małżonek Józef Treter
wpisy 1077 1079

Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744 › Nazwiska › Cieszkowski
Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744
osób 6 · wpisów 9 · lata 1743–1744
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
formy zapisu w aktach Cieszkowska Cieszkowski
Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.
małżonek Józef Treter
wpisy 1077 1079
małżonek Hilaria Cieszkowska
wpisy 1162 1179
ojciec Stanisław Laskowski
matka Joanna Stoińska
małżonek Wiktor Aleksander Cieszkowski
wpisy 1162
wpisy 970
wpisy 2037
małżonek Hilaria Laskowska
wpisy 909
Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.
Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja praw do sumy 15 000 złp z zapisu z 1646 r. na dobrach Kozłów i Parysów
strona czynna Franciszka Laskowska Magn. · wojskiego bracławskiego · Zbywca (cedent)
strona bierna Franciszka Laskowska Magn. · pisarza ziemskiego · Nabywca
wartość 15000
osoby we wpisie Franciszka z Laskowskich, żona Jana Borzechowskiego, wojskiego bracławskiego, córka zm. Stanisława Laskowskiego, wojskiego łukowskiego, i Joanny ze Stoińskich, wnuczka zm. Heleny z Lasków Leżeńskiej, łowczyny lubelskiej – cedująca; Hilaria z Laskowskich, wdowa po zm. Stanisławie de Lubomierz, obecnie żona Wiktoryna z Cieszkowa Cieszkowskiego, pisarza ziemskiego łukowskiego, jej siostra rodzona – nabywczyni; zm. Zygmunt z Parysowa Parys, kasztelan czerski [odczyt urzędu niepewny] – pierwotny dłużnik
miejscowości we wpisie Kozłów, Borki Piotelskie [odczyt niepewny], miasto Parysów; akta grodzkie stężyckie
Wielmożna (Magn.) Franciszka z Laskowskich, wielmożnego (Magn.) Jana Borzechowskiego, wojskiego bracławskiego, prawna małżonka, a zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Laskowskiego, wojskiego ziemi łukowskiej, z wielmożną (Magn.) Joanną ze Stoińskich spłodzona córka, zmarłej zaś wielmożnej (Magn.) Heleny z Lasków Leżeńskiej – z pierwszego małżeństwa, a z drugiego małżeństwa jaśnie wielmożnego (Illustr.) Zygmunta z Parysowa Parysa, kasztelana czerskiego [odczyt urzędu niepewny] – wnuczka, w asystencji tegoż wielmożnego (Magn.) Borzechowskiego, wojskiego bracławskiego, męża swojego, zdrowa będąc, zeznała, iż ona z sumy piętnastu tysięcy złotych polskich kapitalnej – najpierw i pierwotnie przez zmarłego jaśnie wielmożnego (Illustr.) Zygmunta Parysa, kasztelana czerskiego, wobec akt grodzkich stężyckich w piątek po święcie św. Walentego Męczennika roku Pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego szóstego wielmożnej (Magn.) Helenie z Lasków Leżeńskiej, łowczynie lubelskiej, babce jej, sposobem prostego długu zapisanej i na dobrach wsi Kozłów wraz z folwarkami w niej położonymi, na całej wsi Borki Piotelskie [odczyt niepewny] oraz na połowie miasta Parysowa zabezpieczonej, a na nią, zeznającą, prawem Bożym i naturalnym w drodze sukcesji przypadłej – tudzież z sumy prowizyjnej, w części jej wobec innych prawnych współuczestników i następców, to jest urodzonych (Gen.) braci i obecnej siostry-cesjonariuszki, przypadającej; nadto z procesu jakiegokolwiek w tej sprawie, przerwanego śmiercią zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Laskowskiego, wojskiego łukowskiego; jako też z samego zapisu wraz z gotową obroną i ewikcją, zakładem, więzami i warunkami, i z całym prawem do tychże sum – nic następcom swoim nie zostawiając – już od zaraz i faktycznie wielmożnej (Magn.) Hilarii z Laskowskich, z pierwszego małżeństwa zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława de Lubomierz, z drugiego zaś, obecnego, wielmożnego (Magn.) Wiktoryna z Cieszkowa Cieszkowskiego, pisarza ziemskiego łukowskiego, prawnej małżonce, siostrze swojej rodzonej, i jej prawnym następcom ustępuje i przelewa całe i zupełne to swoje prawo, tak co do sumy kapitalnej, jak i prowizyjnej, na tychże dobrach Kozłów i Parysów sposobem wyżej opisanym osiadłej.
[Podpisy własnoręczne:] Franciszka Borzechowska; Joannes de Borzechów Borzechowski, udzielając asystencji małżeńskiej, mp
uwagi i marginalia Najstarszy przywołany zapis w całym opracowanym materiale – z 16 II 1646 r., a więc sprzed niemal stu lat (data zweryfikowana: św. Walentego 14 II 1646 przypadało w środę, piątek po nim to 16 II 1646). Suma 15 000 złp jest drugą co do wysokości w roczniku. Osoby zgodne z tagami PTG do skanów 146–147; nazwy dóbr i urząd Zygmunta Parysa odczytane z wahaniem. Sprawa dotyczy dóbr w ziemi stężyckiej i czerskiej, a więc poza ziemią łukowską.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho pridie Festi Sancti Michaelis Archangeli Anno Domini 1743
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio) poddanych z rodzinami, inwentarzem i sprzętem domowym
strona czynna Mateusz Kobyliński Prov. · Zbywca
strona bierna Ignacy Cieszkowski Magn. · starosta · Nabywca
osoby we wpisie Mateusz Kobyliński, syn zm. Jakuba, wnuk Jana – darczyńca; Ignacy Cieszkowski, starosta [nazwa starostwa – odczyt niepewny] – obdarowany; Andrzej Hieronim Cieciszewski, kanonik chełmski, proboszcz trzebieszowski – w którego posiadaniu poddani obecnie pozostają; Ignacy Olędzki, wojski łukowski – od którego Kobyliński poddanych nabył; pracowici (labor.) Jakub Żarniak z żoną i synem Tomaszem oraz Stanisław Szostek z żoną i synami Andrzejem (zbiegłym) i Józefem – poddani będący przedmiotem darowizny
miejscowości we wpisie Kornica Rzążew
Opatrzny (Prov.) Mateusz Kobyliński, zmarłego opatrznego (Prov.) Jakuba, niegdyś Jana Kobylińskiego, syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on wielmożnemu (Magn.) Ignacemu Cieszkowskiemu, staroście [nazwa starostwa – odczyt niepewny] i jego następcom poddanych swoich, to jest pracowitych (Labor.) (labor.) Jakuba Żarniaka z żoną jego i synem Tomaszem, tudzież Stanisława Szostka z żoną jego i synami: Andrzejem, zbiegłym, oraz Józefem przy nim pozostającym – w dobrach Kornica Rzążew osiadłych, obecnie zaś mocą oddanej tradycji zostających w posiadaniu wielmożnego (Magn.) i przewielebnego (Adm. Rev.) Andrzeja Cieciszewskiego, kanonika chełmskiego, proboszcza trzebieszowskiego, a przez niego samego prawem dziedzicznym od wielmożnego (Magn.) Ignacego Olędzkiego, wojskiego ziemi łukowskiej, przed aktami niniejszymi w sobotę w wigilię święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny roku teraz bieżącego 1743 [7 września 1743] nabytych – wraz z ich, jak wyżej rzeczono, żonami i synami, wołami, końmi, bydłem, trzodą, całą majętnością gospodarską i wszelkim sprzętem domowym, daje i darowuje, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.
[Podpis własnoręczny, literami drukowanymi:] MATEWSZ KOBYLENSKI
uwagi i marginalia Tagi PTG do skanu 157 wymieniają Ignacego Cieszkowskiego i Ignacego Olędzkiego osobno – rękopis potwierdza, że to dwie różne osoby: Cieszkowski jest obdarowanym, Olędzki zbywcą. Tytuł starostwa Cieszkowskiego zapisany na styku dwóch wierszy przy zagięciu karty, czytelny tylko częściowo („Capit. …szczelovien”) – [odczyt niepewny]. Na końcu wpisu fragment przekreślony, nieczytelny. Data nabycia zweryfikowana: 7 IX 1743 to sobota, wigilia Narodzenia NMP.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Festum Sancti Lucae Evangelistae proxima Anno Domini 1743 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Urzędowe umocnienie kontraktu (roboratio) roboratio contractus
Zatwierdzenie (roboratio) kontraktu zawartego w Warszawie 1 I 1744
strona czynna Katarzyna Cieszkowska Magn. · cześniku · Strona
strona bierna Andrzej Wyszyński Magn. · subdelegat · Strona
osoby we wpisie Katarzyna z Cieszkowskich Treterowa, wdowa po zm. Józefie Treterze, cześniku nowogrodzkim – strona pierwsza; Andrzej Wyszyński, subdelegat [okręg – odczyt niepewny], i Teofila z Treterów Wyszyńska, małżonkowie – strona druga
miejscowości we wpisie Warszawa; urząd grodzki łukowski
[Nagłówek sesji:] Środa po święcie świętych Trzech Króli roku Pańskiego 1744 [8 stycznia 1744].
Wielmożna (Magn.) Katarzyna z Cieszkowskich, zmarłego wielmożnego (Magn.) Józefa Tretera, cześnika nowogrodzkiego, małżonka, pozostała wdowa, z jednej, a wielmożny (Magn.) Andrzej Wyszyński, subdelegat [okręg zapisany nieczytelnie], i Teofila z Treterów, wzajem sobie małżonkowie, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali – a każde z nich, zwłaszcza małżonka, w asystencji męża swego – iż oni kontrakt pewny, dotyczący pewnych rzeczy ruchomych w nim wyszczególnionych, między sobą zeznany, sporządzony i spisany pod aktem i datą w Warszawie, w Izbie [odczyt niepewny], dnia pierwszego stycznia roku bieżącego 1744, ze wspólnej swojej zgody utwierdzony, ręką własną podpisany i opieczętowany – na nowo zatwierdzają (roborant).
[Podpisy własnoręczne:] Katarzyna Treterowa; Andrzey Wyszyński mp
uwagi i marginalia Zweryfikowano: Trzech Króli 6 I 1744 przypadło w poniedziałek, środa po nim to 8 I 1744. Wpis otwiera blok czterech aktów tej samej rodziny (1077–1080): zatwierdzenie kontraktu warszawskiego, zapis 3000 złp męża na rzecz żony, zatwierdzenie intercyzy lubelskiej i wzajemne dożywocie. Urząd Andrzeja Wyszyńskiego zapisany skrótem („Subdelegatus Neociv…ensis”) i odczytany niepewnie; z dalszej części wpisu 1078 wynika, że działał przy aktach grodzkich chęcińskich. Wszystkie osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-003.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini 1744
rodzaj sprawy Urzędowe umocnienie kontraktu (roboratio) roboratio contractus
Zatwierdzenie (roboratio) intercyzy ślubnej zawartej w Lublinie 3 VIII 1743
strona czynna Katarzyna Cieszkowska Magn. · cześniku · Strona
strona bierna Andrzej Wyszyński Magn. · Strona
osoby we wpisie Katarzyna z Cieszkowskich Treterowa, wdowa po zm. Józefie Treterze, cześniku nowogrodzkim – strona pierwsza; Andrzej Wyszyński i Teofila z Treterów Wyszyńska, małżonkowie – strona druga
miejscowości we wpisie Lublin; urząd grodzki łukowski
Wielmożna (Magn.) Katarzyna z Cieszkowskich, zmarłego wielmożnego (Magn.) Józefa Tretera, cześnika nowogrodzkiego, małżonka, pozostała wdowa, z jednej, a wielmożny (Magn.) Andrzej Wyszyński [z małżonką] z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali, iż oni intercyzę ślubną (intercisa nuptialis), dotyczącą pewnych rzeczy w niej wyszczególnionych, sporządzoną i spisaną pod aktem i datą w Lublinie, dnia trzeciego sierpnia roku 1743, rękami własnymi podpisaną i zakładem w niej wyrażonym utwierdzoną – we wszystkim zatwierdzają.
[Podpisy własnoręczne:] Katarzyna z C[ieszkowskich] Treterowa; Andrzey Wyszyński
uwagi i marginalia Intercyza z 3 VIII 1743 poprzedza małżeństwo Teofili Treterówny z Andrzejem Wyszyńskim; zatwierdzenie w Łukowie następuje pół roku później, razem z kontraktem warszawskim (wpis 1077) i dożywociem (wpis 1080).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja (cessio) części sumy 11 000 złp zabezpieczonej na Kozłowie, Górkach Gołych Łąkach i połowie miasta Parysowa
strona czynna Józef Laskowski Magn. · wojskiego · Zbywca (cedent)
strona bierna Józef Laskowski Magn. · pisarza ziemskiego · Nabywca
wartość 11000
osoby we wpisie Józef Laskowski, syn zm. Stanisława Laskowskiego, wojskiego ziemi stężyckiej, i zm. Joanny ze Stoińskich – cedujący; Hilaria z Laskowskich, siostra rodzona, 1° v. żona zm. Stanisława Tretera, 2° v. żona Wiktora Aleksandra z Cieszkowa Cieszkowskiego, pisarza ziemskiego i grodzkiego liwskiego – nabywczyni cesji; Wiktor Aleksander z Cieszkowa Cieszkowski – jej drugi mąż; Stanisław Treter – jej pierwszy, zmarły mąż; Zygmunt z Parysowa Parys, kasztelan czerski [odczyt niepewny] – pierwotny zapisujący sumę; Helena z Lasków Leżeńska, łowczyna lubelska – pierwotna wierzycielka, prababka rodzeństwa; Marcin Leżeński, łowczy lubelski – jej pierwszy mąż; Stanisław Laskowski, wojski stężycki – ojciec cedującego; Joanna ze Stoińskich Laskowska – matka cedującego
miejscowości we wpisie wieś Kozłów z folwarkami; wsie Górki Gołe Łąki (w całości); połowa miasta Parysów; akta grodzkie stężyckie
Wielmożny (Magn.) Józef Laskowski, zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Laskowskiego, wojskiego ziemi stężyckiej, ze zmarłą wielmożną (Magn.) Joanną Stoińską spłodzony syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on wielmożnej (Magn.) Hilarii z Laskowskich — w pierwszym małżeństwie zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Tretera, obecnie zaś w drugim wielmożnego (Magn.) Wiktora Aleksandra z Cieszkowa Cieszkowskiego, pisarza ziemskiego i grodzkiego liwskiego, małżonce, siostrze swojej rodzonej — i jej następcom, przypadającą nań część sumy jedenastu tysięcy złotych polskich, naprzód i pierwotnie przez zmarłego jaśnie wielmożnego (Illustr.) Zygmunta Parysa, kasztelana czerskiego [odczyt niepewny], przed aktami grodzkimi stężyckimi w piątek po święcie świętego Walentego Męczennika Roku Pańskiego 1646 wielmożnej (Magn.) Helenie z Lasków Leżeńskiej, łowczynie lubelskiej, prababce jego [w źródle: quartae aviae suae], tytułem prostego długu zapisanej, a na dobrach: wsi Kozłów wraz z folwarkami tamże położonymi, na wsiach Górki Gołe Łąki w całości, jako też na połowie miasta Parysowa warowanej i zabezpieczonej — a na niego z prawa Bożego i przyrodzonego przez sukcesję spadającej i jego wobec innych współsukcesorów dotyczącej; tudzież wraz z prowizją od tejże sumy pierwotnej należną, jako i z całym procesem, jakikolwiek by kolacjami był prowadzony, a śmiercią zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Laskowskiego, wojskiego stężyckiego, przerwany; wreszcie wraz z samym zapisem, jego warowaniem i ewikcją, zakładami, obwarowaniami i warunkami — nic sobie ani swoim następcom nie zostawiając, ustępuje i zstępuje; wszelkie zaś i nienaruszone prawo swoje, tak co do sumy pierwotnej, jak i co do prowizji, na dobrach Kozłów i Parysów w sposób wyżej opisany ciążące, przenosi, przelewa i wciela w całości niniejszym prawem w powyższym względzie — jako że oboje są wnukami [potomkami] wielmożnej (Magn.) Heleny z Lasków, w pierwszym małżeństwie zmarłego wielmożnego (Magn.) Marcina Leżeńskiego, łowczego lubelskiego, w drugim zaś zmarłego jaśnie wielmożnego (Illustr.) Zygmunta z Parysowa Parysa, kasztelana czerskiego, małżonki.
[Podpis własnoręczny:] Jozef Laskowski
uwagi i marginalia Największa suma odnotowana dotąd w roczniku 1744: 11 000 złp, zapisana jeszcze w 1646 r. i dziedziczona przez blisko sto lat. Data pierwotnego zapisu przeliczona: piątek po św. Walentym 1646 = 16 II 1646 (piątek) – zgadza się. Określenie stopnia pokrewieństwa („quartae aviae suae”) oddano jako „prababka”, ale liczba pokoleń w źródle podana jest liczebnikiem porządkowym i pozostaje niejednoznaczna [odczyt pewny, interpretacja niepewna]. Urząd Zygmunta Parysa („Castellano Cer…”) urwany przy grzbiecie oprawy – uzupełniono jako „czerski” na podstawie powtórzenia tego samego tytułu w zakończeniu wpisu. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-019 (tag podaje formę imienia „Wiktor Aleksander”, rękopis „Victorinus Alexander” – przyjęto lekcję tagu).
data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Cineres proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
rodzaj sprawy Kompromis i sąd polubowny (compromissum) compromissum; electio superarbitri
Zapis na sąd polubowny (compromissum) w sprawie o posag, z wyznaczeniem superarbitra
strona czynna Adam Rudzieński Magn. · podczaszy · Strona
strona bierna Dominella Sienicka Magn. · chorąży latyczowski · Strona
osoby we wpisie Adam a Mińsko Rudzieński, podczaszy ziemi stężyckiej, i jego brat [imię odczytane niepewnie] Rudzieński – synowie zm. Andrzeja Rudzieńskiego, stolnika bracławskiego – strona pierwsza; Stanisław Sienicki, chorąży latyczowski, działający też w imieniu żony – strona druga; Dominella z Rudzieńskich Sienicka, jego żona, córka zm. Andrzeja Rudzieńskiego – o której posag toczy się spór; Andrzej Rudzieński, stolnik bracławski – zmarły ojciec; Salomea Opacka – zmarła matka; Wiktor Aleksander z Cieszkowa Cieszkowski, pisarz ziemski i grodzki liwski – obrany superarbiter
miejscowości we wpisie dobra Rowy Principaliora (grunt zjazdu polubownego); Trybunał Koronny w Lublinie
Wielmożni (Magn.) Adam a Mińsko Rudzieński, podczaszy ziemi stężyckiej, i drugi brat, [imię odczytane niepewnie] Rudzieński, synowie zmarłego wielmożnego (Magn.) Andrzeja Rudzieńskiego, stolnika bracławskiego, z jednej, a Stanisław Sienicki, chorąży latyczowski, imieniem własnym oraz wielmożnej (Magn.) Dominelli z Rudzieńskich — w pierwszym małżeństwie wielmożnego (Magn.) Prusińskiego, podstolego latyczowskiego, w drugim wielmożnego (Magn.) Leszyńskiego [odczyt niepewny], stolnika czernihowskiego, obecnie zaś jego własnej małżonki, a córki wyżej wymienionego wielmożnego (Magn.) Andrzeja Rudzieńskiego, stolnika bracławskiego — za której zatwierdzenie ręczy, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni, chcąc uśmierzyć i ostatecznie rozstrzygnąć sprawę i akcję o posag z dóbr ojczystych i macierzystych, tejże wielmożnej (Magn.) Dominelli z Rudzieńskich, obecnie Sienickiej, przypadający, do sądów trybunalskich lubelskich wytoczoną i wniesioną, na najwyższego sędziego i superarbitra wielmożnego (Magn.) Wiktora Aleksandra z Cieszkowa Cieszkowskiego, pisarza ziemskiego i grodzkiego liwskiego, zapisują i uprosili.
Który to wielmożny (Magn.) superarbiter, wraz z arbitrami po dwóch z każdej strony obranymi, ma zjechać na grunt dóbr Rowy Principaliora na poniedziałek po niedzieli Cantate, przypadający w roku bieżącym 1744. Przede wszystkim nakaże obu stającym stronom zniesienie dokumentów masy substancji, tak ojczystej — po zmarłym wielmożnym (Magn.) Andrzeju Rudzieńskim, stolniku bracławskim — jak i macierzystej, po zmarłej wielmożnej (Magn.) Salomei Opackiej spadłej, komukolwiek by przypadła; co do rzetelnego zniesienia zwiąże je przysięgą; z tego zaś, co zniesione, pozna i ustali masę obu substancji, tak ruchomych, jak nieruchomych, po obojgu rodzicach spadłych. Ustaliwszy zaś masę substancji, wyznaczy i przysądzi wielmożnej (Magn.) Dominelli z Rudzieńskich Sienickiej posag proporcjonalny wedle myśli prawa przyrodzonego; sprawę zaś tęż o posag, wedle terminów do sądów trybunalskich Królestwa wydanych, zachowując ich brzmienie, rozsądzi. Prawa i stan dóbr, tak teraźniejszy, jak dawny, wraz z inkwizycjami, gdyby zaszła potrzeba ich przeprowadzenia, pozna i rozstrzygnie; wszystkie zaś i poszczególne pretensje wzajemne, stosownie do potrzeby sprawy, nie przekraczając brzmienia wydanych terminów, rozsądzi, umiarkuje i uchyli. Jego decyzji obie strony — tak zapisujący, jak i obierani — w całości poddać się i wyrokowi być posłuszne zobowiązują się i zapisują, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem trybunału Królestwa lubelskiego.
[Podpisy własnoręczne:] Adam Rudzieński, podczaszy ziemi stężyckiej — Stanisław Sienicki
uwagi i marginalia Najbardziej rozbudowany proceduralnie wpis rocznika 1744: pełny *compromissum* z opisem trybu postępowania polubownego (zjazd na grunt, zniesienie dokumentów pod przysięgą, ustalenie masy spadkowej, wyznaczenie posagu proporcjonalnego, granice orzekania wyznaczone brzmieniem terminów trybunalskich). Superarbitrem obrano Wiktora Aleksandra Cieszkowskiego, pisarza ziemskiego i grodzkiego liwskiego – tę samą osobę, która występuje we wpisie 1162 jako drugi mąż Hilarii z Laskowskich. Termin zjazdu przeliczony: poniedziałek po niedzieli Cantate 1744 = 4 V 1744. Imię drugiego z braci Rudzieńskich odczytane niepewnie („Ign…”), dlatego nie wpisano go do rekordów osobowych; w tagach PTG do skanu 57-022 go nie ma. Nie ma tam również Prusińskiego ani Leszyńskiego (dwóch poprzednich mężów Dominelli) – rozbieżność odnotowana. Tag PTG podaje imię „Dominella”; rękopis zapisuje „Domicella” – przyjęto lekcję tagu, formę rękopisu odnotowano.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Invocavit Quadragesimalem Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna poddanego wraz z dobytkiem (donatio subditi)
strona czynna Ignacy Sarnecki Gen. · Zbywca
strona bierna Wiktor Cieszkowski Magn. · pisarz ziemski · Nabywca
osoby we wpisie Ignacy Sarnecki (ten sam zeznający, co w nr 2036) – darczyńca; Wiktoryn [w tagach: Wiktor] Cieszkowski, pisarz ziemski i grodzki liwski, oraz jego sukcesorzy – obdarowany; Piotr Skurzak, poddany z dóbr Wola Wodyńska – przedmiot darowizny
miejscowości we wpisie Wola Wodyńska (dobra)
**Tenże** [Ignacy Sarnecki], zdrów, —
wielmożnemu (Magn.) (M.) **Wiktorynowi Cieszkowskiemu, pisarzowi ziemskiemu i grodzkiemu liwskiemu**, oraz jego sukcesorom —
**poddanego swojego, Piotra Skurzaka z dóbr Wola Wodyńska, własnego i dziedzicznego**, **wraz z wszelkim jego dobytkiem — bydłem własnym i całym sprzętem domowym**, **ze wszystkim** [co do niego należy] — **daje i darowuje**;
**dając i przyzwalając moc tegoż poddanego odebrać, w dobrach swoich osadzić i na swój użytek oraz upodobanie obrócić**.
Podpis własnoręczny: **Ignacy Sarnecki 1744**.
uwagi i marginalia **Wpis dokumentuje przeniesienie własności człowieka.** Przedmiotem czynności jest **poddany** (*subditus*) **Piotr Skurzak z dóbr Wola Wodyńska**, określony jako **własny i dziedziczny** (*proprium et haereditarium*), przekazany **wraz z bydłem i całym sprzętem domowym** tą samą formułą (*dat, donat*), którą kancelaria stosuje do gruntów. Klauzula wykonawcza mówi wprost o prawie **odebrania go, osadzenia w dobrach nabywcy i obrócenia na własny użytek**. Jest to najbardziej dosłowne w tej partii księgi świadectwo **prawnej pozycji chłopa poddanego w Rzeczypospolitej połowy XVIII w.**: człowiek jest tu przedmiotem obrotu razem z inwentarzem. Oddaję treść wiernie i bez łagodzenia, bo taka jest wymowa źródła. **Kontekst prawny.** Zbiegostwo chłopów było w tym czasie zjawiskiem masowym, a prawo dawało panu roszczenie o **wydanie zbiegłego poddanego**. Formuła *recuperandi* („odebrać”) wskazuje, że Skurzak najpewniej **nie przebywał w dobrach darczyńcy** — darowizna dotyczyła więc raczej **roszczenia o jego wydanie** niż faktycznego przesiedlenia. Wpis tego jednak nie mówi wprost i **niczego tu nie dopowiadam**. **Obdarowany spoza ziemi łukowskiej.** Wiktoryn Cieszkowski jest **pisarzem ziemskim i grodzkim liwskim** (*Notarius Terrestris et Castrensis Liwensis*) — urzędnikiem ziemi liwskiej, sąsiadującej z łukowską od północy. Jego obecność w księdze łukowskiej wskazuje na **powiązania majątkowe Sarneckich poza granicami ziemi**. **Rozbieżność z tagami.** Rękopis podaje formę **Victorinus** (Wiktoryn); **tagi PTG do skanu 57-195 notują „Wiktor Cieszkowski”**. W wykazie osób idę za tagami, odczyt rękopisu podaję w przekładzie. **Sigla.** Zeznający — **G. (Generosus)**, Cieszkowski — **M.**, Skurzak — bez siglum, określony wyłącznie jako *subditus*; w wykazie osób przypisuję mu stan **Labor. (laboriosus)**, zgodnie ze stałą praktyką kancelaryjną wobec poddanych, i **odnotowuję, że w tym miejscu rękopis siglum nie podaje**. **Podpis własnoręczny z datą roczną** — *Ignacy Sarnecki 1744* — zeznający podpisał obydwa swoje wpisy tej sesji (por. nr 2036). **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-195** ✔: „Wiktor Cieszkowski”, „Piotr Skurzak”, „Wola Wodyńska”, „Ignacy Sarnecki”.
data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2031–2036:] Feria Sexta post Festum S. Martini Pontificis proxima A.D. 1744to
To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.