Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaKsięgi grodzkie łukowskie 1743–1744NazwiskaStocki

Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744

Stocki

osób 10 · wpisów 12 · lata 1743–1744

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osób (różnych imion)
10
Wpisów w księgach
12
Wystąpień w aktach
17
Lata
1743–1744

„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

formy zapisu w aktach Stocka Stocki

przydomki przy tym nazwisku Gryczan

Osoby

Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.

StockiAdamGen.Nob.4

wpisy 1070 1178 1192 1447

StockaMariannaNob.4

ojciec Kazimierz Stocki

małżonek Paweł Krasowski, Piotr Klembowski

wpisy 669 1607 1644 2087

StockiAntoniNob.1

wpisy 669

StockaBarbaraNob.1

małżonek Maciej Nurzyński

wpisy 171

StockaElżbietaGen.1

małżonek Jan Celiński

wpisy 794

StockiFranciszekGen.1

wpisy 25

StockiJanNob.1

małżonek Marianna Kopińska

wpisy 669

StockaKatarzynaNob.1

ojciec Kazimierz Stocki

wpisy 669

StockiKazimierzNob.1

wpisy 669

StockiKazimierz«Gryczan»Gen.1

małżonek Magdalena Stocka

wpisy 1327

StockaMagdalenaGen.1

małżonek Kazimierz Stocki

wpisy 1327

Miejscowości i dobra

Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.

Drzewa rodzinne

Fragmenty rodzin złożone z pokrewieństw, które akta wymieniają wprost. Jeden fragment to tyle, ile jeden wpis albo grupa wpisów pozwala powiązać bez domysłu — nie całe drzewo rodu, tylko pewny jego kawałek.

Stoccy

Stoccy — potomstwo: Kazimierz Stocki

pewność A — jeden akt

Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 669). Rodzaj czynności: Kwitacja ze 100 złp oraz z ruchomości.

Katarzyna Stocka wpis 669 Marianna Stocka ⚭ Piotr Klembowski wpis 669 Kazimierz Stocki wpis 669

669 · sygn. 56/105–106, k. 102r–102v, 22 VI 1743

Wpisy

Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.

1743rok kancelaryjny

18 I 1743wpis 25karta 5r–5vskan 56/008–009

rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae

Cesja (przelew) sumy 30 czerwonych złotych węgierskich

strona czynna Antoni Burski Gen. · Strona

strona bierna Jan Boratyński Adm. Rev. · prepozyt · Nabywca

osoby we wpisie Antoni Burski, notariusz apostolski, urzędnik konsystorza łukowskiego – cedent; ks. Jan de Boratyn Boratyński, prepozyt i oficjał łukowski – cesjonariusz; Kacper i Franciszka z Kuropatnik Załuscy, małżonkowie, starostowie [nazwa starostwa – odczyt niepewny] – pierwotni dłużnicy; Franciszek Stocki – pierwotny wierzyciel

miejscowości we wpisie Stanin; Łuków

Urodzony (Gen.) Antoni Burski, notariusz apostolski, [urzędnik] konsystorza łukowskiego, jakkolwiek słaby na ciele, zdrowy jednak na umyśle, zeznał, iż Przewielebnemu (Adm. Rev.) Księdzu Janowi de Boratyn Boratyńskiemu, prepozytowi i oficjałowi łukowskiemu, oraz jego następcom, sumę trzydziestu czerwonych złotych węgierskich – zaciągniętą pierwotnie przez zmarłych wielmożnych (Magn.) Kacpra i Franciszkę z Kuropatnik Załuskich, małżonków, starostów [nazwa – odczyt niepewny], u urodzonego (Gen.) Franciszka Stockiego, wedle pewnego skryptu ręcznego danego w Staninie dnia 10 listopada Roku Pańskiego 1733, a następnie scedowaną przez tegoż urodzonego (Gen.) Franciszka Stockiego jemu, zeznającemu, wobec akt obecnych w czwartek po święcie Niepokalanego Poczęcia NMP Roku Pańskiego 1736 – wraz ze wszystkimi warunkami, punktami, klauzulami, artykułami, więzami, forum i obwarowaniami tegoż skryptu, otrzymawszy z rąk obecnego cesjonariusza wystarczające zadośćuczynienie za powyższą sumę, ceduje; całe zaś i nienaruszone to swoje prawo na osobę wspomnianego cesjonariusza przenosi, przelewa i wciela w pełni, dając i przyznając zupełną możność oraz wszelką i bezwzględną władzę tęż sumę trzydziestu czerwonych złotych węgierskich (wraz z prowizją) odebrać, z odbioru kwitować, a w razie potrzeby o nią prawem dochodzić.

uwagi i marginalia Pod wpisem podpis: „Antoni Burski, N[otarius] Ap[osto]l[icus]”.

data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta ipso die Festi S. Priscae Virginis et Martyris Anno Domini 1743 (piątek, w sam dzień święta św. Pryski Dziewicy i Męczennicy 1743)

5 III 1743wpis 171karta 29rskan 56/032

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z posagu i wyprawy; zrzeczenie się dóbr

strona czynna Teresa Nurzyńska Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Teresa Nurzyńska Nob. · Dłużnik

osoby we wpisie Teresa Nurzyńska, c. zm. Macieja Nurzyńskiego zwanego Kalisz i zm. Barbary ze Stockich, żona Łukasza Świerczowskiego (zeznawała w asystencji męża) – kwitująca; Kazimierz, Franciszek i Andrzej Nurzyńscy, bracia rodzeni, synowie zm. Antoniego Nurzyńskiego, jej brata rodzonego – kwitowani; Jan Franciszek Jezierski, pisarz grodzki łukowski – przez którego ręce wypłacono posag

miejscowości we wpisie

Urodzona (Nob.) Teresa Nurzyńska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja Nurzyńskiego zwanego Kalisz, spłodzona ze zmarłą urodzoną (Nob.) Barbarą Stocką, a małżonka urodzonego (Nob.) Łukasza Świerczowskiego, w asystencji swego męża, zdrowa, zeznała, iż z tytułu posagu i należytej wyprawy z dóbr ojczystych i macierzystych uczyniono jej wystarczająco zadość przez ręce Wielmożnego (Magn.) Jana Franciszka Jezierskiego, pisarza grodzkiego łukowskiego, mocą nabytej pod aktem dnia dzisiejszego darowizny na niektóre schedy od urodzonego (Nob.) Kazimierza Nurzyńskiego. Z tytułu tegoż zadośćuczynienia kwituje urodzonych (Nob.) Kazimierza, Franciszka i Andrzeja Nurzyńskich, braci rodzonych, synów zmarłego urodzonego (Nob.) Antoniego Nurzyńskiego, jej brata rodzonego, a dóbr tych się zrzeka i wyrzeka.

uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać. Wpis powiązany z darowizną nr 166 na rzecz J. F. Jezierskiego.

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (wtorek po niedzieli Invocavit, pierwszej niedzieli Wielkiego Postu 1743) [(pod tą samą datą)]

22 VI 1743wpis 669karta 102r–102vskan 56/105–106

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwitacja ze 100 złp oraz z ruchomości (bydła) i kasacja zapisu

strona czynna Katarzyna Stocka Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Marianna Kopińska Nob. · Dłużnik

wartość 100

osoby we wpisie Katarzyna Stocka, panna, oraz Marianna Stocka, żona Piotra Klembowskiego, córki zm. Kazimierza Stockiego, siostry rodzone, także w imieniu Antoniego Stockiego [odczyt niepewny] – kwitujące; Marianna Kopińska, 1° voto żona zm. Franciszka Wysokińskiego, 2° voto wdowa po zm. Janie Stockim – kwitowana

miejscowości we wpisie

Urodzone (Nob.) Katarzyna – nie tyle panna, ile wdowa, przez żadnego męża nieopuszczona [formuła kancelaryjna oznaczająca kobietę stanu wolnego] – oraz Marianna, urodzonego (Nob.) Piotra Klembowskiego prawowita małżonka, w asystencji tegoż męża swego, Stockie, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza Stockiego córki, siostry między sobą rodzone, zdrowe będąc, zeznały – imieniem własnym oraz urodzonego (Nob.) Antoniego Stockiego [odczyt niepewny], o ile mu prawo służy, za którego pokój warunkują –

iż one urodzoną (Nob.) Mariannę Kopińską, pierwszych ślubów zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka Wysokińskiego, drugich zaś ślubów zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Stockiego małżonkę pozostałą wdowę, i jej następców z sumy stu złotych polskich, przed aktami niniejszymi we wtorek przed świętem Nawrócenia św. Pawła Apostoła Roku Pańskiego 1714 [odczyt roku niepewny] zapisanej,

tudzież z rzeczy ruchomych i samoruchomych – jako to z wołu i innego bydła – przez nie same odebranych, oraz ze wszystkich w ogóle i z każdej z osobna pretensji – wobec uczynionego im dostatecznego zadośćuczynienia – kwitują, a zapis tenże kasują.

Zeznające niepiśmienne (w źródle: „Ignarae litterarum”) – wpis bez podpisów.

uwagi i marginalia Wpis rozpoczyna się na k. 102r (skan 105), kończy na k. 102v (skan 106) – połączony. Rok zapisu pierwotnego zamazany i odczytany niepewnie (1714 lub 1744; ta druga data jest niemożliwa, bo późniejsza od wpisu). Formuła daty niespójna: 25 I 1714 przypadał w czwartek, dzień poprzedzający to środa, „feria tertia” wskazuje na wtorek 23 I 1714. Tag „Katarzyna ?” odpowiada Katarzynie Stockiej. Uwagę zwraca wymienienie ruchomości: wół i inne bydło.

data w brzmieniu kancelarii pod datą sesji: Sabbatho in Vigilia Festi Nativitatis S. Joannis Baptistae Anno Domini 1743

29 VII 1743wpis 794karta 121v–122rskan 56/125

rodzaj sprawy Rezygnacja i sprzedaż dóbr (resignatio bonorum) resignatio bonorum

Rezygnacja (donatio perpetua) całej schedy dziedzicznej we wsi Celiny

strona czynna Franciszek Kamieński Gen. · podczaszy trembowelski · Zbywca

strona bierna Katarzyna Celińska Gen. · wicegerent · Nabywca

osoby we wpisie Franciszek Kamieński z Ładzkiej Kamianki, podczaszy trembowelski, syn zm. Daniela Kamieńskiego i zm. Katarzyny, córki zm. Tomasza Celińskiego, podsędka ziemskiego łukowskiego [odczyt urzędu niepewny] – rezygnujący; Marek Celiński, wicegerent grodzki łukowski, syn zm. Jana Celińskiego zwanego Wilczoch i zm. Elżbiety Stockiej – nabywca

miejscowości we wpisie Celiny (woj. lubelskie, ziemia łukowska)

Urodzony (Gen.) Franciszek z Ładzkiej Kamianki Kamieński, podczaszy trembowelski, zmarłego urodzonego (Gen.) Daniela Kamieńskiego ze zmarłą urodzoną (Gen.) Katarzyną, córką zmarłego urodzonego (Gen.) Tomasza Celińskiego, podsędka ziemskiego łukowskiego [odczyt urzędu niepewny], spłodzony syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Markowi Celińskiemu, wicegerentowi grodzkiemu łukowskiemu, zmarłego urodzonego (Gen.) Jana Celińskiego zwanego Wilczoch ze zmarłą urodzoną (Gen.) Elżbietą Stocką spłodzonemu synowi, i jego następcom dobra swoje, czyli schedę całą i zupełną – z placami, budynkami i zabudowaniami wszelkimi, ogrodami, sadami, rolami, polami, łąkami, lasami, borami, gajami, zaroślami, zaroślinami, jeziorami, bagnami, źródliskami, rzekami, stawami, sadzawkami, młynami i młynarzami, karczmami i karczmarzami oraz browarami, poddanymi i mieszkańcami – tak zbiegłymi, z wolnym ich skądkolwiek odzyskaniem, jak i obecnie osiadłymi – z ich żonami, dziećmi, bydłem i trzodą, z całą majętnością domową i sprzętem gospodarskim, tudzież z rolami, polami i łąkami przez nich dzierżonymi i posiadanymi, z dniami robocizny, z tłokami dziennymi i nocnymi, z daninami, dawkami i wszelkimi powinnościami od dawna przez nich odprawianymi oraz z całym posłuszeństwem poddańczym – nic sobie ani następcom swoim nie zostawiając ani nie wyłączając, we wsi dziedzicznej Celiny, w województwie lubelskim, a w ziemi niniejszej łukowskiej położone i leżące, sposobem wieczystej darowizny (donatio perpetua) daje i darowuje. Intromisję wspólną przyzwala, a to pod szkodami ziemskimi i pod stopniami sądu niniejszego albo gdziekolwiek indziej.

[Podpis własnoręczny:] Franciszek de Ładzka Kamianka Kamieński

uwagi i marginalia Tagi PTG do skanu 125 (odzyskane w późniejszym pobraniu) potwierdzają osoby wpisu. Tagi PTG do skanu 125 potwierdzają osoby (Franciszek i Daniel Kamieńscy, Katarzyna i Tomasz Celińscy, Marek Celiński Wilczoch, Jan Celiński Wilczoch, Elżbieta Stocka Celińska) oraz wsie Celiny i Gołowierzchy. Prawy margines karty 121v jest zagięty i naddarty – końcówki kilku wierszy nieczytelne, stąd formuła wyliczająca przynależności podana w części odtwarzalnej. Wieś Celiny potwierdzona tagami do skanu 126. Odczyt urzędu Tomasza Celińskiego („Subjudex Terrestris Lucoviensis”) niepewny.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Divae Annae Matris Deiparae Virginis Mariae proxima Anno Domini 1743

23 XII 1743wpis 1070karta 168rskan 56/171

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Zastaw (obligatio) dziewięciu zagonów roli i łąki w dwóch wsiach na trzy lata za 32 złp

strona czynna Józef Grochowski Nob. · Zbywca

strona bierna Aleksander Sulej Nob. · Nabywca

wartość 32

osoby we wpisie Józef Grochowski, syn zm. Bazylego – zastawca; Aleksander Sulej, syn zm. Kazimierza – zastawnik; sąsiedzi (miedze): Wojciech Sulej zwany Baranik, Paweł Sulej [odczyt niepewny], Szymon Sulej [odczyt niepewny], Adam Stocki, sukcesorowie zm. Skrzyszewskiego

miejscowości we wpisie wsie Suleje i Borzymy; miejsce zwane Ług; droga zwana Zielona; granica nurzyńska; miejsce zwane Sulejskie Stajska [odczyt niepewny]

[Nagłówek sesji:] Poniedziałek po święcie św. Tomasza Apostoła roku Pańskiego 1743 [23 grudnia 1743].

Urodzony (Nob.) Józef Grochowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Bazylego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Aleksandrowi Sulejowi, zmarłego urodzonego (Nob.) Kazimierza synowi, i jego następcom dobra dziedziczne ojczyste, to jest:

1) po pierwsze – trzy zagony roli, poczynając od miejsca zwanego Ług, a ciągnące się ku drodze zwanej Zielona, między miedzami urodzonego (Nob.) Wojciecha Suleja zwanego Baranik z jednej, a samego zastawnika z drugiej strony; 2) po wtóre – trzy zagony roli, poczynając od tegoż miejsca Ług ku drodze Zielonej, między miedzami zastawnika z jednej, a urodzonego (Nob.) Pawła Suleja [odczyt niepewny] z drugiej strony; 3) po trzecie – trzy zagony roli, poczynając od tegoż miejsca Ług ku drodze Zielonej, między miedzami zastawnika z jednej, a urodzonego (Nob.) Szymona Suleja [odczyt niepewny] z drugiej strony – we wsi dziedzicznej Suleje;

nadto jedną łąkę, poczynając od granicy nurzyńskiej, a ciągnącą się ku miejscu zwanemu Sulejskie Stajska [odczyt niepewny], między miedzami urodzonego (Nob.) Adama Stockiego z jednej, a sukcesorów zmarłego urodzonego (Gen.) Skrzyszewskiego z drugiej strony – we wsi dziedzicznej Borzymy –

położone i leżące, ze wszystkim, w sumie trzydziestu dwóch złotych polskich monetą bieżącą, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto św. Wojciecha Biskupa w roku, da Bóg, przyszłym 1746, a potem z roku na rok aż do wykupu i do takiegoż święta, zastawia. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem trzydziestu dwóch złotych polskich, dla którego wskazuje sąd niniejszy.

[Podpis własnoręczny:] Jozef Grochowski

uwagi i marginalia Zastrzeżenie „moneta currente” (monetą bieżącą) pojawia się w tej księdze rzadko – zwykle sumy podaje się bez tej klauzuli. Imion dwóch sąsiadów Sulejów (Paweł, Szymon) nie ma w tagach PTG do skanu 171, który notuje Aleksandra, Franciszka, Jana, Kazimierza i Wojciecha Suleja Baranika – [odczyt niepewny], rozbieżność odnotowana. Wieś Suleje i Adam Stocki zgodni z tagami.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Festum Sancti Thomae Apostoli proxima Anno Domini 1743

1744rok kancelaryjny

24 II 1744wpis 1178karta 20vskan 57/022

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit (quietatio) z sumy i kar zasądzonych dekretem kondescensyjnym za szkody w łąkach, lasach i zbożu; kasacja rygoru dekretu

strona czynna Józef Gołaski Gen. · towarzysze chorągwi pancernej · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Jan Sulej Gen. · Strona

osoby we wpisie Józef Gołaski i Franciszek Gołaski, bracia rodzeni, towarzysze chorągwi pancernej wielmożnego Skarżyńskiego, łowczego Wielkiego Księstwa Litewskiego – kwitujący; Jan, Aleksander, Stanisław, Andrzej, Paweł i Wojciech Sulejowie; Paweł, Wojciech, Antoni i Józef Izdebscy, bracia; Adam Stocki; Franciszek Świerczowski; Teresa Płochocka – kwitowani

miejscowości we wpisie dobra Suleje (grunt, na którym zapadł dekret kondescensyjny); łąki, lasy i zboża

Urodzeni (Gen.) Józef i Franciszek Gołascy, towarzysze chorągwi pancernej wielmożnego (Magn.) Skarżyńskiego, łowczego Wielkiego Księstwa Litewskiego, bracia między sobą rodzeni, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni urodzonych (Gen.) Jana, Aleksandra, Stanisława, Andrzeja, Pawła i Wojciecha Sulejów, tudzież Pawła, Wojciecha, Antoniego i Józefa, braci Izdebskich, Adama Stockiego, Franciszka Świerczowskiego oraz Teresę Płochocką kwitują z powództwa i akcji urzędowej, wytoczonej i wniesionej do urzędu niniejszego względem sprawienia szkód w łąkach, lasach i zbożu, tudzież z sumy za też sprawione szkody wraz z karą przekonanych, dekretem kondescensyjnym na gruncie dóbr Suleje między nimi jako zeznającymi a tymiż kwitowanymi w urzędzie niniejszym wydanym, a do akt urzędu niniejszego w poniedziałek nazajutrz po święcie Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny Roku Pańskiego 1744 przez oblatę podanym, im zasądzonych; rygor zaś tegoż dekretu — dla uczynionego im, zeznającym, dostatecznego rzeczywistego zaspokojenia sumy od każdej osoby, wedle brzmienia rejestru ręką wielmożnego (Magn.) urzędnika podpisanego, i dla wykonania zaległych powinności — kwitują i kasują.

[Podpis własnoręczny:] F. Gołaski

uwagi i marginalia Drugi tego dnia kwit braci Gołaskich z tego samego dekretu kondescensyjnego wydanego na gruncie Sulejów (por. wpis 1177, dotyczący ran i gwałtu); tutaj rozliczono szkody w łąkach, lasach i zbożu wyrządzone przez trzynastu pozwanych. Rozliczenie prowadzono „od każdej osoby” wedle rejestru podpisanego przez urzędnika – rzadka wzmianka o rejestrze pomocniczym urzędu. Data podania dekretu do akt przeliczona: 3 II 1744 (poniedziałek) – feria zgodna. Nazwisko „Świerczewski” w rękopisie; tag PTG podaje „Franciszek Świerczowski” – przyjęto lekcję tagu. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-022.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Invocavit Quadragesimalem Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]

24 II 1744wpis 1192karta 22vskan 57/024

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Skwitowanie z protestacji i kasacja protestacji po zawartej ugodzie

strona czynna Stanisław Sulej Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Franciszek Gołaski Gen. · towarzysz chorągwi pancernej · Dłużnik

osoby we wpisie Stanisław Sulej, Adam Stocki, Franciszek Świerczowski, Wojciech Izdebski i Antoni Izdebski – kwitujący; Franciszek Gołaski, towarzysz chorągwi pancernej wielmożnego Skarżyńskiego, łowczego Wielkiego Księstwa Litewskiego – kwitowany

miejscowości we wpisie

Urodzeni (Nob.) Stanisław Sulej, Adam Stocki, Franciszek Świerczowski, Wojciech i Antoni Izdebscy, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni urodzonego (Gen.) Franciszka Gołaskiego, towarzysza chorągwi pancernej wielmożnego (Magn.) Skarżyńskiego, łowczego Wielkiego Księstwa Litewskiego, i jego następców kwitują z wszelkich protestacji, uczynionych przed aktami publicznymi względem sprawienia szkód i innych pretensji, oraz ze wszystkich i poszczególnych pretensji trwających aż do dnia dzisiejszego, a to dla zawartej między sobą ugody; protestacje zaś przeciw niemu, jakiekolwiek by jeszcze istniały, kasują.

[Zeznający] pisma nieświadomi.

[Poniżej wielki, ozdobny wyraz „VACUUM” wypełniający resztę strony.]

uwagi i marginalia Wpis zamyka od strony przeciwnej ciąg spraw Gołaskich z Sulejami i Izdebskimi (por. wpisy 1177 i 1178 z tego samego dnia): tam Gołascy kwitowali pozwanych, tu pozwani kwitują Gołaskiego. Pod wpisem pisarz wypełnił resztę strony kaligrafowanym „VACUUM”, żeby nikt nie mógł nic dopisać – klasyczne zabezpieczenie księgi. Wojciecha i Antoniego Izdebskich nie ma w tagach PTG do skanu 57-024 (występują w tagach do skanu 57-022) – rozbieżność odnotowana.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Invocavit Quadragesimalem Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]

10 IV 1744wpis 1327karta 42v–43rskan 57/044

rodzaj sprawy Kompromis i sąd polubowny (compromissum) compromissum; electio superarbitri

Zapis na sąd polubowny (compromissum) o schedy w trzech wsiach, z wyznaczeniem superarbitra i terminu zjazdu

strona czynna Karol Radzikowski Nob. · Strona

strona bierna Maciej Aleksander Niewęgłowski Gen. · Strona

osoby we wpisie Karol Radzikowski, syn zm. Wojciecha Radzikowskiego i Anny z Niewęgłowskich (z ostatniego małżeństwa) – strona pierwsza; Ludwika z Niewęgłowskich Śmietanczyna, wdowa po zm. Józefie Śmietance; Magdalena z Niewęgłowskich, wdowa po zm. Kazimierzu Stockim Gryczanie; Teresa z Niewęgłowskich Olszewska z mężem Sebastianem Olszewskim; Marianna z Niewęgłowskich Czerniewiczowa z mężem Franciszkiem Czerniewiczem; Karol Czerniewicz i Anna Czerniewiczówna, żona Aleksandra Wysokińskiego; Marcin Niewęgłowski, syn zm. Stanisława, działający też w imieniu Eufrozyny, żony Józefa Niewęgłowskiego – strona druga; Jan de Borzec Borzechowski, wojski bracławski – obrany superarbiter; Maciej Aleksander Niewęgłowski – po którym scheda

miejscowości we wpisie wsie Olszewnica, Krasowska Paszki Lichty [odczyt niepewny] i Niewęgłosz; grunt dóbr (miejsce zjazdu polubownego); urząd grodzki starościński łukowski

Urodzony (Nob.) Karol Radzikowski, zmarłego urodzonego (Gen.) Wojciecha Radzikowskiego z urodzoną (Gen.) Anną z Niewęgłowskich, w ostatnim małżeństwie, spłodzony syn, dziedzic pewnych dóbr, czyli schedy, we wsiach dziedzicznych Olszewnica, Krasowska Paszki Lichty [odczyt niepewny] i Niewęgłosz położonej — obdarowany przez córkę zmarłego urodzonego (Gen.) Macieja Aleksandra Niewęgłowskiego, a obecnie nabywca od urodzonych (Gen.) Ludwiki z Niewęgłowskich Śmietanczyny, zmarłego urodzonego (Gen.) Józefa Śmietanki [małżonki], oraz Magdaleny, również z Niewęgłowskich, zmarłego urodzonego (Gen.) Kazimierza Stockiego Gryczana małżonki, co do ich części — z jednej strony;

a urodzeni (Gen.) Teresa z Niewęgłowskich Olszewska z urodzonym (Gen.) Sebastianem Olszewskim, mężem, i ich dziedzice; urodzona (Gen.) Marianna z Niewęgłowskich Czerniewiczowa z urodzonym (Gen.) Franciszkiem Czerniewiczem, mężem, dziedzice wyżej opisanych dóbr, jako to Karol Czerniewicz i Anna Czerniewiczówna, w ostatnim małżeństwie urodzonego (Nob.) Aleksandra Wysokińskiego małżonka, brat i siostra, wieczyści nabywcy prawa do tychże dóbr; oraz Marcin Niewęgłowski, zmarłego urodzonego (Gen.) Stanisława Niewęgłowskiego, niegdyś Andrzeja syna, syn — imieniem własnym oraz urodzonej (Gen.) Eufrozyny, obecnie urodzonego (Gen.) Józefa Niewęgłowskiego małżonki, za którą ręczy — z drugiej strony,

zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni, chcąc uniknąć kosztów i uśmierzyć wszczęty między sobą spór, wniesiony lub mający być wniesiony do urzędu grodzkiego starościńskiego łukowskiego, wraz ze wszystkimi sprawami i pretensjami sądowymi, jakiekolwiek by z tytułu związku tychże dóbr i schedy powstały — a które, dotąd przez jakichkolwiek posesorów samowolnie dzierżone i zajęte, słusznie i prawnie należą do urodzonego (Nob.) Karola Radzikowskiego, w najmocniejszej formie prawa przez wyżej wymienionych dziedziców wieczyście rezygnowane i na niego spadłe — na najwyższego sędziego i superarbitra obierają i zapisują wielmożnego (Magn.) Jana de Borzec Borzechowskiego, wojskiego bracławskiego, dając mu i przyznając moc uroczystego rozstrzygnięcia, a to na poniedziałek po niedzieli Misericordia roku bieżącego 1744, na gruncie wyżej wymienionych dóbr […]

uwagi i marginalia Wpis przechodzi ze skanu 57-044 (k. 42v) na 57-045 (k. 43r). Ten sam akt pisarz zaczął już na skanie 57-043 (k. 41v) i przerwał po kilku wierszach – urwany początek zapisano osobno jako wpis 1323; tutaj jest wersja pełna. Sprawa dotyczy rozliczenia schedy po Macieju Aleksandrze Niewęgłowskim między licznym rodzeństwem i powinowatymi; superarbitrem obrano wielmożnego **Jana de Borzec Borzechowskiego, wojskiego bracławskiego**, a zjazd wyznaczono na 20 IV 1744 (poniedziałek po Misericordia – przeliczone) na gruncie spornych dóbr. Wpis wymienia wprost **urząd grodzki starościński łukowski** (Officium Castrense Capitaneale Lucoviense). Wszystkie osoby zgodne z tagami PTG do skanów 57-043 i 57-044.

data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festa Solemnia Sacri Paschatis proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

4 V 1744wpis 1447karta 65rskan 57/066

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Zastaw (obligatio) siedmiu i pół zagona roli za jednego czerwonego złotego węgierskiego (18 złp) na rok

strona czynna Szymon Sulej Nob. · Zbywca

strona bierna Kazimierz Płochocki Nob. · Nabywca

wartość 18

osoby we wpisie Szymon Sulej – zastawiający (podpis własnoręczny); Kazimierz, Andrzej i Wawrzyniec Płochoccy, synowie zm. Franciszka Płochockiego – biorący w zastaw; sąsiedzi (miedze): Adam Stocki, Paweł Sulej zwany Dudzik, Jan Sulej

miejscowości we wpisie wieś Suleje; granice miasta JKM Łukowa; granice [nazwa odczytana niepewnie]; Bór

Urodzony (Nob.) Szymon Sulej, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonym (Nob.) Kazimierzowi, Andrzejowi i Wawrzyńcowi Płochockim, zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka Płochockiego synom, i ich następcom dobra swoje dziedziczne, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od Boru, a ciągnący się ku granicom [nazwa odczytana niepewnie], między miedzami urodzonego (Nob.) Adama Stockiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Pawła Suleja zwanego Dudzik z drugiej strony; nadto sześć zagonów roli, poczynając od drogi [nazwa odczytana niepewnie], a ciągnących się ku granicom miasta Jego Królewskiej Mości Łukowa, między miedzami urodzonego (Nob.) Jana Suleja z jednej, a urodzonego (Nob.) Pawła Suleja zwanego Dudzik z drugiej strony — we wsi dziedzicznej Suleje leżące, ze wszystkim, w sumie jednego czerwonego złotego węgierskiego, licząc go po osiemnaście złotych [polskich], odtąd na rok, to jest do dnia św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1745, zastawia, a po tym [terminie z roku na rok]. Intromisję od zaraz [przyzwala] prawem powszechnym, a to pod podobnym zakładem [jednego] czerwonego złotego węgierskiego.

[Podpis własnoręczny:] Szymon Sulej

uwagi i marginalia **Piąte w tym opracowaniu wyraźne potwierdzenie kursu czerwonego złotego węgierskiego = 18 złp** („in Summa Aurei Hungaricalis unius, octodecim florenis numerando”). Kurs ten stoi w sprzeczności z kursem 10 złp podanym dwa dni wcześniej we wpisie 1430 (2 V 1744) — sprzeczność w obrębie tej samej księgi i tego samego tygodnia; obie lekcje sprawdzono w powiększeniu i pozostawiono bez uzgadniania. **Aktualizacja:** po powtórnej autopsji skanu 57-064 (przy okazji wpisu 1562) odczyt „decem” we wpisie 1430 przestał być pewny — nad wyrazem „Hungaricalem” dostrzeżono znak nadpisany, mogący być wtrąconym „octo”; szczegóły w uwagach do wpisu 1430. Zastaw jednoroczny na sumę jednego dukata jest najmniejszą kwotowo transakcją zastawną rocznika 1744. Osoby, przydomek Dudzik i wieś Suleje zgodne z tagami PTG do skanu 57-066.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Cantate proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

8 VI 1744wpis 1607karta 93rskan 57/094

rodzaj sprawy Kompromis i sąd polubowny (compromissum) compromissum; electio superarbitri

Wzajemny kwit z protestacji i obdukcji ran (obductiones vulnerum); ugoda polubowna i kasacja obdukcji

strona czynna Piotr Klembowski Nob. · Strona

strona bierna Krzysztof Rozwadowski Nob. · Strona

osoby we wpisie Piotr Klembowski i Marianna ze Stockich Klembowska, małżonkowie, działający też imieniem swego sługi Piotra Rusaka – strona pierwsza; Krzysztof Rozwadowski – strona druga

Urodzeni (Nob.) Piotr Klembowski i Marianna Stocka, wzajem małżonkowie, imieniem własnym oraz Piotra Rusaka, sługi (famulus) swojego, za którego ręczą, z jednej — a urodzony (Nob.) Krzysztof Rozwadowski z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali, a każde z nich, zwłaszcza zaś wyżej wypisana małżonka w asystencji męża swego, zeznało, iż oni sobie wzajemnie i nawzajem, tudzież następcy ich —

z protestacji oraz **obdukcji ran** (obductiones vulnerum) wzajemnie przeciwko sobie uczynionych, tudzież ze wszystkich i pojedynczych pretensji do dnia dzisiejszego zachodzących — z uwagi na zawartą między sobą ugodę polubowną i uczynione zadośćuczynienie — kwitowali; a protestacje wraz z obdukcjami ran kasują.

[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari litt.”).

uwagi i marginalia **Obdukcja ran (obductio vulnerum)** — urzędowe oględziny obrażeń, dokonywane przez woźnego i szlachtę, wpisywane do akt grodzkich jako dowód w sprawie o gwałt; ich **kasacja** oznaczała zniweczenie materiału dowodowego i była warunkiem trwałości ugody. W tej partii księgi wzmiankowana po raz pierwszy. Wpis odnotowuje udział **sługi (famulus) Piotra Rusaka**, za którego ręczą chlebodawcy — świadectwo, że w bójkach sąsiedzkich uczestniczyła także czeladź, a odpowiedzialność za nią brał pan. Małżonka działa **w asystencji męża**, co kancelaria podkreśla osobną klauzulą — standardowe zabezpieczenie ważności czynności kobiety zamężnej. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-094 („Piotr Klembowski”, „Marianna Stocka Klembowska”, „Piotr Rusak”, „Krzysztof Rozwadowski”).

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda intra Octavas Festi Sanctissimi Corporis Christi, Die 8 Junii A.o 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

16 VI 1744wpis 1644karta 100rskan 57/101

rodzaj sprawy Zrzeczenie się dóbr (abrenuntiatio) abrenuntiatio et abdicatio bonorum

Zrzeczenie się dóbr ojczystych obciążonych długami, z zachowaniem praw do dóbr macierzystych

strona czynna Kacper Paszkowski Nob. · Strona

strona bierna Franciszek Kiełpiński Nob. · Strona (małżonek)

osoby we wpisie Kacper i Anna Paszkowscy, dzieci Jana Paszkowskiego i zm. Zofii z Krasowskich (córki zm. Pawła Krasowskiego zwanego Chocim i zm. Marianny ze Stockich) – zrzekający się; Franciszek Kiełpiński – mąż Anny, w którego asystencji działa

Nagłówek sesji: wtorek nazajutrz po święcie świętych Wita i Modesta Męczenników, Roku Pańskiego 1744.

Urodzeni (Nob.) Kacper i Anna Paszkowscy — urodzonego (Nob.) Jana Paszkowskiego ze zmarłą urodzoną (Nob.) Zofią Krasowską, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Krasowskiego, Chocimem zwanego, ze zmarłą urodzoną (Nob.) Marianną Stocką spłodzoną córką, zrodzeni syn i córka — zdrowi będąc, zeznali, iż oni

**od dóbr dziedzicznych wspomnianego urodzonego (Nob.) Jana Paszkowskiego, rodzica swego, wieloma ciężarami obciążonych — aby do ciężarów tych jako spadkobiercy nie należeli — odstępują, wyrzekają się i zrzekają;**

ofiarując się jednak zachować na wieki [prawa] do dóbr macierzystych, i w rzeczy niniejszej […].

Anna [zeznała] w asystencji męża swego, urodzonego (Nob.) Franciszka Kiełpińskiego, małżonka prawego.

[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignari literarum”).

uwagi i marginalia **Zrzeczenie się spadku ojczystego z powodu jego zadłużenia** — instytucja funkcjonalnie odpowiadająca dzisiejszemu odrzuceniu spadku: dzieci wyrzekają się dóbr ojca, „aby do tychże ciężarów jako spadkobiercy nie należeli”, zachowując jednak wyraźnie prawa do **dóbr macierzystych**, prawnie odrębnych. Wpis ten łączy się treściowo z wpisem **1617** (zrzeczenie się opieki nad pupilami z powodu zadłużenia ich majątku) — obie czynności pokazują, że w akcie grodzkim rejestrowano również **ucieczkę przed długami spadkowymi**. Ojciec zeznających, Jan Paszkowski, **żył w chwili aktu** (brak formuły „olim”), a mimo to dzieci zrzekały się jego dóbr — świadectwo, że czynność miała charakter zapobiegawczy. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-101 („Kacper Paszkowski”, „Anna Paszkowska”, „Jan Paszkowski”, „Zofia Krasowska Paszkowska”, „Paweł Krasowski Chocim”, „Franciszek Kiełpiński”).

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia in Crastino Festi SS. Viti et Modesti Martyrum A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

2 XII 1744wpis 2087karta 204rskan 57/205

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit ze sprawy o pobicie i zniesławienie oraz z dekretu kondemnaty (quietatio)

strona czynna Piotr Klembowski Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Jan Ździarski Nob. · Dłużnik

osoby we wpisie Piotr Klembowski i Marianna ze Stockich Klembowska, małżonkowie – kwitujący; Jan Ździarski – kwitowany

Urodzeni (Nob.) (NN.) **Piotr i Marianna ze Stockich Klembowscy, małżonkowie** — **[ona] w asystencji tegoż męża swego** — zdrowi będąc, **zeznali**, iż oni urodzonego (Nob.) **Jana Ździarskiego** i jego następców

**ze sprawy i akcji urzędowej, do urzędu niniejszego z ich strony przeciwko** *[dopisano nad wierszem: i kwitują]* **o zniewagę** *[odczyt niepewny]*, **zranienie, zniesławienie i inne pretensje wytoczonej i wniesionej**,

tudzież **z protestacji, relacji i dekretu pozwu oraz kondemnaty, na terminach skargowych sądu urzędu niniejszego w poniedziałek po niedzieli Reminiscere wielkopostnej roku bieżącego 1744 w tejże sprawie otrzymanej** —

**dla uczynionego im wystarczającego zadośćuczynienia** — **kwitują**;

**protestację, relację, kondemnatę i dekret w tej sprawie [wydany] — kasują** &c.

uwagi i marginalia **Kobieta zamężna staje w asystencji męża.** Formuła *in assistentia Mariti sui* jest w tym roczniku regułą: mężatka nie zeznaje samodzielnie, lecz przy mężu, który jednocześnie występuje jako strona. Zeznanie jest wspólne (*recognoverunt*, *Ipsi*). **Data dekretu zweryfikowana rachubą:** *Feria Secunda post Diem Dominicam Reminiscere Quadragesimalem Anno praesenti 1744* — Wielkanoc 1744 przypadała 5 IV, niedziela *Reminiscere* (2. niedziela Wielkiego Postu) 1 III 1744, poniedziałek po niej = **2 III 1744** ✔. To **ta sama data**, pod którą zapadł dekret w sprawie Karwowski–Jaswowicz (wpis nr 2079) — potwierdzenie, że 2 III 1744 urząd łukowski odbywał **terminy skargowe** (*termini querelarum*). **Kondemnata umorzona ugodą.** Kwit obejmuje nie tylko samą akcję, ale i **dekret kondemnaty** — wyrok zaoczny przeciw niestawającemu. Jego kasacja oznacza, że Ździarski wyszedł ze sprawy bez skutków prawnych zaocznego skazania. **Odczyt niepewny:** wyliczenie deliktów (*[?]ionis, lesionis, diffamationis*) jest częściowo wyblakłe; pewne pozostają **zranienie** i **zniesławienie**, pierwszy człon oznaczam jako niepewny. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-205** ✔: „Piotr Klembowski”, „Marianna Stocka Klembowska”, „Jan Ździarski”.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2085–2086:] Feria Quarta post Festum S. Andreae Apostoli praedicto A.D. 1744

To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.