Boratyński

Urodzony (Gen.) Antoni Burski, notariusz apostolski, [urzędnik] konsystorza łukowskiego, jakkolwiek słaby na ciele, zdrowy jednak na umyśle, zeznał, iż Przewielebnemu (Adm. Rev.) Księdzu Janowi de Boratyn Boratyńskiemu, prepozytowi i oficjałowi łukowskiemu, oraz jego następcom, sumę trzydziestu czerwonych złotych węgierskich – zaciągniętą pierwotnie przez zmarłych wielmożnych (Magn.) Kacpra i Franciszkę z Kuropatnik Załuskich, małżonków, starostów [nazwa – odczyt niepewny], u urodzonego (Gen.) Franciszka Stockiego, wedle pewnego skryptu ręcznego danego w Staninie dnia 10 listopada Roku Pańskiego 1733, a następnie scedowaną przez tegoż urodzonego (Gen.) Franciszka Stockiego jemu, zeznającemu, wobec akt obecnych w czwartek po święcie Niepokalanego Poczęcia NMP Roku Pańskiego 1736 – wraz ze wszystkimi warunkami, punktami, klauzulami, artykułami, więzami, forum i obwarowaniami tegoż skryptu, otrzymawszy z rąk obecnego cesjonariusza wystarczające zadośćuczynienie za powyższą sumę, ceduje; całe zaś i nienaruszone to swoje prawo na osobę wspomnianego cesjonariusza przenosi, przelewa i wciela w pełni, dając i przyznając zupełną możność oraz wszelką i bezwzględną władzę tęż sumę trzydziestu czerwonych złotych węgierskich (wraz z prowizją) odebrać, z odbioru kwitować, a w razie potrzeby o nią prawem dochodzić.

Przewielebny (Adm. Rev.) Ksiądz Franciszek de Boratyn Boratyński, prepozyt i oficjał łukowski, zdrowy, zeznał, iż urodzonych (Gen.) Stanisława i Zuzannę z Krzeskich – pierwszym małżeństwem żonę zmarłego urodzonego (Gen.) Tomasza Domańskiego, obecnie zaś drugim małżeństwem Borowską – małżonków, tudzież urodzonych (Nob.) Pawła Gołaskiego, Jana Zarzeckiego oraz Elżbietę, pozostałą wdowę po zmarłym urodzonym (Nob.) Wojciechu Zarzeckim, matkę, i Jana oraz Józefa, synów, Zarzeckich, jak też ich sukcesorów, kwituje z sum: urodzonych (Gen.) Borowskich – z trzystu sześćdziesięciu złotych; urodzonego (Nob.) Jana Zarzeckiego – z dwudziestu ośmiu złotych i sześciu groszy; Pawła Gołaskiego – z czterdziestu złotych i dwunastu groszy polskich; sukcesorów zaś zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Zarzeckiego – z siedemnastu złotych i dwudziestu dziewięciu groszy polskich; a to z tytułu zaległej dziesięciny należnej kościołowi parafialnemu łukowskiemu, zasądzonych dekretem kondescensyjnym wydanym przez obecny urząd na gruncie dóbr Zarzecz i wniesionym do akt obecnych na drodze oblaty, dnia dzisiejszego w akcie zawartym, jak również z kary tymże dekretem nakazanej – z powodu rzeczywistej zapłaty; rygor tegoż dekretu co do zapłaty kasuje. I zaraz potem, ponieważ wspomniany urodzony (Gen.) Stanisław Borowski i jego prawni sukcesorowie sumę trzystu sześćdziesięciu złotych polskich – należną zeznającemu tytułem dziesięciny, a obecnie przez tegoż urodzonego (Gen.) Borowskiego, dzierżącego posesję tychże dóbr, mocą wyżej przywołanego dekretu kondescensyjnego zapłaconą – uiścili, przeto całe i nienaruszone prawo swoje, do powyższego mu służące, ceduje mu wraz ze wszystkim; dając moc tęż sumę odbierać i od kogo z prawa będzie należało zwyczajną drogą prawa dochodzić.

Wielmożny (Magn.) **Karol Wieszczycki, podczaszy wiski**, zdrowy będąc, zeznał, iż on

wielmożnemu (Magn.) **Józefowi Kajetanowi hrabiemu Ostrorogowi, podczaszemu ziemi czernihowskiej**, i jego następcom —

**sumę szesnastu tysięcy złotych polskich**,

**dekretem sądu zjazdowego (judicium condescensionale), wydanym na mocy dekretu Trybunału Koronnego lubelskiego — zapadłego między jaśnie oświeconymi książętami Sanguszkami, miecznikami Wielkiego Księstwa Litewskiego, a najjaśniejszymi książętami Czartoryskimi, wojewodami ziem ruskich, oraz innymi wierzycielami zbiegającymi się do substancji [masy majątkowej] Denhoffowskiej, w poniedziałek po święcie św. Piotra w Okowach roku 1738** [odczyt roku niepewny] —

**zasądzoną wielmożnemu (Magn.) Walentemu Boratyńskiemu, skarbnikowi sanockiemu, rodzicowi najmilszemu wielmożnej (Magn.) Joanny z Boratyńskich Wieszczyckiej, podczaszyny wiskiej, małżonki zeznającego — jako wierzycielowi Denhoffowskiemu — na dobrach Bąkobodach, Wyrzchowie, Pierzchatych, Wólankach i innych, do traktu wyrozębskiego należących, w ziemi drohickiej, w województwie podlaskim leżących**;

[dobra te] **przez wspomniany sąd zjazdowy w posesję jemu podane**, a **wwiązanie — po zeznaniu wspomnianych dekretów i czynności urzędowej przed aktami grodzkimi głównymi liwskimi oraz po podaniu ich przez oblatę do akt grodzkich drohickich w piątek po niedzieli Misericordia najbliższy Roku Pańskiego 1739 — należycie odprawione**;

a [suma ta] **spadła na małżonków Wieszczyckich tak prawem naturalnej sukcesji i dyspozycji ojcowskiej i macierzyńskiej, jak i na mocy ugody (complanatio) z pozostałymi współspadkobiercami, w dobrach Białobrzegach [rkps „Beatobrzegi”] dnia 29 listopada Roku Pańskiego 1742 spisanej**, a **przed aktami grodzkimi głównymi liwskimi w sobotę po niedzieli Wszystkich Świętych Roku Pańskiego 174[3] zeznanej i w zamku królewskim drohickim podanej**;

nadto **na mocy kwitacji na osobę wielmożnego (Magn.) rodzica, co do sumy pięciu tysięcy złotych, stosownie do wspomnianej ugody, przez wielmożną (Magn.) Annę z Boratyńskich Skarszewską, w asystencji męża jako opiekuna małżeńskiego, we czwartek przed świętem świętych Szymona i Judy Apostołów najbliższy Roku Pańskiego 1743 uczynionej**;

oraz **na mocy ugody zawartej także z wielmożnym (Magn.) Józefem Boratyńskim, skarbnikiem sanockim, spośród współspadkobierców, synem zmarłego wielmożnego (Magn.) Walentego Boratyńskiego, skarbnika sanockiego — w Lublinie, w sądach trybunalskich zwyczajnych Królestwa, w sobotę w wigilię święta świętych Apostołów Piotra i Pawła Roku Pańskiego bieżącego 1744** [por. uwagi];

a także **na mocy egzekucji przez wielmożnego (Magn.) Franciszka Skarszewskiego, skarbnika sieradzkiego, tamże na dobrach swoich zapisanej** —

**z powodu uczynionej mu, zeznającemu, w dniu dzisiejszego aktu wypłaty wspomnianej sumy i pełnego zadośćuczynienia co do tejże sumy szesnastu tysięcy złotych polskich z rąk wielmożnego (Magn.) Ostroroga** —

**z całym i nienaruszonym prawem sobie do powyższego służącym, nic sobie ani następcom swoim nie zachowując — ustępuje (cedit) i z dóbr zstępuje (condescendit)**;

**całe zaś i nienaruszone to swoje prawo, wszelkie dekrety i całą dotychczasową czynność — na osobę wspomnianego wielmożnego (Magn.) Ostroroga i jego następców przenosi, przelewa i wciela**;

**części (sortes) we wspomnianych dobrach traktu wyrzchowskiego, dotąd w spokojnej posesji zeznającego zostające, w rzeczywistą posesję wspomnianemu wielmożnemu (Magn.) hrabiemu Ostrorogowi, cesjonariuszowi, wraz z natychmiastowym i swobodnym wwiązaniem, oddaje**;

a **ewikcję (evictio) z rzeczy i z osoby wszystkich współspadkobierców Boratyńskich, także najmilszej małżonki swojej, zabezpiecza i zapisuje na dobrach dziedzicznych Białobrzegach, w powiecie radomskim, w województwie sandomierskim leżących**.

I to **pod podobnym wadium szesnastu tysięcy złotych polskich, wyznaczając do odpowiedzi sąd Trybunału Koronnego lubelski albo drohicki**.

*[Podpis własnoręczny:] **Carolus Wieszczycki***

Urodzony (Gen.) **Józef Domański**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Kazimierza** syn, zdrów będąc, **zeznał**, iż on

urodzonemu (Gen.) **Andrzejowi Łaskiemu**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Wojciecha** synowi, oraz jego sukcesorom —

**dobra swoje dziedziczne ojczyste, w dziewięciu miejscach**:

**na pierwszym miejscu trzy zagony roli, poczynające się od granicy Łaz i ciągnące ku miejscu zwanemu Rzeźnica, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Gen.) Piotra Turskiego z jednej a urodzonego (Gen.) Fabiana Mysłowskiego z drugiej strony**;

**na drugim miejscu sześć zagonów roli tejże długości, między tymiż miedzami**; **na trzecim — sześć zagonów, między tymiż miedzami i tejże długości**; **na czwartym — sześć zagonów, między tymiż miedzami, podobnej długości**; **na piątym — cztery zagony, między tymiż miedzami, podobnej długości**; **na szóstym — sześć zagonów, między tymiż miedzami, podobnej długości**;

**na siódmym miejscu, na tymże polu, pięć zagonów roli, poczynających się od drogi bitej i ciągnących ku miejscu zwanemu** *[nazwa nieodczytana]*, **między miedzami Przewielebnego (Perillustr. et Adm. Rev.) księdza Jana Boratyńskiego, oficjała łukowskiego, z jednej a urodzonego (Gen.) Fabiana Mysłowskiego z drugiej strony**;

**na ósmym miejscu, na tymże polu, osiem zagonów roli, poczynających się od drogi zwanej** *Nadebłowa* [odczyt niepewny] **i ciągnących ku granicy, między miedzami urodzonego (Gen.) Adama Łaskiego,** *podwojewodziego łukowskiego* [odczyt urzędu i osoby niepewny], **z jednej a sukcesorów zmarłego urodzonego (Gen.) Piotra Turskiego z drugiej strony**;

**na dziewiątym miejscu, dodatkowo, jedenaście zagonów, między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Gen.) Piotra Turskiego z jednej a urodzonego (Gen.) Fabiana Mysłowskiego z drugiej strony** —

**we wsi dziedzicznej Łazy położone i leżące, ze wszystkim** [co do nich należy] — **daje i darowuje**.

**Wwiązanie, prawa powszechnego, a to pod szkodami ziemskimi**, przed forum urzędu niniejszego.

Podpis własnoręczny: **Józef Domański**.