Szostek

Wielmożny (Magn.) Ignacy Olędzki, wojski łukowski, zmarłego wielmożnego (Magn.) Franciszka Olędzkiego, stolnika łukowskiego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Mateuszowi Kobyleńskiemu, zmarłego urodzonego (Gen.) Jakuba Kobyleńskiego synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne ojczyste, to jest całą i zupełną schedę swoją – w placach, budynkach i zabudowaniach jakichkolwiek, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach i strumieniach, tudzież z poddanymi pracowitymi (Labor.) Jakubem Zarniakiem i Stanisławem Szostkiem, wraz z ich żonami, dziećmi, bydłem i trzodą, z dniami robocizny, daninami, dawkami i wszelkimi powinnościami, jako też z rolami, polami, łąkami, lasami i borami przez nich dzierżonymi i posiadanymi, z całą majętnością domową i sprzętem gospodarskim oraz ze wszystkim, co do tychże dóbr przylega i należy – we wsi dziedzicznej Kornica Rzążew położoną i leżącą, a zostającą już w posiadaniu przewielebnego (Adm. Rev.) księdza Andrzeja, prepozyta kościoła trzebieszowskiego, jako wydaną przez tradycję urzędową – ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym; przy czym dzisiejszy obdarowany będzie powinien wykupić ją własnym pieniądzem.

[Podpis własnoręczny:] Ignatius Olędzki, wojski ziemi łukowskiej, wraz z paragrafami

Opatrzny (Prov.) Mateusz Kobyliński, zmarłego opatrznego (Prov.) Jakuba, niegdyś Jana Kobylińskiego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on wielmożnemu (Magn.) Ignacemu Cieszkowskiemu, staroście [nazwa starostwa – odczyt niepewny] i jego następcom poddanych swoich, to jest pracowitych (Labor.) (labor.) Jakuba Żarniaka z żoną jego i synem Tomaszem, tudzież Stanisława Szostka z żoną jego i synami: Andrzejem, zbiegłym, oraz Józefem przy nim pozostającym – w dobrach Kornica Rzążew osiadłych, obecnie zaś mocą oddanej tradycji zostających w posiadaniu wielmożnego (Magn.) i przewielebnego (Adm. Rev.) Andrzeja Cieciszewskiego, kanonika chełmskiego, proboszcza trzebieszowskiego, a przez niego samego prawem dziedzicznym od wielmożnego (Magn.) Ignacego Olędzkiego, wojskiego ziemi łukowskiej, przed aktami niniejszymi w sobotę w wigilię święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny roku teraz bieżącego 1743 [7 września 1743] nabytych – wraz z ich, jak wyżej rzeczono, żonami i synami, wołami, końmi, bydłem, trzodą, całą majętnością gospodarską i wszelkim sprzętem domowym, daje i darowuje, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.

[Podpis własnoręczny, literami drukowanymi:] MATEWSZ KOBYLENSKI