Obrębski

Urodzony (Nob.) Piotr Obrębski, w imieniu własnym i urodzonej (Nob.) Heleny Zdanowskiej, córki urodzonego (Nob.) Kazimierza Zdanowskiego, ślubnej swojej małżonki, za której ratyfikację ręczy, zeznał, iż urodzonego (Nob.) Józefa Waśniewskiego i urodzonego (Nob.) Marcina, syna, oraz ich sukcesorów kwituje z sumy dwudziestu złotych polskich – zapisanej przez tegoż kwitowanego wspomnianemu urodzonemu (Nob.) Kazimierzowi Zdanowskiemu, ojcu małżonki zeznającego, sposobem zastawnym, wobec akt obecnych w sobotę w wigilię święta świętych Szymona i Judy Apostołów Roku Pańskiego 1737, na pewnych dobrach leżących w dobrach dziedzicznych wsi Danysze [odczyt niepewny] – a to z powodu rzeczywistej zapłaty tejże sumy; i tenże zapis kasuje.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzeni (Nob.) Józef Waśniewski oraz Marcin, syn jego, tenże Marcin działając także w imieniu urodzonej (Nob.) Elżbiety Zdanowskiej, małżonki swojej, z jednej strony, a urodzony (Nob.) Piotr Obrębski z drugiej strony, zeznali, iż z wszelkiej sprawy i akcji urzędowej toczącej się między nimi o szkody w zbożach uczynione, tudzież o zdewastowanie i wycięcie sadu, jako też z wszelkich protestacji, relacji i dekretów w tej sprawie zapadłych, a w szczególności z sumy czterdziestu ośmiu złotych polskich oraz z kary trzech grzywien, zasądzonych dekretem kondescensyjnym po wykonanej przysiędze (expleto juramento), wzajemnie się nawzajem kwitują, uwalniają i wieczyście zwalniają. Kwitują przy tym również szlachetną (Nob.) Katarzynę, pozostałą wdowę po zmarłym urodzonym (Nob.) Kazimierzu Zdanowskim. Nadto urodzony (Nob.) Piotr Obrębski kwituje urodzonych (Nob.) Waśniewskich ze wszystkich wzajemnych pretensji, jakie do nich miał lub mieć mógł, po zawartej między stronami ugodzie polubownej — z zachowaniem wszakże w całości i nienaruszeniu pretensji urodzonego (Nob.) Stanisława Ługowskiego. Wszystkie zaś protestacje, relacje i dekrety w tej sprawie zapadłe strony niniejszym kasują, umarzają i za nieważne uznają, wieczne o to milczenie sobie nakazując.

Tenże wielmożny (Magn.) zeznający **[Franciszek Nowosielski]**, zdrowy będąc, zeznał, iż on

urodzonego (Gen.) **Kazimierza Czerskiego — dóbr czyli części we wsiach Jezierach i Świdrach Wielkich (przez tegoż zeznającego na siebie [poprzednio] przeprowadzonych) nabywcy prawa i dziedzica** — oraz jego następców —

**z sumy dwóch tysięcy złotych polskich**,

— **najpierw** przez tegoż urodzonego (Gen.) **Kazimierza Czerskiego, kwitowanego**, wielmożnym (Magn.) **Konstantemu i Teresie z Jezierskich Obrębskim** [odczyt niepewny] **małżonkom**, sposobem obligacji **na dobrach pewnych, czyli częściach i poddanych we wsi Świdrach leżących**, przed niniejszymi aktami **we czwartek przed świętem świętych Apostołów Piotra i Pawła Roku Pańskiego 1732** zapisanej;

— **następnie zaś** przez tychże wielmożnych (Magn.) **Obrębskich małżonków** wspomnianemu wielmożnemu (Magn.) **zeznającemu**, tamże przed niniejszymi aktami **w piątek w wigilię święta Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny Roku Pańskiego 1740**, **z całym i nienaruszonym prawem na powyższe dobra i poddanych się rozciągającym, scedowanej** —

**z powodu uczynionego przez kwitowanego zadośćuczynienia — tak co do sumy kapitałowej dwóch tysięcy złotych polskich, jak i co do pretensji z tytułu posiadania oraz z melioracji dóbr wynikłych, to jest z napraw, z pomocy [udzielonych] poddanym i wszelkich innych pretensji — nic z praw i pretensji względem kwitowanego dla siebie nie zatrzymując, nie zastrzegając ani nie wyłączając** —

**kwituje**; **zapisy powyższe — tak pierwotny, jak i cesyjny — kasuje**, i **z dóbr zstępuje (de Bonis condescendit)**.

*[Podpis własnoręczny:] **Franciscus Nowosielski***