PniewskiMarcinNob.5
ojciec Franciszek Pniewski
małżonek Franciszka Pniewska
wpisy 222 276 334 625 1245
Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744 › Nazwiska › Pniewski
Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744
Pniewski
osób 5 · wpisów 6 · lata 1743–1744
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Osób (różnych imion)
5
Wpisów w księgach
6
Wystąpień w aktach
10
Lata
1743–1744
„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
formy zapisu w aktach Pniewska Pniewski
Osoby
Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.
PniewskiFranciszekNob.1
wpisy 276
PniewskaFranciszkaNob.1
ojciec Marcin Pniewski
małżonek Marcin Pniewski
wpisy 222
PniewskiJózefGen.1
ojciec Kazimierz Pniewski
wpisy 2119
PniewskiKazimierzAdm. Rev. / Gen.1
ojciec Kazimierz Pniewski
wpisy 2119
Miejscowości i dobra
Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.
- Radzików Wielkiwpisów 3
- Łukówwpisów 1
Drzewa rodzinne
Fragmenty rodzin złożone z pokrewieństw, które akta wymieniają wprost. Jeden fragment to tyle, ile jeden wpis albo grupa wpisów pozwala powiązać bez domysłu — nie całe drzewo rodu, tylko pewny jego kawałek.
Pniewscy
Pniewscy — potomstwo: Kazimierz Pniewski
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 2119). Rodzaj czynności: Cesja legatu 1000 złp na rzecz kolegium pijarów łukowskich.
Zastrzeżenie. Sprzeczność w korpusie (Pniewski): ta sama para zapisana jest w obu kierunkach — wpis 2119: ojciec Kazimierz, syn Kazimierz; wpis 2119: odwrotnie, ojciec Kazimierz, syn Kazimierz. Albo jedno z dwojga jest błędem odczytu, albo idzie o dziada i wnuka tego samego imienia; rozstrzygnąć może tylko rękopis.
2119 · sygn. 57/211, k. 208v–209r, 19 albo 20 XII 1744 [formuła wewnętrznie sprzeczna — zob. uwagi]
Pniewscy — potomstwo: Marcin Pniewski
pewność A — jeden akt
Cała struktura pochodzi z jednego aktu (wpis 222). Rodzaj czynności: Wzajemne dożywocie.
Pniewscy — potomstwo: Franciszek Pniewski
pewność B — 3 akty
Linia złożona z 3 aktów, powiązanych osobami o zapisanej filiacji. Przeważające czynności: Zastaw; Darowizna pół zagona roli; Darowizna.
276 · sygn. 56/047, k. 44r, 27 III 1743 334 · sygn. 56/056, k. 53r, 5 IV 1743 625 · sygn. 56/099, k. 96r, 17 VI 1743
Wpisy
Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.
1743rok kancelaryjny
16 III 1743wpis 222karta 37r–37vskan 56/040–041
rodzaj sprawy Dożywocie (advitalitas) advitalitas mutua
Wzajemne dożywocie (advitalitas) małżonków
strona czynna Marcin Pniewski Nob. · Strona
osoby we wpisie Marcin Pniewski [odczyt] i Franciszka Pniewska, c. Marcina Pniewskiego, małżonkowie
miejscowości we wpisie —
[Zeznający] z jednej, a urodzona (Nob.) Franciszka Pniewska, córka urodzonego (Nob.) Marcina Pniewskiego, z drugiej strony, wzajem sobie małżonkowie, zdrowi, zeznali, iż wzajemnie i nawzajem sobie – na wszystkich i poszczególnych dobrach swoich ojczystych, macierzystych i zastawnych, na wszelkich sumach pieniężnych, tudzież na rzeczach ruchomych i żywym inwentarzu, teraz posiadanych i w przyszłości, za łaską Bożą, nabyć się mających – dożywocie wzajemne i ciągłe użytkowanie aż do kresu swego życia zapisują.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Protocollon Inscriptionum 4tum. Sabbatho post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proximo Anno Domini 1743 (czwarty protokół inskrypcji; sobota po niedzieli Reminiscere 1743) [(pod tą samą datą)]
27 III 1743wpis 276karta 44rskan 56/047
rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)
Zastaw (obligacja) łąki na 30 złp na trzy lata
strona czynna Marcin Pniewski Nob. · Zbywca
strona bierna Grzegorz Radzikowski Nob. · Nabywca
wartość 30
osoby we wpisie Marcin Pniewski, s. zm. Franciszka Pniewskiego – zastawiający; Grzegorz Radzikowski, s. zm. Pawła zwanego Kacprzyk – biorący w zastaw; sąsiedzi: sukcesorowie zm. Wojciecha Radzikowskiego, Antoni Radzikowski zwany Tomkowicz
miejscowości we wpisie wieś Radzików Wielki; grobelka; droga Kętowa Błotna [odczyt niepewny]
Urodzony (Nob.) Marcin Pniewski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) Franciszka Pniewskiego, zdrowy, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Grzegorzowi Radzikowskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Pawła zwanego Kacprzyk, i jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest pięć zagonów łąki, zaczynających się od grobelki i ciągnących ku drodze Kętowej Błotnej [odczyt niepewny], między miedzami sukcesorów zmarłego urodzonego (Nob.) Wojciecha Radzikowskiego z jednej, a urodzonego (Nob.) Antoniego Radzikowskiego zwanego Tomkowicz z drugiej strony, w dobrach dziedzicznych wsi Radzików Wielki leżące, z wszelkim prawem, w sumie trzydziestu złotych polskich, od teraz na trzy lata, do święta św. Wojciecha Biskupa przypadającego w roku 1746, zastawia, i tak samo dalej. Na wwiązanie od zaraz zezwolił i obronę przyrzekł. A to pod zakładem trzydziestu złotych polskich i forum obecnym.
uwagi i marginalia Adnotacja: strony nie umieją pisać.
data w brzmieniu kancelarii Feria Quarta post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima Anno Domini 1743 (środa po niedzieli Laetare 1743) [(pod tą samą datą)]
5 IV 1743wpis 334karta 53rskan 56/056
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna pół zagona roli
strona czynna Andrzej Radzikowski Nob. · Zbywca
strona bierna Andrzej Radzikowski Nob. · Nabywca
osoby we wpisie Andrzej Radzikowski, syn zm. Andrzeja Radzikowskiego – darczyńca; Piotr Radzikowski, syn zm. Bartłomieja Radzikowskiego, oraz jego sukcesorzy – obdarowany; Marcin Pniewski – sąsiad miedzą
miejscowości we wpisie Radzików Wielki (Radzików Magna); droga zwana Superana [odczyt niepewny]
Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Andrzej Radzikowski, syn zmarłego urodzonego (Nob.) również Andrzeja, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonemu (Nob.) Piotrowi Radzikowskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Nob.) Bartłomieja, oraz jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest pół zagona roli, poczynające się od drogi zwanej Superana [odczyt niepewny] a ku [nazwa miejsca nieczytelna] się ciągnące, między miedzą samegoż obdarowanego z jednej a urodzonego (Nob.) Marcina Pniewskiego z drugiej strony, w dziedzictwie wsi Radzików Wielki leżące i położone, ze wszystkimi przynależnościami — daje i daruje, i w posiadanie ich odtąd wprowadza, zrzekając się wszelkiego prawa swego, pod karami ziemskimi, poddając się forum urzędu niniejszego.
uwagi i marginalia Pod wpisem adnotacja pisarza: „Ignarus personae litterarum” – zeznający nie umie pisać. Nazwa drogi i nazwa miejsca, ku któremu ciągnie się zagon, odczytane niepewnie.
data w brzmieniu kancelarii [pod datą: Feria Sexta post Dominicam Judica Quadragesimalem proxima A.D. 1743]
17 VI 1743wpis 625karta 96rskan 56/099
rodzaj sprawy Darowizna dóbr i osób (donatio) donatio perpetua
Darowizna (donatio, a właściwie redonacja) gruntów w Radzikowie Wielkim
strona czynna Ludwik Radzikowski Gen. · Zbywca
strona bierna Ludwik Radzikowski Gen. · Nabywca
osoby we wpisie Ludwik Radzikowski, syn zm. Jakuba Radzikowskiego i Katarzyny z Henklów, także w imieniu braci rodzonych Józefa, Ignacego i Juliana – darczyńca; Paweł Radzikowski, syn zm. Macieja Radzikowskiego – obdarowany; sąsiedzi: Marcin Pniewski, Jakub Radzikowski
miejscowości we wpisie Radzików Wielki; miejsce zwane Nadwoźnica [odczyt niepewny]; droga miejska; uwrocie; droga Kątowa; granice podlaskie
Urodzony (Gen.) Ludwik Radzikowski, zmarłego urodzonego (Gen.) Jakuba Radzikowskiego z urodzoną (Gen.) Katarzyną z Henklów spłodzony syn, imieniem własnym oraz urodzonych (Gen.) Józefa, Ignacego i Juliana, braci między sobą rodzonych, za których pokój warunkuje, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonemu (Nob.) Pawłowi Radzikowskiemu, zmarłego urodzonego (Nob.) Macieja synowi, i jego następcom dobra prawem dziedzicznym przez wyżej wspomnianego zmarłego ojca od teraźniejszego obdarowanego nabyte, w pięciu miejscach leżące, a mianowicie:
w pierwszym miejscu, zwanym Nadwoźnica [odczyt niepewny], sześć zagonów roli, poczynających się od drogi miejskiej, ku uwrociu idących, między miedzami [Radzikowskiego] z jednej a obdarowanego z drugiej strony;
również jeden zagon roli, poczynający się od drogi Kątowej, ku [nazwa odczytana niepewnie] idący, między tymiż miedzami;
również dwa zagony roli, poczynające się od drogi [nazwa odczytana niepewnie], ku czerskim [granicom] idące, między tymiż miedzami;
również sześć zagonów łąki, poczynających się od Węgłowów [odczyt niepewny], ku granicom podlaskim idących, między miedzami samego obdarowanego z obu stron;
również trzy zagony łąki podobnej długości, między miedzami urodzonego (Nob.) Marcina Pniewskiego z jednej a urodzonego (Gen.) Jakuba Radzikowskiego z drugiej strony –
w dziedzicznej wsi Radzików Wielki leżące i położone, ze wszystkim [prawem] daje, daruje, czyli raczej zwraca (redonuje); intromisję odtąd na przyszłość dopuszcza i sądowi się poddaje, także co do braci; i to pod szkodami ziemskimi oraz pod jurysdykcją urzędu niniejszego.
[Podpis:] Ludovicus Radzikowski
uwagi i marginalia Imię zeznającego (Ludwik) potwierdzone jego własnoręcznym podpisem; tagi do skanu 099 nie wymieniają Ludwika Radzikowskiego (wymieniają natomiast Ludwika Dąbrowskiego) – rozbieżność odnotowana. Czynność określona jako „dat, donat seu potius redonat” – zwrot gruntów wcześniej nabytych przez ojca darczyńcy od obdarowanego. Mikrotoponimy odczytane częściowo niepewnie. Wieś Radzików Wielki zgodna z tagiem.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda intra Octavas Festi Sanctissimi Corporis Christi Domini Anno ejusdem 1743
1744rok kancelaryjny
9 III 1744wpis 1245karta 30rskan 57/031
rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis
Skwitowanie z protestacji i obdukcji ran sprzed szesnastu lat
strona czynna Piotr Soszyński Nob. · Wierzyciel (kwitujący)
strona bierna Marcin Pniewski Nob. · Dłużnik
osoby we wpisie Piotr Soszyński – kwitujący; Marcin Pniewski – kwitowany
miejscowości we wpisie —
Urodzony (Nob.) Piotr Soszyński, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonego (Nob.) Marcina Pniewskiego kwituje z pewnej protestacji wraz z obdukcją ran, przed aktami niniejszymi we wtorek w wigilię święta świętego Michała Archanioła Roku Pańskiego 1728 uczynionej, oraz z relacji w tymże roku wpisanej, a to dla zawartej między sobą ugody i dla uczynionego zaspokojenia; tęż protestację i relację kasuje.
uwagi i marginalia Data przywołanej protestacji przeliczona: wigilia św. Michała Archanioła (29 IX) 1728 = 28 IX 1728, wtorek – feria zgodna. Sprawa o rany zamknięta po szesnastu latach – najdłuższy odstęp w tej partii między protestacją a skwitowaniem. Osoby zgodne z tagami PTG do skanu 57-031.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda post Diem Oculi Quadragesimalem proxima Anno Domini 1744 [(pod tą samą datą)]
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
19 albo 20 XII 1744 [formuła wewnętrznie sprzeczna — zob. uwagi]wpis 2119karta 208v–209rskan 57/211
rodzaj sprawy Cesja sumy (cessio summae) cessio summae
Cesja legatu 1000 złp na rzecz kolegium pijarów łukowskich (cessio summae legatae)
strona czynna Kazimierz Pniewski Adm. Rev. / Gen. · miecznika zakroczymskiego · Zbywca (cedent)
wartość 1000
osoby we wpisie O. Kazimierz od św. Aleksego, w świecie Pniewski, rektor kolegium Szkół Pobożnych (pijarów) w Łukowie, s. zm. Kazimierza Pniewskiego, miecznika zakroczymskiego – cedujący (podpis własnoręczny); Kolegium pijarów łukowskich – nabywca; Józef Pniewski, brat rodzony cedującego – dłużnik legatu
miejscowości we wpisie Łuków — kolegium Szkół Pobożnych (pijarów)
**Wielebny (Ven.) w Chrystusie Ojciec Kazimierz od świętego Aleksego** ⟦*nad wierszem dopisano:* **w zakonie**⟧, **rektor kolegium łukowskiego Szkół Pobożnych**, **w świecie zaś Pniewski**, zmarłego urodzonego (Gen.) **Kazimierza Pniewskiego, miecznika zakroczymskiego**, syn,
zdrowy będąc — **a choć na ciele słaby, to na umyśle zdrowy** — **zeznał**, iż on **Kolegium Łukowskiemu Szkół Pobożnych**
**sumę tysiąca złotych polskich**, **przez rzeczonego urodzonego (Adm. Rev. / Gen.) Kazimierza Pniewskiego, rodzica swego, testamentem ostatniej woli zapisaną** *[legowaną]* **i do wypłacenia** *[jego następcom]* **nakazaną**, **a znajdującą się w rękach urodzonego (Gen.) Józefa Pniewskiego, brata jego rodzonego**,
**słusznie i prawnie należną**, **na pomnożenie chwały Bożej oraz na sufragia za duszę jego** —
**ze wszystkim i całym prawem swoim do tejże sumy przysługującym — ustępuje (cedit)**;
**dając zarazem [Kolegium] moc odebrania jej, pokwitowania z odebranej, a gdyby zaszła potrzeba — dochodzenia jej prawem, zwyczajną drogą prawa, przed jakimkolwiek sądem i urzędem**.
**Podpis własnoręczny, po polsku: „[Kazi]mierz od Ś. Alexego, Scholarum Piarum [rektor] Collegii Łukowien[sis] mpp”.**
uwagi i marginalia **Najbardziej niezwykły wpis tej partii — zakonnik cedujący ojcowski legat swojemu kolegium.** Zeznający występuje w podwójnej tożsamości, którą kancelaria starannie rozdziela: **w zakonie** — *Casimirus a S. Alexio*, rektor pijarskiego kolegium w Łukowie; **w świecie** (*in Saeculo*) — **Pniewski**, syn miecznika zakroczymskiego. Formuła *in Religione … in Saeculo autem* jest w tej księdze rzadkością i stanowi wzorcowy przykład podwójnego nazewnictwa osób duchownych. **Formuła zdrowia zmodyfikowana:** zamiast rutynowego *sanus* kancelaria pisze ***licet corpore debili, mente tamen sanus*** — „choć na ciele słaby, na umyśle jednak zdrowy”. To sygnał **choroby zeznającego**; w połączeniu ze wzmianką o **sufragiach za jego duszę** wpis nabiera charakteru rozporządzenia na wypadek śmierci. **Droga legatu.** Tysiąc złotych zapisał **testamentem** ojciec, miecznik zakroczymski; obowiązek wypłaty spoczął na **bracie rodzonym, Józefie Pniewskim**; syn-zakonnik ceduje teraz swoje prawo do tej sumy **na własne kolegium**, wraz z pełnią uprawnień procesowych (*levandi, de levata quietandi, jure agendi et manifestandi*). Wpis dokumentuje więc **trzy pokolenia obiegu jednej sumy** i sposób, w jaki majątek szlachecki przechodził na instytucję zakonną. **Cel zapisu nazwany wprost:** *ad augendum Cultum Divinum tum in Suffragium Animae suae* — „na pomnożenie chwały Bożej i na sufragia za duszę jego”. **Sprzeczność w formule daty — odnotowana, nierozstrzygnięta.** Nagłówek brzmi *Sabbatho in Vigilia Festi S. Thomae Apostoli*, ale **wigilia św. Tomasza (20 XII) w 1744 r. wypadała w niedzielę**, nie w sobotę; sobotą było **19 XII**. Rok w nagłówku jest wyblakły. Możliwe więc **19 XII** (jeśli poprawny jest dzień tygodnia) albo **20 XII 1744** (jeśli poprawna jest wigilia). Rozstrzygnąć się nie da, tym bardziej że sesja następna — *Feria Tertia in Crastino Festi S. Thomae* — **rachubę potwierdza** (22 XII 1744, wtorek ✔). Wyraz *Sabbatho* sprawdzony w powiększeniu. **Miecznik zakroczymski** — kolejny urząd ziemski uchwycony w tej księdze, tym razem z ziemi zakroczymskiej (Mazowsze), poza obszarem łukowskim. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-211** ✔: „Kazimierz Pniewski”, „Józef Pniewski”.
data w brzmieniu kancelarii Sabbatho in Vigilia Festi S. Thomae Apostoli A.D. [rok w rękopisie wyblakły]
To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.