Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaRejestry podymnego 1775–1794NazwiskaWilewiński

Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794

Wilewiński

osobnych zapisów 1 · miejscowości 1 · taryfy 1789

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osobnych zapisów osób
1
Wystąpień na kartach
1
Dymów łącznie
1,0
Miejscowości
1

„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.

RocznikŹródłoZapisówOsóbDymów
1789Taryfa podymnego 1789111,0

Bez zapisu z 1775, 1790 i 1794 r. To brak tego nazwiska w przepisanych fiszkach, a nie dowód, że rodziny wtedy nie było: taryfa 1794 r. obejmuje w kartotece mniej wsi niż pozostałe, a rocznik 1775 liczy nieraz całe starostwo jedną pozycją, bez nazwisk.

Gdzie występuje

Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.

Zapisy kartoteki

Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

Borki-Kosiorkiparafia Zbuczyn

WilewińskiPiotr
1789Taryfa podymnego 1789
T891 dymcz. Piotra Wilewińskiego 1 d. dw.karta 2)

Osoba, której nie ma ani w T75, ani w T90 na tej samej fiszce — pojawia się w tej wsi tylko raz. Tym bardziej nazwisko wymaga decyzji właściciela (patrz uwaga przy osobie).

NAZWISKO [odczyt niepewny]. Stoi w tym samym wierszu co pozycja 4, po prawej stronie fiszki, przy samej krawędzi. Czytam „Wilewińskiego”: pewne są „Wil-” na początku i „-skiego” na końcu, pewny jest też ukośny znak diakrytyczny nad przedostatnią spółgłoską rdzenia (to „ń”). Niepewne są dwie litery między „Wil” a „ń”: widzę małą literę okrągłą i podwójny łuk, co czytam jako „e” + „w”. Odczyt alternatywny, którego nie wykluczam: „Wilczyńskiego” (wtedy owa okrągła litera to „c”, a podwójny łuk to „z” z zejściem w dół i „y”) — forma „Wilczyński” JEST poświadczona w kartotece, ale w innej parafii (Krasusy Łęcznowola i Wylany, parafia Trzebieszów), więc nie może rozstrzygać za mnie tej fiszki. Formy „Wilewiński” kartoteka dotąd nie zna — zgłaszam w raporcie.

To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.