Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaRejestry podymnego 1775–1794Trzebieszów

Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794

Trzebieszów

Parafia Trzebieszów, powiat łukowski.

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Miasto czy wieś — co mówi kartoteka

Kartoteka nazywa Trzebieszów miasteczkiem („MP – miasteczko – siedziba dzierżawy”), ale praw miejskich NIGDY NIE MIAŁ: od pierwszej wzmianki z 1418 r. jest w źródłach wsią królewską, a przy reformie 1869–1870, która odebrała prawa kilkudziesięciu miasteczkom Królestwa, w ogóle nie występuje. Zapis kartoteki zostawiamy nietknięty i odnotowujemy rozbieżność. Na mapie stoi przy nim znak wsi będącej siedzibą parafii, nie znak miasteczka.

Urzędy: Szaniawski Maksymiljan (kanonik płocki, dziekan, komisarz cywilno-wojskowy ziemi łukowskiej); Zakrzewski Michał (kasztelanic lędzki [odczyt niepewny], starosta trzebieszowski, komisarz cywilno-wojskowy ziemi łukowskiej)

Propinacja, karczmy, browary: Zakrzewski Michał (browar, karczma, młyn)

Powyżej pięciu dymów w jednym ręku: Zakrzewski Michał (72); Szaniawski Maksymiljan (14)

Wypisy spoza taryf

Zapisy spod sigli, których kartoteka nie rozwija. Dymów nie podają, więc nie wchodzą do żadnej sumy.

MPkarta ad1)MP - miasteczko - siedziba dzierżawy;
Lsp 89karta 2)Lsp 89 - Trzebieszów - wś król. - w emfiteutycznej poses. Michała Zakrzewskiego kasztelanica lędzkiego. tamże wójtostwo; młyn wodny na wiosnę tylko mielący.
Lsp 89 c.d.karta 3)Lsp 89 - c.d. podd. dni ciągłe odrabiających = 20; podd. dni piesze odrabiających 36; chałupn. 2; sołtysów, czyli wybrańców = 4 | grunta piaskowate częścią sapowate, częścią w miernej równinie. rozległości gruntów ornych pół mile wzdłuż, ćwierć mile wszerz. | Łąki mają w Grodziach i ponad rzeką od Rogal do Obelnik płynącą, miejscem błotniste, miejscem krzakami zarosłe. | Las, „Zapowiednik” zw. w którym choina młode jeszcze na drzewo do budowli niezdatna, a także dębina drobna. | Las brzozowy „Obca” zw. w dwóch miejscach zarosłe, w których chrościna drobna. | Do powiększenia lasu jest kawał gruntu od kilkunastu lat odłogiem leżący częścią piaszczysty, kamienisty, częścią błotnisty, „Choinki” zw. z krzaczkami małymi.

powinności: poddani dni ciągłe odrabiających: 20, poddani dni piesze odrabiających: 36, chałupników: 2, sołtysów czyli wybrańców: 4

zapisy na kartach: Trzebieszów

powiat łukowski · parafia Trzebieszów · kart 4

wieś parafialna, królewska, w dożywotniej dzierżawie Józefa Siennickiego; dwór, młyn wodny o dwóch kołach mielący tylko na wiosnę, młyn wietrzny za wsią, karczma „Wymyśle”, karczma „Poświątna”, a na południe od wsi, koło plebańskiej włóki, pusta karczma „Wygnanka” [O83 (IX)]

Ludność 1787
309
w tym chrześcijan
304
w tym Żydów
4
w tym dyssydentów
1
osób na dym
3.6
RocznikŹródłoPozycjiDymów
T75Taryfa podymnego 1775195
T89Taryfa podymnego 1789172
T90Taryfa podymnego 1790285

Bez wypisu z 1794 r. — żadna fiszka tej wsi tej taryfy nie niesie. To brak wypisu w kartotece, nie luka w numeracji kart.

Zapisy kartoteki

Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.

1789 T89Taryfa podymnego 1789

ZakrzewskiMichałkasztelanic lędzki [odczyt niepewny], starosta trzebieszowski, komisarz cywilno-wojskowy ziemi łukowskiej
T8972 dymów1 dwór, 1 browar, 2 karczma, 1 młyn, 67 chatyT89 - wieś królewska, Zakrzewskiego „emfiteutyczna” dwór, brow., 2 karcz., młyn, 56 chat. o 1 gosp., 2 chat. bez gruntu i ogrodu, 5 chat. pustych, [wyraz nieodczytany] 4 chat. o 1 gosp.; = 72 dymy.karta ad1)
Imienia karta w tym wierszu nie podaje — samo „Zakrzewskiego”; T90 na karcie 1) nazywa posesora starostwa Michałem Zakrzewskim, ale roczników nie scalam. Wieś trzymana w emfiteuzie: słowo „emfiteutyczna” kartoteka wzięła w cudzysłów, więc zapewne cytuje taryfę. Rozpisanie chat: 56 o 1 gospodarzu + 2 bez gruntu i ogrodu + 5 pustych + 4 o 1 gospodarzu = 67, razem z dworem, browarem, dwiema karczmami i młynem 72 — zgadza się z sumą podkreśloną na karcie. Przed ostatnią grupą („4 chat. o 1 gosp.”) stoi wyraz, którego nie odczytuję: na wierszu wygląda na „żamie…”, a niżej autor powtórzył go czarnym atramentem w obwódce — tam czyta się mniej więcej „za?tupich” / „zastępich” [odczyt niepewny]; wymaga oglądu oryginału.

1790 T90Taryfa podymnego 1790

ZakrzewskiMichałkasztelanic lędzki [odczyt niepewny], starosta trzebieszowski, komisarz cywilno-wojskowy ziemi łukowskiej
T9071 dymówposesora) starostwo Trzebieszowskie /w poses. Michała Zakrzewskiego kasztelanica lęckiego, starosty trzebieszowskiego i komisarza cyw. wojsk. ziemi łukowskiej — należy do niego tylko wieś Trzebieszów.—/ w 71 dymów wiejskich 2giej klasy, w tem (?) 1 przybyło po r. 1789;karta 1)
„kasztelanica” — sylaba „nica” dopisana nad wierszem czarnym atramentem, w tekście podstawowym stało „kasztela[na]”; odczyt potwierdza karta 2), gdzie to samo słowo napisano pełniej. Przymiotnik na tej karcie wygląda na „lęckiego” (litera bez kreski, więc nie „łęckiego”), na karcie 2) na „lędzkiego”; przyjmuję urząd „kasztelanic lędzki” [odczyt niepewny] — do rozstrzygnięcia na oryginale. „w tem (?) 1 przybyło po r. 1789” — znak zapytania w nawiasie postawił sam autor kartoteki; liczba przybyłych dymów czytana jako 1 [odczyt niepewny].
SzaniawskiMaksymiljankanonik płocki, dziekan, komisarz cywilno-wojskowy ziemi łukowskiej
T9014 dymówksiądzposesorb) we wsi - plebanja - w poses. x. Maksymiljana Szaniawskiego kanonika płockiego, dziekana i komisarza cyw. wojsk. ziemi łukowskiej: 14 dymów wiejskich 2giej klasykarta 1)

„x.” = ksiądz. Nazwisko czytane „Szaniawskiego” — dwuznak „Sz” taki sam jak w „Szpital” na tym samym kartoniku.

Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.