Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaKsięgi grodzkie łukowskie 1743–1744NazwiskaŁaski

Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744

Łaski

osób 14 · wpisów 47 · lata 1743–1744

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osób (różnych imion)
14
Wpisów w księgach
47
Wystąpień w aktach
74
Lata
1743–1744

„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

formy zapisu w aktach Łaska Łaski

Osoby

Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.

ŁaskiFranciszekGen.16

ojciec Ludwik Łaski

wpisy 152 153 175 837 1064 1442 1443 1506 1559 1588 1666 1667 1682 1950 1988 2054

ŁaskiAndrzejGen.9

ojciec Jan Łaski, Wojciech Łaski

matka Anna Krzeska

małżonek Krystyna Klaudianówna

Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.

wpisy 888 917 1004 1126 2061 2062 2063 2069 2070

ŁaskiAdamGen.Magn.8

małżonek Joanna Jezierska

wpisy 467 630 676 833 1563 1655 1664 1682

ŁaskiLudwikGen.7

wpisy 153 837 1559 1588 1666 1950 1988

ŁaskiWojciechGen.Nob.7

ojciec Jan Łaski

małżonek Anna Krzeska

wpisy 102 888 1004 1126 2061 2069 2070

ŁaskiMichałGen.6

wpisy 796 797 798 799 1013 2093

ŁaskiJanGen.Nob.5

ojciec Andrzej Łaski

matka Krystyna Klaudianówna

wpisy 617 1004 2061 2062 2063

ŁaskiJakubNob.4

wpisy 435 543 1859 2107

ŁaskiMarcinGen.3

ojciec Andrzej Łaski

matka Krystyna Klaudianówna

wpisy 2061 2062 2063

ŁaskiMateuszGen.Nob.3

ojciec Jakub Łaski

wpisy 435 1859 2107

ŁaskiStanisławGen.3

wpisy 2058 2063 2065

ŁaskaElżbietaGen.1

małżonek Grzegorz Borkowski

wpisy 1126

ŁaskiMaciejNob.1

wpisy 1346

ŁaskiMikołajNob.1

wpisy 888

Miejscowości i dobra

Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.

Drzewa rodzinne

Fragmenty rodzin złożone z pokrewieństw, które akta wymieniają wprost. Jeden fragment to tyle, ile jeden wpis albo grupa wpisów pozwala powiązać bez domysłu — nie całe drzewo rodu, tylko pewny jego kawałek.

Łascy

Łascy — potomstwo: Wojciech Łaski

pewność B — 7 aktów

Linia złożona z 7 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Kwit z 30 złp i kasacja zapisu obligacyjnego z 1700 r.; Darowizna; Darowizna całości dóbr ojczystych i nabytych na rzecz synów, z zastrzeżeniem dożywocia.

Zastrzeżenie. Sprzeczność w korpusie (Łaski): ta sama para zapisana jest w obu kierunkach — wpisy 2061, 2062, 2063: ojciec Andrzej, syn Jan; wpis 1004: odwrotnie, ojciec Jan, syn Andrzej. Albo jedno z dwojga jest błędem odczytu, albo idzie o dziada i wnuka tego samego imienia; rozstrzygnąć może tylko rękopis.
Jan Łaski matka: Krystyna Klaudianówna wpis 2061, 2062, 2063 Marcin Łaski matka: Krystyna Klaudianówna wpis 2061, 2062, 2063 Andrzej Łaski ⚭ Krystyna Klaudianówna matka: Anna Krzeska wpis 888, 1126, 2061, 2062 Wojciech Łaski ⚭ Anna Krzeska wpis 888, 1126, 2061, 2069

888 · sygn. 56/143, k. 139v, 9 IX 1743   1126 · sygn. 57/012, k. 11r, 1 II 1744   2061 · sygn. 57/199–200, k. 198r–198v, 19 XI 1744   2062 · sygn. 57/200, k. 198v, 19 XI 1744   2063 · sygn. 57/200, k. 199r, 19 XI 1744   2069 · sygn. 57/202, k. 200v, 24 XI 1744   2070 · sygn. 57/202, k. 201r, 24 XI 1744

Łascy — potomstwo: Ludwik Łaski

pewność B — 10 aktów

Linia złożona z 10 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Kwit na rzecz Franciszka Łaskiego, w nawiązaniu do wcześniejszego kwitu z 1740 r.; Cesja sumy 169 złp; Kwit z 3000 złp z prowizją, umorzenie akcji urzędowej i kasacja zapisu z 1738 r..

Franciszek Łaski wpis 152, 153, 837, 1559 Ludwik Łaski wpis 153, 837, 1559, 1588

152 · sygn. 56/027–028, k. 24r–24v, 1 III 1743   153 · sygn. 56/028, k. 24v–25r, 1 III 1743   837 · sygn. 56/134–135, k. 131r–131v, 6 VIII 1743   1559 · sygn. 57/085–086, k. 84r–84v, 29 V 1744   1588 · sygn. 57/090–091, k. 89r–89v, 3 VI 1744   1666 · sygn. 57/109, k. 107v, 22 VI 1744   1667 · sygn. 57/109, k. 107v, 22 VI 1744   1682 · sygn. 57/112, k. 110v–111r, 24 VI 1744   1950 · sygn. 57/177, k. 175v–176r, 3 X 1744   1988 · sygn. 57/185–186, k. 184r–184v, 19 X 1744

Łascy — potomstwo: Jakub Łaski

pewność B — 4 akty

Linia złożona z 4 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zastaw; darowizna łąki; Czynność majątkowa.

Zastrzeżenie. Węzeł „Jakub Łaski” obejmuje nadto wpis 543, w którym źródło nie nazywa go niczyim ojcem — mógł tam wystąpić jego imiennik. Filiacji to nie podważa, ale przypisania tych aktów właśnie jemu źródło nie potwierdza.
Mateusz Łaski wpis 435, 1859, 2107 Jakub Łaski wpis 435, 543, 1859, 2107

435 · sygn. 56/069, k. 66r, 29 IV 1743   543 · sygn. 56/086, k. 82v–83r, 27 V 1743   1859 · sygn. 57/153, k. 151v, 28 VII 1744   2107 · sygn. 57/209, k. 206a v–207r, 15 XII 1744

Wpisy

Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.

1743rok kancelaryjny

8 II 1743wpis 102karta 16vskan 56/020

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Wzajemne kwitowanie z protestacji o zranienie (obdukcje ran)

strona czynna Aleksander Świerczowski Nob. · Strona

strona bierna Wojciech Łaski Nob. · Strona

osoby we wpisie Aleksander Świerczowski [przydomek – odczyt niepewny] – strona pierwsza; Wojciech Łaski oraz Piotr i Jan Zalescy – strona druga

miejscowości we wpisie akta grodzkie łukowskie

Urodzeni (Nob.) Aleksander Świerczowski z jednej strony, a Wojciech Łaski oraz Piotr i Jan Zalescy z drugiej strony, zdrowi, zeznali, iż wzajemnie i nawzajem siebie oraz swoich sukcesorów – z jakichkolwiek protestacji z obdukcjami ran wzajemnie przeciw sobie uczynionych, tudzież z relacji na ich mocy sporządzonych i wpisanych, jak też ze wszystkich i poszczególnych pretensji ich osób dotyczących, do dnia dzisiejszego zachodzących – z powodu zawartej między sobą ugody kwitują; protestacje i relacje kasują.

data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festum S. Dorotheae Virginis et Martyris proxima Anno Domini 1743 (piątek po święcie św. Doroty 1743) [(pod tą samą datą)]

1 III 1743wpis 152karta 24r–24vskan 56/027–028

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit na rzecz Franciszka Łaskiego, w nawiązaniu do wcześniejszego kwitu z 1740 r.

strona czynna Andrzej Płudowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Franciszek Łaski Gen. · Dłużnik

osoby we wpisie Andrzej Płudowski i Elżbieta z Celińskich Płudowska, małżonkowie (żona zeznawała w asystencji męża) – kwitujący; Franciszek Łaski – kwitowany; Jan i Kazimierz Celińscy, synowie zm. Macieja Celińskiego zwanego Michałowicz, bracia rodzeni, wujowie żony – autorzy wcześniejszego kwitu urzędowego

miejscowości we wpisie akta grodzkie łukowskie

Urodzony (Nob.) Andrzej Płodowski (Płudowski) i Elżbieta z Celińskich, małżonkowie, zdrowi, zeznali – a zwłaszcza małżonka w asystencji swego męża – iż urodzonego (Gen.) Franciszka Łaskiego i jego sukcesorów kwitują, a to w nawiązaniu (insistendo) do kwitu urzędowego uczynionego przez szlachetnych (Nob.) Jana i Kazimierza Celińskich, synów zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja Celińskiego zwanego Michałowicz, braci między sobą rodzonych, wujów jego małżonki, wobec akt obecnych w środę po niedzieli Misericordia Roku Pańskiego 1740 na rzecz i osobę kwitowanego. Kwitują go: z całej sprawy i akcji urzędowej, wytoczonej przez tychże wujów w intencji jego małżonki z tytułu zranienia i innych gwałtów oraz pretensji; z protestacji – a mianowicie pierwszej, uczynionej przez Jana Celińskiego, jednego z wujów, oraz przez samą małżonkę w jego asystencji, wobec tychże akt w sobotę przed świętem Podwyższenia Krzyża Świętego roku 1739, z tytułu poranienia i zadania jej ran oraz innych gwałtów i pretensji, wraz z obdukcją ran; oraz drugiej, uczynionej we wtorek przed świętem świętych Wita i Modesta Męczenników przeciw wielokrotnie wspomnianemu kwitowanemu; nadto z relacji oraz z jakichkolwiek terminów sądowych i kwitów, tak przeciw wujom, jak i przeciw niej samej wydanych; wreszcie z dekretu inkwizycji w tej sprawie, wydanego w terminach (sądach spraw urzędu) w poniedziałek po Niedzieli Przewodniej Roku Pańskiego 1740 między wspomnianymi wujami i nią samą z jednej, a kwitowanym z drugiej strony; jak też ze wszystkich i poszczególnych pretensji do dnia dzisiejszego zachodzących – a to z powodu uczynionego im we wszystkim wystarczającego zadośćuczynienia. Protestacje, relacje i dekret kasują; Popławska zaś od wszystkiego powyższego całkowicie odstępuje i to unieważnia. Nadto wspomniany, wyżej w akcie odnotowany kwit, na rzecz i osobę kwitowanego uczyniony, zatwierdzają, potwierdzają i ratyfikują, chcąc i oświadczając, że ma on mieć tęż moc i ważność – za pośrednictwem niniejszych zeznań.

uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na skanie 027, kończy na skanie 028. Zeznający nie umieli pisać – postawili krzyżyki. W tagach nazwisko w dwóch postaciach: „Płudowski” (skan 027) i „Płodowski” (skan 028). W treści wymienieni także Antoni i Anna z Mysłowskich Popławscy.

data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post diem Cinerum proxima Anno Domini 1743 (piątek po Popielcu 1743)

1 III 1743wpis 153karta 24v–25rskan 56/028

rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae

Cesja sumy 169 złp

strona czynna Elżbieta Celińska Nob. · Strona

strona bierna Franciszek Łaski Gen. · Nabywca

wartość 169

osoby we wpisie Elżbieta z Celińskich, ślubna żona Andrzeja Płodowskiego (zeznawała w asystencji męża) – cedentka; Franciszek Łaski, s. zm. Ludwika Łaskiego – cesjonariusz; Jan i Kazimierz Celińscy zwani Michałowicze, bracia rodzeni, jej wujowie – wcześniejsi wierzyciele

miejscowości we wpisie akta grodzkie łukowskie

Urodzona (Nob.) Elżbieta z Celińskich, ślubna małżonka urodzonego (Nob.) Andrzeja Płodowskiego, w asystencji swego męża, zdrowa, zeznała, iż urodzonemu (Gen.) Franciszkowi Łaskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Gen.) Ludwika Łaskiego, i jego sukcesorom sumę stu sześćdziesięciu dziewięciu złotych polskich – zapisaną jej wobec akt obecnych w środę po niedzieli Misericordia Roku Pańskiego 1740 sposobem prostego długu (pieniędzy pożyczonych), a odebraną przez urodzonych (Nob.) Jana i Kazimierza Celińskich zwanych Michałowicze, braci między sobą rodzonych, jej wujów, z rąk obecnego cesjonariusza; obecnie zaś przez nią samą z rąk obecnego cesjonariusza wystarczająco podniesioną – ceduje i z niej ustępuje, dając i przyznając moc tęż sumę odbierać, z odbioru kwitować, a w razie potrzeby o nią prawem dochodzić.

uwagi i marginalia Adnotacja: zeznająca nie umie pisać – postawiła krzyżyk.

data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post diem Cinerum proxima Anno Domini 1743 (piątek po Popielcu 1743) [(pod datą piątku po Popielcu 1743)]

5 III 1743wpis 175karta 29v–30rskan 56/033

rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae

Cesja sumy 8000 złp

strona czynna Józef Rzewuski Magn. · miecznik · Strona

strona bierna Józef Rzewuski Magn. · skarbnik mścisławski · Nabywca

wartość 8000

osoby we wpisie Józef Rzewuski, miecznik ziemi mielnickiej, s. zm. Stefana Rzewuskiego, cześnika drohickiego, wnuk zm. Feliksa Beydo Rzewuskiego, pisarza grodzkiego mielnickiego, siostrzeniec i naturalny sukcesor zm. Heleny z Rzewuskich Zaliwskiej (zmarłej bezpotomnie) – cedent; Antoni Rzewuski, skarbnik mścisławski – cesjonariusz; zm. Wojciech de Wołyńce Zaliwski – pierwotny dłużnik; Franciszek Łaski – uczestnik wcześniejszej urzędowego umocnienia (roboratio)

miejscowości we wpisie akta grodzkie drohickie; akta grodzkie łukowskie

Wielmożny (Magn.) Józef Rzewuski, miecznik ziemi mielnickiej, syn zmarłego urodzonego (Gen.) Stefana Rzewuskiego, cześnika drohickiego, wnuk niegdyś urodzonego (Gen.) Feliksa Beydo Rzewuskiego, pisarza grodzkiego mielnickiego, a siostrzeniec i naturalny sukcesor zmarłej urodzonej (Gen.) Heleny z Rzewuskich Zaliwskiej, małżonki urodzonego (Gen.) Wojciecha Zaliwskiego, która zeszła z tego świata bezpotomnie, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Gen.) Antoniemu Rzewuskiemu, skarbnikowi mścisławskiemu, i jego sukcesorom sumę ośmiu tysięcy złotych polskich ceduje i z niej ustępuje. Suma ta została zaciągnięta przez zmarłego urodzonego (Gen.) Wojciecha de Wołyńce Zaliwskiego i zapisana urodzonej (Gen.) Helenie Rzewuskiej, ciotce zeznającego, córce zmarłego urodzonego (Gen.) Feliksa Beydo Rzewuskiego, pisarza grodzkiego mielnickiego, sposobem prostego długu na dobrach jego, wobec akt grodzkich drohickich w poniedziałek przed świętem św. Małgorzaty Dziewicy i Męczennicy Roku Pańskiego 167[0] [odczyt roku niepewny]; po bezpotomnej zaś śmierci wspomnianej urodzonej (Gen.) Heleny z Rzewuskich Zaliwskiej przypadła ona prawem Bożym i naturalnym spadkiem na zeznającego. Cesja obejmuje wszystkie warunki, punkty, klauzule, artykuły, więzy i obwarowania owego pierwotnego zapisu, jak również zapisu dodatkowego, zrobotowanego prawem cesyjnym na jego rzecz przez urodzonego (Gen.) Franciszka Łaskiego wobec akt obecnych w poniedziałek po niedzieli Misericordia Roku Pańskiego 1741. Otrzymawszy z rąk obecnego cesjonariusza wystarczające zadośćuczynienie, ceduje wszelkie prawo; dając moc tęż sumę odbierać, z odbioru kwitować i zwyczajną drogą prawa w każdym sądzie i urzędzie jej dochodzić.

uwagi i marginalia Pod wpisem podpis: „Józef Rzewuski”.

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (wtorek po niedzieli Invocavit, pierwszej niedzieli Wielkiego Postu 1743) [(pod datą wtorku po niedzieli Invocavit 1743)]

29 IV 1743wpis 435karta 66rskan 56/069

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Zastaw (obligacja) ośmiu i sześciu zagonów roli oraz ośmiu łanów łąk w sumie 60 złp na trzy lata

strona czynna Mateusz Łaski Nob. · Zbywca

strona bierna Tomasz Krasuski Nob. · Nabywca

wartość 60

osoby we wpisie Mateusz Łaski, syn zm. Jakuba Łaskiego – zastawiający; Tomasz Krasuski, syn zm. Bartłomieja Krasuskiego, oraz jego sukcesorzy – biorący w zastaw; sukcesorzy zm. Franciszka Izdebskiego, Michał Chromiński, sukcesorzy zm. Franciszka Wielgórskiego, Wawrzyniec Krasuski – sąsiedzi miedzą

miejscowości we wpisie Krasusy Mikłusy (wieś); granice Żdżarowskie [odczyt niepewny]; uwrocie; wzgórze

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Mateusz Łaski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Tomaszowi Krasuskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja, oraz jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne nabyte, to jest: osiem zagonów roli, poczynających się od granicy [i] ciągnących się ku […], między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka Izdebskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Michała Chromińskiego z drugiej strony; nadto sześć zagonów roli, poczynających się od brzózki [odczyt niepewny] a ku granicom Żdżarowskim [odczyt niepewny] się ciągnących, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka Wielgórskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Krasuskiego z drugiej strony; nadto łąki, czyli osiem łanów, poczynających się od uwrocia a ku wzgórzu się ciągnących, między miedzami urodzonego (Nob.) Michała Chromińskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Wawrzyńca Krasuskiego z drugiej strony — wszystko w dziedzictwie wsi Krasusy Mikłusy leżące i położone, ze wszystkim — w sumie sześćdziesięciu złotych polskich, odtąd na trzy lata, to jest do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w nadchodzącym roku 1746, zastawia i obliguje, a potem z roku na rok do tegoż święta; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod podobnym zakładem sześćdziesięciu złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.

uwagi i marginalia Adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum”. Wieś Krasusy Mikłusy zgodna z tagiem „Mikłusy”; osoby zgodne z tagami do skanu 069. Niektóre nazwy topograficzne odczytane niepewnie.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Misericordiae proxima A.D. 1743

2 V 1743wpis 467karta 71rskan 56/074

rodzaj sprawy Urzędowe umocnienie kontraktu (roboratio) roboratio contractus

Urzędowe umocnienie (roboratio) skryptu ręcznego

strona czynna Adam Łaski Magn. · podwojewodzi łukowski · Dłużnik

strona bierna Antoni Jezierski Magn. · starosta lubelski · Wierzyciel

osoby we wpisie Adam Łaski, podwojewodzi łukowski – umacniają i zatwierdzający (dłużnik); Antoni Jezierski, wicestarosta lubelski – wierzyciel

miejscowości we wpisie Łuków (miejsce wystawienia skryptu)

Wielmożny (Magn.) Adam Łaski, podwojewodzi łukowski, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż skrypt ręczny pewny, na rzecz i osobę wielmożnego (Magn.) Antoniego Jezierskiego, wicestarosty lubelskiego, służący, przez niego samego zeznającego tu w Łukowie dnia drugiego maja roku bieżącego 1743 wydany, ręką własną podpisany i warunkami (ligamentami) w tymże skrypcie zawartymi umocniony — we wszystkim zatwierdza i umacnia i zatwierdza, a to pod warunkami w nim zawartymi, przed forum urzędu niniejszego.

uwagi i marginalia Pod wpisem własnoręczny podpis: „Adam Łaski P.Ł.” (podwojewodzi łukowski). Osoby zgodne z tagami do skanu 074.

data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Quinta post Diem Misericordiae proxima A.D. 1743]

27 V 1743wpis 543karta 82v–83rskan 56/086

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Zastaw (obligacja) osiemnastu zagonów roli w sumie 42 złp na dwa lata

strona czynna Wojciech Domański Nob. · Zbywca

strona bierna Maciej Rola Nob. · Nabywca

wartość 42

osoby we wpisie Wojciech Domański, syn zm. Andrzeja Domańskiego – zastawiający; Maciej Rola, syn zm. Kazimierza Roli, oraz jego sukcesorzy – biorący w zastaw; Jakub Łaski i Stanisław Turski – sąsiedzi miedzą; grunt należący do kościoła parafialnego łukowskiego – sąsiedztwo

miejscowości we wpisie Łazy (wieś); granice miasta J.K.M. Łukowa; droga wiejska; droga publiczna; granice Turskie; grunt kościoła parafialnego łukowskiego

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Wojciech Domański, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja Domańskiego, zdrów będąc, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Maciejowi Roli, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza, oraz jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest: dwanaście zagonów placu, poczynających się od drogi wiejskiej a ku granicom miasta Jego Królewskiej Mości Łukowa się ciągnących, między miedzami urodzonego (Nob.) Jakuba Łaskiego z jednej a urodzonego (Nob.) Stanisława Turskiego z drugiej strony; nadto cztery zagony roli, poczynające się od granicy a ku tymże granicom się ciągnące, między tymiż miedzami; nadto dwa zagony roli, poczynające się od drogi publicznej a ku granicom Turskim się ciągnące, między miedzami urodzonego (Nob.) Stanisława Turskiego z jednej a gruntu należącego do kościoła parafialnego łukowskiego z drugiej strony — wszystko w dziedzictwie wsi Łazy leżące i położone, próżne (nieobsiane), ze wszystkim — w sumie czterdziestu dwóch złotych polskich, odtąd na dwa lata, to jest do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w nadchodzącym roku 1744, zastawia i obliguje, a potem z roku na rok aż do wykupu; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod podobnym zakładem czterdziestu dwóch złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.

uwagi i marginalia Pod wpisem własnoręczny podpis: „Woyciech Domanski”. Na marginesie późniejsza adnotacja z rokiem 1745. Wieś Łazy zgodna z tagami do skanu 086. Wzmianka o gruncie kościoła parafialnego łukowskiego jako sąsiedztwie.

data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Secunda post Diem Exaudi proxima A.D. 1743tio]

14 VI 1743wpis 617karta 94v–95rskan 56/098

rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae

Cesja sumy 35 złp

strona czynna Antoni Wylamowski Nob. · Strona

strona bierna Teresa Izdebska Nob. · Nabywca

wartość 35

osoby we wpisie Antoni Wylamowski oraz Krystyna z Wylamowskich, córka zm. Józefa Wylamowskiego, żona Jana Borkowskiego, w asystencji męża – cedenci; Teresa z Izdebskich, córka zm. Stanisława Izdebskiego, żona Adama Izdebskiego – cesjonariuszka; Zofia Wylamowska, żona Stanisława Izdebskiego – pierwotna dłużniczka; Jan Łaski – pierwotny wierzyciel

miejscowości we wpisie Wylany

Urodzeni (Nob.) Antoni Wylamowski oraz Krystyna z Wylamowskich, zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Wylamowskiego córka, a urodzonego (Nob.) Jana Borkowskiego małżonka, w asystencji tegoż męża swego, zdrowi będąc, zeznali, iż oni urodzonej (Nob.) Teresie z Izdebskich, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Izdebskiego córce, a urodzonego (Nob.) Adama Izdebskiego małżonce, i jej następcom sumę trzydziestu pięciu złotych polskich – pierwotnie przez urodzoną (Nob.) Zofię Wylamowską, urodzonego (Nob.) Stanisława Izdebskiego małżonkę, urodzonemu (Nob.) Janowi Łaskiemu na dobrach we wsi Wylany leżących przed aktami niniejszymi w czwartek po niedzieli Jubilate Roku Pańskiego 1725 [26 kwietnia 1725] zapisaną, a potem przez tegoż urodzonego (Nob.) Jana Łaskiego im samym, względnie ich rodzicom, przed tymiż aktami w poniedziałek po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela Roku Pańskiego 1720 [odczyt roku niepewny] scedowaną –

obecnie z rąk teraźniejszej cesjonariuszki podniesioną, ze wszystkim [prawem] ustępują i wszystkie [prawa przelewają]; intromisję odtąd na przyszłość dopuszczają i sądowi się poddają, i to pod podobnym zakładem trzydziestu pięciu złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.

uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na k. 94v, kończy u góry k. 95r – połączony. Rok cesji odczytany jako 1720, co jest wcześniejsze od daty zapisu pierwotnego (1725) – rozbieżność w źródle lub błąd odczytu; zaznaczono jako niepewny. Data zapisu pierwotnego zweryfikowana: niedziela Jubilate 1725 – 22 IV, czwartek po niej – 26 IV 1725. Wszystkie osoby i wieś Wylany zgodne z tagami.

data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Feria Sexta in Crastino Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini Anno ejusdem 1743tio

18 VI 1743wpis 630karta 97rskan 56/100

rodzaj sprawy Kompromis i sąd polubowny (compromissum) compromissum; electio superarbitri

Kompromis (zapis na sąd polubowny) – wybór superarbitra i arbitrów w sporze o schedę Cielemęckich

strona czynna Hiacynt Cielemęcki Adm. Rev. · archidiakon · Strona

strona bierna Adam Łaski Gen. · podwojewodzi łukowski · Strona

osoby we wpisie ks. Hiacynt (Jacek) Cielemęcki, archidiakon [odczyt urzędu niepewny], oraz Krzysztof, Adam i Józef Cielemęccy, synowie zm. Piotra Cielemęckiego, komornika ziemi mielnickiej, bracia rodzeni – strony pierwsza i druga; Adam Łaski, podwojewodzi łukowski – strona trzecia; Krzysztof a Gołąbki Jezierski – superarbiter; Joanna z Jezierskich, 1° voto żona zm. Piotra Cielemęckiego, 2° voto żona Adama Łaskiego

miejscowości we wpisie Łuków – konwent Braci Mniejszych św. Franciszka Obserwantów (miejsce wyznaczonej kondescensji)

[Nagłówek:] Protokół inskrypcji dziewiąty, pod aktem wtorku w oktawie święta Najświętszego Ciała Chrystusa Pana, tegoż roku 1743 [18 czerwca 1743].

Wielebny (Ven.) Hiacynt [Cielemęcki], archidiakon […], z jednej strony, a Krzysztof z drugiej […] Cielemęccy, tudzież Adam i Józef, zmarłego wielmożnego (Magn.) Piotra Cielemęckiego, komornika ziemi mielnickiej, synowie, bracia między sobą rodzeni, jako też urodzony (Gen.) Adam Łaski, podwojewodzi łukowski, jako strona trzecia, zdrowi będąc, zeznali, iż oni – celem ostatecznego załatwienia i rozstrzygnięcia kategorii pretensji, tak między sobą braćmi, jak i […] mianych oraz do dnia dzisiejszego zaszłych –

na najwyższego arbitra i sędziego (superarbitra) obierają, zapisują, ustanawiają i uroczyście […] wielmożnego (Magn.) Krzysztofa a Gołąbki Jezierskiego, dając i pozwalając temuż wielmożnemu (Magn.) superarbitrowi […] prawo dokonania kondescensji i ugruntowania jurysdykcji.

Tenże wielmożny (Magn.) superarbiter ma zjechać na kondescensję do konwentu ojców Zakonu św. Franciszka Obserwantów tu w Łukowie w środę po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela [26 czerwca 1743], wraz z wielmożnymi (Magn.) arbitrami, po dwóch z każdej strony wyznaczonymi.

Przede wszystkim zobowiąże urodzonego (Gen.) Adama Łaskiego, podwojewodziego łukowskiego, i wielmożną (Magn.) Joannę z Jezierskich – pierwszych ślubów zmarłego wielmożnego (Magn.) Piotra Cielemęckiego, komornika ziemi mielnickiej, drugich zaś ślubów tegoż [Łaskiego] małżonkę – jej męża, do zniesienia dokumentów, rozświetlając masę substancji Cielemęckich; z tego zniesienia, poprzedzonego przede wszystkim złożeniem i potwierdzeniem przysięgą, tęż masę ustanowi i oddzieli od substancji Cielemęckich to, co z tytułu zmarłej Joanny z Jezierskich Łaskiej na sukcesorów przeszło;

następnie zbada prawność sukcesji – tak po zmarłym […] i po Piotrze Cielemęckim, ojcu, jak i po urodzonych (Nob.) Franciszku i Józefie Cielemęckich, braciach rodzonych, bezpotomnie zmarłych, oraz po Antonim […]; regulując prawa i akcje stron, rozstrzygnie wszelkie transakcje, rozpozna, komu co przypadło, pretensje stron – wedle słuszności – skasuje albo zatwierdzi; z jakiegokolwiek źródła wynikające, wedle stopni prawa, jakich potrzeba będzie wymagać, rozsądzi;

wreszcie w decyzji, wedle wyżej opisanych kategorii, wyłączenie […] sum tegoż rodzaju w proporcji tak stronom, jak i konkurentom, w […] nakaże świadczenie.

Co do urodzonego (Nob.) podwojewodziego łukowskiego – z okazji sumy sześciu tysięcy złotych polskich, przez zmarłego […] na rzecz […] Hiacynta zaciągniętej, rozstrzygnie i do ewikcji, komu przypadnie, przymusi, albo w sumach jego dotyczących, o ile wystarczą, go zabezpieczy; a w razie niewystarczającej ewikcji w sumach wyżej wymienionych i w innych – zachowa sobie wskazanie [dalszego zabezpieczenia].

Obiecując i zapisując się, iż to wszystko, cokolwiek przez rzeczonego wielmożnego (Magn.) superarbitra wraz z wielmożnymi (Magn.) arbitrami zostanie rozstrzygnięte i osądzone, za ważne i miłe przyjmą; i to pod szkodami ziemskimi oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.

[Podpisy:] A. Łaski, podwojewodzi łukowski; Jacek Cielemęcki ręką własną; ks. Krzysztof Cielemęcki ręką własną

uwagi i marginalia Wpis otwiera DZIEWIĄTY protokół inskrypcji księgi (k. 97r), pod datą 18 VI 1743. Jest to obszerny kompromis (zapis na sąd polubowny) w sporze spadkowym rodziny Cielemęckich, z Krzysztofem a Gołąbki Jezierskim jako superarbitrem; kondescensja wyznaczona na 26 VI 1743 w konwencie bernardynów łukowskich (data zweryfikowana: św. Jan Chrzciciel 24 VI 1743 – poniedziałek, środa po nim – 26 VI). Tekst miejscami mocno skrócony i zatarty; fragmenty nieczytelne zaznaczono nawiasami. Urząd ks. Hiacynta („Archidiaconus”) oraz część imion sukcesorów odczytane niepewnie. Wszystkie osoby zgodne z tagami do skanu 100.

data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum Nonum sub Actu Feria [Tertia] intra Octavas Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini Anno ejusdem 1743

22 VI 1743wpis 676karta 103rskan 56/106

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwitacja ze 100 złp i kasacja zapisu

strona czynna Adam Łaski Magn. · podwojewodzi łukowski · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Józef Domański Gen. · Dłużnik

wartość 100

osoby we wpisie Adam Łaski, podwojewodzi łukowski – kwitujący; Józef Domański, syn zm. Kazimierza Domańskiego, i Helena z Jaślikowskich Domańska, małżonkowie – kwitowani

miejscowości we wpisie

Wielmożny (Magn.) Adam Łaski, podwojewodzi łukowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Gen.) Józefa, zmarłego urodzonego (Gen.) Kazimierza syna, i Helenę z Jaślikowskich Domańskich, małżonków, oraz ich następców z sumy stu złotych polskich – jemu przez tychże kwitowanych sposobem długu prostego przed aktami niniejszymi w poniedziałek po niedzieli Exaudi Roku Pańskiego 1741 [15 maja 1741] na dobrach ich zapisanej, a obecnie rzeczywiście podniesionej – kwituje, a zapis tenże kasuje i unieważnia.

[Podpis:] Adam Łaski, podwojewodzi łukowski

uwagi i marginalia Data zweryfikowana: niedziela Exaudi 1741 – 14 V, poniedziałek po niej – 15 V 1741. Osoby zgodne z tagami. Domańscy występują tu jako Generosi, Adam Łaski jako Magnificus.

data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Sabbatho in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae Anno Domini 1743

29 VII 1743wpis 796karta 122rskan 56/125

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Cesja sumy 20 złp z zapisu obligacyjnego z 1720 r.

strona czynna Andrzej Celiński Nob. · Zbywca (cedent)

strona bierna Tomasz Krasuski Nob. · Nabywca

wartość 20

osoby we wpisie Andrzej, Józef i Piotr Celińscy, synowie zm. Łukasza Celińskiego, bracia rodzeni – cedujący (także w imieniu Jakuba Celińskiego i Tomasza); Tomasz Krasuski zwany Synowiec – nabywca; zm. Andrzej Popławski – pierwotny dłużnik

miejscowości we wpisie Krasusy-Gołowierzchy

Urodzeni (Nob.) Andrzej, Józef i Piotr Celińscy, zmarłego urodzonego (Nob.) Łukasza Celińskiego synowie, bracia między sobą rodzeni, zdrowi będąc, zeznali, iż oni – imieniem swoim oraz urodzonego (Nob.) Jakuba Celińskiego i Tomasza [odczyt niepewny], za których zaręczają – urodzonemu (Nob.) Tomaszowi Krasuskiemu zwanemu Synowiec i jego następcom sumę dwudziestu złotych polskich, przez zmarłego urodzonego (Gen.) Andrzeja Popławskiego wspomnianemu urodzonemu (Nob.) Łukaszowi Celińskiemu, rodzicowi ich, sposobem obligacyjnym na dobrach pewnych we wsi dziedzicznej Gołowierzchy (Krasusy-Gołowierzchy) leżących, wobec akt niniejszych w poniedziałek w oktawie święta Bożego Ciała roku tegoż 1720 zapisaną, a obecnie przez nich rzeczywiście podniesioną – ze wszelkim prawem ustępują i przelewają, wprowadzając go od zaraz, a zwłaszcza w rzecz i osobę swoją, aktem niniejszym; a to pod zakładem dwudziestu złotych polskich i pod sądem niniejszym.

Wobec urodzonego (Gen.) Michała Łaskiego, wicegerenta grodzkiego [łukowskiego].

uwagi i marginalia Tagi PTG do skanu 125 (odzyskane w późniejszym pobraniu) potwierdzają osoby wpisu. Nazwę wsi rozstrzygnięto później: we wpisie nr 840 (karta 132r) ta sama miejscowość zapisana jest czytelnie jako „Krasuse Gołowierzchy”. Nazwisko dłużnika rozstrzygnięto tagiem PTG do skanu 125: „Andrzej Popławski” (w rękopisie glif mylący). Wpis przyjęty przed wicegerentem Michałem Łaskim.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743

29 VII 1743wpis 797karta 122r–122vskan 56/125–126

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z 40 czerwonych złotych z prowizją, kasacja skryptu i ustąpienie z dóbr

strona czynna Jan Franciszek Jezierski Magn. · miecznik liwski · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Krzysztof Celiński Nob. · Dłużnik

osoby we wpisie Jan Franciszek Jezierski, miecznik liwski, pisarz grodzki łukowski – kwitujący; Krzysztof i Sebastian Celińscy zwani Oleksiki, bracia rodzeni – kwitowani

Wielmożny (Magn.) Jan Franciszek Jezierski, miecznik liwski, pisarz grodzki łukowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Nob.) Krzysztofa i Sebastiana Celińskich zwanych Oleksiki, braci między sobą rodzonych, oraz ich następców z sumy czterdziestu czerwonych złotych węgierskich kapitalnej, wraz z prowizją od niej narosłą, skryptem pewnym ręcznym, sposobem kontraktu danym, jemu zabezpieczonej, a wobec akt niniejszych przez urzędowe umocnienie (roboratio) zatwierdzonej – oraz zgoła z intromisji w dobra – kwituje, skrypt wspomniany wraz z jego urzędowym umocnieniem (roboratio) kasuje i z dóbr ustępuje.

[Podpis własnoręczny:] J. F. Jezierski, miecznik liwski, pisarz grodzki łukowski

Michał Łaski, wicegerent, do tego aktu subdelegowany.

uwagi i marginalia Wpis kończy się na karcie 122v (skan 126). Krzysztof i Sebastian Celińscy „Oleksiki” zgodni z tagami PTG do skanu 126. Jan Franciszek Jezierski – miecznik liwski (ustalenie potwierdzone wcześniej dla całego opracowania).

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743

29 VII 1743wpis 798karta 122vskan 56/126

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

Darowizna (donatio) gruntów ojczystych

strona czynna Stanisław Dembowski Gen. · Zbywca

strona bierna Jan Franciszek Jezierski Magn. · miecznik liwski · Nabywca

osoby we wpisie Stanisław Dembowski zwany Jakusz, syn zm. Stanisława – darczyńca; Jan Franciszek Jezierski, miecznik liwski, pisarz grodzki łukowski – obdarowany; zm. Dominik Dembowski – sąsiad graniczny

miejscowości we wpisie [nazwa wsi nieczytelna – zagięcie karty]

Urodzony (Gen.) Stanisław Dembowski, zmarłego również urodzonego (Gen.) Stanisława zwanego Jakusz syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on wielmożnemu (Magn.) Janowi Franciszkowi Jezierskiemu, miecznikowi liwskiemu, pisarzowi grodzkiemu łukowskiemu, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, a mianowicie: po pierwsze – osiem zagonów roli, poczynając od Ostrówka, inaczej „od Zasadrawca”, ku rzece [nazwa nieczytelna] się ciągnących, między granicami następców zmarłego urodzonego (Nob.) [imię nieczytelne] Dembowskiego z jednej, a następców zmarłego urodzonego (Nob.) Dominika Dembowskiego z drugiej strony; nadto trzecią część w budynkach [dalszy ciąg wiersza nieczytelny przy zagięciu karty]; następnie na polu Siedliczne zagony roli, poczynając od Zapłotnia ku granicom [nazwa nieczytelna] się ciągnące, wolne od obciążeń, we wsi dziedzicznej [nazwa nieczytelna] położone i leżące – ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję wspólną przyzwala, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem urzędu niniejszego.

Michał Łaski, wicegerent, do tego aktu subdelegowany.

uwagi i marginalia Przydomek darczyńcy („Jakusz”) przyjęty za tagiem PTG do skanu 126 – w rękopisie glif niewyraźny. Prawy brzeg karty 122v jest zagięty, przez co końcówki kilku wierszy (w tym nazwa wsi i nazwa rzeki) są nieczytelne; tagi PTG do tego skanu wymieniają wsie Celiny, Pióry Wielkie i Pióry Pytki, ale nie da się rozstrzygnąć, o którą tu chodzi. Nazwy pól („od Zasadrawca”, „Zapłotnie”, „Siedliczne”) odczytane z wahaniem.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743

29 VII 1743wpis 799karta 122vskan 56/126

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z 216 złp – ceny schedy i wartości budynku

strona czynna Stanisław Dembowski Gen. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Jan Franciszek Jezierski Magn. · miecznik liwski · Dłużnik

wartość 216

osoby we wpisie Stanisław Dembowski zwany Jakusz – kwitujący; Jan Franciszek Jezierski, miecznik liwski, pisarz grodzki łukowski – kwitowany

Tenże zeznający, zdrowy będąc, zeznał, iż on wielmożnego (Magn.) [Jana Franciszka Jezierskiego], pisarza grodzkiego łukowskiego, i jego następców z sumy dwustu szesnastu złotych polskich – zarówno tytułem ceny za schedę pod aktem dzisiejszym zrezygnowaną, jak i za budynek pewien, który obecnie kwitowany z placu jego dziedzicznego na własny plac przewieźć będzie powinien – z rąk jego podniesionej, kwituje.

Michał Łaski, wicegerent, do tego aktu subdelegowany.

uwagi i marginalia Wpis domyka darowiznę z poprzedniej pozycji: 216 złp obejmuje cenę schedy i wartość budynku, który nabywca ma przenieść z placu zbywcy. Brak podpisu zeznającego.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743

3 VIII 1743wpis 833karta 130v–131rskan 56/134

rodzaj sprawy Kompromis i sąd polubowny (compromissum) compromissum; electio superarbitri

Kompromis (zapis na sąd polubowny) – wybór superarbitra i program rozgraniczenia substancji majątkowych

strona czynna Krzysztof Cielemęcki Adm. Rev. · komornika ziemskiego · Strona

strona bierna Adam Łaski Magn. · podwojewodzi · Strona

osoby we wpisie ks. Krzysztof Cielemęcki, syn zm. Piotra Cielemęckiego, komornika ziemskiego bielskiego, działający także w imieniu brata ks. Hiacynta Cielemęckiego, archidiakona bakowskiego [odczyt niepewny] – strona pierwsza; Adam Łaski, podwojewodzi ziemi łukowskiej – strona druga; Krzysztof z Gołąbek Jezierski, starosta [odczyt urzędu niepewny] – superarbiter; Jan Jezierski; zm. Franciszek i Józef Cielemęccy

miejscowości we wpisie Łazy

Przewielebny (Adm. Rev.) ksiądz Krzysztof Cielemęcki, zmarłego wielebnego (Ven.) Piotra Cielemęckiego, komornika ziemskiego bielskiego, syn – imieniem swoim oraz przewielebnego (Perillustr. et Adm. Rev.) księdza Hiacynta Cielemęckiego, archidiakona bakowskiego [odczyt niepewny], brata swojego rodzonego, mocą pełnomocnictwa szczególnego, od niego jemu do niżej opisanych czynności wobec akt niniejszych we środę w wigilię święta św. Piotra w Okowach roku bieżącego 1743 zeznanego – z jednej strony, oraz wielmożny (Magn.) Adam Łaski, podwojewodzi ziemi łukowskiej, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali, iż oni – dla ostatecznego uśmierzenia i rozstrzygnięcia kategorii pretensji wzajemnie między nimi zachodzących – na najwyższego sędziego i superarbitra obierają wielmożnego (Magn.) Krzysztofa z Gołąbek Jezierskiego, starostę [odczyt urzędu niepewny], i to zapisują, dając i przyzwalając temuż wielmożnemu (Magn.) superarbitrowi na niżej opisany termin zjechać na grunt i jurysdykcję ufundować.

Który to wielmożny (Magn.) superarbiter na grunt dóbr Łazy, dzierżawy wielmożnego (Magn.) Łaskiego, podwojewodziego łukowskiego, na poniedziałek po święcie św. Wawrzyńca Męczennika w roku bieżącym nadchodzący, wraz z wielmożnymi (Magn.) arbitrami – po dwóch z każdej strony przybranymi – zjechawszy, przede wszystkim wspomnianego Adama Łaskiego, podwojewodziego łukowskiego, i wielmożnego (Magn.) Jana z Jezierskich [odczyt niepewny] jako męża [wnuczki] zmarłego wielebnego (Ven.) Piotra Cielemęckiego, komornika ziemi bielskiej, do zniesienia zarówno dokumentów, jak i całej masy substancji Cielemęckich przymusi; z tego zaś zniesienia, przede wszystkim mającego nastąpić i przysięgą stwierdzonego, tęż masę ustanowi i od substancji Jezierskich, z tytułu zmarłego pana z Jezierskich Łaskiego na następców przypadłej, oddzieli; następnie rozstrzygnie legalność sukcesji – tak po zmarłym wielebnym (Ven.) Piotrze Cielemęckim, rodzicu, jak i po zmarłych panach Franciszku i Józefie Cielemęckich, braciach rodzonych, bezpotomnie zmarłych – i orzeknie, na kogo ona spadła; dalej rozpozna pretensje jakiekolwiek stron, z jakiegokolwiek źródła wynikające, których rozsądzenia zażądają; na koniec zaś, po rozstrzygnięciu powyższych kategorii, dokona podziału dóbr, obciążonym sumom proporcjonalnego, między strony i współuczestników, a także zwrotu rzeczy ruchomych i samoruchomych.

Nadto złączy pretensję pana podwojewodziego łukowskiego z okazji sumy sześciu tysięcy złotych polskich, przez pana Cielemęckiego dla przewielebnego (Adm. Rev.) księdza Hiacynta Cielemęckiego zaciągniętej, rozstrzygnie ją i do ewikcji, kogo będzie należało, przymusi, albo w sumach tegoż dotyczących, o ile wystarczą, zabezpieczy; a w razie niedostatecznej ewikcji zastrzeże windykację w sumach wyżej wyliczonych i w innych.

Przyrzekając i zapisując to wszystko, cokolwiek przez wielmożnego (Magn.) superarbitra wraz z wielmożnymi (Magn.) arbitrami rozstrzygnięte i przysądzone zostanie, przyjąć za ważne i miłe, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.

[Podpisy własnoręczne:] Adam Łaski; ks. Krzysztof Cielemęcki, także imieniem [brata]

uwagi i marginalia Do skanu 134 i dalszych Skanoteka nie ma już tagów – odczyt oparty wyłącznie na rękopisie, stąd większa liczba zastrzeżeń. Data sesji zweryfikowana: 3 VIII 1743 istotnie przypadał w sobotę; termin zjazdu arbitrów (poniedziałek po św. Wawrzyńcu) to 12 VIII 1743. Wpis jest klasycznym kompromisem (compromissum) z pełnym programem czynności superarbitra: zniesienie dokumentów, przysięga, oddzielenie mas majątkowych Cielemęckich i Jezierskich, rozstrzygnięcie sukcesji, podział dóbr i zwrot ruchomości. Urząd Krzysztofa z Gołąbek Jezierskiego oraz godność archidiakona odczytane z wahaniem.

data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Festum Sancti Petri in Vinculis proximo Anno Domini 1743

6 VIII 1743wpis 837karta 131r–131vskan 56/134–135

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z 3000 złp z prowizją, umorzenie akcji urzędowej i kasacja zapisu z 1738 r.

strona czynna Franciszek Łaski Gen. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Antoni Miączyński Illustr. · starosta · Dłużnik

wartość 3000

osoby we wpisie Franciszek Łaski, syn zm. Ludwika – kwitujący; Antoni z Miączyna Miączyński, hrabia na Łatajach [odczyt niepewny], Sulcu i Siemieniu, starosta [odczyt urzędu niepewny] i łosicki – kwitowany

miejscowości we wpisie Łataje [odczyt niepewny], Sulec, Siemień

Urodzony (Gen.) Franciszek Łaski, zmarłego urodzonego (Gen.) Ludwika syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on jaśnie wielmożnego (Illustr.) Antoniego z Miączyna Miączyńskiego, hrabiego na Łatajach [odczyt niepewny], Sulcu i Siemieniu, starostę [odczyt urzędu niepewny] i łosickiego, oraz jego następców z sumy trzech tysięcy złotych polskich, jemu, zeznającemu, przez tegoż jaśnie wielmożnego (Illustr.) kwitowanego wobec akt grodzkich łukowskich w piątek przed świętem św. Michała Archanioła roku Pańskiego tysiąc siedemset trzydziestego ósmego sposobem prostego długu na wszystkich i każdych z osobna dobrach jego zapisanej, a obecnie z rąk dzisiejszego kwitowanego wraz z prowizją rzeczywiście i skutecznie podniesionej; tudzież ze sprawy i akcji urzędowej względem tejże sumy przed urzędem niniejszym wytoczonej i wszczętej; z relacji, z zapisów w regestrach zawisłych, jako też z manifestacji wobec akt wiarygodnych Królestwa jakichkolwiek uczynionych, i ze wszystkich oraz każdej z osobna pretensji do dnia dzisiejszego zaszłych – wobec okazanego mu zadośćuczynienia kwituje, a zapis tenże, manifestacje, relację i zapisy w regestrach zawisłe kasuje.

[Podpis własnoręczny:] F. Łaski mp

uwagi i marginalia Brak tagów PTG do skanu 134 i dalszych. Nazwisko kwitowanego odczytano jako „Miączyński” (w rękopisie „in Miączyn Miączyński”); tytulatura hrabiowska i wykaz dóbr („Łataje, Sulec, Siemień”) oraz pierwsze ze starostw odczytane z wahaniem – drugie brzmi czytelnie „Łosicensis” (łosickie). Data zapisu zweryfikowana: św. Michała 29 IX 1738 przypadało w poniedziałek, piątek przed nim to 26 IX 1738.

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia ipso die Festi Transfigurationis Christi Domini Anno eiusdem 1743

9 IX 1743wpis 888karta 139vskan 56/143

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Kwit z 30 złp i kasacja zapisu obligacyjnego z 1700 r.

strona czynna Józef Domański Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Andrzej Łaski Gen. · Dłużnik

wartość 30

osoby we wpisie Józef Domański, syn zm. Kazimierza – kwitujący; Andrzej Łaski, syn zm. Wojciecha Łaskiego – kwitowany; zm. Mikołaj Łaski – pierwotny dłużnik

miejscowości we wpisie Łazy

Urodzony (Nob.) Józef Domański, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Gen.) Andrzeja Łaskiego, zmarłego urodzonego (Gen.) Wojciecha Łaskiego syna, i jego następców z sumy trzydziestu złotych polskich – zmarłemu urodzonemu (Gen.) Kazimierzowi Domańskiemu, rodzicowi jego, przez zmarłego urodzonego (Nob.) Mikołaja Łaskiego sposobem obligacyjnym na dobrach pewnych we wsi dziedzicznej Łazy leżących wobec akt niniejszych w poniedziałek w oktawie święta Bożego Ciała roku tegoż 1700 zapisanej, obecnie zaś z rąk dzisiejszego kwitowanego, jako nabywcy wieczystego prawa do tychże dóbr, rzeczywiście podniesionej – kwituje, a zapis tenże kasuje.

[Podpis własnoręczny:] Jozef Domanski mp

uwagi i marginalia Zapis liczy 43 lata. Data się domyka: Boże Ciało w 1700 r. przypadało 10 VI, poniedziałek w oktawie to 14 VI 1700. Osoby i wieś Łazy zgodne z tagami PTG do skanu 143.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda in Crastino Festi Nativitatis Beatissimae Virginis Mariae Anno Domini 1743

7 X 1743wpis 917karta 145rskan 56/148

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z protestacji o rany i kasacja protestacji

strona czynna Maciej Rola Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Andrzej Łaski Gen. · Dłużnik

osoby we wpisie Maciej Rola, także w imieniu żony Konstancji ze Słotwińskich – kwitujący; Andrzej Łaski [odczyt niepewny] i Adam Brodkowski – kwitowani

Urodzony (Nob.) Maciej Rola – imieniem swoim oraz urodzonej (Nob.) Konstancji ze Słotwińskich, małżonki, za którą zaręcza – zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Gen.) Andrzeja Łaskiego [odczyt nazwiska niepewny] i Adama Brodkowskiego, ojca rodziny, oraz ich następców z protestacji pewnej, wraz z obdukcją ran wobec akt niniejszych roku bieżącego przeciw nim uczynionej – kwituje, a protestację tęż kasuje.

uwagi i marginalia Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 148 (Maciej Rola, Konstancja Słotwińska Rola, Adam Brodkowski, Andrzej Łaski); nazwisko pierwszego z kwitowanych w rękopisie niewyraźne. „Obductio vulnerum” – urzędowe oględziny ran, poprzedzające protestację.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sancti Francisci Confessoris proxima Anno Domini 1743

6 XI 1743wpis 1004karta 158vskan 56/162

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Zastaw (obligatio) całej schedy dziedzicznej na rok za 60 złp

strona czynna Wojciech Łaski Gen. · Zbywca

strona bierna Wojciech Łaski Gen. · Nabywca

wartość 60

osoby we wpisie Wojciech Łaski, syn zm. Jana – zastawca; Andrzej Łaski, jego brat rodzony – zastawnik

miejscowości we wpisie wieś Zalesie

Urodzony (Gen.) Wojciech Łaski, zmarłego Jana syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Andrzejowi Łaskiemu, bratu swemu rodzonemu, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest całą i zupełną schedę, we wsi dziedzicznej Zalesie położoną i leżącą, ze wszystkim, w sumie sześćdziesięciu złotych polskich, od dziś na rok, z terminem przypadającym na święto św. Leonarda Wyznawcy w roku, da Bóg, przyszłym 1744, zastawia; a potem z roku na rok i do takiegoż święta. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod zakładem sześćdziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.

[Podpis własnoręczny:] Albertus Łaski

uwagi i marginalia Termin wykupu wyznaczono na rocznicę dnia zastawu (św. Leonarda) – wpis powstał dokładnie w to święto. W tekście jedno słowo wykreślone. Osoby i wieś Zalesie zgodne z tagami PTG do skanu 162.

data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta ipso die Festi Sancti Leonardi Confessoris Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]

19 XI 1743wpis 1013karta 159v–160rskan 56/163

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z 40 złp – reszty sumy 150 złp z zaginionego zapisu ręcznego

strona czynna Łukasz Świerczowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Jan Franciszek Jezierski Magn. · pisarz · Dłużnik

wartość 150

osoby we wpisie Łukasz Świerczowski, syn zm. Józefa – kwitujący; Jan Franciszek Jezierski, pisarz grodzki łukowski – kwitowany; Michał Łaski, wicegerent grodzki łukowski – subdelegat przyjmujący wpis

miejscowości we wpisie urząd grodzki łukowski

[Nagłówek sesji:] Wtorek, w sam dzień święta św. Elżbiety Królowej roku Pańskiego 1743 [19 listopada 1743]. Przed urodzonym (Gen.) Michałem Łaskim, wicegerentem grodzkim łukowskim, do tego aktu subdelegowanym.

Urodzony (Nob.) Łukasz Świerczowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa syn, zdrowy i przy dobrym rozumie będąc, zeznał, iż on wielmożnego (Magn.) Jana Franciszka Jezierskiego, pisarza grodzkiego łukowskiego, i jego następców – z sumy czterdziestu złotych polskich, przez tegoż jemu zeznanej, pozostałej z sumy pierwotnej stu pięćdziesięciu złotych polskich, a zabezpieczonej zapisem ręcznym (scriptum manuale), który zeznający zagubił – obecnie rzeczywiście i skutecznie podniesionej – kwituje.

[Podpis:] Michał Łaski, do tego aktu subdelegowany, ręką własną

uwagi i marginalia Zweryfikowano: św. Elżbieta Królowa 19 XI 1743 przypadła we wtorek, zgodnie z formułą „Feria Tertia ipso die”. Rzadko notowana okoliczność: wierzyciel zeznaje, że zgubił własny zapis ręczny („scripto manuali per se deperdito”), więc kwit zastępuje zwrot dokumentu. Pod wpisem wykreślono formułę „coram eodem subdelegato”. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 163.

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia ipso die Festi Sanctae Elisabethae Reginae Anno Domini 1743

14 XII 1743wpis 1064karta 166v–167rskan 56/170

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Zastaw (obligatio) łąk w dwóch miejscach na rok za 50 złp

strona czynna Antoni Dziewulski Nob. · Zbywca

strona bierna Maciej Płudowski Nob. · Nabywca

wartość 50

osoby we wpisie Antoni Dziewulski, syn zm. Kazimierza – zastawca; Maciej Płudowski, syn zm. Jerzego – zastawnik; sąsiedzi (miedze): Maciej Nowosielski, Franciszek Wierzejski zwany Pieniążek, Franciszek Łaski, Franciszek Wierzejski

miejscowości we wpisie wieś Wierzejki; łąka zwana Grodz; miejsce zwane Kamienny Płot

[Nagłówek sesji:] Sobota nazajutrz po święcie św. Łucji Panny i Męczennicy roku Pańskiego 1743 [14 grudnia 1743].

Urodzony (Nob.) Antoni Dziewulski, zmarłego Kazimierza syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Maciejowi Płudowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Jerzego synowi, i jego następcom dobra dziedziczne ojczyste, to jest:

1) łąkę zwaną Grodz, na jedenaście kośnych [odczyt niepewny], w większym miejscu, poczynając od płotów, ciągnącą się ku dołowi [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Nowosielskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Wierzejskiego zwanego Pieniążek z drugiej strony; 2) nadto w drugim miejscu – dwie i pół kośnej łąki, poczynając od tegoż dołu, a ciągnące się ku miejscu zwanemu Kamienny Płot, między miedzami urodzonego (Gen.) Franciszka Łaskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Wierzejskiego z drugiej strony –

we wsi dziedzicznej Wierzejki położone i leżące, ze wszystkim, w sumie pięćdziesięciu złotych polskich, od dziś na rok, z terminem przypadającym na święto św. Wojciecha Biskupa w roku, da Bóg, przyszłym 1744, a potem z roku na rok i do takiegoż święta, aż do wykupu, zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem pięćdziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.

[Zeznający] pisma nieświadomy.

uwagi i marginalia Wpis zaczyna się na k. 166v (skan 170) i kończy na k. 167r. Na lewym marginesie nota kancelaryjna z 1768 r.: „Feria Tertia post Dominicam Oculi Quadragesimalem – intercessit quietatio”, a więc zastaw wykupiono dopiero po dwudziestu pięciu latach – najdłuższy odstęp między zastawem a kwitem odnotowany w tej partii księgi. Miara łąk podana w „kośnych” (areny) – odczyt liczb niepewny. Wszystkie osoby i wieś Wierzejki zgodne z tagami PTG do skanu 170.

data w brzmieniu kancelarii Sabbatho in Crastino Festi Sanctae Luciae Virginis et Martyris Anno Domini 1743

1744rok kancelaryjny

1 II 1744wpis 1126karta 11rskan 57/012

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

Darowizna (donatio) całej schedy dziedzicznej, obciążonej zastawem u obdarowanego

strona czynna Jan Borkowski Gen. · Zbywca

strona bierna Elżbieta Łaska Gen. · Nabywca

osoby we wpisie Jan Borkowski, syn zm. Walentego Borkowskiego zwanego Kowieski, wnuk zm. Grzegorza Borkowskiego i Elżbiety z Łaskich, oraz jego żona Ewa Borkowska – darczyńcy; Andrzej Łaski, syn zm. Wojciecha Łaskiego – obdarowany

miejscowości we wpisie wieś Łazy

Urodzony (Gen.) Jan Borkowski, zmarłego urodzonego (Gen.) Walentego Borkowskiego zwanego Kowieski syn, a zmarłych urodzonych (Gen.) Grzegorza Borkowskiego i Elżbiety z Łaskich wnuk, wraz z małżonką, zdrowi będąc, zeznali, iż oni urodzonemu (Gen.) Andrzejowi Łaskiemu, zmarłego urodzonego (Gen.) Wojciecha Łaskiego synowi, i jego następcom dobra swoje – mąż dziedziczne, żona zaś te, które podlegają jej prawom – to jest całą i zupełną schedę swoją: w placach, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, borach, gajach, zagajnikach, zaroślach, porębach, jeziorach, bagnach, rzekach, strumieniach i innych do tejże schedy przynależnościach – we wsi dziedzicznej Łazy położoną i leżącą, a zostającą już w zastawie u tegoż obdarowanego – ze wszystkim dają i darowują. Intromisję od zaraz przyzwalają i obronę prawną przyrzekają, a to pod szkodami ziemskimi, dla których wskazują sąd niniejszy.

[Podpis własnoręczny:] Jan Borkowski. Oraz Ewa Borkowska, wzajem sobie małżonkowie.

uwagi i marginalia Darowizna obejmuje dobra już zastawione u obdarowanego – zastaw przechodzi więc we własność (klasyczne przejście od obligacji do wieczystości). Osoby oraz wieś Łazy zgodne z tagami PTG do skanu 57-012.

data w brzmieniu kancelarii Sabbatho ante Festum Purificationis Beatissimae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]

13 IV 1744wpis 1346karta 47r–47vskan 57/048–049

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

Darowizna (donatio) dóbr nabytych po ojcu – roli, ogrodów i łąk w kilkunastu miejscach

strona czynna Wawrzyniec Krasuski Nob. · Zbywca

strona bierna Wawrzyniec Krasuski Nob. · Nabywca

osoby we wpisie Wawrzyniec Krasuski zwany Zychowicz, syn zm. Aleksandra Krasuskiego Zychowicza – darczyńca; Walery Krasuski, syn zm. Macieja Krasuskiego zwanego Strączek – obdarowany; sąsiedzi (miedze): Walenty Ługowski, Maciej Łaski, Łucja z Wielgórskich Ługowska, Antoni Wielgórski, Jan Wielgórski, Wojciech Modrzewski, Izdebscy, Bazyli Borkowski [odczyt niepewny]

miejscowości we wpisie wieś Krasusy Mikłusy; Wzgórza Zaolszyńskie; Przeciętka [odczyt niepewny]; granica zembrowska; droga Zagumienna; Uwrocie, czyli Zagroboże [odczyt niepewny]; droga Groblana; droga bita zembrowska; granice Gołowierzchy; scheda zwana Kostkowizna [odczyt niepewny]; Kamionka; Łąki Szerokie (Prata Lata); Ogrodzie

Urodzony (Nob.) Wawrzyniec Krasuski zwany Zychowicz, zmarłego urodzonego (Nob.) Aleksandra syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Waleremu Krasuskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja zwanego Strączek synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, od imienia (rodu) Karwowskich nabyte („a Nomine Karwoski quaesita”), to jest:

1) dwa zagony ogrodu, poczynając od ściany Zapotocznej, a ciągnące się ku Wzgłowiom Zaolszyńskim, między miedzami obdarowanego z jednej, a urodzonego (Nob.) Walentego Ługowskiego, czyli synów jego, z drugiej strony;

2) nadto dwa zagony ogrodu, poczynające się jak wyżej, a ciągnące się ku Przeciętce urodzonego (Nob.) Macieja Łaskiego, między miedzami następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z jednej, a urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z drugiej strony;

3) nadto dwa zagony roli, poczynając od granicy zembrowskiej, a ciągnące się ku drodze Zagumiennej Mikłusów, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z jednej, a obecnego obdarowanego z drugiej strony;

4) nadto dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego z jednej, a następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z drugiej strony;

5) nadto trzy zagony roli przymiarkowej (additamenti), poczynając od ściany Zapotocznej, a ciągnące się ku Wzgłowiom Zaolszyńskim, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z jednej, a następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z drugiej strony;

6) nadto trzy kośne łąki, poczynając od drogi Groblanej, a ciągnące się ku Uwrociu, czyli Zapotoczu, między miedzami obdarowanego z jednej, a następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z drugiej strony;

7) nadto cztery i pół kośnej łąki, poczynając od drogi Groblanej, a ciągnące się ku ścianie Zapotocznej, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Łaskiego z drugiej strony;

8) nadto cztery zagony roli, poczynając od drogi bitej zembrowskiej, a ciągnące się ku granicom Gołowierzchy, między miedzami następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z jednej, a schedy zwanej Szostkowizna z drugiej strony;

9) nadto trzy zagony roli podobnej długości, między miedzami następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego z drugiej strony;

10) nadto półtora zagona roli, poczynając od Przeciętki urodzonego (Nob.) Macieja Łaskiego, a ciągnące się ku Łąkom Szerokim, między miedzami następców zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Wielgórskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego z drugiej strony;

11) nadto dwie kośne łąki, poczynając od Kamionki, a ciągnące się ku Uwrociu Zaolszyńskiemu, między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Łaskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Bazylego Borkowskiego z drugiej strony;

12) nadto półtrzecia zagona roli w Ogrodziu, poczynając od Kamionki, a ciągnące się ku Uwrociu Zaolszyńskiemu, między miedzami następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z jednej, a schedy zwanej Lubomszczyzna z drugiej strony;

13) nadto dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami jak wyżej z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Modrzewskiego z drugiej strony;

14) nadto dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Bazylego Borkowskiego z jednej, a następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich z drugiej strony;

15) nadto trzy zagony roli, poczynając od Przeciętki, a ciągnące się ku Uwrociu Zaolszyńskiemu, między miedzami urodzonego (Nob.) […] Krasuskiego Zychowicza z jednej, a jak wyżej z drugiej strony;

16) nadto dwa zagony roli, poczynając od Kamionki, a ciągnące się ku Uwrociu Zaolszyńskiemu, między miedzami obdarowanego z jednej, a urodzonych (Nob.) Izdebskich z drugiej strony;

17) nadto trzy zagony roli z łąką, poczynając od drogi […], a ciągnące się ku granicom Gołowierzchy, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Wielgórskiego z jednej, a następców zmarłej urodzonej (Nob.) Łucji z Wielgórskich Ługowskiej z drugiej strony —

we wsi dziedzicznej Krasusy Mikłusy położone i leżące, a nadto te, które w zastawie u tegoż obdarowanego zostają, wszystko razem i naraz daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem pospolitym się rządząc, a to pod szkodami ziemskimi i zakładem prostym, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.

[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus manus litt.”).

uwagi i marginalia Wpis przechodzi ze skanu 57-048 (k. 46r) na 57-049 (k. 46v); łączony w jedną pozycję. **Najdłuższy opis rozłogu w całym roczniku 1744**: szesnaście osobnych kawałków roli, ogrodów i łąk, wyliczonych kolejno przez miedze, z częścią gruntów już zastawionych u obdarowanego. Opis rozłogu przepisano ponownie z rękopisu (skany 57-048 i 57-049): siedemnaście osobnych kawałków, wyliczonych kolejno przez miedze. Przy tej rewizji poprawiono trzy miejsca wcześniejszej redakcji – pozycja 11 ma w rękopisie „N.lis Basilij Borkowski”, nie Izdebskich; pozycja 12 „Sortis Lubomszczyzna dictae”, nie „schedy przymiarkowej”; pozycja 8 „Sortis dictae Szostkowizna”, nie „Kostkowizna”. Formułę wprowadzającą odczytano jako „Bona sua haereditaria a Nomine Karwoski quaesita”. Pojedyncze imiona sąsiadów urwane przy grzbiecie oprawy i nieuzupełniane. Osoby i przydomki (Zychowicz, Strączek) zgodne z tagami PTG do skanów 57-048 i 57-049.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Conductus Paschae proxima 1744 [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

2 V 1744wpis 1442karta 64vskan 57/066

rodzaj sprawy Urzędowe umocnienie kontraktu (roboratio) roboratio contractus

Urzędowe umocnienie (roboratio) kontraktu spisanego w dobrach Szczepanki

strona czynna Franciszek Łaski Gen. · Strona

osoby we wpisie Franciszek Łaski z jednej i Kazimierz Celiński z drugiej strony

miejscowości we wpisie dobra Szczepanki

Urodzony (Gen.) Franciszek Łaski z jednej, a urodzony (Nob.) Kazimierz Celiński z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali, iż oni kontrakt pewien, dotyczący pewnych warunków w nim wyrażonych, aktem i datą swoją w dobrach Szczepanki roku bieżącego 1744 spisany, rękami własnymi oraz [ręką osoby] trzeciej podpisany, więzami [zobowiązań] w tymże kontrakcie położonymi umocniony — we wszystkim umacniają i zatwierdzają, a to pod szkodami [ziemskimi], dla których wskazują sąd niniejszy.

[Podpis własnoręczny:] Franciscus Łaski Drugi [zeznający] pisma nieświadomy.

uwagi i marginalia Franciszek Łaski występuje z siglum G. (Generosus) – zgodnie z uwagą metodyczną opracowania Łascy należą do rodzin generosi. Wsi Szczepanki tagi PTG do skanu 57-066 nie wymieniają w formie odmiennej – nazwa zgodna z tagiem „Szczepanki”.

data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Dominicam Jubilate proximo Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

2 V 1744wpis 1443karta 64vskan 57/066

rodzaj sprawy Urzędowe umocnienie kontraktu (roboratio) roboratio contractus

Urzędowe umocnienie (roboratio) skryptu ręcznego wystawionego na osobę Kazimierza Celińskiego

strona czynna Franciszek Łaski Gen. · Strona

strona bierna Kazimierz Celiński Nob. · Strona

osoby we wpisie Franciszek Łaski – umacniają i zatwierdzający (podpis własnoręczny); Kazimierz Celiński – na którego rzecz skrypt wystawiono

miejscowości we wpisie dobra Szczepanki

Urodzony (Gen.) Franciszek Łaski, zdrowy będąc, zeznał, iż on skrypt pewien ręczny, na osobę urodzonego (Nob.) Kazimierza Celińskiego wydany, aktem i datą swoją w dobrach Szczepanki dnia 3 maja roku bieżącego 1744 spisany, ręką własną podpisany — we wszystkim umacnia i zatwierdza, a to pod więzami [zobowiązań], dla których [wskazuje] sąd niniejszy.

[Podpis własnoręczny:] Franciscus Łaski

uwagi i marginalia **Rozbieżność datacyjna zostawiona jawnie:** skrypt nosi datę 3 maja 1744, a sesja, na której go umocniono urzędownie, to sobota po Niedzieli Jubilate, czyli 2 maja 1744 – dokument datowany jest więc o dzień później niż akt jego wpisania. Odczyt cyfry „3” sprawdzono w powiększeniu. Podobny przypadek odnotowano już we wpisie 1365. Źródło tej sprzeczności nie wyjaśnia i nie należy jej uzgadniać.

data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Dominicam Jubilate proximo Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

18 V 1744wpis 1506karta 75rskan 57/076

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z 48 złp kapitału wraz z prowizją i karą zysku, z dekretu kondescensyjnego

strona czynna Franciszek Łaski Gen. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Antoni Poletański Gen. · Dłużnik

wartość 48

osoby we wpisie Franciszek Łaski – kwitujący; Antoni Poletański [odczyt nazwiska niepewny] – kwitowany

miejscowości we wpisie wieś Krasusy Gołowierzchy

Urodzony (Gen.) Franciszek Łaski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Gen.) Antoniego Poletańskiego [odczyt nazwiska niepewny] i jego następców — z sumy czterdziestu ośmiu złotych polskich kapitału, tudzież z prowizji od niej należnej, nadto z kary zysku, dekretem kondescensyjnym urzędu, wydanym na gruncie dóbr Krasusy Gołowierzchy [w dniu] święta Najchwalebniejszej Matki Bożej roku niedawno minionego 1743, w sprawie między nim, zeznającym, z jednej a tymże kwitowanym z drugiej strony, a do akt urzędu niniejszego [przez oblatę podanym], zasądzonych — kwituje.

uwagi i marginalia Wieś **Krasusy Gołowierzchy** – nazwa łączy dwie formy spotykane osobno w tagach PTG (Gołowierzchy przy skanach 57-061 i 57-064) i wskazuje, że Gołowierzchy stanowiły część kompleksu wsi krasuskich. Nazwisko kwitowanego odczytane niepewnie; formuła daty dekretu („in festo Gloriosissimae Dei Matris”) nie precyzuje, o które święto maryjne chodzi, więc daty dziennej nie ustalono. Franciszek Łaski występuje z siglum G., zgodnie z wcześniejszymi wpisami (1442, 1443).

data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum 7mum. Sub Actu Feriae Secundae post Dominicam Exaudi Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

29 V 1744wpis 1559karta 84r–84vskan 57/085–086

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z sumy 1000 złp wraz z prowizją; kasacja manifestacji i terminów

strona czynna Franciszek Łaski Gen. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Marcin Trojanowski Magn. · podstoli · Dłużnik

wartość 1000

osoby we wpisie Franciszek Łaski, syn zm. Ludwika Łaskiego – kwitujący; Marcin Trojanowski z Trojanowa, podstoli ziemi stężyckiej, syn zm. Feliksa Trojanowskiego – kwitowany; zm. Ludwik Łaski – pierwotny wierzyciel

miejscowości we wpisie wieś Wola Łazy [odczyt niepewny — nazwa wchodzi w grzbiet]

Urodzony (Gen.) Franciszek Łaski, zmarłego urodzonego (Gen.) Ludwika Łaskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on Wielmożnego (Magn.) Marcina z Trojanowa Trojanowskiego […] syna, i jego następców —

z sumy tysiąca złotych polskich, przed aktami ziemskimi […] w czwartek przed świętem św. Małgorzaty Panny i Męczennicy Roku Pańskiego 172[…] [ostatnia cyfra roku wchodzi w grzbiet i jest nieczytelna], sposobem prostego długu, na dobrach jego dziedzicznych wsi Wola Łazy [odczyt niepewny] urodzonemu (Gen.) Ludwikowi Łaskiemu, rodzicowi jego, zeznającego, zapisanej;

tudzież z prowizji od tejże sumy do dnia dzisiejszego przypadającej, niemniej z manifestacji i terminów jakichkolwiek względem tejże sumy uczynionych —

odebrawszy ją z rąk teraźniejszego kwitowanego wraz z prowizją, kwituje, a nadto tychże manifestacje i terminy kasuje.

[Podpis własnoręczny:] Franciszek Łaski m.p.

uwagi i marginalia Czwarty kwit wystawiony Marcinowi Trojanowskiemu w ciągu jednej sesji (por. wpisy 1555, 1557, 1558) — jednodniowe oczyszczenie dóbr z długów spadkowych. **Formuła datacyjna została w rękopisie przerobiona:** pierwotny zapis przekreślono, a nad wierszem dopisano „Feria Quinta”; ostatnia cyfra roku wchodzi w zagięcie przy grzbiecie. Odczytano zatem tylko „172[…]”. **Nie rekonstruowano ani roku, ani daty dziennej.** Święto św. Małgorzaty Panny i Męczennicy przypada 13 VII. Nazwa wsi i nazwa akt ziemskich częściowo nieczytelne (grzbiet). Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-085 („Franciszek Łaski”, „Ludwik Łaski”, „Marcin in Trojanów Trojanowski”, „Feliks Trojanowski”).

data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festa Solennia Sacri Pentecostes A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

1 VI 1744wpis 1563karta 85rskan 57/086

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z sumy 2000 złp z dwóch skryptów, dekretu i kondemnaty, wraz z prowizją; kasacja skryptów, dekretu, kondemnaty, terminów i procesu

strona czynna Adam Łaski Magn. · podwojewodzi · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Antoni Jezierski Magn. · starosta · Dłużnik

wartość 2000

osoby we wpisie Adam Łaski, podwojewodzi (wicewojewoda) ziemi łukowskiej – kwitujący; Antoni Jezierski, wicestarosta grodzki lubelski – kwitowany

miejscowości we wpisie Łuków; gród lubelski

Wielmożny (Magn.) Adam Łaski, podwojewodzi ziemi łukowskiej, zdrowy będąc, zeznał, iż on Wielmożnego (Magn.) Antoniego Jezierskiego, wicestarostę grodzkiego lubelskiego, i jego następców —

z sumy dwóch tysięcy złotych polskich, dwoma skryptami, daty ich: jednego dnia 3 lipca, drugiego dnia 25 czerwca roku 1732, w Łukowie, na osobę Wielmożnego (Magn.) zeznającego przez Wielmożnego (Magn.) kwitowanego danymi [zabezpieczonej];

tudzież dekretem [zapadłym] w terminach kwitacyjnych, czyli na sądach spraw urzędu [niniejszego], w poniedziałek po święcie św. Małgorzaty Panny i Męczennicy Roku Pańskiego 17[…] [odczyt roku niepewny — patrz uwagi], między tymiż, to jest [zeznającym] z jednej a teraźniejszym kwitowanym z drugiej strony, wydanym;

niemniej kondemnatą, z instancji Wielmożnego (Magn.) zeznającego na Wielmożnym (Magn.) kwitowanym, w poniedziałek po święcie św. Jana Chrzciciela Roku Pańskiego 1740, w terminie zawitym uzyskaną i ogłoszoną, względem tejże [sumy] — wraz z grzywnami i karą zakładu, dekretem wyżej opisanym jemu, zeznającemu, do zapłacenia nakazanymi;

tudzież ze wszystkich i pojedynczych pretensji i długów — otrzymawszy zadośćuczynienie i tęż objętą sumę wraz z prowizją, przez ręce Wielmożnego (Magn.) wicestarosty lubelskiego [odczyt niepewny], odebrawszy — kwituje; a skrypty, dekret, kondemnatę, terminy i proces w tej sprawie przeprowadzone kasuje. Drugi zaś [termin] — w poniedziałek po święcie św. Jana Chrzciciela Roku Pańskiego 1740.

[Podpis własnoręczny:] Adam Łaski

uwagi i marginalia **Wpis urzędniczy najwyższej rangi w tej partii księgi** — obie strony to funkcjonariusze aparatu wojewódzko-grodzkiego: Adam Łaski jako **podwojewodzi (vicepalatinus) ziemi łukowskiej** i Antoni Jezierski jako **wicestarosta (vicecapitaneus) grodzki lubelski**. **Data dekretu — odczyt niepewny.** Cyfry roku są w rękopisie zamazane kleksem; czytelne są „17_7”, końcówka porządkowa nieczytelna. Z porządku rzeczy (skrypty z 1732 r., kondemnata z 1740 r.) wynika, że dekret musiał zapaść **po 1732 r.**; najbardziej prawdopodobny odczyt to 1737 (poniedziałek po św. Małgorzacie 1737 = 15 VII 1737), ale **nie uznaję go za pewny i nie wpisuję jako ustalonego**. Data kondemnaty zweryfikowana: poniedziałek po święcie św. Jana Chrzciciela (24 VI) 1740 = **27 VI 1740**. Zgodne. Daty skryptów: 25 VI i 3 VII 1732, wystawione w Łukowie — kolejność w rękopisie odwrócona (najpierw wymieniono skrypt z 3 lipca), co odnotowuję bez korygowania. Ostatnie zdanie wpisu powtarza formułę „Feria Secunda post Festum S. Joannis Baptistae A.D. 1740” — w rękopisie odnosi się ono zapewne do drugiego z terminów; **konstrukcja zdania jest niejasna i nie rozstrzygam jej**. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-086: „Adam Łaski”, „Antoni Jezierski”.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda in Crastino Festi Sanctissimae et Individuae Trinitatis A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

3 VI 1744wpis 1588karta 89r–89vskan 57/090–091

rodzaj sprawy Zamiana dóbr (commutatio) commutatio bonorum

Zamiana gruntów (commutatio perpetua et irrevocabilis): dziesięć zagonów siedliskowych za zagony po drugiej stronie drogi Zagumiennej

strona czynna Michał Wierzejski Nob. · Strona

strona bierna Franciszek Łaski Gen. · Strona

osoby we wpisie Michał i Kazimierz Wierzejscy, synowie zm. Józefa Wierzejskiego zwanego Opas, bracia rodzeni, działający też imieniem Grzegorza Wierzejskiego, brata młodszego – strona pierwsza; Franciszek Łaski, syn zm. Ludwika Łaskiego – strona druga; sąsiedzi: Jakub Wierzejski, sukcesorowie zm. Hiacynta Wierzejskiego zwanego Opas

miejscowości we wpisie wieś Wierzejki; droga wiejska; droga Zagumienna; droga Łosina [odczyt niepewny]

Urodzeni (Nob.) Michał i Kazimierz Wierzejscy, zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Wierzejskiego, Opasem zwanego, synowie, bracia między sobą rodzeni, imieniem własnym oraz urodzonego (Nob.) Grzegorza Wierzejskiego, brata swego rodzonego młodszego, za którego równie ręczą, z jednej strony; a urodzony (Gen.) Franciszek Łaski, zmarłego urodzonego (Gen.) Ludwika Łaskiego syn, z drugiej strony — zdrowi będąc, zeznali, iż oni,

dając sobie ziemię za ziemię, grunt za grunt, dziedzictwo za dziedzictwo, taką między sobą **wieczystą i nieodwołalną zamianę** czynią, a mianowicie:

urodzeni (Nob.) Wierzejscy urodzonemu (Gen.) Łaskiemu i jego następcom — dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest dziesięć zagonów siedliskowych, poczynających się od drogi wiejskiej, a ciągnących się ku drodze Zagumiennej, między miedzami tegoż urodzonego (Gen.) Łaskiego z obu stron, w dziedzictwie wsi Wierzejki leżące — ze wszystkim dają, darowują i za dobra niżej opisane zamieniają;

w nagrodę zaś (in recompensam) za wspomniane dobra urodzony (Gen.) Łaski urodzonym (Nob.) Wierzejskim i ich następcom — dobra swoje dziedziczne nabyte, to jest [sześć] zagonów siedliskowych, poczynających się od drogi wiejskiej ku [drodze] Zagumiennej, a za drogą Zagumienną ku [drodze] Łosinie [odczyt niepewny] — dziewięć zagonów, ciągnących się między miedzami urodzonego (Nob.) Jakuba Wierzejskiego z jednej, a sukcesorów urodzonego (Nob.) Hiacynta Wierzejskiego Opasa z drugiej strony, w dziedzictwie [tejże] wsi […] — [daje i zamienia].

uwagi i marginalia **Wzorcowy formularz zamiany:** „dantes sibi terram pro terra, fundum pro fundo, haereditatem pro haereditate, talem inter se perpetuam et irrevocabilem faciunt commutationem” — formuła wprost, w odróżnieniu od techniki dwóch darowizn zastosowanej we wpisach 1584–1585 na tej samej sesji. Zestawienie obu na jednej karcie jest cenne dla badań nad praktyką kancelaryjną. Zamiana jest **nierównoliczbowa** (10 zagonów za [6] + 9), co wynika z różnego położenia i jakości gruntu — świadczy o rzeczywistej wycenie, a nie o mechanicznym podziale. **Liczba zagonów po stronie Łaskiego jest częściowo nieczytelna** (wyraz przekreślony i poprawiany) — nie uzupełniano jej domysłem. Dalszy ciąg wpisu przechodzi na skan 57-091. Osoby i wieś Wierzejki zgodne z tagami PTG do skanu 57-090 („Michał Wierzejski Opas”, „Kazimierz Wierzejski Opas”, „Józef Wierzejski Opas”, „Grzegorz Wierzejski”, „Jakub Wierzejski”, „Hiacynt Wierzejski”, „Franciszek Łaski”, „Ludwik Łaski”).

data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta pridie Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini eiusdem 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

16 VI 1744wpis 1655karta 103vskan 57/105

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z prowizji 600 złp od sumy 6000 złp za rok upływający, z zastrzeżeniem praw do sumy kapitalnej

strona czynna Daniel Sarnecki Gen. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Adam Łaski Magn. · podwojewodzi · Dłużnik

wartość 6000

osoby we wpisie Daniel Sarnecki – kwitujący (podpis własnoręczny); Adam Łaski, podwojewodzi ziemi łukowskiej – kwitowany

Urodzony (Gen.) Daniel Sarnecki, zdrowy będąc, zeznał, iż on Wielmożnego (Magn.) **Adama Łaskiego, podwojewodziego ziemi łukowskiej**, i jego następców —

z sumy sześciuset złotych polskich **prowizjonalnej, od sumy sześciu tysięcy złotych polskich**, zapisem dłużnym przed aktami niniejszymi, w sobotę w wigilię święta świętych Wita i Modesta Męczenników Roku Pańskiego 1742, jemu, zeznającemu, zapisanej — [a mianowicie] za rok od święta św. Antoniego z Padwy roku bieżącego, pierwszy upływający, do tegoż święta przypadającego w roku przyszłym 1745 trwający — do rąk własnych podniesionej —

kwituje; **z zachowaniem jednak rygoru tegoż dekretu i procesu co do sumy kapitalnej i prowizjonalnej, za rok bieżący zatrzymanej**.

[Podpis własnoręczny:] Daniel Sarnecki m.p.

uwagi i marginalia **Potwierdzenie stopy 10 %:** 600 złp prowizji od 6000 złp kapitału = dokładnie **jedna dziesiąta**, czyli ta sama stopa, którą wpis 1654 wyraża słowami „per decem a centum”. Dwa niezależne zapisy z tej samej sesji dają zgodny wynik — **to najmocniejsze dotąd ustalenie o wysokości oprocentowania w tej księdze**. **Weryfikacja kalendarzowa — rozbieżność, odnotowana bez wyrównywania:** święto śś. Wita i Modesta przypada 15 VI, więc wigilia to 14 VI; **14 VI 1742 był czwartkiem, nie sobotą**. W przedziale 1735–1745 „Sabbatho in vigilia Festi SS. Viti et Modesti” zgadza się wyłącznie dla **1738 r.** Odczytu roku („1742”) nie zmieniam, ale **uznaję go za niepewny**. Rok prowizyjny liczony **od święta św. Antoniego z Padwy (13 VI)** — nietypowy termin, odmienny od dominującego w tej partii św. Jana Chrzciciela. Adam Łaski jako podwojewodzi łukowski występuje po raz drugi (por. wpis 1563).

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Crastino Festi SS. Viti et Modesti Martyrum A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

22 VI 1744wpis 1664karta 106v–107rskan 57/108

rodzaj sprawy Kompromis i sąd polubowny (compromissum) compromissum; electio superarbitri

Kwit z sumy kapitalnej i prowizjonalnej (ok. 228 złp 10 gr) oraz z wydania ruchomości po ojcu; kasacja dekretu kompromisarskiego co do sumy wypłaconej; cesja praw

strona czynna Jan Antoni Cielemęcki Gen. · burgrabia · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Adam Łaski Magn. · podwojewodzi · Dłużnik

wartość 228

osoby we wpisie Jan Antoni Cielemęcki, burgrabia grodzki drohicki [odczyt niepewny], syn zm. Piotra Antoniego Cielemęckiego, sędziego fiskalnego ziemi łukowskiej i komornika ziemi bielskiej [odczyt niepewny], oraz Joanny z Jezierskich – kwitujący (podpis własnoręczny); Adam Łaski, podwojewodzi ziemi łukowskiej, drugi mąż Joanny z Jezierskich – kwitowany; zm. Franciszek Cielemęcki, brat zeznającego, zmarły bezpotomnie; ks. Hiacynt i ks. Krzysztof Cielemęccy (Adm. Rev.) [brak w tagach PTG] – strony dekretu kompromisarskiego

miejscowości we wpisie dobra Krzesk Stary; dobra Łazy

Nagłówek sesji: poniedziałek przed świętem Narodzenia św. Jana [Chrzciciela], Roku Pańskiego 1744.

Urodzony (Gen.) Jan Antoni Cielemęcki, **burgrabia grodzki drohicki** [odczyt niepewny], zmarłego urodzonego (Gen.) Piotra Antoniego Cielemęckiego, **sędziego fiskalnego ziemi łukowskiej i komornika ziemi bielskiej** [odczyt niepewny], z wielmożną (Magn.) Joanną Jezierską spłodzony syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on Wielmożnego (Magn.) **Adama Łaskiego, podwojewodziego ziemi łukowskiej**, i jego następców —

z sumy dwustu dwudziestu ośmiu złotych i groszy dziesięciu polskich [odczyt liczby — patrz uwagi] kapitalnej, z sumy pierwotnej […], przez zmarłego urodzonego (Gen.) **Franciszka Cielemęckiego, brata jego, ze zmarłą Wielmożną (Magn.) Joanną Jezierską spłodzonego, bezpotomnie zmarłego**, [zaciągniętej], a obciążającej dobra ich w **Krzesku Starym**; jemu zaś, zeznającemu, po zejściu tegoż brata jego, wobec innych współspadkobierców przypadającej;

tudzież dekretem **kompromisarskim** (sądu polubownego), **na gruncie dóbr Łazy**, w poniedziałek po święcie św. Franciszka Wyznawcy roku ubiegłego 1743, między Wielebnymi (Adm. Rev.) **Hiacyntem i Krzysztofem Cielemęckimi** oraz nim samym z jednej, a teraźniejszym kwitowanym z drugiej strony wydanym, a do akt urzędu niniejszego, w sobotę w sam dzień święta św. Mikołaja Biskupa tegoż roku, przez oblatę wniesionym — przysądzonej; przez tegoż zaś Wielmożnego (Magn.) kwitowanego, oczyszczającego posiadanie dóbr, jemu do zapłacenia nałożonej;

niemniej z rzeczy ruchomych, w rozmaitej formie i postaci istniejących, po zmarłym wyżej wymienionym urodzonym (Gen.) Piotrze Cielemęckim, rodzicu jego, pozostałych, **pod prawem dożywocia wspomnianej Wielmożnej (Magn.) z Jezierskich — pierwszego małżeństwa Cielemęckiej, [drugiego] Łaskiej — zostających**, a obecnie przez Wielmożnego (Magn.) kwitowanego jemu wydanych —

otrzymawszy w tym wszystkim dostateczne zadośćuczynienie, tak przez rzeczywistą wypłatę wspomnianej sumy kapitalnej wraz z prowizją od niej przypadającą, jak i przez wydanie wspomnianych rzeczy — kwituje; a dekret powyższy wraz z jego rygorem, co do sumy wypłaconej, kasuje.

Niemniej [odbierając] tęż sumę, rzeczywiście z rąk wspomnianego Wielmożnego (Magn.) Łaskiego — tak kapitalną, jak i prowizjonalną — wraz z wszelkim i zupełnym prawem swoim do powyższego służącym, tudzież ze wszystkimi tegoż dekretu warunkami i więzami — ustępuje, zstępuje i wszystko przelewa.

[Podpis własnoręczny:] Joannes Ant[onius] Cielemęcki

uwagi i marginalia **Wpis odsłania powinowactwo, które wyjaśnia całą sprawę:** Joanna z Jezierskich była **najpierw żoną Piotra Antoniego Cielemęckiego, a następnie Adama Łaskiego, podwojewodziego łukowskiego**. Kwitowany jest zatem ojczymem zeznającego i dotąd — przez prawo dożywocia żony — dzierżył ruchomości po jego ojcu. **Trzy urzędy w jednym wpisie:** Jan Antoni Cielemęcki jako **burgrabia grodzki drohicki**, jego ojciec Piotr Antoni jako **sędzia fiskalny ziemi łukowskiej i komornik ziemi bielskiej**, Adam Łaski jako **podwojewodzi ziemi łukowskiej** (trzecie jego wystąpienie — por. wpisy 1563 i 1655). Odczyty urzędów Cielemęckich są niepewne (skróty i zatarcia). **Dekret kompromisarski (sąd polubowny) na gruncie dóbr Łazy** — w tej partii księgi drugi przypadek postępowania polubownego zakończonego dekretem (por. wpis 1586, gdzie zastosowano „amicabilis compositio”). **Weryfikacja kalendarzowa — wyniki mieszane:** (1) dekret „Feria Secunda post Festum S. Francisci Confessoris proximo anno elapso 1743” — św. Franciszek przypada 4 X, a 4 X 1743 był piątkiem, zatem poniedziałek po nim = **7 X 1743**; **zgodne**; (2) oblata „Sabbatho in ipso Festo S. Nicolai Pontificis anno eodem” — św. Mikołaj przypada 6 XII, ale **6 XII 1743 był piątkiem, nie sobotą** — **rozbieżność odnotowana, roku nie zmieniano**. **Rozbieżność liczbowa wewnątrz wpisu:** suma podana jest raz jako „dwieście dwadzieścia złotych i dziesięć groszy”, a niżej jako „dwieście dwadzieścia **osiem** złotych i dziesięć groszy” — obie lekcje odnotowuję, **nie uzgadniam ich**. Rozbieżność z tagami PTG (skan 57-108): tagi **nie wymieniają księży Hiacynta i Krzysztofa Cielemęckich**, występujących w rękopisie jako strony dekretu kompromisarskiego.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda ante Festum Nativitatis S. Joannis [Baptistae] proxima A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

22 VI 1744wpis 1666karta 107vskan 57/109

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

Zatwierdzenie (approbatio) własnej darowizny uczynionej w małoletności

strona czynna Franciszek Łaski Gen. · Strona

strona bierna Kazimierz Celiński Nob. · Nabywca

osoby we wpisie Franciszek Łaski, syn zm. Ludwika Łaskiego – zatwierdzający (podpis własnoręczny); Kazimierz Celiński – obdarowany

Urodzony (Gen.) Franciszek Łaski, zmarłego urodzonego (Gen.) Ludwika Łaskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on zapis darowizny, przez siebie na osobę urodzonego (Nob.) Kazimierza Celińskiego, przed aktami niniejszymi, w święto Najświętszego Ciała Chrystusa Pana roku tegoż 1738 [odczyt roku niepewny] uczyniony — **teraz, będąc już w wieku sprawnym (in competenti aetate), zatwierdza**, i chce oraz oświadcza, iż moc i trwałość wieczystą mieć ma.

[Podpis własnoręczny:] Franciscus Łaski

uwagi i marginalia **Approbatio czynności dokonanej w małoletności** — wpis potwierdza zasadę staropolskiego prawa ziemskiego, że rozporządzenie majątkowe małoletniego wymagało zatwierdzenia po dojściu do lat sprawnych; jest to praktyczne dopełnienie zobowiązań typu „statuere ad approbandum”, spotykanych we wpisach 1557, 1575 i 1593. Data zapisu pierwotnego: święto Bożego Ciała 1738 = **5 VI 1738** (Wielkanoc 1738 – 6 IV); odczyt roku w rękopisie niewyraźny. Wpisy 1666 i 1667 tworzą parę: zatwierdzenie darowizny, a zaraz potem **zwrotna darowizna (redonatio) tegoż gruntu** przez obdarowanego na rzecz darczyńcy. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-109 („Franciszek Łaski”, „Ludwik Łaski”, „Kazimierz Celiński”).

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda ante Festum Nativitatis S. Joannis [Baptistae] proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

22 VI 1744wpis 1667karta 107vskan 57/109

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

Zwrotna darowizna (redonatio) dziewięciu zagonów roli z karczmą, browarem i zabudowaniami

strona czynna Kazimierz Celiński Nob. · Zbywca

strona bierna Franciszek Łaski Gen. · Nabywca

osoby we wpisie Kazimierz Celiński, syn Tomasza Celińskiego – darczyńca; Franciszek Łaski, syn zm. Ludwika Łaskiego – obdarowany; sąsiedzi: Feliks Świderski [brak w tagach PTG], Wojciech Świderski

miejscowości we wpisie wieś Wysokiny Tęczki; droga wiejska; trakt (via strata) Łukowski [odczyt niepewny]

Urodzony (Nob.) Kazimierz Celiński, urodzonego (Nob.) Tomasza Celińskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Franciszkowi Łaskiemu, zmarłego urodzonego (Gen.) Ludwika Łaskiego synowi, i jego następcom — dobra swoje, prawem dziedzicznym od tegoż urodzonego (Gen.) Łaskiego darowizną wieczystą nabyte, to jest **dziewięć zagonów** [siedliskowych], poczynających się od drogi wiejskiej, a ciągnących się ku traktowi Łukowskiemu [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Feliksa Świderskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Świderskiego z drugiej strony —

wraz z **karczmą (taberna) i browarem (braxatorium)** oraz zabudowaniami na tymże siedlisku stojącymi, w dziedzictwie wsi **Wysokiny Tęczki** leżące, ze wszystkim — daje, darowuje, czyli **zwrotnie darowuje (redonat)**; na wwiązanie wspólnie zezwala i obronę powszechną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi, z poddaniem się forum urzędu niniejszego.

[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).

uwagi i marginalia **Pierwsza w tej partii księgi wzmianka o karczmie i browarze** („taberna et braxatorium”) jako składnikach nadania — obiekty te były w dobrach szlacheckich źródłem dochodu propinacyjnego, a ich wymienienie znacznie podnosi wartość darowizny. **Redonatio** — zwrot temu samemu darczyńcy dóbr wcześniej od niego otrzymanych (por. wpisy 1568 i 1584/1585); w połączeniu z wpisem 1666 (zatwierdzenie darowizny po dojściu do lat) tworzy zamkniętą całość: Łaski potwierdza swoją dawną darowiznę, Celiński zaraz zwraca mu grunt. Rozbieżność z tagami PTG (skan 57-109): tagi wymieniają „Wojciech Świderski” i „Ignacy Świderski”, **nie wymieniają natomiast sąsiada Feliksa Świderskiego**.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda ante Festum Nativitatis S. Joannis [Baptistae] proxima A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

24 VI 1744wpis 1682karta 110v–111rskan 57/112

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z sumy 300 złp kapitalnej ze skryptu z 2 IX 1738 wraz z prowizją i karą, złożony przez pełnomocnika; kasacja skryptu, dekretu i procesu

strona czynna Michał Kossowski Gen. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Franciszek Łaski Gen. · podwojewodzi · Dłużnik

wartość 300

osoby we wpisie Michał Kossowski, pełnomocnik Franciszka Łaskiego (na mocy plenipotencji z 22 VI 1744) – kwitujący (podpis własnoręczny); Adam Łaski, podwojewodzi ziemi łukowskiej – kwitowany; Franciszek Łaski – wierzyciel

Urodzony (Gen.) Michał Kossowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on — **mocą szczególnej plenipotencji, jemu poprzednio przez urodzonego (Gen.) Franciszka Łaskiego przed aktami niniejszymi, w poniedziałek przed świętem Narodzenia św. Jana Chrzciciela roku bieżącego 1744, do niżej opisanych czynności zapisanej i zeznanej** —

urodzonego (Gen.) **Adama Łaskiego, podwojewodziego ziemi łukowskiej**, i jego następców:

z sumy trzystu złotych polskich kapitalnej, **skryptem pewnym ręcznym z dnia 2 września Roku Pańskiego tysiąc siedemset trzydziestego ósmego**, przez tegoż urodzonego (Gen.) kwitowanego u wspomnianego urodzonego (Gen.) Franciszka Łaskiego zaciągniętej i wraz z prowizją do zapłacenia zabezpieczonej;

a dekretem urzędu niniejszego, w terminach skargowych czyli na sądach spraw urzędu, **w poniedziałek w wigilię święta św. Jadwigi, roku niedawno ubiegłego 1743**, między tymże urodzonym (Gen.) Franciszkiem Łaskim z jednej a urodzonym (Gen.) Adamem Łaskim z drugiej strony wydanym — wraz z prowizją i **karą [„poena lucta”]** przysądzonej; tudzież z prowizji od tejże przypadającej —

obecnie zaś przez wyżej wymienionego, rzeczywiście i skutecznie, z rąk urodzonego (Gen.) kwitowanego odebranej — kwituje; a skrypt powyższy, dekret i proces kasuje.

[Podpis własnoręczny:] Michael Kossowski m.p.

uwagi i marginalia **Weryfikacja kalendarzowa — obie daty zgodne:** (1) plenipotencja „Feria Secunda ante Festum Nativitatis S. Joannis Baptistae proxima, anno praesenti 1744” = **22 VI 1744**, co dokładnie odpowiada nagłówkowi sesji z wpisu 1664; (2) dekret „Feria Secunda pridie Festi Sanctae Hedvigis anno nuper elapso 1743” — św. Jadwiga przypada 15 X, a **14 X 1743 był istotnie poniedziałkiem**. Zgodne. (3) Skrypt z **2 IX 1738** (wtorek) — data dzienna bez formuły ferialnej, bez sprzeczności. **Spór wewnątrzrodzinny:** wierzycielem jest Franciszek Łaski, dłużnikiem **Adam Łaski, podwojewodzi ziemi łukowskiej** — czwarte wystąpienie tego urzędnika w tej partii księgi (por. wpisy 1563, 1655, 1664), tym razem po stronie pozwanej. Czynność dokonana **przez pełnomocnika na podstawie plenipotencji sprzed dwóch dni** — przykład sprawnego obiegu pełnomocnictw w obrębie jednej sesji sądowej.

data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta ipso die Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

28 VII 1744wpis 1859karta 151vskan 57/153

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

darowizna łąki (donatio)

strona czynna Mateusz Łaski Gen. · Strona

strona bierna Mateusz Łaski Gen. · Strona

osoby we wpisie Mateusz Łaski; Jakub Łaski (ojciec, zm.); Adam Wielgórski; Stanisław Wielgórski (jego ojciec, zm.); Paweł Wielgórski (zm., jego następcy — sąsiedzi miedz)

miejscowości we wpisie Krasusy Mikłusy; droga wiejska; Kraszowska(?)

Urodzony (Gen.) **Mateusz Łaski**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Jakuba Łaskiego** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on

szlachetnemu (Nob.) **Adamowi Wielgórskiemu**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Stanisława** [synowi], i jego następcom —

dobra swoje dziedziczne, to jest **sześć kop [pokosów] łąki**, poczynające się **od drogi wiejskiej**, ciągnące się **ku Kraszowskiej** [odczyt niepewny], między miedzami **samego obdarowanego** z jednej, a następców zmarłego szlachetnego (Nob.) **Pawła Wielgórskiego** z drugiej strony,

**w dziedzicznej wsi Krasusach Mikłusach** leżące, ze wszystkim [do nich należącym] —

**daje i daruje**;

wwiązanie (intromissio) **od zaraz**, prawem ogólnym; i to **pod [rygorem] szkód ziemskich**, [poddając się] **sądowi niniejszemu**.

*[Podpis własnoręczny:] **Mateusz Łaski***

uwagi i marginalia **Trzecia z rzędu darowizna na rzecz Adama Wielgórskiego w Krasusach Mikłusach** (po wpisach 1856 i 1858) — z tej samej i z poprzedniej sesji; łącznie skupia on w tej wsi sortę „Wielgórszczyznę” oraz dwa nadania łąk. **Zestawienie odnotowano jako obserwację.** Miara łąki ponownie w **kopach (acervi)** — jak we wpisie 1856; **sześć kop**. **Nazwa uroczyska [odczyt niepewny]** — „ad Kraszowska”; **nie identyfikowano domysłem**. **Ceny ani sumy wpis nie podaje.** Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-153 („Mateusz Łaski”, „Jakub Łaski”, „Adam Wielgórski”, „Stanisław Wielgórski”). ✔ **Paweł Wielgórski nie występuje w tagach** — rozbieżność odnotowana, podstawą rękopis. Siglum zeznającego **Gen.**, obdarowanego **Nob.** — zachowano.

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae praeactum, A.D. 1744 [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

3 X 1744wpis 1950karta 175v–176rskan 57/177

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

kwitacja z sumy 50 złp i kasacja zapisu (quietatio)

strona czynna Franciszek Łaski Gen. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Katarzyna Soptawska Nob. · Dłużnik

wartość 50

osoby we wpisie Franciszek Łaski, syn zm. Ludwika Łaskiego – kwitujący; Katarzyna Soptawska, córka zm. Andrzeja Soptawskiego, w pierwszym małżeństwie żona Hiacynta Wierzejskiego zwanego Opas, w drugim, obecnym, Krzysztofa Pogonowskiego – kwitowana

miejscowości we wpisie Wierzejki

Urodzony (Gen.) **Franciszek Łaski**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Ludwika Łaskiego** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on

urodzoną (Nob.) **Katarzynę Soptawską**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Andrzeja Soptawskiego** córkę, **w pierwszym małżeństwie urodzonego (Nob.) Hiacynta Wierzejskiego zwanego Opas, w drugim zaś, obecnym, urodzonego (Nob.) Krzysztofa Pogonowskiego małżonkę**, i jej następców —

**z sumy pięćdziesięciu złotych polskich**, jemu, zeznającemu, **przez tęż kwitowaną na dobrach we wsi dziedzicznej Wierzejki leżących sposobem obligatoryjnym, wobec akt niniejszych w poniedziałek nazajutrz po święcie Najświętszej i Nierozdzielnej Trójcy Roku Pańskiego 1742 [21 maja 1742]** zapisanej,

a **obecnie z rąk teraźniejszej kwitowanej rzeczywiście i skutecznie podniesionej** —

**kwituje**, a **tenże zapis kasuje**.

*[Podpis własnoręczny:] Franciscus Łaski m.p.*

uwagi i marginalia **Data zweryfikowana:** Wielkanoc 1742 przypadła 25 III, niedziela Trójcy Świętej = 20 V 1742, a więc „Feria Secunda in Crastino Festi Sanctissimae et Individuae Trinitatis A.D. 1742” = **poniedziałek 21 V 1742** ✔. Potwierdza to raz jeszcze lekcję **„in Crastino”** (nazajutrz), a nie „in ipso die”, dla skrótu „in C^no” w tej kancelarii. **Trzy małżeństwa jednej kobiety uporządkowane w formule:** Katarzyna Soptawska występuje jako córka Andrzeja, wdowa po Hiacyncie Wierzejskim zwanym **Opas** i obecna żona Krzysztofa Pogonowskiego — kancelaria konsekwentnie wylicza kolejne śluby („primas … secundas ad praesens Nuptias”), co czyni ten wpis dobrym punktem zaczepienia genealogicznego. **Przydomek „Opas”** zapisany wprost przy Hiacyncie Wierzejskim; dobra zastawne leżą we wsi **Wierzejki**, a więc w gnieździe rodowym pierwszego męża. **Zeznający umiał pisać** — podpis własnoręczny „Franciscus Łaski m.p.”. Franciszek Łaski występuje w tym roczniku wielokrotnie (por. wpis 1682, gdzie kwituje go Adam Łaski, podwojewodzi ziemi łukowskiej).

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1949:] Sabbatho pridie Festi S. Francisci [Confessoris] A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

19 X 1744wpis 1988karta 184r–184vskan 57/185–186

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

kwitacja z dwóch sum (171 złp) z prowizją i karami oraz cesja praw po dekrecie kondescensyjnym (quietatio cum cessione)

strona czynna Franciszek Łaski Gen. · Zbywca (cedent)

strona bierna Walery Krasuski Nob. · Nabywca

wartość 171

osoby we wpisie Franciszek Łaski, syn zm. Ludwika Łaskiego – kwitujący i cedujący; Walery Krasuski oraz Maciej Krasuski [w tagach: Strączek] – kwitowani, cesjonariusze; Andrzej Popławski i Wojciech Popławski – pierwotni zapisujący sumy; zm. Ludwik Iwanowski – pierwotny wierzyciel, później cedent; zm. Ludwik Łaski – ojciec zeznającego, odbiorca cesji z 1733 r.; Antoni Popławski – strona przeciwna dekretu kondescensyjnego

miejscowości we wpisie wieś Krasusy Gołowierzchy (grunt kondescensji); Łuków (akta grodzkie)

Urodzony (Gen.) **Franciszek Łaski**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Ludwika Łaskiego** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on

urodzonych (Nob.) **Walerego Krasuskiego i Macieja Krasuskiego** oraz ich następców

**z dwóch sum, a mianowicie:**

**[1] z pierwszej — stu szesnastu złotych polskich (116 złp)** — **po pierwsze i źródłowo przez urodzonego (Gen.) Andrzeja Popławskiego urodzonemu (Gen.) Ludwikowi Iwanowskiemu sposobem zastawnym, na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Krasusy Gołowierzchy leżących, wobec akt niniejszych w poniedziałek nazajutrz po święcie św. Bartłomieja Apostoła Roku Pańskiego 1721 [25 sierpnia 1721] zapisanej**;

**[2] z drugiej zaś — pięćdziesięciu pięciu złotych polskich (55 złp), z sumy pierwotnej stu dziesięciu złotych polskich (110 złp)** — **przez urodzonego (Nob.) Wojciecha Popławskiego temuż zmarłemu urodzonemu (Gen.) Ludwikowi Iwanowskiemu tymże sposobem zastawnym, wobec tychże akt w piątek, w sam dzień święta Nawrócenia św. Pawła Apostoła Roku Pańskiego 1723 zapisanej** [feria niezgodna z datą święta — zob. uwagi];

**a następnie przez tegoż zmarłego urodzonego (Gen.) Ludwika Iwanowskiego wspomnianemu zmarłemu urodzonemu (Gen.) Ludwikowi Łaskiemu, rodzicowi zeznającego, wobec akt niniejszych we środę po niedzieli Misericordia Roku Pańskiego 1733 [22 kwietnia 1733] scedowanych** —

**czyniących razem i łącznie sumę stu siedemdziesięciu jeden złotych polskich (171 złp)**;

**tudzież — obok sum pierwotnych — z prowizji w wysokości stu czterdziestu [dalszy człon liczebnika w rękopisie zamazany] złotych polskich, z tychże sum narosłej**;

**oraz z dekretu kondescensyjnego urzędu niniejszego, wydanego na gruncie dóbr wsi Krasusy Gołowierzchy we środę po uroczystych świętach wielkanocnych [rok w rękopisie zamazany] między zeznającym z jednej a urodzonym (Gen.) Antonim Popławskim z drugiej strony, a do akt urzędu niniejszego w poniedziałek po niedzieli Misericordia tegoż roku 1744 [20 kwietnia 1744] przez oblatę podanego** — **którym to dekretem przysądzono mu tak sumy pierwotne, jak i prowizję, a tenże urodzony (Gen.) Antoni Popławski został zobowiązany do ich zapłacenia zeznającemu**;

**tudzież z procesu przeciw temuż urodzonemu (Gen.) Popławskiemu przeprowadzonego, z rygoru dekretu i z samego oddania dóbr, odpowiadających wspomnianym sumom i procesowi** —

**wobec uczynionego mu we wszystkim powyższym dostatecznego zadośćuczynienia i rzeczywistej wypłaty wspomnianych sum przez teraźniejszego cesjonariusza** —

**kwituje; a nadto wszystko powyższe — wraz z warunkami inskrypcji pierwotnych, dekretu i procesu, z gotową intromisją, z egzekucją oraz z gotowym posiadaniem dóbr przez oddanie ustąpionych — ceduje i wszelkie sprawy przekazuje**,

**dając moc podnoszenia sum tak pierwotnych, jak i prowizji, tudzież kar luitum i grzywien na umorzenie procesu, kwitowania z podniesionych, oraz dzierżenia, mienia i posiadania dóbr tymiż sumami obciążonych**.

*[Podpis własnoręczny pod wpisem:] **Franciszek Łaski m[anu] p[ropria]**.*

uwagi i marginalia **Rachunek sum zgadza się i sam siebie kontroluje:** 116 złp + 55 złp = **171 złp**, i dokładnie tę wartość podaje rękopis („in unum et simul Summam **Centum Septuaginta unius** Florenos Polt. efficientibus”) ✔. Wewnętrzna zgodność potwierdza odczyt obu liczebników z osobna. **Rozbieżność datacyjna odnotowana, nie usunięta.** Druga inskrypcja opatrzona jest formułą „**Feria Sexta ipso die Festi Conversionis S. Pauli Apostoli A.D. 1723**”. Nawrócenie św. Pawła przypada **25 stycznia**, a 25 I 1723 r. był **poniedziałkiem**, nie piątkiem. Cyfry roku odczytane pewnie (zbliżenie: „1723”), nazwa święta również (pisarz skreślił początek wyrazu i poprawił na „Conversionis”). Piątek wypadał 25 stycznia w latach 1715, 1726 i 1732. **Sprzeczności nie rozstrzygnięto**: albo pisarz pomylił ferię przy przepisywaniu starej inskrypcji, albo rok. Podano obie informacje zgodnie z zasadą „nie naprawiać po cichu”. **Pozostałe daty zweryfikowane i zgodne:** • „Feria Secunda in Crastino Festi S. Bartholomaei Apostoli A.D. 1721” = **poniedziałek 25 VIII 1721** (św. Bartłomiej 24 VIII 1721 = niedziela) ✔; • „Feria Quarta post Dominicam Misericordiae proxima A.D. 1733” = **środa 22 IV 1733** ✔; • oblata dekretu „Feria Secunda post Dominicam Misericordiae proxima Anno eodem 1744” = **poniedziałek 20 IV 1744** ✔. **Rok samego dekretu kondescensyjnego jest w rękopisie zamazany** (kleks na krawędzi kolumny); z kontekstu wypada na **środę po Wielkanocy 1744 = 8 IV 1744**, ale **odczytu nie ma** — luki nie uzupełniano. **Wysokość prowizji odczytana częściowo:** „Centum Quadraginta …” — po liczebniku stoi wyraz **przekreślony i zamazany**, więc kwota mogła być wyższa niż 140 złp. Do statystyki wartości przyjęto wyłącznie **sumy pierwotne (171 złp)**; prowizji, kar luitum i grzywien — jako wielkości nieustalonych — nie wliczono. **Łańcuch tytułu prawnego obejmuje 23 lata i cztery pokolenia wierzycieli:** Andrzej Popławski (1721) i Wojciech Popławski (1723) → **Ludwik Iwanowski** → **Ludwik Łaski** (cesja 1733) → **Franciszek Łaski** (dziedziczenie) → **Walery i Maciej Krasuscy** (ta cesja, 1744). Dłużnikiem końcowym pozostaje **Antoni Popławski**, przeciw któremu zapadł dekret kondescensyjny na gruncie w Krasusach Gołowierzchach. **Rozróżnienie stanowe zachowane:** Łaski i Iwanowski występują jako **G. (Generosus)**, Krasuscy i Wojciech Popławski jako **N. (Nobilis)**; Andrzej i Antoni Popławscy — jako **G.** Pisarz stosuje oba sigla w obrębie jednego zdania, tak jak we wpisie nr 1983. **Zgodność z tagami PTG do skanów 57-185 i 57-186** („Franciszek Łaski”, „Ludwik Łaski”, „Walery Krasuski Strączek”, „Maciej Krasuski Strączek”, „Andrzej Popławski”, „Wojciech Popławski”, „Ludwik Iwanowski”, „Antoni Popławski”, „Gołowierzchy”) ✔. **Przydomka „Strączek” rękopis w tym miejscu nie podaje** — pochodzi on z tagów; rozbieżność odnotowana. **Wpis przechodzi z karty na kartę:** zaczyna się w kolumnie prawej skanu 57-185 (k. 184r), kończy w kolumnie lewej skanu 57-186 (k. 184v).

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 1981–1987:] Feria Secunda in C^no Festi S. Lucae Evangelistae A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

17 XI 1744wpis 2054karta 197rskan 57/198

rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio

Zapis długu dwustu złotych na rzecz szpitala bernardynów łukowskich, z prowizją 7 od sta (inscriptio summae ad pias causas)

strona czynna Jan Józef Poliński Gen. · Dłużnik

osoby we wpisie Jan Józef Pełka Poliński – zapisujący; szpital (xenodochium) konwentu łukowskiego Wielebnych Ojców Bernardynów – na jego rzecz zapis; Franciszek Łaski, subdelegowany do tego aktu – przed nim czynność

miejscowości we wpisie Łuków (konwent i szpital bernardynów)

Urodzony (Gen.) **Jan Józef Pełka Poliński**, zdrów będąc, **zeznał**, iż on

**szpitalowi** (*Xenodochium*) **konwentu łukowskiego Wielebnych (Ven.) Ojców Bernardynów** —

**tytułem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winien jest i powinien** [sumę dwustu złotych polskich], **którą to sumę na dobrach swoich i na wszelkich sumach, gdziekolwiek ulokowanych, zapisuje i zabezpiecza**;

**tęż sumę zobowiązuje się i poddaje zapłacić na termin trzeci — na święto św. Marcina Biskupa najbliższe, w roku, da Bóg, przyszłym 1745 — wraz z prowizją siedmiu od sta** (*una cum provisione septem a centum pendenda*), **i przy aktach niniejszych złożyć**;

**a to pod podobnym zakładem dwustu złotych polskich**, przed forum urzędu niniejszego.

Podpis własnoręczny: **J. Pełka Poliński**.

[Adnotacja kancelaryjna:] **Przed urodzonym (Gen.) Franciszkiem Łaskim, do tego aktu subdelegowanym**.

uwagi i marginalia **Drugi w tej partii wpis na rzecz bernardynów łukowskich** — po nr 2035, gdzie Antoni Popławski darował konwentowi sumę 475 złp na sufragia za duszę. Tutaj adresatem jest jednak nie sam konwent, lecz jego **szpital** (*xenodochium*) — czyli prowadzony przy klasztorze **przytułek dla ubogich i chorych**. Zapis 200 złp **z prowizją siedem od sta** oznacza, że kapitał miał zostać u dłużnika, a szpital otrzymywać **14 złp rocznie** — to typowa forma **wieczystego uposażenia instytucji dobroczynnej**: fundusz nie leży w skarbcu, lecz pracuje na hipotece szlacheckiej. **Stopa procentowa zgodna z normą.** Siedem od sta to stawka, którą kancelaria łukowska stosuje w tym roczniku najczęściej (obok dziesięciu od sta) i która odpowiada dopuszczalnemu w Rzeczypospolitej *census reservativus*. **Czynność przed subdelegatem.** Akt przyjął **urodzony (Gen.) Franciszek Łaski, *ad hunc actum subdelegatus*** — a więc urzędnik wyznaczony do tej jednej czynności. Adnotacja o subdelegacji jest istotna ustrojowo: pokazuje, że **kompetencja do przyjęcia zeznania mogła być delegowana jednorazowo**, i że kancelaria to odnotowywała. **Termin „trzeci”.** Formuła *pro Termino Tertio* wskazuje, że jest to **kolejna prolongata** — dług istniał wcześniej i był już dwukrotnie odraczany. Rękopis nie podaje pierwotnej daty i **niczego tu nie domniemywam**. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-198** ✔: „Jan Józef Pełka Poliński”, „Franciszek Łaski”.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2043–2053:] Feria Tertia post Festum S. Martini Pontificis proxima A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

17 XI 1744wpis 2058karta 197v–198rskan 57/199

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit zbiorowy z akcji o szkody, wystawiony przez pisarza grodzkiego łukowskiego (quietatio)

strona czynna Jan Franciszek Jezierski Magn. · miecznik liwski · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Piotr Karwowski Nob. · Strona

osoby we wpisie Jan Franciszek a Gołąbki Jezierski, miecznik liwski, pisarz grodzki łukowski – kwitujący; Piotr zwany Rotowicz, Bartłomiej zwany Broda, Michał także Broda, Franciszek, Mateusz, Wawrzyniec Rotowicz, Józef zwany Jonik i Maciej także Jonik – Karwowscy; Szymon Izdebski; Maciej i Paweł Kożuchowscy; Łukasz Świerczowski; Tomasz Szaniawski – dziedzice i posesorzy dóbr wsi Karwów, oraz ich sukcesorzy – kwitowani; Stanisław Łaski, subdelegowany do tego aktu

miejscowości we wpisie Karwów (wieś)

Wielmożny (Magn.) (M.) **Jan Franciszek a Gołąbki Jezierski, miecznik liwski** (*Ensifer Liwensis*), **pisarz grodzki łukowski** (*Notarius Castrensis Lucoviensis*), zdrów będąc, **zeznał**, iż on

urodzonych (Nob.) **Piotra zwanego** *Rotowicz* [odczyt przydomka niepewny], **Bartłomieja zwanego Broda, Michała także Brodę, Franciszka, Mateusza, Wawrzyńca** *Rotowicza*, **Józefa zwanego Jonik i Macieja także Jonika — Karwowskich**;

**Szymona Izdebskiego** *[jeden wyraz przy jego imieniu nieodczytany]*; **tudzież drugiego — Macieja oraz Pawła syna — Kożuchowskich**; **Szymona** *[nazwisko powtórzone, odczyt niepewny]*; **Łukasza Świerczowskiego** i **Tomasza Szaniawskiego** —

**dziedziców i posesorów dóbr wsi Karwów** — oraz ich sukcesorów —

**ze sprawy i akcji urzędowej, do urzędu niniejszego wniesionej, względem szkód przez nich, kwitowanych, jemu, zeznającemu, wyrządzonych** —

**dla nastąpionego zadośćuczynienia — kwituje**.

[Adnotacja:] **Przed urodzonym (Gen.) Stanisławem Łaskim, do tego aktu subdelegowanym**. Podpis: **J. F. Jezierski, pisarz grodzki [łukowski]**.

uwagi i marginalia **Pisarz grodzki jako strona — i cała wieś po drugiej stronie.** Zeznający, **Jan Franciszek a Gołąbki Jezierski**, łączy urząd ziemski (**miecznik liwski**) z urzędem kancelaryjnym (**pisarz grodzki łukowski**) i występuje przeciwko **całej gromadzie współdziedziców wsi Karwów** — trzynastu wymienionym z imienia. Jest to trzeci w tej partii wpis, w którym **urzędnik tejże kancelarii jest stroną we własnej księdze** (por. nr 2047 — regent, nr 2055 — surogat starosty), i za każdym razem czynność przyjmuje **subdelegat**, tu **Stanisław Łaski**. Kancelaria łukowska wyraźnie **przestrzegała zasady, by urzędnik nie przyjmował własnego zeznania**. **Trzy przydomki w jednej rodzinie.** Karwowscy z Karwowa występują tu z przydomkami **Rotowicz**, **Broda** i **Jonik** — po dwóch–trzech nosicieli każdego. To wzorcowy materiał do badania, **jak przydomek różnicował gałęzie jednego rodu w obrębie jednej wsi**; nazwisko *Karwowski* podano zbiorczo dopiero po całym wyliczeniu (*…Karwowskie*), co jest typową konstrukcją tej kancelarii. **Pułapka paleograficzna potwierdzona po raz kolejny.** Nazwisko **Izdebski** zapisane jest kształtem, który czyta się odruchowo jako *Fidebski* — ta sama trudność, którą odnotowałem wcześniej w tym opracowaniu. Tag PTG **„Szymon Izdebski”** ✔ potwierdza właściwą lekcję. **Odczyty niepewne — wyliczone jawnie:** przydomek *Rotowicz* (możliwe też *Kotowicz*); wyraz stojący przy imieniu Szymona Izdebskiego (*Ma…strum* — **nie rozwiązuję**); powtórzone niżej imię *Simonem* z nazwiskiem odczytywanym tak samo jak Izdebski — **nie rozstrzygam, czy chodzi o tę samą osobę wymienioną dwukrotnie, czy o inną**, i dlatego **nie wprowadzam drugiego Szymona do wykazu osób**. **Rozbieżność z tagami PTG do skanu 57-199.** Tagi notują z Karwowskich: „Bartłomiej Karwowski Broda”, „Józef / Mateusz / Michał / Piotr Karwowski” ✔, ale **nie notują Franciszka, Wawrzyńca ani Macieja Karwowskich**, których rękopis wymienia. Nie notują też **Stanisława Łaskiego** (subdelegata). W wykazie osób umieszczam wszystkich z rękopisu, rozbieżność odnotowując. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-199** ✔: „Jan Franciszek a Gołąbki Jezierski”, „Bartłomiej Karwowski Broda”, „Józef / Mateusz / Michał / Piotr Karwowski”, „Szymon Izdebski”, „Maciej Kożuchowski?”, „Paweł Kożuchowski?”, „Łukasz Świerczowski”, „Tomasz Szaniawski”, „Karwów”.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2043–2057:] Feria Tertia post Festum S. Martini Pontificis proxima A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

19 XI 1744wpis 2061karta 198r–198vskan 57/199–200

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

Darowizna całości dóbr ojczystych i nabytych na rzecz synów, z zastrzeżeniem dożywocia (donatio bonorum, salva curialitate)

strona czynna Andrzej Łaski Gen. · Zbywca

strona bierna Krystyna Klaudianówna Gen. · Nabywca

osoby we wpisie Andrzej Łaski, s. Wojciecha Łaskiego i zm. Anny z Krzeskich – darczyńca; Jan i Marcin Łascy, jego synowie z Krystyny Klaudianówny, oraz ich sukcesorzy – obdarowani; Krystyna Klaudianówna Łaska, żona darczyńcy – współuprawniona do zastrzeżonego dożywocia

miejscowości we wpisie Łazy (wieś dziedziczna) oraz grunt dworski łukowski [odczyt członu niepewny]

Urodzony (Gen.) **Andrzej Łaski**, urodzonego (Gen.) **Wojciecha Łaskiego** ze zmarłą urodzoną (Gen.) **Anną z Krzeskich** spłodzony syn, zdrów będąc, **zeznał**, iż on

urodzonym (Gen.) **Janowi i Marcinowi Łaskim, synom swoim, z urodzoną (Gen.) Krystyną Klaudianówną, małżonką swoją, spłodzonym**, oraz ich sukcesorom —

**dobra swoje dziedziczne ojczyste i wszelkim tytułem prawa nabyte, wszystkie i każde z osobna: w placach, budynkach, budowlach jakichkolwiek, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, zaroślach, zagajnikach, jeziorach, błotach, rzekach i wszystkich spływach wód, strumieniach**;

**tudzież z poddanymi, mieszkańcami i ogrodnikami wszystkimi — wraz z ich żonami, dziećmi, bydłem, trzodą, wołami i całym mieniem oraz sprzętem domowym, z ich robociznami, strażami dziennymi i nocnymi i całym posłuszeństwem poddańczym**;

**tudzież z chałupami, rolami, polami i łąkami przez nich dzierżonymi i posiadanymi**;

**jako też z karczmami, karczmarzami, browarem, młynem i młynarzem wraz z jego miarami** (*cum ejus metretis*), **oraz z wszelkimi innymi do tychże dóbr przyległościami i przynależnościami** —

**nic sobie nie zachowując i nie wyłączając, lecz tak szeroko, daleko i wokoło, jak też dobra od dawna w swoich miedzach i granicach stały i stoją** —

**we wsi dziedzicznej Łazy oraz na gruncie dworskim łukowskim** [odczyt członu niepewny] **położone i leżące** —

**z zachowaniem wszakże dożywocia** (*salva nihilominus Curialitate*), **zastrzeżonego dla niego, zeznającego, i dla wspomnianej urodzonej (Gen.) małżonki jego** — **ze wszystkim daje i darowuje**.

**Wwiązanie od zaraz, prawa powszechnego, a to pod szkodami ziemskimi**, przed forum urzędu niniejszego.

Podpis własnoręczny: **Andrzej Łaski**.

uwagi i marginalia **Najobszerniejsze wyliczenie przynależności w całym opracowaniu.** Poza zwykłymi placami, rolami i lasami wpis wymienia **poddanych, komorników i ogrodników wraz z rodzinami, bydłem, wołami i całym mieniem**, ich **robocizny i straże dzienne i nocne**, a nadto **karczmy z karczmarzami, browar oraz młyn z młynarzem i jego miarami**. Jest to opis **kompletnego folwarku szlacheckiego wraz z ludnością i infrastrukturą gospodarczą** — materiał pierwszorzędny dla historii gospodarczej ziemi łukowskiej. **Darowizna międzypokoleniowa z zastrzeżeniem dożywocia.** Ojciec przenosi na dwóch synów **całość majątku**, ale zastrzega **curialitas** — prawo utrzymania i mieszkania przy dworze — **dla siebie i dla żony**. Konstrukcja ta odpowiada staropolskiej **„wymowie” (dożywociu)**: syn dostaje ziemię, rodzice zachowują byt do śmierci. Kolejny wpis (**nr 2062**) uzupełnia ją o cesję wszystkich sum pieniężnych, z tym samym zastrzeżeniem — oba akty razem stanowią **pełne przekazanie schedy za życia**. **Trzy pokolenia i dwa małżeństwa.** Darczyńca jest synem **Wojciecha Łaskiego** i zmarłej **Anny z Krzeskich**; obdarowani to jego synowie z **Krystyną Klaudianówną**. Wpis daje więc **komplet czterech pokoleń rodziny Łaskich** w jednym zdaniu. **Wpis przechodzi z karty na kartę** — zaczyna się w prawej kolumnie skanu 57-199 (k. 198r), a wyliczenie przynależności i formuła końcowa zajmują całą lewą kolumnę skanu 57-200 (k. 198v). **Odczyt niepewny:** drugi człon lokalizacji (*et Fundo …ali …ensi*) czytam jako **grunt dworski łukowski**, ale **nie rozstrzygam**; w nr 2062 ten sam zwrot powtarza się w formie nieco czytelniejszej. **Zgodność z tagami PTG** ✔: do skanu 57-199 — „Anna Krzeska Łaska”, „Krystyna Klaudianówna Łaska”, „Jan Łaski”, „Marcin Łaski”, „Wojciech Łaski”; do skanu 57-200 — „Andrzej Łaski”, „Łazy”.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2060:] Feria Quinta ipso die Festi S. Elisabethae Reginae A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

19 XI 1744wpis 2062karta 198vskan 57/200

rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua

Cesja wszystkich sum na rzecz synów, z zastrzeżeniem dożywocia (cessio summarum)

strona czynna Andrzej Łaski Gen. · Zbywca (cedent)

osoby we wpisie Andrzej Łaski (ten sam zeznający, co w nr 2061) – cedujący; Jan i Marcin Łascy, jego synowie – cesjonariusze; Krystyna Klaudianówna Łaska, żona cedującego – współuprawniona do zastrzeżonego dożywocia

miejscowości we wpisie Łazy (wieś dziedziczna) oraz grunt dworski łukowski [odczyt członu niepewny]

**Tenże zeznający** [Andrzej Łaski] — **tymże** [synom Janowi i Marcinowi] —

**wszystkie sumy jakiekolwiek, przez niego dotąd którymkolwiek osobom na zabezpieczenie (obligację) rozmaitych dóbr, we wsi dziedzicznej Łazy oraz na gruncie dworskim łukowskim** [odczyt członu niepewny] **leżących, dane, a jakimkolwiek tytułem prawa jemu służące** —

**wraz ze wszystkimi warunkami prawa swojego i inskrypcji — ustępuje i przelewa**,

**dając moc te sumy podnosić, z podniesionych kwitować, a dobra tymi sumami obciążone aż do ich wykupu dzierżyć, mieć i posiadać**,

**z zachowaniem wszakże dożywocia, zastrzeżonego dla niego, zeznającego, i dla wspomnianej małżonki jego**.

Podpis własnoręczny: **Andrzej Łaski**.

uwagi i marginalia **Dopełnienie darowizny z nr 2061.** Tam ojciec przekazał synom **ziemię i ludzi**, tutaj — **wierzytelności**: wszystkie sumy, jakie sam ulokował na obcych dobrach w Łazach i na gruncie dworskim łukowskim, wraz z prawem ich windykowania, kwitowania i **dzierżenia obciążonych dóbr aż do wykupu**. Dwa akty spisane tego samego dnia, tą samą ręką, składają się więc na **jedno rozporządzenie: pełne przekazanie majątku za życia** — nieruchomego i pieniężnego naraz. **Dożywocie powtórzone.** Zastrzeżenie *salva … sibi Recognoscenti et praefatae Consorti suae reservata* pojawia się w obu wpisach; w niniejszym pisarz dodaje jeszcze określenie odczytywane jako **ad vitalitatem** („do żywota”). Powtórzenie klauzuli przy każdej z części majątku jest **celowe**: gwarantuje rodzicom byt niezależnie od tego, którą część schedy rozważać. **Wartość dla badacza.** Zestawienie nr 2061 i 2062 pokazuje **pełną anatomię majątku średniozamożnego szlachcica**: folwark z ludnością i infrastrukturą (karczmy, browar, młyn) oraz **portfel wierzytelności hipotecznych** rozproszonych po sąsiednich dobrach. Rzadko która para wpisów w tym roczniku daje tak kompletny obraz. **Sum ani ich liczby wpis nie podaje** — cesja jest **ryczałtowa** (*de Summis quibusvis*), co uniemożliwia oszacowanie wartości. **Niczego tu nie domniemywam.** **Podpis własnoręczny** cedującego, jak w nr 2061. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-200** ✔: „Andrzej Łaski”, „Łazy”.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2060–2061:] Feria Quinta ipso die Festi S. Elisabethae Reginae A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

19 XI 1744wpis 2063karta 199rskan 57/200

rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae

Cesja sumy sześciu tysięcy złotych z pisma ręcznego, na rzecz synów (cessio summae ex scripto manuali)

strona czynna Andrzej Łaski Gen. · Zbywca (cedent)

osoby we wpisie Andrzej Łaski (ten sam zeznający, co w nr 2061–2062) – cedujący; Jan i Marcin Łascy, jego synowie – cesjonariusze; Ludwik Jezierski, komornik ziemski lubelski – dłużnik z pisma ręcznego; Stanisław Łaski, subdelegowany

miejscowości we wpisie Lublin (miejsce wystawienia pisma ręcznego i roboracji trybunalskiej)

**Tenże** [Andrzej Łaski] — **tymże** [synom Janowi i Marcinowi] —

**sumę sześciu tysięcy złotych polskich, jemu, zeznającemu, przez Wielmożnego (Magn.) (M.) Ludwika Jezierskiego, komornika ziemskiego lubelskiego, pismem ręcznym** (*scriptum manuale*) **z aktu i daty jego dnia osiemnastego lipca w Lublinie roku Pańskiego 1732** *[dwie ostatnie cyfry roku podane samodzielnie: „32" — rozwinięcie moje]* **danym, do zapłacenia wraz z prowizją zabezpieczoną, a obecnie na nowo umówioną**,

**wraz ze wszystkimi warunkami tegoż pisma oraz warunkami jego urzędowego umocnienia** — **ustępuje i przelewa**,

**dając moc tęż sumę podnosić, z podniesionej kwitować, a gdyby zaszła potrzeba — prawem jej dochodzić**;

**a to na mocy aktu Trybunału Koronnego Lubelskiego, umocnionego we czwartek po święcie św. Marii Magdaleny tegoż roku, a do akt niniejszych przez oblatę podanego w sobotę w wigilię święta Wszystkich Świętych roku bieżącego 1744**.

Podpis własnoręczny: **Andrzej Łaski**. [Adnotacja:] **Przed urodzonym (Gen.) Stanisławem Łaskim, subdelegowanym**.

uwagi i marginalia **Trzeci akt jednego rozporządzenia.** Po darowiźnie dóbr (nr 2061) i cesji sum drobnych (nr 2062) Andrzej Łaski przenosi na synów **najcenniejszy składnik majątku: wierzytelność sześciu tysięcy złotych**. Trzy wpisy spisane tego samego dnia wyczerpują cały jego majątek — nieruchomy, hipoteczny i osobisty. **Dwie daty wzajemnie się potwierdzają.** Pismo ręczne nosi datę **18 lipca w Lublinie**, a jego umocnienie trybunalskie — *Feria Quinta post Festum S. Mariae Magdalenae proxima Anno eodem*, czyli **czwartek 24 lipca 1732** (św. Maria Magdalena 22 VII 1732 wypadała we wtorek) ✔. **Sześć dni między wystawieniem zobowiązania a jego roboracją** to odstęp całkowicie naturalny — Trybunał Koronny obradował wówczas w Lublinie w kadencji letniej. Zgodność ta **uprawdopodabnia odczyt roku 1732**, którego dwie pierwsze cyfry rękopis pomija (zapisano samo „32”). **Data oblaty zweryfikowana:** *Sabbatho in Vigilia Festi OO. SS. Anno praesenti 1744* — Wszystkich Świętych 1 XI 1744 wypadało w niedzielę, wigilia to **sobota 31 X 1744** ✔. ***Scriptum manuale*** — pismo ręczne, prywatne zobowiązanie dłużnika bez formy urzędowej; nabierało mocy dopiero przez **roborację** (urzędowe umocnienie) w sądzie, co ten wpis dokumentuje krok po kroku: **pismo → roboracja trybunalska → oblata w grodzie łukowskim → cesja na synów**. Rzadko która sprawa w tym roczniku daje tak pełny łańcuch proceduralny. **Wysokość sumy — 6000 złp — jest największa w całej opracowywanej partii** (dla porównania: 1500 złp w nr 2036, 3000 złp w nr 2064, 475 złp w nr 2035). Dłużnikiem jest **Ludwik Jezierski, komornik ziemski lubelski** — urzędnik ziemski spoza ziemi łukowskiej. **Czynność ponownie przed subdelegatem** — Stanisławem Łaskim, jak w nr 2058. **Rozbieżność z tagami PTG do skanu 57-200** — tagi notują tylko „Jan Franciszek a Gołąbki Jezierski”, „Andrzej Łaski”, „Adam Rudziński” i „Łazy”; **nie notują Ludwika Jezierskiego, Jana i Marcina Łaskich ani Stanisława Łaskiego**. Odnotowuję to; w wykazie osób umieszczam wszystkich z rękopisu.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2060–2062:] Feria Quinta ipso die Festi S. Elisabethae Reginae A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

19 XI 1744wpis 2065karta 199vskan 57/201

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z wydanych dokumentów w wykonaniu kontraktu rezygnacyjnego (quietatio de extraditis documentis)

strona czynna Jan Franciszek Jezierski Magn. · miecznik · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Adam Rudziński Magn. · podczaszy · Dłużnik

osoby we wpisie Jan Franciszek a Gołąbki Jezierski, miecznik ziemi liwskiej, pisarz grodzki łukowski – kwitujący; Adam Rudziński, podczaszy ziemi łęczyckiej [odczyt nazwy ziemi niepewny], oraz jego sukcesorzy – kwitowany; Rudzińscy, małżonkowie – strona kontraktu; Stanisław Łaski, subdelegowany

miejscowości we wpisie Sulbiny (miejsce spisania kontraktu); Czersk (akta grodzkie roboracji)

**Tenże Wielmożny (Magn.) (M.) zeznający** [Jan Franciszek Jezierski], zdrów będąc, **zeznał**, iż on —

**czyniąc zadość kontraktowi rezygnacyjnemu, z aktu i daty jego w dobrach Sulbiny dnia piętnastego kwietnia roku bieżącego 1744, między nim samym, zeznającym, z jednej a Wielmożnymi (Magn.) (MM.) Rudzińskimi, małżonkami, z drugiej strony — o rezygnację dóbr Sulbiny spisanemu, a w aktach grodzkich czerskich umocnionemu** —

Wielmożnego (Magn.) (M.) **Adama Rudzińskiego, podczaszego ziemi** *łęczyckiej* [odczyt nazwy ziemi niepewny], **oraz jego sukcesorów** —

**z dokumentów, jemu, zeznającemu, stosownie do treści kontraktu wydanych** — **kwituje**.

[Adnotacja:] **Stanisław Łaski, do tego aktu subdelegowany**. Podpis własnoręczny: **Joannes Franciscus Jezierski, miecznik ziemi liwskiej, pisarz grodzki łukowski**.

uwagi i marginalia **Kwit z dokumentów, nie z pieniędzy.** Przedmiotem pokwitowania są **papiery** — *documenta ad mentem Contractus extradita* — czyli **dowody własności dóbr Sulbiny**, które zbywca miał obowiązek wydać nabywcy. Wydanie dokumentów było **odrębnym etapem transakcji ziemskiej**, obok zapłaty ceny i wwiązania, i wymagało własnego pokwitowania; ten wpis je dokumentuje. W całym opracowaniu jest to **jedyny kwit tego rodzaju**.\n\n**Trzy wpisy jednej transakcji.** Nabycie dóbr **Sulbiny** przez pisarza grodzkiego łukowskiego rozpisano na dwa akty tej samej sesji: **nr 2064** — przejęcie ciążącej na dobrach sumy 3000 złp karmelitanek bosych i przeniesienie jej na własne dobra sposobem **wyderkafowym**; **nr 2065** — pokwitowanie z wydanych dokumentów. Razem dają one **pełny obraz procedury nabycia majątku obciążonego legatem zakonnym**.\n\n**Kontrakt spisany w dobrach, umocniony w innym grodzie.** Umowę zawarto **na miejscu, w Sulbinach**, a moc urzędową nadano jej **w aktach grodzkich czerskich** — Sulbiny leżały w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej, stąd właściwość tamtego grodu. Wpis do ksiąg **łukowskich** wynika z kolei z tego, że nabywca był tutejszym urzędnikiem i tu obciążał własne dobra. **Jedna transakcja zostawiła więc ślad w dwóch różnych kancelariach grodzkich** — wskazówka metodyczna dla poszukiwań archiwalnych.\n\n**Odczyt niepewny:** nazwa ziemi przy urzędzie podczaszego Adama Rudzińskiego, czytana jako **łęczycka**; **nie rozstrzygam**.\n\n**Rozbieżność z tagami PTG do skanu 57-201** — tagi notują „Jan Franciszek Jezierski”, „Adam Rudziński”, „Stanisław Łaski” ✔, ale **nie notują dóbr Sulbiny ani Czerska**; wskazują natomiast miejscowość **„Role”**, która w tym wpisie nie występuje.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2060–2064:] Feria Quinta ipso die Festi S. Elisabethae Reginae A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

24 XI 1744wpis 2069karta 200vskan 57/202

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Kwit z części sumy zastawnej i częściowa kasata inskrypcji (quietatio et cassatio partialis)

strona czynna Andrzej Domański Gen. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Andrzej Łaski Gen. · Dłużnik

osoby we wpisie Andrzej Domański, s. zm. Mikołaja Domańskiego, wicesgerenta grodzkiego łukowskiego – kwitujący; Andrzej Łaski, s. zm. Wojciecha Łaskiego, oraz jego sukcesorzy – kwitowany; zm. Wojciech Domański – wystawca cesji z 1713 r.

miejscowości we wpisie Łazy (wieś dziedziczna)

Urodzony (Gen.) **Andrzej Domański**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Mikołaja Domańskiego, wicesgerenta grodzkiego łukowskiego** (*Vicesgerens Castrensis Lucoviensis*), syn, zdrów będąc, **zeznał**, iż on

urodzonego (Gen.) **Andrzeja Łaskiego**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Wojciecha** syna, oraz jego sukcesorów —

**z sumy siedemdziesięciu pięciu złotych polskich — z sumy pierwotnej stu złotych polskich — sposobem obligatoryjnym (zastawnym) na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Łazy leżących, przed aktami niniejszymi w sobotę w wigilię święta Narodzenia Najświętszej Panny Maryi roku Pańskiego 1710** *[cyfra roku sprzeczna z formułą — zob. uwagi]* **zapisanej**,

**a następnie przez zmarłego urodzonego (Gen.) Wojciecha Domańskiego zmarłemu urodzonemu (Gen.) Mikołajowi Antoniemu Domańskiemu, jego rodzicowi** *[stopień pokrewieństwa odczytany niepewnie]*, **przed tymiż aktami w poniedziałek w sam dzień święta św. Leonarda Wyznawcy roku Pańskiego 1713 scedowanej**,

**a obecnie przez niego, zeznającego, z rąk kwitowanego podniesionej i rzeczywiście wyliczonej** — **kwituje**;

**tęż inskrypcję, ale wyłącznie co do wymienionej wyżej sumy, kasuje**.

Podpis własnoręczny: **Andrzej Domański**.

uwagi i marginalia **Kasata częściowa — rzadka i precyzyjnie zaznaczona.** Wpis umarza inskrypcję **tylko co do 75 złotych** (*quo ad Summam praemissam tantum cassat*), pozostawiając w mocy resztę z sumy pierwotnej stu złotych. Kancelaria wyraźnie odróżnia więc **pokwitowanie części długu** od kasaty całego zapisu — szczegół istotny przy odtwarzaniu obciążeń gruntu.\n\n**Sprzeczność w dacie zapisu — zawężona, nie usunięta.** Formuła brzmi *Sabbatho in Vigilia Festi Nativitatis Beatissimae V. Mariae Anno Dni 1710*. Wigilia Narodzenia NMP to **7 września**, ale **7 IX 1710 wypadał w niedzielę**, nie w sobotę. W sobotę dzień ten wypadał w latach **1709, 1715, 1720 i 1726**. Ponieważ jednak zapis **musiał poprzedzać cesję z 1713 r.**, wchodzi w grę **wyłącznie rok 1709**. Najprawdopodobniej pisarz zapisał *1710* zamiast *1709* — ale **nie poprawiam cyfry**: podaję odczyt rękopisu i wskazuję, do czego prowadzi rachuba.\n\n**Data cesji z 1713 r. zweryfikowana i zgodna:** *Feria Secunda ipso die Festi S. Leonardi Confessoris A.D. 1713* — św. Leonard 6 XI 1713 wypadał w **poniedziałek** ✔. Zbieżność ferii ze świętem stałym czyni tę datę **pewną** i tym mocniej uwypukla usterkę przy roku 1710.\n\n**Datacja sesji zweryfikowana:** *Feria Tertia pridie Festi S. Catharinae V. et M.* — św. Katarzyna 25 XI 1744 wypadała w środę, wigilia to **wtorek 24 XI 1744** ✔.\n\n**Wicesgerent grodzki łukowski.** Ojciec zeznającego, **Mikołaj (Antoni) Domański**, pełnił urząd *vicesgerens* — zastępcy w kancelarii grodzkiej. Jest to **czwarty urzędnik tejże kancelarii** pojawiający się w opracowywanej partii, obok regenta (nr 2047), surogata starosty (nr 2055) i pisarza grodzkiego (nr 2058, 2064–2065).\n\n**Odczyt niepewny:** wyraz określający stosunek Wojciecha Domańskiego do Mikołaja Antoniego (*suo … Parenti*) — **nie rozstrzygam**, czy chodzi o ojca, czy o innego krewnego; w wykazie osób nie wiążę ich filiacją.\n\n**Zgodność z tagami PTG do skanu 57-202** ✔: „Andrzej Domański”, „Mikołaj Domański”, „Wojciech Domański”, „Andrzej Łaski”, „Wojciech Łaski”, „Łazy”.

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia pridie Festi S. Catharinae Virginis et Martyris A.D. 1744

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

24 XI 1744wpis 2070karta 201rskan 57/202

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

Darowizna roli ojczystej w dziewięciu miejscach (donatio bonorum paternorum in locis novem)

strona czynna Józef Domański Gen. · Zbywca

strona bierna Andrzej Łaski Gen. · Nabywca

osoby we wpisie Józef Domański, s. zm. Kazimierza Domańskiego – darczyńca; Andrzej Łaski, s. zm. Wojciecha Łaskiego, oraz jego sukcesorzy – obdarowany; sąsiedzi miedzowi: sukcesorzy zm. Piotra Turskiego, Fabian Mysłowski, ks. Jan Boratyński oficjał łukowski, Adam Łaski [odczyt urzędu i osoby niepewny]

miejscowości we wpisie Łazy (wieś dziedziczna); miejsce zwane Rzeźnica; droga bita (via strata); droga „Nadebłowa” [odczyt niepewny]

Urodzony (Gen.) **Józef Domański**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Kazimierza** syn, zdrów będąc, **zeznał**, iż on

urodzonemu (Gen.) **Andrzejowi Łaskiemu**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Wojciecha** synowi, oraz jego sukcesorom —

**dobra swoje dziedziczne ojczyste, w dziewięciu miejscach**:

**na pierwszym miejscu trzy zagony roli, poczynające się od granicy Łaz i ciągnące ku miejscu zwanemu Rzeźnica, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Gen.) Piotra Turskiego z jednej a urodzonego (Gen.) Fabiana Mysłowskiego z drugiej strony**;

**na drugim miejscu sześć zagonów roli tejże długości, między tymiż miedzami**; **na trzecim — sześć zagonów, między tymiż miedzami i tejże długości**; **na czwartym — sześć zagonów, między tymiż miedzami, podobnej długości**; **na piątym — cztery zagony, między tymiż miedzami, podobnej długości**; **na szóstym — sześć zagonów, między tymiż miedzami, podobnej długości**;

**na siódmym miejscu, na tymże polu, pięć zagonów roli, poczynających się od drogi bitej i ciągnących ku miejscu zwanemu** *[nazwa nieodczytana]*, **między miedzami Przewielebnego (Perillustr. et Adm. Rev.) księdza Jana Boratyńskiego, oficjała łukowskiego, z jednej a urodzonego (Gen.) Fabiana Mysłowskiego z drugiej strony**;

**na ósmym miejscu, na tymże polu, osiem zagonów roli, poczynających się od drogi zwanej** *Nadebłowa* [odczyt niepewny] **i ciągnących ku granicy, między miedzami urodzonego (Gen.) Adama Łaskiego,** *podwojewodziego łukowskiego* [odczyt urzędu i osoby niepewny], **z jednej a sukcesorów zmarłego urodzonego (Gen.) Piotra Turskiego z drugiej strony**;

**na dziewiątym miejscu, dodatkowo, jedenaście zagonów, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Gen.) Piotra Turskiego z jednej a urodzonego (Gen.) Fabiana Mysłowskiego z drugiej strony** —

**we wsi dziedzicznej Łazy położone i leżące, ze wszystkim** [co do nich należy] — **daje i darowuje**.

**Wwiązanie, prawa powszechnego, a to pod szkodami ziemskimi**, przed forum urzędu niniejszego.

Podpis własnoręczny: **Józef Domański**.

uwagi i marginalia **Dziewięć parcel w jednym akcie — rekord opracowania.** Wyliczenie *in Locis Novem* obejmuje **3 + 6 + 6 + 6 + 4 + 6 + 5 + 8 + 11 = 55 zagonów** i przewyższa nawet nr 2028 (pięć parcel, ok. 10 zagonów) i nr 2032 (trzy działki, 26 zagonów). Uderza **powtarzalność miedz**: sześć pierwszych parcel leży **między tymi samymi sąsiadami** — sukcesorami Piotra Turskiego i Fabianem Mysłowskim — co znaczy, że **cała ta część pola była podzielona na równoległe, długie pasy** należące na przemian do trzech rodzin. Jest to najczystszy w tym opracowaniu obraz **szachownicy gruntowej wsi drobnoszlacheckiej**.\n\n**Darowizna bez zapłaty i bez zastrzeżeń** — jak w nr 2032, 2053 i 2066. Przy takim rozmiarze nasuwa to myśl o **tle rodzinnym albo o rozliczeniu poza aktem**; wpis tego jednak **nie ujawnia i niczego nie domniemywam**.\n\n**Duchowny jako sąsiad miedzowy.** Wśród właścicieli sąsiednich gruntów występuje **Przewielebny ksiądz Jan Boratyński, oficjał łukowski** (*Officialis Lucoviensis*) — sędzia sądu biskupiego. Jego obecność wśród miedz pokazuje, że **beneficja duchowne wchodziły w tę samą szachownicę** co grunty szlacheckie.\n\n**Odczyty niepewne — wyliczone jawnie:** nazwa miejsca, ku któremu biegnie parcela siódma; nazwa drogi przy parceli ósmej (*Nadebłowa*); wreszcie osoba i urząd sąsiada przy parceli ósmej — czytam **Adam Łaski, podwojewodzi łukowski**, ale **ani imienia, ani urzędu nie uważam za rozstrzygnięte**, a **tagi PTG do skanu 57-202 tej osoby nie notują**. Z tego powodu **nie wprowadzam go do wykazu osób**.\n\n**Zgodność z tagami PTG do skanu 57-202** ✔: „Józef Domański”, „Kazimierz Domański”, „Andrzej Łaski”, „Wojciech Łaski”, „Piotr Turski”, „Fabian Mysłowski”, „Jan Boratyński??” [ze znakiem zapytania — rękopis potwierdza **Joannis Boratyński, Officialis Lucoviensis**], „Łazy”.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2069:] Feria Tertia pridie Festi S. Catharinae Virginis et Martyris A.D. 1744

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

7 XII 1744 [data przyjęta z sesji poprzedzającej — wpis własnej daty nie podaje]wpis 2093karta 205r–205vskan 57/206–207

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Zbiorowy kwit z dekretu o zranienia i grzywny (quietatio) — wpis w znacznej części nieczytelny

strona bierna Jan Karwowski Nob. · Strona

osoby we wpisie Zeznający: [imię i nazwisko w znacznej części uszkodzone — czytelne „…annes Franciscus…”, przy nim tytuł urzędowy nieczytelny]; kwitowani: liczna grupa Karwowskich, m.in. Jan, Melchior, Mateusz, Adam, Kazimierz, Józef, Błażej, Antoni, Stanisław, Paweł oraz Karwowski zwany Mścich; wymienieni także Jakub i Tomasz [nazwisko niepewne]

**Przed urzędem niniejszym**, **w obecności urodzonego (Gen.) Michała Łaskiego, wicesgerenta łukowskiego, subdelegata**,

*[imię i tytuł zeznającego w znacznej mierze zniszczone; czytelne: „…annes Franciscus…”]*, zdrowy będąc, **zeznał**, iż on urodzonych (Nob.) (NN.) —

**Jana** *[przydomek: Mścich]*, **Mateusza, Jana Karwowskich**, **Jana** *[imię drugie nieczytelne]*, **zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Karwowskiego** *[synów]*, **Antoniego, Józefa**, **Mateusza Mścicha, Adama, Kazimierza, Józefa, Błażeja** *[i dalszych]* **Karwowskich**, **Stanisława** *[nazwisko nieczytelne]*, tudzież ich następców —

**z dekretu w punkcie zranień (in puncto lesionum) oraz z grzywien** *[wysokość nieczytelna]*, **z wieży** *[de turri]* **i ze wszystkich pretensji do dnia dzisiejszego** —

**dla uczynionego mu zadośćuczynienia — kwituje**; **rygor tegoż dekretu kasuje** &c.

*[Znaczna część wpisu — zwłaszcza wyliczenie osób i wysokość zasądzonych kwot — jest zniszczona przez rozdarcie przy grzbiecie karty 205r oraz zaciek na karcie 205v.]*

uwagi i marginalia **Wpis podany w postaci ułamkowej — świadomie.** Karta 205r jest przy grzbiecie rozdarta, a górna część karty 205v pokryta zaciekiem, który zniszczył środek wierszy. Odtwarzam wyłącznie to, co daje się odczytać: rodzaj czynności (kwit z dekretu o zranienia), imiona części kwitowanych oraz nazwisko przewodniczącego urzędu. **Ani imienia zeznającego, ani wysokości grzywien nie uzupełniam.** **Największa w tej partii grupa jednego nazwiska.** Kwitowani to kilkunastoosobowa gromada **Karwowskich** — dziedziców wsi Karwów; tagi PTG do skanu 57-207 wymieniają ich ponad dwudziestu, z przydomkami **Mścich** i **Piotrowicz**. To typowy obraz wsi zaściankowej: jedno nazwisko, wiele gałęzi, odróżnianych przydomkami. **Przewodniczący urzędu wymieniony w protokole wpisu:** *Generosus Michael Łaski, Vicesgerens Lucoviensis, Subdelegatus* — kolejny po Adamie Łaskim urzędnik z tej rodziny uchwycony w księdze. **Wzmianka o wieży (de turri)** wskazuje, że dekret obejmował także karę **siedzenia wieżowego**, a nie tylko grzywny — jak w sprawie Karwowski–Jaswowicz (nr 2079). **Uwaga o tagach PTG:** osoby tego wpisu, choć rozpoczyna się on na skanie 57-206, występują w tagach dopiero do skanu **57-207**. Indeks PTG przypisuje najwyraźniej wpis do karty, na której się **kończy**, a nie na której się zaczyna — warto o tym pamiętać przy wyszukiwaniu.

data w brzmieniu kancelarii [protokół wpisu:] Coram Officio praesenti … G[eneroso] Michaele Łaski V[ice]s[gerente] L[ucoviensi] Subdelegato

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

15 XII 1744wpis 2107karta 206a v–207rskan 57/209

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

Czynność majątkowa (zastaw albo darowizna — określenie zniszczone) dwóch zagonów roli na rzecz Głuchowskich

strona czynna Mateusz Łaski Nob. · Strona

strona bierna Ignacy Głuchowski Nob. · Strona

osoby we wpisie Mateusz Łaski, s. zm. Jakuba Łaskiego – zeznający; Ignacy i Marcin Głuchowscy – strona druga

Urodzony (Nob.) **Mateusz Łaski**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Jakuba Łaskiego** *[dalsze określenie filiacji częściowo nieczytelne]* syn, zdrowy będąc, **zeznał**, iż on urodzonemu (Nob.) **Ignacemu Głuchowskiemu** oraz urodzonemu (Nob.) **Marcinowi** *[Głuchowskiemu]* **i ich następcom**

**dobra swoje dziedziczne, to jest dwa zagony roli**, **poczynając od drogi wiejskiej, ciągnące się ku** *[kierunek nieczytelny]*, **między miedzami** *[jednego sąsiada nieczytelnego]* **z jednej, a następców pracowitego (Labor.)** *[imię nieczytelne]* **z drugiej strony**, **we wsi dziedzicznej** *[nazwa nieczytelna]* **leżące**, ze wszystkim &c. —

*[rodzaj czynności i suma — zniszczone; zachowana końcówka formuły:]* **intromisja prawem pospolitym, obrona prawna** &c.

**Obecny. Pisma nieświadomy.**

uwagi i marginalia **Nowa sesja: 15 XII 1744.** Formuła *Feria Tertia post Diem S. Luciae Virginis et Martyris A.D. 1744* — św. Łucja przypada 13 XII, w 1744 r. w niedzielę; wtorek po niej to **15 XII 1744** ✔ (data zweryfikowana rachubą). **Poddany jako sąsiad szlacheckiego zagona.** Jedną z miedz wyznaczają **następcy pracowitego (*Laboriosi*)** — czyli chłopa. To rzadka w tej księdze sytuacja: opis granic stawia obok siebie **grunt szlachecki i chłopski**, podobnie jak wpis nr 2105 zestawia zagon drobnoszlachecki z gruntem pisarza grodzkiego. **Wpis zachowany ułamkowo.** Górna część karty 207r jest zniszczona przez rozległy zaciek, który usunął **lewą połowę wierszy**; ocalały głównie ich zakończenia. Nieczytelne pozostają: rodzaj czynności (zastaw czy darowizna), suma, nazwa wsi i imiona sąsiadów. **Niczego nie uzupełniam.** **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-209** ✔: „Mateusz Łaski”, „Jakub Łaski”, „Ignacy Głuchowski”, „Marcin Głuchowski”.

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Diem S. Luciae Virginis et Martyris [proxima] A.D. 1744

To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.