Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaKsięgi grodzkie łukowskie 1743–1744NazwiskaStypiński

Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744

Stypiński

osób 1 · wpisów 1 · lata 1743

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osób (różnych imion)
1
Wpisów w księgach
1
Wystąpień w aktach
1
Lata
1743

„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

Osoby

Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.

StypińskiAntoniGen.1

małżonek Marianna Burska

wpisy 227

Wpisy

Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.

1743rok kancelaryjny

18 III 1743wpis 227karta 38rskan 56/041

rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae

Cesja sumy 500 złp wraz z karą 14 grzywien

strona czynna Józef Klembowski Nob. · Strona

strona bierna Marianna Burska Gen. · Nabywca

wartość 500

osoby we wpisie Józef Klembowski, s. zm. Macieja – cedent; Antoni i Marianna z Burskich Stypińscy, małżonkowie – cesjonariusze

miejscowości we wpisie urząd grodzki łukowski

Urodzony (Nob.) Józef Klembowski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja, zdrowy, zeznał, iż urodzonym (Gen.) Antoniemu i Mariannie z Burskich Stypińskim, wzajem sobie małżonkom, i ich sukcesorom sumę pięciuset złotych polskich – pierwotnie uznaną zeznającemu dekretem kompromisarskim (sądu polubownego), a następnie zasądzoną i do zapłaty nakazaną, wraz z karą (lucta) czternastu grzywien polskich, dekretem wydanym w terminach skargowych (sądach spraw) obecnego urzędu w poniedziałek po święcie Wniebowzięcia Najchwalebniejszej Panny Marii Roku Pańskiego tysiąc siedemset czterdziestego drugiego, między zeznającym a obecnymi cesjonariuszami – ceduje, a to dlatego, że tęż sumę wraz z karą, po potrąceniu dwóch czerwonych złotych węgierskich, obecni cesjonariusze mu, zeznającemu, wedle myśli przywołanego dekretu rzeczywiście wypłacili. Cesja obejmuje wszystkie warunki tak zapisu pierwotnego co do owej sumy, jak i dekretów; daje i przyznaje moc tejże sumy wraz z karą dochodzić, odbierać i z odbioru kwitować. Nadto tenże zeznający zobowiązuje się i zapisuje bronić i ewinkować tychże cesjonariuszy od wszelkich przeszkód w utrzymaniu tej sumy, w każdym sądzie i urzędzie, na wszystkich dobrach swoich, wraz ze swoimi sukcesorami.

uwagi i marginalia Adnotacja: zeznający nie umie pisać.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Dominicam Oculi Quadragesimalem Anno Domini 1743 (poniedziałek po niedzieli Oculi 1743) [(pod tą samą datą)]

To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.