Płudowski

Urodzony (Nob.) Jan Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Michała Dziewulskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonych (Gen.) i szlachetnych (Nob.): Antoniego zwanego Markowicz, Jana zwanego Starczyk, Krzysztofa zwanego Jedynak, Antoniego i Wojciecha Dziewulskich, Jana Koryckiego, Szymona Chromińskiego, Jana i Piotra Koziestańskich, Kazimierza Płudowskiego oraz innych dziedziców i posesorów dóbr wsi Januszówka, dziś Dziewule Stare, jak też ich sukcesorów – kwituje z kondemnaty uzyskanej przeciw nim z jego instancji w terminach (sądach spraw urzędu) w roku bieżącym 1743 – a to przyjąwszy wystarczające zadośćuczynienie; z zastrzeżeniem co do szlachetnych (Nob.) Józefa i Jana Dziewulskich, względem których kondemnata pozostaje w mocy [odczyt tego zastrzeżenia niepewny].

Urodzony (Nob.) Andrzej Płodowski (Płudowski) i Elżbieta z Celińskich, małżonkowie, zdrowi, zeznali – a zwłaszcza małżonka w asystencji swego męża – iż urodzonego (Gen.) Franciszka Łaskiego i jego sukcesorów kwitują, a to w nawiązaniu (insistendo) do kwitu urzędowego uczynionego przez szlachetnych (Nob.) Jana i Kazimierza Celińskich, synów zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja Celińskiego zwanego Michałowicz, braci między sobą rodzonych, wujów jego małżonki, wobec akt obecnych w środę po niedzieli Misericordia Roku Pańskiego 1740 na rzecz i osobę kwitowanego. Kwitują go: z całej sprawy i akcji urzędowej, wytoczonej przez tychże wujów w intencji jego małżonki z tytułu zranienia i innych gwałtów oraz pretensji; z protestacji – a mianowicie pierwszej, uczynionej przez Jana Celińskiego, jednego z wujów, oraz przez samą małżonkę w jego asystencji, wobec tychże akt w sobotę przed świętem Podwyższenia Krzyża Świętego roku 1739, z tytułu poranienia i zadania jej ran oraz innych gwałtów i pretensji, wraz z obdukcją ran; oraz drugiej, uczynionej we wtorek przed świętem świętych Wita i Modesta Męczenników przeciw wielokrotnie wspomnianemu kwitowanemu; nadto z relacji oraz z jakichkolwiek terminów sądowych i kwitów, tak przeciw wujom, jak i przeciw niej samej wydanych; wreszcie z dekretu inkwizycji w tej sprawie, wydanego w terminach (sądach spraw urzędu) w poniedziałek po Niedzieli Przewodniej Roku Pańskiego 1740 między wspomnianymi wujami i nią samą z jednej, a kwitowanym z drugiej strony; jak też ze wszystkich i poszczególnych pretensji do dnia dzisiejszego zachodzących – a to z powodu uczynionego im we wszystkim wystarczającego zadośćuczynienia. Protestacje, relacje i dekret kasują; Popławska zaś od wszystkiego powyższego całkowicie odstępuje i to unieważnia. Nadto wspomniany, wyżej w akcie odnotowany kwit, na rzecz i osobę kwitowanego uczyniony, zatwierdzają, potwierdzają i ratyfikują, chcąc i oświadczając, że ma on mieć tęż moc i ważność – za pośrednictwem niniejszych zeznań.

Urodzona (Nob.) Elżbieta z Celińskich, ślubna małżonka urodzonego (Nob.) Andrzeja Płodowskiego, w asystencji swego męża, zdrowa, zeznała, iż urodzonemu (Gen.) Franciszkowi Łaskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Gen.) Ludwika Łaskiego, i jego sukcesorom sumę stu sześćdziesięciu dziewięciu złotych polskich – zapisaną jej wobec akt obecnych w środę po niedzieli Misericordia Roku Pańskiego 1740 sposobem prostego długu (pieniędzy pożyczonych), a odebraną przez urodzonych (Nob.) Jana i Kazimierza Celińskich zwanych Michałowicze, braci między sobą rodzonych, jej wujów, z rąk obecnego cesjonariusza; obecnie zaś przez nią samą z rąk obecnego cesjonariusza wystarczająco podniesioną – ceduje i z niej ustępuje, dając i przyznając moc tęż sumę odbierać, z odbioru kwitować, a w razie potrzeby o nią prawem dochodzić.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzeni (Nob.) Kazimierz Płudowski oraz Elżbieta Pogonowska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona Pogonowskiego, małżonka jego, wzajem małżonkowie, zdrowi będąc, a żona w asystencji męża, zeznali, iż wielmożnemu (Magn.) Andrzejowi Franciszkowi Jastrzębskiemu, wojskiemu bracławskiemu, oraz jego sukcesorom, dobra swoje — żona dziedziczne, mąż zaś te, które prawom jego podlegają — to jest półtrzecia (dwa i pół) zagona roli, poczynające się od granicy Krasusy Smolanka a ku granicom Koziestańskim się ciągnące, między miedzami urodzonych (Nob.) Ławeckich z jednej a przewielebnego (Adm. Rev.) Józefa Oknińskiego, wikariusza kościoła łukowskiego, z drugiej strony, w dziedzictwie wsi Dziewule Stare leżące i położone, ze wszystkim — dają i darują; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod karami ziemskimi, przed forum urzędu niniejszego.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Maciej Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Mikołaja, zdrów będąc, zeznał, iż urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego, syna zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła zwanego Starczyk, oraz jego sukcesorów — z sumy dwudziestu złotych polskich, pierwotnie i źródłowo przez niego samego zeznającego urodzonemu (Nob.) Kazimierzowi Płudowskiemu, synowi urodzonego (Nob.) Piotra, przed aktami niniejszymi na dobrach jego leżących w dziedzictwie wsi Dziewule, we środę po niedzieli Cantate roku Pańskiego 1736 sposobem zastawnym zapisanej, a następnie przez tegoż urodzonego (Nob.) Płudowskiego teraźniejszemu kwitowanemu przed tymiż aktami w poniedziałek po niedzieli Jubilate roku Pańskiego 1742 scedowanej, a obecnie z rąk teraźniejszego cesjonariusza, jako wieczystego nabywcy praw do tychże dóbr, podniesionej — kwituje, a inskrypcję tęż kasuje.

[Nagłówek sesji:] W sobotę w wigilię święta Narodzenia św. Jana Chrzciciela, Roku Pańskiego 1743 [22 czerwca 1743].

Urodzony (Nob.) Maciej Karwowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Adama Karwowskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Maciejowi Płudowskiemu, zmarłego urodzonego (Gen.) Jerzego synowi, oraz jego następcom dobra swoje dziedziczne macierzyste, to jest całą i zupełną część swoją w siedliskach pustych, roli, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, zagajnikach, zaroślach, chrustach, rzekach, strumieniach oraz innych do tejże części przyległościach i przynależnościach, w dziedzicznej wsi Turze Rogi leżącą i położoną, pustką stojącą, ze wszystkim [prawem], w sumie sześćdziesięciu złotych polskich, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto Narodzenia św. Jana Chrzciciela w nadchodzącym roku 1746 [24 czerwca 1746], zastawia, a potem z roku na rok i tak dalej; intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, i to pod podobnym zakładem sześćdziesięciu złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.

Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.

[Poniżej pisarz zapisał czterokrotnie „Vacuum Vacuum” (miejsce puste) oraz podpis: Carolus Wieszczycki [odczyt nazwiska niepewny], ręką własną.]

[Nagłówek sesji:] Sobota nazajutrz po święcie św. Łucji Panny i Męczennicy roku Pańskiego 1743 [14 grudnia 1743].

Urodzony (Nob.) Antoni Dziewulski, zmarłego Kazimierza syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Maciejowi Płudowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Jerzego synowi, i jego następcom dobra dziedziczne ojczyste, to jest:

1) łąkę zwaną Grodz, na jedenaście kośnych [odczyt niepewny], w większym miejscu, poczynając od płotów, ciągnącą się ku dołowi [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Nowosielskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Wierzejskiego zwanego Pieniążek z drugiej strony; 2) nadto w drugim miejscu – dwie i pół kośnej łąki, poczynając od tegoż dołu, a ciągnące się ku miejscu zwanemu Kamienny Płot, między miedzami urodzonego (Gen.) Franciszka Łaskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Franciszka Wierzejskiego z drugiej strony –

we wsi dziedzicznej Wierzejki położone i leżące, ze wszystkim, w sumie pięćdziesięciu złotych polskich, od dziś na rok, z terminem przypadającym na święto św. Wojciecha Biskupa w roku, da Bóg, przyszłym 1744, a potem z roku na rok i do takiegoż święta, aż do wykupu, zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem pięćdziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.

[Zeznający] pisma nieświadomy.

Urodzeni (Nob.) Józef Izdebski, Anna, urodzonego (Nob.) Bartłomieja Iwanowskiego, i Zofia, urodzonego (Nob.) Franciszka Izdebskiego małżonki, Izdebskie, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Izdebskiego zwanego Jedynek syn i córki, ze zmarłą urodzoną (Nob.) Ewą Ostojską, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja Ostojskiego córką, spłodzeni, bracia i siostry między sobą rodzeni; tudzież Teodor, Maciej i Agnieszka, urodzonego (Nob.) Ludwika Płudowskiego małżonka, Ostojscy, zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Ostojskiego ze zmarłą urodzoną (Nob.) Heleną Ostojską, tegoż zmarłego urodzonego (Nob.) [N.] Ostojskiego córką, spłodzeni synowie i córka, bracia między sobą i siostra rodzeni — zdrowi będąc, zeznali, a każdy z nich, zwłaszcza zaś małżonki w asystencji swych prawnych mężów, [oświadczyli], iż oni — a mianowicie wspomniany urodzony (Nob.) Józef Izdebski imieniem własnym oraz urodzonej (Nob.) Agnieszki Izdebskiej, panny niezamężnej, małoletniej, zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Izdebskiego córki, pasierbicy swojej; Teodor zaś i Maciej Ostojscy imieniem własnym oraz urodzonych (Nob.) Jana, Szymona, Bartłomieja i Eufrozyny, panny niezamężnej, Ostojskich, braci i siostry swoich, za których pokój warują — wszystkim urodzonemu (Nob.) Maciejowi Sosczyńskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Sosczyńskiego synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne macierzyste, prawem naturalnym po zmarłych urodzonych (Nob.) Ewie i Helenie Ostojskich, matkach swoich, na nich przypadające, to jest całą i zupełną część swoją w siedliskach, budynkach, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, zaroślach, chrustach, zasiekach, jeziorach, błotach, krzakach, rzekach, strumieniach i innych do nich przyległościach i przynależnościach, w dobrach dziedzicznych, we wsi Ostoje [odczyt niepewny] położonych i leżących, tak wolne, jak i w zastawie będące — które to [zastawy] obecny obdarowany z własnego mienia wykupić będzie powinien — nic sobie ani swoim następcom nie zostawiając, ze wszystkim dają i darują. Intromisję od zaraz [przyzwalają] prawem powszechnym; nadto zaś zobowiązują się, iż wspomniani małoletni bracia i siostra Ostojscy — przez tychże urodzonych (Nob.) Ostojskich braci, oraz Agnieszka Izdebska, panna małoletnia — przez urodzonego (Nob.) Izdebskiego, stryja, skoro tylko lat sprawnych dojdą lub w związki małżeńskie wstąpią, przed aktami niniejszymi zeznanie to zatwierdzą; a to pod szkodami ziemskimi. Sąd niniejszy.

Wszyscy pisma nieświadomi.

Urodzony (Nob.) Ludwik Płudowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Agnieszce Ostojskiej, małżonce swojej prawej, i jej następcom sumę pięćdziesięciu złotych polskich, sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego i płynnego prostego długu, winien jest i powinien; którą to [sumę] na dobrach swoich dziedzicznych we wsi Płudy leżących zapisuje i zabezpiecza, a tęż sumę na pierwsze tejże małżonki swojej żądanie zapłacić i przed aktami niniejszymi złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem pięćdziesięciu złotych polskich [Sąd niniejszy].

[Zeznający] pisma nieświadomy.

Urodzony (Gen.) **Maciej Płudowski**, zdrowy będąc, zeznał, iż on

szlachetnemu (Nob.) **Piotrowi Turskiemu** i jego następcom —

**sumę sześćdziesięciu złotych polskich**, jemu, zeznającemu, przez szlachetnego (Nob.) **Macieja Karwowskiego** sposobem obligacji **na dobrach pewnych, w dziedzicznej wsi Turcu leżących**, przed niniejszymi aktami **w sobotę w wigilię święta Narodzenia św. Jana Chrzciciela Roku Pańskiego [rok nieczytelny]** zapisaną,

a **obecnie przez niego, zeznającego, z rąk cesjonariusza rzeczywiście odebraną** —

**z całym prawem ustępuje (cedit)**;

wraz z **całym wwiązaniem (intromissio) oraz prawem rzeczowym i osobistym swoim**;

i to **pod podobnym wadium sześćdziesięciu złotych polskich** [oraz pod rygorem] praw niniejszych.

*Nieświadomy pisma [ignarus litterarum]. [Podpis:] **Płudowski***