Rudzieński

Przed subdelegatem Wielmożnym (Magn.) Adamem Rudzieńskim, podczaszym ziemi stężyckiej. Urodzony (Nob.) Kazimierz Nurzyński, syn urodzonego (Nob.) Antoniego zwanego Kalisz, zdrowy, zeznał, iż w imieniu własnym oraz urodzonych (Nob.) Franciszka i Andrzeja Nurzyńskich, braci swoich małoletnich, za których ręczy, Wielmożnemu (Magn.) Janowi Franciszkowi Jezierskiemu, miecznikowi ziemi liwskiej, pisarzowi grodzkiemu łukowskiemu, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest: 1) w pierwszym polu, pod Sulejami [odczyt niepewny] – siedem zagonów roli, zaczynających się od granicy dembowskiej i ciągnących ku miejscu zwanemu Wyszno (będących już zresztą w zastawie u Wielmożnego (Magn.) obdarowanego), między miedzami Wielmożnego (Magn.) obdarowanego z obu stron; 2) w tymże polu – trzy zagony roli, zaczynające się od tejże granicy dembowskiej i ciągnące ku miejscu zwanemu Wielka, między miedzami Wielmożnego (Magn.) obdarowanego z jednej, a urodzonej (Nob.) Anny z Nurzyńskich Dembowskiej, ciotki zeznającego, z drugiej strony; 3) w drugim polu zwanym Średnie – cztery zagony roli, zaczynające się od drogi Zapłotniej i ciągnące ku miejscu zwanemu Zarębuby [odczyt niepewny], w większej jednak szerokości, między miedzami Wielmożnego (Magn.) obdarowanego z jednej, a jak wyżej ciotki zeznającego z drugiej strony; 4) w trzecim polu, pod Świerczami – cztery zagony roli, zaczynające się od drogi Zapłotniej i ciągnące ku Brzeźnicom, między miedzami jak wyżej ciotki zeznającego z jednej, a urodzonego (Nob.) Łukasza Nurzyńskiego z drugiej strony – w dobrach dziedzicznych wsi Nurzyna leżące, z wszelkim prawem – daje i daruje; na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod karami ziemskimi i forum obecnym.

Wielmożni (Magn.) Adam a Mińsko Rudzieński, podczaszy ziemi stężyckiej, i drugi brat, [imię odczytane niepewnie] Rudzieński, synowie zmarłego wielmożnego (Magn.) Andrzeja Rudzieńskiego, stolnika bracławskiego, z jednej, a Stanisław Sienicki, chorąży latyczowski, imieniem własnym oraz wielmożnej (Magn.) Dominelli z Rudzieńskich — w pierwszym małżeństwie wielmożnego (Magn.) Prusińskiego, podstolego latyczowskiego, w drugim wielmożnego (Magn.) Leszyńskiego [odczyt niepewny], stolnika czernihowskiego, obecnie zaś jego własnej małżonki, a córki wyżej wymienionego wielmożnego (Magn.) Andrzeja Rudzieńskiego, stolnika bracławskiego — za której zatwierdzenie ręczy, z drugiej strony, zdrowi będąc, zeznali i uznali, iż oni, chcąc uśmierzyć i ostatecznie rozstrzygnąć sprawę i akcję o posag z dóbr ojczystych i macierzystych, tejże wielmożnej (Magn.) Dominelli z Rudzieńskich, obecnie Sienickiej, przypadający, do sądów trybunalskich lubelskich wytoczoną i wniesioną, na najwyższego sędziego i superarbitra wielmożnego (Magn.) Wiktora Aleksandra z Cieszkowa Cieszkowskiego, pisarza ziemskiego i grodzkiego liwskiego, zapisują i uprosili.

Który to wielmożny (Magn.) superarbiter, wraz z arbitrami po dwóch z każdej strony obranymi, ma zjechać na grunt dóbr Rowy Principaliora na poniedziałek po niedzieli Cantate, przypadający w roku bieżącym 1744. Przede wszystkim nakaże obu stającym stronom zniesienie dokumentów masy substancji, tak ojczystej — po zmarłym wielmożnym (Magn.) Andrzeju Rudzieńskim, stolniku bracławskim — jak i macierzystej, po zmarłej wielmożnej (Magn.) Salomei Opackiej spadłej, komukolwiek by przypadła; co do rzetelnego zniesienia zwiąże je przysięgą; z tego zaś, co zniesione, pozna i ustali masę obu substancji, tak ruchomych, jak nieruchomych, po obojgu rodzicach spadłych. Ustaliwszy zaś masę substancji, wyznaczy i przysądzi wielmożnej (Magn.) Dominelli z Rudzieńskich Sienickiej posag proporcjonalny wedle myśli prawa przyrodzonego; sprawę zaś tęż o posag, wedle terminów do sądów trybunalskich Królestwa wydanych, zachowując ich brzmienie, rozsądzi. Prawa i stan dóbr, tak teraźniejszy, jak dawny, wraz z inkwizycjami, gdyby zaszła potrzeba ich przeprowadzenia, pozna i rozstrzygnie; wszystkie zaś i poszczególne pretensje wzajemne, stosownie do potrzeby sprawy, nie przekraczając brzmienia wydanych terminów, rozsądzi, umiarkuje i uchyli. Jego decyzji obie strony — tak zapisujący, jak i obierani — w całości poddać się i wyrokowi być posłuszne zobowiązują się i zapisują, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem trybunału Królestwa lubelskiego.

[Podpisy własnoręczne:] Adam Rudzieński, podczaszy ziemi stężyckiej — Stanisław Sienicki