Skarszewski

Wielmożny (Magn.) **Karol Wieszczycki, podczaszy wiski**, zdrowy będąc, zeznał, iż on

wielmożnemu (Magn.) **Józefowi Kajetanowi hrabiemu Ostrorogowi, podczaszemu ziemi czernihowskiej**, i jego następcom —

**sumę szesnastu tysięcy złotych polskich**,

**dekretem sądu zjazdowego (judicium condescensionale), wydanym na mocy dekretu Trybunału Koronnego lubelskiego — zapadłego między jaśnie oświeconymi książętami Sanguszkami, miecznikami Wielkiego Księstwa Litewskiego, a najjaśniejszymi książętami Czartoryskimi, wojewodami ziem ruskich, oraz innymi wierzycielami zbiegającymi się do substancji [masy majątkowej] Denhoffowskiej, w poniedziałek po święcie św. Piotra w Okowach roku 1738** [odczyt roku niepewny] —

**zasądzoną wielmożnemu (Magn.) Walentemu Boratyńskiemu, skarbnikowi sanockiemu, rodzicowi najmilszemu wielmożnej (Magn.) Joanny z Boratyńskich Wieszczyckiej, podczaszyny wiskiej, małżonki zeznającego — jako wierzycielowi Denhoffowskiemu — na dobrach Bąkobodach, Wyrzchowie, Pierzchatych, Wólankach i innych, do traktu wyrozębskiego należących, w ziemi drohickiej, w województwie podlaskim leżących**;

[dobra te] **przez wspomniany sąd zjazdowy w posesję jemu podane**, a **wwiązanie — po zeznaniu wspomnianych dekretów i czynności urzędowej przed aktami grodzkimi głównymi liwskimi oraz po podaniu ich przez oblatę do akt grodzkich drohickich w piątek po niedzieli Misericordia najbliższy Roku Pańskiego 1739 — należycie odprawione**;

a [suma ta] **spadła na małżonków Wieszczyckich tak prawem naturalnej sukcesji i dyspozycji ojcowskiej i macierzyńskiej, jak i na mocy ugody (complanatio) z pozostałymi współspadkobiercami, w dobrach Białobrzegach [rkps „Beatobrzegi”] dnia 29 listopada Roku Pańskiego 1742 spisanej**, a **przed aktami grodzkimi głównymi liwskimi w sobotę po niedzieli Wszystkich Świętych Roku Pańskiego 174[3] zeznanej i w zamku królewskim drohickim podanej**;

nadto **na mocy kwitacji na osobę wielmożnego (Magn.) rodzica, co do sumy pięciu tysięcy złotych, stosownie do wspomnianej ugody, przez wielmożną (Magn.) Annę z Boratyńskich Skarszewską, w asystencji męża jako opiekuna małżeńskiego, we czwartek przed świętem świętych Szymona i Judy Apostołów najbliższy Roku Pańskiego 1743 uczynionej**;

oraz **na mocy ugody zawartej także z wielmożnym (Magn.) Józefem Boratyńskim, skarbnikiem sanockim, spośród współspadkobierców, synem zmarłego wielmożnego (Magn.) Walentego Boratyńskiego, skarbnika sanockiego — w Lublinie, w sądach trybunalskich zwyczajnych Królestwa, w sobotę w wigilię święta świętych Apostołów Piotra i Pawła Roku Pańskiego bieżącego 1744** [por. uwagi];

a także **na mocy egzekucji przez wielmożnego (Magn.) Franciszka Skarszewskiego, skarbnika sieradzkiego, tamże na dobrach swoich zapisanej** —

**z powodu uczynionej mu, zeznającemu, w dniu dzisiejszego aktu wypłaty wspomnianej sumy i pełnego zadośćuczynienia co do tejże sumy szesnastu tysięcy złotych polskich z rąk wielmożnego (Magn.) Ostroroga** —

**z całym i nienaruszonym prawem sobie do powyższego służącym, nic sobie ani następcom swoim nie zachowując — ustępuje (cedit) i z dóbr zstępuje (condescendit)**;

**całe zaś i nienaruszone to swoje prawo, wszelkie dekrety i całą dotychczasową czynność — na osobę wspomnianego wielmożnego (Magn.) Ostroroga i jego następców przenosi, przelewa i wciela**;

**części (sortes) we wspomnianych dobrach traktu wyrzchowskiego, dotąd w spokojnej posesji zeznającego zostające, w rzeczywistą posesję wspomnianemu wielmożnemu (Magn.) hrabiemu Ostrorogowi, cesjonariuszowi, wraz z natychmiastowym i swobodnym wwiązaniem, oddaje**;

a **ewikcję (evictio) z rzeczy i z osoby wszystkich współspadkobierców Boratyńskich, także najmilszej małżonki swojej, zabezpiecza i zapisuje na dobrach dziedzicznych Białobrzegach, w powiecie radomskim, w województwie sandomierskim leżących**.

I to **pod podobnym wadium szesnastu tysięcy złotych polskich, wyznaczając do odpowiedzi sąd Trybunału Koronnego lubelski albo drohicki**.

*[Podpis własnoręczny:] **Carolus Wieszczycki***