Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaRejestry podymnego 1775–1794Kąkolewnica

Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794

Kąkolewnica

W kartotece pod nazwą Kąkolownica. Parafia Trzebieszów, powiat łukowski.

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Propinacja, karczmy, browary: Rudnicka (browar, karczma)

Powyżej pięciu dymów w jednym ręku: Rudnicka (115)

Wypisy spoza taryf

Zapisy spod sigli, których kartoteka nie rozwija. Dymów nie podają, więc nie wchodzą do żadnej sumy.

MPkarta 2)MP - Kąkolewnica - siedziba starostwa; kościół;
Ls. 89karta 3)Ls.89. starostwo kąkolewnickie w posesji Kunegundy Rudnickiej obejmuje wsie: Kąkolewnica, Żakowa Wola, Lipniaki, Ruska Wola, Brzozowica, Dębowierzchy, sołtysów w kąkolownicy czterech; dwór, brow. fołw. [odczyt niepewny] kościół filialny w K. do Trzebieszowa, osiadłości gospodarzy, sołtysi i innych 103; grunt do miernego urodzaju zboża zdatny; wieś przy łąkach, pastwiskach i równinie rozległej położona - kawerna [odczyt niepewny], | lesy star. kąkolownickiego: | 1/ kąkolewski od granic Turowskich do gr. olszewskich i pól ruskowolskich - dł. 3/4 mili, szer. 1/2 mili

powinności: sołtysów w Kąkolownicy: 4, osiadłości gospodarzy, sołtysów i innych: 103

uwaga: Liczby „czterech” (sołtysi) i „103” (osiadłości gospodarzy, sołtysów i innych) to stan osadniczy, NIE dymy — do pola liczba dymów nie wchodzą, choć 103 zgadza się z „103 chat. o 1 gosp.” z T89 na karcie 2) (to jednak inne źródło i nie scalam go). Imię „Kunegundy” dopisane nad wierszem i wzięte w pętlę wskazującą miejsce wstawienia przed „Rudnickiej”. „Żakowa Wola” tu w dwóch wyrazach, z kropką nad Ż. Wiersz o lesie kąkolewskim urwany na końcu karty i podjęty na karcie 4).
L.89 c.d.karta 4)L.89. ..... c.d. lasy. | ... z lipniackim, żakowowolskim i ruskowolskim złączony. W lesie choina, na krokwie i łaty, dębina młoda, stare sosny, w nich ba[?]cie [odczyt niepewny] | 2/ las na Kąkolewnicy, brzozowy, w miejscu Rudnik zwanym, | za Brzozowicą jest las czyli chrósty od gr. trzebieszowskiej do pól dębowierzchskich. — | [skreślone: sołtysów 4-ch.] w K. w dwóch miejscach grunt na pastwiska zapewniony, chrostem zarosły;
uwaga: Wypis bez dymów i bez nazwisk — sam opis lasów i pastwisk starostwa. „2/ las” podkreślone, tak jak „1/ kąkolewski” na karcie 3) i nagłówek „lesy star. kąkolownickiego:”. Wyrazy dzielone na końcach wierszy znakiem podwójnej kreski („złą=czony”, „trzebie=szowskiej”) — scalam je w zapisie. Skreślone „sołtysów 4-ch.” zachowuję w nawiasie kwadratowym, bo to ślad pracy autora, nie treść źródła.

zapisy na kartach: Kąkolownica, Kąkolewnica

powiat łukowski · parafia Trzebieszów · karty 1), 2), 3), 4)

wieś królewska, siedziba starostwa kąkolewnickiego i siedziba parafii — kościół filialny do trzebieszowskiego należący (V48 nazywa go „kaplicą prywat.”); dożywotnia dzierżawa Rudnickich (T90 i T89: „Rudnickiej”, Ls. 89: „Kunegundy Rudnickiej”, O83: „Józefa Antoniego Rudnickiego”); dwór, plebania, browar, karczma w arendzie Szlubowskiego, młyn wietrzny za wsią, czterech sołtysów [V48, O83 (IX), T89, T90, MP, Ls. 89]

Ludność 1787
586
w tym chrześcijan
568
w tym Żydów
18
osób na dym
5.1
RocznikŹródłoPozycjiDymów
T75Taryfa podymnego 17751356
T89Taryfa podymnego 17891115
T90Taryfa podymnego 17902116

Bez wypisu z 1794 r. — żadna fiszka tej wsi tej taryfy nie niesie. To brak wypisu w kartotece, nie luka w numeracji kart.

Te roczniki liczą tu więcej niż samą miejscowość: 1775 r. — całe starostwo kąkolownickie — wsie w parafiach radzyńskiej, trzebieszowskiej i kąkolownickiej. Takiej liczby nie wolno zestawiać z pozostałymi rocznikami jak dwóch pomiarów tej samej miejscowości — to są różne jednostki rachunku, a nie ubytek dymów.

Zapisy kartoteki

Wszystkie wypisy tej miejscowości w brzmieniu kart, rocznik po roczniku. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno. Dymy podane przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych, nie odczyt.

1789 T89Taryfa podymnego 1789

Rudnicka
T89115 dymów1 dwór, 1 plebanja, 1 browar, 1 karczma, 111 chatyposesorT89 - starostwo kąkolownickie, dożywotnie Rudnickiej, do tego należą wsie: Kąkolewnica, Ruska Wola, Lipniaki, Dębowierzchy, Brzozowica; Żakowa Wola; wieś Kąkolewnica - dwór, plebanja, brow., karcz., 103 chat. o 1 gosp., 3 chat. bez gruntu i ogrodu, 5 chat. z ogrod., = 115 dym.karta 2)
Dymy dotyczą samej wsi Kąkolewnicy („wieś Kąkolewnica - dwór, …”), nie całego starostwa: lista wsi stoi tu tylko dla wyjaśnienia, czego starostwo sięga. Rozpisanie: dwór 1 + plebanja 1 + browar 1 + karczma 1 + 103 chat. o 1 gosp. + 3 chat. bez gruntu i ogrodu + 5 chat. z ogrodem = 115, zgadza się z podkreśloną sumą „= 115 dym.” i z sumą T90 (115 + 1 dym plebana = 116); w polu rozpis budynków trzy grupy chat zsumowane w jedno pole „chaty” = 111. Posesorka nazwana samym nazwiskiem w formie żeńskiej („dożywotnie Rudnickiej”), imienia karta nie podaje. Sigla: przed „T89” stoi przekreślony znak, który biorę za skreślone „0” — przyjmuję T89, nie T₀89 (zob. uwaga karty).

1790 T90Taryfa podymnego 1790

Rudnicka
T90115 dymówposesorT90. a) dobra król., starostwo kąkolewnickie, w poses. dożyw. Rudnickiej; — należą do niego wsie: Kąkolewnica; Ruska Wola; Lipniaki; Brzozowica; Dębowierzchy, Żakowa Wola; oraz folwark w Rudniku. — Kąkolewnica — 115 dymów wiejskich 2giej klasy; —karta 1)
Posesorka dożywotnia nazwana samym nazwiskiem w formie żeńskiej — „Rudnickiej”; imienia karta w tym miejscu nie podaje (podaje je dopiero Ls. 89 na karcie 3): „Kunegundy Rudnickiej”, ale tego nie scalam). Forma jest jednoznacznie żeńska, nie „Rudnickiego” — sprawdzone na powiększeniu. O83 (IX) na karcie 2) podaje dzierżawcę w formie męskiej („Józefa Antoniego Rudnickiego”); rodzaju nie ujednolicam. Dymy dotyczą samej wsi Kąkolewnicy — lista wsi starostwa stoi tu tylko dla wyjaśnienia, czego starostwo sięga, a liczba 115 stoi po powtórzonej nazwie „Kąkolewnica”. Liczba 115 podkreślona. „Kąkolewnica” w liście wsi bez wyraźnego ogonka [odczyt niepewny]; „Żakowa Wola” z kropką nad Ż.

Ta miejscowość w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, mapą współczesną, ryciną Perthéesa z 1786 r. i podsumowaniem statystycznym.