Turzowska

osobnych zapisów 1 · miejscowości 1 · taryfy 1775

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osobnych zapisów osób

Wystąpień na kartach

Dymów łącznie

1,0

Miejscowości

„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.

Rocznik	Źródło	Zapisów	Osób	Dymów
1775	Taryfa podymnego 1775	1	1	1,0

Bez zapisu z 1789, 1790 i 1794 r. To brak tego nazwiska w przepisanych fiszkach, a nie dowód, że rodziny wtedy nie było: taryfa 1794 r. obejmuje w kartotece mniej wsi niż pozostałe, a rocznik 1775 liczy nieraz całe starostwo jedną pozycją, bez nazwisk.

Gdzie występuje

Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.

ZalesieŁukówzapisów 1 · dymów 1,0

Zapisy kartoteki

Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

Zalesieparafia Łuków

Turzowska

1775Taryfa podymnego 1775

T751 dymwdowa10) cz. Turzowskiey wdowy – dym 1karta 2)

Pierwsza pozycja karty 2 (f. 748), pod nagłówkiem „T75 c.d.”. Liczba „1” podkreślona. Trzecia i ostatnia kobieta w mojej części wypisów Zalesia.

KOBIETA, NAZWISKO [ODCZYT NIEPEWNY]. Karta pisze „…urzowskiey wdowy”; zakończenie „-urzowskiey wdowy” jest czytelne bez wątpliwości, natomiast WIELKA LITERA POCZĄTKOWA NAZWISKA pozostaje nierozstrzygnięta. Sprawdzona jednym powiększeniem dwukrotnym: glif ma pionową laskę z hakiem u góry i ostre zakończenie w kształcie „V”, przez co daje się czytać jako „T” (→ Turzowska), jako „V” (→ Vurzowska, forma niepolska) albo jako „J” (→ Jurzowska). Kształt nie zgadza się dokładnie z żadnym z tych majuskułów w innych miejscach tej samej ręki („Tomasza” w wierszu niżej ma „T” z poziomą belką, „Jana” ma „J” z dolną pętlą). Wpisuję postać „Turzowska” jako najbliższą kształtowi liter, ale ODCZYTU NIE UZNAJĘ ZA ROZSTRZYGNIĘTY — zgłaszam go w raporcie DO DECYZJI WŁAŚCICIELA. Nazwiska w żadnej z trzech postaci nie ma w `SLOWNIK-OKOLICY.md`. ¶ Imienia własnego karta nie podaje i nie podaje formy odmężowskiej — imię i zapis imienia puste. ¶ Przed nazwiskiem stoi jeszcze jeden zlany znak, który czytam jako skrót „cz.” (jak w pozostałych osiemnastu pozycjach tej taryfy), choć jego kształt bardziej przypomina literę „a”.

To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.