Osmulski

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzona (Nob.) Franciszka Jasińska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Jasińskiego, a małżonka urodzonego (Nob.) Stanisława Ługowskiego, w asystencji tegoż męża swego oraz urodzonego (Nob.) Wojciecha Zaleskiego, brata ciotecznego, zdrowa będąc na ciele i umyśle, zeznała, iż urodzonemu (Gen.) Ludwikowi Osmulskiemu, bratu swemu rodzonemu po matce, synowi zmarłego urodzonego (Gen.) Jana Osmulskiego, oraz jego sukcesorom, dobra swoje dziedziczne, to jest całą i zupełną schedkę, jej wraz z dwiema siostrami po zmarłym urodzonym (Nob.) Janie Jasińskim przypadającą — w placu, budynkach, pasiece z pszczołami, rolach, polach, łąkach, lasach, borach, gajach, rzekach, strumieniach i innych do tejże schedy przyległościach i przynależnościach, w dziedzictwie wsi Tchórzew Plewki oraz Krasusy Zaolszynie i Łęczna Wola leżącą i położoną, ze wszystkim — daje i daruje; wwiązanie odtąd, prawa cywilnego, a to pod karami ziemskimi, przed forum urzędu niniejszego.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzeni (Nob.) Stanisław Ługowski oraz Franciszka Jasińska, córka zmarłego urodzonego (Nob.) Jana Jasińskiego, małżonka jego, wzajem prawi małżonkowie, z jednej strony, a urodzony (Gen.) Ludwik Osmulski z drugiej strony — zdrowi będąc, a zwłaszcza małżonka w asystencji męża — zeznali, iż wzajemnie siebie i swoich sukcesorów kwitują, a mianowicie: urodzeni (Nob.) Ługowscy urodzonego (Gen.) Ludwika Osmulskiego z sumy czterystu osiemdziesięciu złotych polskich, ustanowionej tytułem ceny dóbr i rzeczywiście z rąk tegoż Osmulskiego podniesionej, a pod aktem dnia dzisiejszego sposobem długu prostego urodzonym (Nob.) Marcjannie i Helenie Jasińskim, siostrom, zapisanej, przyjmując ten ciężar na siebie i na dobra swoje; urodzony (Gen.) zaś Osmulski urodzonych (Nob.) Ługowskich z sumy stu złotych polskich wraz z prowizją, jemu z rzeczy osądzonej przypadającą, zasądzonej dekretem urzędu niniejszego wydanym na gruncie dóbr Tchórzew Plewki we wtorek nazajutrz po święcie Przemienienia Pańskiego roku 1742 między zeznającymi i matką z jednej a teraźniejszymi kwitującymi i innymi współsukcesorkami z drugiej strony, tudzież z kar luitum tymże dekretem zawarowanych, a wreszcie z kondemnaty uzyskanej na terminie zawitym (succubitorius) z powyższej okazji — po otrzymanym zadośćuczynieniu.

I zaraz urodzony (Nob.) Stanisław Ługowski zeznał, iż urodzonej (Nob.) Franciszce Jasińskiej, prawej małżonce swojej, oraz jej sukcesorom, winien jest i powinien sumę stu trzydziestu złotych polskich, którą dnia dzisiejszego podniósł z rąk urodzonego (Gen.) Osmulskiego jako resztę pozostałą z ceny dóbr, sposobem długu pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego. Sumę tę na wszystkich dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza, zobowiązując się i podejmując, iż ją na pierwsze żądanie tejże małżonki swojej zapłaci i przy aktach niniejszych złoży, a to pod podobnym zakładem stu trzydziestu złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Nob.) Stanisław Ługowski, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonemu (Gen.) Ludwikowi Osmulskiemu, synowi zmarłego urodzonego (Gen.) Jana Osmulskiego, oraz jego sukcesorom, sumę pięćdziesięciu złotych polskich — jemu zeznającemu dekretem kondescensyjnym, wydanym przez urząd niniejszy na gruncie dóbr Tchórzew Plewki we wtorek nazajutrz po święcie Przemienienia Chrystusa Pana roku 1742 przeciwko urodzonym (Nob.) Marcjannie i Helenie Jasińskim, siostrom, zasądzoną i przypadającą, a obecnie z rąk teraźniejszego cesjonariusza podniesioną — ustępuje i cedując przelewa, dając moc tęż sumę podnosić, z podniesionej kwitować i o nią prawem czynić.

Przed aktami niniejszymi grodzkimi łukowskimi stawiwszy się osobiście urodzony (Gen.) Ludwik Osmulski, syn zmarłego urodzonego (Gen.) Jana, zdrów będąc na ciele i umyśle, zeznał, iż urodzonym (Nob.) Helenie i Marcjannie Jasińskim oraz ich sukcesorom winien jest i powinien sumę dwustu złotych polskich, sposobem długu pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego. Sumę tę na wszystkich i każdym z osobna dobrach swoich zapisuje i zabezpiecza, zobowiązując się i podejmując, iż ją na pierwsze żądanie tychże wierzycielek zapłaci i przy aktach niniejszych złoży, a to pod podobnym zakładem dwustu złotych polskich, przed forum urzędu niniejszego.