Burski

Urodzony (Gen.) Antoni Burski, notariusz apostolski, [urzędnik] konsystorza łukowskiego, jakkolwiek słaby na ciele, zdrowy jednak na umyśle, zeznał, iż Przewielebnemu (Adm. Rev.) Księdzu Janowi de Boratyn Boratyńskiemu, prepozytowi i oficjałowi łukowskiemu, oraz jego następcom, sumę trzydziestu czerwonych złotych węgierskich – zaciągniętą pierwotnie przez zmarłych wielmożnych (Magn.) Kacpra i Franciszkę z Kuropatnik Załuskich, małżonków, starostów [nazwa – odczyt niepewny], u urodzonego (Gen.) Franciszka Stockiego, wedle pewnego skryptu ręcznego danego w Staninie dnia 10 listopada Roku Pańskiego 1733, a następnie scedowaną przez tegoż urodzonego (Gen.) Franciszka Stockiego jemu, zeznającemu, wobec akt obecnych w czwartek po święcie Niepokalanego Poczęcia NMP Roku Pańskiego 1736 – wraz ze wszystkimi warunkami, punktami, klauzulami, artykułami, więzami, forum i obwarowaniami tegoż skryptu, otrzymawszy z rąk obecnego cesjonariusza wystarczające zadośćuczynienie za powyższą sumę, ceduje; całe zaś i nienaruszone to swoje prawo na osobę wspomnianego cesjonariusza przenosi, przelewa i wciela w pełni, dając i przyznając zupełną możność oraz wszelką i bezwzględną władzę tęż sumę trzydziestu czerwonych złotych węgierskich (wraz z prowizją) odebrać, z odbioru kwitować, a w razie potrzeby o nią prawem dochodzić.

Urodzony (Nob.) Józef Klembowski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja, zdrowy, zeznał, iż urodzonym (Gen.) Antoniemu i Mariannie z Burskich Stypińskim, wzajem sobie małżonkom, i ich sukcesorom sumę pięciuset złotych polskich – pierwotnie uznaną zeznającemu dekretem kompromisarskim (sądu polubownego), a następnie zasądzoną i do zapłaty nakazaną, wraz z karą (lucta) czternastu grzywien polskich, dekretem wydanym w terminach skargowych (sądach spraw) obecnego urzędu w poniedziałek po święcie Wniebowzięcia Najchwalebniejszej Panny Marii Roku Pańskiego tysiąc siedemset czterdziestego drugiego, między zeznającym a obecnymi cesjonariuszami – ceduje, a to dlatego, że tęż sumę wraz z karą, po potrąceniu dwóch czerwonych złotych węgierskich, obecni cesjonariusze mu, zeznającemu, wedle myśli przywołanego dekretu rzeczywiście wypłacili. Cesja obejmuje wszystkie warunki tak zapisu pierwotnego co do owej sumy, jak i dekretów; daje i przyznaje moc tejże sumy wraz z karą dochodzić, odbierać i z odbioru kwitować. Nadto tenże zeznający zobowiązuje się i zapisuje bronić i ewinkować tychże cesjonariuszy od wszelkich przeszkód w utrzymaniu tej sumy, w każdym sądzie i urzędzie, na wszystkich dobrach swoich, wraz ze swoimi sukcesorami.