Home › Sources › Armorials › Radomyscy
Armorials · Złota księga szlachty polskiej
The Radomyski family in the armorials
What the armorials (Boniecki and Uruski) say about the Radomyski family. The entries are given in a faithful transcription of the print, with a description of the edition and a link to every page in a digital library.
Entries in the armorials
| Armorial | Coat of arms | Opening of the entry | Pages |
|---|---|---|---|
| Uruski, vol. 15 (1931) | Rogala | RADOMYSKI h. ROGALA. | p. 122 |
A faithful transcription of the print: spelling, abbreviations and punctuation as in the edition. The number in the frame is the printed page; links to the pages are given under each text.
Uruski, vol. 15 (1931), p. 122 · RADOMYSKI h. ROGALA.
s. 122RADOMYSKI h. ROGALA. Wzięli nazwisko od majątku Radomyśl w woj. podlaskiem. Maciej, syn Mikołaja, dziedzic Radomyśla—Setki—Zabłoci 1590 r. Andrzej, Stanisław, Adam, Wojciech, synowie Jana, 1593 r. Wojciech, kanonik lubelski, dziekan chodelski 1685 r. Józef, regent grodzki łukowski 1691 r.
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, vol. 15, 1931, p. 122; in Polona: p. 122.
Mentions in the entries of other families
Passages in which the name occurs in the entry of another family — usually in connection with marriages, neighbourhood or joint affairs. Omitted parts of the entry are marked […].
Boniecki, vol. VI (1903), p. 196 · Gołascy.
[…]
s. 196Wawrzyniec, syn Jana Napory Gołaskiego, sprzedał 1721 r. część Gołaszyna bratu rodzonemu Pawłowi. Pawła i Katarzyny syn Michał, ur. 1724 r., z Salomei Radomyskiej zostawił synów: Mateusza, ur. 1763 r., Szymona, ur. 1767 r. i Piotra, ur. 1773 r. (metryki w Łukowie), wylegitymowanych ze szlachectwa w Galicyi zachodniej 1804 r.
[…]
Baltazar, syn Józefa, nabył 1771 r. część Borzym od Tomasza Radomyskiego. Syn jego Adam, urodzony z Maryanny Izdebskiej 1789 r. (metr. w Łukowie), wylegitymowany 1803 r.
[…]
A. Boniecki, Herbarz polski, part I, vol. VI, Warsaw 1903, p. 196; in Polona: p. 196.
Boniecki, vol. VIII (1905), p. 323 · JASTRZĘBSCY v. JAŚTRZEMBSCY h. ŚLEPOWRON, z Jastrzębek, w ziemi łomżyńskiej, skąd następnie przeszli na Podlasie, gdzie …
[…]
s. 323Niektórzy z nich, nosili przezwisko Niedźwiedź. Z nich Walenty miał dwóch synów: Józefa i Macieja. Maciej, syn Macieja, sprzedał 1693 r. stryjowi swemu Józefowi, synowi Walentego, część na Jastrzębiach-Łupinach. Józef pozostawił trzech synów: Antoniego, Franciszka i Marcina. Antoni sprzedał część swoją na Jastrzębiach - Tworkach Radomyskiemu 1748 r. Józef, syn Franciszka, wnuk Józefa, sprzedał 1745 r. część swoją na Jastrzębiach - Łupinach, stryjowi swemu Marcinowi. Marcin z Konstancyi, miał dwóch synów: Piotra Pawła i Jacka. Piotr Paweł, ur. 1734 r., a Jacek, ur. 1752 r. Jacka, z Ewy Borkowskiej, syn Jakób, ur. w 1785 roku.
[…]
Jan, syn Krzysztofa, nabył część Jastrzębi-Łupin 1772 r. Stanisław i Dionizy, synowie Jana, nabyli części wsi Jastrzębie-Tworki od Radomyskiego 1788 r. Michał, syn Dionizego i Gertrudy z Chromińskich, ur. 1780 r.
[…]
A. Boniecki, Herbarz polski, part I, vol. VIII, Warsaw 1905, p. 323; in Polona: p. 323.
Uruski, vol. 11 (1914), p. 290 · MOŚCICKI h. OSTOJA.
[…]
s. 290Jan, syn Wojciecha, wnuk Wojciecha, prawnuk Mikołaja, dziedzic Mościska-Sokole, i Justyna, córka Grzegorza Mościckiego, żona Pawła Radomyskiego, pozwali 1715 roku Ryszkowskich o części dóbr (Wyr. Tryb. Lubel.).
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, vol. 11, Warsaw 1914, p. 290; in Polona: p. 290.
Złota księga szlachty polskiej
Złota księga, vol. XIII (1891), pp. 254–255 · in the monograph: Olędzcy
[…]
s. 2547. Andrzej Olędzki (VI pok.) „z Bielewa“, pan na Krzymoszach4) i Jeziorach, najprzód podsędek, potém od 1658 r. sędzia ziemski łukowski, podpisał elekcyą 1658 r. z województwa lubelskiego (Vol. Leg. tom IV fol. 106), posłował na sejm 1658 r., na którym zasiadał w komisyi dla uczynienia sprawiedliwości pomiędzy wojskiem litewskiém i obywatelami Mazowsza, Podlasia i lubelskiego województwa (Vol. Leg. tom IV fol. 257). W 1674 r. podpisał elekcyę Jana Sobieskiego (Vol. Leg. tom V fol. 155). W 1676 r. zasiadał na sejmie w komisyi na uznanie krzywd i szkód od wojska litewskiego obywatelom województwa wołyńskiego uczynionych (Vol. Leg. tom V fol. 231; mylnie go w tym miejscu konstytucya pisze sędzią ziemskim łuckim). Sejm 1678 r. za zasługi przezeń dla Ojczyzny położone zwolnił jego kamienicę w Lublinie od kwaterunku deputatów trybunału5). W 1666 r. konfirmuje w grodzie łukowskim dług 3000 złp. u Kacpra Gołaskiego zaciągnięty6) i zastawia Andrzejowi Radzikowskiemu folwark s. 255 Ronica na rok jeden1). W 1670 r. zwalnia Andrzeja Milewskiego od dzierżawy dóbr Krzymosze2), dwa lata późniéj zaciąga dług od wdowy po Pawle Kazanowskim Zofii3). W 1677 r. Aleksander Radomyski robi najazd na dobra Olędzkiego Kornicę4) — Andrzej Olędzki dwa razy wstępował w związki małżeńskie: najprzód z Maryanną Młodziejowską, córką Krzysztofa i Zofii Żabickiéj, kasztelanki liwskiéj, któréj w 1657 r. zapisał wspólne dożywocie na dobrach swoich5); po jéj śmierci pojął Maryę Sylwyę Broniewską, córkę Mikołaja „de Dąbrowice“ Firleja Broniewskiego6), kasztelana chełmskiego i hrabianki Donau (Nies.), a wdowę po Janie Karolu Drewnowskim herbu Junosza, mieczniku chełmskim, która mu wniosła dobra Cyków, wydzierżawione następnie Aleksandrowi Brzezickiemu7). Synowie jego.
[…]
4) Inscr. Luc. 1677 r. ks. 7 fol. 302. „Andrzej Olendzki zeznaje, że otrzymał skargę swego administratora Stanisława Kozłowskiego przeciwko Aleksandrowi Radomyskiemu o zajazd na dobra Kornica.“
[…]
T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, vol. XIII, Poznań 1891, pp. 254–255; in Polona: p. 254 · p. 255.
The same surname in the site’s sources: list of surnames from all sources.