Jankowski

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

Kwit z sumy zastawnej 50 złp zapisanej w 1705 r.; cesja praw z dekretu

strona czynna Paweł Celiński Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Paweł Celiński Nob. · Nabywca

wartość 50

osoby we wpisie Paweł Celiński, syn zm. Wojciecha Celińskiego – kwitujący; Marek Celiński – kwitowany, wieczysty nabywca dóbr; zm. Aleksander Jankowski, syn zm. Wojciecha – pierwotny dłużnik

miejscowości we wpisie wieś Celiny

uwagi i marginalia Wpis przechodzi z lewej strony skanu 57-041 (k. 39v) na prawą (k. 40r). **Najstarszy zapis przywołany dotąd w roczniku 1744**: suma zaciągnięta 28 IV 1705 (wtorek po Misericordia – dzień tygodnia sprawdzony), spłacona po trzydziestu dziewięciu latach, już nie przez dłużnika, lecz przez nabywcę dóbr. Stopień pokrewieństwa zeznającego z Jankowskim odczytany niepewnie. Osoby i wieś zgodne z tagami PTG do skanu 57-041.

data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Judica Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z dwóch sum (80 i 40 złp) z lat 1708 i 1720 oraz cesja praw do nich

strona czynna Piotr Celiński Nob. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Piotr Celiński Nob. · Nabywca

wartość 40

osoby we wpisie Piotr i Bartłomiej Celińscy zwani Mysław, bracia rodzeni, synowie zm. Wojciecha Celińskiego Mysława, wnukowie zm. Marcina Celińskiego, działający też w imieniu rodzeństwa: Franciszka, Marianny i Katarzyny Celińskich oraz Gabriela Celińskiego Mysława – kwitujący; Marek Celiński, syn Aleksandra Celińskiego – kwitowany, wieczysty nabywca dóbr; zm. Aleksander Celiński i Anna z Bystrzyckich, małżonkowie – pierwotni dłużnicy; zm. Marcin Celiński; Kazimierz i Aleksander Celińscy; zm. Aleksander Jankowski – od którego pochodziła suma pierwotna 160 złp

miejscowości we wpisie wieś Celiny

uwagi i marginalia Wpis przechodzi na prawą stronę skanu 57-043 (k. 42r). Zapisy sprzed **trzydziestu sześciu i dwudziestu czterech lat** (1708, 1720) rozliczone jednym aktem – kolejny przykład długiego trwania drobnych obciążeń w tej okolicy. Suma 40 złp pochodzi z większej, pierwotnej sumy 160 złp po Aleksandrze Jankowskim, tym samym, który występuje we wpisie 1310 – powiązanie potwierdzone. Wszystkie osoby i przydomek „Mysław” zgodne z tagami PTG do skanu 57-043.

data w brzmieniu kancelarii Feria Sexta post Festa Solemnia Sacri Paschatis proxima Anno Domini 1744to [(pod tą samą datą)]

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

rodzaj sprawy Protestacja, manifestacja, relacja protestatio; manifestatio; relatio

zatwierdzenie relacji z doręczenia pozwów (Relationes Citationum … approbat)

strona czynna Franciszek Nowosielski Illustr. · Strona

strona bierna Zofia Gozdzka Illustr. · Strona (małżonek)

osoby we wpisie Franciszek Nowosielski na Nowosielcu i Zakrzu, podkomorzy województwa lubelskiego – zeznający, także w imieniu żony; Zofia z Gozdzkich Nowosielska – małżonka, za której zatwierdzenie mąż ręczy; konwent drohicki Braci Mniejszych Konwentualnych św. Franciszka – strona pozwana; Suchodolski, Jankowski [odczyt nazwiska niepewny] i Lipiński – pozwani wraz z konwentem

miejscowości we wpisie Nowosielec i Zakrze (predykat majątkowy); Drohiczyn (konwent franciszkanów konwentualnych; akta grodzkie drohickie); Łuków (akta grodzkie niniejsze)

uwagi i marginalia **Data zweryfikowana dwukrotnie:** wpis należy do sesji **czwartkowej, w sam dzień święta św. Jadwigi**, tj. **15 X 1744** (15 X 1744 = czwartek ✔); relacje, które zeznający zatwierdza, zeznano **w poniedziałek przed tym świętem**, tj. **12 X 1744** (poniedziałek ✔) — a więc trzy dni wcześniej, w sesji, z której pochodzą wpisy nr 1960–1962. **Czynność nietypowa dla tej księgi.** Nie jest to ani zapis majątkowy, ani kwitacja, lecz **zatwierdzenie relacji woźnego z doręczenia pozwów** — czynność czysto procesowa, wniesiona do serii inskrypcji dla zabezpieczenia dowodu doręczenia. Kancelaria rozróżnia przy tym **relacje osobiste (Personales)** i **ogólne (Generales)**, czyli doręczenie do rąk własnych i doręczenie w dobrach; oba rodzaje odnotowano w tych samych relacjach. **Podwójna oblata:** relacje zeznano **równolegle w dwóch urzędach grodzkich — łukowskim i drohickim** — bo pozwany konwent leży w Drohiczynie (ziemia drohicka, województwo podlaskie), a powód działa przed grodem łukowskim. To rzadki w tym roczniku ślad procedury międzyurzędowej. **Wyraz określający przedmiot sporu zapisano skrótem** („cujusdam pr̃…”) i **odczyt jest niepewny**; kontekst („pro Cassatione”) wskazuje na roszczenie lub pretensję konwentu. Rozstrzyga natomiast **końcówka imiesłowu „oborti” (dopełniacz rodzaju męskiego lub nijakiego)**: gdyby skrócony wyraz brzmiał *praetensio* (rodzaj żeński), imiesłów musiałby mieć postać *obortae*. Skrót kryje więc rzeczownik **męski albo nijaki** — luki nie uzupełniano. **Skreślenie w rękopisie:** przed „ejus scitu, jussu et mandato” pisarz przekreślił jeden wyraz, zamazany do nieczytelności — **nie odczytano**. **Tytulatura:** rękopis stosuje skrót **„Ill. M.”**, rozwijany jako *Illustris ac Magnificus* — właściwy dla podkomorzego ziemskiego; w dalszym ciągu wpisu ten sam skrót powraca w formule **„I. M. Comparentem”**. W bazie ujednolicono go do siglum **Illustr.** („jaśnie wielmożny”), bo osobnej pozycji „Illustr. et Magn.” wykaz siglów nie przewiduje; pełna forma źródłowa odnotowana tutaj. **Rozbieżność z tagami PTG:** tagi do skanu 57-182 wymieniają „Franciszek in Nowosielec et Zakrze Nowosielski” oraz „Zofia Gozdzka Nowosielska” ✔, **nie ujmują natomiast trzech pozwanych — Suchodolskiego, Jankowskiego i Lipińskiego — ani konwentu drohickiego**. Rozbieżność odnotowana, tagów nie korygowano. Nazwisko odczytane jako **Jankowski** rozdziela złamanie wiersza („Janko-|wski”), a majuskuła jest w tej ręce dwuznaczna (J / S), więc możliwa jest też lekcja **Sankowski** — **[odczyt niepewny]**. **Epitet świętej:** w nagłówkach obu sesji tej karty oraz w datacji relacji pisarz konsekwentnie pisze **„S. Hedvigis Electae”**. Epitet ten nie należy do zwykłej tytulatury św. Jadwigi Śląskiej (zazwyczaj *Ducissae* albo *Viduae*); odczyt liter jest jednak pewny i powtarza się trzykrotnie na tej karcie, dlatego zapisano go tak, jak w źródle, bez prób poprawiania. Datacji to nie zmienia — dzień określa zwrot „ipso die Festi”.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w sesji:] Feria Quinta ipso die Festi S. Hedvigis Electae A.D. 1744to