„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.
| Rocznik | Źródło | Zapisów | Osób | Dymów |
|---|
| 1789 | Taryfa podymnego 1789 | 3 | 1 | 117,7 |
| 1789 | Wykaz posesorów części z 1789 r. | 1 | 1 | — |
| 1790 | Taryfa podymnego 1790 | 4 | 2 | 27,0 |
| 1794 | Taryfa podymnego 1794 | 1 | 1 | 9,0 |
Rok 1789 stoi w tabeli dwa razy i tak ma być: to dwa różne źródła. Taryfa podaje dymy, wykaz posesorów części ich nie podaje — dlatego przy wykazie stoi kreska, a nie zero, i dymy 1789 r. nie są liczone dwukrotnie.
Bez zapisu z 1775 r. To brak tego nazwiska w przepisanych fiszkach, a nie dowód, że rodziny wtedy nie było: taryfa 1794 r. obejmuje w kartotece mniej wsi niż pozostałe, a rocznik 1775 liczy nieraz całe starostwo jedną pozycją, bez nazwisk.
Gdzie występuje
Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.
urzędy i godności starosta łukowski starosta zwoliński
zakłady wymienione przy tym nazwisku browar Łuków karczma Cieszkowizna propinacja Cieszkowizna
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
Cieszkowiznaparafia Łuków
DłuskiSebastianstarosta łukowski
1789Taryfa podymnego 1789
T898 · udział 2,671 dwór, 2 dworki, 2 karczmy, 3 chatydziedzicdziedzicT89 Cięszkowizna. Sebastjana Dłuskiego starosty łukow. 1 dwór, 1 dworek gdzie mieszka felczer Gutman, 1 dworek gdzie mieszka p. Plewicki, 2 karcz., 3 chat. z ogrod. = 8 d.karta 2)
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Gutman, Plewicki3 osób na 8 dymów
Suma podana przez kartę („= 8 d.”, podkreślona dwiema kreskami) zgadza się z rozpisaniem zabudowy: 1 dwór + 2 dworki + 2 karczmy + 3 chaty = 8. DWIE KARCZMY przy ośmiu dymach całej wsi — liczebnik „2” przed „karcz.” wyraźny. Przyimek „z” w „3 chat. z ogrod.” dopisany drobno nad wierszem. Ten wypis jest dalszym ciągiem nagłówka „T89 Cięszkowizna” zaczętego i PRZEKREŚLONEGO na dole karty — kompilator zaczął go na karcie pierwszej, zabrakło mu miejsca i przeniósł całość na kartę drugą.
imię na karcie w formie „Sebastjana”
DłuskiSebastianstarosta łukowski
1789Wykaz posesorów części z 1789 r.
T₀89dziedzicpropinacjadziedzicT₀89 – Cieszkowizna w par. Łuków – dziedz. Sebastjana Dłuskiego, star. łukowskiego; propinacja;karta 2)
Wykaz posesorów z 1789 r., bez dymów — `dymy: null`, tak jak przy każdym T₀89. PROPINACJA: wyraz „propinacja” stoi na karcie wprost, jako ostatni człon wypisu, po średniku. To jedyne miejsce w tej trójce fiszek, gdzie parafia jest wypisana w treści, a nie tylko na pasku nagłówkowym („w par. Łuków”) — stąd pewność, że Cieszkowizna należy do parafii łukowskiej, niezależnie od odczytu nagłówka.
imię na karcie w formie „Sebastjana”
DłuskiSebastianstarosta łukowski
1790Taryfa podymnego 1790
T909 dymówpł. of.dziedzicT90. Cięszkowizna. Sebastjana Dłuskiego starosty łukowskiego część dziedzictwa; /pł. of./ dymów 9
Cała wieś jako jedna część dziedziczna jednego właściciela — karta nie rozbija jej na posesorów cząstkowych. Określenie „część dziedzictwa” stąd adnotacja „dziedzic”. Znacznik w ukośnikach: czytam „/pł. of./”, pewne jest tylko, że skrót zaczyna się od „p” — [odczyt niepewny]. Urząd („starosty łukowskiego”) rozbieżny z kartą, gdzie ten sam Dłuski nazwany jest w T90 „starostą zwolińskim”.
imię na karcie w formie „Sebastjana”; znacznik w ukośnikach drobny i zlewający się — „/pł. of./” [odczyt niepewny]
DłuskiSebastianstarosta łukowski
1794Taryfa podymnego 1794
T949 dymówT94.. – Cięszkowizna, wieś Sebestjana Dłuskiego – 9 dymów. –
Liczba „9” podkreślona dwiema kreskami. Urzędu ten wypis nie podaje. Po siglu „T94” karta stawia dwie kropki.
imię na karcie w formie „Sebestjana” — przez „e” w drugiej sylabie, inaczej niż w pozostałych wypisach („Sebastjana”, „Sebastyana”); sprawdzone przy sześciokrotnym powiększeniu
Łukówparafia Łuków
DłuskiSebastianstarosta łukowski
1789Taryfa podymnego 1789
T89115 dymówposesorposesorT89 — miasto, król., poses. Sebastjan Dłuski star. łukowski, a) miasto: 14 d. we dworach szlach., 7 browarów, 7 d. żyd., 46 d. gospodarzy grunta mających, 15 d. ogrodow. z /…/, 15 d. ogrod. bez ogrodu; 4 d. fabryczne, 7 d. rzemieśl.karta 2)
Co znaczy ta liczba. Sto piętnaście dymów to całe miasto królewskie, którego Dłuski był dożywotnim posesorem jako starosta łukowski — nie jego własne domy. Ta sama pozycja wylicza dalej, z czego liczba się składa: dwory szlacheckie, browary, domy żydowskie, domy gospodarzy. W indeksie osobowym stoi przy jego nazwisku, bo tak stoi na karcie.
Rozpisu budynków świadomie tu nie podajemy — tak samo jak przy Zbuczynie: rozpis karty nie składa się z samych budynków. Z ośmiu składników budynkami są tylko dwa („14 d. we dworach szlach.” i „7 browarów”), reszta to KATEGORIE PODATKOWE mieszczan i Żydów: 7 d. żyd., 46 d. gospodarzy grunta mających, 15 d. ogrodow. z /…/, 15 d. ogrod. bez ogrodu, 4 d. fabryczne, 7 d. rzemieśl. Wpisanie ich do rozpis budynków byłoby nadinterpretacją. RACHUNEK: 14 + 7 + 7 + 46 + 15 + 15 + 4 + 7 = 115. UWAGA: liczby 115 KARTA NIE PODAJE — podaje tylko sumę końcową „Razem: 122 d.” dla a) + b) + c); 115 jest więc wyliczone ze składników i potwierdzone tym, że 115 + 1 + 6 = 122 co do jednego dymu. SIEDEM BROWARÓW w samym mieście to najwyższa liczba browarów w całej tej kartotece — zapis „7 browarów” sprawdzony przy powiększeniu; stoi bez skrótu „d.”, inaczej niż sąsiednie pozycje, ale wchodzi do rachunku na równi z nimi. „15 d. ogrodow. z” — po „z” pisarz postawił wielki nawias klamrowy biegnący w górę do dopisku na prawym marginesie, który jest UCIĘTY KRAWĘDZIĄ FISZKI: widać tylko „(ogrodo…” [odczyt niepewny — dalszy ciąg dopisku nie mieści się na karcie]. Klamra obejmuje oba wiersze „ogrodowe”, tzn. 15 d. ogrodow. z /…/ i 15 d. ogrod. bez ogrodu. POSESOR wymieniony w MIANOWNIKU („poses. Sebastjan Dłuski star. łukowski”), inaczej niż zwykle w tej kartotece; nazwisko czytam „Dłuski” — kapitalne D z przekreślonym wysokim „ł” — i tak samo brzmi ono na karcie 3) („Dłuskiego”) oraz w T90 na karcie 1) („Sebastjana Dłuskiego starosty łukowskiego”). Osobę wpisuję TYLKO TUTAJ, w nagłówkowej pozycji a), żeby nie policzyć Dłuskiego trzy razy; pozycje b) i c) stoją pod tym samym nagłówkiem.
DłuskiSebastianstarosta łukowski
1789Taryfa podymnego 1789
T89dzierżawca dożywotniposesorT89 - starostwo Łukowskie Dłuskiego dożywotnie: dwór w Łukowie, wójtostwo łukowskie, wsie Sieciaszka, Poważe, Zdżary, Krynka.karta 3)
NAGŁÓWEK CAŁEJ TEJ CZĘŚCI WYPISU — wylicza skład starostwa łukowskiego i jego posesora, ale WŁASNYCH DYMÓW NIE PODAJE, dlatego liczba dymów = puste; dymy niosą dopiero tabele stojące niżej. Numeracja „1” jest redakcyjna, karta pozycji nie numeruje. IMIENIA POSESORA TEN WIERSZ NIE PODAJE — samo „Dłuskiego”; imię Sebastjan stoi w części miejskiej T89 na karcie 2) („poses. Sebastjan Dłuski star. łukowski”) i tam je zapisałem, tu go nie powtarzam. DZIERŻAWA JEST DOŻYWOTNIA („dożywotnie”). SKŁAD STAROSTWA: dwór w Łukowie, wójtostwo łukowskie i cztery wsie — Sieciaszka, Poważe, Zdżary, Krynka. Ten sam skład daje T90 na karcie 1) („do starostwa należą Łuków, Sieciaszka, Zdżary, Poważe i Krynka”), tam dodatkowo z samym Łukowem. Zakończenie nazwy „Zdżary” jest w tej ręce płaskim, poziomym pociągnięciem [odczyt końcówki niepewny — czytam „Zdżary” za zgodnym zapisem w T90 na karcie 1)].
Dłuskistarosta zwoliński
1790Taryfa podymnego 1790
T909 dymówposesorposesorT90 – Woytostwo Łukowskie – dobra król.; w poses. Dłuskiego starosty zwolińskiego – 9 dymów miejskich, w tem(?) 1 przybył po r. 1789. –
Liczba dymów („9”) podkreślona na karcie. Imienia posesora ten wiersz nie podaje — podaje je dopiero St.89 („Sebastyana Dłuskiego”). Urząd: karta pisze tu „starosty zwolińskiego”, podczas gdy St.89 i obie karty Cieszkowizny nazywają tę samą osobę starostą łukowskim — rozbieżności nie uzgadniam. Dopisek „w tem(?) 1 przybył po r. 1789” — skrót „tem” nadpisany, znak zapytania w nawiasie postawiony przez kompilatora, wyraz „przybył” przełamany między wierszami i dobiegający do prawej krawędzi kadru [odczyt niepewny]. Określenie „dymów miejskich” karta odnosi do wójtostwa, choć samo wójtostwo leży poza miastem.
ROZBIEŻNOŚĆ ŹRÓDŁA, sprawdzona w powiększeniu 19 IX 2026 i NIE wygładzona: karta pisze wyraźnie „w poses. Dłuskiego starosty zwolińskiego”. Wszystkie pozostałe wypisy tej samej osoby — T89, T90, T94 i T₀89 Cieszkowizny, T89, T90 i O83 miasta Łukowa — nazywają go starostą ŁUKOWSKIM. Kartoteka nie tłumaczy tej różnicy; może to pomyłka autora odpisu, może drugie starostwo. Do rozstrzygnięcia poza kartoteką.
DłuskiSebastianstarosta łukowski
1790Taryfa podymnego 1790
T901 dym1 folwarkposesorposesorT90 – 1) Starostwo łukowskie, dobra król., w poses. Sebastjana Dłuskiego starosty łukowskiego. – a) folwark łukowski do starostwa należący ——— 1 dym miejski;karta 1)
Osoba posesora stoi w nagłówku pozycji 1) i obejmuje wszystkie pięć podpozycji a)–e); wpisuję ją TYLKO TUTAJ (oraz osobno w 1d, gdzie karta nazywa go powtórnie i w innej roli), żeby nie policzyć Dłuskiego pięć razy. IMIĘ zapisane „Sebastjana”, przez „j”. NAZWISKO: „Dłuskiego” — początkowe „D” tej ręki ma zamkniętą pętlę przeciętą laską „ł” i w pierwszej chwili wygląda jak „Ot”; rozstrzygają trzy nieskreślone wystąpienia tego samego nazwiska na kartach („Dłuskiego starosty zwolińskiego”), 582 i 583 („Sebastjana Dłuskiego starosty łukowskiego”) oraz St.89 na karcie 8) („Sebastyana Dłuskiego star. grod. Łukow.”). URZĄD: „starosty łukowskiego” — rozbieżny z karty, gdzie ten sam Dłuski nazwany jest w T90 „starostą zwolińskim”; rozbieżności nie uzgadniam. FOLWARK liczony za JEDEN dym miejski — to najmniejsza pozycja wypisu.
DłuskiSebastianstarosta łukowski
1790Taryfa podymnego 1790
T908 dymówdziedzicdziedzicd) w mieście jurysdyka Bernadynka zwana, dziedz. Sebastjana Dłuskiego star. łukowskiego — 8 „ „ ;karta 1)
TA SAMA OSOBA CO W lp 1a, ale w innej roli i dlatego wpisana drugi raz: w 1a Dłuski jest POSESOREM dóbr królewskich (starostwa), tutaj DZIEDZICEM jurydyki Bernadynki, czyli jej właścicielem dziedzicznym. Karta nazywa go w tym wierszu powtórnie, z imieniem i urzędem, więc nie jest to powtórzenie redakcyjne, tylko drugie, samodzielne wystąpienie. Przy scalaniu indeksu osób należy pamiętać, że to jeden człowiek. NAZWA JURYDYKI: „Bernadynka” — tak na karcie, przez jedno „r” i bez „r” w drugiej sylabie (nie „Bernardynka”), choć O83 na karcie 8) pisze już „bernardynów” pełną formą. Nazwę zapisuję dosłownie. Jurydyka bernardyńska z 8 dymami jest trzecim co do wielkości terytorium miasta. „dziedz.” = dziedzictwa/dziedziczna — skrót rozwijam tylko w tej uwadze, w treść wypisu zostaje jak na fiszce.
DłuskiSebastianstarosta łukowski
O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]
O83dzierżawca dożywotniposesorO83 (IX) – miasto grodowe i ziemskie, leżące nad rz. Krzną, w archidjakonacie lubelskim, dekanacie łukowskim, w dożywotniej dzierżawie Sebastyana Dłuskiego, starosty łukowskiego; kościół par.; kościółek drewniany św. Ducha - szpitalny; kolegjum i kościół murowany X.X. Pijarów ze szkołami drewnianemi; klasztor O.O. bernardynów prowincji ruskiej i kościół murowany na południe;karta 6)
PIERWSZA POZYCJA WYPISU, otwierająca O83 dla Łukowa. „MIASTO GRODOWE I ZIEMSKIE” — dwa sądy w jednym mieście: grodzki (starościński) i ziemski; to najmocniejsze w całej kartotece określenie rangi ustrojowej miejscowości i odpowiednik noty „MP – miasto - siedziba starostwa łukowskiego” z karty 8). PRZYNALEŻNOŚĆ KOŚCIELNA: archidiakonat lubelski, dekanat łukowski. TYTUŁ POSIADANIA: „w dożywotniej dzierżawie” — ta sama formuła, co przy Zbuczynie („w dożywotniej posesji Cieszkowskiego”). T90 na karcie 1) mówi tylko „w poses.”, bez „dożywotniej”; ta fiszka jest więc precyzyjniejsza. Imię zapisane tu „Sebastyana” (przez „y”), a w T90 na karcie 1) „Sebastjana” (przez „j”) — obie formy zostawiam tak, jak stoją, i nie ujednolicam. ŚWIĄTYNIE: kościół parafialny (bez wezwania — wezwanie Narodzenia NMP daje V48 na tej samej fiszce); kościółek DREWNIANY św. Ducha, szpitalny; kolegium i kościół MUROWANY XX pijarów ze szkołami DREWNIANEMI; klasztor OO. bernardynów PROWINCJI RUSKIEJ z kościołem murowanym, położony na południe. Przynależność bernardynów do prowincji ruskiej to szczegół wart odnotowania — w kartotece nigdzie indziej się nie powtarza. Skrót przy pijarach zapisany „X.X.” (z kropkami po obu literach), podczas gdy T90 na karcie 2) pisze „XX”; zostawiam obie postaci dosłownie. Pozycja urywa się przy dolnej krawędzi fiszki, bez znaku przeniesienia; ciąg dalszy na karcie 7).
imię na tej karcie przez „y”: „Sebastyana”
