Kobyliński

Urodzony (Gen.) Józef Kobyliński z jednej strony, a Marcin Tchórzewski – w imieniu własnym oraz urodzonych (Gen.) Ignacego i Antoniego Tchórzewskich, synów zmarłego urodzonego (Gen.) Szymona Tchórzewskiego, swoich bratanków, za których ratyfikację ręczy – z drugiej strony, zdrowi, zeznali, iż wzajemnie i nawzajem siebie oraz swoich sukcesorów kwitują: – urodzony (Gen.) Kobyliński urodzonych (Gen.) Tchórzewskich – z kary poczwórnych czternastu grzywien polskich, z tytułu odjęcia dóbr po zmarłym urodzonym (Gen.) Szymonie Tchórzewskim i usiłowanych gwałtów; nadto z sumy należnej tytułem rozliczenia i pobranych pożytków, którą nakazano zapłacić wraz z dwiema karami po trzy grzywny polskie; – urodzony (Gen.) zaś Tchórzewski urodzonych (Gen.) Kobylińskich – tamże z kary poczwórnych czternastu grzywien polskich, zapadłej z instancji urodzonych (Gen.) Tchórzewskich za zwłokę w postępowaniu przy posesji Kobylińskich, oraz z drugiej kary prostej czternastu grzywien polskich, którą urodzony (Gen.) Józef Kobyliński był winien urodzonemu (Gen.) Marcinowi Tchórzewskiemu za zabranie żyta, podobnie wraz z dwiema karami po trzy grzywny polskie; wszystko to zasądzone i do zapłaty nakazane dekretem kompromisarskim (sądu polubownego), wydanym na gruncie dóbr wsi Tchórzew Ziemiański we wtorek po święcie Nawrócenia św. Pawła Apostoła Roku Pańskiego 1743, a wniesionym do akt obecnego urzędu na drodze oblaty w czwartek, w sam dzień święta św. Walentego Męczennika tegoż roku – a to z powodu rzeczywiście uczynionego sobie wzajemnie zadośćuczynienia. Nadto tenże urodzony (Gen.) Kobyliński ceduje wspomniane grzywny i sumę, zapłacone przez urodzonego (Gen.) Marcina Tchórzewskiego za jego bratanków, dając moc tychże grzywien i sumy na rzecz owych bratanków dochodzić, dochodzone odbierać i z odbioru kwitować.

Urodzony (Gen.) Jan Franciszek a Gołąbki Jezierski, miecznik ziemi liwskiej, pisarz grodzki łukowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on wielmożnemu (Magn.) i przewielebnemu (Adm. Rev.) (Perillustris et Adm. Rev.) Andrzejowi Hieronimowi Cieciszewskiemu, kanonikowi katedralnemu chełmskiemu, proboszczowi i plebanowi w Trzebieszowie, sumę tysiąca złotych polskich – podniesioną z rąk opatrznego (Prov.) Kobylińskiego, z pewnej części (sortis certae) w dobrach Kornica położonej i przezeń nabytej – winien jest i dłużny pozostaje; którą to sumę na wszystkich i poszczególnych dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza, a zobowiązuje się ją wypłacić na dzień i święto Narodzenia św. Jana Chrzciciela [24 czerwca] albo wcześniej (anticipative), do rąk wierzyciela, i przy aktach niniejszych złożyć – a to pod podobnym zakładem tysiąca złotych polskich i pod sądem niniejszym.

[Podpis własnoręczny:] F. Jezierski, miecznik ziemski [liwski], pisarz grodzki łukowski

Wobec subdelegowanego urodzonego (Gen.) Antoniego Kolumny Cieciszewskiego, wicegerenta grodzkiego łukowskiego.

[Podpis:] Antonius Columna Cieciszewski, do tego aktu subdelegowany

Wielmożny (Magn.) i przewielebny (Adm. Rev.) (Perillustris et Adm. Rev.) Andrzej Hieronim Cieciszewski, kanonik katedralny chełmski, proboszcz i pleban w Trzebieszowie, zdrowy będąc, zeznał, iż on opatrznego (Prov.) Mateusza Kobylińskiego, zmarłego Jakuba syna, wieczystego nabywcę dóbr we wsi dziedzicznej Kornica Rzążew od wielmożnego (Magn.) Ignacego Olędzkiego, wojskiego ziemi łukowskiej, oraz jego następców – z sumy tysiąca złotych polskich, naprzód przez rzeczonego wielmożnego (Magn.) Olędzkiego Ludwikowi Iwanowskiemu wraz z innymi sumami zapisanej, a następnie przez tegoż Ludwika Iwanowskiego wielmożnemu (Magn.) i przewielebnemu (Adm. Rev.) Andrzejowi Antoniemu Barańskiemu, poprzednio proboszczowi w Trzebieszowie, to jest na ołtarz Najświętszej Maryi Panny kościoła trzebieszowskiego do obrócenia (ad altare B.V.M. Ecclesiae Trzebieszoviensis applicandum), przed aktami niniejszymi w środę nazajutrz po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela roku Pańskiego 1738 [25 czerwca 1738] scedowanej i puszczonej, czyli raczej sposobem odkupnym, inaczej mówiąc na wyderkaf; a potem dekretem w terminach skarg czyli sądach spraw urzędu, w poniedziałek po święcie św. Małgorzaty Panny i Męczennicy roku Pańskiego 1740 [18 lipca 1740], między rzeczonym przewielebnym (Adm. Rev.) Andrzejem Barańskim, proboszczem trzebieszowskim, a rzeczonym wielmożnym (Magn.) Olędzkim, wojskim ziemi łukowskiej, pozwanym, z jednej strony – wraz z prowizją i pełnymi szkodami przysądzonej, tudzież z zapisów, dekretu, kondemnaty i następującej po nich tradycji [odczyt niepewny] – z tejże powierzonej sumy tysiąca złotych polskich oraz z prowizji, przez wypłacenie, kwituje, a zapisy i cały proces kasuje.

[Podpis własnoręczny:] Hieronymus Cieciszewski, kanonik katedralny chełmski

Opatrzny (Prov.) Mateusz Kobyliński, zmarłego opatrznego (Prov.) Jakuba, niegdyś Jana Kobylińskiego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on wielmożnemu (Magn.) Ignacemu Cieszkowskiemu, staroście [nazwa starostwa – odczyt niepewny] i jego następcom poddanych swoich, to jest pracowitych (Labor.) (labor.) Jakuba Żarniaka z żoną jego i synem Tomaszem, tudzież Stanisława Szostka z żoną jego i synami: Andrzejem, zbiegłym, oraz Józefem przy nim pozostającym – w dobrach Kornica Rzążew osiadłych, obecnie zaś mocą oddanej tradycji zostających w posiadaniu wielmożnego (Magn.) i przewielebnego (Adm. Rev.) Andrzeja Cieciszewskiego, kanonika chełmskiego, proboszcza trzebieszowskiego, a przez niego samego prawem dziedzicznym od wielmożnego (Magn.) Ignacego Olędzkiego, wojskiego ziemi łukowskiej, przed aktami niniejszymi w sobotę w wigilię święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny roku teraz bieżącego 1743 [7 września 1743] nabytych – wraz z ich, jak wyżej rzeczono, żonami i synami, wołami, końmi, bydłem, trzodą, całą majętnością gospodarską i wszelkim sprzętem domowym, daje i darowuje, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.

[Podpis własnoręczny, literami drukowanymi:] MATEWSZ KOBYLENSKI

**[Nagłówek sesji:] Środa po święcie św. Bartłomieja Apostoła najbliższa Roku Pańskiego 1744.**

Urodzeni (Gen.) **Józef Kobyliński** i **Jan [Kobyliński]**, syn, zdrowi będąc, zeznali, iż oni

urodzonego (Gen.) **Marcina Tchórzewskiego zwanego Szymańczyk** i jego następców —

**z sumy szesnastu złotych polskich**, **z kary prostej trzech grzywien polskich** oraz **z sześciu korcy żyta (sex coretis siliginis)**,

im **dekretem kondescensyjnym urzędu niniejszego, wydanym na gruncie dóbr wsi Tchórzewa Ziemańskiego w środę po niedzieli Rogationum najbliższą roku bieżącego**, między nimi zeznającymi z jednej a tymże kwitowanym wraz z innymi z drugiej strony,

**a do akt urzędu niniejszego w piątek po uroczystym święcie Zesłania Ducha Świętego najbliższy tegoż roku przez oblatę podanym — przysądzonych**,

a przez tegoż kwitowanego do dnia dzisiejszego **zapłaconych co do sumy i rzeczonej kary, a co do żyta — wydanych (traditio siliginis)** —

**z zadośćuczynienia kwitują**,

a **rygor tegoż dekretu, co do powyższego, kasują**.

*Nieświadomi pisma [ignari litterarum].*