Lisicki

Wielmożny (Magn.) Michał Lisicki, łowczy ziemi drohickiej, zdrowy, zeznał, iż mocą specjalnej plenipotencji, danej mu przez Przewielebnego (Adm. Rev.) Księdza Michała Krasowskiego, kanonika warszawskiego, wobec akt grodzkich drohickich w środę w wigilię święta Najświętszego Ciała Chrystusa Pana Roku Pańskiego 1742 – dla dokonania niżej opisanych czynności – kwituje od zaraz i w rzeczy samej Jaśnie Wielmożnych (Illustr.) Eustachego i Mariannę z Kątskich Potockich, starostów tłumackich i dubieńskich, małżonków, oraz ich sukcesorów z sumy dziesięciu tysięcy złotych polskich. Suma ta wynikała ze skryptu ręcznego, danego w Radzyniu dnia 4 sierpnia Roku Pańskiego 1733 przez Jaśnie Wielmożną (Illustr.) Konstancję Szczukową, podkanclerzynę Wielkiego Księstwa Litewskiego, na rzecz i osobę Jaśnie Wielmożnego (Illustr.) Antoniego hrabiego Butlera, starosty preńskiego, jej ręką podpisanego, a wniesionego do akt obecnego urzędu na drodze oblaty w sobotę po święcie świętych Apostołów Piotra i Pawła tegoż roku 1733; następnie zatwierdzonego w aktach grodzkich warszawskich przez oblatę Jaśnie Wielmożnego (Illustr.) Cetnera, w imieniu własnym i Jaśnie Wielmożnej (Illustr.) Wiktorii ze Szczuków, jego małżonki, jako prawnej sukcesorki zmarłej podkanclerzyny litewskiej, we wtorek w oktawie święta Bożego Ciała tegoż roku 1733 – dany temuż Wielmożnemu (Magn.) Butlerowi do zapłaty wraz z zabezpieczoną prowizją. Dalej przez tegoż Wielmożnego (Magn.) Marka Antoniego Butlera, starostę preńskiego, została ona scedowana wspomnianemu Przewielebnemu (Adm. Rev.) Księdzu Michałowi Krasowskiemu, kanonikowi warszawskiemu, na mocy inskrypcji urzędowej uczynionej i zatwierdzonej w poniedziałek po niedzieli Jubilate Roku Pańskiego 1733. Następnie zaś dekretem sądów zwyczajnych generalnych Trybunału Koronnego Lubelskiego, wydanym w środę po święcie św. Marcina Biskupa Roku Pańskiego 1741, w sprawie między tymże Przewielebnym (Adm. Rev.) Księdzem Krasowskim, kanonikiem warszawskim, powodem, z jednej strony, a Jaśnie Wielmożną (Illustr.) Marianną z Kątskich Potocką, starościną tłumacką – wówczas jeszcze w stanie panieńskim, w asystencji Jaśnie Wielmożnego (Illustr.) Potockiego, starosty lwowskiego, opiekuna – pozwaną, z drugiej strony, została wraz z prowizjami za lata w dekrecie wyrażone oraz z karą (lucta) czternastu grzywien polskich przysądzona rzeczonemu Księdzu Krasowskiemu. Obecnie zaś, ponieważ Jaśnie Wielmożny (Illustr.) Eustachy Potocki, starosta tłumacki, do rąk zeznającego jako specjalnego plenipotenta rzeczywiście i skutecznie, zgodnie z myślą przywołanego dekretu trybunalskiego, wypłacił ją wraz z prowizjami i karą – zeznający kwituje; kasuje też rygor tegoż dekretu, manifestację uczynioną w terminie zawitym wobec akt obecnych wraz z publikacją kary banicji oraz następującą po niej kondemnatę. Nadto całe i nienaruszone prawo swoje do wspomnianej sumy dziesięciu tysięcy złotych polskich oryginalnej wraz z prowizjami i karą – jako w całości wypłaconych – ustępuje i przelewa, ze wszystkimi warunkami prawnymi, punktami, klauzulami, artykułami, więzami, zakładem i obwarowaniami, przenosząc je w pełni na osobę Jaśnie Wielmożnego (Illustr.) Potockiego, starosty tłumackiego, jako cesjonariusza, i oczyszczając dobra jego małżonki.