Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaKsięgi grodzkie łukowskie 1743–1744NazwiskaZawadzki

Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744

Zawadzki

osób 4 · wpisów 8 · lata 1743–1744

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osób (różnych imion)
4
Wpisów w księgach
8
Wystąpień w aktach
7
Lata
1743–1744

„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

formy zapisu w aktach Zawadzka Zawadzki

Osoby

Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.

ZawadzkaFranciszkaGen.Illustr.Magn.3

małżonek Konstanty Stępowski, Konstanty Szempowski, Mateusz Zarzecki

wpisy 876 1826 2035

ZawadzkaDorotaMagn.2

małżonek Stanisław Szaniawski

wpisy 1896 1937

ZawadzkiKazimierzMagn.1

małżonek Zofia Szaniawska

wpisy 1918

ZawadzkaPetronellaGen.1

wpisy 281

Miejscowości i dobra

Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.

Wpisy

Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.

1743rok kancelaryjny

27 III 1743wpis 281karta 44v–45rskan 56/048

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Wzajemne kwitowanie po ugodzie (gwałty, szkody, rany sługi); kasacja dekretów inkwizycyjnych

strona czynna Antoni Paskudzki Gen. · Strona

strona bierna Ludwik Domański Gen. · Strona

osoby we wpisie Antoni Paskudzki – strona pierwsza; Ludwik Domański zwany Dunaj, w imieniu własnym i sługi, sławetnego Andrzeja Ossowskiego – strona druga; Petronella Zawadzka – także kwitowana

miejscowości we wpisie urząd grodzki łukowski

Urodzeni (Gen.) Antoni Paskudzki z jednej strony, a Ludwik Domański zwany Dunaj z drugiej strony, zdrowi, zeznali, iż wzajemnie i nawzajem siebie oraz swoich sukcesorów – a zwłaszcza urodzony (Gen.) Domański także urodzoną (Gen.) Petronellę Zawadzką i jej sukcesorów – kwitują z jakichkolwiek protestacji, uczynionych wobec akt obecnych o zniewagę, usiłowane gwałty i wyrządzenie szkód; z relacji wpisanych i z wpisów w regestrach zawisłych; szczególnie zaś tenże Paskudzki – ze sprawy i akcji urzędowej wytoczonej i wniesionej do obecnego urzędu przeciw urodzonemu (Gen.) Domańskiemu; tudzież z dekretów inkwizycyjnych i z dekretu wydanego po przeprowadzeniu inkwizycji, wraz z grzywnami zasądzonymi za rany sławetnemu (Fam.) Ossowskiemu, słudze; jak też ze wszystkich i poszczególnych pretensji wzajemnych do dnia dzisiejszego zachodzących – a to z powodu zawartej między sobą ugody polubownej i uczynionego zadośćuczynienia. Protestacje, relacje, dekrety i wpisy w regestrach zawisłe kasują. Urodzony (Gen.) Domański zeznaje w imieniu własnym i sławetnego (Fam.) Andrzeja Ossowskiego, sługi swojego, za którego ratyfikację ręczy.

uwagi i marginalia Pod wpisem podpis: „Anto. Paskudzki”; Domański nie umie pisać.

data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (środa po niedzieli Laetare 1743) [(pod tą samą datą)]

2 IX 1743wpis 876karta 137r–137vskan 56/140–141

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit Żyda-mieszczanina łukowskiego z 10 czerwonych złotych i 10 tynfów; podniesienie sekwestru

strona czynna Lejbus Chaimowicz Infid. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Franciszka Zawadzka Illustr. · podsędkowie · Dłużnik

osoby we wpisie Lejbus Chaimowicz, mieszczanin i mieszkaniec Łukowa – kwitujący; Konstanty i Franciszka z Zawadzkich Szempowscy [odczyt nazwiska niepewny], małżonkowie, podsędkowie [odczyt urzędu niepewny], deputaci na Trybunał Koronny z województwa rawskiego – kwitowani; ks. Franciszek Niewęgłowski – składający manifestację

miejscowości we wpisie Łuków

Niewierny (Infid.) Lejbus Chaimowicz, mieszczanin i mieszkaniec łukowski, zdrowy będąc, zeznał, iż on jaśnie wielmożnych (Illustr.) Konstantego i Franciszkę z Zawadzkich Szempowskich [odczyt nazwiska niepewny], małżonków, podsędków [odczyt urzędu niepewny] i z województwa rawskiego na Trybunał Koronny deputowanych, oraz ich następców z sumy dziesięciu czerwonych złotych węgierskich i dziesięciu tynfów bez szóstaka – za żywność i sprzedane rzeczy jemu przypadającej, a dla jego zaspokojenia w sekwestrze urzędu niniejszego zostającej, manifestacją wobec akt niniejszych w piątek po święcie św. Wawrzyńca Męczennika roku Pańskiego 1740 przez wielebnego (Ven.) Franciszka Niewęgłowskiego złożoną tam ulokowanej, obecnie zaś przez niego, zeznającego, z tegoż sekwestru podniesionej – kwituje.

[Podpis własnoręczny alfabetem hebrajskim.]

uwagi i marginalia Drugi w tym roczniku wpis z podpisem hebrajskim (po wpisie nr 786). Tagi PTG do skanu 140 wymieniają tylko Lejbusa Chaimowicza – nazwisko i urząd kwitowanych odczytane wyłącznie z rękopisu i oznaczone jako niepewne. Data manifestacji zweryfikowana: św. Wawrzyńca 10 VIII 1740 przypadało w środę, piątek po nim to 12 VIII 1740. Sekwestr urzędowy jako zabezpieczenie należności żydowskiego kupca to rzadko dokumentowana praktyka.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda in Crastino Festi Sancti Aegidii Abbatis Anno Domini 1743

1744rok kancelaryjny

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

23 VII 1744wpis 1826karta 144r–144vskan 57/145–146

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

kwitacja sumy z ugody (quietatio) po dekrecie trybunalskim

strona czynna Józef Niewęgłowski Gen. · Strona

strona bierna Zofia Zarzecka Gen. · Strona

osoby we wpisie Józef Niewęgłowski i Stanisław Niewęgłowski; Zofia z Zarzeckich Niewęgłowska (matka, zm.); Maciej Zarzecki, podczaszy owrucki (wuj, zm.); Konstanty Stępowski, podsędek ziemski, i Franciszka z Zawadzkich, 1v. Zarzecka, 2v. Stępowska, małżonkowie

miejscowości we wpisie Stok; Lublin (Trybunał Koronny)

Urodzeni (Gen.) **Józef Niewęgłowski** i urodzony (Gen.) **Stanisław Niewęgłowski**, ze zmarłą urodzoną (Gen.) **Zofią z Zarzeckich** spłodzeni synowie, a zmarłego wielmożnego (Magn.) **Macieja Zarzeckiego, podczaszego owruckiego, siostrzeńcy rodzeni (sororini germani)**, zdrowi będąc, zeznali, iż oni

wielmożnych (Magn.) **Konstantego Stępowskiego, podsędka ziemskiego**, oraz **Franciszkę z Zawadzkich — pierwszego małżeństwa niedawno zmarłego wielmożnego (Magn.) Macieja Zarzeckiego, podczaszego owruckiego, a obecnie, drugiego małżeństwa, tegoż wielmożnego (Magn.) Stępowskiego, podsędka ziemskiego, małżonkę** — czyli **wzajem małżonków** — oraz ich następców —

**z sumy tysiąca czterystu dziewięćdziesięciu dwóch złotych polskich**,

**ugodą pewną (complanatio), między wspomnianą wielmożną (Magn.) — obecnie Stępowską — z jednej a matką ich z drugiej strony, w dobrach Stoku, dnia trzeciego lipca Roku Pańskiego 1725 zawartą i spisaną, rękami tychże układających się podpisaną, a przed niniejszymi aktami w sobotę [nazajutrz] po święcie św. Małgorzaty Panny i Męczennicy tegoż roku 1725 urzędowo umocnioną**;

[sumy] **wynikającej z ceny w tejże ugodzie [ustalonej] za dobra w dziedzicznej wsi Stoku, zmarłej urodzonej (Gen.) Zofii z Zarzeckich Niewęgłowskiej, matce ich, zrezygnowane**, a **na rzecz ich, zeznających, przez tęż najmilszą matkę przekazanej**;

**z powodu rzeczywistej wypłaty wspomnianej sumy czterystu dziewięćdziesięciu dwóch złotych polskich, na poczet sumy tysiąca ośmiu złotych polskich, dokonanej za pośrednictwem kwitacji uczynionej w Lublinie, w sądach trybunalskich, w piątek w przeddzień święta Podwyższenia Krzyża Świętego roku ubiegłego 1743, a przez nich, zeznających, odebranej**;

jako też **z wypłaty przez tychże wielmożnych (Magn.) kwitowanych, wraz z prowizjami od tejże sumy dwóch tysięcy pięciuset złotych polskich, corocznie płaconymi** […]

— **kwitują**.

uwagi i marginalia **Rachunek wewnętrznie spójny:** 1492 złp + 1008 złp = **2500 złp** — i właśnie od tej sumy (2500 złp) wpis liczy prowizje roczne. ✔ Zgodność ta potwierdza odczyt wszystkich trzech liczebników. **Weryfikacja kalendarzowa:** • „Feria Sexta pridie Festi Exaltationis S. Crucis Anno 1743” — Podwyższenie Krzyża = 14 IX; *pridie* = **13 IX 1743**, a to **piątek** ✔; • „Sabbatho in [Crastino] Festi S. Margarethae V. et M. A.D. 1725” — św. Małgorzata = 13 VII 1725 (**piątek**), więc **sobotą był 14 VII 1725**; odczyt „in Crastino” (nazajutrz) usuwa sprzeczność, natomiast lektura „in ipso die” byłaby z dniem tygodnia niezgodna. **Odnotowano oba warianty, przyjęto zgodny z rachubą.** **Ugoda z 1725 r. zawarta na gruncie — w dobrach Stok**, w dniu **3 VII 1725** (wtorek; data podana kalendarzowo, bez formuły świątecznej — brak sprzeczności). **Terminologia pokrewieństwa:** bracia Niewęgłowscy są **„sororini germani”** zmarłego Macieja Zarzeckiego, tj. **synami jego rodzonej siostry Zofii** — kolejny termin z zakresu pokrewieństwa rozróżniany przez tę kancelarię (obok amita, patruelis, avunculus, sobrinus). **Kwitacja częściowa przed Trybunałem Koronnym w Lublinie (1743)** poprzedza niniejszą, dopełniającą — łańcuch dwuetapowy. Osoby i wieś zgodne z tagami PTG do skanu 57-145 („Józef Niewęgłowski”, „Stanisław Niewęgłowski”, „Zofia Zarzecka Niewęgłowska”, „Maciej Zarzecki”, „Konstanty Stępowski”, „Franciszka Zawadzka Stępowska”, „Stok”). ✔ **Nazwy ziemi, której podsędkiem był Stępowski, rękopis nie podaje czytelnie** — **nie uzupełniano domysłem**.

data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta in Crastino Festi S. Mariae Magdalenae A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

17 VIII 1744wpis 1896karta 158v–159rskan 57/160

rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua

dożywocie wzajemne małżonków z wyliczeniem ruchomości (advitalitas mutua)

strona czynna Mateusz Radzikowski Gen. · regent · Strona

strona bierna Franciszka Szaniawska Magn. · wojskiego lubelskiego · Strona (małżonek)

osoby we wpisie Mateusz Radzikowski, wiceregent grodzki łukowski, syn zm. Wawrzyńca Radzikowskiego, wicenotariusza ziemskiego i grodzkiego liwskiego, i Anny Kossowskiej – obecnie żony Franciszka Rembielińskiego, łowczego […]; Franciszka Szaniawska, córka zm. Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego, i zm. Doroty Zawadzkiej – małżonkowie

miejscowości we wpisie

Urodzony (Gen.) **Mateusz Radzikowski, wiceregent grodzki łukowski**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Wawrzyńca Radzikowskiego, wicenotariusza ziemskiego i grodzkiego liwskiego**, syn, z wielmożną (Magn.) **Anną Kossowską** — **obecnie, w teraźniejszym małżeństwie, żoną wielmożnego (Magn.) Franciszka Rembielińskiego, łowczego […]** [nazwa łowczostwa ucięta przy krawędzi karty] — spłodzony, z jednej,

oraz **Franciszka Szaniawska**, zmarłego wielmożnego (Magn.) **Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego**, córka, ze zmarłą wielmożną (Magn.) **Dorotą Zawadzką** spłodzona, z drugiej strony —

**wzajem małżonkowie**, zdrowi będąc, zeznali, iż oni

**sobie wzajem i jedno drugiemu**

**wszystkich i każdego z osobna dóbr swoich — dziedzicznych i zastawnych, ojczystych i macierzystych — oraz sum pieniężnych jakichkolwiek, tak teraz posiadanych, jak i potem, z łaski Bożej, posiąść się mających, oraz jakimkolwiek tytułem im przypadających**,

**tudzież rzeczy ruchomych, w rozmaitej formie i postaci istniejących, jako to: szat, odzienia, klejnotów, spiżu (aes), koni, bydła, trzody i całego sprzętu domowego** —

**dożywocie, aż do ostatnich chwil życia swego, zapisują** *itd. itd.*

*Podpisy własnoręczne: „Mathaeus Radzikowski m.p.”, „Franciszka Radzikowska”.*

uwagi i marginalia **Wpis wyjątkowo bogaty prozopograficznie** — podaje **trzy pokolenia i dwa urzędy** po stronie męża oraz urząd po stronie żony: • **Mateusz Radzikowski — wiceregent grodzki łukowski (Viceregens Castrensis Lucoviensis)**, a więc urzędnik tej właśnie kancelarii, w której wpis powstał; • jego ojciec **Wawrzyniec Radzikowski — wicenotariusz ziemski i grodzki liwski**; • jego matka **Anna Kossowska**, obecnie — co kancelaria odnotowuje dopiskiem na marginesie ze znakiem wstawki „#” — **żona Franciszka Rembielińskiego, łowczego**; nazwa łowczostwa ucięta przy krawędzi karty i **nieuzupełniana**; • teść **Stanisław Szaniawski — wojski lubelski (Tribunus Lublinensis)**; teściowa **Dorota Zawadzka**. **Wpis nie podaje żadnej sumy** — dożywocie obejmuje majątek jako całość. **Wyliczenie ruchomości jest tu pełniejsze niż w typowym dożywociu tej księgi** (por. wpis 1888, gdzie kancelaria poprzestała na formule skróconej): *vestes, vestimenta, clenodia, aes, equi, pecora, pecudes, totaque supellex domestica* — szaty, odzienie, klejnoty, spiż, konie, bydło, trzoda i cały sprzęt domowy. Jest to jedno z najlepszych w tej partii księgi świadectw **wyposażenia dworu szlacheckiego**. **Oboje małżonkowie podpisali własnoręcznie**, żona **po polsku** („Franciszka Radzikowska”), mąż **po łacinie** („Mathaeus Radzikowski m.p.”) — różnica typowa dla urzędnika kancelaryjnego i jego małżonki. **Rozbieżność z tagami PTG — odnotowana:** tagi do skanu 57-160 nie wymieniają **Anny Kossowskiej**; pozostałe osoby zgodne („Mateusz Radzikowski”, „Wawrzyniec Radzikowski”, „Franciszka Radzikowska”, „Stanisław Szaniawski”, „Dorota Zawadzka Szaniawska”, „Franciszek Rembieliński”). ✔

data w brzmieniu kancelarii [pod nagłówkiem:] Feria Secunda post Festum Assumptionis in Coelum [BVM] [1744]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

9 IX 1744wpis 1918karta 164v–165rskan 57/166

rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae

cesja wszelkich praw do sum i ruchomości spadkowych (cessio iurium)

strona czynna Zofia Szaniawska Magn. · stolniku wieluńskim · Strona

strona bierna Mateusz Radzikowski Gen. · regent · Nabywca

osoby we wpisie Zofia Szaniawska, córka zm. Pawła Szaniawskiego i zm. Marianny Rozwadowskiej (córki Jana Zwadońskiego, kamerarza Trybunału Lubelskiego), trzykrotna wdowa: 1° po Danielu Zdziekońskim, 2° po Franciszku Ryszkowskim, 3° po Kazimierzu Zawadzkim, stolniku wieluńskim – cedentka (podpis własnoręczny); Mateusz Radzikowski, wiceregent grodzki łukowski, i Franciszka Szaniawska, małżonkowie – cesjonariusze; Zofia z Rozwadowskich, 1° [Przerębska], chorążyna sieradzka, 2° Morsztynowa, kasztelanowa sądecka (zm.) – osoba, po której idą pretensje

miejscowości we wpisie

Wielmożna (Magn.) **Zofia Szaniawska**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Pawła Szaniawskiego** [córka], ze zmarłą urodzoną (Gen.) **Marianną Rozwadowską**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Jana Zwadońskiego, kamerarza Trybunału Lubelskiego**, córką, spłodzona,

**z pierwszego małżeństwa po zmarłym urodzonym (Gen.) Danielu Zdziekońskim**, **z drugiego po zmarłym urodzonym (Gen.) Franciszku Ryszkowskim, cześniku łukowskim** [odczyt nazwy urzędu niepewny], **z trzeciego wreszcie po wielmożnym (Magn.) Kazimierzu Zawadzkim, stolniku wieluńskim — pozostała wdowa**,

zdrowa będąc, zeznała, iż ona

urodzonemu (Gen.) **Mateuszowi Radzikowskiemu, wiceregentowi grodzkiemu łukowskiemu**, oraz **Franciszce Szaniawskiej**, zmarłego wielmożnego (Magn.) **Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego**, i wyżej wymienionego urodzonego (Gen.) **Pawła Szaniawskiego**, ze wspomnianą zmarłą urodzoną (Gen.) **Marianną Rozwadowską** spłodzonego syna, **córce** — **wzajem małżonkom** — i ich następcom,

**z sumy takiej i tak wielkiej, jaka jej zeznającej** [oraz jej poprzednikom] **z sum jakichkolwiek po zmarłej wielmożnej (Magn.) Zofii z Rozwadowskich — z pierwszego małżeństwa [Przerębskiej], chorążynie sieradzkiej, z drugiego zaś Morsztynowej, kasztelanowej sądeckiej, małżonce, obojga zeszłych z tego świata — przypada**,

tudzież **z rygoru ciężarów i zapisów oraz z wszystkiego, co w jakikolwiek sposób po zejściu obojga tychże jej dotyczy**,

**a nadto z rzeczy ruchomych, klejnotów i sreber** —

**za uczynione jej w powyższym zadośćuczynienie — całe i nienaruszone prawo swoje do powyższego jej służące ustępuje (cedit)**,

**dając im wszystko** — **sumę taką i tak wielką, jaka z dokumentów i zapisów się okaże, oraz rzeczy ruchome i samoruchome — podnosić i odbierać, z podniesionego i odebranego kwitować, a o toż, jak prawo wskaże, gdziekolwiek i kiedykolwiek z prawa wypadnie, działać zwyczajną drogą prawa i dochodzić przed jakimkolwiek sądem i urzędem Królestwa**.

*Podpis własnoręczny: „Zofia Zawadzka”.*

uwagi i marginalia **Wpis nie podaje kwoty** — cesja jest **otwarta**: obejmuje sumę „taką i tak wielką, jaka z dokumentów i zapisów się okaże” (*quae et quanta ex documentis et inscriptionibus apparebit*). Konstrukcja rzadka i prawnie interesująca: cedentka przenosi **całość roszczeń spadkowych o nieustalonej jeszcze wysokości**. **Trzy kolejne małżeństwa cedentki wymienione wprost:** 1° Daniel Zdziekoński, 2° Franciszek Ryszkowski, 3° **Kazimierz Zawadzki, stolnik wieluński** — pod nazwiskiem trzeciego męża złożyła też **własnoręczny podpis („Zofia Zawadzka”)**. Tagi PTG do skanu 57-166 potwierdzają („Daniel Zdziekoński?”, „Franciszek Ryszkowski”, „Kazimierz Zawadzki”, „Zofia Szaniawska”) ✔. **Osoba spadkodawczyni podana z dwoma kolejnymi tytułami mężowskimi:** **Zofia z Rozwadowskich, primo voto [Przerębska], chorążyna sieradzka, secundo voto Morsztynowa, kasztelanowa sądecka** — dokładnie tak, jak ujmuje to tag PTG **„Zofia Rozwadowska pv Przerębska sv Morsztyn”** ✔. **Nazwiska pierwszego męża rękopis w tym miejscu nie powtarza czytelnie — nie uzupełniano go domysłem**, podano sam urząd (chorąży sieradzki). **ROZBIEŻNOŚĆ WEWNĘTRZNA KSIĘGI — odnotowana, nie wygładzona:** rodzice **Franciszki Szaniawskiej, żony Mateusza Radzikowskiego**, są w dwóch wpisach tej samej księgi podani **odmiennie**: • **wpis 1896 (17 VIII 1744)**: „Francisca Szaniawska, olim Magn. **Stanislai Szaniawski, Tribuni Lublinensis, filia**, cum olim Magn. **Dorothea Zawadzka** procreata” — a więc **córka Stanisława i Doroty Zawadzkiej**; • **wpis niniejszy (9 IX 1744)**: „Franciscae Szaniawska, olim Magn. Stanislai Szaniawski, Tribuni Lublinensis, **et suprascripti Gen. Pauli Szaniawski cum memorata olim Gen. Marianna Rozwadowska procreati filii, filiae**” — a więc **córka Pawła Szaniawskiego, syna Stanisława, i Marianny Rozwadowskiej**, czyli **wnuczka** wojskiego lubelskiego. Oba odczyty sprawdzono powtórnie na skanach (57-160 i 57-166) i **oba są w rękopisie wyraźne**. **Sprzeczności nie rozstrzygano** — źródło jej nie usuwa. **Urzędy:** wiceregent grodzki łukowski (Mateusz Radzikowski), wojski lubelski (Stanisław Szaniawski), stolnik wieluński (Kazimierz Zawadzki), chorąży sieradzki i kasztelan sądecki (mężowie Zofii z Rozwadowskich), **kamerarz Trybunału Lubelskiego** (Jan Zwadoński) — ten ostatni urząd pojawia się w opracowaniu po raz pierwszy. **Nazwa urzędu drugiego męża cedentki („Poculator/Postulator Lucoviensis”) czytana niepewnie**; forma *Poculator* (cześnik) występuje w następnym wpisie przy Michale Zyrzyńskim, co przemawia za tym odczytem, **lecz go nie przesądzono**.

data w brzmieniu kancelarii [pod nagłówkiem:] Feria Quarta in Crastino Festi Nativitatis BVM A.D. 1744to

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

23 IX 1744wpis 1937karta 173rskan 57/174

rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua

dożywocie wzajemne małżonków (advitalitas mutua)

strona czynna Antoni Szaniawski Magn. · skarbnik dobrzyński · Strona

strona bierna Antoni Szaniawski Magn. · cześnika lubelskiego · Strona

osoby we wpisie Antoni Szaniawski, skarbnik dobrzyński [odczyt nazwy skarbnikostwa niepewny], syn zm. Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego, i zm. Doroty Zawadzkiej – strona pierwsza (podpis własnoręczny); Sylwia Szaniawska, córka Jerzego Szaniawskiego, cześnika lubelskiego, i Anny z Rozwadowskich – strona druga (podpis własnoręczny)

miejscowości we wpisie

Wielmożni (Magn.) **Antoni Szaniawski, skarbnik dobrzyński** [odczyt nazwy skarbnikostwa niepewny], zmarłego wielmożnego (Magn.) **Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego**, syn, ze zmarłą wielmożną (Magn.) **Dorotą Zawadzką** spłodzony, z jednej,

oraz **Sylwia Szaniawska**, wielmożnych (Magn.) **Jerzego Szaniawskiego, cześnika lubelskiego**, i **Anny z Rozwadowskich, małżonków, córka**, z drugiej strony —

**wzajem małżonkowie**, zdrowi będąc, zeznali, iż oni

**sobie wzajem i jedno drugiemu**

**na wszystkich i każdym z osobna dobrach swoich — dziedzicznych i zastawnych, ruchomych i nieruchomych, teraz posiadanych i potem, z łaski Bożej, posiąść się mających**,

**oraz na sumach pieniężnych jakichkolwiek, tudzież na złocie, srebrze, miedzi, mosiądzu, cynie, klejnotach, koniach, stadninach, bydle i całym sprzęcie domowym** —

**dożywocie wzajemne, aż do ostatnich chwil życia swego, zapisują i przyznają** *itd. itd., w formie [prawem przepisanej]*.

*Podpisy własnoręczne: „Antonius Szaniawski mp.”, „Sylwia Szaniawska”.*

uwagi i marginalia **Wpis nie podaje żadnej sumy** — dożywocie obejmuje majątek jako całość. **Wyliczenie ruchomości równie pełne jak we wpisie 1907** (złoto, srebro, **miedź, mosiądz, cyna**, klejnoty, konie, **stadniny**, bydło, cały sprzęt domowy) — trzeci w tej partii księgi tak szczegółowy spis wyposażenia dworu (por. wpisy 1896 i 1907). **ISTOTNE DLA ROZBIEŻNOŚCI ODNOTOWANEJ PRZY WPISACH 1896 I 1918:** wpis niniejszy podaje, że **Antoni Szaniawski, skarbnik dobrzyński, jest synem Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego, i Doroty Zawadzkiej** — a więc **dokładnie tej samej pary rodziców, jaką wpis 1896 przypisuje Franciszce Szaniawskiej**, żonie Mateusza Radzikowskiego. Świadectwo to **wzmacnia wersję wpisu 1896** (Franciszka jako córka Stanisława i Doroty), przeciwko wersji wpisu 1918 (Franciszka jako córka Pawła Szaniawskiego i Marianny Rozwadowskiej). **Sprzeczności jednak nie rozstrzygano** — źródło zawiera oba przekazy i oba zostały odnotowane. **Nowe osoby i urzędy:** **Jerzy Szaniawski, cześnik lubelski (Pincerna Lublinensis)**, i jego żona **Anna z Rozwadowskich** — rodzice panny młodej; **Antoni Szaniawski, skarbnik dobrzyński (Thesaurarius Dobrinensis)** — nazwa skarbnikostwa czytana niepewnie, **nie przesądzano jej**. **Oboje małżonkowie podpisali własnoręcznie**, żona po polsku („Sylwia Szaniawska”). Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-174 („Antoni Szaniawski”, „Stanisław Szaniawski”, „Dorota Zawadzka Szaniawska”, „Sylwia Szaniawska”, „Jerzy Szaniawski”, „Anna Rozwadowska Szaniawska”). ✔

data w brzmieniu kancelarii [pod nagłówkiem:] Feria Quarta post Festum S. Matthaei Apostoli et Evangelistae proxima [A.D. 1744to]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

13 XI 1744wpis 2035karta 193v–194rskan 57/195

rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua

Darowizna sumy zasądzonej na rzecz konwentu bernardynów łukowskich, na sufragia za duszę (donatio ad pias causas)

strona czynna Antoni Popławski Gen. · towarzysz chorągwi · Zbywca

osoby we wpisie Antoni Popławski, towarzysz chorągwi, brat cioteczny i sukcesor zm. Stanisława Zbysława – darczyńca; Ojcowie Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów św. Franciszka, konwent łukowski – obdarowani; zm. Stanisław Zbysław, towarzysz tejże chorągwi – po nim suma; zm. Mateusz Zarzecki, cześnik owrucki, rotmistrz chorągwi – pierwotny dłużnik; Franciszka z Zawadzkich, wdowa po Zarzeckim, obecnie żona Stempowskiego, podsędka ziemskiego – strona pozwana w dekrecie

miejscowości we wpisie Łuków (konwent bernardynów)

Urodzony (Gen.) **Antoni Popławski**, **towarzysz chorągwi** *[nazwa chorągwi i nazwisko jej pana — odczyt niepewny]*, **brat cioteczny** (*frater amitalis*) **zmarłego urodzonego (Gen.) Stanisława Zbysława, towarzysza tejże chorągwi, i po jego śmierci prawny sukcesor**, zdrów będąc, **zeznał**, iż on

**Wielebnym (Ven.) Ojcom Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów św. Franciszka, konwentu łukowskiego**, —

**całe i zupełne prawo swoje do sumy czterystu siedemdziesięciu pięciu złotych polskich**,

**pierwotnie należnej po urodzonym (Gen.) Mateuszu Zarzeckim, cześniku owruckim, rotmistrzu chorągwi, rzeczonemu zmarłemu urodzonemu (Gen.) Zbysławowi**,

**a przysądzonej dekretem urzędu niniejszego, wydanym w terminach skargowych (sądach spraw) w poniedziałek przed świętem św.** *[imię świętej — odczyt niepewny]* **Panny i Męczennicy — między tymże zmarłym urodzonym (Gen.) Zbysławem, powodem, z jednej, a urodzoną (Gen.) Franciszką z Zawadzkich — [żoną] pierwszego [męża], po wtóre wspomnianego Zarzeckiego, obecnie zaś małżonką trzecią wielmożnego (Magn.) (M.) Stempowskiego, podsędka ziemskiego łukowskiego** [odczyt urzędu niepewny], **natenczas w stanie wdowim zostającą — oraz innymi, z drugiej strony**,

**a na niego, zeznającego, po bezpotomnej śmierci tegoż Zbysława prawnie spadłej**,

**tudzież cały proces w tej sumie prowadzony** —

**dla pomnożenia czci Bożej i na sufragia za duszę zmarłego urodzonego (Gen.) Zbysława — daje i darowuje**, **wraz ze wszystkimi prawami z tegoż dekretu**,

**dając moc tęż sumę windykować, z podniesionej kwitować, a gdyby zaszła potrzeba — prawem jej dochodzić**, tudzież [dochodzić] **kary zapłaconej**.

Podpis własnoręczny: **Antoni Popławski**; [obok — ręką duchowną — wzmianka o **gwardianie konwentu**, tekst częściowo zamazany].

uwagi i marginalia **Wpis wyjątkowy w tym roczniku pod trzema względami.** **(1) Środowisko wojskowe.** Zarówno darczyńca, jak i zmarły, po którym suma, są **towarzyszami chorągwi** (*commilitones cohortis*), a pierwotnym dłużnikiem jest **rotmistrz tejże chorągwi** (*praefectus cohortis*), noszący zarazem urząd ziemski **cześnika owruckiego**. Cała sprawa toczy się więc **wewnątrz jednej jednostki wojskowej**: żołnierz pozwał swojego rotmistrza (a po jego śmierci — jego wdowę) o zaległą należność, zapewne żołd albo pożyczkę. Takie sprawy trafiają do ksiąg grodzkich rzadko i tym cenniejszy jest ten ślad. **(2) Darowizna na cele pobożne** (*ad pias causas*). Suma nie zostaje sprzedana ani scedowana odpłatnie, lecz **darowana bernardynom łukowskim** — *Ordo Fratrum Minorum de Observantia S. Francisci, Conventus Lucoviensis* — wprost **„dla pomnożenia czci Bożej, na sufragia za duszę”** zmarłego Zbysława. Zakonnicy dostają nie gotówkę, lecz **wierzytelność wraz z prawem jej dochodzenia**: mogą sumę windykować, kwitować z niej i procesować się o nią. Jest to typowa w XVIII w. forma legatu — **darowizna roszczenia zamiast pieniędzy**. **(3) Trzykrotnie zamężna kobieta jako strona pozwana.** Franciszka z Zawadzkich występuje jako żona kolejno **trzech mężów** (drugim był Mateusz Zarzecki, trzecim — Stempowski, podsędek ziemski), a w chwili wydania dekretu **była wdową** (*pro tunc in viduali statu existens*). Kancelaria śledzi jej stan cywilny z drobiazgową dokładnością, bo od niego zależało, **czy i w czyjej asystencji mogła odpowiadać przed sądem**. **Pokrewieństwo:** *frater amitalis* — **brat cioteczny**, czyli spokrewniony przez siostrę ojca. Ten sam termin z rodziny *amita* pojawia się we wpisie nr 2034 (tam: *amita* — ciotka rodzona). **Odczyty niepewne — wyliczone jawnie:** nazwa chorągwi i nazwisko jej pana; **imię świętej** w datacji dekretu (odczytuję *S. Bro[s]chae V. et Martyris*, **nie rozwiązuję**); **rok dekretu w tekście nie występuje**, więc **datacji tej nie da się zweryfikować rachubą** — podaję ją tak, jak stoi, i **niczego nie domyślam**; urząd Stempowskiego (*Subjudicis Terrestris …ensis*) odczytuję jako **łukowski**, ale bez pewności; imienia Stempowskiego rękopis nie podaje. **Wpis przechodzi z kolumny na kolumnę** — kończy się w prawej kolumnie skanu 57-195 (k. 194r), gdzie po tekście widnieje **podpis własnoręczny Antoniego Popławskiego** oraz dopisek wzmiankujący **gwardiana konwentu**, częściowo zalany atramentem i **nieodczytany**. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-195** ✔: „Antoni Popławski”, „Stanisław Zbysław ?” (tag z znakiem zapytania — rękopis potwierdza formę **Zbysław**), „Mateusz Zarzecki”, „Franciszka Zawadzka Zarzecka”. **Stempowskiego tagi nie notują** — rozbieżność odnotowana.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2031–2034:] Feria Sexta post Festum S. Martini Pontificis proxima A.D. 1744to

To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.