziewulskiego z drugiej strony;
6) jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od drogi wiejskiej, ciągnący ku granicom dziewulskim, między miedzami sukcesorów zmarłego Jana Szaniawskiego z jednej, a Antoniego Dziewulskiego z drugiej strony;
7) jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od przymiarków, ciągnący ku granicom dziewulskim, między miedzami Łukasza Krasuskiego z jednej, a Antoniego Dziewulskiego z drugiej strony –
w dobrach dziedzicznych wsi Koziestany leżące, puste (vacua), z wszelkim prawem, za sumę czterdziestu złotych polskich, od teraz do roku i święta Trzech Króli przypadającego w roku przyszłym 1744, zastawia (obligat), i tak samo z roku na rok i do takiegoż święta, aż do wykupu. Na intromisję zezwolił i obronę przyrzekł, a to pod zakładem (vadium) takichże czterdziestu złotych polskich i forum obecnego urzędu.
uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na skanie 004 (k. 1r) i kończy na skanie 005 (k. 2v).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Crastino Festi Circumcisionis Christi Domini, Anno Eiusdem 1743 (środa nazajutrz po święcie Obrzezania Pańskiego 1743) [(pod tą samą datą)]
19 II 1743wpis 145karta 22vskan 56/026
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z kondemnaty uzyskanej przeciw dziedzicom wsi Januszówka (Dziewule Stare)
strona czynna Jan Dziewulski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Jan Dziewulski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Jan Dziewulski (s. zm. Michała Dziewulskiego) – kwitujący; Antoni zwany Markowicz, Jan zwany Starczyk, Krzysztof zwany Jedynak, Antoni i Wojciech Dziewulscy, Jan Korycki, Szymon Chromiński, Jan i Piotr Koziestańscy, Kazimierz Płudowski oraz inni dziedzice i posesorowie dóbr wsi Januszówka, dziś Dziewule Stare – kwitowani; zastrzeżenie co do Józefa i Jana Dziewulskich
miejscowości we wpisie wieś Januszówka (dziś Dziewule Stare); Dziewule
Urodzony (Nob.) Jan Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Michała Dziewulskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonych (Gen.) i szlachetnych (Nob.): Antoniego zwanego Markowicz, Jana zwanego Starczyk, Krzysztofa zwanego Jedynak, Antoniego i Wojciecha Dziewulskich, Jana Koryckiego, Szymona Chromińskiego, Jana i Piotra Koziestańskich, Kazimierza Płudowskiego oraz innych dziedziców i posesorów dóbr wsi Januszówka, dziś Dziewule Stare, jak też ich sukcesorów – kwituje z kondemnaty uzyskanej przeciw nim z jego instancji w terminach (sądach spraw urzędu) w roku bieżącym 1743 – a to przyjąwszy wystarczające zadośćuczynienie; z zastrzeżeniem co do szlachetnych (Nob.) Józefa i Jana Dziewulskich, względem których kondemnata pozostaje w mocy [odczyt tego zastrzeżenia niepewny].
uwagi i marginalia Fragment końcowy wpisu trudny w odczycie; adnotacja, że strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum S. Valentini Martyris proxima Anno Domini 1743 (wtorek po święcie św. Walentego 1743) [(pod tą samą datą)]
5 III 1743wpis 174karta 29r–29vskan 56/032–033
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) gruntu obsianego oziminą
strona czynna Michał Chromiński Nob. · Zbywca
strona bierna Michał Chromiński Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Michał Chromiński (s. zm. Kazimierza) – zastawiający; Marcin Chromiński, jego brat rodzony – biorący w zastaw; sąsiedzi: Szymon Radomyski, Aleksander Krasuski, Maciej Dziewulski
miejscowości we wpisie wieś Radomyśl Stara; granica radomyska; droga łukowska
Urodzony (Nob.) Michał Chromiński, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Marcinowi Chromińskiemu, bratu swemu rodzonemu, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest:
1) trzy zagony roli, zaczynające się od granicy radomyskiej i ciągnące ku drodze łukowskiej, między miedzami biorącego w zastaw z jednej, a urodzonego (Nob.) Szymona Radomyskiego z drugiej strony;
2) dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami jak wyżej z jednej, a urodzonego (Nob.) Aleksandra Krasuskiego z drugiej strony;
3) trzy zagony roli podobnej długości, między miedzami jak wyżej z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Dziewulskiego z drugiej strony –
w dobrach dziedzicznych wsi Radomyśl Stara leżące, obsiane oziminą, [dalszy ciąg – suma i termin – na następnej karcie].
uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na skanie 032, kończy na skanie 033.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (wtorek po niedzieli Invocavit, pierwszej niedzieli Wielkiego Postu 1743) [(pod tą samą datą)]
7 III 1743wpis 179karta 30vskan 56/034
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z sumy 200 złp oraz 77 złp 15 gr za zboża; kasacja zapisu, manifestacji i dekretów
strona czynna Jan Dziewulski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Jan Dziewulski Nob. · Dłużnik
wartość 200
osoby we wpisie Jan Dziewulski Piskiel – kwitujący; Antoni Dziewulski zwany Markowicz – kwitowany
miejscowości we wpisie wieś Dziewule Stare
Urodzony (Nob.) Jan Dziewulski Piskiel, zdrowy, zeznał, iż urodzonego (Nob.) Antoniego Dziewulskiego zwanego Markowicz i jego sukcesorów kwituje:
– z sumy dwustu złotych polskich, zapisanej mu przez tegoż kwitowanego sposobem zastawnym na pewnych dobrach leżących w dobrach dziedzicznych wsi Dziewule Stare, wobec akt obecnych we wtorek po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela Roku Pańskiego 1731;
– tudzież z sumy siedemdziesięciu siedmiu złotych i piętnastu groszy polskich, należnej mu za zboża ozime i jare, a przysądzonej dekretem kondescensyjnym wydanym na gruncie dóbr Dziewule, za pośrednictwem zawartej między nimi ugody polubownej;
– jak również ze sprawy i akcji z tego tytułu wytoczonej i wniesionej, z wszelkich manifestacji, z relacji i dekretów w tej sprawie zapadłych oraz ze wszystkich i poszczególnych pretensji do dnia dzisiejszego zachodzących – a to z powodu uczynionego mu wystarczającego zadośćuczynienia.
Zapis wyżej wymienionego długu, manifestacje, relację i wszelkie dekrety kasuje.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (czwartek po niedzieli Invocavit 1743)
7 III 1743wpis 180karta 30v–31rskan 56/034
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) siedliska i ról na 400 złp na trzy lata
strona czynna Antoni Dziewulski Gen. · Zbywca
strona bierna Antoni Dziewulski Gen. · Nabywca
wartość 400
osoby we wpisie Antoni Dziewulski, s. zm. Aleksandra zwanego Markowicz, i Konstancja z Celińskich, małżonkowie (żona zeznawała w asystencji męża) – zastawiający; Jan Dziewulski, s. zm. również Jana zwanego Piskiel – biorący w zastaw; pracowity Andrzej Podrygala – dotychczasowy użytkownik gruntów
miejscowości we wpisie wieś Dziewule Stare
Urodzeni (Gen.) Antoni Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Gen.) Aleksandra zwanego Markowicz, i Konstancja z Celińskich, wzajem sobie małżonkowie – a mianowicie żona w asystencji i przy obecności swego męża – zdrowi, zeznali, iż urodzonemu (Nob.) Janowi Dziewulskiemu, synowi zmarłego również Jana zwanego Piskiel, i jego sukcesorom, dobra swoje, a mianowicie żony dziedziczne, jej prawu podległe, to jest: plac pusty (siedlisko), ogród, role i pola, dotąd uprawiane, trzymane i posiadane przez pracowitego (Labor.) Andrzeja Podrygalę, w dobrach dziedzicznych wsi Dziewule Stare leżące, puste – z których to dóbr ciężary posesor zastawny opłacać oraz płoty (inaczej przygrody) utrzymywać będzie powinien – z wszelkim prawem, w sumie czterystu złotych polskich, od teraz na trzy lata, do święta św. Kazimierza przypadającego w roku 1746, zastawiają, a potem z roku na rok. Na wwiązanie od zaraz zezwolili i obronę przyrzekli. A to pod zakładem czterystu złotych polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Pod wpisem podpis: „Antoni Dziewulski”; małżonka nie umie pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (czwartek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]
20 III 1743wpis 244karta 39v–40rskan 56/043
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donacja) gruntów
strona czynna Piotr Radzikowski Nob. · Zbywca
strona bierna Krzysztof Iwanowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Piotr Radzikowski, s. zm. Wojciecha zwanego Świeszek – darczyńca; Krzysztof Iwanowski, s. zm. również Krzysztofa – obdarowany; sąsiedzi: Hiacynt Dziewulski, sukcesorowie zm. Jana Radzikowskiego, Andrzej Iwanowski, Andrzej Radzikowski, Maciej Iwanowski, Sebastian Krasuski
miejscowości we wpisie wieś Iwanów Przywary; granice iwanowskie, żurawskie [?], kwasowskie [?]; błoto z łąką
Urodzony (Nob.) Piotr Radzikowski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha zwanego Świeszek, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Krzysztofowi Iwanowskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) również Krzysztofa, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest:
1) dwa zagony roli z połową trzeciego, zaczynające się od błota wraz z łąką i ciągnące ku granicom iwanowskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Hiacynta Dziewulskiego z obu stron;
2) dwa zagony roli, zaczynające się od drogi wiejskiej i ciągnące ku granicom iwanowskim, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Radzikowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Andrzeja Iwanowskiego z drugiej strony;
3) jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od granic żurawskich [odczyt niepewny] i ciągnący ku granicom kwasowskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Andrzeja Radzikowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Iwanowskiego z drugiej strony;
4) jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od granic żurawskich i ciągnący ku przecinkom, między miedzami urodzonego (Nob.) Sebastiana Krasuskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Iwanowskiego z drugiej strony –
w dobrach dziedzicznych wsi Iwanów Przywary leżące, z wszelkim prawem – daje i daruje; na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod karami ziemskimi i forum obecnego urzędu.
uwagi i marginalia Pod wpisem własnoręczny podpis: „Piotr Radzikowski”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Dominicam Oculi Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (środa po niedzieli Oculi 1743) [(pod tą samą datą)]
23 III 1743wpis 250karta 40vskan 56/044
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwit z sumy 100 złp i kasacja zapisu zastawnego (z zastrzeżeniem zbioru oziminy)
strona czynna Piotr Dziewulski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Konstancja Celińska Gen. · Dłużnik
wartość 100
osoby we wpisie Piotr Dziewulski, s. zm. Wojciecha zwanego Górny – kwitujący; Antoni i Konstancja z Celińskich Dziewulscy, małżonkowie – kwitowani
miejscowości we wpisie wieś Dziewule Stare
Urodzony (Nob.) Piotr Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha zwanego Górny, zdrowy, zeznał, iż urodzonych (Gen.) Antoniego i Konstancję z Celińskich Dziewulskich, wzajem sobie małżonków, oraz ich sukcesorów kwituje z sumy stu złotych polskich, zapisanej mu przez tychże kwitowanych sposobem zastawnym na pewnych dobrach leżących w dobrach dziedzicznych wsi Dziewule Stare, wobec akt obecnych w środę po niedzieli Laetare wielkopostnej Roku Pańskiego 1739; obecnie zaś rzeczywiście mu wypłaconej. Kwituje i tenże zapis kasuje – z zastrzeżeniem jedynie zbioru zasiewu ozimego w roku bieżącym, który sobie zachowuje.
uwagi i marginalia Wpis wiąże się z zastawem z wpisu nr 180 (7 III 1743) na dobrach w Dziewulach Starych. Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Dominicam Oculi Quadragesimalem proximo Anno Domini 1743 (sobota po niedzieli Oculi 1743)
27 III 1743wpis 288karta 45v–46rskan 56/049
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) łąki na 40 złp na trzy lata
strona czynna Józef Jastrzębski Gen. · Zbywca
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Józef Jastrzębski Gołąb – zastawiający (na dobrach zapisanych mu przez żonę Apolonię z Jastrzębskich, 1° voto Szaniawską); Andrzej Radomyski Sędek, syn zm. Kazimierza – biorący w zastaw; sąsiedzi: Wojciech Dziewulski Jedynak, Jan Dziewulski Piskiel
miejscowości we wpisie wieś Dziewule Stare; granica kowiecka [odczyt niepewny]; las
Urodzony (Gen.) Józef Jastrzębski Gołąb, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Andrzejowi Radomyskiemu Sędkowi, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza synowi, oraz jego sukcesorom, dobra swemu prawu podległe – zapisane mu przez Apolonię z Jastrzębskich, pierwszym małżeństwem Szaniawską, obecnie jego małżonkę – to jest osiem zagonów łąki, zaczynających się od granicy kowieckiej [odczyt niepewny] i ciągnących ku lasowi, między miedzami urodzonego (Nob.) Wojciecha Dziewulskiego Jedynaka z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego Piskla z drugiej strony, w dobrach dziedzicznych wsi Dziewule Stare leżące, z wszelkim prawem, w sumie czterdziestu złotych polskich, od teraz na trzy lata, do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1746, zastawia, a potem z roku na rok. Na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod zakładem czterdziestu złotych polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Pod wpisem własnoręczny podpis: „Jozef Jastrzebski”.
**Rewizja odczytu („olim” zamiast „et”).** Pierwotny przekład czytał wyraz przed imieniem ojca jako „et” i robił z Andrzeja **syna** Kazimierza. W tej kancelarii skrót **„ol.” (olim)** zapisywany jest jako „o” z przekreśloną laską i łudząco przypomina „et”; rozstrzyga przypadek gramatyczny — dopełniacz przy „filio” znaczy **„synowi [kogoś]”**, nie „i synowi”. Kierunek filiacji potwierdza aż osiem wpisów (4, 643, 644, 645, 839, 1168, 1366, 1564), w których Andrzej Radomyski Sędek jest **synem zm. Kazimierza**. Wzorzec sprawdzono na rękopisie: wpis 246 (skan 56-043, „Antonio Domaszowski … **Casimiri filio**”) i wpis 302 (skan 56-051, „Stephano Jasienski **ol. N. Pauli filio**”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (środa po niedzieli Laetare 1743) [(pod tą samą datą)]
1 IV 1743wpis 322karta 51rskan 56/054
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) gruntu obsianego oziminą na 12 złp na trzy lata
strona czynna Piotr Dziewulski Nob. · Zbywca
strona bierna Bartłomiej Borkowski Nob. · Nabywca
wartość 12
osoby we wpisie Piotr Dziewulski, s. zm. Mikołaja Dziewulskiego – zastawiający; Bartłomiej Borkowski, s. zm. Stanisława Borkowskiego – biorący w zastaw; sąsiedzi: sukcesorowie zm. Wojciecha Dziewulskiego zwanego Jedynak, Wojciech Dziewulski Garbacik, Maciej Dziewulski, Jan Wysokiński
miejscowości we wpisie wieś Dziewule; granica Krasuse Smolanka; granice kożuszańskie [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Piotr Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Mikołaja Dziewulskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Bartłomiejowi Borkowskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Borkowskiego, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest:
1) jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od granicy Krasuse Smolanka i ciągnący ku granicom kożuszańskim [odczyt niepewny], między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Dziewulskiego zwanego Jedynak z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Dziewulskiego Garbacika z drugiej strony;
2) jeden zagon roli z połową drugiego, podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Dziewulskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Wysokińskiego z drugiej strony –
w dobrach dziedzicznych wsi Dziewule leżące, obsiane oziminą, z wszelkim prawem, w sumie dwunastu złotych polskich, od teraz na trzy lata, do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1746, zastawia, a potem z trzechlecia na trzechlecie. Na intromisję od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. Pod zakładem dwunastu złotych polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Judica Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (poniedziałek po niedzieli Judica 1743) [(pod tą samą datą)]
6 IV 1743wpis 341karta 54rskan 56/057
rodzaj sprawy Rezygnacja i sprzedaż dóbr (resignatio bonorum) resignatio bonorum
Rezygnacja (zbycie) całości dóbr we wsi Pogonów
strona czynna Wojciech Koziestański Nob. · Zbywca
strona bierna Szymon Izdebski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Wojciech Koziestański, syn Jana Koziestańskiego, oraz Krystyna Pogonowska, córka zm. Szymona Pogonowskiego zwanego Wojtkowicz i Marianny Dziewulskiej, małżonkowie (żona w asystencji męża i Piotra Zdanowskiego, przyjaciela) – zbywcy; Szymon Izdebski, syn zm. Macieja Izdebskiego, oraz jego sukcesorzy – nabywca; Piotr Zdanowski – asystent (przyjaciel) przy zeznaniu żony
miejscowości we wpisie Pogonów (wieś)
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Wojciech Koziestański, syn urodzonego (Nob.) Jana Koziestańskiego, oraz Krystyna Pogonowska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona Pogonowskiego zwanego Wojtkowicz, spłodzona z urodzoną (Nob.) Marianną Dziewulską, wzajem małżonkowie, przy czym małżonka w asystencji tegoż męża swego oraz urodzonego (Nob.) Piotra Zdanowskiego, przyjaciela, i za dobrowolną na niżej opisane zgodą, zdrowi będąc, zeznali, iż urodzonemu (Nob.) Szymonowi Izdebskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja Izdebskiego, oraz jego sukcesorom, dobra swoje — mąż prawu dożywocia podległe, żona zaś dziedziczne ojczyste, a nadto oboje małżonkowie te, które sami prawem dziedzicznym nabyli przed aktami niniejszymi w poniedziałek po Niedzieli Palmowej roku Pańskiego 1736 — to jest wszystkie i każde z osobna, w placach, budynkach i wszelkich zabudowaniach, ogrodach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach, strumieniach i innych do tychże dóbr przyległościach i przynależnościach, nic sobie nie zachowując i nie wyjmując, w dziedzictwie wsi Pogonów leżące i położone — ze wszystkim dają i darują, i w posiadanie odtąd wprowadzają, zrzekając się wszelkiego prawa swego, pod karami ziemskimi, poddając się forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Pod wpisem adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum” – zeznający nie umie pisać. Cena dóbr wynosiła 300 złp – zob. wpisy nr 342 i 343 tegoż dnia. Rozbieżność: tagi do skanu 057 podają nazwisko „Izbebski”; w tekście czytam Izdebski. Data nabycia dóbr przez małżonków: poniedziałek po Niedzieli Palmowej 1736 = 26 III 1736.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Sabbatho post Dominicam Judica Quadragesimalem proxima A.D. 1743]
26 IV 1743wpis 424karta 65rskan 56/068
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna trzech zagonów roli z łąką
strona czynna Jan Dziewulski Nob. · Zbywca
strona bierna Kazimierz Celiński Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Jan Dziewulski, syn zm. Krzysztofa Dziewulskiego – darczyńca; Kazimierz Celiński, syn zm. Marcina Celińskiego zwanego Oleksik, oraz jego sukcesorzy – obdarowany; Jan Dziewulski i Andrzej Grodzicki – sąsiedzi miedzą
miejscowości we wpisie Dziewule (wieś); granice Grodzickie; pole wiejskie
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Jan Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Krzysztofa, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Kazimierzowi Celińskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Marcina zwanego Oleksik, oraz jego sukcesorom, dobra swoje nabyte, to jest trzy zagony roli z łąką, poczynające się od granic Grodzickich a ku polu wiejskiemu się ciągnące, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Andrzeja Grodzickiego z drugiej strony, w dziedzictwie wsi Dziewule leżące i położone, ze wszystkim — daje i daruje; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod karami ziemskimi, przed forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Przydomek „Oleksik” i wieś Dziewule zgodne z tagami do skanu 068.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Diem Conductus Paschae proxima A.D. 1743
2 V 1743wpis 473karta 71v–72rskan 56/075
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna trzech kawałków roli
strona czynna Piotr Radzikowski Nob. · Zbywca
strona bierna Piotr Radzikowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Piotr Radzikowski, syn zm. Wojciecha Radzikowskiego – darczyńca; Bartłomiej Radzikowski, syn zm. Franciszka Radzikowskiego, oraz jego sukcesorzy – obdarowany; Jan Modrzewski, Hiacynt Dziewulski, Andrzej Radzikowski, Grzegorz Iwanowski – sąsiedzi miedzą
miejscowości we wpisie Modrzew i Iwanów (wsie); droga wiejska; granice Deszczewskie [odczyt niepewny]; droga Witowska [odczyt niepewny]; granice Żurawskie; uwrocie
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Piotr Radzikowski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha, zdrów będąc, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Bartłomiejowi Radzikowskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka, oraz jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest: dwa zagony roli, poczynające się od drogi wiejskiej a ku granicom Deszczewskim [odczyt niepewny] się ciągnące, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Modrzewskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Hiacynta Dziewulskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynający się od drogi Witowskiej [odczyt niepewny] a ku granicom Żurawskim się ciągnący, między miedzami urodzonego (Nob.) Andrzeja Radzikowskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Jana Modrzewskiego z drugiej strony; nadto trzy zagony roli z połową czwartego, poczynające się od [miedzy Szczygielskiego] a ku uwrociu się ciągnące, między miedzami urodzonego (Nob.) Hiacynta Dziewulskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Grzegorza Iwanowskiego z drugiej strony — w dziedzictwie wsi Modrzew i Iwanów leżące i położone, ze wszystkim — daje i daruje; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod karami ziemskimi, przed forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Pod wpisem własnoręczny podpis: „Piotr Radzikowski”. Wsie Modrzew i Iwanów oraz osoby zgodne z tagami do skanu 075.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Quinta post Diem Misericordiae proxima A.D. 1743]
13 V 1743wpis 507karta 77r–77vskan 56/080–081
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna jednego zagona roli
strona czynna Maciej Dziewulski Nob. · Zbywca
strona bierna Maciej Dziewulski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Maciej Dziewulski zwany Dziecinka, syn zm. Mikołaja Dziewulskiego – darczyńca; Jan Dziewulski, syn Pawła Dziewulskiego, oraz jego sukcesorzy – obdarowany; Szymon Chromiński i Marcin Grodzicki – sąsiedzi miedzą
miejscowości we wpisie Dziewule Stare (wieś); granice Kowalskie; granice Januszewskie [odczyt niepewny]
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Maciej Dziewulski zwany Dziecinka, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Mikołaja, zdrów będąc, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Janowi Dziewulskiemu, synowi urodzonego (Nob.) Pawła, oraz jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest jeden zagon roli, poczynający się od granic Kowalskich a ku granicom Januszewskim [odczyt niepewny] się ciągnący, między miedzami urodzonego (Nob.) Szymona Chromińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Marcina Grodzickiego z drugiej strony, w dziedzictwie wsi Dziewule Stare leżący i położony, ze wszystkim — daje i daruje; wwiązanie odtąd, sądem generalnym, zwłaszcza od małżonki zeznającego, a to pod karami ziemskimi, przed forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na skanie 080 (k. 77r) i kończy na skanie 081 (k. 77v) – obie części połączono. Adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum”. Przydomek „Dziecinka” i wieś Dziewule (tu: Dziewule Stare) zgodne z tagami do skanu 080.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Secunda post Diem Cantate proxima A.D. 1743]
14 V 1743wpis 526karta 80vskan 56/084
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwitowanie z sumy zastawnej 20 złp i kasacja inskrypcji
strona czynna Maciej Dziewulski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Maciej Dziewulski Nob. · Dłużnik
wartość 20
osoby we wpisie Maciej Dziewulski, syn zm. Mikołaja Dziewulskiego – kwitujący; Jan Dziewulski, syn zm. Pawła Dziewulskiego zwanego Starczyk, oraz jego sukcesorzy – kwitowany; Kazimierz Płudowski, syn Piotra Płudowskiego – pierwotny wierzyciel, który sumę scedował
miejscowości we wpisie Dziewule (wieś)
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Maciej Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Mikołaja, zdrów będąc, zeznał, iż urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego, syna zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła zwanego Starczyk, oraz jego sukcesorów — z sumy dwudziestu złotych polskich, pierwotnie i źródłowo przez niego samego zeznającego urodzonemu (Nob.) Kazimierzowi Płudowskiemu, synowi urodzonego (Nob.) Piotra, przed aktami niniejszymi na dobrach jego leżących w dziedzictwie wsi Dziewule, we środę po niedzieli Cantate roku Pańskiego 1736 sposobem zastawnym zapisanej, a następnie przez tegoż urodzonego (Nob.) Płudowskiego teraźniejszemu kwitowanemu przed tymiż aktami w poniedziałek po niedzieli Jubilate roku Pańskiego 1742 scedowanej, a obecnie z rąk teraźniejszego cesjonariusza, jako wieczystego nabywcy praw do tychże dóbr, podniesionej — kwituje, a inskrypcję tęż kasuje.
uwagi i marginalia Środa po niedzieli Cantate 1736 = 2 V 1736; poniedziałek po niedzieli Jubilate 1742 = 16 IV 1742. Przydomek „Starczyk” i wieś Dziewule zgodne z tagami do skanu 084.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Tertia post Diem Cantate proxima A.D. 1743]
6 VI 1743wpis 584karta 89vskan 56/093
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) całej części gruntu w Iwanowie na 100 złp na trzy lata
strona czynna Kazimierz Dziewulski Gen. · Zbywca
strona bierna Katarzyna Rzążewska Nob. · Strona
wartość 100
osoby we wpisie Kazimierz Dziewulski zwany Górny, syn zm. Jakuba Dziewulskiego Górnego – zastawca; Maciej i Jan Rzążewscy, synowie Bartłomieja Rzążewskiego zwanego Patrześ, bracia rodzeni – zastawnicy; zm. Katarzyna Rzążewska, żona zastawcy – źródło jego praw
miejscowości we wpisie Iwanów (Iwanów Przywary)
[Nagłówek sesji:] W czwartek po uroczystych świętach Zesłania Ducha Świętego, roku Pańskiego 1743 [6 czerwca 1743].
Urodzony (Gen.) Kazimierz Dziewulski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba zwanego Górny syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonym (Nob.) Maciejowi i Janowi Rzążewskim, urodzonego (Nob.) Bartłomieja zwanego Patrześ synom, braciom między sobą rodzonym, i ich następcom dobra swoje – prawom jego, to jest dłużnemu i dożywotniemu, po zmarłej urodzonej (Nob.) Katarzynie Rzążewskiej, małżonce jego, nabytym i zapisanym, podległe – to jest całą i zupełną część w siedlisku, roli, polach, łąkach, lasach, borach, zaroślach, rzekach, strumieniach i innych do tejże części przyległościach i przynależnościach, w dziedzicznej wsi Iwanów leżącą i położoną, pustką stojącą, ze wszystkim [prawem], w sumie stu złotych polskich, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto Narodzenia św. Jana Chrzciciela w roku 1746, zastawił; intromisję z trzechlecia na trzechlecie odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, i to pod zakładem stu złotych polskich i pod rygorem stawiennictwa sądowego.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Pierwszy wpis pod nową datą sesji (czwartek 6 VI 1743, zweryfikowane rachunkiem kalendarzowym). Zastawca dysponuje częścią z tytułu praw dłużnego i dożywotniego po zmarłej żonie Katarzynie Rzążewskiej. Nazwa wsi Iwanów zgodna z tagiem „Iwanów Przywary”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Festa Solennia Sacri Pentecostes proxima A.D. 1743
14 VI 1743wpis 611karta 93vskan 56/097
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitacja z 10 złp i kasacja zapisu
strona czynna Szymon Chromiński Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Tomasz Grodzicki Nob. · Dłużnik
wartość 10
osoby we wpisie Szymon Chromiński – kwitujący; Tomasz Grodzicki zwany Michałowicz – kwitowany, obecny posiadacz dóbr; Piotr Dziewulski – pierwotny dłużnik
miejscowości we wpisie Dziewule Stare (Dziewule Antiqua)
Urodzony (Nob.) Szymon Chromiński, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Tomasza Grodzickiego zwanego Michałowicz z sumy dziesięciu złotych polskich – jemu samemu zeznającemu przez urodzonego (Nob.) Piotra Dziewulskiego na dobrach pewnych, we wsi Dziewule Stare leżących i położonych, przed aktami niniejszymi w czwartek przed świętem Narodzenia św. Jana Chrzciciela Roku Pańskiego 1736 [21 czerwca 1736] sposobem obligatoryjnym zapisanej – obecnie z rąk teraźniejszego kwitowanego, jako posiadacza tychże dóbr prawem nabytym, podniesionej – kwituje, a zapis tenże kasuje.
uwagi i marginalia Data zapisu zweryfikowana: św. Jan Chrzciciel 24 VI 1736 przypadał w niedzielę, czwartek przed nim – 21 VI 1736. Osoby i wieś Dziewule zgodne z tagami.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Feria Sexta in Crastino Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini Anno ejusdem 1743tio
14 VI 1743wpis 612karta 93v–94rskan 56/097
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) czterech zagonów roli w Radomyślu Starym na 40 złp na trzy lata
strona czynna Wawrzyniec Radomyski Nob. · Zbywca
strona bierna Krzysztof Dembowski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Wawrzyniec Radomyski [odczyt niepewny], syn zm. Jana Radomyskiego – zastawca; Krzysztof Dembowski, syn zm. Stanisława Dembowskiego – zastawnik; sąsiedzi: Marcin Chromiński, Szymon Radomyski, Maciej Dziewulski
miejscowości we wpisie Radomyśl Stary (Radomyśl Antiqua); pole smoleńskie [odczyt niepewny]; granice rozestańskie [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Wawrzyniec Radomyski [odczyt imienia niepewny], zmarłego urodzonego (Nob.) Jana syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Krzysztofowi Dembowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest dwa zagony roli, poczynające się od pól smoleńskich [odczyt niepewny], ku granicom rozestańskim [odczyt niepewny] idące, między miedzami urodzonego (Nob.) Marcina Chromińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Szymona Radomyskiego z drugiej strony; również dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Marcina Chromińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Macieja Dziewulskiego z drugiej strony – we wsi Radomyśl Stary leżące i położone, pustką stojące, ze wszystkim [prawem], w sumie czterdziestu złotych polskich, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto św. Wojciecha Biskupa w nadchodzącym roku 1746 [23 kwietnia 1746], zastawił, a potem podobnie z trzechlecia na trzechlecie; intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, i to pod podobnym zakładem czterdziestu złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na k. 93v, kończy u góry k. 94r – połączony. Imię zeznającego odczytane jako „Laurentius” (Wawrzyniec), lecz tagi do skanu 097 wymieniają tylko Andrzeja, Jana, Pawła i Szymona Radomyskich – rozbieżność odnotowana. Nazwy pól i granic odczytane niepewnie.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Feria Sexta in Crastino Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini Anno ejusdem 1743tio
22 VI 1743wpis 665karta 101v–102rskan 56/105
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwitacja ze 100 złp z zapisu z 1688 r. i jego kasacja
strona czynna Józef Zabłocki Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Marcin Wysokiński Nob. · Dłużnik
wartość 100
osoby we wpisie Józef Zabłocki, Maciej Tchórzewski, Hiacynt (Jacek) Borkowski oraz Szymon Radomyski, także w imieniu Małgorzaty z Radomyskich – kwitujący; Marcin Wysokiński i Franciszka z Modrzewskich, małżonkowie, oraz Adam i Walenty Dziewulscy, bracia rodzeni – kwitowani; zm. Adam Domański, syn zm. Andrzeja, pradziad kwitujących – pierwotny dłużnik; zm. Elżbieta Karwowska, jego żona – pierwotna wierzycielka
miejscowości we wpisie —
Urodzeni (Nob.) Józef Zabłocki i Maciej Tchórzewski, [tudzież] Hiacynt (Jacek) Borkowski – imieniem własnym oraz urodzonej (Nob.) Małgorzaty z Radomyskich, małżonki, za którą pokój warunkuje – jako też Szymon Radomyski, zdrowi będąc, zeznali,
iż oni urodzonych (Nob.) Marcina i Franciszkę z Modrzewskich Wysokińskich, małżonków, tudzież Adama i Walentego Dziewulskich, braci rodzonych, oraz ich następców z sumy stu złotych polskich –
przez pradziada kwitujących, zmarłego urodzonego (Nob.) Adama Domańskiego, niegdyś urodzonego (Nob.) Andrzeja syna, zmarłej urodzonej (Nob.) Elżbiecie Karwowskiej, małżonce swojej, sposobem długu prostego na wszystkich dobrach przed aktami niniejszymi w czwartek po Niedzieli Palmowej Roku Pańskiego 1688 [15 kwietnia 1688] zapisanej i do zapłaty zabezpieczonej –
teraz zaś przez nich w całości z rąk kwitowanych rzeczywiście i skutecznie podniesionej – kwitują, a zapis tenże kasują.
Zeznający niepiśmienni (w źródle: „Ignari litterarum”) – wpis bez podpisów.
uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się u dołu k. 101v, kończy u góry k. 102r – połączony. Zapis pierwotny z 1688 r. – najstarszy dotąd przywoływany w tej księdze; data zweryfikowana: Niedziela Palmowa 1688 – 11 IV, czwartek po niej – 15 IV 1688. Adam Domański nie występuje w tagach do skanu 105 (tagi wymieniają Andrzeja i Stanisława Domańskich) – rozbieżność odnotowana.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Sabbatho in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae Anno Domini 1743
22 VI 1743wpis 678karta 103rskan 56/106
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis posagu 150 złp na rzecz żony, zabezpieczony na połowie dóbr
strona czynna Piotr Grodzicki Gen. · Dłużnik
strona bierna Elżbieta Dziewulska Nob. · Wierzyciel
wartość 150
osoby we wpisie Piotr Grodzicki, syn zm. Jana Grodzickiego – dłużnik; Elżbieta Dziewulska, córka Piotra Dziewulskiego, jego prawowita żona – wierzycielka
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Gen.) Piotr Grodzicki, zmarłego urodzonego (Gen.) Jana Grodzickiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Elżbiecie Dziewulskiej, urodzonego (Nob.) Piotra Dziewulskiego córce, prawowitej małżonce swojej, i jej następcom sumę stu pięćdziesięciu złotych polskich – z tytułu podniesionego po niej posagu – sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu jest winien i powinien; którą to sumę na połowie wszystkich w ogóle i każdego z osobna dóbr swoich zapisuje i zabezpiecza, i tęż sumę na pierwsze żądanie tejże małżonki swojej zapłacić oraz przy aktach niniejszych złożyć się zobowiązuje i obliguje, i to pod podobnym zakładem stu pięćdziesięciu złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Zabezpieczenie posagu na połowie majątku męża – standardowa formuła „reformacji posagu”. Osoby zgodne z tagami; tag „Elżbieta Dziewulska Grodzicka” w pełni odpowiada treści.
data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Sabbatho in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae Anno Domini 1743
15 VII 1743wpis 752karta 115rskan 56/118
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja sumy 30 złp odziedziczonej po dziadku
strona czynna Anna Dziewulska Nob. · Strona
strona bierna Wawrzyniec Jezierski Gen. · Nabywca
wartość 30
osoby we wpisie Anna Dziewulska zwana Gomolik, córka zm. Kazimierza Dziewulskiego, wnuczka i prawa sukcesorka zm. Jana Dziewulskiego, żona Antoniego Dziewulskiego zwanego Dziecinka (zeznawała w asystencji męża) – cedentka; Wawrzyniec Jezierski – cesjonariusz; zm. Adam Okniński – pierwotny dłużnik
Urodzona (Nob.) Anna Dziewulska, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Dziewulskiego córka, zmarłego zaś urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego wnuczka i prawa sukcesorka, urodzonego (Nob.) Antoniego Dziewulskiego zwanego Dziecinka małżonka, w asystencji tegoż męża swojego, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonemu (Gen.) Wawrzyńcowi Jezierskiemu i jego następcom sumę trzydziestu złotych polskich – zapisaną niegdyś przez zmarłego urodzonego (Nob.) Adama Oknińskiego wspomnianemu zmarłemu urodzonemu (Nob.) Janowi Dziewulskiemu, dziadkowi jej, sposobem prostego długu, wobec akt niniejszych we środę po święcie Trójcy Przenajświętszej roku Pańskiego tysiąc sześćsetnego pięćdziesiątego [1650], obecnie zaś z rąk dzisiejszego cesjonariusza podniesioną – ze wszystkim [prawem] cedu je, dając i przyznając mu prawo tęż sumę podnieść, z podniesionej kwitować i o nią prawnie występować.
uwagi i marginalia Przydomek zeznającej przyjęty za tagiem PTG („Anna Dziewulska Gomolik”). Data pierwotnego zapisu (1650) odczytana wyraźnie – najstarszy zapis przywoływany w tej partii księgi, niemal stuletni. Osoby zgodne z tagami.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sanctae Margarethae Virginis et Martyris proxima Anno Domini 1743
15 VII 1743wpis 753karta 115rskan 56/118
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inskrypcja) sumy 30 złp na rzecz żony
strona czynna Antoni Dziewulski Nob. · Dłużnik
strona bierna Antoni Dziewulski Nob. · Strona
wartość 30
osoby we wpisie Antoni Dziewulski zwany Dziecinka – zapisujący; Anna Dziewulska zwana Gomolik, jego żona – na jej rzecz zapis; Wawrzyniec Jezierski – od niego podniesiono sumę
Urodzony (Nob.) Antoni Dziewulski [zwany Dziecinka], zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Annie Dziewulskiej zwanej Gomolik, ślubnej małżonce swojej, i jej następcom sumę – którą z rąk urodzonego (Gen.) Wawrzyńca Jezierskiego podniósł, to jest trzydziestu złotych polskich – tytułem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winien jest i powinien; sumę tę na wszystkich i każdym z osobna dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza, zobowiązując się ją na pierwsze żądanie małżonki wypłacić i przy aktach niniejszych złożyć. A to pod podobnym zakładem trzydziestu złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Wpis powiązany z poprzednim: mąż zabezpiecza żonie sumę uzyskaną z jej własnej cesji. Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sanctae Margarethae Virginis et Martyris proxima Anno Domini 1743
9 IX 1743wpis 885karta 139rskan 56/142
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) trzech kawałków roli na 32 złp na rok
strona czynna Maciej Radzikowski Nob. · Zbywca
strona bierna Wawrzyniec Borkowski Nob. · Nabywca
wartość 32
osoby we wpisie Maciej Radzikowski, syn zm. Mikołaja Radzikowskiego zwanego Świeszek – zastawca; Wawrzyniec Borkowski, syn zm. Kazimierza – zastawnik; następcy zm. Jana Modrzewskiego, Marcin i Andrzej Radzikowscy, Wawrzyniec Rzążewski, Hiacynt Dziewulski – sąsiedzi graniczni
miejscowości we wpisie Iwanów Przywary, droga iwanowska, droga borowska, granice modrzewskie
Urodzony (Nob.) Maciej Radzikowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Mikołaja Radzikowskiego zwanego Świeszek syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Wawrzyńcowi Borkowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Borkowskiego synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest: dwa zagony roli, poczynając od drogi głównej ku granicom modrzewskim się ciągnące, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Modrzewskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Marcina Radzikowskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi iwanowskiej ku granicom [odczyt nazwy niepewny] się ciągnący, między miedzami urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Rzążewskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Andrzeja Radzikowskiego, brata jego rodzonego, z drugiej strony; nadto półtora zagona roli, poczynając od drogi borowskiej ku granicom modrzewskim się ciągnące, między miedzami urodzonego (Nob.) Hiacynta Dziewulskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Andrzeja Radzikowskiego z drugiej strony – we wsi dziedzicznej Iwanów Przywary położone i leżące, próżne, ze wszystkim – w sumie trzydziestu dwóch złotych polskich, od dziś na rok, z terminem przypadającym na święto Narodzenia Najświętszej Marii Panny w roku 1745, zastawia; a potem z roku na rok. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod zakładem trzydziestu dwóch złotych polskich i pod sądem niniejszym.
Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus scribendi litterarum”) – wpis bez podpisu.
uwagi i marginalia Osoby i wieś Iwanów Przywary zgodne z tagami PTG do skanu 142 (w tym przydomek „Świeszek”). Na lewym marginesie karty 139r późniejsza nota z datą 1745 i słowem „Quietatur”. Jedna z nazw granic odczytana z wahaniem.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda in Crastino Festi Nativitatis Beatissimae Virginis Mariae Anno Domini 1743
29 X 1743wpis 971karta 154rskan 56/157
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) placu z dziewięcioma zagonami roli na 40 złp na rok
strona czynna Jan Wysokiński Nob. · Zbywca
strona bierna Tomasz Dziewulski Nob. · Nabywca
wartość 40
osoby we wpisie Jan Wysokiński, syn zm. Józefa – zastawca; Tomasz Dziewulski, syn zm. Mikołaja – zastawnik; sąsiedzi (miedze): sam zastawnik, Jan Iwanowski
miejscowości we wpisie wieś Dziewule; miejsce zwane Grodz; droga wiejska
Urodzony (Nob.) Jan Wysokiński, zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Tomaszowi Dziewulskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Mikołaja synowi, i jego prawnym następcom dobra ojczyste, to jest plac zawierający w sobie dziewięć zagonów roli, między miedzami dzisiejszego zastawnika z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Iwanowskiego z drugiej strony, poczynając od drogi wiejskiej, a ciągnący się ku miejscu zwanemu Grodz, we wsi dziedzicznej Dziewule położony i leżący, próżny, ze wszystkim – w sumie czterdziestu złotych polskich, od dziś na rok, z terminem przypadającym na święto Wszystkich Świętych w roku, da Bóg, przyszłym 1744, zastawia; a potem z roku na rok. Intromisję przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod zakładem czterystu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
uwagi i marginalia Na marginesie lewym późniejsza nota kancelaryjna: „1752, feria secunda post [Dominicam] Jubilate – intercessit quietatio”, czyli o dziewięć lat późniejsze skwitowanie. W formule zakładu pierwotne „similis” (takiegoż) wykreślono i nadpisano „quadringentis” – zakład dziesięciokrotnie wyższy od sumy zastawnej. Osoby i wieś zgodne z tagami PTG do skanu 157.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Crastino Festi Sanctorum Simonis et Judae Apostolorum Anno Domini 1743
30 X 1743wpis 982karta 155r–155vskan 56/158–159
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) siedmiu zagonów roli w dwóch miejscach
strona czynna Anna Dziewulska Nob. · Zbywca
strona bierna Marcin Grodzicki Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Anna z Dziewulskich, córka zm. Kazimierza Dziewulskiego, pierwszego małżeństwa żona zm. Wojciecha Krasuskiego, obecnie żona Marcina Grodzickiego, zeznająca w asystencji męża – darczyni; Jakub Grodzicki, syn zm. Bartłomieja – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Maciej Jastrzębski, Zofia z Dziewulskich Grodzicka, wdowa, Józef Jasiński, Jan Wysokiński
miejscowości we wpisie wieś Dziewule Stare; miejsca zwane Zagroble i Ostrówek; granice smoleńskie [odczyt niepewny] i zabłockie
Urodzona (Nob.) Anna z Dziewul[skich], zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Dziewulskiego córka, pierwszego ślubu zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Krasuskiego, obecnie zaś drugiego ślubu urodzonego (Nob.) Marcina Grodzickiego małżonka, w asystencji tegoż męża swego, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonemu (Nob.) Jakubowi Grodzickiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja synowi, i jego prawnym następcom dobra swoje dziedziczne, to jest:
1) po pierwsze – w miejscu zwanym cztery zagony roli, poczynając od miejsca zwanego Zagroble, ciągnące się ku granicom smoleńskim [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Jastrzębskiego z jednej, a urodzonej (Nob.) Zofii z Dziewulskich Grodzickiej, pozostałej wdowy, z drugiej strony;
2) nadto w miejscu zwanym Ostrówek – trzy zagony roli, poczynając od granic [odczyt niepewny], ciągnące się ku granicom zabłockim, między miedzami urodzonego (Nob.) Józefa Jasińskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Wysokińskiego z drugiej strony –
we wsi dziedzicznej Dziewule Stare położone i leżące, ze wszystkim, daje i darowuje. Intromisję przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.
[Zeznająca] pisma nieświadoma.
uwagi i marginalia Nowy nagłówek sesji: „Feria Quarta ante Festum Omnium Sanctorum proxima A.D. 1743”. Zweryfikowano: Wszystkich Świętych 1743 wypadło w piątek 1 XI, środa przed nim to 30 X 1743. Rękopis podaje drugiego męża jako „Martini Grodzicki”; tag PTG do skanu 158 wymienia „Marcin Grochowski”, ale nazwisko odmężowskie zeznającej podaje w formie „Anna Dziewulska pv Krasuska sv Grodzicka” – przyjęto Grodzickiego zgodnie z rękopisem, rozbieżność odnotowana. Wpis kończy się na k. 155v (skan 159).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta ante Festum Omnium Sanctorum proxima Anno Domini 1743
30 X 1743wpis 983karta 155vskan 56/159
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit męża dla żony ze 100 złp zapisanych mu przez nią, i kasacja zapisu
strona czynna Marcin Grodzicki Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Anna Dziewulska Nob. · Dłużnik
wartość 100
osoby we wpisie Marcin Grodzicki, syn zm. Jana – kwitujący; Anna z Dziewulskich, pierwszego ślubu żona zm. Wojciecha Krasuskiego, obecnie jego małżonka – kwitowana; Jakub Grodzicki – przez którego ręce sumę wypłacono
miejscowości we wpisie akta grodzkie łukowskie
Urodzony (Nob.) Marcin Grodzicki, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzoną (Nob.) Annę z Dziewulskich, pierwszego ślubu zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Krasuskiego, obecnie zaś drugiego ślubu swoją małżonkę, i jej następców – z sumy stu złotych polskich, przez nią jemu zeznanej i przed aktami niniejszymi we wtorek po niedzieli Laetare roku Pańskiego 1742 [6 marca 1742, odczyt roku niepewny] sposobem prostego długu na wszystkich dobrach jej zapisanej – z tejże sumy, wypłaconej przez ręce urodzonego (Nob.) Jakuba Grodzickiego, kwituje, a zapis tenże kasuje.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Rok zapisu odczytany jako 1742 – [odczyt niepewny] (cyfry ścieśnione). Niedziela Laetare 1742 przypadała 4 III, wtorek po niej to 6 III 1742. Wpis stanowi finansową klamrę do darowizny z wpisu 982: Jakub Grodzicki, obdarowany, spłaca sumę ciążącą na dobrach darczyni.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta ante Festum Omnium Sanctorum proxima Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]
4 XI 1743wpis 999karta 157v–158rskan 56/161
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Cesja połowy sumy 100 złp z zapisu obligacyjnego i kwit z drugiej połowy
strona czynna Piotr Dziewulski Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Piotr Dziewulski Nob. · Nabywca
wartość 100
osoby we wpisie Piotr Dziewulski – cedujący i kwitujący; Walenty Dziewulski, syn zm. Jana – cesjonariusz; Feliks Jastrzębski – dłużnik z drugiej połowy sumy; Franciszek Jastrzębski [odczyt niepewny] – na którego osobę odnosiła się część zapisu
miejscowości we wpisie wsie Okniny i Jastrzębie Pluty
Urodzony (Nob.) Piotr Dziewulski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Walentemu Dziewulskiemu, zmarłego Jana synowi, i jego następcom sumę pięćdziesięciu złotych polskich – z sumy pierwotnej stu złotych polskich, jemu sposobem obligacyjnym na pewnych dobrach we wsiach dziedzicznych Okniny i Jastrzębie Pluty leżących, przed aktami niniejszymi w piątek nazajutrz po święcie św. Kiliana Męczennika roku Pańskiego 1734 [9 lipca 1734] zapisanej, a odnoszącej się do osoby urodzonego (Nob.) Franciszka Jastrzębskiego [odczyt niepewny] – wobec dokonanej mu przez dzisiejszego cesjonariusza rzeczywistej wypłaty do rąk, ze wszystkim ustępuje i ceduje; intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod zakładem pięćdziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
Nadto z drugiej połowy, to jest z sumy pięćdziesięciu złotych polskich, odnoszącej się do osoby urodzonego (Nob.) Feliksa Jastrzębskiego, z tegoż wyżej opisanego zapisu obligacyjnego wynikającej i przez tegoż urodzonego (Nob.) Feliksa Jastrzębskiego jemu zeznanej, obecnie zapłaconej – kwituje, a zapis tenże, w części dotyczącej osoby urodzonego (Nob.) Feliksa Jastrzębskiego, kasuje.
uwagi i marginalia Wpis zaczyna się u dołu k. 157v (skan 161) i kończy na k. 158r. Rok zapisu poprawiany w rękopisie: pierwotne „1738” wykreślono i nadpisano „1734”. Data zweryfikowana i zgodna: św. Kilian 8 VII 1734 przypadał w czwartek, nazajutrz (crastino) to piątek 9 VII 1734 – zgodnie z formułą „Feria Sexta in Crastino”. Imię „Franciszek Jastrzębski” odczytane niepewnie – tagi PTG do skanu 161 notują tylko Feliksa Jastrzębskiego. Wsie Okniny i Jastrzębie Pluty zgodne z tagami.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Omnium Sanctorum proxima Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]
2 XII 1743wpis 1022karta 161rskan 56/164
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z protestacji o szkody i ze wszystkich pretensji
strona czynna Jan Dziewulski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Jan Dziewulski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Jan Dziewulski, syn zm. Jana – kwitujący; Wojciech Dziewulski, syn zm. Szymona – kwitowany
miejscowości we wpisie urząd grodzki łukowski
Urodzony (Nob.) Jan Dziewulski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana syn, zdrowy i przy dobrym rozumie będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Wojciecha Dziewulskiego, zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona syna, i jego następców – z protestacji uczynionych z tytułu szkód mu wyrządzonych, tudzież z relacji i terminów jakichkolwiek, jak również ze wszystkich i poszczególnych pretensji do dnia dzisiejszego zachodzących – wobec uczynionego mu zadośćuczynienia kwituje.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Wpis tworzy parę z następnym: kwitowanie wzajemne dwóch Dziewulskich, rozpisane na dwa osobne zeznania zamiast jednego wspólnego. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 164.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sancti Andreae Apostoli proxima Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]
2 XII 1743wpis 1023karta 161rskan 56/164
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit odwrotny z protestacji i ze wszystkich pretensji
strona czynna Wojciech Dziewulski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Wojciech Dziewulski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Wojciech Dziewulski, syn zm. Szymona – kwitujący; Jan Dziewulski – kwitowany
miejscowości we wpisie urząd grodzki łukowski
Urodzony (Nob.) Wojciech, zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona Dziewulskiego syn, zdrowy i przy dobrym rozumie będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Dziewulskiego i jego następców – z jakichkolwiek protestacji przez siebie przeciw niemu uczynionych, tudzież z relacji i terminów jakichkolwiek, jak również ze wszystkich i poszczególnych pretensji do dnia dzisiejszego zachodzących – wobec uczynionego mu zadośćuczynienia kwituje.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Rękopis nie powtarza imienia kwitowanego („N. Dziewulski”), lecz z kontekstu i z wpisu poprzedniego wynika, że chodzi o Jana Dziewulskiego, syna zm. Jana.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sancti Andreae Apostoli proxima Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]
12 XII 1743wpis 1052karta 165rskan 56/168
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne kwitowanie z protestacji o gwałty, zamachy i obrazę czci
strona czynna Jan Dziewulski Nob. · Strona
strona bierna Mateusz Jastrzębski Nob. · Strona
osoby we wpisie Jan Dziewulski, syn zm. Pawła – strona pierwsza; Mateusz Jastrzębski, syn zm. Jana – strona druga
miejscowości we wpisie urząd grodzki łukowski
Urodzeni (Nob.) Jan Dziewulski, zmarłego Pawła syn, z jednej, a Mateusz Jastrzębski, zmarłego Jana syn, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali, iż oni wzajemnie sobie i nawzajem oraz swoim następcom – z jakichkolwiek protestacji, wniesionych wzajemnie przed aktami niniejszymi przeciw sobie z tytułu gwałtów, zamachów i obrazy czci (honoris laesio), tudzież z doniesień w tej sprawie zapisanych, jak również ze wszystkich i poszczególnych pretensji do dnia dzisiejszego zachodzących – wobec wzajemnie uczynionego pełnego zadośćuczynienia kwitują, a protestacje i relacje kasują.
[Zeznający] pisma nieświadomi.
uwagi i marginalia „Honoris laesio” – obraza czci szlacheckiej – to sprawa notowana w tej księdze rzadko; zwykle spory dotyczą gwałtów i ran. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 168 (tag podaje „Mateusz Jatrzębski”, ewidentna literówka za „Jastrzębski”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta pridie Festi Sanctae Luciae Virginis et Martyris Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]
12 XII 1743wpis 1058karta 165v–166rskan 56/169
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) roli w ośmiu miejscach w dwóch wsiach
strona czynna Piotr Radzikowski Nob. · Zbywca
strona bierna Antoni Modrzewski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Piotr Radzikowski, syn zm. Wojciecha – darczyńca; Antoni Modrzewski, syn zm. Władysława – obdarowany; sąsiedzi (miedze): sukcesorowie zm. Jana Radzikowskiego, Franciszek Iwanowski, Andrzej Iwanowski, Hiacynt Dziewulski, sukcesorowie zm. Leonarda Modrzewskiego, sukcesorowie zm. Jana Modrzewskiego Florianika [odczyt niepewny], Szymon Dziewulski
miejscowości we wpisie wsie Iwanów (z przysiółkami) i Modrzew; drogi Sołtysowa [odczyt niepewny], Rzążewska, Żurawska, Iwanowska; granice rzążewskie, modrzewskie i iwanowskie
Urodzony (Nob.) Piotr Radzikowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Antoniemu Modrzewskiemu, zmarłego Władysława synowi, i jego następcom dobra dziedziczne ojczyste, to jest:
1) po pierwsze – trzy i pół zagona roli, poczynając od drogi Sołtysowej [odczyt niepewny], ciągnące się ku granicom rzążewskim, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Radzikowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Iwanowskiego z drugiej strony;
2) po wtóre – półtora zagona roli, wraz z łąką i połową [zagonów] tej samej miary, poczynając od drogi Rzążewskiej, ciągnące się ku granicom modrzewskim, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Radzikowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Andrzeja Iwanowskiego z drugiej strony;
3) po trzecie – dwa zagony roli, poczynając od drogi Żurawskiej, ciągnące się ku granicom [nazwa – odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Szymona Dziewulskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Leonarda Modrzewskiego z drugiej strony;
4) po czwarte – półtora zagona roli, poczynając od drogi Iwanowskiej, ciągnące się ku granicom iwanowskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Hiacynta Dziewulskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Leonarda Modrzewskiego z drugiej strony – we wsi dziedzicznej Iwanów z przysiółkami [nazwy odczytane niepewnie];
nadto w przymiarkach: dwa i pół zagona roli, poczynając od granic i ciągnące się również ku granicom, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Radzikowskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Modrzewskiego Florianika [odczyt niepewny] z drugiej strony; nadto dwa zagony roli podobnej długości i między tymi samymi miedzami; nadto dwa i pół zagona roli tejże długości i między tymi samymi miedzami; nadto trzy i pół zagona roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Hiacynta [Dziewulskiego] z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Leonarda Modrzewskiego z drugiej strony –
we wsi dziedzicznej Modrzew położone i leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.
[Podpis własnoręczny:] Piotr Radzikowski
uwagi i marginalia Wpis zaczyna się u dołu k. 165v (skan 169) i kończy na k. 166r – jeden z najbardziej rozbudowanych opisów granicznych w tej partii księgi: osiem osobnych działek w dwóch wsiach, opisanych przez miedze ośmiu sąsiadów. Miary podane po staropolsku ułamkowo („semiduos”, „semitres”, „semiquatuor sulcos” – półtora, dwa i pół, trzy i pół zagona). Wsie Iwanów i Modrzew oraz wszystkie osoby zgodne z tagami PTG do skanu 169; nazwy dróg i przysiółków odczytane z zastrzeżeniem.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta pridie Festi Sanctae Luciae Virginis et Martyris Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]
14 XII 1743wpis 1064karta 166v–167rskan 56/170
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) łąk w dwóch miejscach na rok za 50 złp
strona czynna Antoni Dziewulski Nob. · Zbywca
strona bierna Maciej Płudowski Nob. · Nabywca
wartość 50
osoby we wpisie Antoni Dziewulski, syn zm. Kazimierza – zastawca; Maciej Płudowski, syn zm. Jerzego – zastawnik; sąsiedzi (miedze): Maciej Nowosielski, Franciszek Wierzejski zwany Pieniążek, Franciszek Łaski, Franciszek Wierzejski
miejscowości we wpisie wieś Wierzejki; łąka zwana Grodz; miejsce zwane Kamienny Płot
[Nagłówek sesji:] Sobota nazajutrz po święcie św. Łucji Panny i Męczennicy roku Pańskiego 1743 [14 grudnia 1743].
Urodzony (Nob.) Antoni Dziewulski, zmarłego Kazimierza syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Maciejowi Płudowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Jerzego synowi, i jego następcom dobra dziedziczne ojczyste, to jest:
1) łąkę zwaną Grodz, na jedenaście kośnych [odczyt niepewny], w większym miejscu, poczynając od płotów, ciągnącą się ku dołowi [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Nowosielskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Wierzejskiego zwanego Pieniążek z drugiej strony;
2) nadto w drugim miejscu – dwie i pół kośnej łąki, poczynając od tegoż dołu, a ciągnące się ku miejscu zwanemu Kamienny Płot, między miedzami urodzonego (Gen.) Franciszka Łaskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Wierzejskiego z drugiej strony –
we wsi dziedzicznej Wierzejki położone i leżące, ze wszystkim, w sumie pięćdziesięciu złotych polskich, od dziś na rok, z terminem przypadającym na święto św. Wojciecha Biskupa w roku, da Bóg, przyszłym 1744, a potem z roku na rok i do takiegoż święta, aż do wykupu, zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem pięćdziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Wpis zaczyna się na k. 166v (skan 170) i kończy na k. 167r. Na lewym marginesie nota kancelaryjna z 1768 r.: „Feria Tertia post Dominicam Oculi Quadragesimalem – intercessit quietatio”, a więc zastaw wykupiono dopiero po dwudziestu pięciu latach – najdłuższy odstęp między zastawem a kwitem odnotowany w tej partii księgi. Miara łąk podana w „kośnych” (areny) – odczyt liczb niepewny. Wszystkie osoby i wieś Wierzejki zgodne z tagami PTG do skanu 170.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho in Crastino Festi Sanctae Luciae Virginis et Martyris Anno Domini 1743
1744rok kancelaryjny
13 I 1744wpis 1087karta 3vskan 57/005
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dwóch zagonów roli na trzy lata za 20 złp
strona czynna Jan Wysokiński Nob. · Zbywca
strona bierna Anna Zaleska Nob. · Strona
wartość 20
osoby we wpisie Jan Wysokiński, syn zm. Józefa Wysokińskiego [przydomek – odczyt niepewny] – zastawca; Anna z Zaleskich, wdowa po zm. Andrzeju Dziewulskim – zastawniczka; sąsiedzi (miedze): Jan Dziewulski, Wojciech Radomyski
miejscowości we wpisie wieś Dziewule Stare; droga Zagumienna; granice grodzickie
Urodzony (Nob.) Jan Wysokiński, zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Wysokińskiego zwanego [przydomek nieczytelny] syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Annie z Zaleskich, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja Dziewulskiego małżonce, pozostałej wdowie, i jej następcom dobra swoje dziedziczne, to jest dwa zagony roli, poczynając od drogi Zagumiennej ku granicom grodzickim, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Radomyskiego z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Dziewule Stare leżące, próżne, ze wszystkim, w sumie dwudziestu złotych polskich, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto świętych Trzech Króli roku Pańskiego 1747, zastawia; a potem z roku na rok. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem dwudziestu złotych polskich i pod sądem niniejszym.
[Podpis własnoręczny, literami drukowanymi:] J. WYSOKINSKI
uwagi i marginalia W rękopisie wykreślono „annum” i nadpisano „triennium”, a nad wierszem dopisano „vacua”. Osoby i wieś Dziewule zgodne z tagami PTG do skanu 57-005 („Anna Zaleska Dziewulska”); przydomek ojca zastawcy nieczytelny.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
29 I 1744wpis 1119karta 9vskan 57/011
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) zagona roli i dwóch i pół kośnej łąki
strona czynna Piotr Radzikowski Nob. · Zbywca
strona bierna Antoni Modrzewski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Piotr Radzikowski – darczyńca; Antoni Modrzewski, syn zm. Władysława Modrzewskiego – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Andrzej Radzikowski, sukcesorowie zm. Jana Modrzewskiego, Szymon Dziewulski
miejscowości we wpisie wieś Modrzew; droga Witowska [odczyt niepewny]; granice iwanowskie Przywary; miejsce zwane Uwrociska
Tenże [Piotr Radzikowski], zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Antoniemu Modrzewskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Władysława Modrzewskiego synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest jeden zagon roli, poczynając od drogi Witowskiej [odczyt niepewny], a ciągnący się ku granicom [nazwa – odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Andrzeja Radzikowskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Modrzewskiego z drugiej strony; nadto dwie kośne łąki z połową trzeciej, poczynając od Uwrocisk, a ciągnące się ku granicom Iwanów Przywary, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Modrzewskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Szymona Dziewulskiego z drugiej strony – we wsi dziedzicznej Modrzew leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi, dla których wskazuje sąd niniejszy.
[Podpis własnoręczny:] Piotr Radzikowski
uwagi i marginalia Trzeci tego dnia zapis Piotra Radzikowskiego (por. 1115, 1118). Wszystkie osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-011.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Diem Conversionis Sancti Pauli Apostoli proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
4 II 1744wpis 1144karta 14r–14vskan 57/015–016
rodzaj sprawy Urzędowe umocnienie kontraktu (roboratio) roboratio contractus
Zatwierdzenie (roboratio) kontraktu przedślubnego pod zakładem 6000 złp
strona czynna Zygmunt Jastrzębski Magn. · łowczy żytomierski · Strona
strona bierna Ludwik Krasuski Magn. · podstoli łukowski · Strona
osoby we wpisie Zygmunt Jastrzębski, łowczy żytomierski, imieniem własnym i żony Izabeli z Dziewulskich, za którą ręczy – strona pierwsza; Ludwik Krasuski, podstoli łukowski – strona druga
miejscowości we wpisie wieś Wólka Kamienna
Wielmożni (Magn.) Zygmunt Jastrzębski, łowczy żytomierski, z jednej, a Ludwik Krasuski, podstoli łukowski, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali – a mianowicie wielmożny (Magn.) Jastrzębski imieniem własnym oraz wielmożnej (Magn.) Izabeli z Dziewulskich, małżonki swojej, za którą ręczy – iż oni kontrakt przedślubny (contractus sponsalitius) pewien, dotyczący pewnych rzeczy i warunków w nim wyrażonych, sporządzony i spisany między sobą pod aktem i datą w dobrach wsi Wólka Kamienna dnia 3 lutego roku bieżącego 1744, rękami własnymi zeznających i pewnych przyjaciół podpisany, zakładem sześciu tysięcy złotych polskich utwierdzony – we wszystkim zatwierdzają; a to pod podobnym zakładem sześciu tysięcy złotych polskich, dla którego wskazują sąd niniejszy.
[Podpisy własnoręczne:] Sigismundus Jastrzębski; Ludovicus Krasuski
uwagi i marginalia Wpis zaczyna się na k. 14r (skan 57-015) i kończy na k. 14v (skan 57-016). W rękopisie wykreślono pierwotne „complanationem” i nadpisano „contractum sponsalitium”. Kontrakt magnacki, obwarowany zakładem 6000 złp. Osoby oraz wieś Wólka Kamienna zgodne z tagami PTG do skanu 57-015.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum Purificationis Beatissimae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
21 II 1744wpis 1163karta 18rskan 57/019
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit (quietatio) z sumy zasądzonej dekretem kondescensyjnym i kasacja tegoż dekretu
strona czynna Marcin Zabłocki Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Andrzej Radomyski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Marcin Zabłocki – kwitujący; Andrzej Radomyski, Piotr Koziestański, Antoni Dziewulski, Wojciech Dziewulski, Józef Dziewulski, Łukasz Krasuski – dziedzice i posesorowie wsi Koziestany, kwitowani
miejscowości we wpisie wieś Koziestany
W piątek najbliższy po Popielcu, Roku Pańskiego 1744.
Urodzony (Nob.) Marcin Zabłocki, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Nob.) Andrzeja Radomyskiego, Piotra Koziestańskiego, Antoniego Dziewulskiego, Wojciecha i Józefa Dziewulskich oraz Łukasza Krasuskiego, dziedziców i posesorów dóbr wsi Koziestany, i ich następców — z sumy czterdziestu sześciu złotych polskich wraz z karą piętnastu grzywien, dekretem kondescensyjnym urzędu niniejszego, wydanym w dobrach wsi Koziestany w środę najbliższą po święcie Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny roku bieżącego 1744, między nim jako stroną z jednej, a stroną kwitowaną z drugiej, i do akt urzędu tegoż we czwartek, w sam dzień święta świętej Doroty, Dziewicy i Męczennicy, roku bieżącego przez oblatę podanym, jemu zasądzonych — a w dniu dzisiejszym dostatecznie i w całości przez niego odebranych, kwituje, a dekret ten wraz z jego mocą kasuje.
uwagi i marginalia Wpis domyka postępowanie egzekucyjne: dekret kondescensyjny (zjazd sądu na grunt) zapadł 5 II 1744 we wsi Koziestany, do akt wniesiono go oblatą 6 II 1744 – tego samego dnia, pod którym pisarz otworzył sesję z wpisem 1150 (weryfikacja krzyżowa dat wewnątrz księgi). Kara piętnastu grzywien = 24 złp (1 grzywna = 1,6 złp); suma główna 46 złp. Liczba „sześć” przy „czterdzieści” dopisana nad wierszem. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-019.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Cineres proxima Anno Domini 1744to
21 II 1744wpis 1164karta 18rskan 57/019
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) półtora zagona roli za 8 złp
strona czynna Wojciech Dziewulski Nob. · Zbywca
strona bierna Marcin Zabłocki Nob. · Nabywca
wartość 8
osoby we wpisie Wojciech Dziewulski, syn zm. Macieja Dziewulskiego – zastawiający; Marcin Zabłocki – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): Jan Dziewulski oraz sam zastawnik; Maciej Dziewulski – zmarły ojciec zastawiającego
miejscowości we wpisie wieś Koziestany; droga wiejska (via villana); granica radomyska
Urodzony (Nob.) Wojciech Dziewulski, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja [Dziewulskiego] syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Marcinowi Zabłockiemu i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi wiejskiej, a ciągnący się ku granicy radomyskiej, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego z jednej, a obecnego zastawnika z drugiej strony, próżny, we wsi dziedzicznej Koziestany leżący, ze wszystkim, w sumie ośmiu złotych polskich w zastaw daje i zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem pospolitym się rządząc, a to pod podobnym zakładem ośmiu złotych polskich, dla którego wskazuje sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Wpis następuje bezpośrednio po kwicie 1163 i dotyczy tych samych stron (Zabłocki – Dziewulscy) oraz tej samej wsi: zaspokojony wierzyciel od razu bierze w zastaw grunt jednego z dłużników. Dwaj sąsiedzi graniczni: Jan Dziewulski i sam zastawnik. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-019.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Cineres proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
20 III 1744wpis 1300karta 38vskan 57/040
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) trzech zagonów roli za 18 złp, do wykupu bez terminu
strona czynna Tomasz Dziewulski Nob. · Zbywca
strona bierna Mateusz Koziestański Nob. · Nabywca
wartość 18
osoby we wpisie Tomasz Dziewulski, syn Stanisława Dziewulskiego – zastawiający; Mateusz Koziestański, syn Jana Koziestańskiego – biorący w zastaw; Jan Koziestański – jego ojciec; sąsiedzi (miedze): Jan Dziewulski, Piotr Zawadzki [odczyt niepewny]
miejscowości we wpisie wieś Koziestany; miejsce zwane Przygrodna; siedliska koziestańskie
Urodzony (Nob.) Tomasz Dziewulski, urodzonego (Nob.) Stanisława syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Mateuszowi Koziestańskiemu, urodzonego (Nob.) Jana Koziestańskiego synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest trzy zagony roli w miejscu zwanym Przygrodna, poczynając od siedlisk koziestańskich, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego z jednej, a Piotra Zawadzkiego z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Koziestany położone i leżące, ze wszystkim, w sumie osiemnastu złotych polskich, odtąd aż do wykupu, w zastaw daje. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem sądu tego się rządząc, a to pod zakładem osiemnastu złotych polskich. Sąd niniejszy.
uwagi i marginalia Przy Piotrze Zawadzkim rękopis nie ma siglum stanowego („inter metas N. Joannis Dziewulski et Petri Zawadzki”), dlatego w tłumaczeniu pominięto określenie stanowe – siglum poprzedzające mogło, lecz nie musiało obejmować obu sąsiadów. Piotra Zawadzkiego nie ma też w tagach PTG do skanu 57-040 – rozbieżność odnotowana; pozostałe osoby i wieś zgodne z tagami.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
20 III 1744wpis 1301karta 38vskan 57/040
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Wzajemne skwitowanie z protestacji i obdukcji ran, obejmujące także wspólników
strona bierna Mateusz Koziestański Nob. · Strona
osoby we wpisie […] – strona pierwsza; Mateusz Koziestański – strona druga; Tomasz Ławecki i Piotr Dziewulski – wspólnicy objęci ugodą
miejscowości we wpisie —
Ciż sami […] z jednej, a urodzony (Nob.) Mateusz Koziestański z drugiej strony, zeznali i uznali, iż oni siebie nawzajem i jeden drugiego oraz swoich następców kwitują z wszelkich protestacji, także z obdukcjami ran, przed aktami niniejszymi przeciw sobie uczynionych, z relacji wpisanych oraz ze wszystkich i poszczególnych pretensji, jakie mieli do siebie aż do dnia dzisiejszego — a zwłaszcza urodzony (Nob.) Koziestański [kwituje] urodzonych (Nob.) Tomasza Ławeckiego i Piotra Dziewulskiego, wspólników wchodzących w tę sprawę — a to dla zawartej ugody; protestacje i relacje kasują.
[Podpis własnoręczny:] Jan Koz[iestański]
uwagi i marginalia Wpis otwiera formuła „Id[em] […]” — nazwa strony pierwszej urwana przy grzbiecie oprawy i bez siglum stanowego; oddano ją jako „Ciż sami”, nie uzupełniając imion. Skwitowanie rozciągnięto na dwóch wspólników (complices) nieobecnych przy akcie. Osoby czytelne zgodne z tagami PTG do skanu 57-040.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
1 IV 1744wpis 1319karta 41rskan 57/042
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) całej schedy za 47 złp 15 gr na trzy lata
strona czynna Felicjan Jastrzębski Nob. · Zbywca
strona bierna Walenty Dziewulski Nob. · Nabywca
wartość 47
osoby we wpisie Felicjan Jastrzębski zwany Szymanik, syn Andrzeja Jastrzębskiego Szymanika – zastawiający; Walenty Dziewulski zwany Dziecinka, syn Jana Dziewulskiego Dziecinki – biorący w zastaw
miejscowości we wpisie wieś Okniny
Urodzony (Nob.) Felicjan Jastrzębski, urodzonego (Nob.) Andrzeja zwanego Szymanik syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Walentemu Dziewulskiemu, urodzonego (Nob.) Jana zwanego Dziecinka synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, jego dotyczące, wszystkie i poszczególne — w rolach, łąkach, lasach, rzekach, strumieniach i innych przyległościach i przynależnościach — we wsi dziedzicznej Okniny położone i leżące, próżne, ze wszystkim, w sumie czterdziestu siedmiu złotych i piętnastu groszy polskich, odtąd na trzy lata, do dnia świętego Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1747, z roku na rok, w zastaw daje i zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem sądu tego się rządząc, a to pod zakładem czterdziestu siedmiu złotych i piętnastu groszy polskich. Sąd niniejszy.
[Podpis własnoręczny:] Felicianus Jastrzeski
uwagi i marginalia Nazwisko zeznającego rozstrzygnięte jego **własnoręcznym podpisem** („Felicianus Jastrzeski”), zgodnym z tagiem PTG „Felicjan Jastrzębski Szymanik”. Kwota podana z groszami (47 złp 15 gr) – trzeci taki zapis w roczniku 1744. Wieś Okniny zgodna z tagami.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta Magna Anno Domini 1744to (Wielka Środa) [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
21 IV 1744wpis 1387karta 54vskan 57/056
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwit z sumy zastawnej 24 złp zapisanej w 1736 r. i kasacja zapisu
strona czynna Piotr Dziewulski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Piotr Dziewulski Nob. · Dłużnik
wartość 24
osoby we wpisie Piotr Dziewulski – kwitujący; Antoni Dziewulski – kwitowany
miejscowości we wpisie wieś Koziestany
Urodzony (Nob.) Piotr Dziewulski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Antoniego Dziewulskiego i jego następców kwituje z sumy dwudziestu czterech złotych polskich — jemu, działającemu, przez tegoż kwitowanego sposobem zastawnym na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Koziestany leżących, przed aktami niniejszymi w poniedziałek po Niedzieli Palmowej Roku Pańskiego 1736 zapisanej, a obecnie należycie odebranej; tenże zapis kasuje.
uwagi i marginalia Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-056; wieś Koziestany występuje w roczniku 1744 wielokrotnie (por. wpisy 1150, 1163–1164, 1300).
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Diem Misericordiae proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
4 V 1744wpis 1449karta 65vskan 57/067
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z podwójnej kary 14 grzywien i kasacja rygoru dekretu oraz aresztu wieżowego
strona czynna Antoni Modrzewski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Antoni Modrzewski Nob. · Dłużnik
wartość 22
osoby we wpisie Antoni Modrzewski – kwitujący; Jan i Jadwiga Modrzewscy, Hiacynt Dziewulski i Ewa z Modrzewskich Dziewulska oraz Wojciech i Ewa […]kowscy [odczyt nazwiska niepewny], małżeństwa – kwitowani
miejscowości we wpisie wieś Modrzew
Urodzony (Nob.) Antoni Modrzewski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Nob.) Jana i Jadwigę Modrzewskich, małżonków, Hiacynta i Ewę z Modrzewskich Dziewulskich, również małżonków, nadto Wojciecha i Ewę […]kowskich [odczyt nazwiska niepewny], małżonków, oraz ich następców — z podwójnej kary czternastu grzywien polskich, dekretem kondescensyjnym urzędu niniejszego, [wydanym] na gruncie dóbr wsi Modrzew w piątek po uroczystych świętach Wielkanocnych roku bieżącego, w sprawie między nim, działającym, z jednej, a tymiż kwitowanymi z drugiej strony wytoczonej, a do akt urzędu niniejszego po Niedzieli Misericordiae tegoż roku przez oblatę podanej, zasądzonej; do zapłacenia zaś działającemu przez kwitowanych przy wyjściu z wieży nakazanej; obecnie rzeczywiście i skutecznie uiszczonej — kwituje; rygor dekretu w części dotyczącej zapłaty oraz areszt wieżowy kasuje.
uwagi i marginalia Kolejny wpis z motywem kary wieży (arestum turricanum) – trzeci na tym skanie i czwarty w tej partii księgi (por. 1426, 1427, 1448). Dekret kondescensyjny wydano **na gruncie** dóbr wsi Modrzew, a więc podczas wyjazdu sądu na miejsce – w roczniku 1744 rzadkość. Daty: piątek po świętach wielkanocnych 1744 = 10 IV 1744 (Wielkanoc 5 IV), Niedziela Misericordiae 1744 = 19 IV. Nazwisko trzeciej pary małżonków nieczytelne (końcówka „-kowski/-kowska”); tagi PTG do skanu 57-067 również pozostawiają je nierozwiązane („Wojciech … koski Kowieski”, „Ewa …koska”), co potwierdza trudność odczytu; nie rekonstruowano.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Cantate proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
4 V 1744wpis 1450karta 66rskan 57/067
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligatio) dziewięciu i pół zagona roli za 12 złp na rok
strona czynna Hiacynt Dziewulski Nob. · Zbywca
strona bierna Jan Modrzewski Nob. · Nabywca
wartość 12
osoby we wpisie Hiacynt Dziewulski – zastawiający; Jan Modrzewski – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): Maciej Iwanowski, sukcesorowie zm. Jana Modrzewskiego, Krzysztof Iwanowski, Jakub Iwanowski, Franciszek Modrzewski, sukcesorowie zm. Leonarda Modrzewskiego
miejscowości we wpisie wieś Iwanów Przywary; Przewietka; droga wiejska; droga zbucka [odczyt niepewny]; granice modrzewskie
Urodzony (Nob.) Hiacynt Dziewulski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Janowi Modrzewskiemu i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest cztery zagony roli, poczynając od Przewietki, a ciągnące się ku drodze wiejskiej, między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Iwanowskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Modrzewskiego z drugiej strony; nadto cztery zagony roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Krzysztofa Iwanowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Jakuba Iwanowskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi zbuckiej [odczyt niepewny], a ciągnący się ku granicom modrzewskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Franciszka Modrzewskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Leonarda Modrzewskiego z drugiej strony — we wsi dziedzicznej Iwanów Przywary leżące, wolne [od obciążeń], ze wszystkim, w sumie dwunastu złotych polskich, odtąd na rok, to jest do [święta] św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1745, zastawia; podobnie intromisję od zaraz [przyzwala] prawem powszechnym, a to pod podobnym zakładem dwunastu złotych polskich. Sąd niniejszy.
[Zeznający] pisma nieświadomy.
uwagi i marginalia Nazwa uroczyska „Przewietka” występuje także we wpisie 1412 (skan 57-061) – wzajemne potwierdzenie obu odczytów. Wsi Iwanów Przywary tagi PTG do skanu 57-067 nie wymieniają (tagowane są Jasionka i Modrzew), nazwa jest jednak poświadczona tagiem do skanu 57-011 i wpisami 1118 i 1409 – rozbieżność odnotowana.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Cantate proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
15 V 1744wpis 1492karta 73r–73vskan 57/074–075
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) pięciu zagonów siedliskowych, obciążonych długiem i dożywociem po dziadku
strona czynna Marianna Dziewulska Nob. · Zbywca
strona bierna Marianna Dziewulska Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Marianna z Dziewulskich Krasuska, córka zm. Sebastiana Dziewulskiego zwanego Starczyk i Agnieszki Dziewulskiej, żona Bazylego Krasuskiego zwanego Tomczyk, w asystencji męża i Wojciecha Zaleskiego, przyjaciela, oraz Elżbieta z Zdanowskich, wdowa po zm. Leonardzie Dziewulskim Starczyku – darczynie; Jan Dziewulski, syn zm. Pawła Dziewulskiego zwanego Starczyk – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Wojciech Dziewulski, Kazimierz [syn] zm. Bartłomieja Dziewulskiego
miejscowości we wpisie wieś Dziewule; droga wiejska
Urodzone (Nob.) Marianna Dziewulska — zmarłego urodzonego (Nob.) Sebastiana Dziewulskiego zwanego Starczyk z urodzoną (Nob.) Agnieszką Dziewulską spłodzona córka, a urodzonego (Nob.) Bazylego Krasuskiego zwanego Tomczyk małżonka, w asystencji tegoż męża swego oraz urodzonego (Nob.) Wojciecha Zaleskiego, przyjaciela, dobrowolnie — tudzież urodzona (Nob.) Elżbieta z Zdanowskich, po zmarłym urodzonym (Nob.) Leonardzie Dziewulskim zwanym Starczyk pozostała wdowa, zdrowe będąc, zeznały, iż one — a mianowicie urodzona (Nob.) Marianna Dziewulska dobra swoje dziedziczne ojczyste, urodzona (Nob.) zaś Elżbieta Zdanowska prawom swoim podległe, wyżej [wymienione], po zmarłym urodzonym (Nob.) Leonardzie Dziewulskim, tejże urodzonej (Nob.) Marianny Dziewulskiej dziadku, dłużne i dożywociem obciążone — urodzonemu (Nob.) Janowi Dziewulskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Dziewulskiego zwanego Starczyk synowi, i jego następcom, to jest pięć zagonów siedliskowych, poczynając od drogi wiejskiej, a ciągnących się ku [drodze] Wojciecha Dziewulskiego, między miedzami obecnego obdarowanego z jednej, a Kazimierza, zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja Dziewulskiego [syna], z drugiej strony — we wsi dziedzicznej Dziewule, ze wszystkim dają i darowują. Intromisję prawem powszechnym im [przyzwalają], a to pod szkodami ziemskimi. Sąd urzędu niniejszego.
Urodzony (Nob.) Wojciech Zaleski, który asystuje, [podpisuje]; druga [zeznająca] pisma nieświadoma.
uwagi i marginalia Data zweryfikowana: piątek po Niedzieli Rogationum 1744 to 15 V 1744. Wpis dobrze pokazuje warstwy praw na jednym gruncie: dobra ojczyste wnuczki są jednocześnie obciążone długiem po dziadku i dożywociem jego wdowy, dlatego obie kobiety muszą działać razem. Rozróżnienie tytułów („bona haereditaria paterna” u wnuczki, „juribus suis subjecta” u wdowy) odczytane wprost z rękopisu. Osoby, przydomki Starczyk i Tomczyk oraz wieś Dziewule zgodne z tagami PTG do skanu 57-074.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Dominicam Rogationum proxima Anno Domini 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
19 V 1744wpis 1526karta 77v–78rskan 57/079
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Cesja czterech sum zastawnych, zredukowanych do 180 złp, sięgających 1722 r.
strona czynna Aleksander Tarkowski Nob. · Zbywca (cedent)
strona bierna Leonard Chromiński Nob. · Nabywca
wartość 180
osoby we wpisie Aleksander i Maciej Tarkowscy, synowie zm. Jakuba Tarkowskiego, bracia rodzeni – cedujący; Leonard Chromiński, syn zm. Wojciecha Chromińskiego zwanego Szypniewicz – nabywca cesji; Marianna z Dziewulskich, wdowa po zm. Janie Jasińskim – pierwotna zapisująca; Wawrzyniec Jasiński i Stanisław Ługowski – wcześniejsi wierzyciele
miejscowości we wpisie wieś Tchórzew Plewki
Urodzeni (Nob.) Aleksander i Maciej Tarkowscy, zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba synowie, bracia między sobą rodzeni, zdrowi będąc, zeznali, iż oni urodzonemu (Nob.) Leonardowi Chromińskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha zwanego Szypniewicz synowi, i jego następcom sumy niżej opisane — a mianowicie pierwszą […] złotych polskich, [zapisaną] w czwartek po uroczystych świętach [Wielkanocnych]; drugą dwudziestu czterech złotych polskich, [zapisaną] w środę nazajutrz po święcie Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny; trzecią czterdziestu złotych polskich; wreszcie szesnastu złotych polskich — im, zeznającym, przez urodzoną (Nob.) Mariannę z Dziewulskich, ostatniego ślubu po zmarłym urodzonym (Nob.) Janie Jasińskim pozostałą małżonkę, sposobem zastawnym na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Tchórzew Plewki [zapisane]; przy czym pierwsza z nich przez tęż urodzoną (Nob.) z Dziewulskich Jasińską urodzonemu (Nob.) Wawrzyńcowi Jasińskiemu, przed aktami w sobotę po Niedzieli Jubilate Roku Pańskiego 1736 wpisana; następnie przez tegoż urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Jasińskiego urodzonemu (Nob.) Stanisławowi Ługowskiemu, przed tymiż aktami w piątek po Niedzieli Rogationum roku 1740 scedowana; a potem przez tegoż Stanisława Ługowskiego jemu, zeznającemu, urodzonemu (Nob.) Maciejowi Tarkowskiemu przelana; nadto suma wpisana przed aktami niniejszymi w środę przed dniem Narodzenia św. Jana Chrzciciela Roku Pańskiego 1722 — wszystkie razem zredukowane do sumy **stu osiemdziesięciu złotych polskich**, a obecnie rzeczywiście i skutecznie z rąk wyżej wymienionego nabywcy przez nich odebrane — ze wszystkim ustępują i cedują, wszystkie [prawa] przelewając. Intromisję prawem powszechnym, z rzeczy i z osoby zeznającego, [przyzwalają], a to pod podobnym zakładem stu osiemdziesięciu złotych polskich. Sąd urzędu niniejszego.
Pisma nieświadomi.
uwagi i marginalia Cztery odrębne sumy zastawne, obciążające te same dobra w Tchórzewie Plewkach i przechodzące przez kilka rąk od 1722 r., zostają tu **zsumowane i zredukowane do jednej kwoty 180 złp** – konstrukcja rzadka i cenna dla badania obrotu wierzytelnościami. Daty zweryfikowane: sobota po Niedzieli Jubilate 1736 to 5 V 1736; piątek po Niedzieli Rogationum 1740 to 27 V 1740; środa przed Narodzeniem św. Jana Chrzciciela 1722 to 17 VI 1722 (24 VI 1722 przypadał w środę). Kwoty pierwszej z sum nie odczytano. Osoby, przydomek Szypniewicz i wieś Tchórzew Plewki zgodne z tagami PTG do skanu 57-079.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Exaudi proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
29 V 1744wpis 1556karta 83vskan 57/085
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja na rzecz córki 100 złp z sumy pierwotnej 200 złp, przysądzonej dekretem kondescensji
strona czynna Marianna Dziewulska Nob. · Strona
strona bierna Jan Jasiński Nob. · Wierzyciel
wartość 200
osoby we wpisie Marianna z Dziewulskich, córka zm. Aleksandra Dziewulskiego, 1v. żona zm. Jana Osmolskiego, 2v. wdowa po zm. Janie Jasińskim – cedentka; Helena Jasińska, jej córka, panna – na rzecz której cesja; Józef, Jan, Paweł i Antoni Dziewulscy, bracia rodzeni – strona przeciwna w dekrecie z 1730 r.
miejscowości we wpisie wieś Dziewule
Nagłówek sesji: piątek po uroczystościach Zesłania Ducha Świętego Roku Pańskiego 1744.
Urodzona (Nob.) Marianna Dziewulska, zmarłego urodzonego (Nob.) Aleksandra Dziewulskiego córka, pierwszego małżeństwa zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Osmolskiego, drugiego zaś małżeństwa zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Jasińskiego małżonka, pozostała wdowa, zdrowa będąc, zeznała, iż ona urodzonej (Nob.) Helenie Jasińskiej, córce swojej, pannie niezamężnej, i jej następcom —
sumę stu złotych polskich, z sumy pierwotnej dwustu złotych polskich, dekretem kondescensji urzędu niniejszego, na gruncie dóbr wsi Dziewule, w piątek po uroczystościach Zesłania Ducha Świętego roku 1730, między teraźniejszą zeznającą [z jednej] a urodzonymi (Gen.) Józefem, Janem, Pawłem i Antonim Dziewulskimi, braćmi między sobą rodzonymi, z drugiej strony, wydanym — [dekretem] tegoż roku do akt urzędu niniejszego sposobem oblaty wniesionym — jej, zeznającej, przysądzoną, wraz ze wszystkimi tegoż [dekretu] rozstrzygnięciami — ceduje; wszelkie i zupełne [prawo] dając i ustępując, tudzież [prawo] sumę tę odebrać, z odebranej kwitować, dobra tejże sumie podległe dzierżyć, mieć i posiadać aż do rzeczywistego tej sumy uiszczenia.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejąca pisma („Ignara manus litt.”).
uwagi i marginalia Weryfikacja kalendarzowa — podwójna, obie zgodne: (1) nagłówek sesji „Feria Sexta post Festa Solennia Sacri Pentecostes 1744” = **29 V 1744** (Wielkanoc 1744 – 5 IV, Zesłanie Ducha Św. – 24 V); (2) dekret kondescensji „Feria Sexta post Festa Solennia Sacri Pentecostes 1730” = **2 VI 1730** (Wielkanoc 1730 – 9 IV, Zesłanie Ducha Św. – 28 V). Obie daty operują tą samą formułą świąteczną, w odstępie 14 lat.
Kondescensja (descensus, zjazd sądu na grunt) to postępowanie prowadzone na miejscu spornym — tu na gruncie wsi Dziewule; jej dekret wniesiono następnie do akt grodzkich przez oblatę.
Marianna z Dziewulskich występuje po dwóch mężach — zgodnie z tagiem PTG „Marianna Dziewulska pv Osmolska sv Jasińska”. Osoby i wieś Dziewule zgodne z tagami PTG do skanu 57-085.
Zeznająca nieumiejąca pisma — formuła „Ignara manus litt.” pojawia się w tej partii księgi konsekwentnie przy kobietach (por. wpis 1553).
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festa Solennia Sacri Pentecostes A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
2 VI 1744wpis 1575karta 86vskan 57/088
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna całej schedy zwanej Szczepankowszczyzna (we włóce Górskiej) wraz ze zobowiązaniem do stawienia małoletniej po dojściu do lat
strona czynna Maciej Radomyski Nob. · Strona
strona bierna Maciej Radomyski Nob. · Strona
osoby we wpisie Darczyńcy: Maciej i Wojciech Radomyscy, synowie zm. Jana, wnukowie zm. Wojciecha; Mateusz Radomyski, syn zm. Grzegorza, wnuk zm. Mikołaja; [Maciej?] Radomyski, syn zm. Jana, wnuk zm. Wawrzyńca; Stanisław Chromiński, syn zm. Kazimierza Chromińskiego; Elżbieta Oknińska, córka zm. Wojciecha Oknińskiego; Anna Radomyska, córka zm. Macieja Radomyskiego zwanego Sędek; Konstancja Radomyska, córka zm. Ludwika Radomyskiego, małoletnia. Obdarowani: Adam i Walenty Dziewulscy zwani Dziecinka, synowie zm. Jana, bracia rodzeni
miejscowości we wpisie wieś Okniny; włóka (mansus) Górska; scheda Szczepankowszczyzna
Urodzeni (Nob.) Maciej i Wojciech, zmarłego Jana, niegdyś Wojciecha, synowie; Mateusz, zmarłego Grzegorza, niegdyś Mikołaja [syn]; [Maciej], zmarłego Jana, niegdyś Wawrzyńca, syn syna — Radomyscy; tudzież Stanisław Chromiński, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Chromińskiego [syn]; i Elżbieta Oknińska, zmarłego Wojciecha Oknińskiego [córka]; niemniej Anna Radomyska, zmarłego Macieja Radomyskiego Sędka córka […] — jako prawnukowie, wnukowie naturalni i następcy [wspólnych przodków], zdrowi będąc, zeznali, a mianowicie wyżej wypisany urodzony (Nob.) Mateusz Radomyski także imieniem urodzonej (Nob.) Konstancji Radomyskiej, zmarłego urodzonego (Nob.) Ludwika Radomyskiego córki, małoletniej, za którą ręczy —
iż oni urodzonym (Nob.) Adamowi i Walentemu Dziewulskim, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana zwanego Dziecinka synom, braciom między sobą rodzonym, i ich następcom — dobra swoje dziedziczne, po wspomnianych zmarłych […] Radomyskich, poprzednikach [swoich], prawem naturalnym im przypadające, to jest całą i zupełną schedę swoją, Szczepankowszczyzną zwaną, we włóce (mansus) Górskiej zawartą, na której mieszkał niegdyś […] Wilk — w siedliskach pustych, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, gajach, rzekach, borach, zaroślach, […] chrustach, moczarach i wszystkich innych do tejże schedy przynależnościach, nic sobie ani następcom swoim nie zostawiając i nie wyłączając — w dziedzictwie wsi Okniny leżącą, a teraźniejszym obdarowanym już poprzednio zastawioną — ze wszystkim dają i darowują; na wwiązanie zezwalają i obronę powszechną przyrzekają.
Nadto zobowiązują się stawić urodzoną (Nob.) Konstancję [Radomyską], małoletnią, gdy lat dojdzie, przed urodzonym (Nob.) Mateuszem Radomyskim [dla zatwierdzenia niniejszego zapisu], a to pod szkodami nieodpuszczonymi, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari litt.”).
uwagi i marginalia **Jeden z najbardziej rozbudowanych genealogicznie wpisów w całej księdze.** Kancelaria wylicza współwłaścicieli schedy przez trzy pokolenia wstecz („olim Joannis quondam Alberti filii”, „olim Gregorii quondam Nicolai”, „olim Joannis quondam Laurentii filii filii”), co pozwala odtworzyć rozrodzenie rodu Radomyskich w Okninach.
**Odczyt genealogii jest miejscami niepewny** — zapis jest bardzo skrócony, częściowo przekreślony i poprawiany, a prawa krawędź karty wchodzi w grzbiet. Powiązania przedstawiono tak, jak je odczytano; **brakujących ogniw nie uzupełniano domysłem**, a imię jednego z Radomyskich (syna zm. Jana, wnuka Wawrzyńca) pozostaje niepewne.
Scheda „Szczepankowszczyzna” leżała we **włóce Górskiej** — zapis „in Manso Górska consistentem” to rzadkie w tej księdze odwołanie do pierwotnego podziału łanowego wsi.
Grunt był już wcześniej **zastawiony obdarowanym** („modernis donatariis antecessoribus obligatam”) — darowizna zamyka więc wcześniejszy stosunek zastawny.
Zobowiązanie do stawienia małoletniej Konstancji Radomyskiej po dojściu do lat sprawnych to standardowe zabezpieczenie ważności czynności wobec praw małoletniego współspadkobiercy.
Osoby i wieś Okniny zgodne z tagami PTG do skanu 57-088 (m.in. „Adam Dziewulski Dziecinka”, „Jan Dziewulski Dziecinka”, „Walenty Dziewulski Dziecinka”, „Maciej Radomyski Sędek”, „Konstancja Radomyska”, „Elżbieta Oknińska”).
**Uwaga do imion:** w tym wpisie imiona **Maciej** i **Mateusz** przypadają osobom o tym samym nazwisku. Łacińskie *Matthias* i *Matthaeus* są w dopełniaczu (a więc w pozycji imienia ojca) w tej ręce praktycznie nierozróżnialne — **Mathiae** wobec **Mathaei** — więc obie wzmianki mogą dotyczyć tego samego imienia. **Lekcji nie ujednolicano**; zob. notę „Matthias czy Matthaeus” w arkuszu „O źródle i metodzie”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum Sanctissimae et Individuae Trinitatis proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
2 VI 1744wpis 1576karta 86v–87rskan 57/088
rodzaj sprawy Kompromis i sąd polubowny (compromissum) compromissum; electio superarbitri
Wzajemny kwit ze spraw, protestacji, relacji i dekretów — ugoda polubowna (amicabilis compositio)
strona czynna Maciej Radomyski Nob. · Strona
strona bierna Adam Dziewulski Nob. · Strona
osoby we wpisie Radomyscy (jak we wpisie 1575) – strona pierwsza; Adam i Walenty Dziewulscy – strona druga
Ciż sami zeznający [co wyżej] z jednej, a urodzeni (Nob.) Adam i Walenty Dziewulscy z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali, iż oni wzajemnie i nawzajem —
a mianowicie urodzeni (Nob.) Radomyscy urodzonych (Nob.) Dziewulskich: ze sprawy i akcji urzędowej, do urzędu niniejszego względem pewnych pretensji wytoczonej i wniesionej, tudzież z protestacji, relacji i dekretów jakichkolwiek w tej sprawie zapadłych oraz ze szkód dekretem przysądzonych;
urodzeni (Nob.) zaś Dziewulscy urodzonych (Nob.) Radomyskich: z protestacji, które z powodu jakichkolwiek pretensji przeciw nim uczyniono, a także ze wszystkich i pojedynczych pretensji obustronnie mianych i do dnia dzisiejszego zachodzących —
z uwagi na zawartą między sobą ugodę polubowną (amicabilis compositio) i uczynione sobie dostateczne zadośćuczynienie — kwitowali; a protestacje, relacje, dekrety i wszystkie pretensje kasowali.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari litt.”).
uwagi i marginalia Wpisy 1575 i 1576 stanowią komplet: darowizna schedy i natychmiastowy **wzajemny kwit generalny** zamykający wieloletni spór Radomyskich z Dziewulskimi. Formuła „amicabilis compositio” (ugoda polubowna) wskazuje na rozstrzygnięcie polubowne, poza wyrokiem.
Na górze karty 87r kancelaria wpisała nagłówek księgi „Protocollon Inscriptionum” z adnotacją „Sub Actu Feriae Tertiae post Festum SS. Trinitatis 1744to” — potwierdza to datę sesji (2 VI 1744).
**Uwaga do imion:** w tym wpisie imiona **Maciej** i **Mateusz** przypadają osobom o tym samym nazwisku. Łacińskie *Matthias* i *Matthaeus* są w dopełniaczu (a więc w pozycji imienia ojca) w tej ręce praktycznie nierozróżnialne — **Mathiae** wobec **Mathaei** — więc obie wzmianki mogą dotyczyć tego samego imienia. **Lekcji nie ujednolicano**; zob. notę „Matthias czy Matthaeus” w arkuszu „O źródle i metodzie”.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum Sanctissimae et Individuae Trinitatis proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
3 VI 1744wpis 1590karta 89vskan 57/091
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna ośmiu i pół zagona roli, obciążonych zastawem, z obowiązkiem wykupu przez obdarowanego
strona czynna Piotr Radzikowski Nob. · Zbywca
strona bierna Piotr Radzikowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Piotr Radzikowski zwany Szwięszek – darczyńca (podpis własnoręczny); Mateusz Radzikowski zwany Sobiesik – obdarowany; sąsiedzi: Hiacynt Dziewulski, Andrzej Radzikowski, sukcesorowie zm. Jana Radzikowskiego, Maciej Rzążewski, Jan Modrzewski, Wojciech Modrzewski
miejscowości we wpisie wieś Modrzew; droga Zapłotnia; granice Rzążewskie; droga Wrotowska [odczyt niepewny]; granice Izdebki Wąsy
Tenże zeznający, zdrowy będąc, zeznał, iż on temuż [Mateuszowi Radzikowskiemu] i jego następcom — dobra swoje dziedziczne, to jest:
dwa zagony roli z połową trzeciego, poczynające się od drogi Zapłotniej, a ciągnące się ku granicom Rzążewskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Hiacynta Dziewulskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Andrzeja Radzikowskiego z drugiej strony;
nadto cztery zagony roli, poczynające się od drogi Wrotowskiej [odczyt niepewny], a ciągnące się ku granicom Izdebki Wąsy, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Radzikowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Rzążewskiego z drugiej strony;
nadto dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Modrzewskiego z jednej, a Wojciecha Modrzewskiego z drugiej strony —
w dziedzictwie wsi Modrzew leżące, a **w zastawie zostające**, które teraźniejszy obdarowany sam wykupić będzie powinien — ze wszystkim daje i darowuje; na wwiązanie zezwala i obronę [powszechną przyrzeka], a to pod szkodami ziemskimi, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Podpis własnoręczny:] Piotr Radzikowski
uwagi i marginalia Darowizna gruntu **obciążonego cudzym zastawem**, z wyraźnym przerzuceniem ciężaru wykupu na obdarowanego („in obligatione consistentes, sibi modernus donatarius exemere tenebitur”) — rzadko spotykana, ale prawnie jasna konstrukcja: darczyńca przekazuje prawo do wykupu, nie zaś wolny grunt.
Toponimia: droga Zapłotnia, granice Rzążewskie, droga Wrotowska [odczyt niepewny], granice Izdebki Wąsy. Nazwa wsi Izdebki Wąsy zgodna z tagiem PTG do skanu 57-091.
Osoby zgodne z tagami PTG („Hiacynt Dziewulski”, „Andrzej Radzikowski?”, „Jan Radzikowski”, „Maciej Rzążewski”, „Jan Modrzewski”, „Wojciech Modrzewski”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta pridie Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
6 VI 1744wpis 1601karta 91v–92rskan 57/093
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja trzech sum cząstkowych (3 + 2 + 5 złp) z sum pierwotnych 12 i 10 złp, pod zakładem podwójnym
strona czynna Wojciech Radomyski Nob. · Strona
strona bierna Wojciech Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 10
osoby we wpisie Wojciech Radomyski, syn zm. Jana Radomyskiego – cedent; Maciej Radomyski, syn zm. Grzegorza – cesjonariusz; zm. Marcin Radomyski zwany Sędek – pierwotny dłużnik; zm. Andrzej i Maciej Oknińscy, zm. Paweł Izdebski, zm. Adam Okniński – pierwotni wierzyciele; Stanisław i Tomasz Oknińscy, Jan Dziewulski, Adam Dziewulski – kolejni cedenci
miejscowości we wpisie wieś Okniny
Urodzony (Nob.) Wojciech Radomyski, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Radomyskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Maciejowi Radomyskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Grzegorza synowi, i jego następcom — sumy niżej opisane, a mianowicie:
pierwszą, trzech złotych [polskich], z sumy pierwotnej dwunastu złotych polskich, jemu, zeznającemu, przez urodzonych (Nob.) Stanisława i Tomasza Oknińskich, przed aktami niniejszymi, w czwartek nazajutrz po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela roku 17[…] [rok nieczytelny — patrz uwagi] ustąpioną;
drugą, dwóch złotych polskich, z sumy pierwotnej dziesięciu złotych polskich, przez urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego temuż zeznającemu, przed tymiż aktami, w poniedziałek nazajutrz po święcie Nawiedzenia Najświętszej Panny Maryi roku 1724, [ustąpioną];
trzecią wreszcie, pięciu złotych polskich, przez urodzonych (Nob.) Tomasza Oknińskiego i Adama Dziewulskiego jemu, zeznającemu, przed tymiż aktami, w piątek po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego Roku Pańskiego 1726 ustąpioną;
[które to sumy] pierwotnie przez zmarłego urodzonego (Nob.) Marcina Radomyskiego, Sędkiem zwanego, tak zmarłym urodzonym (Nob.) Andrzejowi i Maciejowi Oknińskim, jak i zmarłemu urodzonemu (Nob.) Pawłowi Izdebskiemu oraz zmarłemu urodzonemu (Nob.) Adamowi Oknińskiemu, sposobem zastawnym, na pewnych dobrach w dziedzictwie wsi Okniny leżących, **przed aktami dawniejszymi, przez nieprzyjaciół Ojczyzny Naszej spalonymi**, były zapisane;
tudzież **manifestacja o pożarze [akt], uczyniona przed aktami niniejszymi w poniedziałek w wigilię święta świętych Wita i Modesta Męczenników Roku Pańskiego 166[…]**, i inne manifestacje — z tego względu [do sprawy] należą.
Które to sumy, jemu, zeznającemu, jak wyżej ustąpione, a obecnie przez tegoż cesjonariusza rzeczywiście wypłacone — ze wszystkim ceduje; wszelkie [prawo] dając; na wwiązanie zezwala i obronę w rzeczy i osobie własnej przyrzeka, a to pod zakładem sumy łącznie zebranej — dziesięciu złotych i piętnastu groszy polskich — w dwójnasób, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia **Wpis o pierwszorzędnym znaczeniu źródłoznawczym.** Kancelaria łukowska wprost stwierdza, że zapisy pierwotne wciągnięto do **akt dawniejszych, „przez nieprzyjaciół Ojczyzny Naszej spalonych” („anteactis per hostes Patriae Nostrae combustis”)**, i powołuje się na zachowaną **manifestację o pożarze akt** z lat sześćdziesiątych XVII w. To jedno z najmocniejszych świadectw zniszczenia archiwum grodzkiego łukowskiego w okresie potopu szwedzkiego oraz dowód, że urząd posługiwał się manifestacją pożarową jako substytutem utraconych wpisów — praktyką znaną z innych grodów koronnych.
**Weryfikacja kalendarzowa — wyniki mieszane, podane bez wygładzania:**
• „Feria Secunda in crastino Festi Visitationis BVM 1724” = **3 VII 1724**, i był to istotnie poniedziałek. **Zgodne.**
• „Feria Sexta post Festum Exaltationis S. Crucis proxima 1726” = **20 IX 1726** (Podwyższenie 14 IX 1726 — sobota). **Zgodne.**
• „Feria Quinta in crastino Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae 17[…]” — rok w rękopisie nieczytelny (wchodzi w grzbiet); 25 VI wypadało w czwartek m.in. w latach 1699, 1705, 1711, 1716, 1722, **ale nie w 1700**. Roku **nie rekonstruowano**.
• „Feria Secunda pridie Festi SS. Viti et Modesti Martyrum A.D. 166[…]” — święto przypada 15 VI, więc „pridie” to 14 VI. Ostatnia cyfra roku jest w rękopisie zamazana; 14 VI wypadał w poniedziałek **tylko w latach 1660 i 1666** (w przedziale 1655–1670). Najprawdopodobniej chodzi więc o **1666 r.**, ewentualnie 1660 — **odczytu nie przesądzam**, ale zbieżność zapisu „166…” z rachubą kalendarzową jest silna.
**Rachunek:** 3 + 2 + 5 = **10 złp**; zakład ustalono od sumy łącznej „dziesięciu złotych i piętnastu groszy” w dwójnasób. Różnica 15 gr wobec prostej sumy trzech pozycji może wynikać z nieodczytanego ułamka przy którejś z nich — **odnotowuję rozbieżność, nie wyrównuję jej**.
Osoby i wieś Okniny zgodne z tagami PTG do skanu 57-093 („Wojciech Radomyski”, „Jan Radomyski”, „Maciej Radomyski”, „Marcin Radomyski Sędek”, „Adam Okniński”, „Andrzej Okniński”, „Maciej Okniński”, „Stanisław Okniński”, „Tomasz Okniński”, „Paweł Izdebski”, „Jan Dziewulski”, „Adam Dziewulski”).
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Sanctissimi Corporis Christi Domini proximo A.o eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
6 VI 1744wpis 1602karta 92rskan 57/093
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja sumy 2 złp 15 gr z sumy pierwotnej 10 złp
strona czynna Wojciech Radomyski Nob. · Strona
strona bierna Wojciech Radomyski Nob. · Nabywca
wartość 10
osoby we wpisie Wojciech Radomyski, syn zm. Jana Radomyskiego – cedent; Maciej Radomyski – cesjonariusz; Adam Dziewulski – poprzedni cedent
Tenże zeznający temuż [Maciejowi Radomyskiemu] — sumę dwóch złotych i piętnastu groszy polskich, z sumy pierwotnej dziesięciu złotych polskich, przez urodzonego (Nob.) Adama Dziewulskiego jemu, zeznającemu, przed aktami niniejszymi, w poniedziałek w wigilię święta św. Marii Magdaleny Roku Pańskiego 17[…]2 ustąpioną; obecnie zaś przez niego, zeznającego, z rąk cesjonariusza odebraną — ze wszystkim ceduje; wszelkie [prawo] dając; na wwiązanie zezwala i obronę w rzeczy i osobie własnej przyrzeka, a to pod zakładem dwóch złotych i piętnastu groszy polskich, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia Suma skrajnie drobna (2 złp 15 gr), a mimo to sformalizowana pełnym aktem cesji z zakładem — świadectwo skrupulatności obrotu prawnego w środowisku drobnej szlachty.
**Weryfikacja kalendarzowa — rozbieżność.** Rok odczytano jako „17[4]2”, ale dzień św. Marii Magdaleny przypada 22 VII, więc „pridie” to 21 VII; **21 VII 1742 był sobotą, nie poniedziałkiem**. W przedziale 1700–1744 „feria secunda pridie festi S. Mariae Magdalenae” zgadza się tylko dla lat 1704, 1710, 1721, 1727, 1732 i 1738 — spośród nich zapisowi „17_2” odpowiada **1732**. Odczytu jednak **nie zmieniam**: cyfra dziesiątek jest w rękopisie niejednoznaczna, a rozbieżność odnotowuję jawnie.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Sanctissimi Corporis Christi Domini proximo A.o eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
23 VI 1744wpis 1679karta 110r–110vskan 57/111–112
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z sumy prowizjonalnej 84 złp od kapitału 200 złp, przysądzonej dekretem z 1743 r.
strona czynna Marianna Zabłocka Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Zygmunt Staniszewski Magn. · miecznik · Dłużnik
wartość 200
osoby we wpisie Marianna Zabłocka, żona Bartłomieja Świderskiego, oraz Elżbieta Zabłocka, panna, córki zm. Jana Zabłockiego, w asystencji Bartłomieja Świderskiego – kwitujące; Zygmunt Staniszewski, miecznik ziemi warszawskiej [brak w tagach PTG] – kwitowany; zm. Jan Dziewulski – pierwotny dłużnik; Jan Korycki – posiadacz dóbr zastawnych (dóbr czyli sort we wsi Dziewule), z którego rąk odebrano sumę złożoną tego dnia w sekwestrze urzędu
miejscowości we wpisie wieś Dziewule
Urodzone (Nob.) Marianna, urodzonego (Nob.) Bartłomieja Świderskiego małżonka, i Elżbieta, panna niezamężna, Zabłockie, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Zabłockiego córki, w asystencji tegoż urodzonego (Nob.) Świderskiego — męża [jednej] i [powinowatego] siostry — zdrowe będąc, zeznały, iż one Wielmożnego (Magn.) **Zygmunta Staniszewskiego, miecznika ziemi warszawskiej**, i jego następców —
z sumy **osiemdziesięciu czterech złotych polskich prowizjonalnej, od sumy kapitalnej dwustu złotych polskich**, przez zmarłego urodzonego (Gen.) Jana Dziewulskiego im, występującym, sposobem prostego długu, przed aktami niniejszymi, **w piątek po Niedzieli Jubilate Roku Pańskiego 1731** zapisanej i wraz z prowizją do zapłacenia zabezpieczonej;
a dekretem urzędu niniejszego, w terminach skargowych czyli na sądach spraw, **w poniedziałek nazajutrz po święcie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Panny Maryi, roku niedawno ubiegłego 1743** [9 XII 1743], między nimi z jednej a tymże Wielmożnym (Magn.) Staniszewskim z drugiej strony wydanym — przysądzonej;
**obecnie złożonej w dniu dzisiejszym w sekwestrze urzędu niniejszego** [z prowizją narosłą od aktu zapisu do aktu niniejszego — dopisek nad wierszem], a **z rąk urodzonego (Gen.) Jana Koryckiego, posiadacza dóbr zastawionych — dóbr czyli sort w dobrach wsi Dziewule położonych** [wstawka z marginesu] — rzeczywiście odebranej — kwitują […].
uwagi i marginalia **Rachunek:** prowizja 84 złp od kapitału 200 złp = **42 % kapitału**, co przy stopie 10 % rocznie (poświadczonej wpisami 1654–1655) odpowiada mniej więcej czterem latom zaległości.
**Weryfikacja kalendarzowa — obie daty zgodne:** (1) zapis „Feria Sexta post Dominicam Jubilate proxima A.D. 1731” = **20 IV 1731** (Jubilate 15 IV 1731) ✔; (2) dekret „Feria Secunda in **Crastino** Festi Immaculatae Conceptionis BVM, anno proxime elapso 1743” = poniedziałek **9 XII 1743** (8 XII 1743 była niedziela, nazajutrz — poniedziałek) ✔.
**Zygmunt Staniszewski, miecznik ziemi warszawskiej** — urząd mazowiecki; **tagi PTG do skanu 57-111 go nie wymieniają**.
Sumę wypłacił nie dłużnik, lecz **posiadacz dóbr zastawnych** (Jan Korycki) — konstrukcja typowa: zastawnik płaci obciążenie, by oczyścić posiadane dobra.
Dalszy ciąg wpisu przechodzi na skan 57-112.
**Rewizja po ponownym odczycie skanu 57-111 (na prośbę Użytkownika):** (1) **Jan Zabłocki, ojciec kwitujących, jest w rękopisie zmarły** („Zabłockie **ol.** N. Joannis Zabłocki filiae”) — skrót „ol.” stoi na końcu wiersza i został poprzednio przeoczony; tag PTG „Jan Zabłocki” tego nie rozstrzyga. (2) **Data dekretu**: poprzedni odczyt „in ipso Festo” był błędny — w rękopisie stoi skrót „in Cr̃no” = *in Crastino*; z tym odczytem **rozbieżność kalendarzowa znika** (poniedziałek 9 XII 1743). To ta sama pułapka skrótu, którą w opracowaniu opisano przy innych wpisach. (3) Pominięta poprzednio klauzula: suma **„ad praesens in Sequestro Officii praesentis die actu hodierni reposita”** — została tego dnia złożona w **sekwestrze (depozycie) urzędu**, a dopiero stamtąd, formalnie „z rąk” Koryckiego, podjęta przez kwitujące; to rzadko notowany ślad procedury depozytowej grodu. (4) Wyraz „Provisionali” (określenie sumy) jest **dopiskiem nad wierszem**; wstawka „Bonorum seu Sortium in Bonis Villae Dziewule sitorum” jest **dopisana na marginesie** ze znakiem odsyłacza „#”. (5) Sigla: kwitujące — **NN.**; Bartłomiej Świderski i zm. Jan Zabłocki — **N.**; Zygmunt Staniszewski — **M.** (*Magnificus*, miecznik ziemi warszawskiej); zm. Jan Dziewulski i Jan Korycki — **G.**
Rozbieżność z tagami PTG: tag podaje „Elżbieta Zabłocka **Świderska**”, natomiast rękopis określa Elżbietę jako **pannę niezamężną (virgo innupta)**; zamężna jest jej siostra Marianna. Odnotowuję bez korygowania tagu.
data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
4 VII 1744wpis 1753karta 129r–129vskan 57/130–131
rodzaj sprawy Ugoda i komplanacja (complanatio) complanatio amicabilis
kwitacja wzajemna po ugodzie (complanatio) z kasacją dekretów
strona czynna Józef Pieńkowski Gen. · Strona
strona bierna Agnieszka Dziewulska Gen. · Strona
osoby we wpisie Józef Pieńkowski; Agnieszka z Dziewulskich Pieńkowska (żona); Jakub Dziewulski Górny; Jan Dziewulski i Kazimierz Dziewulski (jego synowie)
miejscowości we wpisie Dziewule
**[Nagłówek sesji:] Sobota po święcie Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, dnia 4 [lipca] Roku Pańskiego 1744.**
Urodzony (Gen.) **Józef Pieńkowski**, imieniem własnym oraz urodzonej (Gen.) **Agnieszki z Dziewulskich, małżonki swojej** — za którą **ręczy** — z jednej strony;
oraz szlachetny (Nob.) **Jakub Dziewulski rzeczony Górny**, imieniem własnym oraz szlachetnych (Nob.) **Jana i Kazimierza Dziewulskich, synów swoich** — za których zatwierdzenie **ręczy** — z drugiej strony;
zdrowi będąc, każdy z osobna zeznali, iż oni **wzajemnie siebie i nawzajem**:
— **ze sprawy i akcji urzędowej, przed urzędem niniejszym przez szlachetnych (Nob.) Pieńkowskich małżonków przeciw szlachetnym (Nob.) Dziewulskim, ojcu z synami, wytoczonej i wniesionej — z okazji gruntów w dobrach wsi Dziewule: ról i łąk, przez nich bez żadnego prawa posiadanych**;
— jako też **stosownie do ugody pewnej (complanatio), między tymiż zeznającymi z obu stron na gruncie wspomnianych dóbr Dziewule spisanej, podpisanej i wadium dwustu grzywien polskich utwierdzonej** — **z rachunku z pobranych pożytków wynikającego**, nadto **ze spustoszenia (desolatio) budynków jakichkolwiek, do Pieńkowskich należących, we wsi Dziewulach**;
— a nadto **[Dziewulscy] Pieńkowskich małżonków — ze wszelkich składek: tak podymnego, jak subsidium charitativum, kościelnych oraz wszelkich innych na rzecz Rzeczypospolitej** —
**z powodu wystarczającego, wzajemnie sobie z obu stron uczynionego zadośćuczynienia — kwitują**;
a wspomniani **Pieńkowscy**, przyjąwszy zwolnienie, **wraz z dekretami sprawę tę [obejmującymi] — kasują**;
przy czym **[Jakub Dziewulski] z synami swymi wspomniane składki, w rzeczy zapłacone, [do rozliczenia] szlachetnym (Nob.) Pieńkowskim u szlachetnego (Nob.) Antoniego Dziewulskiego przekazuje** [odczyt niepewny].
*[Podpisy:] **Jozef Pieńkowski**; drugi — nieświadomy pisma*
uwagi i marginalia **Data sesji zweryfikowana:** Nawiedzenie NMP = 2 VII 1744 (czwartek); **sobota po nim = 4 VII 1744** ✔ — zgodnie z podwójną datacją nagłówka (formuła kościelna + data dzienna).
**Wadium ugody wyrażone w grzywnach: 200 grzywien polskich.** Przy potwierdzonym w tej księdze przeliczniku **1 grzywna = 1,6 złp** daje to **320 złp** — przelicznik podano informacyjnie, w źródle kwoty w złotych **nie ma**.
**Wpis wyjątkowo bogaty w realia skarbowe:** wymienia **podymne (contributiones fumales)**, **subsidium charitativum** (świadczenie duchowieństwa), **składki kościelne** i inne ciężary na rzecz Rzeczypospolitej — rzadkie w tej księdze wyliczenie obciążeń publicznych, tu przedmiot wzajemnego rozliczenia między współposiadaczami wsi.
Spór dotyczył **gruntów posiadanych „nullo Jure” (bez żadnego tytułu)** oraz **zniszczenia zabudowań** — sprawa zakończona ugodą zawartą **na gruncie (in fundo)**, a więc na miejscu, przed zjazdem stron.
**Sigla zróżnicowane:** Pieńkowscy — **Gen.**, Dziewulscy — **Nob.**; zachowano bez ujednolicania.
Osoby i wieś zgodne z tagami PTG do skanu 57-130 („Józef Pieńkowski”, „Agnieszka Dziewulska Pieńkowska”, „Jakub Dziewulski Górny”, „Jan Dziewulski”, „Kazimierz Dziewulski”, „Dziewule”). ✔
**Wpis przechodzi z karty 129r (skan 57-130) na 129v (skan 57-131)**, gdzie kończy się klauzulą o rozliczeniu składek oraz podpisami: **„Jozef Pieńkowski”** i adnotacją, że drugi z zeznających jest **nieświadomy pisma**.
W klauzule końcowej pojawia się **Antoni Dziewulski** (tag PTG do skanu 57-131 ✔) — jego rola opisana eliptycznie; **odczyt tej partii niepewny, nie uzupełniano domysłem**.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Visitationis Beatissimae Virginis Mariae proximo, et die 4ta [Julii], A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
9 VII 1744wpis 1780karta 135v–136rskan 57/137
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
kwitacja (quietatio) sumy z prowizją 7 %, z kasacją zapisu i dekretu
strona czynna Marianna Zabłocka Nob. · Strona
strona bierna Marianna Zabłocka Nob. · Strona
osoby we wpisie Marianna z Zabłockich Świderska; Jan Zabłocki (ojciec, zm.); Elżbieta Zabłocka (siostra, panna); Bartłomiej Świderski (mąż); Jan Korycki (kwitowany, nabywca części w Dziewulach); Jan Dziewulski Dziecinka (pierwotny dłużnik, zm.); [N.] Stanisławski, miecznik ziemi warszawskiej(?)
miejscowości we wpisie Dziewule
Szlachetna (Nob.) **Marianna Zabłocka**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Jana Zabłockiego** córka, szlachetnego (Nob.) **Bartłomieja Świderskiego** małżonka, w asystencji tegoż męża swego, zdrowa będąc, zeznała — imieniem własnym oraz szlachetnej (Nob.) **Elżbiety Zabłockiej, siostry swojej rodzonej, panny**, za którą **ręczy** — iż ona
urodzonego (Gen.) **Jana Koryckiego, wieczystego nabywcę prawa do części pewnych w dobrach wsi Dziewulach — [nabytych] od wielmożnego (Magn.) Stanisławskiego, miecznika ziemi warszawskiej** [odczyt niepewny] — oraz jego następców —
**z sumy dwustu złotych polskich**, przez zmarłego urodzonego (Gen.) **Jana Dziewulskiego rzeczonego Dziecinka** jej, zeznającej, i siostrze jej, sposobem prostego długu, **wraz z prowizją płaconą po siedem od stu**, przed niniejszymi aktami **w piątek po niedzieli Jubilate najbliższy Roku Pańskiego 1731** zapisanej;
jako też **z dekretu urzędu niniejszego, na roczkach skargowych czyli sądach spraw, w poniedziałek nazajutrz po święcie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny roku ubiegłego 1743, między wielmożnym (Magn.) Stanisławskim [odczyt niepewny] z jednej a zeznającą z drugiej strony wydanego, wraz z karami zasądzonego, i do zapłacenia wraz z prowizją nakazanego** —
a **obecnie rzeczywiście i skutecznie z rąk kwitowanego przez zeznającą odebranej** —
**kwituje**, a **zapis tenże oraz dekret wraz z jego rygorem — kasuje**.
uwagi i marginalia **Stopa „per septem a centum” = 7 % — drugie potwierdzenie w tej księdze** (pierwsze: legat pijarski, wpisy 1728–1729). Rachunek: 7 % od 200 złp = **14 złp prowizji rocznej**.
**Weryfikacja kalendarzowa — obie daty trafione:**
• Wielkanoc 1731 = 25 III; niedziela Jubilate = 25 III + 21 dni = **15 IV 1731 (niedziela)**; piątek po niej = **20 IV 1731** ✔;
• Niepokalane Poczęcie NMP = 8 XII 1743; *in crastino* = **9 XII 1743**, a to **poniedziałek** ✔.
**Podział sumy potwierdzony rachunkowo w dalszych wpisach:** 200 złp przypadło po połowie siostrom — **100 złp Mariannie** (wpis 1781) i **100 złp Elżbiecie** (wpis 1784). 100 + 100 = 200 ✔.
**Nazwisko i urząd zbywcy części w Dziewulach [odczyt niepewny]:** „a Magn. Stanisławski, Ensifero Terrae Varsaviensis” — **tagi PTG do skanu 57-137 tej osoby nie wymieniają**; rozbieżność odnotowana, **nie uzupełniano domysłem**.
Przydomek **Dziecinka** zgodny z tagiem PTG („Jan Dziewulski Dziecinka”). ✔
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta in Crastino Festi S. Kiliani Martyris A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
9 VII 1744wpis 1785karta 136vskan 57/138
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
kwitacja (quietatio) z kasacją zapisu i ewikcją
strona czynna Katarzyna Skolimowska Nob. · Strona
strona bierna Mikołaj Dziewulski Nob. · Strona
osoby we wpisie Katarzyna ze Skolimowskich Dziewulska (wdowa); Mikołaj Dziewulski Maruszczyk (mąż, zm.); Jan Dziewulski; Jan Korycki (kwitowany)
miejscowości we wpisie Dziewule
Szlachetna (Nob.) **Katarzyna Skolimowska**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Mikołaja Dziewulskiego [Maruszczyka]** małżonka pozostała [wdowa], **korzystająca z zapisu tegoż męża — dłużnego i dożywotniego — uczynionego przed niniejszymi aktami we wtorek, w sam dzień święta św. Piotra w Okowach Roku Pańskiego 1713**, zdrowa będąc, zeznała, iż ona
urodzonego (Gen.) **Jana Koryckiego** i jego następców —
**z sumy osiemdziesięciu złotych polskich**, przez szlachetnego (Nob.) **Jana Dziewulskiego** wspomnianemu zmarłemu szlachetnemu (Nob.) **Mikołajowi Dziewulskiemu, mężowi jej**, sposobem obligatoryjnym **na dobrach pewnych, w dziedzicznej wsi Dziewulach leżących**, przed niniejszymi aktami **we czwartek, w sam dzień święta św. Łukasza Ewangelisty Roku Pańskiego 1725** zapisanej,
a **obecnie przez nią, zeznającą, z rąk kwitowanego — jako wieczystego nabywcy prawa do tychże dóbr — odebranej** —
**kwituje**, a **zapis kasuje**;
**ewikcję tejże sumy na dobrach swoich [jej] zapisanych zabezpiecza**.
*Nieświadoma pisma [ignara litterarum].*
uwagi i marginalia **Weryfikacja kalendarzowa — obie daty trafione:**
• „Feria Tertia ipso die Festi S. Petri in Vinculis A.D. 1713” — św. Piotr w Okowach = 1 VIII; **1 VIII 1713 wypadał we wtorek** ✔;
• „Feria Quinta ipso die Festi S. Lucae Evangelistae A.D. 1725” — św. Łukasz = 18 X; **18 X 1725 wypadał w czwartek** ✔.
**Zapis dożywotni z 1713 r. — najstarszy tytuł czynny przywołany w tej partii** (por. wpis 1769, gdzie kwitowano zapis z 1694 r.). Wdowa działa **z mocy zapisu dłużnego i dożywotniego męża**, co daje jej legitymację do kwitowania.
Przydomek **Maruszczyk** przy Mikołaju Dziewulskim za tagiem PTG do skanu 57-138 („Mikołaj Dziewulski Maruszczyk”); w tym miejscu rękopisu przydomek dopisany nad wierszem i **czytelny niepewnie** — odnotowano.
Nazwisko zeznającej występuje w tagach PTG w dwóch formach („Katarzyna Skolimowska Dziewulska”, „Katarzyna Skolmowska”); **przyjęto formę Skolimowska, zgodną z rękopisem**.
**Stosunku pokrewieństwa między Janem a Mikołajem Dziewulskimi źródło nie podaje** — **nie uzupełniano domysłem**.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta in Crastino Festi S. Kiliani Martyris A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
17 VII 1744wpis 1795karta 138r–138vskan 57/139–140
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
kwitacja sumy zasądzonej dekretem zjazdowym (quietatio) z kasacją zapisu i dekretu oraz ewikcją
strona czynna Antoni Dziewulski Nob. · Strona
strona bierna Antoni Dziewulski Nob. · Strona
osoby we wpisie Antoni Dziewulski; Andrzej Dziewulski (ojciec, zm.); Agnieszka z Dziewulskich Pieńkowska; Kazimierz Dziewulski Gomolik (jej ojciec, zm.); Jan Dziewulski Gomolik (zm.); Józef Pieńkowski (jej mąż)
miejscowości we wpisie Dziewule
**[Nagłówek sesji:] Piątek po święcie św. Małgorzaty Panny Roku Pańskiego 1744.**
Szlachetny (Nob.) **Antoni Dziewulski**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Andrzeja Dziewulskiego** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzoną (Gen.) **Agnieszkę Dziewulską**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Kazimierza Dziewulskiego** córkę, a zmarłego urodzonego (Gen.) **Jana rzeczonego Gomolik** [potomkinię], obecnie zaś urodzonego (Gen.) **Józefa Pieńkowskiego małżonkę prawną**, oraz jej następców —
**z sumy sześćdziesięciu złotych polskich**, przez tegoż zmarłego urodzonego (Gen.) **Kazimierza Dziewulskiego, rodzica kwitowanej**, zmarłemu szlachetnemu (Nob.) **Andrzejowi Dziewulskiemu, rodzicowi zeznającego**, sposobem obligatoryjnym **na dobrach pewnych, w dziedzicznej wsi Dziewulach leżących**, przed niniejszymi aktami **w sobotę w wigilię święta św. Jakuba Apostoła Roku Pańskiego 1690** [odczyt niepewny — patrz uwagi] zapisanej;
oraz **z dekretu zjazdowego (condescensionale) urzędu niniejszego, wydanego na gruncie dóbr Dziewul w piątek, w sam dzień święta Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny roku bieżącego 1744, między obecną kwitowaną z jednej a zeznającym i innymi z drugiej strony**, a **do akt urzędu niniejszego przez oblatę podanego** — którym to dekretem **nakazano [jej] zapłatę na dzień dzisiejszego aktu** —
a **obecnie rzeczywiście i skutecznie przez obecną kwitowaną, wraz z karą uzyskaną, zapłaconej** —
**kwituje**; **przyrzeczoną obligację oraz dekret — co do sumy zapłaconej — kasuje**; a **ewikcję wszelaką od siebie i swoich jej zabezpiecza, niniejszym zeznaniem**.
uwagi i marginalia **Data sesji zweryfikowana:** św. Małgorzata Panna = 13 VII; piątek po niej = **17 VII 1744** ✔.
**Data dekretu zjazdowego zweryfikowana:** Nawiedzenie NMP = 2 VII 1744, a to **czwartek** — tymczasem rękopis podaje **„Feria Sexta ipso die Festi Visitationis BVM Anno praesenti 1744to”** (piątek w sam dzień święta). **Sprzeczność odnotowana, nie wygładzona**; sesja z 2 VII w tej księdze nie występuje, natomiast dekret zjazdowy zapadał **na gruncie**, poza kancelarią, więc rozbieżność może wynikać z omyłki pisarza przy wpisywaniu formuły.
**Rok zapisu pierwotnego [odczyt niepewny]:** rękopis daje się czytać jako **„1600mo”**, co jest chronologicznie niemożliwe (144 lata przed kwitacją, przy relacji ojciec–syn po obu stronach). Najbliższy sensowny odczyt to **1690**; **cyfry nie poprawiano** — odnotowano oba warianty i wskazano, że pierwszy wyklucza kontekst.
**Kwitacja obejmuje także „poenam lucratam”** (karę uzyskaną z dekretu) oraz kończy się **ewikcją od zeznającego i jego następców** — komplet zabezpieczeń.
Przydomek **Gomolik** zgodny z tagami PTG do skanu 57-139 („Jan Dziewulski Gomolik”, „Kazimierz Dziewulski Gomolik”, „Agnieszka Dziewulska Gomolik”). ✔ Józef Pieńkowski występował już we wpisie 1753.
**Stopień pokrewieństwa Agnieszki wobec Jana Gomolika** zapisany skrótowo i **nieczytelnie** („neptem”?) — **nie rozstrzygano**.
data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festum S. Margarethae Virginis A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
23 VII 1744wpis 1829karta 145vskan 57/147
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
cesja sumy (cessio summae) z wadium
strona czynna Maciej Iwanowski Nob. · Strona
strona bierna Maciej Iwanowski Nob. · Strona
osoby we wpisie Maciej Iwanowski; Jan Iwanowski (ojciec, zm.); Jan Modrzewski; Stanisław Modrzewski (jego ojciec, zm.); Szymon Dziewulski (pierwotny dłużnik)
miejscowości we wpisie Iwanów Przywary
Szlachetny (Nob.) **Maciej Iwanowski**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Jana** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
szlachetnemu (Nob.) **Janowi Modrzewskiemu**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Stanisława** [synowi], i jego następcom —
**sumę szesnastu złotych polskich**, jemu, zeznającemu, przez szlachetnego (Nob.) **Szymona Dziewulskiego**, przed niniejszymi aktami **w sobotę po świętach uroczystych Wielkiej Nocy Roku Pańskiego 1729**, sposobem obligatoryjnym **na dobrach pewnych, w dziedzicznej wsi Iwanowie Przywarach leżących**, zapisaną,
a **obecnie przez kwitowanego jemu, zeznającemu, zapłaconą** —
**z całym prawem ustępuje (cedit)**;
wraz z **wwiązaniem (intromissio) od zaraz oraz prawem rzeczowym i osobistym**;
i to **pod podobnym wadium szesnastu złotych polskich** [oraz pod rygorem] praw niniejszych.
uwagi i marginalia **Weryfikacja kalendarzowa:** Wielkanoc 1729 = 17 IV; **sobota po świętach wielkanocnych = 23 IV 1729** ✔.
Rachunek zgodny: suma cedowana = wadium = **16 złp**. ✔
**Marginalium późniejszej ręki:** przy tym wpisie na lewym marginesie widnieje adnotacja **„1749 / Quietatio”** — ślad skwitowania sumy pięć lat później. **Druga taka adnotacja w opracowywanym materiale** (por. wpis 1802); obie z tego samego roku 1749, co wskazuje na **jednorazową akcję porządkowania księgi**. Zapisano jako obserwację kodykologiczną; **treści adnotacji nie rozwijano domysłem**.
**Nazwiska i wieś ustalone przy pomocy tagów PTG do skanu 57-147:** „Maciej Iwanowski”, „Jan Iwanowski”, „Jan Modrzewski”, „Stanisław Modrzewski”, „Szymon Dziewulski”, „Iwanów Przywary” — rękopis w kilku miejscach mało czytelny (m.in. nazwisko pierwotnego dłużnika i drugi człon nazwy wsi). **Rozbieżności odczytu odnotowane.** ✔
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta in Crastino Festi S. Mariae Magdalenae A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
17 VIII 1744wpis 1894karta 158vskan 57/160
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
zastaw czterech zagonów roli na trzy lata za 10 złp (obligatio)
strona czynna Agnieszka Dziewulska Nob. · Zbywca
strona bierna Andrzej Krasuski Nob. · Nabywca
wartość 10
osoby we wpisie Agnieszka Dziewulska, córka zm. Bartłomieja Dziewulskiego, żona Wojciecha Radomyskiego, w asystencji męża – zastawiająca; Andrzej Krasuski zwany Szcześniak, syn zm. Jana Krasuskiego Szcześniaka – biorący w zastaw; sąsiedzi miedz: Maciej Jastrzębski, Mikołaj Krasuski
miejscowości we wpisie Krasusy Smolanka (granice Łęczna Wola — dziś Łęcznowola)
Urodzona (Nob.) **Agnieszka Dziewulska**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Bartłomieja Dziewulskiego** [córka], urodzonego (Nob.) zaś **Wojciecha Radomyskiego małżonka**, **w asystencji tegoż męża swego**, zdrowa będąc, zeznała, iż ona
urodzonemu (Nob.) **Andrzejowi Krasuskiemu**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Jana Krasuskiego zwanego Szcześniak** synowi, i jego następcom —
**dobra swoje dziedziczne, to jest cztery zagony roli**,
poczynając **od granicy Kryńskiej** [nazwa granicy czytana niepewnie], ciągnące się **ku granicom Łęcznej Woli** (dziś **Łęcznowola**), **między miedzami** urodzonego (Nob.) **Macieja Jastrzębskiego** z jednej a urodzonego (Nob.) **Mikołaja Krasuskiego** z drugiej strony, **puste (vacua)**,
**w dziedzicznych Krasusach Smolance leżące**, ze wszystkim,
**w sumie dziesięciu złotych polskich**, **odtąd na trzy lata, to jest [do] święta Wniebowzięcia Najświętszej Panny Maryi Roku Pańskiego 1747**, **zastawia**, a **potem z roku na rok**;
**wwiązanie od zaraz (ex nunc)**, początkiem prawa powszechnego;
i to **pod podobnym zakładem dziesięciu złotych polskich**, [poddając się] **sądowi niniejszemu**.
uwagi i marginalia **Rachunek terminu spójny:** *hinc ad triennium* od sesji **17 VIII 1744** z terminem w **święto Wniebowzięcia NMP (15 VIII) 1747** — 1744 + 3 = **1747** ✔; sesja odbywa się w poniedziałek po Wniebowzięciu, więc trzechlecie liczone jest od najbliższego minionego święta.
**Rachunek sumy potwierdzony wewnętrznie:** liczebnik przy sumie jest w rękopisie **przekreślony i nadpisany, przez co nieczytelny**, ale **zakład podany dalej brzmi jasno: „sub simili Vadio Decem Florenos Polon.” = 10 złp**; ponieważ kancelaria konsekwentnie stosuje w tej partii zakład **równy sumie** („sub simili Vadio”), suma zastawu wynosi **10 złp** ✔. **Odczyt oparto na świadectwie samego wpisu, nie na domyśle.**
**Nazwy granicznej „Kryńskie” nie odczytano pewnie**; **„granice Łęczna Wola”**
**Korekta odczytu (wprowadzona po ponownym oglądzie skanu).** Nazwę graniczną odczytano pierwotnie jako *Czarna Wola*; **poprawny odczyt to Łęczna Wola — dzisiejsza Łęcznowola** (wieś w gminie Trzebieszów, powiat łukowski, historycznie **Krasusy-Łęcznowola**). Majuskuła to **Ł**: ukośna kreska przecina laskę i schodzi w dół w lewo, a ogonek następującego **ę** zachodzi pod poprzedni wyraz — całość łatwo wziąć za **Cz**. Ten sam wyraz, tą samą ręką, występuje we wpisie **nr 2044** (skan 57-197), gdzie **tagi PTG potwierdzają miejscowość „Łęcznowola”** ✔. Ostatnia samogłoska członu przymiotnikowego czytelna jest jako **-a** (*Łęczna*), choć **-o** (*Łęczno*) nie jest wykluczone. i wieś **„Krasusy Smolanka”** odczytane pewnie — tag PTG do skanu 57-160 podaje **„Smolanka”** ✔.
**Grunt określony jako „vacua” (pusty, nieobsiany)** — kancelaria i tu odnotowuje stan zasiewu (por. wpis 1880).
**Asystencja męża** przy czynności mężatki zachowana zgodnie z rękopisem.
Osoby zgodne z tagami PTG („Agnieszka Dziewulska Radomyska”, „Bartłomiej Dziewulski”, „Wojciech Radomyski”, „Andrzej Krasuski Szcześniak”, „Jan Krasuski Szcześniak”, „Maciej Jastrzębski”, „Mikołaj Krasuski”). ✔
data w brzmieniu kancelarii [pod nagłówkiem:] Feria Secunda post Festum Assumptionis in Coelum [BVM] [1744]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
19 X 1744wpis 1989karta 184vskan 57/186
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
darowizna całości dóbr dziedzicznych we wsi Dziewule (donatio bonorum)
strona czynna Kazimierz Celiński Nob. · Zbywca
strona bierna Józef Jasiński Gen. · regent · Nabywca
osoby we wpisie Kazimierz Celiński, syn zm. Marcina Celińskiego zwanego Oleksik, oraz Cecylia z Dziewulskich, córka Teodora Dziewulskiego i zm. Katarzyny Dziewulskiej, wzajem prawni małżonkowie – darczyńcy; Józef Jasiński, regent grodzki łukowski, syn zm. Jana Jasińskiego, sędziego czerskiego – obdarowany
miejscowości we wpisie wieś dziedziczna Dziewule
Urodzeni (Nob.) **Kazimierz Celiński**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Marcina zwanego Oleksik** syn, **oraz Cecylia Dziewulska**, urodzonego (Nob.) **Teodora Dziewulskiego** córka, **ze zmarłą urodzoną (Nob.) Katarzyną Dziewulską spłodzona** — **wzajem prawni małżonkowie** — zdrowi będąc, zeznali, **a każde z nich z osobna, za zgodą** [drugiego] **małżonka**, iż oni
urodzonemu (Gen.) **Józefowi Jasińskiemu, regentowi grodzkiemu łukowskiemu**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Jana Jasińskiego, sędziego czerskiego** **syn**owi, i jego następcom
**dobra swoje dziedziczne, ich dotyczące, wszystkie i każde z osobna** — **w placach, budynkach, budowlach jakichkolwiek, ogrodach i sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, zaroślach, zagajnikach, jeziorach, błotach, rzekach** oraz **we wszystkim innym do tychże dóbr przyległym i należącym** —
**we wsi dziedzicznej Dziewule leżące, ze wszystkim** [co do nich należy] — **dają i darowują**.
**Intromisję od zaraz** [przyzwalają] **i obronę prawną powszechną** [przyrzekają]; **a to pod** [szkodami ziemskimi i sądem niniejszym].
uwagi i marginalia **Obdarowany jest urzędnikiem grodzkim:** **Józef Jasiński, „Regens Castrensis Lucoviensis”** — regent grodzki łukowski, czyli kierownik kancelarii grodu. To druga osoba z aparatu urzędu w tej sesji obok **Michała Gołaskiego, wicesgerenta łukowskiego** (wpisy 1981–1985). Obaj kupują ziemię od drobnej szlachty — zjawisko warte odnotowania: **kancelaria grodzka jako nabywca dóbr w okręgu, którego akta prowadzi**.
**Zapis nazwiska waha się w obrębie jednej karty.** W kolumnie lewej (ten wpis) nazwisko pisane jest z majuskułą przypominającą **Ł** („Łasieński”), w kolumnie prawej (wpis nr 1990) — jednoznacznie **J** („Jasienski”). Tagi PTG do skanu 57-186 podają **„Józef Jasiński” i „Jan Jasiński”**, co rozstrzyga na rzecz formy **Jasiński**; wahanie duktu odnotowano.
**Urząd ojca odczytany (rewizja):** „ol. G. Joannis Jasienski **Judicis Cernens[is]** filio” — po powiększeniu wiersza wyraz po „Jasienski” czyta się jednoznacznie jako *Judicis*, a określnik jako *Cernensis*; wcześniejsze „[odczyt niepewny]” wycofano. Potwierdza to niezależnie wpis 1364 z 20 IV 1744 (skan 57-052, k. 50v), gdzie ta sama formuła brzmi „ol. G. Joannis Jasienski Judicis Cernen[sis] filij”. Jan Jasiński był więc **sędzią czerskim** i **nie żył już 20 IV 1744**. Przymiotnika „terrestris” kancelaria nie dopisała, więc w opracowaniu zapisano skrótowo „sędzia czerski”, bez przesądzania, czy chodzi o sędziego ziemskiego czerskiego.
**Formuła zgody małżeńskiej:** „**et quilibet illorum in specie, ex consensu Mariti sui**” — każde z małżonków zeznaje osobno, żona za zgodą męża. Jest to odpowiednik częstszej w tym roczniku formuły „in assistentia Mariti”, ale mocniejszy: podkreśla samodzielność zeznania każdego z nich.
**Wyliczenie przynależności obejmuje jeziora i błota** („lacubus, paludibus”) — element rzadki w tym roczniku, spotykany dotąd tylko przy dobrach nadrzecznych; wskazuje na podmokłe położenie schedy w Dziewulach.
**Rozbieżność z tagami PTG:** tagi do skanu 57-186 wymieniają „Kazimierz Celiński Oleksik”, „Marcin Celiński Oleksik”, „Cecylia Dziewulska Celińska”, „Teodor Dziewulski”, „Józef Jasiński”, „Jan Jasiński” oraz „Dziewule” ✔, **nie notują natomiast matki Cecylii — zmarłej Katarzyny Dziewulskiej**, wymienionej w rękopisie wprost. Rozbieżność odnotowana, tagów nie korygowano.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1981–1988:] Feria Secunda in C^no Festi S. Lucae Evangelistae A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
19 X 1744wpis 1990karta 184v–185rskan 57/186
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
zapis 100 złp żonie na połowie dóbr, z ceny za dobra ustąpione (inscriptio debiti)
strona czynna Kazimierz Celiński Nob. · Dłużnik
strona bierna Cecylia Dziewulska Nob. · Strona
wartość 100
osoby we wpisie Kazimierz Celiński – zapisujący; Cecylia z Dziewulskich, małżonka jego – na której rzecz zapis; Józef Jasiński, regent grodzki łukowski – od niego wzięta cena
miejscowości we wpisie wieś dziedziczna Dziewule
Urodzony (Nob.) **Kazimierz Celiński**, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonej (Nob.) **Cecylii Dziewulskiej, małżonce swojej**, i jej następcom
**sumę stu złotych polskich (100 złp)** — **tytułem ceny za dobra przez niego i małżonkę jego ustąpione, z rąk urodzonego (Gen.) Józefa Jasińskiego, regenta grodzkiego łukowskiego, odebraną** — **sposobem długu pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego winien jest i powinien**;
**a tęż sumę na połowie wszystkich i każdego z osobna dóbr swoich zapisuje i zabezpiecza**,
**a tęż sumę na pierwsze żądanie tejże małżonki swojej zapłacić i do akt niniejszych złożyć się zobowiązuje i obliguje**,
**i to pod podobnym zakładem stu złotych polskich (100 złp)**, **co do którego sąd niniejszy** [obiera].
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).*
uwagi i marginalia **Wpis odsłania cenę darowizny z numeru poprzedniego.** Wpis nr 1989 przekazuje całą schedę w Dziewulach w formie **darowizny, bez podania sumy**; tutaj Kazimierz Celiński zapisuje żonie **100 złp „in vim pretii pro Bonis per se et Consortem suam resignatis, de manibus G. Josephi Jasieński … acceptam”** — czyli **tytułem ceny za te właśnie dobra, odebranej z rąk obdarowanego**. To ten sam mechanizm co przy wpisach 1981–1984 (*donatio* + osobne rozliczenie ceny): **darowizna była formą sprzedaży**.
**Uwaga rachunkowa — pełna cena wynosiła 200 złp.** Wpis nr 1992, ostatni akt tej samej sesji, kwituje Józefa Jasińskiego z **dwustu złotych polskich „pro pretio Bonorum die actus hodierni per se resignatorum”**. Zapisane tutaj **100 złp to połowa tej ceny**, którą mąż natychmiast przeniósł na żonę. **Do statystyki wartości przyjęto zatem 200 złp przy wpisie nr 1992**, a niniejszych 100 złp traktowane jest jako wewnętrzne przesunięcie w obrębie tej samej transakcji — nie doliczono ich powtórnie.
**Konstrukcja zabezpieczenia jest przy tym nietypowa i warta uwagi:** mąż nie zatrzymuje ceny, lecz **natychmiast zapisuje ją żonie na połowie swoich dóbr**. Ponieważ zbywana scheda pochodziła w części z jej strony (Cecylia z Dziewulskich, a dobra leżą w **Dziewulach**), zapis ten faktycznie **zwraca żonie równowartość jej udziału** i zabezpiecza go na majątku męża.
**Rachunek spójny:** suma **100 złp**, zakład w tej samej wysokości ✔.
**Zapis nazwiska „Jasienski” w tym wpisie jest jednoznaczny** (majuskuła J) — rozstrzyga wahanie duktu z wpisu nr 1989 i potwierdza formę z tagów PTG.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1981–1989:] Feria Secunda in C^no Festi S. Lucae Evangelistae A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
19 X 1744wpis 1991karta 185rskan 57/186
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
dożywocie wzajemne małżonków (advitalitas mutua)
strona czynna Kazimierz Celiński Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Kazimierz Celiński i Cecylia z Dziewulskich, małżonkowie – zapisujący sobie nawzajem
miejscowości we wpisie —
**Ciż sami małżonkowie** [urodzeni (Nob.) **Kazimierz Celiński** i **Cecylia z Dziewulskich**]
**dożywocie wszystkich i każdego z osobna dóbr swoich dziedzicznych i zastawnych — tak teraz posiadanych, jak i tych, które posiadać będą — tudzież rzeczy ruchomych**,
**aż do ostatnich chwil życia swojego** — **zapisują**;
**a każde z nich z osobna** [zeznaje to] [i pozostałe formuły kancelaryjne].
uwagi i marginalia **Trzeci akt tej samej pary w jednej sesji** (nr 1989 – zbycie schedy w Dziewulach, nr 1990 – zabezpieczenie ceny 100 złp na rzecz żony, nr 1991 – wzajemne dożywocie). Układ jest logicznie zamknięty: małżonkowie wyzbywają się nieruchomości, zamieniają ją na sumę pieniężną zapisaną żonie, a całość dorobku obejmują **dożywociem wzajemnym**.
**Formuła dożywocia w postaci szerokiej:** obejmuje dobra **dziedziczne i zastawne**, **teraźniejsze i przyszłe** oraz **rzeczy ruchome** — ten sam formularz co we wpisach 1941, 1949 i 1967.
**„Et quilibet illorum in specie”** — każde z małżonków zeznaje osobno, co przy dożywociu wzajemnym jest wymogiem formalnym: bez odrębnego zeznania żony zapis byłby jednostronny.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1981–1990:] Feria Secunda in C^no Festi S. Lucae Evangelistae A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
19 X 1744wpis 1992karta 185rskan 57/186
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
kwitacja z ceny 200 złp za dobra ustąpione tegoż dnia (quietatio de pretio)
strona czynna Kazimierz Celiński Nob. · Zbywca
strona bierna Józef Jasiński Gen. · regent · Nabywca
wartość 200
osoby we wpisie Kazimierz Celiński i Cecylia z Dziewulskich, małżonkowie – kwitujący (zbywcy); Józef Jasiński, regent grodzki łukowski – kwitowany (nabywca, płacący)
miejscowości we wpisie wieś dziedziczna Dziewule
**Ciż sami małżonkowie** [urodzeni (Nob.) **Kazimierz Celiński** i **Cecylia z Dziewulskich**], zdrowi będąc, zeznali — **a każde z nich z osobna, sama zaś małżonka w asystencji męża, zeznała** — iż oni
**tegoż urodzonego (Gen.) Józefa Jasińskiego, regenta grodzkiego łukowskiego**, i jego następców
**z sumy dwustu złotych polskich (200 złp)** — **tytułem ceny za dobra przez nich w dniu dzisiejszego aktu ustąpione**, **z rąk jego, kwitowanego, rzeczywiście podniesionej** —
**kwitują** [i pozostałe formuły kancelaryjne].
uwagi i marginalia **Ten wpis podaje właściwą cenę transakcji: 200 złp.** Zbycie schedy w Dziewulach spisano formalnie jako **darowiznę** (nr 1989, bez sumy), a dopiero czwarty akt sesji kwituje **cenę „pro pretio Bonorum die actus hodierni per se resignatorum”**. Jest to **trzeci przypadek tej konstrukcji w jednej sesji** (por. nr 1984 — 600 złp za poddanych i grunt Rzążewskiego): w tej kancelarii **darowizna z osobną kwitacją z ceny jest standardową formą sprzedaży**, a wpisów nie wolno czytać pojedynczo.
**Rozliczenie ceny wewnątrz małżeństwa:** ze 200 złp mąż **100 złp zapisał od razu żonie** na połowie swoich dóbr (nr 1990). Ponieważ zbywana scheda leżała w **Dziewulach**, a żona jest **z Dziewulskich**, konstrukcja ta zwraca jej równowartość udziału rodowego. **Do statystyki wartości wliczono wyłącznie 200 złp z tego wpisu**; 100 złp z nr 1990 pominięto jako część tej samej kwoty.
**Sekwencja pięciu aktów tej pary w jednej sesji:** nr 1989 (zbycie schedy) → nr 1990 (zapis 100 złp żonie) → nr 1991 (dożywocie wzajemne) → nr 1992 (kwitacja z ceny 200 złp). Ciąg jest zamknięty i wewnętrznie spójny.
**Formuła zgody:** „**quilibet illorum in specie, ipsa Consors in assistentia Mariti**” — przy kwitacji z ceny kancelaria wymaga odrębnego zeznania żony w asystencji męża, inaczej kwitacja nie obejmowałaby jej praw.
**Poprawka pisarska:** imię obdarowanego zapisano dwukrotnie („eundem ~~Josephum~~ Josephum”) — pierwsze przekreślono jako powtórzenie.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1981–1991:] Feria Secunda in C^no Festi S. Lucae Evangelistae A.D. 1744to