Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Trzebieszów
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Trzebieszów
Parafia Trzebieszów, powiat łukowski.
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
Miasto czy wieś — co mówi kartoteka
Kartoteka nazywa Trzebieszów miasteczkiem („MP – miasteczko – siedziba dzierżawy”), ale praw miejskich NIGDY NIE MIAŁ: od pierwszej wzmianki z 1418 r. jest w źródłach wsią królewską, a przy reformie 1869–1870, która odebrała prawa kilkudziesięciu miasteczkom Królestwa, w ogóle nie występuje. Zapis kartoteki zostawiamy nietknięty i odnotowujemy rozbieżność. Na mapie stoi przy nim znak wsi będącej siedzibą parafii, nie znak miasteczka.
Urzędy: Szaniawski Maksymiljan (kanonik płocki, dziekan, komisarz cywilno-wojskowy ziemi łukowskiej); Zakrzewski Michał (kasztelanic lędzki [odczyt niepewny], starosta trzebieszowski, komisarz cywilno-wojskowy ziemi łukowskiej)
Propinacja, karczmy, browary: Zakrzewski Michał (browar, karczma, młyn)
Powyżej pięciu dymów w jednym ręku: Zakrzewski Michał (72); Szaniawski Maksymiljan (14)
Wypisy spoza taryf
Zapisy spod sigli, których kartoteka nie rozwija. Dymów nie podają, więc nie wchodzą do żadnej sumy.
powinności: poddani dni ciągłe odrabiających: 20, poddani dni piesze odrabiających: 36, chałupników: 2, sołtysów czyli wybrańców: 4
zapisy na kartach: Trzebieszów
powiat łukowski · parafia Trzebieszów · kart 4
wieś parafialna, królewska, w dożywotniej dzierżawie Józefa Siennickiego; dwór, młyn wodny o dwóch kołach mielący tylko na wiosnę, młyn wietrzny za wsią, karczma „Wymyśle”, karczma „Poświątna”, a na południe od wsi, koło plebańskiej włóki, pusta karczma „Wygnanka” [O83 (IX)]
| Rocznik | Źródło | Pozycji | Dymów |
|---|---|---|---|
| T75 | Taryfa podymnego 1775 | 1 | 95 |
| T89 | Taryfa podymnego 1789 | 1 | 72 |
| T90 | Taryfa podymnego 1790 | 2 | 85 |
Bez wypisu z 1794 r. — żadna fiszka tej wsi tej taryfy nie niesie. To brak wypisu w kartotece, nie luka w numeracji kart.
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.
1789 T89Taryfa podymnego 1789
1790 T90Taryfa podymnego 1790
„kasztelanica” — sylaba „nica” dopisana nad wierszem czarnym atramentem, w tekście podstawowym stało „kasztela[na]”; odczyt potwierdza karta 2), gdzie to samo słowo napisano pełniej. Przymiotnik na tej karcie wygląda na „lęckiego” (litera bez kreski, więc nie „łęckiego”), na karcie 2) na „lędzkiego”; przyjmuję urząd „kasztelanic lędzki” [odczyt niepewny] — do rozstrzygnięcia na oryginale. „w tem (?) 1 przybyło po r. 1789” — znak zapytania w nawiasie postawił sam autor kartoteki; liczba przybyłych dymów czytana jako 1 [odczyt niepewny].
„x.” = ksiądz. Nazwisko czytane „Szaniawskiego” — dwuznak „Sz” taki sam jak w „Szpital” na tym samym kartoniku.
Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.
