Miączyński

osób 1 · wpisów 2 · lata 1743

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osób (różnych imion)

Wpisów w księgach

Wystąpień w aktach

Lata

1743

„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

Osoby

Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.

MiączyńskiAntoniIllustr.2

wpisy 558 837

Miejscowości i dobra

Miejscowości, przy których akta wymieniają to nazwisko — z liczbą wpisów.

Łatajewpisów 1
Siemieńwpisów 1
Śmieńskiewpisów 1
Sulecwpisów 1

Wpisy

Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.

1743rok kancelaryjny

30 V 1743wpis 558karta 85rskan 56/088

rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio

Zapis (inskrypcja) długu 8000 złp z prowizją 10% na rzecz rodzeństwa Odrowąż-Pieniążków

strona czynna Antoni Miączyński Illustr. · starosta łukowski · Dłużnik

strona bierna Katarzyna Borychowska Magn. · podstolego krakowskiego · Wierzyciel

wartość 8000

osoby we wpisie Antoni hrabia Miączyński, kasztelan podlaski, starosta łukowski i łosicki – dłużnik; Jan i Józef Odrowąż-Pieniążkowie oraz Józefa, Teresa, Joanna i Marianna Odrowąż-Pieniążkówny, panny niezamężne, dzieci zm. Odrowąża Pieniążka, podstolego krakowskiego, i Katarzyny Borychowskiej, rodzeństwo rodzone, wraz z sukcesorami – wierzyciele; wielmożny Siedlnicki [odczyt nazwiska niepewny], wojewoda podlaski – na jego dobrach ciążyła suma pierwotna

miejscowości we wpisie dobra Śmieńskie [odczyt niepewny]; akta grodzkie lubelskie

Jaśnie wielmożny (Illustr.) Antoni hrabia Miączyński, kasztelan podlaski, starosta łukowski i łosicki, zdrów będąc i odstępując, zeznał, iż jaśnie wielmożnym (Illustr.) Janowi i Józefowi, tudzież Józefie, Teresie, Joannie i Mariannie — Odrowążom Pieniążkom, pannom niezamężnym — dzieciom zmarłego wielmożnego (Magn.) Odrowąża Pieniążka, podstolego krakowskiego, spłodzonym z jaśnie wielmożną (Illustr.) Katarzyną Borychowską, braciom i siostrom między sobą rodzonym, oraz ich sukcesorom, winien jest i powinien sumę ośmiu tysięcy złotych polskich, pochodzącą z sumy pierwotnej dziewięciu tysięcy złotych polskich, ciążącej na dobrach jaśnie wielmożnego (Illustr.) Siedlnickiego [odczyt nazwiska niepewny], wojewody podlaskiego — sposobem długu pewnego, prawdziwego, słusznego, płynnego i prostego. Sumę tę zapisuje i zabezpiecza na dobrach dziedzicznych śmieńskich [odczyt niepewny], zobowiązując się, iż ją odtąd na wigilię święta Narodzenia św. Jana Chrzciciela przypadającą, da Bóg, w nadchodzącym roku tysiąc siedemset czterdziestym czwartym, wraz z prowizją po dziesięć od sta (z której za rok bieżący, jako zapłaconej, zeznający zostaje kwitowany), zapłaci i przy aktach grodzkich lubelskich złoży, a to pod podobnym zakładem sumy ośmiu tysięcy złotych polskich, wyznaczając forum grodzkie lubelskie.

uwagi i marginalia Pod wpisem własnoręczny podpis: „A. Miączyński”. Termin zapłaty: wigilia Narodzenia św. Jana Chrzciciela 1744 = 23 VI 1744. Prowizja 10% rocznie („per decem a centum”). Nazwiska wojewody podlaskiego i nazwa dóbr odczytane niepewnie. Antoni Miączyński, kasztelan podlaski i starosta łukowski, występuje w tagach do skanu 088.

data w brzmieniu kancelarii Feria Quinta post Diem Exaudi proxima A.D. 1743

6 VIII 1743wpis 837karta 131r–131vskan 56/134–135

rodzaj sprawy Kwit i kasacja zapisu (quietatio, cassatio) quietatio; cassatio inscriptionis

Kwit z 3000 złp z prowizją, umorzenie akcji urzędowej i kasacja zapisu z 1738 r.

strona czynna Franciszek Łaski Gen. · Wierzyciel (kwitujący)

strona bierna Antoni Miączyński Illustr. · starosta · Dłużnik

wartość 3000

osoby we wpisie Franciszek Łaski, syn zm. Ludwika – kwitujący; Antoni z Miączyna Miączyński, hrabia na Łatajach [odczyt niepewny], Sulcu i Siemieniu, starosta [odczyt urzędu niepewny] i łosicki – kwitowany

miejscowości we wpisie Łataje [odczyt niepewny], Sulec, Siemień

Urodzony (Gen.) Franciszek Łaski, zmarłego urodzonego (Gen.) Ludwika syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on jaśnie wielmożnego (Illustr.) Antoniego z Miączyna Miączyńskiego, hrabiego na Łatajach [odczyt niepewny], Sulcu i Siemieniu, starostę [odczyt urzędu niepewny] i łosickiego, oraz jego następców z sumy trzech tysięcy złotych polskich, jemu, zeznającemu, przez tegoż jaśnie wielmożnego (Illustr.) kwitowanego wobec akt grodzkich łukowskich w piątek przed świętem św. Michała Archanioła roku Pańskiego tysiąc siedemset trzydziestego ósmego sposobem prostego długu na wszystkich i każdych z osobna dobrach jego zapisanej, a obecnie z rąk dzisiejszego kwitowanego wraz z prowizją rzeczywiście i skutecznie podniesionej; tudzież ze sprawy i akcji urzędowej względem tejże sumy przed urzędem niniejszym wytoczonej i wszczętej; z relacji, z zapisów w regestrach zawisłych, jako też z manifestacji wobec akt wiarygodnych Królestwa jakichkolwiek uczynionych, i ze wszystkich oraz każdej z osobna pretensji do dnia dzisiejszego zaszłych – wobec okazanego mu zadośćuczynienia kwituje, a zapis tenże, manifestacje, relację i zapisy w regestrach zawisłe kasuje.

[Podpis własnoręczny:] F. Łaski mp

uwagi i marginalia Brak tagów PTG do skanu 134 i dalszych. Nazwisko kwitowanego odczytano jako „Miączyński” (w rękopisie „in Miączyn Miączyński”); tytulatura hrabiowska i wykaz dóbr („Łataje, Sulec, Siemień”) oraz pierwsze ze starostw odczytane z wahaniem – drugie brzmi czytelnie „Łosicensis” (łosickie). Data zapisu zweryfikowana: św. Michała 29 IX 1738 przypadało w poniedziałek, piątek przed nim to 26 IX 1738.

data w brzmieniu kancelarii Feria Tertia ipso die Festi Transfigurationis Christi Domini Anno eiusdem 1743

To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.