Rosińska

Przewielebny (Perillustr. et Adm. Rev.) ksiądz Wojciech Suffczyński, kanonik płocki, z kapituły płockiej na Trybunał Koronny deputowany, prepozyt ulański, zdrowy będąc, zeznał, iż stosując się do testamentu ostatniej woli zmarłej wielmożnej (Magn.) Teresy z Rosińskich – pierwszym ślubem pozostałej wdowy po zmarłym wielmożnym (Magn.) Janie Szaniawskim, drugim zaś po zmarłym wielmożnym (Magn.) Antonim Izdebskim – w dobrach wsi Zarzecze dnia 20 marca roku 1721 sporządzonego i spisanego, przy aktach grodzkich łukowskich w sobotę nazajutrz po święcie Nawiedzenia [Najświętszej Maryi Panny] umocnionego urzędownie, a do akt we środę po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela roku bieżącego 1743 podanego – mocą którego suma tysiąca złotych polskich kościołowi ulańskiemu przez tęż zmarłą Teresę z Rosińskich Izdebską ostatnim ślubem jest zapisana, a przez urząd niniejszy uznana; a ponieważ sukcesorzy zmarłej Izdebskiej czynsz od tejże sumy tysiąca złotych polskich przypadający do rąk rektora tegoż kościoła płacić zobowiązali się i zabezpieczyli, przeto zeznający, jako obecny prepozyt tegoż kościoła ulańskiego, na osobę swoją i następców swoich – zgodnie z myślą przywołanego testamentu – dwie msze święte w każdym tygodniu odprawiać przyrzeka: pierwszą we środę za dusze śp. Teresy z Rosińskich Izdebskiej i Jana Szaniawskiego, pierwszego jej męża, tudzież rodziców tychże; drugą zaś w piątek za dusze w czyśćcu cierpiące, a sufragium pozbawione – i to na wieczne czasy. Do czego się zobowiązuje, zapisuje i obliguje, pod jurysdykcją urzędu niniejszego.

[Podpis:] Adalbertus Suffczyński, kanonik płocki, prepozyt ulański