ojciec Jan Zarzecki
małżonek Brygida Dembowska, Marianna Dembowska
wpisy 1539 1540 1541 1542 1604

Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744 › Nazwiska › Zarzecki
Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744
osób 17 · wpisów 16 · lata 1743–1744
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
formy zapisu w aktach Zarzecka Zarzecki
Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.
ojciec Jan Zarzecki
małżonek Brygida Dembowska, Marianna Dembowska
wpisy 1539 1540 1541 1542 1604
ojciec Franciszek Zarzecki, Wojciech Zarzecki
matka Elżbieta Leszczyńska, Elżbieta Zarzecka
Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.
wpisy 40 126 296 1539
ojciec Adam Zarzecki
matka Marianna Dembowska
wpisy 1539 1540 1542 1604
małżonek Anna Świderska
wpisy 40 1731 1732
ojciec Adam Zarzecki, Wojciech Zarzecki
matka Elżbieta Zarzecka
małżonek Teresa Tchórzewska
Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.
wpisy 126 1542 2010
ojciec Józef Zarzecki
matka Teresa Tchórzewska
wpisy 2010 2013
ojciec Jan Stanisław Zarzecki, Paweł Zarzecki
matka Zofia Gnoińska
małżonek Antoni Krzeski, Paweł Borychowski
Ta pozycja na pewno łączy kilka osób: akta wymieniają przy tym imieniu 2 różnych rodziców tego samego stopnia, a jeden człowiek ma jednego ojca i jedną matkę. Rozdzielenia ich kartoteka nie daje — trzeba iść do wpisów niżej.
wpisy 368 957
ojciec Adam Zarzecki
małżonek Zofia Gnoińska
wpisy 957 1542
małżonek Elżbieta Leszczyńska, Elżbieta Zarzecka
wpisy 126 296
ojciec Jan Zarzecki
wpisy 40
małżonek Wojciech Zarzecki
wpisy 126
ojciec Jan Zarzecki
wpisy 40
wpisy 368
małżonek Franciszka Zawadzka
wpisy 1826
małżonek Franciszka Zawadzka
wpisy 2035
wpisy 1731
wpisy 1826
Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.
Fragmenty rodzin złożone z pokrewieństw, które akta wymieniają wprost. Jeden fragment to tyle, ile jeden wpis albo grupa wpisów pozwala powiązać bez domysłu — nie całe drzewo rodu, tylko pewny jego kawałek.
pewność B — 5 aktów
Linia złożona z 5 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Kwit z pięciu sum, razem 323 złp, obciążających dobra macierzyste syna, sięgających 1694 r.; Zrzeczenie się połowy dóbr obciążonych dożywociem po pierwszej żonie; Kwit żony z dwóch sum zapisanych jej przez męża przed ślubem i po ślubie.
1539 · sygn. 57/081, k. 79v–80r, 23 V 1744 1540 · sygn. 57/081, k. 80r, 23 V 1744 1541 · sygn. 57/081, k. 80r, 23 V 1744 1542 · sygn. 57/081–082, k. 80r–80v, 23 V 1744 1604 · sygn. 57/094, k. 92v, 8 VI 1744
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 40). Rodzaj czynności: Darowizna.
pewność B — 2 akty
Linia złożona z 2 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Kwit z zaległych dziesięcin zasądzonych dekretem kondescensyjnym oraz cesja sumy 360 złp; Kwit z sumy 100 złp.
126 · sygn. 56/022, k. 19r, 14 II 1743 296 · sygn. 56/050, k. 46v–47r, 28 III 1743
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 368). Rodzaj czynności: Kwitowanie klasztoru z legatu 240 złp z testamentu z 1705 r. i cesja tejże sumy.
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 957). Rodzaj czynności: Zapis.
pewność B — 2 akty
Linia złożona z 2 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: kwitacja z sumy 20 złp z zastawu sprzed 38 lat i kasacja inskrypcji; kwitacja z sumy 16 złp z zastawu sprzed 40 lat i kasacja inskrypcji.
2010 · sygn. 57/190, k. 188v, 2 XI 1744 2013 · sygn. 57/190, k. 189r, 4 XI 1744
Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donacja) trzeciej części schedy
strona czynna Jan Zarzecki Nob. · Zbywca
strona bierna Jan Zarzecki Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Jan Zarzecki (s. zm. Franciszka) – darczyńca; Jakub Zarzecki, jego syn – obdarowany; wzmiankowany Andrzej [Zarzecki], brat
miejscowości we wpisie wieś Zarzecz Wielki
Urodzony (Nob.) Jan Zarzecki, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Jakubowi Zarzeckiemu, synowi swojemu, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest trzecią część schedy swojej – w placach (siedliskach), rolach, polach, łąkach, lasach, borach, rzekach i we wszystkich innych do tych dóbr przyległościach i przynależnościach – w dobrach dziedzicznych wsi Zarzecz Wielki leżącą, z wszelkim prawem – daje i daruje; na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod karami ziemskimi i forum obecnego urzędu. W obecności urodzonego (Nob.) Andrzeja, brata rodzonego [odczyt końcówki niepewny].
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Conversionis Sancti Pauli Apostoli proxima Anno Domini 1743 (poniedziałek po święcie Nawrócenia św. Pawła Apostoła 1743)
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z zaległych dziesięcin zasądzonych dekretem kondescensyjnym oraz cesja sumy 360 złp
strona czynna Franciszek Boratyński Adm. Rev. · prepozyt · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Stanisław Borowski Gen. · Strona
wartość 360
osoby we wpisie ks. Franciszek de Boratyn Boratyński, prepozyt i oficjał łukowski – kwitujący i cedent; Stanisław Borowski i Zuzanna z Krzeskich (1° voto po zm. Tomaszu Domańskim, 2° voto Borowska), małżonkowie; Paweł Gołaski; Jan Zarzecki; Elżbieta, wdowa po zm. Wojciechu Zarzeckim, oraz jej synowie Jan i Józef Zarzeccy – kwitowani
miejscowości we wpisie dobra Zarzecz; kościół parafialny w Łukowie
Przewielebny (Adm. Rev.) Ksiądz Franciszek de Boratyn Boratyński, prepozyt i oficjał łukowski, zdrowy, zeznał, iż urodzonych (Gen.) Stanisława i Zuzannę z Krzeskich – pierwszym małżeństwem żonę zmarłego urodzonego (Gen.) Tomasza Domańskiego, obecnie zaś drugim małżeństwem Borowską – małżonków, tudzież urodzonych (Nob.) Pawła Gołaskiego, Jana Zarzeckiego oraz Elżbietę, pozostałą wdowę po zmarłym urodzonym (Nob.) Wojciechu Zarzeckim, matkę, i Jana oraz Józefa, synów, Zarzeckich, jak też ich sukcesorów, kwituje z sum: urodzonych (Gen.) Borowskich – z trzystu sześćdziesięciu złotych; urodzonego (Nob.) Jana Zarzeckiego – z dwudziestu ośmiu złotych i sześciu groszy; Pawła Gołaskiego – z czterdziestu złotych i dwunastu groszy polskich; sukcesorów zaś zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Zarzeckiego – z siedemnastu złotych i dwudziestu dziewięciu groszy polskich; a to z tytułu zaległej dziesięciny należnej kościołowi parafialnemu łukowskiemu, zasądzonych dekretem kondescensyjnym wydanym przez obecny urząd na gruncie dóbr Zarzecz i wniesionym do akt obecnych na drodze oblaty, dnia dzisiejszego w akcie zawartym, jak również z kary tymże dekretem nakazanej – z powodu rzeczywistej zapłaty; rygor tegoż dekretu co do zapłaty kasuje. I zaraz potem, ponieważ wspomniany urodzony (Gen.) Stanisław Borowski i jego prawni sukcesorowie sumę trzystu sześćdziesięciu złotych polskich – należną zeznającemu tytułem dziesięciny, a obecnie przez tegoż urodzonego (Gen.) Borowskiego, dzierżącego posesję tychże dóbr, mocą wyżej przywołanego dekretu kondescensyjnego zapłaconą – uiścili, przeto całe i nienaruszone prawo swoje, do powyższego mu służące, ceduje mu wraz ze wszystkim; dając moc tęż sumę odbierać i od kogo z prawa będzie należało zwyczajną drogą prawa dochodzić.
uwagi i marginalia Pod wpisem podpis prepozyta łukowskiego. Uwaga: w akcie ze skanu 008 (wpis nr 25) prepozyt i oficjał łukowski Boratyński występuje z imieniem Jan; tutaj wyraźnie „Franciscus”. Rozbieżność w źródle – warto ją zweryfikować w oryginale.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta ipso die Festi S. Valentini Martyris Anno Domini 1743 (czwartek, w sam dzień święta św. Walentego Męczennika 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwit z sumy 100 złp (zapis z 1722 r.) i kasacja zapisu zastawnego
strona czynna Elżbieta Leszczyńska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Kacper Ostrowski Gen. · Dłużnik
wartość 100
osoby we wpisie Elżbieta z Leszczyńskich, wdowa po zm. Wojciechu Zarzeckim, matka, oraz Jan Zarzecki, syn – kwitujący; Kacper i Antoni Ostrowscy, synowie zm. Jana Ostrowskiego – kwitowani
miejscowości we wpisie wieś Zakrzew
Urodzona (Nob.) Elżbieta z Leszczyńskich, pozostała wdowa po zmarłym urodzonym (Nob.) Wojciechu Zarzeckim, matka, oraz Jan Zarzecki, syn, zdrowi, zeznali, iż urodzonych (Gen.) Kacpra i Antoniego Ostrowskich, synów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Ostrowskiego, oraz ich sukcesorów kwitują z sumy stu złotych polskich – zapisanej zmarłemu urodzonemu (Nob.) Wojciechowi Zarzeckiemu, mężowi względnie ojcu, przez wspomnianego zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Ostrowskiego, ojca kwitowanych, sposobem zastawnym na pewnych dobrach leżących w dobrach dziedzicznych wsi Zakrzew, wobec akt obecnych w poniedziałek w wigilię święta świętych Fabiana i Sebastiana Męczenników Roku Pańskiego 1722; obecnie zaś z rąk urodzonego (Gen.) Kacpra Ostrowskiego wystarczająco i w pełni odebranej. Kwitują i tenże zapis kasują.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (czwartek po niedzieli Laetare 1743) [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Testament i jego aprobata testamentum; approbatio testamenti
Kwitowanie klasztoru z legatu 240 złp z testamentu z 1705 r. i cesja tejże sumy
strona czynna Michał Koszelnicki Relig. · Zbywca (cedent)
strona bierna Zuzanna Krzeska Gen. · Dłużnik
wartość 240
osoby we wpisie o. Michał Koszelnicki, zakonnik Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów św. Franciszka, konwentu łukowskiego, w asystencji Jakuba Gundasiewicza [odczyt niepewny], syndyka tegoż konwentu – kwitujący i cedujący; Zuzanna, córka zm. Antoniego Krzeskiego i zm. Marianny z Zarzeckich, primo voto żona zm. Tomasza Domańskiego, secundo voto żona Stanisława Borowskiego – kwitowana; Marcjan [odczyt niepewny], Wawrzyniec, Sebastian i Kazimierz Domańscy, synowie z pierwszego małżeństwa – kwitowani; Stanisław Borowski – płacący i cesjonariusz; zm. Jan Stanisław Zarzecki, wojski ziemi łukowskiej i wicestarosta (podstarości) grodzki łukowski, dziad Zuzanny – testator
miejscowości we wpisie Zarzec (miejsce sporządzenia testamentu); Łuków (konwent)
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście zakonny (Relig.) w Chrystusie ojciec Michał Koszelnicki, Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów świętego Franciszka, konwentu łukowskiego, w asystencji sławetnego (Fam.) Jakuba Gundasiewicza [odczyt niepewny], syndyka tegoż konwentu, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzoną (Gen.) Zuzannę, córkę zmarłego urodzonego (Gen.) Antoniego Krzeskiego, spłodzoną ze zmarłą urodzoną (Gen.) Marianną z Zarzeckich, córką urodzonego (Gen.) Jana Stanisława Zarzeckiego, wojskiego ziemi łukowskiej i wicestarosty grodzkiego łukowskiego, pierwszego małżeństwa zmarłego urodzonego (Gen.) Tomasza Domańskiego, a obecnie drugiego małżeństwa urodzonego (Gen.) Stanisława Borowskiego prawą małżonkę, tudzież Marcjana [odczyt niepewny], Wawrzyńca, Sebastiana i Kazimierza Domańskich, synów z pierwszym mężem spłodzonych, oraz ich sukcesorów — z sumy dwustu czterdziestu złotych polskich, na mocy ugody (komplanacji) zawartej, spisanej pod aktem i datą dnia 4 kwietnia roku Pańskiego 1742, a do akt urzędu niniejszego we wtorek po Przewodniej Niedzieli tegoż roku przez oblatę podanej — którą to sumę tenże wyżej wymieniony zmarły urodzony (Gen.) Zarzecki, wojski ziemi i wicestarosta grodzki łukowski, testamentem ostatniej woli swojej, spisanym pod aktem i datą dnia 15 kwietnia roku Pańskiego 1705 w dobrach Zarzec, a do akt urzędu niniejszego w poniedziałek po niedzieli Exaudi tegoż roku przez oblatę podanym, temuż konwentowi zapisał, a która to suma od czasu owego testamentu aż do roku tysiąc siedemset czterdziestego pierwszego pozostawała zatrzymana i do zapłacenia zabezpieczona — po rzeczywistej zapłacie rzeczonej sumy dwustu czterdziestu złotych polskich przez ręce urodzonego (Gen.) Stanisława Borowskiego, męża, w imieniu własnym oraz tegoż konwentu łukowskiego, za którego ratyfikację ręczy — kwituje. Nadto tęż samą sumę, sobie zapłaconą, temuż urodzonemu (Gen.) Stanisławowi Borowskiemu i jego prawnym sukcesorom, wraz z całym i zupełnym prawem do niej służącym, ustępuje i cedując przelewa, dając moc rzeczoną sumę dwustu czterdziestu złotych polskich od kogo prawnie należy windykować, zwindykowaną podnosić, z podniesionej kwitować i zwyczajną drogą prawa jej dochodzić.
uwagi i marginalia Pod wpisem własnoręczny podpis: „Frater Michael Ko[p]elnicki”. Rozbieżność chronologiczna w źródle: komplanację datowano 4 IV 1742, a jej oblatę na wtorek po Przewodniej Niedzieli 1742, tj. 3 IV 1742 (dzień wcześniej). Poniedziałek po niedzieli Exaudi 1705 = 25 V 1705. Imię pierwszego z synów Domańskich odczytane niepewnie; w tagach do skanu 061 występują Kazimierz, Sebastian i Wawrzyniec Domańscy.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Tertia post Diem Ramis Palmarum proxima A.D. 1743tio]
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis (inscriptio) 4000 złp przez wdowę na rzecz przyszłego męża
strona czynna Marianna Zarzecka Gen. · Dłużnik
strona bierna Antoni Stanisław Rembieliński Gen. · Wierzyciel
wartość 4000
osoby we wpisie Marianna z Zarzeckich, córka Pawła Zarzeckiego i Zofii Gnoińskiej, wdowa po zm. Pawle Borychowskim – zapisująca; Antoni Stanisław Rembieliński, syn zm. Ignacego Rembielińskiego i Konstancji Trzcińskiej, jej przyszły mąż – na rzecz którego zapis
miejscowości we wpisie Kołubicze [odczyt nazwy niepewny]
Urodzona (Gen.) Marianna z Zarzeckich, urodzonego (Gen.) Pawła Zarzeckiego z urodzoną (Gen.) Zofią Gnoińską zrodzona córka, po zmarłym zaś urodzonym (Gen.) Pawle Borychowskim pozostała wdowa, zdrowa będąc i uporządkowawszy sprawy, zeznała, iż ona urodzonemu (Gen.) Antoniemu Stanisławowi, dwojga imion, Rembielińskiemu, zmarłego urodzonego (Gen.) Ignacego Rembielińskiego z urodzoną (Gen.) Konstancją Trzcińską zrodzonemu synowi, przyszłemu mężowi swojemu, i jego prawnym następcom sumę czterech tysięcy złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winna jest i powinna; którą to sumę na wszystkich i każdych z osobna dobrach swoich oraz na sumach jakichkolwiek, w jakikolwiek sposób jej przypadających, a zwłaszcza na sumach podniesionych z dóbr Kołubicze [odczyt nazwy niepewny], zostających w rękach wielmożnego (Magn.) Cholewińskiego, chorążego [odczyt urzędu niepewny], zapisuje i zabezpiecza; a tęż sumę czterech tysięcy złotych polskich na pierwsze żądanie przyszłego męża swojego – po zawarciu ślubów małżeńskich – albo jego następców zapłacić i wobec akt wiarygodnych Królestwa złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem czterech tysięcy złotych polskich za niezapłacenie sumy głównej i pod sądem gdziekolwiek.
[Podpis własnoręczny:] MARYANNA BORYCHOWSKA
uwagi i marginalia Wpis odwraca zwykły porządek: to wdowa zapisuje 4000 złp swojemu przyszłemu mężowi, a nie odwrotnie. Suma należy do najwyższych w roczniku i pokazuje samodzielność majątkową wdowy. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 155; nazwa dóbr i urząd Cholewińskiego odczytane z wahaniem. Podpis złożony wielkimi literami.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Festum Sancti Lucae Evangelistae proxima Anno Domini 1743
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit z pięciu sum, razem 323 złp, obciążających dobra macierzyste syna, sięgających 1694 r.
strona czynna Adam Zarzecki Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Adam Zarzecki Nob. · Dłużnik
wartość 323
osoby we wpisie Adam Zarzecki, syn zm. Jana Zarzeckiego – kwitujący; Szymon Zarzecki, jego syn z pierwszego małżeństwa z zm. Marianną z Dembowskich – kwitowany; zm. Jadwiga Dembowska, Franciszek Dembowski, Wojciech Lentowski [odczyt niepewny], Marianna [Durzyńska – odczyt niepewny], Feliks Dembowski, przewielebny Andrzej Jan Kazimierz de Zakrzew Radliński – wcześniejsi wierzyciele i cedenci
miejscowości we wpisie wieś Dembowica [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Adam Zarzecki, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Szymona Zarzeckiego, syna swego, ze zmarłą urodzoną (Nob.) Marianną z Dembowskich, zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Dembowskiego córką, pierwszą małżonką swoją, spłodzonego, i jego następców — z sum niżej opisanych, a mianowicie: pierwszej trzydziestu złotych polskich, najpierw przez zmarłą urodzoną (Nob.) Jadwigę Dembowską, babkę obecnie kwitowanego, zmarłemu urodzonemu (Nob.) Franciszkowi Dembowskiemu sposobem zastawnym na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Dembowica [odczyt niepewny] przed aktami niniejszymi zapisanej, a następnie przez tegoż urodzonego (Nob.) Franciszka Dembowskiego jemu, zeznającemu, przed tymiż aktami [w r.] 1712 scedowanej; drugiej osiemnastu złotych polskich, jemu, zeznającemu, przez urodzonego (Nob.) Wojciecha Lentowskiego w sam dzień święta św. Piotra w Okowach [zapisanej]; trzeciej dwudziestu pięciu złotych polskich — z sumy pierwotnej pięćdziesięciu złotych polskich — przez urodzoną (Nob.) Jadwigę Dembowską jemu, zeznającemu, i zmarłej pierwszej małżonce jego [w r.] 1712 scedowanej; czwartej stu pięćdziesięciu złotych polskich, przez przewielebnego (Adm. Rev.) Andrzeja Jana Kazimierza de Zakrzew Radlińskiego we wtorek po dniu Przewodu Wielkanocnego [Roku Pańskiego] 1713 jemu, zeznającemu, i zmarłej małżonce scedowanej; piątej — przez zmarłą urodzoną (Nob.) Mariannę [Durzyńską], po zmarłym urodzonym (Nob.) Feliksie Dembowskim, stryju kwitowanego, pozostałą małżonkę, pierwotnie przez tegoż zmarłego urodzonego (Nob.) Feliksa Dembowskiego sposobem prostego długu przed aktami niniejszymi we wtorek po Niedzieli Palmowej Roku 1694 zapisanej, a jemu, zeznającemu, przed tymiż aktami w sam dzień święta Ofiarowania Najświętszej Marii Panny Roku Pańskiego 1728 scedowanej —
wszystkie razem czyniące **trzysta dwadzieścia trzy złote polskie**, przez niego, zeznającego, na uwolnienie dóbr macierzystych obecnie kwitowanego wyłożone i inaczej uiszczone; przyjąwszy w powyższym dostateczne zadośćuczynienie — kwituje, a zapisy te kasuje.
uwagi i marginalia Najstarszy zapis przywołany w roczniku 1744 pochodzi z **1694 r.** – to zarazem najdalej sięgająca w przeszłość data w całym opracowaniu. Suma pięciu wierzytelności (323 złp) obciążała dobra macierzyste syna, a ojciec je wykupił. Kilka formuł feryjnych w tym wpisie jest trudno czytelnych, a weryfikacja kalendarzowa wykazuje niezgodności przy trzech z nich (m.in. „feria tertia in crastino SS. Petri et Pauli 1712” – 30 VI 1712 przypadał w czwartek; „feria sexta ipso die Praesentationis BVM 1728” – 21 XI 1728 w niedzielę); ponieważ odczyt samych ferii jest w tych miejscach niepewny, sprzeczności odnotowano, lecz nie rozstrzygano. Zgodne są natomiast: wtorek po Niedzieli Palmowej 1694 = 6 IV 1694 i wtorek po dniu Przewodu Wielkanocnego 1713 = 25 IV 1713. Przewielebny Andrzej Jan Kazimierz de Zakrzew Radliński zgodny z tagiem PTG „Jan Kazimierz de Zakrzew Radliński”.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Dominicam Exaudi proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Zrzeczenie się połowy dóbr obciążonych dożywociem po pierwszej żonie
strona czynna Adam Zarzecki Nob. · Strona
strona bierna Adam Zarzecki Nob. · Strona
osoby we wpisie Adam Zarzecki – zeznający (podpis własnoręczny); Szymon Zarzecki, jego syn – na którego rzecz zrzeczenie
Tenże zeznający, zdrowy będąc, zeznał, iż on — co do prawa swego dożywotniego, przysługującego mu po zmarłej urodzonej (Nob.) Mariannie z Dembowskich, pierwszej małżonce, którą wzajemnym zapisem uczyniono, na wszystkich i każdym z osobna dobrach swoich, przed aktami niniejszymi w Wielki Czwartek Roku Pańskiego 1712 zapisanym — [oświadcza], iż rozciąga się ono nie dalej niż na połowę tychże dóbr wspomnianej zmarłej urodzonej (Nob.) Marianny z Dembowskich, pierwszej małżonki jego, zachowawszy drugą połowę [dóbr] dożywociu podległych; i z połowy dóbr dożywociu podległych ustępuje.
[Podpis własnoręczny:] A. Zarzecki
uwagi i marginalia Data zweryfikowana i zgodna: Wielki Czwartek 1712 to 24 III 1712. Wpis ogranicza zakres dożywocia wdowca do połowy dóbr po pierwszej żonie – rzadka konstrukcja, uzupełniająca rozliczenie z wpisu 1539.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Dominicam Exaudi proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Kwit żony z dwóch sum zapisanych jej przez męża przed ślubem i po ślubie
strona czynna Brygida Dembowska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Adam Zarzecki Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Brygida z Dembowskich Zarzecka, córka zm. Szymona Dembowskiego zwanego Grzebisz, żona Adama Zarzeckiego, w asystencji Wawrzyńca Dembowskiego, brata stryjecznego – kwitująca; Adam Zarzecki, jej mąż – kwitowany
Urodzona (Nob.) Brygida Dembowska, zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona Dembowskiego zwanego Grzebisz córka, a urodzonego (Nob.) Adama Zarzeckiego małżonka, w asystencji urodzonego (Gen.) Wawrzyńca Dembowskiego, brata stryjecznego, zdrowa będąc, zeznała, iż ona tegoż urodzonego (Nob.) Adama Zarzeckiego, męża swego, i jego następców — z dwóch sum, a mianowicie pierwszej stu złotych polskich, przez obecnie kwitowanego jeszcze przed zawarciem ślubów małżeńskich, w czwartek przed świętem św. Macieja Apostoła [Roku Pańskiego] 1722, oraz drugiej siedemdziesięciu złotych polskich, przez tegoż kwitowanego w piątek, w sam dzień święta Narodzenia św. Jana Chrzciciela Roku Pańskiego 1729, jej, zeznającej, sposobem prostego długu przed aktami niniejszymi zapisanych — z racji danego jej zadośćuczynienia przez ugodę zawartą w dniu dzisiejszym — kwituje, a zapisy te kasuje.
Pisma nieświadomi.
uwagi i marginalia Daty zweryfikowane: św. Macieja Apostoła (24 II) w 1722 r. przypadało we wtorek, czwartek przed nim to 19 II 1722; Narodzenie św. Jana Chrzciciela (24 VI) w 1729 r. wypadło w piątek – formuła „feria sexta ipso die” zgodna. Wpis pokazuje dwa etapy zabezpieczenia żony: zapis przedślubny (1722) i późniejszy (1729), rozliczone po dwudziestu latach. Przydomek Grzebisz zgodny z tagami PTG do skanu 57-081.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Dominicam Exaudi proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) dóbr macierzystych – roli w siedmiu miejscach – na rzecz braci rodzonych
strona czynna Szymon Zarzecki Nob. · Zbywca
strona bierna Szymon Zarzecki Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Szymon Zarzecki, syn Adama Zarzeckiego – darczyńca (podpis własnoręczny); Józef i Paweł Zarzeccy, jego bracia rodzeni – obdarowani; sąsiedzi (miedze): sukcesorowie zm. Mirosława Karwowskiego, Antoni Nurzyński, Maciej Nurzyński, Józef Dembowski, Dominik Dembowski, Józef Celiński, Brygida z Dembowskich Zarzecka
miejscowości we wpisie wieś Dembowica [odczyt niepewny]; granice karwowskie, szaniawskie, nurzyńskie; droga Zapłotnia; rzeka Krzna; uroczyska: Siedzące, Dziadkowizna, Zaleźno, Włoski Dembowskie [odczyty niepewne]
Urodzony (Nob.) Szymon Zarzecki, urodzonego (Nob.) Adama syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonym (Nob.) Józefowi i Pawłowi Zarzeckim, braciom swym rodzonym, i ich następcom dobra swoje dziedziczne macierzyste, to jest trzy zagony roli, poczynając od granic karwowskich, a ciągnące się ku granicom szaniawskim, między miedzami sukcesorów urodzonego (Nob.) Mirosława Karwowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Antoniego Nurzyńskiego z drugiej strony; nadto w miejscu zwanym Siedziewski [odczyt niepewny] jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od rzeki zwanej Krzna, a ciągnący się ku granicom szaniawskim, między miedzami tychże; nadto w tym samym miejscu jeden zagon roli z połową drugiego podobnej długości, między miedzami sukcesorów urodzonego (Nob.) Mirosława Karwowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Dominika Dembowskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od granic nurzyńskich, a ciągnący się ku granicom szaniawskim, między miedzami sukcesorów urodzonego (Nob.) Mirosława Karwowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Antoniego Nurzyńskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Antoniego Nurzyńskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Józefa Celińskiego z drugiej strony; nadto w polu zwanym Siedzące [odczyt niepewny] cztery zagony roli zwane Dziadkowizna [odczyt niepewny], poczynając od drogi Zapłotniej, a ciągnące się ku granicom szaniawskim, między miedzami urodzonego (Nob.) Antoniego Nurzyńskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Józefa Dembowskiego z drugiej strony; nadto w miejscu zwanym Zaleźno [odczyt niepewny] trzy zagony roli, poczynając od granic nurzyńskich, a ciągnące się ku miejscu zwanemu Włoski Dembowskie [odczyt niepewny], między miedzami sukcesorów urodzonego (Nob.) Mirosława Karwowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Antoniego Nurzyńskiego z drugiej strony; nadto siedlisko zwane [nazwa odczytana niepewnie], poczynając od drogi Zapłotniej, a ciągnące się ku rzece Krznie, między miedzami sukcesorów urodzonego (Nob.) Mirosława Karwowskiego z jednej, a urodzonej (Nob.) Brygidy z Dembowskich, urodzonego (Nob.) Adama Zarzeckiego małżonki, z drugiej strony — we wsi dziedzicznej Dembowica [odczyt niepewny] położone i leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję wspólną i obronę prawną im [przyzwala], a to pod szkodami ziemskimi. Sąd urzędu niniejszego.
[Podpis własnoręczny:] Simon Zarzecki
uwagi i marginalia Najbardziej rozdrobniona darowizna rocznika 1744 po wpisie 1513: osiem osobnych kawałków gruntu w jednej wsi, każdy opisany przez miedze i uroczyska. Nazwy uroczysk (Siedziewski, Siedzące, Dziadkowizna, Zaleźno, Włoski Dembowskie) odczytane niepewnie i nietagowane przez PTG. Wpis dopełnia rozliczenie rodzinne Zarzeckich z wpisów 1539–1541: ojciec wykupił dobra macierzyste syna, a syn przekazuje je braciom.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Dominicam Exaudi proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Kwit z sumy 14 złp zastawnej, po łańcuchu przeniesień 1694 → … → 1729 → 1744; kasacja zapisów
strona czynna Paweł Kożuchowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Szymon Zarzecki Nob. · Dłużnik
wartość 14
osoby we wpisie Paweł Kożuchowski, syn zm. Adama Kożuchowskiego – kwitujący; Szymon Zarzecki, syn Adama Zarzeckiego, oraz Marianna Dembowska, córka zm. Jana Dembowskiego – kwitowani; zm. Feliks i Stanisław Dembowscy, zmarli bezpotomnie – pierwotni dłużnicy; zm. Sebastian Popławski – pierwotny wierzyciel; Adam Popławski, jego syn – cedent; zm. Zarzecki, wicestarosta łukowski [imię nieczytelne]
miejscowości we wpisie wieś Dębowica
Urodzony (Nob.) Paweł Kożuchowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Adama syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Szymona Zarzeckiego, urodzonego (Nob.) Adama Zarzeckiego syna, tudzież urodzoną (Nob.) Mariannę Dembowską, ze zmarłym urodzonym (Nob.) Janem Dembowskim spłodzoną córkę — a zmarłych urodzonych (Nob.) Feliksa i Stanisława Dembowskich, bezpotomnie zeszłych, [następczynię] — i ich następców:
z sumy czternastu złotych polskich, najpierw i pierwotnie przez zmarłych urodzonych (Nob.) Feliksa i Stanisława Dembowskich zmarłemu urodzonemu (Nob.) Sebastianowi Popławskiemu, sposobem zastawnym, na pewnych dobrach w dziedzictwie wsi Dębowica leżących, przed aktami niniejszymi, we wtorek po Niedzieli Wstępnej (Invocavit) Wielkiego Postu roku 1694 zapisanej;
następnie przez urodzonego (Nob.) Adama Popławskiego, Sebastiana syna, zmarłemu urodzonemu (Gen.) Zarzeckiemu, wicestaroście łukowskiemu, ustąpionej, a przez sukcesorów tegoż urodzonego (Nob.) Zarzeckiego [dalej] przekazanej;
wreszcie przez wspomnianego [poprzednika] jemu, zeznającemu, przed tymiż aktami niniejszymi, w czwartek po święcie Świętych Trzech Króli Roku Pańskiego 1729 przelanej;
obecnie zaś przez kwitowanego, jako naturalnego następcę, rzeczywiście wypłaconej, a przez zeznającego odebranej — kwituje, a zapisy owe kasuje.
uwagi i marginalia Trzeci w tej partii wpis odtwarzający **wieloetapowy łańcuch cesji** (por. 1591, 1599, 1601): 1694 → [cesja na wicestarostę Zarzeckiego] → 1729 → 1744, czyli **pięćdziesiąt lat obiegu jednej wierzytelności 14 złp**. **Weryfikacja kalendarzowa — obie czytelne daty zgodne:** „Feria Tertia post Dominicam Invocavit Quadragesimalem 1694” = **2 III 1694** (Invocavit 28 II 1694); „Feria Quinta post Festum SS. Trium Regum 1729” = **13 I 1729** (Trzech Króli 6 I 1729 — czwartek, więc „czwartek po” to następny czwartek). **Urząd wicestarosty (vicecapitaneus) łukowskiego** nosił tu Zarzecki — imienia rękopis nie podaje (wyraz wchodzi w grzbiet); nazwisko zgodne z tagami PTG, które wymieniają Szymona i Adama Zarzeckich. Osoby i wieś Dębowica zgodne z tagami PTG do skanu 57-094 („Paweł Kożuchowski”, „Adam Kożuchowski”, „Szymon Zarzecki”, „Adam Zarzecki”, „Marianna Dembowska”, „Jan Dembowski”, „Feliks Dembowski”, „Stanisław Dembowski”, „Sebastian Popławski”, „Adam Popławski”).
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda intra Octavas Festi Sanctissimi Corporis Christi, Die 8 Junii A.o 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Rezygnacja i sprzedaż dóbr (resignatio bonorum) resignatio bonorum
darowizna / rezygnacja części dziedzicznych (donatio, resignatio Sortium)
strona czynna Anna Świderska Gen. · Strona
strona bierna Anna Świderska Gen. · Strona
osoby we wpisie Anna ze Świderskich Zarzecka; Krzysztof Świderski (ojciec, zm.); Anna z Gołąbek Jezierska Świderska (matka); Stanisław Świderski (brat rodzony, zm. bezpotomnie); Kazimierz Czerski (obdarowany); Jan Czerski (jego ojciec); Franciszek Zarzecki (mąż zeznającej); Stefan Zarzecki
miejscowości we wpisie Jeziery; Świdry
Urodzona (Gen.) **Anna ze Świderskich**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Krzysztofa Świderskiego** z urodzoną (Gen.) **Anną z Gołąbek Jezierską** spłodzona córka —
zmarłego urodzonego (Gen.) **Stanisława Świderskiego, niedawno bezpotomnie zeszłego (steriliter vita functi)**, tegoż urodzonego (Gen.) **Krzysztofa Świderskiego** z tąż urodzoną (Gen.) **Anną z Gołąbek Jezierską** zrodzonego syna, **siostra rodzona i następczyni bezpośrednia (successrix immediata)** —
zdrowa będąc, zeznała, iż ona
urodzonemu (Gen.) **Kazimierzowi Czerskiemu**, urodzonego (Gen.) **Jana Czerskiego** synowi, i jego następcom —
dobra swoje, **całe i nienaruszone części (sortes)**, **na nią wobec innych współnastępców po zejściu wspomnianego zmarłego urodzonego (Gen.) Stanisława Świderskiego, brata jej, przypadające i prawem naturalnym spadłe**,
**ze wszystkim: z placami, budynkami, budowlami jakimikolwiek, ogrodami, sadami, rolami, polami, łąkami, lasami, borami, gajami, zaroślami, ostępami, jeziorami, bagnami, rzekami i strumieniami; tudzież z poddanymi, czeladzią, ogrodnikami, komornikami, ich żonami, dziećmi, bydłem i trzodą, całym ich sprzętem domowym, robociznami dziennymi, daninami, opłatami i wszelkimi dochodami; jako też z chałupami, rolami i łąkami przez nich trzymanymi i posiadanymi, oraz z innymi do tychże części przyległościami i przynależnościami — nic sobie ani następcom swoim nie zachowując i nie wyłączając** —
**w dziedzicznych wsiach Jezierach i Świdrach** leżące —
**daje i daruje**;
do **wwiązania (intromissio)** od zaraz [się zobowiązuje], zrzekając się praw ogólnych, i to **pod [rygorem] szkód ziemskich** [oraz pod rygorem] praw urzędu niniejszego.
*[Podpisy krzyżykami:] urodzonego (Gen.) **Franciszka Zarzeckiego małżonka**, w asystencji tegoż męża swego, oraz **Stefan Zarzecki** — nieświadomi pisma, krzyżyki kładą.*
uwagi i marginalia **Wpis kluczowy dla genealogii Świderskich:** określenie **„steriliter vita functi”** (zeszły bezpotomnie) wraz z **„successrix immediata”** dokumentuje przejście części dziedzicznych po bezpotomnym bracie na siostrę rodzoną — klasyczny przypadek **sukcesji naturalnej** w prawie ziemskim. **Rozbieżność z tagami PTG odnotowana:** tag PTG do skanu 57-125 podaje **„Anna Świderska Czerska”**, natomiast rękopis w podpisie tego wpisu i w całym wpisie 1732 określa ją jednoznacznie jako **małżonkę urodzonego Franciszka Zarzeckiego** („Gen. Francisci Zarecki Consors”; „Gen. Annae de Świderska Consorti suae”). **Rozbieżności nie wygładzano**; w wykazie osób przyjęto relację małżeńską z rękopisu, formę nazwiska męża — **Zarzecki** — za tagiem PTG (rękopis pisze „Zarecki”). **Charakter prawny czynności — rozbieżność wewnętrzna źródła:** wpis niniejszy używa formuły **darowizny** („dat, donat”), lecz **wpis 1732, spisany tego samego dnia, ujawnia cenę: 436 złp odebrane od Kazimierza Czerskiego „pro pretio Bonorum seu Sortium … resignatarum”**. Czynność była więc w istocie **sprzedażą ubraną w formę rezygnacji/darowizny** — praktyka typowa dla omijania prawa bliższości. **Odnotowano jawnie.** Rozbudowana formuła przynależności (**cum omni jure**) jest w tej księdze rzadko notowana w tak pełnym brzmieniu — obejmuje również **poddanych z rodzinami, inwentarzem i powinnościami**, co świadczy, że sorty w Jezierach i Świdrach były dobrami kmiecymi, nie tylko zagonami drobnoszlacheckimi. Nazwy wsi zgodne z tagami PTG („Jeziery”, „Świdry”). ✔
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Vigilia Festi Visitationis Beatissimae Virginis Mariae A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Inne czynności varia
zapis żonie ceny sprzedanych dóbr (inscriptio debiti) z wadium
strona czynna Franciszek Zarzecki Gen. · Strona
strona bierna Anna Świderska Gen. · Strona
osoby we wpisie Franciszek Zarzecki; Anna ze Świderskich Zarzecka (żona); Kazimierz Czerski (nabywca dóbr)
miejscowości we wpisie Jeziery; Świdry
Urodzony (Gen.) **Franciszek Zarzecki**, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonej (Gen.) **Annie ze Świderskich, małżonce swojej**, i jej następcom —
**sumę czterystu trzydziestu sześciu złotych polskich**, **z rąk urodzonego (Gen.) Kazimierza Czerskiego — tytułem ceny dóbr czyli części we wsiach Jezierach i Świdrach leżących, w dniu dzisiejszego aktu przez tęż małżonkę zeznającego zrezygnowanych — odebraną**,
sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego oraz prostego długu winien jest i powinien;
którą to [sumę] **na wszystkich i poszczególnych dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza**,
a tęż sumę **na pierwsze żądanie tejże małżonki swojej zapłacić i przy niniejszych aktach złożyć poddaje się i zobowiązuje**,
i to **pod podobnym wadium czterystu trzydziestu sześciu złotych polskich** [oraz pod rygorem] praw niniejszych.
*Nieświadomy pisma [ignarus litterarum].*
uwagi i marginalia **Wpis ujawnia rzeczywistą cenę transakcji z wpisu 1731: 436 złp** — mimo że tam użyto formuły darowizny („dat, donat”). **Rozbieżność odnotowana, nie wygładzana.** **Rachunek zgodny:** suma główna = wadium = **436 złp**; liczebnik „Quadringentorum ~~Florenorum~~ Triginta sex Florenos Polon.” zapisany z jednym skreśleniem. ✔ Mechanizm prawny: cena za dobra żony trafia do rąk męża, który **zapisuje ją żonie z powrotem na swoich dobrach** — standardowe zabezpieczenie majątku odrębnego żony w prawie ziemskim. Nazwisko „Zarzecki” przyjęto za tagiem PTG; rękopis pisze konsekwentnie **„Zarecki”** — rozbieżność odnotowana.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta in Vigilia Festi Visitationis Beatissimae Virginis Mariae A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
kwitacja sumy z ugody (quietatio) po dekrecie trybunalskim
strona czynna Józef Niewęgłowski Gen. · Strona
strona bierna Zofia Zarzecka Gen. · Strona
osoby we wpisie Józef Niewęgłowski i Stanisław Niewęgłowski; Zofia z Zarzeckich Niewęgłowska (matka, zm.); Maciej Zarzecki, podczaszy owrucki (wuj, zm.); Konstanty Stępowski, podsędek ziemski, i Franciszka z Zawadzkich, 1v. Zarzecka, 2v. Stępowska, małżonkowie
miejscowości we wpisie Stok; Lublin (Trybunał Koronny)
Urodzeni (Gen.) **Józef Niewęgłowski** i urodzony (Gen.) **Stanisław Niewęgłowski**, ze zmarłą urodzoną (Gen.) **Zofią z Zarzeckich** spłodzeni synowie, a zmarłego wielmożnego (Magn.) **Macieja Zarzeckiego, podczaszego owruckiego, siostrzeńcy rodzeni (sororini germani)**, zdrowi będąc, zeznali, iż oni
wielmożnych (Magn.) **Konstantego Stępowskiego, podsędka ziemskiego**, oraz **Franciszkę z Zawadzkich — pierwszego małżeństwa niedawno zmarłego wielmożnego (Magn.) Macieja Zarzeckiego, podczaszego owruckiego, a obecnie, drugiego małżeństwa, tegoż wielmożnego (Magn.) Stępowskiego, podsędka ziemskiego, małżonkę** — czyli **wzajem małżonków** — oraz ich następców —
**z sumy tysiąca czterystu dziewięćdziesięciu dwóch złotych polskich**,
**ugodą pewną (complanatio), między wspomnianą wielmożną (Magn.) — obecnie Stępowską — z jednej a matką ich z drugiej strony, w dobrach Stoku, dnia trzeciego lipca Roku Pańskiego 1725 zawartą i spisaną, rękami tychże układających się podpisaną, a przed niniejszymi aktami w sobotę [nazajutrz] po święcie św. Małgorzaty Panny i Męczennicy tegoż roku 1725 urzędowo umocnioną**;
[sumy] **wynikającej z ceny w tejże ugodzie [ustalonej] za dobra w dziedzicznej wsi Stoku, zmarłej urodzonej (Gen.) Zofii z Zarzeckich Niewęgłowskiej, matce ich, zrezygnowane**, a **na rzecz ich, zeznających, przez tęż najmilszą matkę przekazanej**;
**z powodu rzeczywistej wypłaty wspomnianej sumy czterystu dziewięćdziesięciu dwóch złotych polskich, na poczet sumy tysiąca ośmiu złotych polskich, dokonanej za pośrednictwem kwitacji uczynionej w Lublinie, w sądach trybunalskich, w piątek w przeddzień święta Podwyższenia Krzyża Świętego roku ubiegłego 1743, a przez nich, zeznających, odebranej**;
jako też **z wypłaty przez tychże wielmożnych (Magn.) kwitowanych, wraz z prowizjami od tejże sumy dwóch tysięcy pięciuset złotych polskich, corocznie płaconymi** […]
— **kwitują**.
uwagi i marginalia **Rachunek wewnętrznie spójny:** 1492 złp + 1008 złp = **2500 złp** — i właśnie od tej sumy (2500 złp) wpis liczy prowizje roczne. ✔ Zgodność ta potwierdza odczyt wszystkich trzech liczebników. **Weryfikacja kalendarzowa:** • „Feria Sexta pridie Festi Exaltationis S. Crucis Anno 1743” — Podwyższenie Krzyża = 14 IX; *pridie* = **13 IX 1743**, a to **piątek** ✔; • „Sabbatho in [Crastino] Festi S. Margarethae V. et M. A.D. 1725” — św. Małgorzata = 13 VII 1725 (**piątek**), więc **sobotą był 14 VII 1725**; odczyt „in Crastino” (nazajutrz) usuwa sprzeczność, natomiast lektura „in ipso die” byłaby z dniem tygodnia niezgodna. **Odnotowano oba warianty, przyjęto zgodny z rachubą.** **Ugoda z 1725 r. zawarta na gruncie — w dobrach Stok**, w dniu **3 VII 1725** (wtorek; data podana kalendarzowo, bez formuły świątecznej — brak sprzeczności). **Terminologia pokrewieństwa:** bracia Niewęgłowscy są **„sororini germani”** zmarłego Macieja Zarzeckiego, tj. **synami jego rodzonej siostry Zofii** — kolejny termin z zakresu pokrewieństwa rozróżniany przez tę kancelarię (obok amita, patruelis, avunculus, sobrinus). **Kwitacja częściowa przed Trybunałem Koronnym w Lublinie (1743)** poprzedza niniejszą, dopełniającą — łańcuch dwuetapowy. Osoby i wieś zgodne z tagami PTG do skanu 57-145 („Józef Niewęgłowski”, „Stanisław Niewęgłowski”, „Zofia Zarzecka Niewęgłowska”, „Maciej Zarzecki”, „Konstanty Stępowski”, „Franciszka Zawadzka Stępowska”, „Stok”). ✔ **Nazwy ziemi, której podsędkiem był Stępowski, rękopis nie podaje czytelnie** — **nie uzupełniano domysłem**.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta in Crastino Festi S. Mariae Magdalenae A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
kwitacja z sumy 20 złp z zastawu sprzed 38 lat i kasacja inskrypcji (quietatio)
strona czynna Jan Rola Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Dominik Zarzecki Nob. · Dłużnik
wartość 20
osoby we wpisie Jan Rola, syn zm. Józefa Roli – kwitujący; Dominik Zarzecki, syn zm. Józefa Zarzeckiego i zm. Teresy z Tchórzewskich, córki zm. Piotra Tchórzewskiego zwanego Łubek – kwitowany; zm. Piotr Tchórzewski zwany Łubek – dziad kwitowanego, pierwotny zapisujący
miejscowości we wpisie wieś dziedziczna Wierzchowiny
Urodzony (Nob.) **Jan Rola**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Józefa Roli** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonego (Nob.) **Dominika Zarzeckiego**, zmarłego urodzonego (Nob.) **Józefa Zarzeckiego** syna — **ze zmarłą urodzoną (Nob.) Teresą Tchórzewską, zmarłego urodzonego (Nob.) Piotra Tchórzewskiego zwanego Łubek córką, spłodzonego** — i jego następców
**z sumy dwudziestu złotych polskich (20 złp)** — **przez zmarłego urodzonego (Nob.) Piotra Tchórzewskiego, dziada teraźniejszego kwitowanego, wspomnianemu zmarłemu urodzonemu (Nob.) Józefowi Roli, na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Wierzchowiny leżących, wobec akt niniejszych w poniedziałek po niedzieli Exaudi Roku Pańskiego 1706 [17 maja 1706] zapisanej**;
**obecnie zaś przez niego samego, zeznającego, z rąk kwitowanego podniesionej** —
**kwituje, a tęż inskrypcję kasuje** [i pozostałe formuły kancelaryjne].
uwagi i marginalia **Zastaw trwał trzydzieści osiem lat — od 1706 do 1744 r.** i przeszedł po obu stronach na następne pokolenie: zapisał go **Piotr Tchórzewski Łubek** na rzecz **Józefa Roli**, a kwitują się **wnuk** zapisującego (Dominik Zarzecki) i **syn** wierzyciela (Jan Rola). To jeden z najdłuższych cykli zastaw–wykup uchwyconych w tym roczniku. **Data zweryfikowana:** „Feria Secunda post Diem Exaudi proxima A.D. 1706” — niedziela Exaudi (Wielkanoc + 42 dni) w 1706 r. przypadła **16 V**, więc poniedziałek po niej to **17 V 1706** ✔. Wielkanoc 1706 r. wypadła 4 IV. **Pokrewieństwo podane wprost i jednoznacznie:** rękopis nazywa Piotra Tchórzewskiego **„moderni Quietati Avum”** — **dziadem** teraźniejszego kwitowanego, i osobno wymienia **matkę** Dominika, **Teresę z Tchórzewskich**, jako córkę tegoż Piotra. Linia **Piotr Tchórzewski Łubek → Teresa → Dominik Zarzecki** jest więc udokumentowana w jednym zdaniu, bez potrzeby rekonstrukcji. **Rachunek:** suma **20 złp**; do statystyki wartości przyjęto tę kwotę. Wpis nie wspomina o prowizji ani o karach — po 38 latach wykupiono sumę nominalną. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-190** („Jan Rola”, „Józef Rola”, „Dominik Zarzecki”, „Józef Zarzecki”, „Teresa Tchórzewska Łubek”, „Piotr Tchórzewski Łubek”, „Wierzchowiny”) ✔ — komplet osób i nazwa wsi. Przydomek **Łubek** tagi przypisują zarówno Piotrowi, jak i Teresie ✔.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2009:] Feria Secunda in C^no Festi OO. SS. A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
kwitacja z sumy 16 złp z zastawu sprzed 40 lat i kasacja inskrypcji (quietatio)
strona czynna Jan Rola Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Dominik Zarzecki Nob. · Dłużnik
wartość 16
osoby we wpisie Jan Rola, syn zm. Józefa – kwitujący; Dominik Zarzecki, spłodzony ze zm. Teresą z Tchórzewskich – kwitowany; zm. Wojciech Tchórzewski – pierwotny zapisujący
miejscowości we wpisie wieś dziedziczna Wierzchowiny
Urodzony (Nob.) **Jan Rola**, zmarłego **Józefa** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on
urodzonego (Nob.) **Dominika Zarzeckiego**, **ze zmarłą urodzoną (Nob.) Teresą Tchórzewską spłodzonego**, i jego następców
**z sumy szesnastu złotych polskich (16 złp)** — **przez zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Tchórzewskiego, niegdyś rodzica jego** [odniesienie zaimka niepewne — zob. uwagi], **sposobem zastawnym na pewnych dobrach we wsi dziedzicznej Wierzchowiny leżących, wobec akt niniejszych w poniedziałek w wigilię święta św. Marii Magdaleny Roku Pańskiego 1704 [21 lipca 1704] zapisanej**;
**obecnie zaś przez niego samego, zeznającego, podniesionej** —
**kwituje, a tęż inskrypcję kasuje** [i pozostałe formuły kancelaryjne].
*[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).*
uwagi i marginalia **Drugi tego dnia akt między tymi samymi stronami** — por. nr 2010, gdzie ten sam **Jan Rola** kwitował tegoż **Dominika Zarzeckiego** z **20 złp** zapisanych w 1706 r. przez **Piotra Tchórzewskiego Łubka**. Tutaj chodzi o **inną sumę (16 złp)** i **innego zapisującego (Wojciecha Tchórzewskiego)**, ale te same dobra — **Wierzchowiny**. Oba wpisy razem porządkują całość obciążeń, jakie rodzina Tchórzewskich zostawiła na tych dobrach na rzecz Rolów. **Zastaw trwał czterdzieści lat** — od 21 VII 1704 do 4 XI 1744. To **najdłuższy cykl zastaw–wykup dotąd uchwycony w tym roczniku**, dłuższy nawet niż 38 lat we wpisie nr 2010. **Data zweryfikowana:** „Feria Secunda pridie Festi S. Mariae Magdalenae A.D. 1704” — św. Maria Magdalena (22 VII) w 1704 r. wypadła we **wtorek**, więc wigilia to **poniedziałek 21 VII 1704** ✔. Feria i wigilia zgadzają się co do dnia, co potwierdza zarazem odczyt roku. **Odniesienie zaimka „sui” jest niejasne.** Rękopis ma „per ol. N. Albertum Tchórzewski, **quondam sui Parentem**”. Jeśli „sui” odnosi się do kwitowanego (Dominika Zarzeckiego), Wojciech byłby jego przodkiem po matce — ale matką Dominika była **Teresa, córka Piotra** Tchórzewskiego (nr 2010), nie Wojciecha. Jeśli odnosi się do zeznającego, kłóci się to z filiacją „ol. Josephi filius”. **Sprzeczności nie rozstrzygnięto** — możliwe, że Wojciech był dalszym krewnym Tchórzewskich, a formuła jest skrótem myślowym pisarza. Oznaczono w przekładzie. **Rachunek:** suma **16 złp** („Sedecem Florenos Polt.” — liczebnik zapisany rozdzielnie, zgodnie z praktyką tej kancelarii). Do statystyki wartości przyjęto tę kwotę. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-190** („Jan Rola”, „Józef Rola”, „Dominik Zarzecki”, „Teresa Tchórzewska Łubek”, „Wojciech Tchórzewski”, „Wierzchowiny”) ✔ — komplet osób.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2011–2012:] Feria Quarta post [Festum] OO. SS. proxima A.D. 1744to
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna sumy zasądzonej na rzecz konwentu bernardynów łukowskich, na sufragia za duszę (donatio ad pias causas)
strona czynna Antoni Popławski Gen. · towarzysz chorągwi · Zbywca
osoby we wpisie Antoni Popławski, towarzysz chorągwi, brat cioteczny i sukcesor zm. Stanisława Zbysława – darczyńca; Ojcowie Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów św. Franciszka, konwent łukowski – obdarowani; zm. Stanisław Zbysław, towarzysz tejże chorągwi – po nim suma; zm. Mateusz Zarzecki, cześnik owrucki, rotmistrz chorągwi – pierwotny dłużnik; Franciszka z Zawadzkich, wdowa po Zarzeckim, obecnie żona Stempowskiego, podsędka ziemskiego – strona pozwana w dekrecie
miejscowości we wpisie Łuków (konwent bernardynów)
Urodzony (Gen.) **Antoni Popławski**, **towarzysz chorągwi** *[nazwa chorągwi i nazwisko jej pana — odczyt niepewny]*, **brat cioteczny** (*frater amitalis*) **zmarłego urodzonego (Gen.) Stanisława Zbysława, towarzysza tejże chorągwi, i po jego śmierci prawny sukcesor**, zdrów będąc, **zeznał**, iż on
**Wielebnym (Ven.) Ojcom Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów św. Franciszka, konwentu łukowskiego**, —
**całe i zupełne prawo swoje do sumy czterystu siedemdziesięciu pięciu złotych polskich**,
**pierwotnie należnej po urodzonym (Gen.) Mateuszu Zarzeckim, cześniku owruckim, rotmistrzu chorągwi, rzeczonemu zmarłemu urodzonemu (Gen.) Zbysławowi**,
**a przysądzonej dekretem urzędu niniejszego, wydanym w terminach skargowych (sądach spraw) w poniedziałek przed świętem św.** *[imię świętej — odczyt niepewny]* **Panny i Męczennicy — między tymże zmarłym urodzonym (Gen.) Zbysławem, powodem, z jednej, a urodzoną (Gen.) Franciszką z Zawadzkich — [żoną] pierwszego [męża], po wtóre wspomnianego Zarzeckiego, obecnie zaś małżonką trzecią wielmożnego (Magn.) (M.) Stempowskiego, podsędka ziemskiego łukowskiego** [odczyt urzędu niepewny], **natenczas w stanie wdowim zostającą — oraz innymi, z drugiej strony**,
**a na niego, zeznającego, po bezpotomnej śmierci tegoż Zbysława prawnie spadłej**,
**tudzież cały proces w tej sumie prowadzony** —
**dla pomnożenia czci Bożej i na sufragia za duszę zmarłego urodzonego (Gen.) Zbysława — daje i darowuje**, **wraz ze wszystkimi prawami z tegoż dekretu**,
**dając moc tęż sumę windykować, z podniesionej kwitować, a gdyby zaszła potrzeba — prawem jej dochodzić**, tudzież [dochodzić] **kary zapłaconej**.
Podpis własnoręczny: **Antoni Popławski**; [obok — ręką duchowną — wzmianka o **gwardianie konwentu**, tekst częściowo zamazany].
uwagi i marginalia **Wpis wyjątkowy w tym roczniku pod trzema względami.** **(1) Środowisko wojskowe.** Zarówno darczyńca, jak i zmarły, po którym suma, są **towarzyszami chorągwi** (*commilitones cohortis*), a pierwotnym dłużnikiem jest **rotmistrz tejże chorągwi** (*praefectus cohortis*), noszący zarazem urząd ziemski **cześnika owruckiego**. Cała sprawa toczy się więc **wewnątrz jednej jednostki wojskowej**: żołnierz pozwał swojego rotmistrza (a po jego śmierci — jego wdowę) o zaległą należność, zapewne żołd albo pożyczkę. Takie sprawy trafiają do ksiąg grodzkich rzadko i tym cenniejszy jest ten ślad. **(2) Darowizna na cele pobożne** (*ad pias causas*). Suma nie zostaje sprzedana ani scedowana odpłatnie, lecz **darowana bernardynom łukowskim** — *Ordo Fratrum Minorum de Observantia S. Francisci, Conventus Lucoviensis* — wprost **„dla pomnożenia czci Bożej, na sufragia za duszę”** zmarłego Zbysława. Zakonnicy dostają nie gotówkę, lecz **wierzytelność wraz z prawem jej dochodzenia**: mogą sumę windykować, kwitować z niej i procesować się o nią. Jest to typowa w XVIII w. forma legatu — **darowizna roszczenia zamiast pieniędzy**. **(3) Trzykrotnie zamężna kobieta jako strona pozwana.** Franciszka z Zawadzkich występuje jako żona kolejno **trzech mężów** (drugim był Mateusz Zarzecki, trzecim — Stempowski, podsędek ziemski), a w chwili wydania dekretu **była wdową** (*pro tunc in viduali statu existens*). Kancelaria śledzi jej stan cywilny z drobiazgową dokładnością, bo od niego zależało, **czy i w czyjej asystencji mogła odpowiadać przed sądem**. **Pokrewieństwo:** *frater amitalis* — **brat cioteczny**, czyli spokrewniony przez siostrę ojca. Ten sam termin z rodziny *amita* pojawia się we wpisie nr 2034 (tam: *amita* — ciotka rodzona). **Odczyty niepewne — wyliczone jawnie:** nazwa chorągwi i nazwisko jej pana; **imię świętej** w datacji dekretu (odczytuję *S. Bro[s]chae V. et Martyris*, **nie rozwiązuję**); **rok dekretu w tekście nie występuje**, więc **datacji tej nie da się zweryfikować rachubą** — podaję ją tak, jak stoi, i **niczego nie domyślam**; urząd Stempowskiego (*Subjudicis Terrestris …ensis*) odczytuję jako **łukowski**, ale bez pewności; imienia Stempowskiego rękopis nie podaje. **Wpis przechodzi z kolumny na kolumnę** — kończy się w prawej kolumnie skanu 57-195 (k. 194r), gdzie po tekście widnieje **podpis własnoręczny Antoniego Popławskiego** oraz dopisek wzmiankujący **gwardiana konwentu**, częściowo zalany atramentem i **nieodczytany**. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-195** ✔: „Antoni Popławski”, „Stanisław Zbysław ?” (tag z znakiem zapytania — rękopis potwierdza formę **Zbysław**), „Mateusz Zarzecki”, „Franciszka Zawadzka Zarzecka”. **Stempowskiego tagi nie notują** — rozbieżność odnotowana.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2031–2034:] Feria Sexta post Festum S. Martini Pontificis proxima A.D. 1744to
To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.