Koziestański

Urodzony (Nob.) Wojciech Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Leonardowi Ługowskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Tomasza, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest: 1) po pierwsze – dwa zagony roli, zaczynające się od łąk i ciągnące ku granicom radomyskim, między miedzami sukcesorów zmarłego Jana Szaniawskiego z jednej, a sukcesorów zmarłego Szymona Dziewulskiego z drugiej strony; 2) jeden zagon podobnej długości między tymiż miedzami; 3) w drugim polu – jeden zagon roli, zaczynający się od drogi wiejskiej, ciągnący ku drodze publicznej zbuczyńskiej, między miedzami Józefa Dziewulskiego z jednej, a Jana Koziestańskiego z drugiej strony; 4) jeden zagon roli, zaczynający się od poprzedniego [odczyt niepewny], ciągnący ku granicom radomyskim, między miedzami Jana Koziestańskiego z jednej, a Łukasza Krasuskiego z drugiej strony; 5) jeden zagon roli, zaczynający się od granic radomyskich, ciągnący ku granicom dziewulskim, między miedzami sukcesorów zmarłego Szymona Dziewulskiego z jednej, a Wojciecha Dziewulskiego z drugiej strony; 6) jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od drogi wiejskiej, ciągnący ku granicom dziewulskim, między miedzami sukcesorów zmarłego Jana Szaniawskiego z jednej, a Antoniego Dziewulskiego z drugiej strony; 7) jeden zagon roli z połową drugiego, zaczynający się od przymiarków, ciągnący ku granicom dziewulskim, między miedzami Łukasza Krasuskiego z jednej, a Antoniego Dziewulskiego z drugiej strony – w dobrach dziedzicznych wsi Koziestany leżące, puste (vacua), z wszelkim prawem, za sumę czterdziestu złotych polskich, od teraz do roku i święta Trzech Króli przypadającego w roku przyszłym 1744, zastawia (obligat), i tak samo z roku na rok i do takiegoż święta, aż do wykupu. Na intromisję zezwolił i obronę przyrzekł, a to pod zakładem (vadium) takichże czterdziestu złotych polskich i forum obecnego urzędu.

Urodzony (Nob.) Jan Dziewulski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Michała Dziewulskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonych (Gen.) i szlachetnych (Nob.): Antoniego zwanego Markowicz, Jana zwanego Starczyk, Krzysztofa zwanego Jedynak, Antoniego i Wojciecha Dziewulskich, Jana Koryckiego, Szymona Chromińskiego, Jana i Piotra Koziestańskich, Kazimierza Płudowskiego oraz innych dziedziców i posesorów dóbr wsi Januszówka, dziś Dziewule Stare, jak też ich sukcesorów – kwituje z kondemnaty uzyskanej przeciw nim z jego instancji w terminach (sądach spraw urzędu) w roku bieżącym 1743 – a to przyjąwszy wystarczające zadośćuczynienie; z zastrzeżeniem co do szlachetnych (Nob.) Józefa i Jana Dziewulskich, względem których kondemnata pozostaje w mocy [odczyt tego zastrzeżenia niepewny].

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Wojciech Koziestański, syn urodzonego (Nob.) Jana Koziestańskiego, oraz Krystyna Pogonowska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona Pogonowskiego zwanego Wojtkowicz, spłodzona z urodzoną (Nob.) Marianną Dziewulską, wzajem małżonkowie, przy czym małżonka w asystencji tegoż męża swego oraz urodzonego (Nob.) Piotra Zdanowskiego, przyjaciela, i za dobrowolną na niżej opisane zgodą, zdrowi będąc, zeznali, iż urodzonemu (Nob.) Szymonowi Izdebskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja Izdebskiego, oraz jego sukcesorom, dobra swoje — mąż prawu dożywocia podległe, żona zaś dziedziczne ojczyste, a nadto oboje małżonkowie te, które sami prawem dziedzicznym nabyli przed aktami niniejszymi w poniedziałek po Niedzieli Palmowej roku Pańskiego 1736 — to jest wszystkie i każde z osobna, w placach, budynkach i wszelkich zabudowaniach, ogrodach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach, strumieniach i innych do tychże dóbr przyległościach i przynależnościach, nic sobie nie zachowując i nie wyjmując, w dziedzictwie wsi Pogonów leżące i położone — ze wszystkim dają i darują, i w posiadanie odtąd wprowadzają, zrzekając się wszelkiego prawa swego, pod karami ziemskimi, poddając się forum urzędu niniejszego.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Wojciech Koziestański, syn urodzonego (Nob.) Jana Koziestańskiego, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonej (Nob.) Krystynie Pogonowskiej, córce zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona Pogonowskiego, prawej małżonce swojej, oraz jej sukcesorom, winien jest i powinien sumę dwustu złotych polskich, jej się należącą za dobra dnia dzisiejszego rezygnowane, a z rąk urodzonego (Nob.) Szymona Izdebskiego podniesioną — sposobem długu pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego. Sumę tę na wszystkich i każdym z osobna dobrach swoich, tak posiadanych, jak i tych, które posiadać będzie, zapisuje i zabezpiecza, zobowiązując się i podejmując, iż ją na pierwsze żądanie tejże małżonki swojej zapłaci i przy aktach niniejszych złoży, a to pod zakładem dwustu złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Szymon Izdebski, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Wojciechowi Koziestańskiemu, synowi urodzonego (Nob.) Jana, oraz jego sukcesorom, winien jest i powinien sumę stu złotych polskich, która wraz z sumą dwustu złotych polskich [już wypłaconą] czyni razem sumę trzystu złotych polskich — stanowiącą cenę dóbr leżących w dziedzictwie wsi Pogonów, jemu dnia dzisiejszego wieczyście rezygnowanych — jako resztę pozostałą i do zapłacenia należną, sposobem długu pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego. Sumę tę zapisuje i zabezpiecza na dobrach sobie dnia dzisiejszego rezygnowanych, zobowiązując się i podejmując, iż ją na pierwsze żądanie tegoż wierzyciela zapłaci i przy aktach niniejszych złoży, a to pod podobnym zakładem stu złotych polskich za niezapłacenie, przed forum urzędu niniejszego.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Antoni Pogonowski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonego (Nob.) Szymona Izdebskiego, syna zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja, oraz jego sukcesorów — z sumy pięćdziesięciu złotych polskich, jemu zeznającemu przez urodzoną (Nob.) Krystynę Pogonowską, córkę urodzonego (Nob.) Szymona Pogonowskiego, a małżonkę urodzonego (Nob.) Wojciecha Koziestańskiego, w asystencji tegoż męża, sposobem zastawnym na dobrach leżących w dziedzictwie wsi Pogonów, przed aktami niniejszymi w poniedziałek po niedzieli Misericordia roku Pańskiego 1737 zapisanej, a obecnie z rąk teraźniejszego kwitowanego, jako wieczystego nabywcy praw do tychże dóbr, podniesionej — kwituje, uwalnia i wieczyście zwalnia, a inskrypcję tęż kasuje.

Urodzony (Nob.) Wojciech Koziestański, urodzonego (Nob.) Jana syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Szymona Izdebskiego i jego następców z sumy stu złotych polskich, pozostającej z ceny za dobra we wsi dziedzicznej Pogonów leżące ustanowionej, a jemu wcześniej wobec akt niniejszych w sobotę po niedzieli Judica wielkopostnej roku bieżącego 1743 sposobem prostego długu zapisanej, obecnie zaś rzeczywiście podniesionej – kwituje, a zapis tenże kasuje.

Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus scribendi litterarum”) – wpis bez podpisu.

Urodzony (Nob.) Wojciech Koziestański, urodzonego (Nob.) Jana syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Krystynie Pogonowskiej, zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona Pogonowskiego córce, prawnej małżonce swojej, i jej następcom sumę stu pięćdziesięciu złotych polskich – z rąk urodzonego (Nob.) Szymona Izdebskiego w dniu dzisiejszego aktu podniesioną – sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winien jest i powinien; którą to sumę na wszystkich i każdych z osobna dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza, a którą do wcześniejszej sumy dwustu złotych polskich, wobec akt niniejszych w sobotę po niedzieli Judica wielkopostnej roku Pańskiego 1743 sposobem prostego długu zapisanej, przypisuje, przyłącza i łączy, tak aby czyniła sumę razem złączoną trzystu pięćdziesięciu złotych polskich; a tęż sumę na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić i wobec akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem trzystu pięćdziesięciu złotych polskich i pod sądem niniejszym.

Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus scribendi litterarum”) – wpis bez podpisu.

We czwartek, w sam dzień święta świętej Doroty, Dziewicy i Męczennicy, Roku Pańskiego 1744.

Urodzony (Nob.) Wojciech Koziestański, urodzonego (Nob.) Jana Koziestańskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Maciejowi Koziestańskiemu, bratu swemu rodzonemu, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest całą i zupełną schedę swoją, jaka mu wobec innych braci jego przypada — w siedliskach, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, zaroślach, chrustach, jeziorach, błotach, rzekach i we wszystkim innym, co do tejże schedy przylega i należy — z wyjątkiem przymiarku roli przy granicy koziestańskiej [odczyt niepewny], trzech zagonów wszerz stajania, który dla siebie samego zachowuje, we wsi dziedzicznej Radomyśl Stary leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi, dla których wskazuje sąd niniejszy.

[Zeznający] pisma nieświadomy.

W piątek najbliższy po Popielcu, Roku Pańskiego 1744.

Urodzony (Nob.) Marcin Zabłocki, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonych (Nob.) Andrzeja Radomyskiego, Piotra Koziestańskiego, Antoniego Dziewulskiego, Wojciecha i Józefa Dziewulskich oraz Łukasza Krasuskiego, dziedziców i posesorów dóbr wsi Koziestany, i ich następców — z sumy czterdziestu sześciu złotych polskich wraz z karą piętnastu grzywien, dekretem kondescensyjnym urzędu niniejszego, wydanym w dobrach wsi Koziestany w środę najbliższą po święcie Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny roku bieżącego 1744, między nim jako stroną z jednej, a stroną kwitowaną z drugiej, i do akt urzędu tegoż we czwartek, w sam dzień święta świętej Doroty, Dziewicy i Męczennicy, roku bieżącego przez oblatę podanym, jemu zasądzonych — a w dniu dzisiejszym dostatecznie i w całości przez niego odebranych, kwituje, a dekret ten wraz z jego mocą kasuje.

Urodzony (Nob.) Tomasz Dziewulski, urodzonego (Nob.) Stanisława syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Mateuszowi Koziestańskiemu, urodzonego (Nob.) Jana Koziestańskiego synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest trzy zagony roli w miejscu zwanym Przygrodna, poczynając od siedlisk koziestańskich, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Dziewulskiego z jednej, a Piotra Zawadzkiego z drugiej strony, we wsi dziedzicznej Koziestany położone i leżące, ze wszystkim, w sumie osiemnastu złotych polskich, odtąd aż do wykupu, w zastaw daje. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem sądu tego się rządząc, a to pod zakładem osiemnastu złotych polskich. Sąd niniejszy.

Ciż sami […] z jednej, a urodzony (Nob.) Mateusz Koziestański z drugiej strony, zeznali i uznali, iż oni siebie nawzajem i jeden drugiego oraz swoich następców kwitują z wszelkich protestacji, także z obdukcjami ran, przed aktami niniejszymi przeciw sobie uczynionych, z relacji wpisanych oraz ze wszystkich i poszczególnych pretensji, jakie mieli do siebie aż do dnia dzisiejszego — a zwłaszcza urodzony (Nob.) Koziestański [kwituje] urodzonych (Nob.) Tomasza Ławeckiego i Piotra Dziewulskiego, wspólników wchodzących w tę sprawę — a to dla zawartej ugody; protestacje i relacje kasują.

[Podpis własnoręczny:] Jan Koz[iestański]