Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaKsięgi grodzkie łukowskie 1743–1744NazwiskaSłowik

Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744

Słowik

osób 3 · wpisów 5 · lata 1743–1744

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osób (różnych imion)
3
Wpisów w księgach
5
Wystąpień w aktach
7
Lata
1743–1744

„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

formy zapisu w aktach Słowik Słowikowa

Osoby

Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.

SłowikStefanGen.Nob.4

ojciec Michał Słowik

matka Konstancja Siestrzewitowska

wpisy 184 1173 1174 1234

SłowikMichałGen.Nob.2

małżonek Konstancja Słowikowa

wpisy 1173 1234

SłowikowaKonstancjaGen.1

małżonek Michał Słowik

wpisy 1173

Miejscowości i dobra

Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.

Drzewa rodzinne

Fragmenty rodzin złożone z pokrewieństw, które akta wymieniają wprost. Jeden fragment to tyle, ile jeden wpis albo grupa wpisów pozwala powiązać bez domysłu — nie całe drzewo rodu, tylko pewny jego kawałek.

Słowikowie

Słowikowie — potomstwo: Michał Słowik

pewność B — 5 aktów

Linia złożona z 5 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Cesja; Zastaw; Zapis 700 złp mężowi na rzecz żony, w miejsce sumy odebranej od jej brata.

Anna Pióro ⚭ Piotr Pióro matka: Konstancja Siestrzewitowska wpis 1173, 1174, 1175 Stefan Słowik matka: Konstancja Siestrzewitowska wpis 184, 1173, 1174, 1234 Michał Słowik ⚭ Konstancja Słowikowa wpis 1173, 1234

184 · sygn. 56/034, k. 31r, 7 III 1743   1173 · sygn. 57/021, k. 19v–20r, 24 II 1744   1174 · sygn. 57/021, k. 20r, 24 II 1744   1175 · sygn. 57/021, k. 20r, 24 II 1744   1234 · sygn. 57/030, k. 28v, 7 III 1744

Wpisy

Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.

1743rok kancelaryjny

7 III 1743wpis 184karta 31rskan 56/034

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Zastaw (obligacja) wyspy (15 zagonów) i łąk na 68 złp monetą srebrną, na trzy lata

strona czynna Piotr Głuchowski Nob. · Zbywca

strona bierna Krzysztof Pióro Nob. · Nabywca

wartość 68

osoby we wpisie Piotr Głuchowski, s. zm. Macieja (Mateusza) – zastawiający; Krzysztof Pióro, s. zm. Jakuba Pióry zwanego Kokoszka – biorący w zastaw; sąsiedzi: Józef Kalicki, Stefan Słowik

miejscowości we wpisie wieś Pióry Wielkie; granica izdebska; droga modrzewska; łąki w miejscu zwanym Przecze

Urodzony (Nob.) Piotr Głuchowski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Krzysztofowi Pióro, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Jakuba Pióry zwanego Kokoszka, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest wyspę (insula) obejmującą w sobie piętnaście zagonów, zaczynającą się od granicy izdebskiej i ciągnącą ku drodze modrzewskiej, między miedzami urodzonego (Nob.) Józefa Kalickiego z jednej, a Stefana Słowika z drugiej strony; nadto łąki w czterech miejscach, w Przeczach położone – w dobrach dziedzicznych wsi Pióry Wielkie leżące, puste, z wszelkim prawem, w sumie sześćdziesięciu ośmiu złotych polskich monetą srebrną, od teraz na trzy lata, do święta św. Kazimierza przypadającego w roku 1746, zastawia, a potem z roku na rok. Na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod zakładem sześćdziesięciu ośmiu złotych polskich i forum obecnym.

uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.

data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Dominicam Invocavit quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (czwartek po niedzieli Invocavit 1743) [(pod tą samą datą)]

1744rok kancelaryjny

24 II 1744wpis 1173karta 19v–20rskan 57/021

rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae

Cesja (cessio) sumy 500 złp, otrzymanej wcześniej od matki, na rzecz brata

strona czynna Michał Słowik Nob. · Zbywca (cedent)

strona bierna Michał Słowik Nob. · Nabywca

wartość 500

osoby we wpisie Anna Słowikówna, córka zm. Michała Słowika i Konstancji z Siestrzewitowskich, żona Piotra Pióry (zeznaje w asystencji męża) – cedująca; Stefan Słowik, jej brat – nabywca cesji; Konstancja z Siestrzewitowskich Słowikowa – jej matka, od której suma pochodziła; Piotr Pióro – jej mąż; Michał Słowik – jej zmarły ojciec

miejscowości we wpisie

Urodzona (Nob.) Anna Słowikówna, zmarłego urodzonego (Nob.) Michała Słowika córka, z urodzoną (Nob.) Konstancją z Siestrzewitowskich spłodzona, urodzonego (Nob.) Piotra Pióry małżonka, w asystencji tegoż męża swego, zdrowa będąc, zeznała, iż ona sumę pięciuset złotych polskich — którą jako cesjonariuszka otrzymała, a którą rzeczona urodzona (Nob.) Konstancja z Siestrzewitowskich, matka jej, przed aktami niniejszymi w sobotę po niedzieli Jubilate Roku Pańskiego 17[..] jej ustąpiła — już teraz i faktycznie urodzonemu (Gen.) Stefanowi Słowikowi, bratu swemu, i jego następcom, dla rzeczywistego wypłacenia przyrzeczonej sumy, ze wszystkim ustępuje i ceduje.

[Podpis własnoręczny męża:] Pioro Piotr, małżonek. [Zeznająca] pisma nieświadoma.

uwagi i marginalia Rok przywołanej cesji matki zniknął w grzbiecie oprawy – podano samą formułę („sobota po niedzieli Jubilate”), roku nie uzupełniano domysłem. Kobieta zeznaje „w asystencji męża”, zgodnie z prawem ziemskim; podpisał się za nią mąż, ona zaznaczona jako pisma nieświadoma. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-021.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Invocavit Quadragesimalem Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]

24 II 1744wpis 1174karta 20rskan 57/021

rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio

Zapis 700 złp mężowi na rzecz żony, w miejsce sumy odebranej od jej brata

strona czynna Piotr Pióro Nob. · Dłużnik

strona bierna Stefan Słowik Gen. · Strona

wartość 700

osoby we wpisie Piotr Pióro, syn zm. Michała Pióry – zapisujący; Anna Słowikówna, córka zm. Michała Słowika, jego żona – na której rzecz zapis; Stefan Słowik – od którego suma została odebrana

miejscowości we wpisie

Urodzony (Nob.) Piotr Pióro, zmarłego urodzonego (Nob.) Michała Pióry syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Gen.) Annie Słowikównie, zmarłego urodzonego (Gen.) Michała Słowika córce, małżonce swojej, i jej prawym następcom sumę siedmiuset złotych polskich tytułem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu — a to w moc sumy odebranej z rąk urodzonego (Gen.) Stefana Słowika — winien jest i powinien, którą to sumę na wszystkich i poszczególnych dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza; tęż sumę na pierwsze żądanie małżonki swojej wypłacić i do akt niniejszych złożyć się poddaje i zobowiązuje, a to pod zakładem siedmiuset złotych polskich, dla którego wskazuje sąd niniejszy.

uwagi i marginalia Wpis stanowi drugą połowę jednej operacji majątkowej: żona cedowała bratu 500 złp (wpis 1173), a mąż zabezpieczył jej na swoich dobrach 700 złp, w tym sumę odebraną od tegoż brata. Różnica 200 złp na korzyść żony – liczby podane w źródle, nie uzgadniane. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-021.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Invocavit Quadragesimalem Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]

7 III 1744wpis 1234karta 28vskan 57/030

rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae

Cesja (cessio) dwóch sum – 250 i 50 złp – przechodzących przez cztery ręce

strona czynna Mateusz Radzikowski Nob. · Zbywca (cedent)

strona bierna Stefan Słowik Gen. · Nabywca

wartość 50

osoby we wpisie Mateusz Radzikowski, syn zm. Krzysztofa Radzikowskiego – cedujący; Stefan Słowik, syn Michała Słowika – nabywca cesji; zm. Jan Radzikowski – pierwotny zapisujący obie sumy; Marianna z Korzeniowskich Radzikowska – jego żona, pierwsza wierzycielka; Józef Wysokiński – pośredni cesjonariusz; Michał Słowik – ojciec nabywcy

miejscowości we wpisie

W sobotę po niedzieli Reminiscere Wielkiego Postu, Roku Pańskiego 1744.

Urodzony (Nob.) Mateusz Radzikowski, zmarłego urodzonego (Nob.) Krzysztofa [Radzikowskiego] syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Stefanowi Słowikowi, urodzonego (Gen.) Michała Słowika synowi, i jego następcom dwie sumy, a mianowicie:

pierwszą — dwustu pięćdziesięciu złotych polskich, naprzód i pierwotnie przez zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Radzikowskiego urodzonej (Nob.) Mariannie z Korzeniowskich, małżonce, przed aktami niniejszymi w poniedziałek, w sam dzień święta świętej Jadwigi Wdowy, Roku Pańskiego 1737 tytułem prostego długu zapisaną, a następnie przez tęż urodzoną (Nob.) Mariannę z Korzeniowskich urodzonemu (Nob.) Józefowi Wysokińskiemu przed tymiż aktami w poniedziałek po święcie świętego Łukasza Ewangelisty Roku Pańskiego 1738 ustąpioną, a wreszcie przez tegoż urodzonego (Nob.) Józefa Wysokińskiego jemu, zeznającemu, przed tymiż aktami we wtorek po niedzieli Cantate Roku Pańskiego 1741 puszczoną;

drugą zaś — pięćdziesięciu złotych polskich, pierwotnie przez wyżej wymienionego zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Radzikowskiego tejże urodzonej (Nob.) Mariannie z Korzeniowskich w sposób wyżej opisany zapisaną, a jemu, zeznającemu, wraz z mężem tymże aktem wyżej opisanym, to jest we wtorek po niedzieli Cantate Roku Pańskiego 1741, ustąpioną;

a obecnie z rąk teraźniejszego cesjonariusza rzeczywiście odebrane — ze wszystkim ustępuje i ceduje; wszystkie zaś prawa przelewa. Intromisję od zaraz przyzwala, prawem sądu tego się rządząc, z rzeczy i osoby swojej, a to pod zakładem trzystu złotych polskich. Sąd niniejszy.

[Poniżej pisarz wykaligrafował dwa razy wyraz „VACUUM”, wypełniając resztę strony.]

uwagi i marginalia Rachunek się zgadza: 250 złp + 50 złp = 300 złp, dokładnie tyle wynosi zakład (vadium) zastrzeżony na końcu wpisu. Daty przywołanych czynności przeliczone: poniedziałek po św. Łukasza 1738 = 20 X 1738 (poniedziałek) – zgodne; wtorek po niedzieli Cantate 1741 = 2 V 1741 (wtorek) – zgodne. **Rozbieżność:** formuła „Feria Secunda ipso die Festi S. Hedvigis Viduae A.D. 1737” nie zgadza się rachunkowo – 15 X 1737 (św. Jadwigi) wypadł we wtorek, a 17 X (dawniejsza data święta) we czwartek; poniedziałkiem był 14 X 1737. Podano obie informacje, sprzeczności nie usuwano. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-030.

data w brzmieniu kancelarii Sabbatho post Diem Reminiscere Quadragesimalem proximo Anno Domini 1744

To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.