Garwoliński

Urodzony (Nob.) Jan Grodzicki, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Gen.) Franciszkowi Garwolińskiemu i urodzonemu (Gen.) Franciszkowi, synowi, oraz ich sukcesorom winien jest i powinien sumę dwudziestu siedmiu złotych polskich tytułem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu; sumę tę na dobrach swoich, prawem zastawnym temuż podległych, zapisuje i zabezpiecza, i tęż sumę zapłacić oraz przy aktach obecnych złożyć zobowiązuje się w tym samym czasie, kiedy będzie wykupywał sumę pierwotną z mocy zapisu zastawnego. A to pod zakładem dwudziestu siedmiu złotych polskich i forum obecnym.

[Nagłówek sesji:] W środę w przeddzień święta Najświętszego Ciała Chrystusa Pana, tegoż roku 1743 [12 czerwca 1743].

Wielmożni (Magn.) Antoni – chorągwi pancernej wielmożnego (Magn.) Potockiego, starosty grabowieckiego, towarzysz – i Tomasz Szaniawscy, zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego, synowie, bracia między sobą rodzeni, imieniem własnym oraz wielmożnego (Magn.) Kazimierza Szaniawskiego, brata swego rodzonego, za którego pokój warunkują, z jednej strony, a urodzony (Gen.) Franciszek Garwoliński strona z drugiej, zdrowi będąc, zeznali, iż oni kontrakt pewien, rezygnacyjny, z powodu pewnych warunków w nim wyrażonych, sporządzony i datowany tu w Łukowie dnia 12 czerwca tegoż roku, między nimi zeznającymi spisany, rękami przyjaciół podpisany i szkodami [w razie niedotrzymania] umocniony – we wszystkim umacniają i zatwierdzają (zatwierdzają), i to pod szkodami ziemskimi oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego, za pośrednictwem niniejszego zeznania.

[Podpisy:] Antoni Szaniawski ręką własną; Tomasz Szaniawski; Franciszek Garwoliński

Wielmożni (Magn.) Antoni – chorągwi pancernej wielmożnego (Magn.) Potockiego, starosty grabowieckiego, towarzysz – i Tomasz, zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego, synowie Szaniawscy, bracia między sobą rodzeni, imieniem własnym oraz wielmożnego (Magn.) Kazimierza Szaniawskiego, brata swego rodzonego, za którego pokój warunkują, zdrowi będąc, zeznali, iż oni urodzonemu (Gen.) Franciszkowi Garwolińskiemu, zmarłego urodzonego (Gen.) Franciszka Garwolińskiego synowi, i jego następcom sumę tysiąca pięciuset złotych polskich sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego długu winni są i powinni;

którą to sumę na wszystkich dobrach swoich, a zwłaszcza na Chomejowej Woli [odczyt niepewny], zapisują i zabezpieczają, i tęż sumę na święto Narodzenia św. Jana Chrzciciela w nadchodzącym roku 1744 [24 czerwca 1744] przypadające zapłacić oraz przy aktach urzędu niniejszego złożyć się zobowiązują i obligują;

w razie zaś niezapłacenia sumy pierwotnej w terminie wyżej [oznaczonym] – odtąd prowizję po siedem od sta wierzycielowi swemu corocznie, aż do rzeczywistej wypłaty sumy pierwotnej, uiszczać się ofiarują i zapisują; i to pod podobnym zakładem tysiąca pięciuset złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.

[Podpisy:] Antoni Szaniawski ręką własną; Tomasz Szaniawski ręką własną

Urodzony (Gen.) Franciszek Garwoliński, zdrowy będąc, zeznał, iż on wielmożnym (Magn.) Antoniemu – chorągwi pancernej wielmożnego (Magn.) Potockiego, starosty grabowieckiego, towarzyszowi – Tomaszowi i Kazimierzowi Szaniawskim, zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego, synom, braciom między sobą rodzonym, i ich następcom dobra swoje – prawem wieczystym przez wielmożnego (Magn.) Jerzego Grodzickiego jemu przedtem przed aktami tymiż w środę po niedzieli Judica Wielkiego Postu Roku Pańskiego 1740 [6 kwietnia 1740] rezygnowane – to jest całą i zupełną część swoją w siedlisku, roli, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach, strumieniach, tudzież w budynkach i wszelkich zabudowaniach, ogrodach, sadach oraz innych do tychże dóbr przyległościach i przynależnościach, we wsi Bełna leżącą i położoną, ze wszystkim [prawem] daje i daruje; intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, i to pod szkodami ziemskimi oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.

[Podpis:] Franciszek Garwoliński

Tenże [Franciszek Garwoliński], zdrowy będąc, zeznał, iż on tymże [Szaniawskim] i ich następcom sumy niżej wyszczególnione ustępuje, a mianowicie:

pierwszą – dwustu pięćdziesięciu złotych polskich, jemu przedtem przez wielmożnego (Magn.) Tomasza Jezierskiego, imieniem własnym i brata swego, za pośrednictwem uznania zapisów pierwotnych, przed aktami niniejszymi w sobotę po niedzieli Judica Wielkiego Postu Roku Pańskiego 1740 [9 kwietnia 1740] [zapisaną];

drugą – pięciuset złotych polskich, przez wielmożnego (Magn.) Jana Grodzickiego, tymże aktem wyżej wskazanym [zapisaną];

trzecią – stu złotych polskich, przez tegoż wielmożnego (Magn.) Jana Grodzickiego, dopisaną do wyżej wymienionej sumy pięciuset złotych, przed aktami niniejszymi w piątek po niedzieli Exaudi tegoż roku 1740 [3 czerwca 1740];

czwartą wreszcie – dwudziestu siedmiu złotych polskich, przez wielokrotnie wspomnianego wielmożnego (Magn.) Jana Grodzickiego, w środę po niedzieli Laetare Wielkiego Postu roku bieżącego 1743 [27 marca 1743] przed tymiż aktami [zapisaną] –

tak sposobem obligatoryjnym, jak i przez dopisanie, na dobrach w dziedzicznej wsi Bełna zapisanych i nabytych, wraz ze wszystkimi warunkami tychże zapisów; i to czyniąc zadość kontraktowi dziś umocnionemu urzędownie, ustępuje i wszystkie [prawa przelewa]; intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi z rzeczy i z osoby swojej się poddaje, i to pod podobnym zakładem sumy łącznie ośmiuset siedemdziesięciu siedmiu złotych polskich oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.

Tenże [Franciszek Garwoliński] tychże [Szaniawskich] i ich następców z sumy sześciuset złotych polskich – jemu przedtem przez zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Szaniawskiego, ojca kwitowanych, kontraktem ręcznym (prywatnym) spisanym pod datą dnia 9 września Roku Pańskiego 1740, a zabezpieczonej na pracowitym (Labor.) Andrzeju Rosie, poddanym – kwituje, a kontrakt tenże wraz z jego klauzulami kasuje.

[Podpis:] Franciszek Garwoliński

Urodzony (Nob.) Jan Grodzicki, zmarłego urodzonego (Nob.) Józefa Grodzickiego syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Franciszkowi Garwolińskiemu oraz urodzonemu (Gen.) również Franciszkowi Garwolińskiemu, synowi, i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest: osiemnaście zagonów ogrodu, czyli placu, poczynając od drogi ulańskiej, czyli wiejskiej, ku drodze Zapłotnia się ciągnących, między miedzami następców zmarłego wielmożnego (Magn.) Stanisława Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego, z obu stron; nadto trzy zagony roli pod Łabikowem [odczyt nazwy niepewny], poczynając od granicy paskudzkiej ku granicom Białka się ciągnące, między tymiż miedzami; nadto pod Wierzchowinami siedem zagonów roli, poczynając od granicy paskudzkiej ku granicom Białka się ciągnących, między miedzami urodzonego (Nob.) Tomasza Bedlińskiego z jednej, a następców zmarłego wielmożnego (Magn.) Szaniawskiego, wojskiego lubelskiego, z drugiej strony – we wsi dziedzicznej Belna położone i leżące, ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz przyzwala i obronę prawną przyrzeka, a to pod szkodami ziemskimi i pod sądem niniejszym.

Urodzony (Gen.) Jan Grodzicki, zmarłego urodzonego (Gen.) Józefa syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Gen.) Franciszkowi Garwolińskiemu i jego następcom dobra swoje dziedziczne, to jest całą i zupełną schedę swoją — w siedliskach, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, zaroślach, chrustach, zasiekach, jeziorach, błotach, strumieniach i innych przyległościach i przynależnościach, we wsi dziedzicznej [nazwa odczytana niepewnie] położoną i leżącą — ze wszystkim daje i darowuje. Intromisję od zaraz i obronę prawną im [przyzwala], a to pod szkodami ziemskimi. Sąd urzędu niniejszego.

[Zeznający] pisma nieświadomy.

Nagłówek sesji: czwartek po uroczystościach Zesłania Ducha Świętego Roku Pańskiego 1744.

Niewierni (Infid.) (Infideles) Majer Elajzewicz, Zusman Zewelowicz i Michał Moskowicz, starsi kahału radzyńskiego, imieniem własnym oraz całej synagogi kahału radzyńskiego, za których równie ręczą i [czynność za] ważną i przyjętą przyrzekają — zeznali, iż skrypt pewien ręczny, na osobę Wielebnego (Ven.) Aleksandra Zaręby, mansjonarza kościoła radzyńskiego, wystawiony, daty w Radzyniu dnia 24 kwietnia Roku Pańskiego bieżącego 1744, własnymi rękami ich i całej synagogi kahału radzyńskiego podpisany — którego osnowa jest następująca:

„My niżej podpisani, cały Kahał miasta Radzynia i wszystka Synagoga do składki kahałskiej należąca, dłużny ten skrypt i asekurację JMci księdzu Aleksandrowi Zarębie, mansjonarzowi natenczas przy kościele radzyńskim zostającemu, [wydajemy]. Na to za konsensem od Jaśnie Wielmożnych (Illustr.) JMPana Eustachego i z Kątskich Marii Potockich, małżonków, starosty tłumackiego, Państwa naszych dziedzicznych miłościwych, dnia dziewiątego miesiąca kwietnia Roku 1744-tego danym, i za wiadomością JMPana Garwolińskiego, ekonoma natenczas radzyńskiego, w tymże konsensie wyrażoną — iż zaciągnęliśmy i do rąk naszych wzięliśmy pożyczanym sposobem sumę czterech tysięcy złotych polskich u pomienionego wyżej JMci księdza Zaręby, w czerwonych złotych będącą, każdy czerwony złoty po półosmnasta (17½) złotego; a to na zniesienie długów, dla ulżenia (alleviacyi) sumami od tysiąca złotych po sto prowizjonalnymi kahał obciążającymi.

Od której sumy, dziś przez JMci księdza Aleksandra Zarębę na prowizję na kahał nasz radzyński w wieczne czasy ulokowanej, my cała synagoga kahału radzyńskiego, a i w potomnych czasach sukcesorowie nasi — od tysiąca po siedemdziesiąt złotych, a czerwony złoty po półosmnasta złotego — prowizję punktualnie na świętego Jana Chrzciciela corocznie wypłacać i realnie oddawać obligujemy się, i powinni będą, bez wszelkiego zawodu, za pokazaniem tej karty; a to najpierwszą prowizję od czterech tysięcy dziś przez nas pożyczonych — na świętego Jana Chrzciciela, to jest dnia 24 czerwca roku bieżącego 1744 — złotych dwieście osiemdziesiąt, dico 280, czerwonymi złotymi po półosmnasta złotego; i tak co rok niechybnie zapłacić obowiązujemy się i będziemy powinni.

A jeżeliby miała być zwłoka (zawoda) i renitencja przez nas, w życiu naszym, albo w przyszłych czasach przez potomków naszych, w płaceniu prowizji od pomienionej sumy złotych 4000 — tedy wolno pozwać do urzędu grodzkiego łukowskiego nas czyli potomków naszych, i za dekretem grodzkim łukowskim najpierwszym oryginalną czterech tysięcy sumę, z zakładem takiejże drugiej za niewierność (Infid.) [odczyt niepewny] i niepunktualność, JMci księdzu Zarębie czyli sukcesorom jego, komu będzie po nim należało, oddać i odliczyć powinniśmy. I chociaż nieznośnie [odczyt niepewny] z kahału na wieki tej pomienionej sumy u JMci księdza Zaręby pożyczonej — w tej asekuracji, pismem niżej […] [wyrazy nieczytelne], obostrzyliśmy sobie: za niepunktualność — chowaj Boże — w płaceniu prowizji przez nas czyli potomków naszych, ten punkt […] [wyrazy nieczytelne].

[…] gotowiśmy na to się [zdać]. Dla lepszej wiary i wagi my, kahalni starsi, rękami [własnymi] podpisujemy, i do grodu łukowskiego zaraz tę kartę powieziemy. Datum w Radzyniu dnia 24 kwietnia Roku 1744-go.”

(Następują podpisy w języku żydowskim, w miejscu swoim w skrypcie położone.)

[Zeznający] warunkom tegoż skryptu czyli asekuracji [zadość czyniąc], go umacniają — a to pod podobnym zakładem czterech tysięcy złotych polskich, co do którego forum urzędu niniejszego, albo w czasie bezkrólewia sądu kapturowego ziemi łukowskiej, [sobie obierają].