Olędzki

Urodzony (Nob.) Stanisław Chojecki, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Stanisławowi Olędzkiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja, dobra swoje dziedziczne, to jest: 1) jeden zagon roli, zaczynający się od granic królewskich Zbuczyn i ciągnący ku granicom [nazwa – odczyt niepewny], między miedzami urodzonej (Nob.) Zofii Chojeckiej z jednej, a urodzonego (Nob.) Wojciecha Chojeckiego z drugiej strony; 2) dwa zagony roli, zaczynające się od drogi zbuczyńskiej i ciągnące ku granicom [nazwa – odczyt niepewny], między tymiż miedzami – w dobrach dziedzicznych wsi Choja leżące, puste, z wszelkim prawem, w sumie trzydziestu dwóch złotych polskich, od teraz do roku i święta św. Józefa przypadającego w roku przyszłym 1744, zastawia, a potem tak samo. Na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod takimże zakładem trzydziestu dwóch złotych polskich i forum obecnym.

Wielmożny (Magn.) Ignacy Olędzki, wojski ziemi łukowskiej, zdrowy, zeznał, iż urodzonych (Gen.) Ludwika, Józefa, Ignacego i Juliana Radzikowskich, braci między sobą rodzonych, synów zmarłego urodzonego (Gen.) Jakuba Radzikowskiego, oraz ich sukcesorów kwituje z sumy czterystu złotych polskich – wynikającej z pewnej ugody (komplanacji) zawartej między zeznającym i innymi z jednej, a urodzonym (Gen.) Jakubem Radzikowskim, ojcem i stryjem obecnie kwitowanych, z drugiej strony… [dalszy ciąg wpisu na następnej karcie].

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzona (Nob.) Teresa Wojciechowska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Wojciechowskiego zwanego Gwozd [odczyt niepewny], syna urodzonych (Nob.) Stanisława i Marianny, córki zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Klembowskiego, małżonków Wojciechowskich, a spłodzona ze zmarłą urodzoną (Nob.) Jadwigą Paskudzką, pozostała wdowa po zmarłym urodzonym (Nob.) Stanisławie Olędzkim, zdrowa będąc na ciele i umyśle, zeznała, iż wielmożnemu (Magn.) Rochowi Antoniemu, dwojga imion, Klembowskiemu, miecznikowi ziemi niniejszej, synowi zmarłego urodzonego (Gen.) Marcina Klembowskiego, spłodzonemu z urodzoną (Nob.) Urszulą z Targowiska Gałęzowską, oraz jego prawnym sukcesorom, dobra swoje — po zmarłym urodzonym (Nob.) Marcinie Wierzchowskim, synu zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Wierzchowskiego i urodzonej (Nob.) Katarzyny Klembowskiej, córki zmarłego urodzonego (Nob.) Adama Klembowskiego, bracie rodzonym jej rodzica a wuju jej własnym, który bezpotomnie z tego świata zszedł, na nią prawnie, prawem Bożym i przyrodzonym, drogą sukcesji spadłe, a i innych sukcesorów dotyczące — wszystkie i każde z osobna, w placach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach, strumieniach i innych do tychże dóbr przyległościach i przynależnościach, w dziedzictwie wsi Klembów leżące i położone, ze wszystkim — daje i daruje, i w posiadanie ich odtąd wprowadza, zrzekając się wszelkiego prawa swego, a to pod karami [ziemskimi].

Taż sama urodzona (Nob.) [Teresa Wojciechowska] zeznała, iż wielmożnemu (Magn.) Rochowi Antoniemu Klembowskiemu, miecznikowi ziemi łukowskiej, oraz jego sukcesorom, sumę stu pięćdziesięciu złotych polskich — pochodzącą z sumy pierwotnej trzystu złotych polskich, przez zmarłego urodzonego (Nob.) Stanisława Wierzchowskiego zmarłej urodzonej (Nob.) Katarzynie Klembowskiej, ciotce jej rodzica, sposobem długu prostego przed aktami niniejszymi w poniedziałek nazajutrz po święcie świętych Apostołów Piotra i Pawła roku Pańskiego 1710 [odczyt daty rocznej niepewny] zapisanej, a na nią po śmierci zmarłego urodzonego (Nob.) Marcina Wierzchowskiego, który bezpotomnie zszedł, spadłą, jej się należącą i dotyczącą — po otrzymaniu dostatecznego i rzeczywistego zaspokojenia z owej sumy, wraz ze wszystkimi warunkami tejże inskrypcji, ustępuje i cedując przelewa, dając moc rzeczoną sumę od kogo prawnie należy windykować, zwindykowaną podnosić i z podniesionej kwitować.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzeni (Nob.) Stanisław i Paweł Chojeccy, bracia rodzeni, synowie zmarłego urodzonego (Nob.) Krzysztofa Chojeckiego zwanego Świądro, zdrowi będąc, zeznali, iż urodzonemu (Nob.) Krzysztofowi Wysokińskiemu zwanemu Swiszka, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła, oraz jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest: na pierwszym polu pięć zagonów roli, poczynających się od granicy […] a ciągnących się przez dwa pola, między miedzami urodzonego (Nob.) Józefa Chojeckiego z jednej a urodzonego (Nob.) Krzysztofa Chojeckiego z drugiej strony; nadto w drugim miejscu sześć zagonów roli podobnej długości, między miedzami wielmożnej (Magn.) [Suf]czyńskiej, kasztelanowej lubelskiej [odczyt niepewny], z jednej a urodzonego (Nob.) Marcina Chojeckiego z drugiej strony; nadto na trzecim polu jeden zagon roli z połową drugiego, poczynający się od drogi Kowielnej [odczyt niepewny] a ku granicom Bzowskim się ciągnący, między miedzami urodzonego (Nob.) Pawła Chojeckiego z jednej a urodzonego (Nob.) Wojciecha Celińskiego z drugiej strony; nadto dwa zagony roli podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Pawła Chojeckiego z jednej a urodzonego (Nob.) Krzysztofa Chojeckiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego podobnej długości, między miedzami wielmożnej (Magn.) [Suf]czyńskiej, kasztelanowej lubelskiej, z jednej a urodzonego (Nob.) Wojciecha Chojeckiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Wojciecha Chojeckiego z jednej a urodzonego (Nob.) Krzysztofa Chojeckiego z drugiej strony; nadto jeden zagon z połową drugiego podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Pawła Chojeckiego z jednej a urodzonego (Nob.) Stanisława Olędzkiego z drugiej strony; nadto jeszcze jeden zagon roli z połową drugiego podobnej długości między tymiż miedzami — wszystko w dziedzictwie wsi Chojeczno [odczyt niepewny] leżące i położone, próżne (nieobsiane) — w sumie stu dwudziestu złotych polskich, odtąd na rok, to jest do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w nadchodzącym roku 1744, zastawiają i obligują, a potem aż do wykupu; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod podobnym zakładem stu dwudziestu złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.

[Nagłówek sesji:] W piątek nazajutrz po święcie Najświętszego Ciała Chrystusa Pana, tegoż roku 1743 [14 czerwca 1743].

Urodzony (Nob.) Stanisław Chojecki, zmarłego urodzonego (Nob.) Krzysztofa syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Stanisławowi Olędzkiemu, urodzonego (Nob.) Andrzeja synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest jeden zagon roli z połową drugiego, poczynający się od granic zbuczyńskich, ku granicom bełnym [odczyt niepewny] idący, między miedzami urodzonego (Nob.) Pawła Chojeckiego z obu stron; również dwa zagony roli, poczynające się od drogi publicznej zbuczyńskiej, ku granicom brzozowskim idące, między miedzami urodzonego (Nob.) Pawła Chojeckiego z jednej a urodzonego (Nob.) Krzysztofa Chojeckiego z drugiej strony – w dziedzicznej wsi Choja leżące i położone, pustką stojące, ze wszystkim [prawem], w sumie trzydziestu dwóch złotych polskich, od dziś aż do wykupu, zastawił; intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, i to pod podobnym zakładem trzydziestu dwóch złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.

Zeznający niepiśmienny (w źródle: „Ignarus litterarum”) – wpis bez podpisu.

Urodzony (Gen.) Florian Olędzki, zmarłego urodzonego (Gen.) Franciszka Olędzkiego, łowczego mielnickiego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Franciszkowi Krasuskiemu, urodzonego (Gen.) Macieja Krasuskiego synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, jego samego oraz brata i siostry jego dotyczące – to jest w pierwszym polu dziesięć zagonów roli, zaczynających się od granicy Śmiardowskiej [odczyt niepewny], a ciągnących się ku Zbuczynowi, między miedzami urodzonego (Gen.) Stanisława Ignatowicza z jednej strony a tegoż zeznającego z drugiej; w drugim polu dziesięć zagonów roli, zaczynających się od Zbuczyna, a ciągnących się ku drodze Połąbnickiej [odczyt niepewny], między tymi samymi miedzami; w trzecim miejscu, zwanym Kąty, dziesięć zagonów roli, zaczynających się od drogi, a ciągnących się ku granicy Wiśniowskiej, między tymi samymi miedzami; w czwartym wreszcie sześć zagonów roli w miejscu zwanym Grzymiszka [odczyt niepewny], zaczynających się od drogi wiejskiej, a ciągnących się ku drodze publicznej Połąbnickiej, między miedzami urodzonego (Gen.) Stanisława Ignatowicza z jednej strony a urodzonego (Nob.) Antoniego Jastrzębskiego z drugiej – wraz z łąkami przy tychże zagonach się ciągnącymi, w dziedzicznej wsi Jastrzębie Łupiny leżące i położone, wolne od obciążeń, ze wszystkim [prawem] – w sumie stu złotych polskich, od dziś na trzy lata, z terminem przypadającym na święto św. Wojciecha w nadchodzącym roku 1746, zastawia; a po upływie trzech lat podobnie z roku na rok i w podobny sposób [aż do wykupu]. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod podobnym zakładem stu złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.

[Podpis własnoręczny:] FLORYJAN OLĄDZKI (tak w oryginale – własna pisownia zeznającego; w tekście wpisu i w indeksie: Olędzki)

Wielmożny (Magn.) Ignacy Olędzki, wojski łukowski, zmarłego wielmożnego (Magn.) Franciszka Olędzkiego, stolnika łukowskiego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Mateuszowi Kobyleńskiemu, zmarłego urodzonego (Gen.) Jakuba Kobyleńskiego synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest całą i zupełną schedę swoją – w placach, budynkach i zabudowaniach jakichkolwiek, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach i strumieniach, tudzież z poddanymi pracowitymi (Labor.) Jakubem Zarniakiem i Stanisławem Szostkiem, wraz z ich żonami, dziećmi, bydłem i trzodą, z dniami robocizny, daninami, dawkami i wszelkimi powinnościami, jako też z rolami, polami, łąkami, lasami i borami przez nich dzierżonymi i posiadanymi, z całą majętnością domową i sprzętem gospodarskim oraz ze wszystkim, co do tychże dóbr przylega i należy – we wsi dziedzicznej Kornica Rzążew położoną i leżącą, a zostającą już w posiadaniu przewielebnego (Adm. Rev.) księdza Andrzeja, prepozyta kościoła trzebieszowskiego, jako wydaną przez tradycję urzędową – ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym; przy czym dzisiejszy obdarowany będzie powinien wykupić ją własnym pieniądzem.

[Podpis własnoręczny:] Ignatius Olędzki, wojski ziemi łukowskiej, wraz z paragrafami

Wielmożny (Magn.) i przewielebny (Adm. Rev.) (Perillustris et Adm. Rev.) Andrzej Hieronim Cieciszewski, kanonik katedralny chełmski, proboszcz i pleban w Trzebieszowie, zdrowy będąc, zeznał, iż on opatrznego (Prov.) Mateusza Kobylińskiego, zmarłego Jakuba syna, wieczystego nabywcę dóbr we wsi dziedzicznej Kornica Rzążew od wielmożnego (Magn.) Ignacego Olędzkiego, wojskiego ziemi łukowskiej, oraz jego następców – z sumy tysiąca złotych polskich, naprzód przez rzeczonego wielmożnego (Magn.) Olędzkiego Ludwikowi Iwanowskiemu wraz z innymi sumami zapisanej, a następnie przez tegoż Ludwika Iwanowskiego wielmożnemu (Magn.) i przewielebnemu (Adm. Rev.) Andrzejowi Antoniemu Barańskiemu, poprzednio proboszczowi w Trzebieszowie, to jest na ołtarz Najświętszej Maryi Panny kościoła trzebieszowskiego do obrócenia (ad altare B.V.M. Ecclesiae Trzebieszoviensis applicandum), przed aktami niniejszymi w środę nazajutrz po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela roku Pańskiego 1738 [25 czerwca 1738] scedowanej i puszczonej, czyli raczej sposobem odkupnym, inaczej mówiąc na wyderkaf; a potem dekretem w terminach skarg czyli sądach spraw urzędu, w poniedziałek po święcie św. Małgorzaty Panny i Męczennicy roku Pańskiego 1740 [18 lipca 1740], między rzeczonym przewielebnym (Adm. Rev.) Andrzejem Barańskim, proboszczem trzebieszowskim, a rzeczonym wielmożnym (Magn.) Olędzkim, wojskim ziemi łukowskiej, pozwanym, z jednej strony – wraz z prowizją i pełnymi szkodami przysądzonej, tudzież z zapisów, dekretu, kondemnaty i następującej po nich tradycji [odczyt niepewny] – z tejże powierzonej sumy tysiąca złotych polskich oraz z prowizji, przez wypłacenie, kwituje, a zapisy i cały proces kasuje.

[Podpis własnoręczny:] Hieronymus Cieciszewski, kanonik katedralny chełmski

Opatrzny (Prov.) Mateusz Kobyliński, zmarłego opatrznego (Prov.) Jakuba, niegdyś Jana Kobylińskiego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on wielmożnemu (Magn.) Ignacemu Cieszkowskiemu, staroście [nazwa starostwa – odczyt niepewny] i jego następcom poddanych swoich, to jest pracowitych (Labor.) (labor.) Jakuba Żarniaka z żoną jego i synem Tomaszem, tudzież Stanisława Szostka z żoną jego i synami: Andrzejem, zbiegłym, oraz Józefem przy nim pozostającym – w dobrach Kornica Rzążew osiadłych, obecnie zaś mocą oddanej tradycji zostających w posiadaniu wielmożnego (Magn.) i przewielebnego (Adm. Rev.) Andrzeja Cieciszewskiego, kanonika chełmskiego, proboszcza trzebieszowskiego, a przez niego samego prawem dziedzicznym od wielmożnego (Magn.) Ignacego Olędzkiego, wojskiego ziemi łukowskiej, przed aktami niniejszymi w sobotę w wigilię święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny roku teraz bieżącego 1743 [7 września 1743] nabytych – wraz z ich, jak wyżej rzeczono, żonami i synami, wołami, końmi, bydłem, trzodą, całą majętnością gospodarską i wszelkim sprzętem domowym, daje i darowuje, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.

[Podpis własnoręczny, literami drukowanymi:] MATEWSZ KOBYLENSKI

Urodzony (Nob.) Florian Olędzki, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Gen.) Andrzeja Terleckiego i jego następców kwituje z protestacji, w dniu dzisiejszym przeciwko temuż kwitowanemu przez zeznającego uczynionej, a to dla zawartej między sobą ugody; tęż protestację kasuje, umarza i unicestwia na wieki i na zawsze.

[Podpis własnoręczny:] FLORYAN OLĘDZKI

Urodzony (Gen.) Andrzej Terlecki, towarzysz chorągwi pancernej jaśnie oświeconego księcia Lubomirskiego, podstolego […], i od tejże chorągwi deputowany, zdrowy będąc, zeznał, iż on […] kwituje z sumy dwudziestu złotych polskich, złożonej w sekwestrze urzędu tegoż przez urodzonego (Nob.) Floriana Olędzkiego na poczet przypadającego nań udziału w subsidium charitativum, a obecnie przez niego samego rzeczywiście i skutecznie odebranej. Sąd niniejszy.

[Podpis własnoręczny:] Andrzey Terlecki

Urodzony (Nob.) Adam Wielgórski, zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła Wielgórskiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Franciszkowi Tchórzewskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Szymona synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest trzy zagony roli, poczynając od drogi radzikowskiej, a ciągnące się ku [uroczysku – nazwa odczytana niepewnie], między miedzami wielmożnej (Magn.) (Illustr. Magn.) Suffczyńskiej, kasztelanowej lubelskiej, z jednej, a urodzonego (Nob.) Macieja Radzikowskiego z drugiej strony; nadto jeden zagon roli z połową drugiego, poczynając od drogi [nazwa odczytana niepewnie], a ciągnący się ku [uroczysku], między miedzami wielmożnego (Magn.) Ignacego Olędzkiego, wojskiego łukowskiego, z jednej, a urodzonego (Nob.) Józefa Wysokińskiego z drugiej strony; nadto trzy zagony roli, poczynając od drogi wiejskiej, a ciągnące się ku Rowowi, między miedzami urodzonego (Nob.) Macieja Radzikowskiego z jednej, a [również] Macieja Radzikowskiego z drugiej strony, zasiane — we wsi dziedzicznej Radzików Stopki leżące, ze wszystkim, w sumie sześćdziesięciu czterech złotych polskich, odtąd na trzy lata, to jest do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1747, zastawia, a po tym [terminie z roku na rok]. Intromisję od zaraz [przyzwala] prawem powszechnym, a to pod podobnym zakładem sześćdziesięciu czterech złotych polskich. Sąd niniejszy.

[Zeznający] pisma nieświadomy.

Urodzony (Gen.) **Paweł Chojecki**, zmarłego szlachetnego (Nob.) **Krzysztofa Chojeckiego rzeczonego Świądro** syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on

szlachetnemu (Nob.) **Stanisławowi Olędzkiemu**, szlachetnego (Nob.) **Andrzeja** synowi, i jego następcom —

dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest:

— **jedno stajanie roli z połową drugiego**, poczynające się **od granicy Zbuckiej** [odczyt niepewny], ciągnące się **ku granicom Siedemchie** [odczyt niepewny], między miedzami szlachetnego (Nob.) **Stanisława Chojeckiego** z jednej, a **samego zastawcy** z drugiej strony;

— **item dwa stajania roli**, poczynające się **od Zbuchy** [odczyt niepewny], ciągnące się **ku granicom Brzozskim** [odczyt niepewny], między miedzami szlachetnego (Nob.) **Stanisława Chojeckiego z obu stron** —

**w dziedzicznej wsi Chojeciach** [odczyt niepewny] **położone i leżące, puste (vacua)**, ze wszystkim [do nich należącym] —

**w sumie trzydziestu dwóch złotych polskich, odtąd na rok, to jest do święta św. Marii Magdaleny przypadającego — da Bóg — w nadchodzącym roku 1745 — zastawia (obligat)**, a **potem podobnie**;

wwiązanie (intromissio) **od zaraz**, prawem ogólnym; i to **pod podobnym wadium trzydziestu dwóch złotych polskich**, dla którego **[właściwy jest] sąd urzędu niniejszego**.

*[Podpis własnoręczny:] **Paulus Chojecki***