Radomyscy w herbarzach

Co o rodzinie Radomyskich piszą herbarze (Boniecki i Uruski). Teksty haseł podajemy w przepisie wiernym drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.

Hasła w herbarzach

Herbarz	Herb	Początek hasła	Strony
Uruski, t. 15 (1931)	Rogala	RADOMYSKI h. ROGALA.	s. 122

Przepis wierny drukowi: pisownia, skróty i interpunkcja jak w wydaniu. Numer w ramce to strona druku; odsyłacze do stron — pod każdym tekstem.

Uruski, t. 15 (1931), s. 122 · RADOMYSKI h. ROGALA.

s. 122RADOMYSKI h. ROGALA. Wzięli nazwisko od majątku Radomyśl w woj. podlaskiem. Maciej, syn Mikołaja, dziedzic Radomyśla—Setki—Zabłoci 1590 r. Andrzej, Stanisław, Adam, Wojciech, synowie Jana, 1593 r. Wojciech, kanonik lubelski, dziekan chodelski 1685 r. Józef, regent grodzki łukowski 1691 r.

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 15, 1931, s. 122; w bibliotece Polona: s. 122.

Wzmianki w hasłach innych rodów

Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].

Boniecki, t. VI (1903), s. 196 · Gołascy.

[…]

s. 196Wawrzyniec, syn Jana Napory Gołaskiego, sprzedał 1721 r. część Gołaszyna bratu rodzonemu Pawłowi. Pawła i Katarzyny syn Michał, ur. 1724 r., z Salomei Radomyskiej zostawił synów: Mateusza, ur. 1763 r., Szymona, ur. 1767 r. i Piotra, ur. 1773 r. (metryki w Łukowie), wylegitymowanych ze szlachectwa w Galicyi zachodniej 1804 r.

[…]

Baltazar, syn Józefa, nabył 1771 r. część Borzym od Tomasza Radomyskiego. Syn jego Adam, urodzony z Maryanny Izdebskiej 1789 r. (metr. w Łukowie), wylegitymowany 1803 r.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VI, Warszawa 1903, s. 196; w bibliotece Polona: s. 196.

Boniecki, t. VIII (1905), s. 323 · JASTRZĘBSCY v. JAŚTRZEMBSCY h. ŚLEPOWRON, z Jastrzębek, w ziemi łomżyńskiej, skąd następnie przeszli na Podlasie, gdzie …

[…]

s. 323Niektórzy z nich, nosili przezwisko Niedźwiedź. Z nich Walenty miał dwóch synów: Józefa i Macieja. Maciej, syn Macieja, sprzedał 1693 r. stryjowi swemu Józefowi, synowi Walentego, część na Jastrzębiach-Łupinach. Józef pozostawił trzech synów: Antoniego, Franciszka i Marcina. Antoni sprzedał część swoją na Jastrzębiach - Tworkach Radomyskiemu 1748 r. Józef, syn Franciszka, wnuk Józefa, sprzedał 1745 r. część swoją na Jastrzębiach - Łupinach, stryjowi swemu Marcinowi. Marcin z Konstancyi, miał dwóch synów: Piotra Pawła i Jacka. Piotr Paweł, ur. 1734 r., a Jacek, ur. 1752 r. Jacka, z Ewy Borkowskiej, syn Jakób, ur. w 1785 roku.

[…]

Jan, syn Krzysztofa, nabył część Jastrzębi-Łupin 1772 r. Stanisław i Dionizy, synowie Jana, nabyli części wsi Jastrzębie-Tworki od Radomyskiego 1788 r. Michał, syn Dionizego i Gertrudy z Chromińskich, ur. 1780 r.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VIII, Warszawa 1905, s. 323; w bibliotece Polona: s. 323.

Uruski, t. 11 (1914), s. 290 · MOŚCICKI h. OSTOJA.

[…]

s. 290Jan, syn Wojciecha, wnuk Wojciecha, prawnuk Mikołaja, dziedzic Mościska-Sokole, i Justyna, córka Grzegorza Mościckiego, żona Pawła Radomyskiego, pozwali 1715 roku Ryszkowskich o części dóbr (Wyr. Tryb. Lubel.).

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 11, Warszawa 1914, s. 290; w bibliotece Polona: s. 290.

Złota księga szlachty polskiej

Złota księga, R. XIII (1891), s. 254–255 · w monografii: Olędzcy

[…]

s. 2547. Andrzej Olędzki (VI pok.) „z Bielewa“, pan na Krzymoszach4) i Jeziorach, najprzód podsędek, potém od 1658 r. sędzia ziemski łukowski, podpisał elekcyą 1658 r. z województwa lubelskiego (Vol. Leg. tom IV fol. 106), posłował na sejm 1658 r., na którym zasiadał w komisyi dla uczynienia sprawiedliwości pomiędzy wojskiem litewskiém i obywatelami Mazowsza, Podlasia i lubelskiego województwa (Vol. Leg. tom IV fol. 257). W 1674 r. podpisał elekcyę Jana Sobieskiego (Vol. Leg. tom V fol. 155). W 1676 r. zasiadał na sejmie w komisyi na uznanie krzywd i szkód od wojska litewskiego obywatelom województwa wołyńskiego uczynionych (Vol. Leg. tom V fol. 231; mylnie go w tym miejscu konstytucya pisze sędzią ziemskim łuckim). Sejm 1678 r. za zasługi przezeń dla Ojczyzny położone zwolnił jego kamienicę w Lublinie od kwaterunku deputatów trybunału5). W 1666 r. konfirmuje w grodzie łukowskim dług 3000 złp. u Kacpra Gołaskiego zaciągnięty6) i zastawia Andrzejowi Radzikowskiemu folwark s. 255 Ronica na rok jeden1). W 1670 r. zwalnia Andrzeja Milewskiego od dzierżawy dóbr Krzymosze2), dwa lata późniéj zaciąga dług od wdowy po Pawle Kazanowskim Zofii3). W 1677 r. Aleksander Radomyski robi najazd na dobra Olędzkiego Kornicę4) — Andrzej Olędzki dwa razy wstępował w związki małżeńskie: najprzód z Maryanną Młodziejowską, córką Krzysztofa i Zofii Żabickiéj, kasztelanki liwskiéj, któréj w 1657 r. zapisał wspólne dożywocie na dobrach swoich5); po jéj śmierci pojął Maryę Sylwyę Broniewską, córkę Mikołaja „de Dąbrowice“ Firleja Broniewskiego6), kasztelana chełmskiego i hrabianki Donau (Nies.), a wdowę po Janie Karolu Drewnowskim herbu Junosza, mieczniku chełmskim, która mu wniosła dobra Cyków, wydzierżawione następnie Aleksandrowi Brzezickiemu7). Synowie jego.

[…]

4) Inscr. Luc. 1677 r. ks. 7 fol. 302. „Andrzej Olendzki zeznaje, że otrzymał skargę swego administratora Stanisława Kozłowskiego przeciwko Aleksandrowi Radomyskiemu o zajazd na dobra Kornica.“

[…]

T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. XIII, Poznań 1891, s. 254–255; w bibliotece Polona: s. 254 · s. 255.

To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.

‹ Wszystkie rodziny w herbarzach