77/1136P nr 2

Między tymiż — dekret. W sprawie toczącej się przed sądem ziemskim łukowskim między Wielmożnym Stanisławem Wilicą, dawniej sędzią, obecnie starostą łukowskim, powodem, a szlachetnym Albertem Rozuchowskim, dziedzicem swoich części w Bystrzycy i Woli Bystrzyckiej, ze wszystkich jego dóbr — trzymając się nowej konstytucji o spaleniu[?] [?], wznawiając niniejsze powództwo, wytoczone mu z powodu niżej opisanych rzeczy i przez motię przekazane do Trybunału Królestwa w Lublinie, jeszcze nie rozstrzygnięte z powodu wpadkowej sprawy województwa i spalone wraz z aktami ziemskimi łukowskimi, z mocy swego prawa nabytego od Urodzonej Zofii Łętowskiej (Letowska), swojej siostry rodzonej, po raz drugi po śmierci[?] [?] pozwany za niestawiennictwo, dlatego że on, nie opierając się na żadnym prawie, w dobrach albo części powoda, leżącej we wsi Bystrzyca i Wola Bystrzycka, odstąpionej (resignatam) przez wspomnianą Urodzoną Łętowską wraz z borami, lasami i innymi przyległościami, w tychże dobrach bory i wszystkie [lasy], w których zarówno drzewa [?] z pszczołami, jak i bez pszczół, warte więcej niż tysiąc, inne zaś bez [?] warte więcej niż trzy tysiące, w pozostałej zaś części warte tak na żerdzie[?], jak i na płoty, i wszelkie drzewo, jakie na czterech łanach ciągnących się na pół mili[?] w tymże dziedzictwie i dobrach wsi Bystrzyca i Wola Bystrzycka w części powoda się znajdowało — w całej części na swoją potrzebę i użytek wyciął i do swego domu w Bystrzycy wraz ze swymi poddanymi około[?] tysiąca zwiózł, resztę zaś tych drzew do różnych wsi, jak głównie[?] Kierzków, Domaszewnica, Szczygły, Rozwadów i inne, wyciętych około ośmiu tysięcy rozprzedał, i w ten sposób całe te bory i lasy w części powoda doszczętnie[?] spustoszył, a powoda [?] uszkodził, czyniąc powyższe na ciężką szkodę i krzywdę powoda. Z tego powodu został pozwany, aby widział i słyszał, jak dekretem tego sądu zostanie zobowiązany do zadośćuczynienia za wspomniane lasy i bory; szkody w tych lasach i borach powód szacuje przeciw niemu na pięć tysięcy grzywien polskich i drugie tyle szkody albo jak sąd postanowi. Po wydaniu pozwu o powyższe sąd ten ziemski łukowski, wysłuchawszy sporów stron, nakazał stronie pozwanej postępować w niniejszej sprawie, a motię od niego wniesioną przez stronę pozwaną do Sądów Trybunalskich Królestwa w Lublinie z zachowaniem prawnego terminu[?] popierania tej motii przekazał między sprawy województwa lubelskiego, a ziemi łukowskiej, jak szerzej stanowi akt motii. Gdy sprawa tak stała i w tej motii zawisła nierozstrzygnięta, wyżej wymienieni powód i pozwany zeszli z tego świata. Wobec ich śmierci Wielmożny Kazimierz, starosta łukowski, a także Urodzeni Jan i Marcjan Domaszewscy, synowie i prawni następcy zmarłego w toku powyższej sprawy niegdyś Jaśnie Wielmożnego Stanisława Domaszewskiego Wilicy, kasztelana lubelskiego — przy czym małoletni z powagą i asystencją Wielmożnego starosty łukowskiego, brata starszego, oraz innych opiekunów, którym to z prawa przysługuje — jako powodowie, zamierzając prowadzić powyższą sprawę należytym porządkiem prawa, Urodzonych Abrahama, Stanisława, Tomasza i Daniela Rozuchowskich, synów niegdyś Urodzonego Alberta Rozuchowskiego, dziedzica swoich części w Bystrzycy i Woli Bystrzyckiej, zmarłego w toku powyższej sprawy, i prawnych następców tak w dobrach, jak w ciężarach, ze wszystkich ich dóbr [?] po śmierci powoda i pozwanego, wyżej wymienionych swoich rodziców, wznawiając przeciw nim powyższą sprawę i powództwo, przerwane ich śmiercią, w tym stanie, w jakim ta sprawa we wszystkich punktach i stopniach prawa, przerwana śmiercią wspomnianego Jaśnie Wielmożnego kasztelana lubelskiego, rodzica powodów, i wspomnianego ich rodzica, stanęła nierozstrzygnięta, zawisła i nieokreślona, do gotowej motii wniesionej przez niegdyś ich rodzica od dekretu sądu ziemskiego łukowskiego do Sądów Trybunalskich Królestwa w Lublinie oraz do gotowego rejestru i aresztu nałożonego w tej sprawie przez pełnomocnika, poprawiając ją, uzupełniając swoje wcześniejsze przypozwanie i wszelkie braki, w powyższej sprawie przed Sądy Trybunalskie Królestwa w Lublinie między sprawy województwa i ziemi łukowskiej dostatecznie i prawnie przypozwali pozwem wydanym o powyższe. W terminie zatem dzisiejszym, z mocy wspomnianej dopuszczonej motii, zachowania jej terminu i powyższego przypozwania oraz porządku niniejszych sądów, prawnie przypadającym teraz z aresztu wpadkowego, gdy strona powodowa stawała przez Urodzonego Melchiora Radlińskiego, pełnomocnika wpisanego, a pozwana przez wspomnianego Abrahama Rozuchowskiego, w swoim i innych imieniu osobiście stającego i się sprzeciwiającego, niniejszy Sąd Ordynaryjny Generalny Trybunalski Królestwa w Lublinie sprawę niniejszą odesłał do sprawy wpadkowej o podział dóbr, wynikłej z inkwizycji, a termin popierania tej sprawy co do sprawy wpadkowej z inkwizycji przed Sądem Trybunalskim Królestwa w Lublinie między sprawami zachowanymi i świeżych zbrodni niniejszy sąd odsyła[?] do łącznego rozpoznania i zachowuje zawity.